ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.210
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.210.1
भगवन्देवदेवेश तेषां कर्मफलं प्रभो ।
श्रोतुमिच्छाम्यहं देव प्रसादात्ते वरप्रद ॥ १३.२१०.१ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ହେ ଦେବଦେବ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ସେମାନଙ୍କ କର୍ମଫଳ ମୁଁ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ। ହେ ଦେବ, ବରଦାତା, ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ।
13.210.2
वानप्रस्थगतं सर्वं फलपाकं शृणु प्रिये ॥ १३.२१०.२ ॥
ପ୍ରିୟେ, ବାନପ୍ରସ୍ଥ ଅବସ୍ଥା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସମସ୍ତ ଫଳପାକ ଶୁଣ।
13.210.3
अग्नियोगं व्रजन्ग्रीष्मे ततो द्वादशवार्षिकम् ।
रुद्रलोकेऽभिजायेत विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १३.२१०.३ ॥
ଗ୍ରୀଷ୍ମରେ ଅଗ୍ନିଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସ କରି, ତା'ପରେ ବାର ବର୍ଷ, ବିଧିଦୃଷ୍ଟ କର୍ମରେ, ରୁଦ୍ରଲୋକରେ ଜନ୍ମ ହୁଏ।
13.210.4
उपवासव्रतं कुर्वन्वर्षाकाले दृढव्रतः ।
सोमलोकेऽभिजायेत नरो द्वादशवार्षिकम् ॥ १३.२१०.४ ॥
ବର୍ଷାକାଳରେ ଉପବାସବ୍ରତ ପାଳନ କରି, ଦୃଢ଼ବ୍ରତ ନର ବାର ବର୍ଷ ସୋମଲୋକରେ ଜନ୍ମ ହୁଏ।
13.210.5
काष्ठवन्मौनमास्थाय नरो द्वादशवार्षिकम् ।
मरुतां लोकमास्थाय तत्र भोगैश्च युज्यते ॥ १३.२१०.५ ॥
କାଠ ପରି ମୌନ ଧାରଣ କରି ନର ବାର ବର୍ଷ ମରୁତ୍ଙ୍କ ଲୋକ ପାଇ ସେଠାରେ ଭୋଗରେ ଯୁକ୍ତ ହୁଏ।
13.210.6
कुशशर्करसंयुक्ते स्थण्डिले संविशन्मुनिः ।
यक्षलोकेऽभिजायेत सहस्राणि चतुर्दश ॥ १३.२१०.६ ॥
କୁଶ ଓ ପଥର ମିଶା ଖୋଲା ଭୂମିରେ ଶୟନ କରୁଥିବା ମୁନି ଚଉଦ ହଜାର ବର୍ଷ ଯକ୍ଷଲୋକରେ ଜନ୍ମ ହୁଏ।
13.210.7
वर्षाणां भोगसंयुक्तो नरो द्वादशवार्षिकम् ।
वीरासनगतो यस्तु कण्टकाफलकाश्रितः।
गन्धर्वेष्वभिजायेत नरो द्वादशवार्षिकम् ॥ १३.२१०.७ ॥
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ବାର ବର୍ଷ ଭୋଗରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ବୀରାସନରେ ବସି କଣ୍ଟକ ଫଳକ ଉପରେ ଆଶ୍ରିତ ରହେ, ସେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେବ।
13.210.8
वीरस्थायी चोर्ध्वबाहुर्नरो द्वादशवार्षिकम् ।
देवलोकेऽभिजायेत दिव्यभोगसमन्वितः ॥ १३.२१०.८ ॥
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ବାର ବର୍ଷ ବୀରସ୍ଥାନରେ ଠିଆ ହୋଇ ବାହୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠାଇ ରହେ, ସେ ଦିବ୍ୟ ଭୋଗରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଦେବଲୋକରେ ଜନ୍ମ ନେବ।
13.210.9
पादाङ्गुष्ठेन यस्तिष्ठेदूर्ध्वबाहुर्जितेन्द्रियः ।
इन्द्रलोकेऽभिजायेत सहस्राणि चतुर्दश। ॥ १३.२१०.९ ॥
ଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ପାଦ ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠ ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇ ବାହୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠାଇ ରହେ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରେ ଚଉଦ ହଜାର ବର୍ଷ ଜନ୍ମ ନେବ।
13.210.10
आहारनियमं कृत्वा मुनिर्द्वादशवार्षिकम् ।
नागलोकेऽभिजायेत संवत्सरगणान्बहून् ॥ १३.२१०.१० ॥
ଆହାର ନିୟମ ଗ୍ରହଣ କରି ମୁନି ବାର ବର୍ଷ ରହିଲେ, ସେ ନାଗଲୋକରେ ବହୁ ବର୍ଷ ଜନ୍ମ ନେବ।
13.210.11
एवं दृढव्रता देवि वानप्रस्थाश्च कर्मभिः ।
स्थानेषु तत्र तिष्ठन्ति तत्तद्भोगसमन्विताः ॥ १३.२१०.११ ॥
ହେ ଦେବି, ଏହିପରି ଦୃଢ଼ବ୍ରତ ବାନପ୍ରସ୍ଥମାନେ ସେମାନଙ୍କ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସେଠାରେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ, ସେହି ସେହି ଭୋଗରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ରହନ୍ତି।
13.210.12
तेभ्यो भ्रष्टाः पुनर्देवि जायन्ते नृषु भोगिनः ।
वर्णोत्तमकुलेष्वेव धनधान्यसमन्विताः ॥ १३.२१०.१२ ॥
ହେ ଦେବି, ସେହି ଲୋକରୁ ପତିତ ଭୋଗୀମାନେ ପୁନର୍ବାର ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି — ଉତ୍ତମ ବର୍ଣ କୁଳରେ, ଧନଧାନ୍ୟ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ।
13.210.13
एतत्ते कथितं देवि किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२१०.१३ ॥
ହେ ଦେବୀ, ଏହା ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି। ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କର?
13.210.14
एषां यथा वराणां तु धर्ममिच्छामि मानद ।
कृपया परयाऽऽविष्टस्तन्मे ब्रूहि महेश्वर ॥ १३.२१०.१४ ॥
ହେ ମାନଦ, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କର ଧର୍ମ କେମିତି ତାହା ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ। ପରମ କୃପାରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ କହୁଛି, ହେ ମହେଶ୍ୱର, ତାହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।
13.210.15
धर्मं यथा वराणां त्वं शृणु भामिनि तत्परा ॥ १३.२१०.१५ ॥
ହେ ଭାମିନୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କର ଧର୍ମ ଯେମିତି, ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତରେ ଶୁଣ।
13.210.16
व्रतोपवासशुद्धाङ्गास्तीर्थस्नानपरायणाः ।
धृतिमन्तःक क्षमायुक्ताः सत्यव्रतपरायणाः ॥ १३.२१०.१६ ॥
ବ୍ରତ ଓ ଉପବାସରେ ଯାହାଙ୍କର ଶରୀର ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଛି, ତୀର୍ଥସ୍ନାନରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ଧୈର୍ଯ୍ୟବାନ, କ୍ଷମାଶୀଳ ଓ ସତ୍ୟବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠ।
13.210.17
पक्षमासोपवासैश्च कर्शिता धर्मदर्शिनः ।
वर्षैः शीतातपैश्चैव कुर्वन्तः परमं तपः ॥ १३.२१०.१७ ॥
ପକ୍ଷ ଓ ମାସର ଉପବାସରେ କୃଶ, ସେମାନେ ଧର୍ମଦର୍ଶୀ। ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ଶୀତ ଓ ଖରା ସହି ସେମାନେ ପରମ ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି।
13.210.18
कालयोगेन गच्छन्ति शक्रलोकं शुचिस्मिते ।
तत्र ते भोगसंयुक्ता दिव्यगन्धसमन्विताः ॥ १३.२१०.१८ ॥
ହେ ଶୁଚିସ୍ମିତା, କାଳକ୍ରମେ ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ସେଠାରେ ସେମାନେ ଭୋଗରେ ଯୁକ୍ତ ଓ ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି।
13.210.19
दिव्यभूषणसंयुक्ता विमानवरसंयुताः ।
विचरन्ति यथाकामं दिव्यस्त्रीगणसंयुताः।
एतत्ते कथितं देवि किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२१०.१९ ॥
ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାରରେ ଭୂଷିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିମାନ ସହିତ ଯୁକ୍ତ, ଦିବ୍ୟ ନାରୀଗଣ ସହିତ ସେମାନେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି। ହେ ଦେବୀ, ଏହା ତୁମକୁ କୁହାଗଲା। ଆଉ କ'ଣ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କର?
13.210.20
तेषां चक्रचराणां च धर्ममिच्छामि वै प्रभो ॥ १३.२१०.२० ॥
ହେ ପ୍ରଭୋ, ସେହି ଚକ୍ରଚାରୀମାନଙ୍କ ଧର୍ମ ମୁଁ ପ୍ରକୃତରେ ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
13.210.21
हन्त ते कथयिष्यामि शृणु शाकटिकं शुभे ॥ १३.२१०.२१ ॥
ଭଲ, ତୁମକୁ କହିବି। ଶୁଣ, ହେ ଶୁଭେ, ଶାକଟିକମାନଙ୍କ ଧର୍ମ।
13.210.22
संवहन्तो धुरं दानैः शकटानां तु सर्वदा ।
प्रार्थयन्ते यथाकालं शकटैर्भैक्षचर्यया ॥ १३.२१०.२२ ॥
ଦାନ ଦ୍ୱାରା ସର୍ବଦା ଶକଟର ଭାର ବହି, ଯଥାକାଳେ ଶକଟ ସହିତ ଭିକ୍ଷାଚର୍ଯ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଯାଚନା କରନ୍ତି।
13.210.23
तपोर्जनपरा धीरास्तपसा क्षीणकल्मषाः ।
पर्यटन्तो दिशः सर्वाः कामक्रोधविवर्जिताः ॥ १३.२१०.२३ ॥
ତପ ଅର୍ଜନରେ ରତ, ଧୀର, ତପସ୍ୟାରେ ପାପ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିବା, କାମକ୍ରୋଧ ରହିତ।
13.210.24
तेनैव कालयोगेन त्रिदिवं यान्ति शोभने ।
तत्र प्रमुदिता भोगैर्विचरन्ति यथासुखम् ॥ १३.२१०.२४ ॥
ସେହି କାଳକ୍ରମେ, ହେ ଶୋଭନେ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି; ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦରେ ଭୋଗ ସହିତ ଯଥାସୁଖେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି।
13.210.25
एतत्ते कथितं देवि किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२१०.२५ ॥
ହେ ଦେବୀ, ଏହା ତୁମକୁ କୁହାଯାଇଛି। ଆଉ କ'ଣ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କର?
13.210.26
वैखानसानां वै धर्मं श्रोतुमिच्छाम्यहं प्रभो ॥ १३.२१०.२६ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ବୈଖାନସମାନଙ୍କ ଧର୍ମ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
13.210.27
ते वै वैखानसा नाम वानप्रस्थाः शुभेक्षणे ।
तीव्रेण तपसा युक्ता दीप्तिमन्तः स्वतेजसा।
सत्यव्रतपरा धीरास्तेषां निष्कल्मषं तपः ॥ १३.२१०.२७ ॥
ସେମାନେ ବୈଖାନସ ନାମକ ବାନପ୍ରସ୍ଥ, ହେ ଶୁଭନେତ୍ରା। ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟାରେ ଯୁକ୍ତ, ନିଜ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ସତ୍ୟବ୍ରତରେ ନିରତ, ଧୀର; ସେମାନଙ୍କର ତପ ନିଷ୍କଳଙ୍କ।
13.210.28
अश्मकुट्टास्तथाऽन्ये च दन्तोलूखलिनस्तथा ।
शीर्णपर्णाशिनश्चान्ये उञ्छवृत्तास्तथा परे ॥ १३.२१०.२८ ॥
କେହି ପଥରରେ କୁଟନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ ଦାନ୍ତକୁ ଉଖଡ଼ା କରନ୍ତି; ସେହିପରି କେହି ଝଡ଼ା ପତ୍ର ଖାଆନ୍ତି, ଅନ୍ୟେ ଉଞ୍ଛବୃତ୍ତିରେ ବଞ୍ଚନ୍ତି।
13.210.29
कपोतवृत्तयश्चान्ये कापोतीं वृत्तिमाश्रिताः ।
पशुप्रचारनिरताः फेनपाश्च तथा परे ॥ १३.२१०.२९ ॥
କେହି କପୋତବୃତ୍ତିରେ ଜୀବନ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେ କାପୋତୀ ବୃତ୍ତି ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି; କେହି ପଶୁପାଳନରେ ନିରତ, ଅନ୍ୟେ ଫେନ ପାନ କରନ୍ତି।
13.210.30
मृगवन्मृगचर्यायां सञ्चरन्ति तथा परे ।
अब्भक्षा वायुभक्षाश्च निराहारास्तथैव च ॥ १३.२१०.३० ॥
କେହି ହରିଣ ପରି ମୃଗଚର୍ଯ୍ୟାରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି; ସେହିପରି କେହି ଜଳ ଖାଆନ୍ତି, ପବନ ଖାଆନ୍ତି, ଓ ନିରାହାରୀ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।
13.210.31
केचिच्चरन्ति सद्विष्णोः पादपूजनमुत्तमम् ।
सञ्चरन्ति तपो घोरं व्याधिमृत्युविवर्जिताः।
स्ववशादेव ते मृत्युं भीषयन्ति च नित्यशः ॥ १३.२१०.३१ ॥
କେତେକ ଲୋକ ପ୍ରକୃତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଦପୂଜାର ଉତ୍ତମ ସାଧନା କରନ୍ତି; ରୋଗ ଓ ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସେମାନେ ଘୋର ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି। ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ହିଁ ସେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଭୟଭୀତ କରନ୍ତି।
13.210.32
इन्द्रलोके तथा तेषां निर्मिता भोगसञ्चयाः ।
अमरैः समतां यान्ति देववद्भोगसंयुताः ॥ १३.२१०.३२ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭୋଗସମ୍ଭାର ନିର୍ମିତ ହୁଏ; ଭୋଗରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ପରି ଅମରମାନଙ୍କ ସମାନତା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
13.210.33
वराप्सरोभिः संयुक्ताश्चिरकालमनिन्दिते ।
एतत्ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२१०.३३ ॥
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ସେମାନେ ଦୀର୍ଘକାଳ ରୁହନ୍ତି। ହେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷା ଦେବୀ, ଏହା ତୁମକୁ କୁହାଗଲା; ଆଉ କ'ଣ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କର?
13.210.34
भगवञ्श्रोतुमिच्छामि वालखिल्यांस्तपोधनान् ॥ १३.२१०.३४ ॥
ହେ ଭଗବାନ! ତପସ୍ୟା ଯାହାଙ୍କ ଧନ, ସେହି ବାଳଖିଲ୍ୟମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
13.210.35
धर्मचर्यां तथा देवि वालखिल्यगतां शृणु ॥ १३.२१०.३५ ॥
ହେ ଦେବୀ, ବାଳଖିଲ୍ୟମାନଙ୍କ ଧର୍ମଚର୍ଯ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଶୁଣ।
13.210.36
मृगनिर्मोकवसना निर्द्वन्द्वास्ते तपोधनाः ।
अङ्गुष्ठमात्राः सुश्रोणि तेष्वेवाङ्गेषु संश्रिताः ॥ १३.२१०.३६ ॥
ମୃଗଚର୍ମର ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିଥିବା, ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରୁ ମୁକ୍ତ, ତପସ୍ୟା ଯାହାଙ୍କ ଧନ ସେମାନେ ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠ ପରିମାଣର; ହେ ସୁନ୍ଦର କଟି ବିଶିଷ୍ଟା, ସେମାନେ ସେହି ଅଙ୍ଗମାନଙ୍କରେ ହିଁ ଆଶ୍ରିତ ରୁହନ୍ତି।
13.210.37
उद्यन्तं सततं सूर्यं स्तुवन्तो विविधैः स्तवैः ।
भास्करस्येव किरणैः सहसा यान्ति नित्यदा।
द्योतयन्तो दिशः सर्वा धर्मज्ञाः सत्यवादिनः ॥ १३.२१०.३७ ॥
ସେମାନେ ସର୍ବଦା ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ବିବିଧ ସ୍ତୋତ୍ରରେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣ ପରି ସହସା ସମସ୍ତ ଦିଗ ଆଲୋକିତ କରି ନିତ୍ୟ ଗମନ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଧର୍ମଜ୍ଞ ଓ ସତ୍ୟବାଦୀ।
13.210.38
तेष्वेव निर्मलं सत्यं लोकार्थं तु प्रतिष्ठितम् ।
लोकोऽयं धार्यते देवि तेषामेव तपोबलात् ॥ १३.२१०.३८ ॥
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହିଁ ନିର୍ମଳ ସତ୍ୟ ଲୋକହିତ ପାଇଁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। ହେ ଦେବୀ, ଏହି ଲୋକ ସେମାନଙ୍କ ତପୋବଳରେ ହିଁ ଧାରଣ କରାଯାଏ।
13.210.39
महात्मनां तु तपसा सत्येन च शुचिस्मिते ।
क्षमया च महाभागे भूतानां संस्थितिं विदुः ॥ १३.२१०.३९ ॥
ହେ ଶୁଚିସ୍ମିତା, ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କ ତପ, ସତ୍ୟ ଓ କ୍ଷମାରେ ହିଁ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସ୍ଥିତି ଜଣାଯାଏ। ହେ ମହାଭାଗେ।
13.210.40
प्रजार्थमपि लोकार्थं महद्भिः क्रियते तपः ।
तपसा प्राप्यते सर्वं तपसा प्राप्यते फलम्।
दुष्प्रापमपि यल्लोके तपसा प्राप्यते हि तत् ॥ १३.२१०.४० ॥
ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଓ ଲୋକହିତ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ମହାତ୍ମାମାନେ ତପ କରନ୍ତି। ତପରେ ସବୁକିଛି ମିଳେ, ତପରେ ହିଁ ଫଳ ମିଳେ। ଜଗତରେ ଯାହା ଦୁର୍ଲଭ ତାହା ମଧ୍ୟ ତପରେ ହିଁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
13.210.41
पञ्चभूतार्थतत्वे च लोकसृष्टिविर्धनम् ।
एतत्सर्वं समासेन तपोयोगाद्विनिर्मितम् ॥ १३.२१०.४१ ॥
ପଞ୍ଚଭୂତର ଅର୍ଥତତ୍ତ୍ୱରେ ଓ ଲୋକସୃଷ୍ଟି ଓ ପାଳନରେ; ଏ ସବୁ ସଂକ୍ଷେପରେ ତପର ଯୋଗରେ ହିଁ ନିର୍ମିତ।
13.210.42
तस्मादयं त्वृषिगणस्तपस्तप इति प्रिये ।
धर्मान्वेषी तपः कर्तुं यतते सततं प्रिये ॥ १३.२१०.४२ ॥
ତେଣୁ ଏହି ଋଷିଗଣ 'ତପ, ତପ' ବୋଲି, ହେ ପ୍ରିୟେ, ଧର୍ମର ଅନ୍ୱେଷଣ କରି ସର୍ବଦା ତପ କରିବାକୁ ଯତ୍ନ କରନ୍ତି। ପ୍ରିୟେ।
13.210.43
अमरत्वं शिवत्वं च तपसा प्रापयेत्सदा ।
एतत्ते कथितं सर्वं शृण्वन्त्यास्ते श्रुतं प्रिये।
प्रियार्थमृषिसङ्घस्य प्रजानां हितकाम्यया ॥ १३.२१०.४३ ॥
ତପସ୍ୟାରେ ସର୍ବଦା ଅମରତ୍ୱ ଓ ଶିବତ୍ୱ ମିଳେ। ହେ ପ୍ରିୟେ, ତୁମେ ଯାହା ଶୁଣିଛ ସବୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି। ଋଷିସଂଘଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ଓ ପ୍ରଜାଙ୍କ ହିତ କାମନାରେ ଏ ସବୁ କହିଲି।
13.210.44
एवं ब्रुवन्तं देवेशमृषयश्चापि तुष्टुवुः ।
भूयः परतरं यत्तु तदाप्रभृति चक्रिरे ॥ १३.२१०.४४ ॥
ଏହିପରି କହୁଥିବା ଦେବେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ତୁତି କଲେ। ଆଉ ଯାହା ତାଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଦିନଠାରୁ ସେମାନେ ତାହା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।