ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 13.206
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.206.1
क्षणज्ञा देवदेवस्य श्रोतुकामा प्रियं हितम् ।
उमादेवी महादेवमपृच्छत्पुनरेव तु ॥ १३.२०६.१ ॥
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ ਉਮਾਦੇਵੀ ਨੇ, ਪਿਆਰਾ ਅਤੇ ਹਿਤਕਾਰੀ ਸੁਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ।
13.206.2
भगवन्देवदेवेश सर्वदेवनमस्कृत ।
चतुर्मुखो वै भगवानभवत्केन हेतुना ॥ १३.२०६.२ ॥
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਈਸ਼ਵਰ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਨਮਸਕਾਰੇ ਗਏ! ਚਤੁਰਮੁਖ ਭਗਵਾਨ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ?
13.206.3
भगवन्केन ते वक्त्रमैन्द्रमद्भुतदर्शनम् ।
उत्तरं चापि भगवन्पश्चिमं शुभदर्शनम्।
दक्षिणं च मुखं रौद्रं केनोर्ध्वं जटिलावृतम् ॥ १३.२०६.३ ॥
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੂਰਬੀ ਮੁਖ ਅਦਭੁਤ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਦੇ ਮੁਖ ਸ਼ੁਭ ਦਰਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਦੱਖਣ ਦਾ ਮੁਖ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਉੱਪਰਲਾ ਮੁਖ ਜਟਾਵਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੈ — ਇਹ ਕਿਸ ਕਾਰਨ?
13.206.4
यथादृशं महाभाग श्रोतुमिच्छामि कारणम् ।
एष मे संशयो देव तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२०६.४ ॥
ਹੇ ਮਹਾਭਾਗ, ਜਿਵੇਂ ਦਿਸਦਾ ਹੈ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਦਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਦੇਵ, ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਸੰਸ਼ਯ ਹੈ; ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਣ ਦੇ ਯੋਗ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ।
13.206.5
तदहं ते प्रवक्ष्यामि यत्त्वमिच्छसि भामिनि ।
पुराऽसुरो महाघोरौ लोकोद्वेगकरौ भृशम् ॥ १३.२०६.५ ॥
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰੀ, ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਉਦਵੇਗ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੋ ਅਤਿ ਭਿਆਨਕ ਅਸੁਰ ਸਨ।
13.206.6
सुन्दोपसुन्दनामानावासतुर्बलगर्वितौ ।
अशस्त्रवध्यौ बलिनौ परस्परहितैषिणौ ॥ १३.२०६.६ ॥
ਸੁੰਦ ਅਤੇ ਉਪਸੁੰਦ ਨਾਮ ਦੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬਲ ਦੇ ਗਰਬ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਉਹ ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸਨ ਅਤੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦਾ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।
13.206.7
तयोरेव विनाशाय निर्मिता विश्वकर्मणा ।
सर्वतः सारमुद्धृत्य तिलशो लोकपूजिता।
तिलोत्तमेति विख्याता अप्सराः सा बभूव ह ॥ १३.२०६.७ ॥
ਉਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਲਈ ਹੀ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰਚਿਆ। ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਸਾਰ ਕੱਢ ਕੇ, ਕਣ-ਕਣ ਕਰਕੇ, ਲੋਕਪੂਜਿਤ ਤਿਲੋਤਮਾ ਨਾਮ ਦੀ ਅਪਸਰਾ ਉਹ ਬਣੀ।
13.206.8
देवकार्यं करिष्यन्ती हासभावसमन्विता ।
सा तपस्यन्तमागम्य रूपेणाप्रतिमा भुवि ॥ १३.२०६.८ ॥
ਦੇਵਕਾਰਜ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਹਾਸੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਤਪ ਕਰਦੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਉਹ ਆਈ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ।
13.206.9
मया बहुमता चेयं देवकार्यं करिष्यति ।
इति मत्वा तदा चाहं कुर्वन्तीं मां प्रदक्षिणम्।
तथैव तां दिदृक्षुश्च चतुर्वक्त्रोऽभवं प्रिये ॥ १३.२०६.९ ॥
ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਾਣ ਦਿੱਤਾ; ਇਹ ਦੇਵਕਾਰਜ ਕਰੇਗੀ ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਿਯੇ, ਮੈਂ ਚਤੁਰਮੁਖ ਹੋ ਗਿਆ।
13.206.10
ऐन्द्रं मुखमिदं पूर्वं तपश्चर्यापरं सदा ।
दक्षिणं मे मुखं दिव्यं रौद्रं संहरति प्रजाः ॥ १३.२०६.१० ॥
ਇੰਦਰ ਦਾ ਇਹ ਪੂਰਬੀ ਮੁਖ ਸਦਾ ਤਪ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਦੱਖਣੀ ਮੁਖ ਦਿਵ੍ਯ ਤੇ ਰੌਦ੍ਰ ਹੈ; ਉਹ ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਸੰਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
13.206.11
लोककार्यपरं नित्यं पश्चिमं मे मुखं प्रिये ।
वेदानधीते सततमद्भुतं चोत्तरं मुखम्।
एतत्ते सर्वमाख्यातं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२०६.११ ॥
ਮੇਰਾ ਪੱਛਮੀ ਮੁਖ, ਹੇ ਪ੍ਰਿਯੇ, ਸਦਾ ਲੋਕ-ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਅਦਭੁਤ ਉੱਤਰੀ ਮੁਖ ਨਿਰੰਤਰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ?
13.206.12
भगवञ्श्रोतुमिच्छामि शूलपाणे वरप्रद ।
किमर्थं नीलता कण्ठे भाति बर्हिनिभा तव ॥ १३.२०६.१२ ॥
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਹੇ ਸ਼ੂਲਪਾਣੀ, ਹੇ ਵਰਦਾਤਾ, ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ — ਤੁਹਾਡੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਮੋਰ ਦੇ ਖੰਭ ਵਰਗੀ ਇਹ ਨੀਲਤਾ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਸ਼ੋਭਦੀ ਹੈ?
13.206.13
एतत्ते कथयिष्यामि शृणु देवि समाहिता ॥ १३.२०६.१३ ॥
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਾਂਗਾ।
13.206.14
पुरा युगान्तरे यत्नादमृतार्थं सुरासुरैः ।
बलवद्भिर्विमथितश्चिरकालं महोदधिः ॥ १३.२०६.१४ ॥
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਂਤਾਂ ਨੇ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਬਲਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਮਹਾਸਾਗਰ ਮਥਿਆ।
13.206.15
रज्जुना नागराजेन मथ्यमाने महोदधौ ।
विषं तत्र समुद्भूतं सर्वलोकविनाशनम् ॥ १३.२०६.१५ ॥
ਨਾਗਰਾਜ ਨੂੰ ਰੱਸੀ ਬਣਾ ਕੇ ਜਦੋਂ ਮਹਾਸਾਗਰ ਮਥਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉੱਥੋਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜ਼ਹਿਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
13.206.16
तद्दृष्ट्वा विबुधाः सर्वे तदा विमनसोऽभवन् ।
ग्रस्तं हि तन्मया देवि लोकानां हितकारणात् ॥ १३.२०६.१६ ॥
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਦੋਂ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ।
13.206.17
तत्कृता नीलता चासीत्कण्ठे बर्हिनिभा शुभे ।
तदाप्रभृति चैवाहं नीलकण्ठ इति स्मृतः।
एतत्ते सर्वमाख्यातं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२०६.१७ ॥
ਉਸੇ ਕਾਰਨ ਮੇਰੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਮੋਰ ਦੇ ਖੰਭ ਵਰਗੀ ਨੀਲਿਮਾ ਆ ਗਈ। ਹੇ ਸ਼ੁਭੇ, ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਹੀ ਮੈਨੂੰ 'ਨੀਲਕੰਠ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ?
13.206.18
नीलकण्ठ नमस्तेऽस्तु सर्वलोकसुखावह ।
बहूनामायुधानां त्वं पिनाकं धर्मुमिच्छसि।
किमर्थं देवदेवेश तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२०६.१८ ॥
ਹੇ ਨੀਲਕੰਠ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ; ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆ। ਅਨੇਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੂੰ ਪਿਨਾਕ ਧਨੁਸ਼ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼, ਕਿਉਂ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
13.206.19
शस्त्रागमं ते वक्ष्यामि शृणु धर्म्यं शुचिस्मिते ।
युगान्तरे महादेवि कण्वो नाम महामुनिः ॥ १३.२०६.१९ ॥
ਹੇ ਸ਼ੁਚਿਸਮਿਤਾ, ਮਹਾਦੇਵੀ, ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਧਰਮਸੰਮਤ ਉਤਪਤੀ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਕਣ੍ਵ ਨਾਮ ਦੇ ਮਹਾਮੁਨੀ ਸਨ।
13.206.20
स हि दिव्यां तपश्चर्यां कर्तुमेवोपचक्रमे ।
तथा तस्य तपो घोरं चरतः कालपर्ययात्।
वल्मीकं पुनरुद्भूतं तस्यैव शिरसि प्रिये ॥ १३.२०६.२० ॥
ਉਸਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਘੋਰ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਤਦ ਸਮਾਂ ਬੀਤਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਿਯੇ, ਉਸੇ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਬਾਮੀ ਉੱਗ ਆਈ।
13.206.21
वेणुर्वल्मीकसंयोगान्मूर्ध्नि तस्य बभूव ह ।
धरमाणश्च तत्सर्वं तपश्चर्यां तथाऽकरोत् ॥ १३.२०६.२१ ॥
ਬਾਮੀ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਬਾਂਸ ਉੱਗ ਪਿਆ। ਉਸੇ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸਨੇ ਉਹ ਸਾਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀ।
13.206.22
तस्मै ब्रह्मा वरं दातुं जगाम तपसार्चितः ।
दत्त्वा तस्मै वरं देवो वेणुं दृष्ट्वा त्वचिन्तयत् ॥ १३.२०६.२२ ॥
ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਆਦਰਿਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਉਸਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਗਏ। ਉਸ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬਾਂਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ।
13.206.23
लोककार्यं समुद्दिश्य वेणुनाऽनेन भामिनि ।
चिन्तयित्वा तमादाय कार्मुकार्थे न्ययोजयत् ॥ १३.२०६.२३ ॥
ਹੇ ਸੁੰਦਰੀ, ਲੋਕ-ਭਲਾਈ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਇਸ ਬਾਂਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਧਨੁਸ਼ ਲਈ ਲਾਇਆ।
13.206.24
विष्णोर्मम च सामर्थ्यं ज्ञात्वा लोकपितामहः ।
धनुषी द्वे तदा प्रादाद्विष्णवे च ममैव च ॥ १३.२०६.२४ ॥
ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਲੋਕ-ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਤਦ ਦੋ ਧਨੁਸ਼ ਬਣਾ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੇ।
13.206.25
पिनाकं नाम मे चापं शार्ङ्गं नाम हरेर्धनुः ।
तृतीयमवशेषेण गाण्डीवमभवद्धनुः ॥ १३.२०६.२५ ॥
ਮੇਰੇ ਧਨੁਸ਼ ਦਾ ਨਾਮ ਪਿਨਾਕ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਾਰਙ੍ਗ ਹੈ। ਬਾਕੀ ਬਚਿਆ ਤੀਜਾ ਧਨੁਸ਼ ਗਾਂਡੀਵ ਬਣਿਆ।
13.206.26
तच्च सोमाय निर्दिश्य ब्रह्मा लोकं गतः पुनः ।
एतत्ते सर्वमाख्यातं शस्त्रागममनिन्दिते ॥ १३.२०६.२६ ॥
ਉਹ ਸੋਮ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਚਲੇ ਗਏ। ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ੇ, ਸ਼ਸਤ੍ਰ-ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਇਹ ਸਾਰਾ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
13.206.27
भगवन्देवदेवेश पिनाकपरमप्रिय ।
वाहनेषु तथाऽन्येषु सत्सु भूतपते तव ॥ १३.२०६.२७ ॥
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਪਿਨਾਕ ਦੇ ਪਰਮ ਪਿਆਰੇ, ਹੇ ਭੂਤਪਤੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੋਰ ਵਾਹਨ ਹੁੰਦਿਆਂ ਵੀ।
13.206.28
अयं तु वृषभः कस्माद्वाहनं स यथाऽभवत् ।
एष मे सशयो देव तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२०६.२८ ॥
ਪਰ ਇਹ ਬਲਦ ਕਿਉਂ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਵਾਹਨ ਬਣਿਆ? ਹੇ ਦੇਵ, ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਸ਼ੱਕ ਹੈ; ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ।
13.206.29
तदहं ते प्रवक्ष्यामि वाहनं स यथाऽभवत् ॥ १३.२०६.२९ ॥
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਉਹ ਵਾਹਨ ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ।
13.206.30
आदिसर्गे पुरा गावः श्वेतवर्णाः शुचिस्मिते ।
बलसंहनना गावो दर्पयुक्ताश्चरन्ति ताः ॥ १३.२०६.३० ॥
ਆਦਿ ਸਰਗ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਸਨ; ਬਲਵਾਨ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀਆਂ। ਉਹ ਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਵਿਚਰਦੀਆਂ ਸਨ।
13.206.31
अहं तु तप आतिष्ठं तस्मिन्काले शुभानने ।
एकपादश्चोर्ध्वबाहुर्लोकार्थं हिमवद्गिरौ ॥ १३.२०६.३१ ॥
ਹੇ ਸ਼ੁਭਾਨਨੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਮੈਂ ਹਿਮਾਲਿਆ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ, ਬਾਹਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਤਪ ਕੀਤਾ।
13.206.32
गावो मे पार्श्वमागम्य दर्पोत्सिक्ताः समन्ततः ।
स्थानभ्रंशं तदा देवि चक्रिरे बहुशस्तदा ॥ १३.२०६.३२ ॥
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੇਰੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਆਈਆਂ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਹਿਲਾਇਆ।
13.206.33
अपचारेण वै तासां मनःक्षोभोऽभवन्मम ।
तस्माद्दग्धा यदा गावो रोषाविष्टेन चेतसा ॥ १३.२०६.३३ ॥
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮਨ ਵਿਚਲਿਤ ਹੋਇਆ; ਇਸ ਲਈ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਿਆ,
13.206.34
तस्मिंस्तु व्यसने घोरे वर्तमाने पशून्प्रति ।
अनेन वृषभेणाहं शमितः सम्प्रसादनैः ॥ १३.२०६.३४ ॥
ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਬਿਪਤਾ ਦੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਉੱਤੇ ਵਰਤਦਿਆਂ, ਇਸ ਬਲਦ ਦੁਆਰਾ ਮਿੱਠੀਆਂ ਮਿੰਨਤਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
13.206.35
तदाप्रभृति शान्ताश्च वर्णभेदत्वमागताः ।
श्वेतोऽयं वृषभो देवि पूर्वसंस्कारसंयुतः।
वाहनत्वे ध्वजत्वे मे तदाप्रभृति योजितः ॥ १३.२०६.३५ ॥
ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਇਹ ਚਿੱਟਾ ਬਲਦ ਪੂਰਬਲੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ; ਉਸੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਾਹਨ ਅਤੇ ਝੰਡਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
13.206.36
तस्मान्मे गोपतित्वं च देवैर्गोभिश्च कल्पितम् ।
प्रसन्नश्चाभवं देवि तदा गोपतितां गतः ॥ १३.२०६.३६ ॥
ਇਸ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਗੋਪਤਿ ਦਾ ਪਦ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤਦ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਗੋਪਤਿ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।