മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.205
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.205.1
भगवंस्तीर्थयात्रार्थं तथैव चरता मया ।
दिव्यमद्भुतसङ्काशं दृष्टं हैमवतं वनम् ॥ १३.२०५.१ ॥
ഭഗവാനേ, തീർത്ഥയാത്രയ്ക്കായി സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഹിമാലയത്തിലെ ദിവ്യവും അദ്ഭുതകരവുമായ ഒരു വനം കണ്ടു.
13.205.2
नानावृक्षसमायुक्तं नानापक्षिगणैर्वृतम् ।
नानरत्नगणाकीर्णं नानाभावसमन्वितम् ॥ १३.२०५.२ ॥
അത് നാനാവിധ വൃക്ഷങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും, നാനാവിധ പക്ഷിസംഘങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതും, നാനാവിധ രത്നക്കൂമ്പാരങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും, നാനാവിധ ഭാവങ്ങളോടു കൂടിയതും ആയിരുന്നു.
13.205.3
दिव्यचन्दनसंयुक्तं दिव्यधूपेन धूपितम् ।
दिव्यपुष्पसमाकीर्णं दिव्यगन्धेन वासितम् ॥ १३.२०५.३ ॥
അത് ദിവ്യ ചന്ദനത്താൽ യുക്തവും, ദിവ്യ ധൂപത്താൽ സുഗന്ധിതവും, ദിവ്യ പുഷ്പങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും, ദിവ്യ സുഗന്ധത്താൽ പരിമളം പരത്തുന്നതും ആയിരുന്നു.
13.205.4
सिद्धचारणसंघातैर्भूतसङ्घैर्निषेवितम् ।
वरिष्ठाप्सरसाकीर्णं नागगन्धर्वसङ्कुलम् ॥ १३.२०५.४ ॥
അത് സിദ്ധചാരണ സംഘങ്ങളാലും ഭൂതഗണങ്ങളാലും സേവിതമായതും, ശ്രേഷ്ഠമായ അപ്സരസ്സുകളാൽ നിറഞ്ഞതും, നാഗന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും തിങ്ങിനിറഞ്ഞതും ആയിരുന്നു.
13.205.5
मृदङ्गमुरजोद्धुष्टं शङ्खवीणाभिनादितम् ।
नृत्यद्भिर्भूतसङ्घैश्च सर्वतस्त्वभिशोभितम् ॥ १३.२०५.५ ॥
മൃദംഗവും മുരജവും മുഴങ്ങിയതും, ശംഖും വീണയും നാദിച്ചതും, എല്ലായിടത്തും നൃത്തം ചെയ്യുന്ന ഭൂതഗണങ്ങളാൽ അതീവ ശോഭയുള്ളതും ആയിരുന്നു.
13.205.6
नानारूपैर्विरूपैश्च भीमरूपैर्भयानकैः ।
सिंहव्याघ्रोरगमृगैर्बिडालवदनैस्तथा ॥ १३.२०५.६ ॥
അത് നാനാരൂപികളാലും വികൃതരും ഭീകരരൂപികളും ഭയങ്കരരുമായവരാലും, സിംഹ വ്യാഘ്ര ഉരഗ മൃഗങ്ങളാലും, പൂച്ചമുഖമുള്ളവരാലും നിറഞ്ഞതായിരുന്നു.
13.205.7
स्वरोष्ट्रद्वीपिवदनैर्गजवक्त्रैस्तथैव च ।
उलूकश्येनवदनैः काकगृध्रमुखैस्तथा ॥ १३.२०५.७ ॥
കഴുത, ഒട്ടകം, പുള്ളിപ്പുലി മുഖങ്ങളുള്ളവരും, ആനമുഖമുള്ളവരും, മൂങ്ങ, പരുന്ത് മുഖങ്ങളുള്ളവരും, കാക്ക, കഴുകൻ മുഖങ്ങളുള്ളവരും.
13.205.8
एवं बहुविधाकारैर्भूतसङ्घैर्भृशाकुलम् ।
नानद्यमानं बहुधा हरपारिषदैर्भृशम् ॥ १३.२०५.८ ॥
ഇപ്രകാരം പലവിധ രൂപങ്ങളുള്ള ഭൂതഗണങ്ങളാൽ അത്യന്തം നിറഞ്ഞ്, ഹരന്റെ പാരിഷദന്മാരാൽ പലവിധത്തിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
13.205.9
घोररूपं सुदुर्दर्शं रक्षोगणशतैर्वृतम् ।
समाजं तद्वने दृष्टं मया भूतपतेः पुरा ॥ १३.२०५.९ ॥
ഭയങ്കര രൂപമുള്ളതും കാണാൻ അതികഠിനവുമായ, നൂറുകണക്കിന് രാക്ഷസ സംഘങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ആ സഭ, മുൻകാലത്ത് ആ വനത്തിൽ ഭൂതപതിയുടേതായി ഞാൻ കണ്ടു.
13.205.10
प्रनृत्ताप्सरसं दिव्यं देवगन्धर्वनादितम् ।
प्रथमे वर्षरात्रे तु मेघसङ्घनिनादितम् ॥ १३.२०५.१० ॥
നൃത്തം ചെയ്യുന്ന അപ്സരസ്സുകളോടുകൂടിയ, ദിവ്യമായ, ദേവഗന്ധർവ്വഗാനങ്ങളാൽ മുഴങ്ങുന്ന, വർഷകാലത്തിലെ ആദ്യ രാത്രിയിൽ മേഘസഞ്ചയങ്ങളുടെ ഗർജ്ജനത്താൽ നിനദിക്കുന്ന.
13.205.11
नानाबर्हिणसंघुष्टं गजयूथसमाकुलम् ।
षट्पदैरुपगीतं च प्रथमे मासि माधवे ॥ १३.२०५.११ ॥
അനേകം മയിലുകളുടെ ശബ്ദത്തിൽ മുഴങ്ങി, ആനക്കൂട്ടങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ്, വണ്ടുകളാൽ പാടപ്പെട്ട്, വസന്തത്തിലെ ആദ്യമാസമായ മാധവത്തിൽ.
13.205.12
उत्क्रोशत्क्रौञ्चकुररैः सारसैर्जीवजीवकैः ।
मत्ताभिः परपुष्टाभिः कूजन्तीभिः समाकुलम् ॥ १३.२०५.१२ ॥
ക്രൗഞ്ചങ്ങളും കുരരങ്ങളും കൂവിയും, സാരസങ്ങളും ജീവജീവകങ്ങളും, മദിച്ച കുയിലുകൾ കൂജനം ചെയ്തും നിറഞ്ഞിരുന്നു.
13.205.13
उत्तमावाससङ्काशं भीमरूपतरं ततः ।
द्रष्टुं भवति धर्मस्य धर्मभागिजनस्य च ॥ १३.२०५.१३ ॥
അത് ഉത്തമമായ ആവാസംപോലെയും അത്യന്തം ഭീകരരൂപമുള്ളതുമായിരുന്നു; അപ്പോൾ അത് ധർമ്മത്തെയും ധർമ്മഭാഗികളായ ജനങ്ങളെയും കാണാൻ യോഗ്യമാകുന്നു.
13.205.14
ये चोध्वरेतसः सिद्धास्तत्रतत्र समागताः ।
मार्ताण्डरश्मिसञ्चारा विश्वेदेवगणास्तथा ॥ १३.२०५.१४ ॥
ഊർദ്ധ്വരേതസ്സുകളായ സിദ്ധന്മാർ ഇവിടെയും അവിടെയും ഒത്തുചേർന്നിരിക്കുന്നു; സൂര്യരശ്മികളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന വിശ്വദേവഗണങ്ങളും അങ്ങനെതന്നെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
13.205.15
तथा नागास्तथा दिव्या लोकपाला हुताशनाः ।
वाताश्च सर्वे चायान्ति दिव्यपुष्पसमाकुलाः ॥ १३.२०५.१५ ॥
അതുപോലെ നാഗന്മാരും ദിവ്യരായ ലോകപാലന്മാരും അഗ്നിദേവന്മാരും എല്ലാ വായുക്കളും ദിവ്യപുഷ്പങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞവരായി വരുന്നു.
13.205.16
किरन्तः सर्वपुष्पाणि किरन्तोऽद्भुतदर्शनाः ।
ओषध्यः प्रज्वलन्त्यश्च द्योतयन्त्यो दिशो दश ॥ १३.२०५.१६ ॥
എല്ലാവിധ പുഷ്പങ്ങളും വിതറിക്കൊണ്ട്, അദ്ഭുതകരമായ ദർശനമുള്ളവരായി, ജ്വലിക്കുന്ന ഔഷധികൾ പത്തു ദിക്കുകളെയും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.
13.205.17
विहगाश्च मुदा युक्ता नृत्यन्ति च नदन्ति च ।
ततः समन्ततस्तत्र दिव्या दिव्यजनप्रियाः ॥ १३.२०५.१७ ॥
പക്ഷികൾ സന്തോഷത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു, ശബ്ദിക്കുന്നു; പിന്നെ അവിടെയെല്ലാം ദിവ്യജനങ്ങൾക്ക് പ്രിയരായ ദിവ്യർ ഉണ്ട്.
13.205.18
तत्र देवो गिरितटे हेमधातुविभूषिते ।
पर्यङ्क इव बभ्राज उपविष्टो महाद्युतिः ॥ १३.२०५.१८ ॥
അവിടെ സ്വർണ്ണധാതുക്കളാൽ അലങ്കരിച്ച പർവതതീരത്ത്, മഹാതേജസ്വിയായ ദേവൻ മഞ്ചംപോലെ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ട് ഇരുന്നു.
13.205.19
व्याघ्रचर्मपरीधानो गजचर्मोत्तरच्छदः ।
व्यालयज्ञोपवीतश्च लोहितान्त्रविभूषितः ॥ १३.२०५.१९ ॥
കടുവത്തോൽ ഉടുത്തവനും, ആനത്തോൽ മേൽവസ്ത്രമായി പുതച്ചവനും, പാമ്പിനെ പൂണൂലാക്കിയവനും, ചുവന്ന കുടലുകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനും.
13.205.20
हरिश्मश्रुजटो भीमो भयकर्ताऽमरद्विषाम् ।
भयहेतुरभक्तानां भक्तानामभयङ्करः ॥ १३.२०५.२० ॥
തവിട്ടുനിറമുള്ള താടിയും ജടയുമുള്ള ഭയങ്കരൻ; ദേവശത്രുക്കൾക്ക് ഭയം നൽകുന്നവൻ, ഭക്തിയില്ലാത്തവർക്ക് ഭയഹേതു, ഭക്തർക്ക് അഭയം നൽകുന്നവൻ.
13.205.21
किन्नरैर्देवगन्धर्वैः स्तूयमानस्ततस्ततः ।
ऋषिभिश्चाप्सरोभिश्च सर्वतश्चैव शोभितः ॥ १३.२०५.२१ ॥
കിന്നരന്മാരും ദേവഗന്ധർവന്മാരും ഇവിടെയും അവിടെയും സ്തുതിക്കുന്നവനും, ഋഷിമാരും അപ്സരസ്സുകളും ചുറ്റും ശോഭിപ്പിക്കുന്നവനുമായി.
13.205.22
तत्र भूतपतेः स्थानं देवदानवसङ्कुलम् ।
सर्वतेजोमयं भूम्ना लोकपालनिषेवितम् ॥ १३.२०५.२२ ॥
അവിടെ ഭൂതപതിയുടെ സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നു; ദേവദാനവന്മാരാൽ നിറഞ്ഞത്, സർവതേജസ്സുകൊണ്ടു നിർമിതം, ലോകപാലന്മാരാൽ സേവിക്കപ്പെട്ടത്.
13.205.23
महोरगसमाकीर्णं सर्वेषां रोमहर्षणम् ।
भीमरूपमनिर्देश्यमप्रधृष्यतमं विभोः ॥ १३.२०५.२३ ॥
വലിയ സർപ്പങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞത്, എല്ലാവർക്കും രോമാഞ്ചമുണ്ടാക്കുന്നത്, ഭയങ്കര രൂപമുള്ളത്, വിവരിക്കാനാവാത്തത്, വിഭുവിന് ഏറ്റവും അജേയമായത്.
13.205.24
तत्र भूतपतिं देवमासीनं शिखरोत्तमे ।
ऋषयो भूतसङ्घाश्च प्रणम्य शिरसा हरम्।
गीर्भिः परमशुद्धाभिस्तुष्टुवुस्च मनोहरम् ॥ १३.२०५.२४ ॥
അവിടെ ഉന്നത ശിഖരത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ഭൂതപതിയായ ദേവനെ ഋഷിമാരും ഭൂതസംഘങ്ങളും ശിരസ്സു നമിച്ചു വണങ്ങി; അതിപരിശുദ്ധമായ വാക്കുകളാൽ ആ മനോഹരനായ ഹരനെ സ്തുതിച്ചു.
13.205.25
विमुक्ताश्चैव पापेभ्यो बभूवुर्विगतज्वराः ।
ऋषयो बालकिल्याश्च तथा विप्रर्षयश्च ये ॥ १३.२०५.२५ ॥
പാപങ്ങളിൽനിന്ന് മോചിതരായി അവർ ജ്വരരഹിതരായി — ഋഷിമാരും ബാലഖില്യന്മാരും ബ്രാഹ്മണ ഋഷിമാരും.
13.205.26
अयोनिजा योनिजाश्च तपःसिद्धा महर्षयः ।
ततस्तं देवदेवेशं भगवन्तमुपासते। ॥ १३.२०५.२६ ॥
യോനിയിൽ ജനിക്കാത്തവരും യോനിയിൽ ജനിച്ചവരും തപസ്സാൽ സിദ്ധി നേടിയ മഹർഷിമാരും അപ്പോൾ ദേവദേവനായ ആ ഭഗവാനെ ഉപാസിക്കുന്നു.
13.205.27
ततस्तस्मिन्क्षणे देवी भूतस्त्रीगणसंवृता ।
हरतुल्याम्बरधरा समानव्रतचारिणी ॥ १३.२०५.२७ ॥
ആ നിമിഷത്തിൽ ദേവി, ഭൂതസ്ത്രീഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ഹരനു തുല്യമായ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, അതേ വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ട് എത്തി.
13.205.28
काञ्चनं कलशं गृह्य सर्वतीर्थाम्बुपूरितम् ।
पुष्पवृष्ट्याऽभिवर्षन्ती दिव्यगन्धसमावृता ॥ १३.२०५.२८ ॥
എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലെയും ജലം നിറച്ച സ്വർണ്ണ കലശം എടുത്ത്, പുഷ്പവൃഷ്ടി ചൊരിഞ്ഞ്, ദിവ്യഗന്ധത്താൽ ആവൃതയായി.
13.205.29
सरिद्वराभिः सर्वाभिः पृष्ठतोऽनुगता वरा ।
सेवितुं भगवत्पार्श्वमाजगाम शुचिस्मिता ॥ १३.२०५.२९ ॥
എല്ലാ ശ്രേഷ്ഠ നദികളും പിന്നിൽ അനുഗമിക്കവേ, നിർമ്മല പുഞ്ചിരിയുള്ള ആ ശ്രേഷ്ഠ ഭഗവാന്റെ അരികിൽ സേവിക്കാൻ എത്തി.
13.205.30
आगम्य तु गिरेः पुत्री देवदेवस्य चान्तिकम् ।
मनःप्रियं चिकीर्षन्ती क्रीडार्थं शङ्करान्तिके ॥ १३.२०५.३० ॥
പർവതപുത്രി ദേവദേവന്റെ സമീപമെത്തി, മനസ്സിന് പ്രിയമായത് ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ക്രീഡയ്ക്കായി ശങ്കരന്റെ അരികിൽ.
13.205.31
मनोहराभ्यां पाणिभ्यां हरनेत्रे पिधाय तु ।
अवेक्ष्य हृष्टा स्वगणान्स्मयन्ती पृष्ठतः स्थिता ॥ १३.२०५.३१ ॥
മനോഹരമായ രണ്ടു കൈകളാൽ ഹരന്റെ രണ്ടു കണ്ണുകളും മൂടി, സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ ഗണങ്ങളെ നോക്കി, പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പിന്നിൽ നിന്നു.
13.205.32
देव्या चान्धीकृते देवे कश्मलं समपद्यत ।
निमीलिते भूतपतौ नष्टचन्द्रार्कतारकम् ॥ १३.२०५.३२ ॥
ദേവി ദേവന്റെ കണ്ണുകൾ മൂടിയപ്പോൾ അമ്പരപ്പുണ്ടായി; ഭൂതപതി കണ്ണടച്ചപ്പോൾ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നക്ഷത്രങ്ങളും മറഞ്ഞു.
13.205.33
निःस्वाध्यायवषट्कारं तमसा चाभिसंवृतम् ।
विषण्णं भयवित्रस्तं जगदासीद्भयाकुलम् ॥ १३.२०५.३३ ॥
സ്വാധ്യായവും വഷട്കാരവും ഇല്ലാതെ, ഇരുട്ടിൽ മൂടപ്പെട്ട്, ദുഃഖിതവും ഭയത്താൽ വിറച്ചതുമായ ലോകം ഭയാകുലമായി.
13.205.34
हाहाकारमृषीणां च लोकानामभवत्तदा ।
तमोभिभूते सम्भ्रान्ते लोके जीवनसंक्षये ॥ १३.२०५.३४ ॥
അപ്പോൾ ഋഷിമാരിലും ലോകങ്ങളിലും ഹാഹാകാരം ഉയർന്നു; ഇരുട്ടിൽ മുഴുകി, അമ്പരന്ന ലോകത്തിൽ ജീവൻ നശിക്കുന്ന അവസ്ഥയായി.
13.205.35
तृतीयं चास्य सम्भूतं ललाटे नेत्रमायतम् ।
द्वादशादित्यसङ्काशं लोकान्भासाऽवभासयत् ॥ १३.२०५.३५ ॥
അദ്ദേഹത്തിന്റെ നെറ്റിയിൽ പന്ത്രണ്ട് ആദിത്യന്മാരുടെ തുല്യമായ മൂന്നാമത്തെ വിശാലനേത്രം ഉണ്ടായി; അത് തന്റെ പ്രഭയാൽ ലോകങ്ങളെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു.
13.205.36
तत्रक तेनाग्निना तेन युगान्ताग्निनिभेन वै ।
अदह्यत गिरिः सर्वो हिमवानग्रतः स्थितः ॥ १३.२०५.३६ ॥
യുഗാന്താഗ്നിക്കു തുല്യമായ ആ അഗ്നിയാൽ മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ഹിമവാൻ എന്ന മുഴുവൻ പർവതവും ദഹിച്ചു.
13.205.37
दह्यमाने गिरौ तस्मिन्मृगपक्षिसमाकुले ।
सविद्याधरगन्धर्वे दिव्यौषधसमाकुले ॥ १३.२०५.३७ ॥
മാനുകളും പക്ഷികളും നിറഞ്ഞ ആ പർവതം കത്തിയെരിയുമ്പോൾ, വിദ്യാധരന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരുമായി, ദിവ്യ ഔഷധങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ.
13.205.38
ततो गिरिसुता चापि विस्मयोत्फुल्ललोचना ।
बभूव च जगत्सर्वं तथा विस्मयसंयुतम् ॥ १३.२०५.३८ ॥
അപ്പോൾ ഗിരിപുത്രിയും അത്ഭുതത്താൽ വിടർന്ന കണ്ണുകളുള്ളവളായി; ലോകം മുഴുവനും അതുപോലെ അത്ഭുതത്താൽ നിറഞ്ഞു.
13.205.39
पश्यतामेव सर्वेषां देवदानवरक्षसाम् ।
नेत्रजेनाग्निना तेन दग्ध एव नगोत्तमः ॥ १३.२०५.३९ ॥
ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും എല്ലാവരും കാൺകെ, കണ്ണിൽനിന്ന് ജനിച്ച ആ അഗ്നിയാൽ ആ ഉത്തമ പർവതം ദഹിച്ചുപോയി.
13.205.40
तं दृष्ट्वा मथितं शैलं शैलपुत्री सविक्लवा ।
पितुः सम्मानमिच्छन्ती पपात भुवि पादूयोः ॥ १३.२०५.४० ॥
കത്തിക്കരിഞ്ഞ ആ പർവതത്തെ കണ്ട് ശൈലപുത്രി വിഷമിച്ചു; പിതാവിന്റെ ബഹുമാനം ആഗ്രഹിച്ച് അവൾ ഭൂമിയിൽ പാദങ്ങളിൽ വീണു.
13.205.41
तं दृष्ट्वा देवदेवेशो देव्या दुःखमनुत्तमम् ।
हैमवत्याः प्रियार्थं च गिरिं पुनरवैक्षत ॥ १३.२०५.४१ ॥
അതു കണ്ട ദേവദേവേശൻ ദേവിയുടെ അത്യന്ത ദുഃഖം കണ്ട്, ഹൈമവതിയുടെ പ്രിയത്തിനായി ആ പർവതത്തെ വീണ്ടും നോക്കി.
13.205.42
दृष्टमात्रे भगवता सौम्ययुक्तेन चेतसा ।
क्षणेन हिमवाञ्शैलः प्रकृतिस्थोऽभवत्पुनः ॥ १३.२०५.४२ ॥
ഭഗവാന്റെ ദൃഷ്ടി പതിഞ്ഞതോടെ, ശാന്തവും സൗമ്യവുമായ മനസ്സോടെ, ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ഹിമവാൻ പർവതം വീണ്ടും സ്വാഭാവികാവസ്ഥയിലായി.
13.205.43
हृष्टपुष्टविहङ्गैश्च प्रफुल्लद्रुमकाननः ।
सिद्धचारणसङ्घैश्च प्रीतियुक्तैः समाकुलः ॥ १३.२०५.४३ ॥
സന്തോഷഭരിതരും പുഷ്ടരുമായ പക്ഷികളാലും പൂത്തുലഞ്ഞ വൃക്ഷവനങ്ങളാലും പ്രീതിയോടെ നിറഞ്ഞ സിദ്ധ-ചാരണ സംഘങ്ങളാലും അത് നിറഞ്ഞു.
13.205.44
पितरं प्रकृतिस्थं च दृष्ट्वा हैमवती भृशम् ।
अभवत्प्रीतिसंयुक्ता मुदितात्र पिनाकिनम् ॥ १३.२०५.४४ ॥
പിതാവ് സ്വാഭാവിക നിലയിലേക്ക് മടങ്ങിയത് കണ്ട് ഹൈമവതി അത്യന്തം സ്നേഹത്തോടെ നിറഞ്ഞു; പിനാകിയിൽ ആനന്ദിച്ചു.
13.205.45
देवी विस्मयसंयुक्ता प्रष्टुकामा महेश्वरम् ।
हितार्तं सर्वलोकानां प्रजानां हितकाम्यया।
देवदेवं महादेवी बभाषेदं वचोऽर्थवत् ॥ १३.२०५.४५ ॥
വിസ്മയം നിറഞ്ഞ ദേവി മഹേശ്വരനോട് ചോദിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു; സർവലോകങ്ങളുടെയും പ്രജകളുടെയും നന്മയെ കരുതി ആ മഹാദേവി ദേവദേവനോട് ഈ അർത്ഥവത്തായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
13.205.46
भगवन्देवदेवेश शूलपाणे महाद्युते ।
विस्मयो मे महाञ्जातस्तस्मिन्नेत्राग्निसम्भवे ॥ १३.२०५.४६ ॥
ഹേ ഭഗവാനേ, ദേവദേവേശാ, ശൂലപാണീ, മഹാദ്യുതേ! ആ നേത്രാഗ്നിയിൽ നിന്ന് ഉണ്ടായതിൽ എനിക്ക് വലിയ വിസ്മയം ഉണ്ടായി.
13.205.47
किमर्थं देवदेवेश ललाटेऽस्मिन्प्रकाशते ।
अतिसूर्याग्निसङ्काशं तृतीयं नेत्रमायतम् ॥ १३.२०५.४७ ॥
ഹേ ദേവദേവേശാ! ഈ നെറ്റിയിൽ എന്തിനാണ് ഈ മൂന്നാമത്തെ വിശാലമായ കണ്ണ് തിളങ്ങുന്നത്? അത് അതിസൂര്യനും അഗ്നിയും പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നുവല്ലോ!
13.205.48
नेत्राग्निना तु महता निर्दग्धो हिमवानसौ ।
पुनः संदृष्टमात्रस्तु प्रकृतिस्थः पिता मम ॥ १३.२०५.४८ ॥
ആ മഹാനേത്രാഗ്നിയാൽ ഈ ഹിമവാൻ ദഹിച്ചുപോയി; എന്നാൽ കണ്ടമാത്രയിൽ എന്റെ പിതാവ് വീണ്ടും സ്വാഭാവിക നിലയിലായി.
13.205.49
एष मे संशयो देव हृदि मे सम्प्रवर्तते ।
देवदेव नमस्तुभ्यं तन्मे संसितुमर्हसि ॥ १३.२०५.४९ ॥
ദേവാ, എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഈ സംശയം ഉണരുന്നു. ദേവദേവാ, അങ്ങേക്ക് നമസ്കാരം; അത് എനിക്ക് തീർത്തുതരണം.
13.205.50
एवमुक्तस्तया देव्या प्रीयमाणोऽब्रवीद्भवः ।
स्थाने संशयितुं देवि धर्मज्ञे प्रियभाषिणि ॥ १३.२०५.५० ॥
അവൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ സന്തുഷ്ടനായ ഭവൻ പറഞ്ഞു: ദേവീ, ഈ സംശയം യുക്തം തന്നെ; ധർമ്മജ്ഞേ, പ്രിയഭാഷിണീ.
13.205.51
त्वदृते मां हि वै प्रष्टुं न शक्यं केन चेत्प्रिये ।
प्रकाशं यदि वा गुह्यं प्रियार्थं प्रब्रवीम्यहम् ॥ १३.२०५.५१ ॥
നിന്നെയല്ലാതെ മറ്റാർക്കാണ് എന്നോട് ചോദിക്കാനാവുക, പ്രിയേ? വെളിപ്പെട്ടതോ രഹസ്യമോ, നിന്റെ പ്രിയത്തിനായി ഞാൻ പറയാം.
13.205.52
शृणु तत्सर्वमकिलमस्यां संसदि भामिनि ।
सर्वेषामेव लोकानां कूटस्थं विद्धि मां प्रिये ॥ १३.२०५.५२ ॥
ഭാമിനീ, കേൾക്കൂ; ഈ സഭയിൽ അത് മുഴുവനായി പറയാം. പ്രിയേ, സർവലോകങ്ങളുടെയും കൂടസ്ഥനായ എന്നെ അറിയുക.
13.205.53
मदधीनास्त्रयो लोका यथा विष्णौ तथा मयि ।
स्रष्टा विष्णुरहं गोप्ता इत्येतद्विद्धि भामिनि ॥ १३.२०५.५३ ॥
മൂന്നു ലോകങ്ങളും വിഷ്ണുവിനെ ആശ്രയിക്കുന്നതുപോലെ എന്നെയും ആശ്രയിക്കുന്നു. വിഷ്ണു സൃഷ്ടാവ്, ഞാൻ രക്ഷകൻ — ഇത് അറിയുക, ഭാമിനീ.
13.205.54
तस्माद्यदा मां स्पृशति शुभं वा यदि वेतरत् ।
तथैवेदं जगत्सर्वं तत्तद्भवति शोभने ॥ १३.२०५.५४ ॥
അതുകൊണ്ട്, ശുഭമോ അശുഭമോ എന്തായാലും അത് എന്നെ സ്പർശിക്കുമ്പോൾ ഈ സർവജഗത്തും അതുപോലെ അതായിത്തീരുന്നു — ശോഭനേ!
13.205.55
एतद्गुह्यमजानन्त्या त्वया बाल्यादनिन्दिते ।
मन्नेत्रे पिहिते देवि क्रीडनार्थं दृढव्रते ॥ १३.२०५.५५ ॥
നിന്ദയില്ലാത്തവളേ, ഈ രഹസ്യം അറിയാതെ, ബാല്യത്താൽ നീ കളിക്കുവേണ്ടി എന്റെ നേത്രങ്ങൾ മൂടി, ദേവീ, ദൃഢവ്രതേ.
13.205.56
तत्कृते नष्टचन्द्रार्कं जगदासीद्भयाकुलम् ।
नष्टादित्ये तमोभूते लोके गिरिसुते प्रिये ॥ १३.२०५.५६ ॥
അതിനാൽ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നശിച്ചു; ലോകം ഭയത്താൽ വ്യാകുലമായി. ഗിരിപുത്രീ, പ്രിയേ, സൂര്യൻ നശിച്ചപ്പോൾ ലോകം ഇരുളായി.
13.205.57
तृतीयं लोचनं सृष्टं लोकं संरक्षितुं मया ।
कथितं संशयस्थानं निर्विशङ्का भव प्रिये ॥ १३.२०५.५७ ॥
ലോകത്തെ സംരക്ഷിക്കാൻ എന്നാൽ മൂന്നാം നേത്രം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. അത് സംശയസ്ഥാനമെന്ന് പറയപ്പെട്ടു; പ്രിയേ, സംശയമില്ലാത്തവളാകൂ.