Mahābhārata · Adhyāya 13.210
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.210.1
भगवन्देवदेवेश तेषां कर्मफलं प्रभो ।
श्रोतुमिच्छाम्यहं देव प्रसादात्ते वरप्रद ॥ १३.२१०.१ ॥
Oh bienaventurado, dios de los dioses, oh señor, deseo oír el fruto de sus acciones. Oh dios, dador de dones, por tu gracia.
13.210.2
वानप्रस्थगतं सर्वं फलपाकं शृणु प्रिये ॥ १३.२१०.२ ॥
Escucha, amada, el fruto maduro completo de todo lo que pertenece a la etapa del morador del bosque.
13.210.3
अग्नियोगं व्रजन्ग्रीष्मे ततो द्वादशवार्षिकम् ।
रुद्रलोकेऽभिजायेत विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १३.२१०.३ ॥
Practicando la disciplina del fuego en verano, y luego durante doce años, mediante la acción realizada según lo prescrito, uno nace en el mundo de Rudra.
13.210.4
उपवासव्रतं कुर्वन्वर्षाकाले दृढव्रतः ।
सोमलोकेऽभिजायेत नरो द्वादशवार्षिकम् ॥ १३.२१०.४ ॥
Observando el voto de ayuno en la estación de las lluvias, un hombre firme en su voto nace en el mundo de Soma durante doce años.
13.210.5
काष्ठवन्मौनमास्थाय नरो द्वादशवार्षिकम् ।
मरुतां लोकमास्थाय तत्र भोगैश्च युज्यते ॥ १३.२१०.५ ॥
Adoptando el silencio como un tronco de madera, un hombre durante doce años alcanza el mundo de los Marutas y allí se une a los placeres.
13.210.6
कुशशर्करसंयुक्ते स्थण्डिले संविशन्मुनिः ।
यक्षलोकेऽभिजायेत सहस्राणि चतुर्दश ॥ १३.२१०.६ ॥
Un sabio que se tiende sobre suelo desnudo mezclado con hierba kuśa y grava nace en el mundo de los Yakṣas durante catorce mil años.
13.210.7
वर्षाणां भोगसंयुक्तो नरो द्वादशवार्षिकम् ।
वीरासनगतो यस्तु कण्टकाफलकाश्रितः।
गन्धर्वेष्वभिजायेत नरो द्वादशवार्षिकम् ॥ १३.२१०.७ ॥
El hombre que durante doce años, dotado de placeres, permanezca sentado en la postura heroica y descanse sobre una tabla de espinas, nacerá entre los Gandharvas.
13.210.8
वीरस्थायी चोर्ध्वबाहुर्नरो द्वादशवार्षिकम् ।
देवलोकेऽभिजायेत दिव्यभोगसमन्वितः ॥ १३.२१०.८ ॥
El hombre que durante doce años permanezca de pie en la postura heroica con los brazos levantados nacerá en el mundo de los dioses, dotado de placeres divinos.
13.210.9
पादाङ्गुष्ठेन यस्तिष्ठेदूर्ध्वबाहुर्जितेन्द्रियः ।
इन्द्रलोकेऽभिजायेत सहस्राणि चतुर्दश। ॥ १३.२१०.९ ॥
El hombre que, con los sentidos dominados, permanezca de pie sobre el dedo gordo del pie con los brazos levantados, nacerá en el mundo de Indra durante catorce mil años.
13.210.10
आहारनियमं कृत्वा मुनिर्द्वादशवार्षिकम् ।
नागलोकेऽभिजायेत संवत्सरगणान्बहून् ॥ १३.२१०.१० ॥
Un sabio que, habiéndose impuesto la restricción en la dieta, persevere doce años nacerá en el mundo de los Nāgas durante muchos años.
13.210.11
एवं दृढव्रता देवि वानप्रस्थाश्च कर्मभिः ।
स्थानेषु तत्र तिष्ठन्ति तत्तद्भोगसमन्विताः ॥ १३.२१०.११ ॥
Así, oh diosa, los moradores del bosque firmes en sus votos, por sus obras, habitan allí en sus respectivas moradas, dotados de sus respectivos placeres.
13.210.12
तेभ्यो भ्रष्टाः पुनर्देवि जायन्ते नृषु भोगिनः ।
वर्णोत्तमकुलेष्वेव धनधान्यसमन्विताः ॥ १३.२१०.१२ ॥
Oh diosa, los caídos de aquellos mundos vuelven a nacer entre los hombres como disfrutadores, en las familias de los órdenes sociales más elevados, dotados de riqueza y grano.
13.210.13
एतत्ते कथितं देवि किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२१०.१३ ॥
Oh diosa, esto te ha sido contado. ¿Qué más deseas escuchar?
13.210.14
एषां यथा वराणां तु धर्ममिच्छामि मानद ।
कृपया परयाऽऽविष्टस्तन्मे ब्रूहि महेश्वर ॥ १३.२१०.१४ ॥
Oh dador de honor, deseo conocer el deber de estos mejores. Movida por suprema compasión, dímelo, oh gran señor.
13.210.15
धर्मं यथा वराणां त्वं शृणु भामिनि तत्परा ॥ १३.२१०.१५ ॥
Oh bella, escucha con atención el deber de estos mejores.
13.210.16
व्रतोपवासशुद्धाङ्गास्तीर्थस्नानपरायणाः ।
धृतिमन्तःक क्षमायुक्ताः सत्यव्रतपरायणाः ॥ १३.२१०.१६ ॥
Con los cuerpos purificados por votos y ayunos, dedicados a los baños en los vados sagrados, firmes, dotados de paciencia y entregados al voto de la verdad.
13.210.17
पक्षमासोपवासैश्च कर्शिता धर्मदर्शिनः ।
वर्षैः शीतातपैश्चैव कुर्वन्तः परमं तपः ॥ १३.२१०.१७ ॥
Demacrados por ayunos de quincenas y meses, son videntes del dharma, y practican la suprema austeridad durante años, soportando frío y calor.
13.210.18
कालयोगेन गच्छन्ति शक्रलोकं शुचिस्मिते ।
तत्र ते भोगसंयुक्ता दिव्यगन्धसमन्विताः ॥ १३.२१०.१८ ॥
Oh de sonrisa pura, con el paso del tiempo van al mundo de Indra, y allí están dotados de placeres y envueltos en fragancias divinas.
13.210.19
दिव्यभूषणसंयुक्ता विमानवरसंयुताः ।
विचरन्ति यथाकामं दिव्यस्त्रीगणसंयुताः।
एतत्ते कथितं देवि किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२१०.१९ ॥
Adornados con joyas divinas y unidos a excelentes carros celestiales, acompañados por bandas de mujeres divinas, vagan como desean. Esto te ha sido dicho, diosa. ¿Qué más deseas oír?
13.210.20
तेषां चक्रचराणां च धर्ममिच्छामि वै प्रभो ॥ १३.२१०.२० ॥
Señor, verdaderamente deseo conocer el dharma de aquellos errantes de la rueda.
13.210.21
हन्त ते कथयिष्यामि शृणु शाकटिकं शुभे ॥ १३.२१०.२१ ॥
Pues bien, te lo diré. Escucha, oh auspiciosa, el dharma de los carreteros.
13.210.22
संवहन्तो धुरं दानैः शकटानां तु सर्वदा ।
प्रार्थयन्ते यथाकालं शकटैर्भैक्षचर्यया ॥ १३.२१०.२२ ॥
Siempre cargando el yugo de los carros mediante donaciones, piden en el momento oportuno con sus carros, por la práctica de la mendicidad.
13.210.23
तपोर्जनपरा धीरास्तपसा क्षीणकल्मषाः ।
पर्यटन्तो दिशः सर्वाः कामक्रोधविवर्जिताः ॥ १३.२१०.२३ ॥
Dedicados a ganar mérito por la austeridad, firmes, con sus faltas destruidas por la ascesis, errando por todas las direcciones, libres de deseo e ira.
13.210.24
तेनैव कालयोगेन त्रिदिवं यान्ति शोभने ।
तत्र प्रमुदिता भोगैर्विचरन्ति यथासुखम् ॥ १३.२१०.२४ ॥
En el mismo transcurso del tiempo, oh radiante, van al cielo, y allí, regocijados con los placeres, vagan a su gusto.
13.210.25
एतत्ते कथितं देवि किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२१०.२५ ॥
Oh diosa, esto te ha sido contado. ¿Qué más deseas escuchar?
13.210.26
वैखानसानां वै धर्मं श्रोतुमिच्छाम्यहं प्रभो ॥ १३.२१०.२६ ॥
Oh señor, deseo escuchar el dharma de los Vaikhānasas.
13.210.27
ते वै वैखानसा नाम वानप्रस्थाः शुभेक्षणे ।
तीव्रेण तपसा युक्ता दीप्तिमन्तः स्वतेजसा।
सत्यव्रतपरा धीरास्तेषां निष्कल्मषं तपः ॥ १३.२१०.२७ ॥
Son los moradores del bosque llamados Vaikhānasas, oh de hermosos ojos, dotados de austeridad feroz, radiantes con su propio esplendor, consagrados al voto de la verdad y firmes; su austeridad es inmaculada.
13.210.28
अश्मकुट्टास्तथाऽन्ये च दन्तोलूखलिनस्तथा ।
शीर्णपर्णाशिनश्चान्ये उञ्छवृत्तास्तथा परे ॥ १३.२१०.२८ ॥
Unos machacan con piedras, otros usan sus dientes como mortero; igualmente unos comen hojas caídas, y otros viven recogiendo espigas.
13.210.29
कपोतवृत्तयश्चान्ये कापोतीं वृत्तिमाश्रिताः ।
पशुप्रचारनिरताः फेनपाश्च तथा परे ॥ १३.२१०.२९ ॥
Unos viven como palomas, otros han tomado el sustento de la paloma; unos se dedican al cuidado del ganado, y otros beben espuma.
13.210.30
मृगवन्मृगचर्यायां सञ्चरन्ति तथा परे ।
अब्भक्षा वायुभक्षाश्च निराहारास्तथैव च ॥ १३.२१०.३० ॥
Unos deambulan como ciervos, en la vida de los ciervos; igualmente otros son comedores de agua, comedores de aire y ayunadores.
13.210.31
केचिच्चरन्ति सद्विष्णोः पादपूजनमुत्तमम् ।
सञ्चरन्ति तपो घोरं व्याधिमृत्युविवर्जिताः।
स्ववशादेव ते मृत्युं भीषयन्ति च नित्यशः ॥ १३.२१०.३१ ॥
Algunos practican la suprema adoración a los pies del verdadero Viṣṇu y, libres de enfermedad y muerte, emprenden austeridades severas. Por su propia voluntad atemorizan constantemente a la muerte misma.
13.210.32
इन्द्रलोके तथा तेषां निर्मिता भोगसञ्चयाः ।
अमरैः समतां यान्ति देववद्भोगसंयुताः ॥ १३.२१०.३२ ॥
También en el mundo de Indra se crean para ellos acumulaciones de placeres; dotados de deleites, como los dioses, alcanzan la igualdad con los inmortales.
13.210.33
वराप्सरोभिः संयुक्ताश्चिरकालमनिन्दिते ।
एतत्ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२१०.३३ ॥
Unidos a excelentes apsarās, permanecen mucho tiempo. Esto te ha sido contado, oh diosa intachable. ¿Qué más deseas oír?
13.210.34
भगवञ्श्रोतुमिच्छामि वालखिल्यांस्तपोधनान् ॥ १३.२१०.३४ ॥
Oh señor venerable, deseo oír sobre los Vālakhilyas, cuya riqueza es la austeridad.
13.210.35
धर्मचर्यां तथा देवि वालखिल्यगतां शृणु ॥ १३.२१०.३५ ॥
Oh diosa, escucha también la práctica del dharma propia de los Vālakhilyas.
13.210.36
मृगनिर्मोकवसना निर्द्वन्द्वास्ते तपोधनाः ।
अङ्गुष्ठमात्राः सुश्रोणि तेष्वेवाङ्गेषु संश्रिताः ॥ १३.२१०.३६ ॥
Vestidos con pieles de ciervo, libres de los pares de opuestos, cuya riqueza es la austeridad, miden lo que un pulgar, oh de hermosas caderas, y moran en esos mismos miembros.
13.210.37
उद्यन्तं सततं सूर्यं स्तुवन्तो विविधैः स्तवैः ।
भास्करस्येव किरणैः सहसा यान्ति नित्यदा।
द्योतयन्तो दिशः सर्वा धर्मज्ञाः सत्यवादिनः ॥ १३.२१०.३७ ॥
Alabando siempre al sol naciente con diversos himnos, pasan de repente iluminando todas las direcciones como los rayos del sol. Son conocedores del dharma y veraces.
13.210.38
तेष्वेव निर्मलं सत्यं लोकार्थं तु प्रतिष्ठितम् ।
लोकोऽयं धार्यते देवि तेषामेव तपोबलात् ॥ १३.२१०.३८ ॥
Solo en ellos está establecida la verdad inmaculada para bien del mundo. Oh diosa, este mundo se sostiene solo por el poder de su austeridad.
13.210.39
महात्मनां तु तपसा सत्येन च शुचिस्मिते ।
क्षमया च महाभागे भूतानां संस्थितिं विदुः ॥ १३.२१०.३९ ॥
Oh tú de sonrisa pura, por la austeridad, la verdad y la paciencia de las grandes almas se conoce la estabilidad de los seres. Oh bienaventurada.
13.210.40
प्रजार्थमपि लोकार्थं महद्भिः क्रियते तपः ।
तपसा प्राप्यते सर्वं तपसा प्राप्यते फलम्।
दुष्प्रापमपि यल्लोके तपसा प्राप्यते हि तत् ॥ १३.२१०.४० ॥
Por el bien de la descendencia y del mundo, los grandes practican la austeridad. Con la austeridad se obtiene todo; con la austeridad se obtiene el fruto. Lo que en el mundo es difícil de alcanzar, por la austeridad se alcanza.
13.210.41
पञ्चभूतार्थतत्वे च लोकसृष्टिविर्धनम् ।
एतत्सर्वं समासेन तपोयोगाद्विनिर्मितम् ॥ १३.२१०.४१ ॥
En la esencia y el fin de los cinco elementos, y en la creación y sustento del mundo: todo esto, en resumen, ha sido formado por la unión de la austeridad.
13.210.42
तस्मादयं त्वृषिगणस्तपस्तप इति प्रिये ।
धर्मान्वेषी तपः कर्तुं यतते सततं प्रिये ॥ १३.२१०.४२ ॥
Por eso esta hueste de sabios, diciendo «austeridad, austeridad», querida, buscando el dharma, se esfuerza constantemente por practicar la austeridad. Querida.
13.210.43
अमरत्वं शिवत्वं च तपसा प्रापयेत्सदा ।
एतत्ते कथितं सर्वं शृण्वन्त्यास्ते श्रुतं प्रिये।
प्रियार्थमृषिसङ्घस्य प्रजानां हितकाम्यया ॥ १३.२१०.४३ ॥
Mediante la austeridad se alcanzan siempre la inmortalidad y el estado de Śiva. Amada, te he contado todo esto, que has escuchado, por el deseo de agradar a la asamblea de sabios y de procurar el bien de los seres.
13.210.44
एवं ब्रुवन्तं देवेशमृषयश्चापि तुष्टुवुः ।
भूयः परतरं यत्तु तदाप्रभृति चक्रिरे ॥ १३.२१०.४४ ॥
Mientras el señor de los dioses hablaba así, también los sabios lo alabaron; y desde entonces emprendieron algo aún mayor.