Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 13.205

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

13.205.1

भगवंस्तीर्थयात्रार्थं तथैव चरता मया ।
दिव्यमद्भुतसङ्काशं दृष्टं हैमवतं वनम् ॥ १३.२०५.१ ॥

ข้าแต่ท่านผู้ประเสริฐ ขณะที่ข้าพเจ้าท่องเที่ยวไปยังสถานศักดิ์สิทธิ์เพื่อการแสวงบุญ ข้าพเจ้าได้เห็นป่าหิมาลัยอันงดงามเป็นทิพย์และน่าอัศจรรย์

13.205.2

नानावृक्षसमायुक्तं नानापक्षिगणैर्वृतम् ।
नानरत्नगणाकीर्णं नानाभावसमन्वितम् ॥ १३.२०५.२ ॥

ป่านั้นประกอบด้วยต้นไม้หลายชนิด ล้อมรอบด้วยฝูงนกหลากพันธุ์ เกลื่อนกลาดด้วยกองอัญมณีมากมาย และเต็มไปด้วยความงามหลายรูปแบบ

13.205.3

दिव्यचन्दनसंयुक्तं दिव्यधूपेन धूपितम् ।
दिव्यपुष्पसमाकीर्णं दिव्यगन्धेन वासितम् ॥ १३.२०५.३ ॥

ป่านั้นประดับด้วยจันทน์หอมทิพย์ อบด้วยธูปทิพย์ เกลื่อนด้วยดอกไม้ทิพย์ และฟุ้งด้วยกลิ่นหอมทิพย์

13.205.4

सिद्धचारणसंघातैर्भूतसङ्घैर्निषेवितम् ।
वरिष्ठाप्सरसाकीर्णं नागगन्धर्वसङ्कुलम् ॥ १३.२०५.४ ॥

มีหมู่สิทธะและจารณะมาอยู่รับใช้ พร้อมด้วยฝูงภูต เต็มไปด้วยอัปสรงามเลิศ และแน่นขนัดด้วยนาคและคนธรรพ์

13.205.5

मृदङ्गमुरजोद्धुष्टं शङ्खवीणाभिनादितम् ।
नृत्यद्भिर्भूतसङ्घैश्च सर्वतस्त्वभिशोभितम् ॥ १३.२०५.५ ॥

ป่านั้นก้องด้วยเสียงมฤทังคะและมุรชะ สะท้อนด้วยเสียงสังข์และวีณา และถูกประดับอย่างงดงามรอบด้านด้วยหมู่ภูตที่กำลังร่ายรำ

13.205.6

नानारूपैर्विरूपैश्च भीमरूपैर्भयानकैः ।
सिंहव्याघ्रोरगमृगैर्बिडालवदनैस्तथा ॥ १३.२०५.६ ॥

ป่านั้นเต็มไปด้วยสรรพสัตว์หลายรูปร่าง ทั้งที่ผิดแปลกและน่าหวาดกลัว มีสิงห์ เสือ งู และกวาง และมีสัตว์ที่มีใบหน้าเป็นแมว

13.205.7

स्वरोष्ट्रद्वीपिवदनैर्गजवक्त्रैस्तथैव च ।
उलूकश्येनवदनैः काकगृध्रमुखैस्तथा ॥ १३.२०५.७ ॥

มีสัตว์ที่มีใบหน้าเป็นลา อูฐ และเสือดาว มีสัตว์ที่มีงวงช้าง มีสัตว์ที่มีหน้าเป็นนกฮูกและนกเหยี่ยว และมีสัตว์ที่มีหน้าเป็นอีกาและแร้ง

13.205.8

एवं बहुविधाकारैर्भूतसङ्घैर्भृशाकुलम् ।
नानद्यमानं बहुधा हरपारिषदैर्भृशम् ॥ १३.२०५.८ ॥

เต็มไปด้วยหมู่ภูตหลากรูปร่างแน่นขนัด และก้องกังวานด้วยเสียงบริวารของพระหระจากหลายทิศทาง

13.205.9

घोररूपं सुदुर्दर्शं रक्षोगणशतैर्वृतम् ।
समाजं तद्वने दृष्टं मया भूतपतेः पुरा ॥ १३.२०५.९ ॥

ข้าพเจ้าได้เห็นที่ประชุมในป่านั้นเมื่อนานมาแล้ว รูปลักษณ์น่าสะพรึงและยากจะมองเห็น ล้อมด้วยกองทัพรากษสนับร้อย ที่ประชุมนั้นเป็นของเจ้าแห่งภูตทั้งหลาย

13.205.10

प्रनृत्ताप्सरसं दिव्यं देवगन्धर्वनादितम् ।
प्रथमे वर्षरात्रे तु मेघसङ्घनिनादितम् ॥ १३.२०५.१० ॥

ป่าอันเป็นทิพย์ มีอัปสรร่ายรำ ก้องด้วยเสียงขับของเทพและคนธรรพ์ และในคืนแรกแห่งฤดูฝน ก็ก้องด้วยเสียงคำรามของฝูงเมฆ

13.205.11

नानाबर्हिणसंघुष्टं गजयूथसमाकुलम् ।
षट्पदैरुपगीतं च प्रथमे मासि माधवे ॥ १३.२०५.११ ॥

ก้องด้วยเสียงร้องของนกยูงหลายชนิด แน่นด้วยฝูงช้าง มีผึ้งขับขาน ในเดือนแรกแห่งฤดูใบไม้ผลิ ข้าแต่ท่านมาธวะ

13.205.12

उत्क्रोशत्क्रौञ्चकुररैः सारसैर्जीवजीवकैः ।
मत्ताभिः परपुष्टाभिः कूजन्तीभिः समाकुलम् ॥ १३.२०५.१२ ॥

เสียงร้องของนกกระเรียน นกกระเต็น นกกระสาแดง นกสาลิกา และนกชีวชีวกะดังขึ้น แน่นขนัดด้วยนกกาเหว่าที่เมาและร้องกู่ก้อง

13.205.13

उत्तमावाससङ्काशं भीमरूपतरं ततः ।
द्रष्टुं भवति धर्मस्य धर्मभागिजनस्य च ॥ १३.२०५.१३ ॥

ป่านั้นคล้ายที่พำนักอันสูงส่ง และมีรูปลักษณ์น่าสะพรึงยิ่งนัก จากนั้นจึงกลายเป็นสถานที่ที่ผู้ยึดมั่นในธรรมและผู้มีส่วนในธรรมจะได้มาเห็น

13.205.14

ये चोध्वरेतसः सिद्धास्तत्रतत्र समागताः ।
मार्ताण्डरश्मिसञ्चारा विश्वेदेवगणास्तथा ॥ १३.२०५.१४ ॥

บรรดาสิทธะผู้มีน้ำอสุจิพุ่งขึ้นเบื้องบนได้มาชุมนุมกันอยู่ที่นั่นและที่นั่น พร้อมด้วยหมู่วิศเวเทวะผู้เดินไปตามรังสีของพระอาทิตย์

13.205.15

तथा नागास्तथा दिव्या लोकपाला हुताशनाः ।
वाताश्च सर्वे चायान्ति दिव्यपुष्पसमाकुलाः ॥ १३.२०५.१५ ॥

นาค เทพผู้พิทักษ์โลกผู้เป็นทิพย์ และเทพแห่งไฟก็มาเช่นกัน และลมทั้งปวงก็มาด้วย เต็มไปด้วยดอกไม้ทิพย์

13.205.16

किरन्तः सर्वपुष्पाणि किरन्तोऽद्भुतदर्शनाः ।
ओषध्यः प्रज्वलन्त्यश्च द्योतयन्त्यो दिशो दश ॥ १३.२०५.१६ ॥

ดอกไม้ทุกชนิดถูกโปรยลงมา ผู้โปรยนั้นมีรูปลักษณ์น่าอัศจรรย์ และสมุนไพรที่ลุกโชนก็ส่องสว่างไปทั้งสิบทิศ

13.205.17

विहगाश्च मुदा युक्ता नृत्यन्ति च नदन्ति च ।
ततः समन्ततस्तत्र दिव्या दिव्यजनप्रियाः ॥ १३.२०५.१७ ॥

นกทั้งหลายเต็มไปด้วยความยินดี ต่างร่ายรำและร้องก้อง แล้วรอบด้านนั้นก็มีเทพผู้เป็นทิพย์ ผู้เป็นที่รักของชนเทพ

13.205.18

तत्र देवो गिरितटे हेमधातुविभूषिते ।
पर्यङ्क इव बभ्राज उपविष्टो महाद्युतिः ॥ १३.२०५.१८ ॥

ที่นั่น บนไหล่เขาที่ประดับด้วยแร่ทองคำ พระผู้เป็นเจ้าผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่ประทับนั่งอยู่ สุกใสเปรียบดังแท่นบรรทม

13.205.19

व्याघ्रचर्मपरीधानो गजचर्मोत्तरच्छदः ।
व्यालयज्ञोपवीतश्च लोहितान्त्रविभूषितः ॥ १३.२०५.१९ ॥

ทรงนุ่งหนังเสือ ทรงผ้าคลุมเบื้องบนเป็นหนังช้าง ทรงพระยัชโนปวีตเป็นงู และประดับด้วยลำไส้สีแดง

13.205.20

हरिश्मश्रुजटो भीमो भयकर्ताऽमरद्विषाम् ।
भयहेतुरभक्तानां भक्तानामभयङ्करः ॥ १३.२०५.२० ॥

พระองค์น่าเกรงขาม มีเคราสีทองแดงและมวยผมยุ่งเหยิง ทรงทำให้ศัตรูของเทพทั้งหลายหวาดกลัว เป็นเหตุแห่งความหวาดกลัวของผู้ไม่ศรัทธา และเป็นผู้ประทานความไม่หวาดกลัวแก่ผู้ภักดี

13.205.21

किन्नरैर्देवगन्धर्वैः स्तूयमानस्ततस्ततः ।
ऋषिभिश्चाप्सरोभिश्च सर्वतश्चैव शोभितः ॥ १३.२०५.२१ ॥

พวกกินนรและเทพคนธรรพ์ต่างสรรเสริญอยู่ทุกหนทุกแห่ง และพวกฤๅษีกับอัปสรก็ประดับประดาอยู่โดยรอบทุกทิศ

13.205.22

तत्र भूतपतेः स्थानं देवदानवसङ्कुलम् ।
सर्वतेजोमयं भूम्ना लोकपालनिषेवितम् ॥ १३.२०५.२२ ॥

ที่นั่นคือที่ประทับของพระผู้เป็นเจ้าแห่งภูตทั้งปวง เต็มไปด้วยเทพและทานพ ทำจากรัศมีล้วนๆ และมีโลกบาลทั้งหลายคอยปรนนิบัติอย่างมากมาย

13.205.23

महोरगसमाकीर्णं सर्वेषां रोमहर्षणम् ।
भीमरूपमनिर्देश्यमप्रधृष्यतमं विभोः ॥ १३.२०५.२३ ॥

เต็มไปด้วยพญางูใหญ่ทั้งหลาย ทำให้ขนของทุกผู้ทุกคนลุกชัน มีรูปร่างน่าสะพรึงกลัว พรรณนาไม่ได้ และเป็นสถานที่ที่พระองค์ผู้ยิ่งใหญ่ไม่มีใครทำให้หวั่นไหวได้เลย

13.205.24

तत्र भूतपतिं देवमासीनं शिखरोत्तमे ।
ऋषयो भूतसङ्घाश्च प्रणम्य शिरसा हरम्।
गीर्भिः परमशुद्धाभिस्तुष्टुवुस्च मनोहरम् ॥ १३.२०५.२४ ॥

ที่นั่น พวกฤๅษีและหมู่ภูตทั้งหลาย ก้มศีรษะลงถวายความนอบน้อมแด่พระผู้เป็นเจ้าแห่งภูต ผู้ประทับอยู่บนยอดเขาอันสูงสุด และสรรเสริญพระหระผู้น่าชื่นชมด้วยถ้อยคำที่บริสุทธิ์ยิ่ง

13.205.25

विमुक्ताश्चैव पापेभ्यो बभूवुर्विगतज्वराः ।
ऋषयो बालकिल्याश्च तथा विप्रर्षयश्च ये ॥ १३.२०५.२५ ॥

ฤๅษี บาลขิลยะทั้งหลาย และพราหมณ์ฤๅษีเหล่านั้น ต่างพ้นจากบาปและปราศจากความร้อนรุ่มในใจ ก็เป็นเช่นนั้นเหมือนกัน

13.205.26

अयोनिजा योनिजाश्च तपःसिद्धा महर्षयः ।
ततस्तं देवदेवेशं भगवन्तमुपासते। ॥ १३.२०५.२६ ॥

มหาฤๅษีทั้งที่เกิดโดยปราศจากครรภ์และเกิดจากครรภ์ ผู้บรรลุความสำเร็จด้วยตบะ ต่างบูชาพระผู้เป็นเจ้าผู้เป็นเจ้าแห่งเทพเจ้าทั้งหลายนั้น

13.205.27

ततस्तस्मिन्क्षणे देवी भूतस्त्रीगणसंवृता ।
हरतुल्याम्बरधरा समानव्रतचारिणी ॥ १३.२०५.२७ ॥

ในขณะนั้น เทวีผู้มีหมู่ภูตสตรีห้อมล้อม ทรงฉลองพระองค์เหมือนของพระหระ ทรงปฏิบัติตามวัตรเดียวกัน ได้เสด็จมา

13.205.28

काञ्चनं कलशं गृह्य सर्वतीर्थाम्बुपूरितम् ।
पुष्पवृष्ट्याऽभिवर्षन्ती दिव्यगन्धसमावृता ॥ १३.२०५.२८ ॥

ทรงถือหม้อทองคำที่บรรจุน้ำจากทีรถทั้งปวง โปรยดอกไม้ลงมา ทรงล้อมรอบด้วยกลิ่นหอมทิพย์

13.205.29

सरिद्वराभिः सर्वाभिः पृष्ठतोऽनुगता वरा ।
सेवितुं भगवत्पार्श्वमाजगाम शुचिस्मिता ॥ १३.२०५.२९ ॥

มีแม่น้ำอันประเสริฐทั้งหลายตามเสด็จมาข้างหลัง องค์ผู้ประเสริฐผู้มีรอยยิ้มบริสุทธิ์เสด็จมาเพื่อปรนนิบัติอยู่เคียงข้างพระผู้เป็นเจ้า

13.205.30

आगम्य तु गिरेः पुत्री देवदेवस्य चान्तिकम् ।
मनःप्रियं चिकीर्षन्ती क्रीडार्थं शङ्करान्तिके ॥ १३.२०५.३० ॥

ธิดาแห่งภูเขาเสด็จมาใกล้เทพผู้เป็นเจ้าแห่งเทพเจ้า ทรงประสงค์จะทำสิ่งที่พระทัยปรารถนา เพื่อการเล่นสนุกใกล้พระศังกร

13.205.31

मनोहराभ्यां पाणिभ्यां हरनेत्रे पिधाय तु ।
अवेक्ष्य हृष्टा स्वगणान्स्मयन्ती पृष्ठतः स्थिता ॥ १३.२०५.३१ ॥

ทรงใช้พระหัตถ์อันงดงามทั้งสองปิดพระเนตรทั้งสองของพระหระ แล้วทรงชื่นพระทัย ทรงมองดูบริวารของพระองค์และยิ้มอยู่ ประทับยืนอยู่ข้างหลัง

13.205.32

देव्या चान्धीकृते देवे कश्मलं समपद्यत ।
निमीलिते भूतपतौ नष्टचन्द्रार्कतारकम् ॥ १३.२०५.३२ ॥

เมื่อพระเทวีทรงทำให้พระผู้เป็นเจ้ามืดบอด ความสับสนก็เกิดขึ้น เมื่อพระเนตรของเจ้าแห่งภูตหลับลง ดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์ และดวงดาวก็หายไป

13.205.33

निःस्वाध्यायवषट्कारं तमसा चाभिसंवृतम् ।
विषण्णं भयवित्रस्तं जगदासीद्भयाकुलम् ॥ १३.२०५.३३ ॥

โลกที่ปราศจากการสวดพระเวทและการบูชาด้วยการถวายเครื่องเซ่นไหม้ ถูกปกคลุมด้วยความมืด เศร้าหมองและสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว จึงวุ่นวายด้วยความกลัว

13.205.34

हाहाकारमृषीणां च लोकानामभवत्तदा ।
तमोभिभूते सम्भ्रान्ते लोके जीवनसंक्षये ॥ १३.२०५.३४ ॥

ครั้งนั้น เสียงคร่ำครวญว่า "ว่าอย่างไรเล่า" ก็ดังขึ้นท่ามกลางพวกฤๅษีและโลกทั้งหลาย ในโลกที่ถูกความมืดครอบงำและสับสนวุ่นวาย ชีวิตกำลังจะสูญสิ้นไป

13.205.35

तृतीयं चास्य सम्भूतं ललाटे नेत्रमायतम् ।
द्वादशादित्यसङ्काशं लोकान्भासाऽवभासयत् ॥ १३.२०५.३५ ॥

และบนหน้าผากของพระองค์ก็ปรากฏพระเนตรที่สามอันกว้างใหญ่ ประดุจดวงอาทิตย์สิบสองดวง และด้วยรัศมีของพระเนตรนั้นก็ส่องสว่างไปทั่วทั้งสามโลก

13.205.36

तत्रक तेनाग्निना तेन युगान्ताग्निनिभेन वै ।
अदह्यत गिरिः सर्वो हिमवानग्रतः स्थितः ॥ १३.२०५.३६ ॥

ด้วยไฟนั้น ซึ่งประดุจไฟแห่งกัลปาวสานจริงๆ ภูเขาหิมวันต์ทั้งลูกที่ตั้งอยู่เบื้องหน้าก็ถูกเผาไหม้ไปหมด

13.205.37

दह्यमाने गिरौ तस्मिन्मृगपक्षिसमाकुले ।
सविद्याधरगन्धर्वे दिव्यौषधसमाकुले ॥ १३.२०५.३७ ॥

ขณะที่ภูเขานั้นกำลังถูกเผาไหม้ เต็มไปด้วยเนื้อและนก พร้อมกับพวกวิทยาธรและคนธรรพ์ เต็มไปด้วยโอสถทิพย์

13.205.38

ततो गिरिसुता चापि विस्मयोत्फुल्ललोचना ।
बभूव च जगत्सर्वं तथा विस्मयसंयुतम् ॥ १३.२०५.३८ ॥

ครั้งนั้น ธิดาแห่งภูเขาก็ทรงเบิกพระเนตรกว้างด้วยความอัศจรรย์ และโลกทั้งสิ้นก็เต็มไปด้วยความอัศจรรย์เช่นกัน

13.205.39

पश्यतामेव सर्वेषां देवदानवरक्षसाम् ।
नेत्रजेनाग्निना तेन दग्ध एव नगोत्तमः ॥ १३.२०५.३९ ॥

ขณะที่เทพ ทานพ และรากษสทั้งปวงกำลังเฝ้าดูอยู่นั้นเอง ภูเขาอันประเสริฐที่สุดก็ถูกไฟที่เกิดจากพระเนตรนั้นเผาจนไหม้เกรียมไปแล้ว

13.205.40

तं दृष्ट्वा मथितं शैलं शैलपुत्री सविक्लवा ।
पितुः सम्मानमिच्छन्ती पपात भुवि पादूयोः ॥ १३.२०५.४० ॥

เมื่อเห็นภูเขาที่ถูกเผาไหม้นั้น ธิดาแห่งภูเขาทรงเศร้าโศกยิ่งนัก ทรงปรารถนาจะรักษาเกียรติของบิดาไว้ จึงทรงล้มลงกับพื้นที่พระบาททั้งสองของพระองค์

13.205.41

तं दृष्ट्वा देवदेवेशो देव्या दुःखमनुत्तमम् ।
हैमवत्याः प्रियार्थं च गिरिं पुनरवैक्षत ॥ १३.२०५.४१ ॥

เมื่อเห็นเช่นนั้น พระผู้เป็นใหญ่เหนือเทพทั้งหลาย ทรงเห็นความทุกข์อันยิ่งใหญ่ของเทวี และเพื่อให้เป็นที่รักของพระหิมวตี จึงทรงมองภูเขานั้นอีกครั้ง

13.205.42

दृष्टमात्रे भगवता सौम्ययुक्तेन चेतसा ।
क्षणेन हिमवाञ्शैलः प्रकृतिस्थोऽभवत्पुनः ॥ १३.२०५.४२ ॥

เมื่อพระผู้เป็นเจ้าทอดพระเนตรด้วยจิตอ่อนโยน ภูเขาหิมวานก็กลับคืนสู่สภาพเดิมในพริบตาเดียว

13.205.43

हृष्टपुष्टविहङ्गैश्च प्रफुल्लद्रुमकाननः ।
सिद्धचारणसङ्घैश्च प्रीतियुक्तैः समाकुलः ॥ १३.२०५.४३ ॥

ภูเขานั้นเต็มไปด้วยนกที่ร่าเริงและอวบอ้วน มีป่าไม้ที่ดอกบานสะพรั่ง และเต็มไปด้วยหมู่สิทธะและจารณะผู้เปี่ยมด้วยความยินดี

13.205.44

पितरं प्रकृतिस्थं च दृष्ट्वा हैमवती भृशम् ।
अभवत्प्रीतिसंयुक्ता मुदितात्र पिनाकिनम् ॥ १३.२०५.४४ ॥

เมื่อพระหิมวตีเห็นบิดากลับคืนสู่สภาพเดิม ก็เกิดความรักใคร่อย่างยิ่ง และชื่นชมพระศิวะผู้ทรงธนูปินากะ

13.205.45

देवी विस्मयसंयुक्ता प्रष्टुकामा महेश्वरम् ।
हितार्तं सर्वलोकानां प्रजानां हितकाम्यया।
देवदेवं महादेवी बभाषेदं वचोऽर्थवत् ॥ १३.२०५.४५ ॥

เทวีผู้เต็มไปด้วยความอัศจรรย์ ปรารถนาจะทูลถามพระมเหศวร เพื่อประโยชน์ของโลกทั้งปวงและสรรพสัตว์ จึงตรัสถ้อยคำอันมีความหมายนี้แด่เทพเจ้าแห่งเทพทั้งหลาย

13.205.46

भगवन्देवदेवेश शूलपाणे महाद्युते ।
विस्मयो मे महाञ्जातस्तस्मिन्नेत्राग्निसम्भवे ॥ १३.२०५.४६ ॥

ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ข้าแต่พระผู้เป็นใหญ่เหนือเทพ ผู้ทรงตรีศูล ผู้มีรัศมีรุ่งโรจน์ ข้าพระองค์เกิดความอัศจรรย์อย่างยิ่ง ต่อสิ่งที่บังเกิดจากเพลิงแห่งดวงตานั้น

13.205.47

किमर्थं देवदेवेश ललाटेऽस्मिन्प्रकाशते ।
अतिसूर्याग्निसङ्काशं तृतीयं नेत्रमायतम् ॥ १३.२०५.४७ ॥

ข้าแต่พระผู้เป็นใหญ่เหนือเทพ เหตุใดดวงตาที่สามอันยาวนี้จึงปรากฏเปล่งแสงบนหน้าผากนี้ ดุจเปลวไฟแห่งดวงอาทิตย์อันร้อนแรงยิ่ง

13.205.48

नेत्राग्निना तु महता निर्दग्धो हिमवानसौ ।
पुनः संदृष्टमात्रस्तु प्रकृतिस्थः पिता मम ॥ १३.२०५.४८ ॥

ด้วยเพลิงแห่งดวงตาอันยิ่งใหญ่นั้น หิมวานผู้นี้ถูกเผาจนมอดไหม้ แต่เมื่อถูกมองอีกครั้ง บิดาของหม่อมฉันก็กลับคืนสู่สภาพเดิม

13.205.49

एष मे संशयो देव हृदि मे सम्प्रवर्तते ।
देवदेव नमस्तुभ्यं तन्मे संसितुमर्हसि ॥ १३.२०५.४९ ॥

ข้าแต่พระเจ้า ความสงสัยนี้ผุดขึ้นในใจของหม่อมฉัน ข้าแต่เทพเจ้าแห่งเทพทั้งหลาย ขอนอบน้อมแด่พระองค์ ขอพระองค์โปรดทรงชี้แจงความสงสัยนั้นแก่หม่อมฉันด้วยเถิด

13.205.50

एवमुक्तस्तया देव्या प्रीयमाणोऽब्रवीद्भवः ।
स्थाने संशयितुं देवि धर्मज्ञे प्रियभाषिणि ॥ १३.२०५.५० ॥

เมื่อเทวีตรัสเช่นนั้น พระภวะทรงพอพระทัย จึงตรัสว่า ควรแล้วที่เทวีจะสงสัย ข้าแต่เทวี ผู้รู้ธรรม ผู้มีวาจาอ่อนหวาน

13.205.51

त्वदृते मां हि वै प्रष्टुं न शक्यं केन चेत्प्रिये ।
प्रकाशं यदि वा गुह्यं प्रियार्थं प्रब्रवीम्यहम् ॥ १३.२०५.५१ ॥

นอกจากเจ้าแล้ว ใครเล่าจะทูลถามข้าได้ ข้าแต่ที่รัก ไม่ว่าสิ่งนั้นจะเปิดเผยหรือเป็นความลับ ข้าจะกล่าวให้แก่เจ้า เพื่อความพอพระทัยของที่รัก

13.205.52

शृणु तत्सर्वमकिलमस्यां संसदि भामिनि ।
सर्वेषामेव लोकानां कूटस्थं विद्धि मां प्रिये ॥ १३.२०५.५२ ॥

ข้าแต่หญิงงาม จงฟังทั้งหมดนั้นโดยไม่มีอะไรปิดบัง ณ ที่ประชุมนี้ ข้าแต่ที่รัก จงรู้เถิดว่าข้าคือแก่นที่ไม่แปรเปลี่ยนของโลกทั้งปวง

13.205.53

मदधीनास्त्रयो लोका यथा विष्णौ तथा मयि ।
स्रष्टा विष्णुरहं गोप्ता इत्येतद्विद्धि भामिनि ॥ १३.२०५.५३ ॥

โลกทั้งสามขึ้นอยู่กับข้า เช่นเดียวกับที่ขึ้นอยู่กับพระวิษณุ วิษณุเป็นผู้สร้าง และข้าเป็นผู้คุ้มครอง ข้าแต่หญิงงาม จงรู้ความจริงนี้เถิด

13.205.54

तस्माद्यदा मां स्पृशति शुभं वा यदि वेतरत् ।
तथैवेदं जगत्सर्वं तत्तद्भवति शोभने ॥ १३.२०५.५४ ॥

ฉะนั้น เมื่อสิ่งใดมาถูกต้องข้า ไม่ว่าจะเป็นสิ่งมงคลหรือสิ่งอื่น โลกทั้งสิ้นนี้ก็กลายเป็นสิ่งนั้นเช่นนั้น ข้าแต่หญิงงามผู้งดงาม

13.205.55

एतद्गुह्यमजानन्त्या त्वया बाल्यादनिन्दिते ।
मन्नेत्रे पिहिते देवि क्रीडनार्थं दृढव्रते ॥ १३.२०५.५५ ॥

ข้าแต่ผู้ไร้ตำหนิ เพราะเจ้าไม่รู้ความลับนี้ จึงปิดตาทั้งสองของข้าด้วยความเป็นเด็กเพื่อการเล่น ข้าแต่เทวี ผู้มั่นคงในวัตร

13.205.56

तत्कृते नष्टचन्द्रार्कं जगदासीद्भयाकुलम् ।
नष्टादित्ये तमोभूते लोके गिरिसुते प्रिये ॥ १३.२०५.५६ ॥

เพราะเหตุนั้น ดวงจันทร์และดวงอาทิตย์จึงดับไป และโลกก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว ข้าแต่ธิดาแห่งภูเขา ที่รัก เมื่อดวงอาทิตย์หายไป โลกก็กลายเป็นความมืด

13.205.57

तृतीयं लोचनं सृष्टं लोकं संरक्षितुं मया ।
कथितं संशयस्थानं निर्विशङ्का भव प्रिये ॥ १३.२०५.५७ ॥

เพื่อคุ้มครองโลก ข้าจึงสร้างดวงตาที่สามขึ้น สิ่งนั้นถูกเรียกว่าที่ตั้งแห่งความสงสัย ข้าแต่ที่รัก จงปราศจากความสงสัยเถิด