Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.206

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

13.206.1

क्षणज्ञा देवदेवस्य श्रोतुकामा प्रियं हितम् ।
उमादेवी महादेवमपृच्छत्पुनरेव तु ॥ १३.२०६.१ ॥

ದೇವದೇವನ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಅರಿತ ಉಮಾದೇವಿ, ಪ್ರಿಯವೂ ಹಿತವೂ ಆದುದನ್ನು ಕೇಳಲು ಬಯಸಿ, ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದಳು.

13.206.2

भगवन्देवदेवेश सर्वदेवनमस्कृत ।
चतुर्मुखो वै भगवानभवत्केन हेतुना ॥ १३.२०६.२ ॥

ಭಗವಂತನೇ, ದೇವದೇವೇಶನೇ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕೃತನೇ! ಚತುರ್ಮುಖ ಭಗವಂತನು ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದನು?

13.206.3

भगवन्केन ते वक्त्रमैन्द्रमद्भुतदर्शनम् ।
उत्तरं चापि भगवन्पश्चिमं शुभदर्शनम्।
दक्षिणं च मुखं रौद्रं केनोर्ध्वं जटिलावृतम् ॥ १३.२०६.३ ॥

ಭಗವಂತನೇ, ನಿನ್ನ ಪೂರ್ವ ಮುಖ ಅದ್ಭುತ ದರ್ಶನವುಳ್ಳದ್ದು; ಭಗವಂತನೇ, ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ಮುಖಗಳು ಶುಭ ದರ್ಶನವುಳ್ಳವು; ದಕ್ಷಿಣ ಮುಖ ಭಯಂಕರ, ಮೇಲಿನ ಮುಖ ಜಟೆಗಳಿಂದ ಆವೃತ — ಇದು ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ?

13.206.4

यथादृशं महाभाग श्रोतुमिच्छामि कारणम् ।
एष मे संशयो देव तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२०६.४ ॥

ಮಹಾಭಾಗನೇ, ಕಂಡಂತೆಯೇ ಅದರ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ದೇವನೇ, ಇದೇ ನನ್ನ ಸಂಶಯ; ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಲು ನೀನೇ ಅರ್ಹ.

13.206.5

तदहं ते प्रवक्ष्यामि यत्त्वमिच्छसि भामिनि ।
पुराऽसुरो महाघोरौ लोकोद्वेगकरौ भृशम् ॥ १३.२०६.५ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ, ಸುಂದರಿಯೇ, ನೀನು ಬಯಸಿದುದನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಹಿಂದೆ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಬಹಳ ಉದ್ವೇಗ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಘೋರ ಅಸುರರಿದ್ದರು.

13.206.6

सुन्दोपसुन्दनामानावासतुर्बलगर्वितौ ।
अशस्त्रवध्यौ बलिनौ परस्परहितैषिणौ ॥ १३.२०६.६ ॥

ಸುಂದ ಮತ್ತು ಉಪಸುಂದ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಬಲದ ಗರ್ವದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರು; ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ವಧಿಸಲಾಗದವರು, ಬಲಶಾಲಿಗಳು, ಪರಸ್ಪರ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವರು.

13.206.7

तयोरेव विनाशाय निर्मिता विश्वकर्मणा ।
सर्वतः सारमुद्धृत्य तिलशो लोकपूजिता।
तिलोत्तमेति विख्याता अप्सराः सा बभूव ह ॥ १३.२०६.७ ॥

ಅವರಿಬ್ಬರ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿಯೇ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಅವಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಸಾರವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಕಣ ಕಣವಾಗಿ ಸೇರಿಸಿ, ಲೋಕಪೂಜಿತೆಯಾದ ತಿಲೋತ್ತಮೆ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಅಪ್ಸರೆಯಾದಳು.

13.206.8

देवकार्यं करिष्यन्ती हासभावसमन्विता ।
सा तपस्यन्तमागम्य रूपेणाप्रतिमा भुवि ॥ १३.२०६.८ ॥

ದೇವಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲಿರುವವಳಾಗಿ, ಹಾಸ್ಯಭಾವದಿಂದ ಕೂಡಿದವಳಾಗಿ, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವನ ಬಳಿಗೆ ಅವಳು ಬಂದಳು; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಪ್ರತಿಮಳಾಗಿ.

13.206.9

मया बहुमता चेयं देवकार्यं करिष्यति ।
इति मत्वा तदा चाहं कुर्वन्तीं मां प्रदक्षिणम्।
तथैव तां दिदृक्षुश्च चतुर्वक्त्रोऽभवं प्रिये ॥ १३.२०६.९ ॥

ನಾನು ಇವಳನ್ನು ಬಹಳ ಗೌರವಿಸಿದೆ; ಇವಳು ದೇವಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವಳು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಅವಳು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವಳನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸಿ, ಪ್ರಿಯೇ, ನಾನು ಚತುರ್ಮುಖನಾದೆ.

13.206.10

ऐन्द्रं मुखमिदं पूर्वं तपश्चर्यापरं सदा ।
दक्षिणं मे मुखं दिव्यं रौद्रं संहरति प्रजाः ॥ १३.२०६.१० ॥

ಇಂದ್ರನದಾದ ಈ ಪೂರ್ವ ಮುಖವು ಸದಾ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ದಕ್ಷಿಣ ಮುಖವು ದಿವ್ಯ ಮತ್ತು ರೌದ್ರವಾಗಿದ್ದು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತದೆ.

13.206.11

लोककार्यपरं नित्यं पश्चिमं मे मुखं प्रिये ।
वेदानधीते सततमद्भुतं चोत्तरं मुखम्।
एतत्ते सर्वमाख्यातं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२०६.११ ॥

ನನ್ನ ಪಶ್ಚಿಮ ಮುಖವು ಪ್ರಿಯೇ, ಸದಾ ಲೋಕಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತವಾಗಿದೆ. ಅದ್ಭುತವಾದ ಉತ್ತರ ಮುಖವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ವೇದಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತದೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾಯಿತು; ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯ?

13.206.12

भगवञ्श्रोतुमिच्छामि शूलपाणे वरप्रद ।
किमर्थं नीलता कण्ठे भाति बर्हिनिभा तव ॥ १३.२०६.१२ ॥

ಭಗವಂತನೇ, ಶೂಲಪಾಣಿಯೇ, ವರದಾತನೇ, ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ — ನಿನ್ನ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ನವಿಲುಗರಿಯಂತೆ ಈ ನೀಲಿ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ?

13.206.13

एतत्ते कथयिष्यामि शृणु देवि समाहिता ॥ १३.२०६.१३ ॥

ದೇವಿ, ಏಕಾಗ್ರಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೇಳು, ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

13.206.14

पुरा युगान्तरे यत्नादमृतार्थं सुरासुरैः ।
बलवद्भिर्विमथितश्चिरकालं महोदधिः ॥ १३.२०६.१४ ॥

ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಅಮೃತಕ್ಕಾಗಿ ದೇವಾಸುರರು ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ, ಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಮಹಾಸಾಗರವನ್ನು ಕಡೆದರು.

13.206.15

रज्जुना नागराजेन मथ्यमाने महोदधौ ।
विषं तत्र समुद्भूतं सर्वलोकविनाशनम् ॥ १३.२०६.१५ ॥

ನಾಗರಾಜನನ್ನು ಹಗ್ಗವಾಗಿ ಮಾಡಿ ಮಹಾಸಾಗರವನ್ನು ಕಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಸರ್ವಲೋಕ ವಿನಾಶಕ ವಿಷ ಹುಟ್ಟಿತು.

13.206.16

तद्दृष्ट्वा विबुधाः सर्वे तदा विमनसोऽभवन् ।
ग्रस्तं हि तन्मया देवि लोकानां हितकारणात् ॥ १३.२०६.१६ ॥

ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಆಗ ವಿಷಣ್ಣರಾದರು. ದೇವಿ, ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಅದನ್ನು ನುಂಗಿದೆ.

13.206.17

तत्कृता नीलता चासीत्कण्ठे बर्हिनिभा शुभे ।
तदाप्रभृति चैवाहं नीलकण्ठ इति स्मृतः।
एतत्ते सर्वमाख्यातं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२०६.१७ ॥

ಅದರಿಂದಲೇ ನನ್ನ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ನವಿಲಿನ ಗರಿಯಂತಹ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣ ಉಂಟಾಯಿತು. ಶುಭೆ, ಅಂದಿನಿಂದ ನಾನು 'ನೀಲಕಂಠ' ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೇನೆ. ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆ. ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಬೇಕೆಂದಿದ್ದೀಯ?

13.206.18

नीलकण्ठ नमस्तेऽस्तु सर्वलोकसुखावह ।
बहूनामायुधानां त्वं पिनाकं धर्मुमिच्छसि।
किमर्थं देवदेवेश तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२०६.१८ ॥

ನೀಲಕಂಠನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸರ್ವಲೋಕಗಳಿಗೆ ಸುಖ ನೀಡುವವನೇ. ಅನೇಕ ಆಯುಧಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಪಿನಾಕ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ. ದೇವದೇವೇಶನೇ, ಅದು ಏಕೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳಬೇಕು.

13.206.19

शस्त्रागमं ते वक्ष्यामि शृणु धर्म्यं शुचिस्मिते ।
युगान्तरे महादेवि कण्वो नाम महामुनिः ॥ १३.२०६.१९ ॥

ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆ, ಮಹಾದೇವಿ, ಶಸ್ತ್ರಗಳ ಧರ್ಮಸಮ್ಮತ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು. ಇನ್ನೊಂದು ಯುಗದಲ್ಲಿ ಕಣ್ವ ಎಂಬ ಮಹಾಮುನಿ ಇದ್ದನು.

13.206.20

स हि दिव्यां तपश्चर्यां कर्तुमेवोपचक्रमे ।
तथा तस्य तपो घोरं चरतः कालपर्ययात्।
वल्मीकं पुनरुद्भूतं तस्यैव शिरसि प्रिये ॥ १३.२०६.२० ॥

ಅವನು ದಿವ್ಯ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಅವನು ಘೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ, ಪ್ರಿಯೆ, ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ಮತ್ತೆ ಹುತ್ತ ಬೆಳೆಯಿತು.

13.206.21

वेणुर्वल्मीकसंयोगान्मूर्ध्नि तस्य बभूव ह ।
धरमाणश्च तत्सर्वं तपश्चर्यां तथाऽकरोत् ॥ १३.२०६.२१ ॥

ಹುತ್ತದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಬಿದಿರು ಮೂಡಿತು. ಅದನ್ನೇ ಹೊತ್ತು ಅವನು ಆ ಎಲ್ಲ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದನು.

13.206.22

तस्मै ब्रह्मा वरं दातुं जगाम तपसार्चितः ।
दत्त्वा तस्मै वरं देवो वेणुं दृष्ट्वा त्वचिन्तयत् ॥ १३.२०६.२२ ॥

ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಗೌರವಿತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನಿಗೆ ವರ ಕೊಡಲು ಹೋದನು. ಆ ದೇವನು ಅವನಿಗೆ ವರ ಕೊಟ್ಟು, ಬಿದಿರನ್ನು ನೋಡಿ ಚಿಂತಿಸತೊಡಗಿದನು.

13.206.23

लोककार्यं समुद्दिश्य वेणुनाऽनेन भामिनि ।
चिन्तयित्वा तमादाय कार्मुकार्थे न्ययोजयत् ॥ १३.२०६.२३ ॥

ಸುಂದರಿಯೇ, ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣದ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಈ ಬಿದಿರಿನ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಧನುಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಬಳಸಿದನು.

13.206.24

विष्णोर्मम च सामर्थ्यं ज्ञात्वा लोकपितामहः ।
धनुषी द्वे तदा प्रादाद्विष्णवे च ममैव च ॥ १३.२०६.२४ ॥

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದು ಲೋಕಪಿತಾಮಹನು ಆಗ ಎರಡು ಧನುಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ವಿಷ್ಣುವಿಗೂ ನನಗೂ ಕೊಟ್ಟನು.

13.206.25

पिनाकं नाम मे चापं शार्ङ्गं नाम हरेर्धनुः ।
तृतीयमवशेषेण गाण्डीवमभवद्धनुः ॥ १३.२०६.२५ ॥

ನನ್ನ ಬಿಲ್ಲಿನ ಹೆಸರು ಪಿನಾಕ; ಹರಿಯ ಬಿಲ್ಲಿನ ಹೆಸರು ಶಾರ್ಙ್ಗ. ಉಳಿದ ಮೂರನೆಯದು ಗಾಂಡೀವವಾಯಿತು.

13.206.26

तच्च सोमाय निर्दिश्य ब्रह्मा लोकं गतः पुनः ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं शस्त्रागममनिन्दिते ॥ १३.२०६.२६ ॥

ಅದನ್ನು ಸೋಮನಿಗೆ ವಹಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ನಿರ್ದೋಷಳೇ, ಶಸ್ತ್ರ ಪರಂಪರೆಯೆಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

13.206.27

भगवन्देवदेवेश पिनाकपरमप्रिय ।
वाहनेषु तथाऽन्येषु सत्सु भूतपते तव ॥ १३.२०६.२७ ॥

ಭಗವಂತನೇ, ದೇವದೇವನೇ, ಪಿನಾಕಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನೇ, ಭೂತಪತಿಯೇ, ನಿನಗೆ ಇತರ ವಾಹನಗಳಿದ್ದರೂ.

13.206.28

अयं तु वृषभः कस्माद्वाहनं स यथाऽभवत् ।
एष मे सशयो देव तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२०६.२८ ॥

ಆದರೆ ಈ ಎತ್ತು ನಿನ್ನ ವಾಹನವಾಗಿದ್ದು ಏಕೆ, ಹೇಗೆ ಆಯಿತು? ದೇವನೇ, ಇದೇ ನನ್ನ ಸಂದೇಹ; ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳುವುದು ಯೋಗ್ಯ.

13.206.29

तदहं ते प्रवक्ष्यामि वाहनं स यथाऽभवत् ॥ १३.२०६.२९ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಹೇಗೆ ವಾಹನವಾದನೆಂಬುದನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

13.206.30

आदिसर्गे पुरा गावः श्वेतवर्णाः शुचिस्मिते ।
बलसंहनना गावो दर्पयुक्ताश्चरन्ति ताः ॥ १३.२०६.३० ॥

ಆದಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ಶುಚಿಯಾದ ನಗೆಯುಳ್ಳವಳೇ, ಹಿಂದೆ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ಹಸುಗಳಿದ್ದವು; ಬಲಶಾಲಿ ದೇಹದ ಅವು ಗರ್ವದಿಂದ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

13.206.31

अहं तु तप आतिष्ठं तस्मिन्काले शुभानने ।
एकपादश्चोर्ध्वबाहुर्लोकार्थं हिमवद्गिरौ ॥ १३.२०६.३१ ॥

ಶುಭಮುಖಿಯೇ, ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಲೋಕಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಹಿಮವತ್ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಒಂದೇ ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದೆ.

13.206.32

गावो मे पार्श्वमागम्य दर्पोत्सिक्ताः समन्ततः ।
स्थानभ्रंशं तदा देवि चक्रिरे बहुशस्तदा ॥ १३.२०६.३२ ॥

ದೇವಿಯೇ, ಆಗ ನನ್ನ ಹಸುಗಳು ಗರ್ವದಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತವಾಗಿ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದು, ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನನ್ನ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕದಲಿಸಿದವು.

13.206.33

अपचारेण वै तासां मनःक्षोभोऽभवन्मम ।
तस्माद्दग्धा यदा गावो रोषाविष्टेन चेतसा ॥ १३.२०६.३३ ॥

ಅವುಗಳ ಅಪಚಾರದಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕ್ಷೋಭೆಗೊಂಡಿತು; ಆದ್ದರಿಂದ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಹಸುಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟಾಗ,

13.206.34

तस्मिंस्तु व्यसने घोरे वर्तमाने पशून्प्रति ।
अनेन वृषभेणाहं शमितः सम्प्रसादनैः ॥ १३.२०६.३४ ॥

ಆ ಭೀಕರ ಸಂಕಟ ಪಶುಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಈ ಗೂಳಿಯಿಂದ ಸಮಾಧಾನಕರ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನಾನು ಶಾಂತನಾದೆ.

13.206.35

तदाप्रभृति शान्ताश्च वर्णभेदत्वमागताः ।
श्वेतोऽयं वृषभो देवि पूर्वसंस्कारसंयुतः।
वाहनत्वे ध्वजत्वे मे तदाप्रभृति योजितः ॥ १३.२०६.३५ ॥

ಅಂದಿನಿಂದ ಅವು ಶಾಂತವಾಗಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವರ್ಣಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡವು. ದೇವಿಯೇ, ಈ ಬಿಳಿ ಗೂಳಿ ಪೂರ್ವಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ಅಂದಿನಿಂದ ಅದನ್ನು ನನ್ನ ವಾಹನವಾಗಿ ಮತ್ತು ಧ್ವಜವಾಗಿ ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು.

13.206.36

तस्मान्मे गोपतित्वं च देवैर्गोभिश्च कल्पितम् ।
प्रसन्नश्चाभवं देवि तदा गोपतितां गतः ॥ १३.२०६.३६ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳೂ ಹಸುಗಳೂ ನನಗೆ ಗೋಪತಿ ಪದವಿಯನ್ನು ನೇಮಿಸಿದರು. ದೇವಿಯೇ, ಆಗ ನಾನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿ ಗೋಪತಿ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದೆನು.