Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.205

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

13.205.1

भगवंस्तीर्थयात्रार्थं तथैव चरता मया ।
दिव्यमद्भुतसङ्काशं दृष्टं हैमवतं वनम् ॥ १३.२०५.१ ॥

ಭಗವಂತನೇ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಾನು ಹಿಮಾಲಯದ ದಿವ್ಯ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಕಂಡೆ.

13.205.2

नानावृक्षसमायुक्तं नानापक्षिगणैर्वृतम् ।
नानरत्नगणाकीर्णं नानाभावसमन्वितम् ॥ १३.२०५.२ ॥

ಅದು ನಾನಾ ವಿಧದ ಮರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ನಾನಾ ಪಕ್ಷಿಗಣಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು, ನಾನಾ ರತ್ನರಾಶಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ನಾನಾ ಭಾವಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.

13.205.3

दिव्यचन्दनसंयुक्तं दिव्यधूपेन धूपितम् ।
दिव्यपुष्पसमाकीर्णं दिव्यगन्धेन वासितम् ॥ १३.२०५.३ ॥

ಅದು ದಿವ್ಯ ಗಂಧದಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು, ದಿವ್ಯ ಧೂಪದಿಂದ ಸುಗಂಧಿತವಾಗಿತ್ತು, ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ದಿವ್ಯ ಸುವಾಸನೆಯಿಂದ ಪರಿಮಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

13.205.4

सिद्धचारणसंघातैर्भूतसङ्घैर्निषेवितम् ।
वरिष्ठाप्सरसाकीर्णं नागगन्धर्वसङ्कुलम् ॥ १३.२०५.४ ॥

ಅದು ಸಿದ್ಧ ಚಾರಣ ಸಮೂಹಗಳಿಂದ, ಭೂತಗಣಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾಗಿತ್ತು; ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಪ್ಸರೆಯರಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ನಾಗ ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಕಿಕ್ಕಿರಿದಿತ್ತು.

13.205.5

मृदङ्गमुरजोद्धुष्टं शङ्खवीणाभिनादितम् ।
नृत्यद्भिर्भूतसङ्घैश्च सर्वतस्त्वभिशोभितम् ॥ १३.२०५.५ ॥

ಅದು ಮೃದಂಗ ಮುರಜಗಳ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಮೊಳಗುತ್ತಿತ್ತು, ಶಂಖ ವೀಣೆಗಳ ನಾದದಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಎಲ್ಲೆಡೆ ನರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಭೂತಗಣಗಳಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು.

13.205.6

नानारूपैर्विरूपैश्च भीमरूपैर्भयानकैः ।
सिंहव्याघ्रोरगमृगैर्बिडालवदनैस्तथा ॥ १३.२०५.६ ॥

ಅದು ನಾನಾ ರೂಪದವರಿಂದ, ವಿರೂಪ ಭೀಕರ ರೂಪದವರಿಂದ, ಭಯಾನಕರಿಂದ, ಸಿಂಹ ವ್ಯಾಘ್ರ ಸರ್ಪ ಮೃಗಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಬೆಕ್ಕಿನ ಮುಖದವರಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.

13.205.7

स्वरोष्ट्रद्वीपिवदनैर्गजवक्त्रैस्तथैव च ।
उलूकश्येनवदनैः काकगृध्रमुखैस्तथा ॥ १३.२०५.७ ॥

ಕತ್ತೆ, ಒಂಟೆ, ಚಿರತೆಯ ಮುಖದವರು, ಆನೆಯ ಮುಖದವರು, ಗೂಬೆ, ಗಿಡುಗದ ಮುಖದವರು, ಕಾಗೆ, ರಣಹದ್ದಿನ ಮುಖದವರು.

13.205.8

एवं बहुविधाकारैर्भूतसङ्घैर्भृशाकुलम् ।
नानद्यमानं बहुधा हरपारिषदैर्भृशम् ॥ १३.२०५.८ ॥

ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ವಿಧದ ರೂಪಗಳ ಭೂತಗಣಗಳಿಂದ ಅತಿಯಾಗಿ ತುಂಬಿ, ಹರನ ಪರಿವಾರದವರಿಂದ ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಳಗುತ್ತಿತ್ತು.

13.205.9

घोररूपं सुदुर्दर्शं रक्षोगणशतैर्वृतम् ।
समाजं तद्वने दृष्टं मया भूतपतेः पुरा ॥ १३.२०५.९ ॥

ಭಯಂಕರ ರೂಪದ, ನೋಡಲು ಅತಿ ಕಷ್ಟವಾದ, ನೂರಾರು ರಾಕ್ಷಸ ಗಣಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಆ ಸಭೆಯನ್ನು, ಹಿಂದೆ ಆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಭೂತಪತಿಯ ಬಳಿ ನಾನು ಕಂಡೆ.

13.205.10

प्रनृत्ताप्सरसं दिव्यं देवगन्धर्वनादितम् ।
प्रथमे वर्षरात्रे तु मेघसङ्घनिनादितम् ॥ १३.२०५.१० ॥

ನರ್ತಿಸುವ ಅಪ್ಸರೆಯರಿಂದ ಕೂಡಿದ, ದಿವ್ಯವಾದ, ದೇವ-ಗಂಧರ್ವರ ಗಾನದಿಂದ ಮೊಳಗುವ, ಮಳೆಗಾಲದ ಮೊದಲ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮೇಘಸಮೂಹದ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ.

13.205.11

नानाबर्हिणसंघुष्टं गजयूथसमाकुलम् ।
षट्पदैरुपगीतं च प्रथमे मासि माधवे ॥ १३.२०५.११ ॥

ಅನೇಕ ನವಿಲುಗಳ ಕೂಗಿನಿಂದ ಮೊಳಗುತ್ತ, ಆನೆಗಳ ಹಿಂಡುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ದುಂಬಿಗಳಿಂದ ಹಾಡಲ್ಪಡುತ್ತ, ವಸಂತದ ಮೊದಲ ತಿಂಗಳಾದ ಮಾಧವದಲ್ಲಿ.

13.205.12

उत्क्रोशत्क्रौञ्चकुररैः सारसैर्जीवजीवकैः ।
मत्ताभिः परपुष्टाभिः कूजन्तीभिः समाकुलम् ॥ १३.२०५.१२ ॥

ಕ್ರೌಂಚ, ಕುರರ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಕೂಗುತ್ತ, ಸಾರಸ, ಜೀವಜೀವಕ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ, ಮತ್ತ ಕೋಗಿಲೆಗಳು ಕೂಗುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.

13.205.13

उत्तमावाससङ्काशं भीमरूपतरं ततः ।
द्रष्टुं भवति धर्मस्य धर्मभागिजनस्य च ॥ १३.२०५.१३ ॥

ಅದು ಉತ್ತಮ ವಾಸಸ್ಥಾನದಂತಿದ್ದು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ ರೂಪದ್ದಾಗಿತ್ತು; ಆಗ ಅದು ಧರ್ಮವನ್ನು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಭಾಗಿಗಳಾದ ಜನರನ್ನು ನೋಡಲು ಯೋಗ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

13.205.14

ये चोध्वरेतसः सिद्धास्तत्रतत्र समागताः ।
मार्ताण्डरश्मिसञ्चारा विश्वेदेवगणास्तथा ॥ १३.२०५.१४ ॥

ಊರ್ಧ್ವರೇತಸ್ಸಾದ ಸಿದ್ಧರು ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ; ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ವಿಶ್ವದೇವಗಣಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ ಬಂದಿವೆ.

13.205.15

तथा नागास्तथा दिव्या लोकपाला हुताशनाः ।
वाताश्च सर्वे चायान्ति दिव्यपुष्पसमाकुलाः ॥ १३.२०५.१५ ॥

ಹಾಗೆಯೇ ನಾಗರು, ದಿವ್ಯ ಲೋಕಪಾಲರು, ಅಗ್ನಿದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ವಾಯುಗಳು ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

13.205.16

किरन्तः सर्वपुष्पाणि किरन्तोऽद्भुतदर्शनाः ।
ओषध्यः प्रज्वलन्त्यश्च द्योतयन्त्यो दिशो दश ॥ १३.२०५.१६ ॥

ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಹೂಗಳನ್ನು ಚೆಲ್ಲುತ್ತಾ, ಅದ್ಭುತ ದರ್ಶನವುಳ್ಳವರಾಗಿ, ಉರಿಯುವ ಓಷಧಿಗಳು ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಿವೆ.

13.205.17

विहगाश्च मुदा युक्ता नृत्यन्ति च नदन्ति च ।
ततः समन्ततस्तत्र दिव्या दिव्यजनप्रियाः ॥ १३.२०५.१७ ॥

ಪಕ್ಷಿಗಳು ಆನಂದದಿಂದ ಕುಣಿಯುತ್ತವೆ, ಕೂಗುತ್ತವೆ; ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ದಿವ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಪ್ರಿಯರಾದ ದಿವ್ಯರಿದ್ದಾರೆ.

13.205.18

तत्र देवो गिरितटे हेमधातुविभूषिते ।
पर्यङ्क इव बभ्राज उपविष्टो महाद्युतिः ॥ १३.२०५.१८ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಖನಿಜಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಪರ್ವತತೀರದಲ್ಲಿ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ದೇವರು ಮಂಚದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದರು.

13.205.19

व्याघ्रचर्मपरीधानो गजचर्मोत्तरच्छदः ।
व्यालयज्ञोपवीतश्च लोहितान्त्रविभूषितः ॥ १३.२०५.१९ ॥

ಹುಲಿಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ವಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಧರಿಸಿದವನು, ಆನೆಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ಮೇಲುಹೊದಿಕೆಯಾಗಿ ಹೊದ್ದವನು, ಸರ್ಪವನ್ನು ಯಜ್ಞೋಪವೀತವಾಗಿ ಹೊಂದಿದವನು, ಕೆಂಪು ಕರುಳುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾದವನು.

13.205.20

हरिश्मश्रुजटो भीमो भयकर्ताऽमरद्विषाम् ।
भयहेतुरभक्तानां भक्तानामभयङ्करः ॥ १३.२०५.२० ॥

ಕಂದು ಬಣ್ಣದ ಗಡ್ಡ ಮತ್ತು ಜಟೆಗಳಿರುವ ಭಯಂಕರನು; ದೇವಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಭಯ ನೀಡುವವನು, ಭಕ್ತಿಹೀನರಿಗೆ ಭಯಕಾರಣನು, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅಭಯ ನೀಡುವವನು.

13.205.21

किन्नरैर्देवगन्धर्वैः स्तूयमानस्ततस्ततः ।
ऋषिभिश्चाप्सरोभिश्च सर्वतश्चैव शोभितः ॥ १३.२०५.२१ ॥

ಕಿನ್ನರರು, ದೇವಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶೋಭಿಸುತ್ತಾ.

13.205.22

तत्र भूतपतेः स्थानं देवदानवसङ्कुलम् ।
सर्वतेजोमयं भूम्ना लोकपालनिषेवितम् ॥ १३.२०५.२२ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಭೂತಪತಿಯ ನೆಲೆಯಿತ್ತು; ದೇವದಾನವರಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಸರ್ವ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಬಹುಸಂಖ್ಯೆಯ ಲೋಕಪಾಲಕರಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು.

13.205.23

महोरगसमाकीर्णं सर्वेषां रोमहर्षणम् ।
भीमरूपमनिर्देश्यमप्रधृष्यतमं विभोः ॥ १३.२०५.२३ ॥

ಮಹಾ ಸರ್ಪಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟುಮಾಡುವುದು, ಭಯಂಕರ ರೂಪವುಳ್ಳದ್ದು, ವರ್ಣಿಸಲಾಗದ್ದು, ವಿಭುವಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಅಜೇಯವಾದದ್ದು.

13.205.24

तत्र भूतपतिं देवमासीनं शिखरोत्तमे ।
ऋषयो भूतसङ्घाश्च प्रणम्य शिरसा हरम्।
गीर्भिः परमशुद्धाभिस्तुष्टुवुस्च मनोहरम् ॥ १३.२०५.२४ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಶಿಖರದ ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾಗಿದ್ದ ಭೂತಪತಿ ದೇವನಿಗೆ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಭೂತಗಣಗಳು ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪರಮ ಶುದ್ಧ ವಾಣಿಗಳಿಂದ ಆ ಮನೋಹರ ಹರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

13.205.25

विमुक्ताश्चैव पापेभ्यो बभूवुर्विगतज्वराः ।
ऋषयो बालकिल्याश्च तथा विप्रर्षयश्च ये ॥ १३.२०५.२५ ॥

ಪಾಪಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿ ಅವರು ಸಂತಾಪರಹಿತರಾದರು — ಋಷಿಗಳು, ಬಾಲಖಿಲ್ಯರು, ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಋಷಿಗಳು.

13.205.26

अयोनिजा योनिजाश्च तपःसिद्धा महर्षयः ।
ततस्तं देवदेवेशं भगवन्तमुपासते। ॥ १३.२०५.२६ ॥

ಯೋನಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟದವರು, ಯೋನಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು — ಆಗ ದೇವದೇವನಾದ ಆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

13.205.27

ततस्तस्मिन्क्षणे देवी भूतस्त्रीगणसंवृता ।
हरतुल्याम्बरधरा समानव्रतचारिणी ॥ १३.२०५.२७ ॥

ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ದೇವಿ, ಭೂತ ಸ್ತ್ರೀಗಣಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಹರನಂತೆಯೇ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಅದೇ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಳು.

13.205.28

काञ्चनं कलशं गृह्य सर्वतीर्थाम्बुपूरितम् ।
पुष्पवृष्ट्याऽभिवर्षन्ती दिव्यगन्धसमावृता ॥ १३.२०५.२८ ॥

ಸರ್ವ ತೀರ್ಥಗಳ ಜಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಚಿನ್ನದ ಕಲಶವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಸುರಿಸುತ್ತಾ, ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಆವೃತಳಾಗಿ.

13.205.29

सरिद्वराभिः सर्वाभिः पृष्ठतोऽनुगता वरा ।
सेवितुं भगवत्पार्श्वमाजगाम शुचिस्मिता ॥ १३.२०५.२९ ॥

ಎಲ್ಲ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನದಿಗಳು ಹಿಂದಿನಿಂದ ಅನುಸರಿಸಲು, ಶುದ್ಧ ನಗೆಯ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠೆ ಭಗವಂತನ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಬಂದಳು.

13.205.30

आगम्य तु गिरेः पुत्री देवदेवस्य चान्तिकम् ।
मनःप्रियं चिकीर्षन्ती क्रीडार्थं शङ्करान्तिके ॥ १३.२०५.३० ॥

ಪರ್ವತದ ಪುತ್ರಿ ದೇವದೇವನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ಕ್ರೀಡೆಗಾಗಿ ಶಂಕರನ ಬಳಿ.

13.205.31

मनोहराभ्यां पाणिभ्यां हरनेत्रे पिधाय तु ।
अवेक्ष्य हृष्टा स्वगणान्स्मयन्ती पृष्ठतः स्थिता ॥ १३.२०५.३१ ॥

ಮನೋಹರವಾದ ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಹರನ ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಗಣಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ನಗುತ್ತಾ ಹಿಂದೆ ನಿಂತಳು.

13.205.32

देव्या चान्धीकृते देवे कश्मलं समपद्यत ।
निमीलिते भूतपतौ नष्टचन्द्रार्कतारकम् ॥ १३.२०५.३२ ॥

ದೇವಿಯು ದೇವನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದಾಗ ಗೊಂದಲ ಉಂಟಾಯಿತು; ಭೂತಪತಿ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದಾಗ ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ತಾರೆಗಳು ಮರೆಯಾದವು.

13.205.33

निःस्वाध्यायवषट्कारं तमसा चाभिसंवृतम् ।
विषण्णं भयवित्रस्तं जगदासीद्भयाकुलम् ॥ १३.२०५.३३ ॥

ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ವಷಟ್ಕಾರ ಇಲ್ಲದೆ, ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ, ವಿಷಣ್ಣವಾಗಿ, ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದ ಜಗತ್ತು ಭಯದಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲಗೊಂಡಿತು.

13.205.34

हाहाकारमृषीणां च लोकानामभवत्तदा ।
तमोभिभूते सम्भ्रान्ते लोके जीवनसंक्षये ॥ १३.२०५.३४ ॥

ಆಗ ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಹಾಕಾರ ಉಂಟಾಯಿತು; ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜೀವನ ನಾಶವಾಗತೊಡಗಿತು.

13.205.35

तृतीयं चास्य सम्भूतं ललाटे नेत्रमायतम् ।
द्वादशादित्यसङ्काशं लोकान्भासाऽवभासयत् ॥ १३.२०५.३५ ॥

ಅವರ ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಆದಿತ್ಯರಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಮೂರನೆಯ ವಿಶಾಲ ನೇತ್ರ ಉದಯಿಸಿ, ತನ್ನ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿತು.

13.205.36

तत्रक तेनाग्निना तेन युगान्ताग्निनिभेन वै ।
अदह्यत गिरिः सर्वो हिमवानग्रतः स्थितः ॥ १३.२०५.३६ ॥

ಯುಗಾಂತದ ಅಗ್ನಿಯಂತಿದ್ದ ಆ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತವೆಲ್ಲವೂ ಸುಟ್ಟುಹೋಯಿತು.

13.205.37

दह्यमाने गिरौ तस्मिन्मृगपक्षिसमाकुले ।
सविद्याधरगन्धर्वे दिव्यौषधसमाकुले ॥ १३.२०५.३७ ॥

ಜಿಂಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಪರ್ವತ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ವಿದ್ಯಾಧರರು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗೆ, ದಿವ್ಯ ಔಷಧಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಾಗ.

13.205.38

ततो गिरिसुता चापि विस्मयोत्फुल्ललोचना ।
बभूव च जगत्सर्वं तथा विस्मयसंयुतम् ॥ १३.२०५.३८ ॥

ಆಗ ಗಿರಿಪುತ್ರಿಯೂ ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ಅರಳಿದ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳವಳಾದಳು; ಇಡೀ ಜಗತ್ತೂ ಅಂತೆಯೇ ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ತುಂಬಿತು.

13.205.39

पश्यतामेव सर्वेषां देवदानवरक्षसाम् ।
नेत्रजेनाग्निना तेन दग्ध एव नगोत्तमः ॥ १३.२०५.३९ ॥

ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತವು ಸುಟ್ಟುಹೋಯಿತು.

13.205.40

तं दृष्ट्वा मथितं शैलं शैलपुत्री सविक्लवा ।
पितुः सम्मानमिच्छन्ती पपात भुवि पादूयोः ॥ १३.२०५.४० ॥

ಸುಟ್ಟು ಹೋಗಿ ಕುಗ್ಗಿದ ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು ನೋಡಿ ಶೈಲಪುತ್ರಿ ವ್ಯಾಕುಲಳಾದಳು; ತಂದೆಯ ಗೌರವವನ್ನು ಬಯಸಿ ಅವಳು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದಳು.

13.205.41

तं दृष्ट्वा देवदेवेशो देव्या दुःखमनुत्तमम् ।
हैमवत्याः प्रियार्थं च गिरिं पुनरवैक्षत ॥ १३.२०५.४१ ॥

ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ ದೇವದೇವೇಶನು ದೇವಿಯ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖವನ್ನು ಕಂಡು, ಹೈಮವತಿಯ ಪ್ರಿಯಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಆ ಪರ್ವತದತ್ತ ನೋಡಿದನು.

13.205.42

दृष्टमात्रे भगवता सौम्ययुक्तेन चेतसा ।
क्षणेन हिमवाञ्शैलः प्रकृतिस्थोऽभवत्पुनः ॥ १३.२०५.४२ ॥

ಭಗವಂತನ ದೃಷ್ಟಿ ಬಿದ್ದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೇ, ಸೌಮ್ಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹಿಮವಾನ್ ಪರ್ವತ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿತು.

13.205.43

हृष्टपुष्टविहङ्गैश्च प्रफुल्लद्रुमकाननः ।
सिद्धचारणसङ्घैश्च प्रीतियुक्तैः समाकुलः ॥ १३.२०५.४३ ॥

ಹರ್ಷಿತ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಟ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ, ಅರಳಿದ ವೃಕ್ಷಗಳ ಕಾಡುಗಳಿಂದ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸಿದ್ಧ-ಚಾರಣ ಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಅದು ತುಂಬಿತು.

13.205.44

पितरं प्रकृतिस्थं च दृष्ट्वा हैमवती भृशम् ।
अभवत्प्रीतिसंयुक्ता मुदितात्र पिनाकिनम् ॥ १३.२०५.४४ ॥

ತಂದೆ ಮತ್ತೆ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಹೈಮವತಿ ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದಳು; ಪಿನಾಕಿನನ ಬಗ್ಗೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಳು.

13.205.45

देवी विस्मयसंयुक्ता प्रष्टुकामा महेश्वरम् ।
हितार्तं सर्वलोकानां प्रजानां हितकाम्यया।
देवदेवं महादेवी बभाषेदं वचोऽर्थवत् ॥ १३.२०५.४५ ॥

ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೇವಿ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಕೇಳಬಯಸಿದಳು; ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ಮತ್ತು ಪ್ರಜೆಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಆ ಮಹಾದೇವಿ ದೇವದೇವನಿಗೆ ಈ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.

13.205.46

भगवन्देवदेवेश शूलपाणे महाद्युते ।
विस्मयो मे महाञ्जातस्तस्मिन्नेत्राग्निसम्भवे ॥ १३.२०५.४६ ॥

ಓ ಭಗವಂತ, ದೇವದೇವೇಶ, ಶೂಲಪಾಣಿ, ಮಹಾದ್ಯುತಿ! ಆ ನೇತ್ರಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ದೊಡ್ಡ ವಿಸ್ಮಯವಾಯಿತು.

13.205.47

किमर्थं देवदेवेश ललाटेऽस्मिन्प्रकाशते ।
अतिसूर्याग्निसङ्काशं तृतीयं नेत्रमायतम् ॥ १३.२०५.४७ ॥

ಓ ದೇವದೇವೇಶ! ಈ ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಈ ಮೂರನೆಯ ವಿಶಾಲ ನೇತ್ರ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ? ಅದು ಅತಿ ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲ!

13.205.48

नेत्राग्निना तु महता निर्दग्धो हिमवानसौ ।
पुनः संदृष्टमात्रस्तु प्रकृतिस्थः पिता मम ॥ १३.२०५.४८ ॥

ಆ ಮಹಾ ನೇತ್ರಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಈ ಹಿಮವಂತನು ಸುಟ್ಟುಹೋದನು; ಆದರೆ ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನನ್ನ ತಂದೆ ಮತ್ತೆ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದರು.

13.205.49

एष मे संशयो देव हृदि मे सम्प्रवर्तते ।
देवदेव नमस्तुभ्यं तन्मे संसितुमर्हसि ॥ १३.२०५.४९ ॥

ದೇವ, ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಶಯ ಉದಿಸುತ್ತಿದೆ. ದೇವದೇವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಅದನ್ನು ನನಗೆ ನಿವಾರಿಸಬೇಕು.

13.205.50

एवमुक्तस्तया देव्या प्रीयमाणोऽब्रवीद्भवः ।
स्थाने संशयितुं देवि धर्मज्ञे प्रियभाषिणि ॥ १३.२०५.५० ॥

ಅವಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಭವನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವಿ, ಈ ಸಂಶಯ ಯೋಗ್ಯವೇ; ಧರ್ಮಜ್ಞೆಯೇ, ಪ್ರಿಯಭಾಷಿಣಿಯೇ.

13.205.51

त्वदृते मां हि वै प्रष्टुं न शक्यं केन चेत्प्रिये ।
प्रकाशं यदि वा गुह्यं प्रियार्थं प्रब्रवीम्यहम् ॥ १३.२०५.५१ ॥

ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಬಲ್ಲರು, ಪ್ರಿಯೆ? ಪ್ರಕಟವಾದುದಾಗಲಿ ಗುಪ್ತವಾದುದಾಗಲಿ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಿಯಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

13.205.52

शृणु तत्सर्वमकिलमस्यां संसदि भामिनि ।
सर्वेषामेव लोकानां कूटस्थं विद्धि मां प्रिये ॥ १३.२०५.५२ ॥

ಭಾಮಿನಿ, ಕೇಳು; ಈ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರಿಯೆ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಕೂಟಸ್ಥನಾದ ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿ.

13.205.53

मदधीनास्त्रयो लोका यथा विष्णौ तथा मयि ।
स्रष्टा विष्णुरहं गोप्ता इत्येतद्विद्धि भामिनि ॥ १३.२०५.५३ ॥

ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುವಂತೆ ನನ್ನ ಮೇಲೂ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿವೆ. ವಿಷ್ಣು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ನಾನು ರಕ್ಷಕ — ಇದನ್ನು ತಿಳಿ, ಭಾಮಿನಿ.

13.205.54

तस्माद्यदा मां स्पृशति शुभं वा यदि वेतरत् ।
तथैवेदं जगत्सर्वं तत्तद्भवति शोभने ॥ १३.२०५.५४ ॥

ಹಾಗಾಗಿ ಶುಭವಾಗಲಿ ಅಶುಭವಾಗಲಿ ಯಾವುದೇ ಆದರೂ ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ, ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ — ಶೋಭನೇ!

13.205.55

एतद्गुह्यमजानन्त्या त्वया बाल्यादनिन्दिते ।
मन्नेत्रे पिहिते देवि क्रीडनार्थं दृढव्रते ॥ १३.२०५.५५ ॥

ಓ ನಿಂದೆರಹಿತೆಯೇ, ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ, ಬಾಲ್ಯದಿಂದ ನೀನು ಆಟಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದೆ, ದೇವಿ, ದೃಢವ್ರತೆಯೇ.

13.205.56

तत्कृते नष्टचन्द्रार्कं जगदासीद्भयाकुलम् ।
नष्टादित्ये तमोभूते लोके गिरिसुते प्रिये ॥ १३.२०५.५६ ॥

ಅದರ ಕಾರಣದಿಂದ ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯರು ನಾಶವಾದರು; ಜಗತ್ತು ಭಯದಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲವಾಯಿತು. ಗಿರಿಸುತೆಯೇ, ಪ್ರಿಯೆ, ಸೂರ್ಯ ನಾಶವಾಗಿ ಲೋಕ ಕತ್ತಲಾಯಿತು.

13.205.57

तृतीयं लोचनं सृष्टं लोकं संरक्षितुं मया ।
कथितं संशयस्थानं निर्विशङ्का भव प्रिये ॥ १३.२०५.५७ ॥

ಲೋಕವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ನನ್ನಿಂದ ಮೂರನೆಯ ನೇತ್ರ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅದು ಸಂಶಯದ ವಿಷಯವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಪ್ರಿಯೆ, ಶಂಕೆಯಿಲ್ಲದವಳಾಗಿರು.