ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.210
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.210.1
भगवन्देवदेवेश तेषां कर्मफलं प्रभो ।
श्रोतुमिच्छाम्यहं देव प्रसादात्ते वरप्रद ॥ १३.२१०.१ ॥
ಓ ಭಗವಂತನೇ, ದೇವದೇವನೇ, ಪ್ರಭುವೇ, ಅವರ ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಓ ದೇವಾ, ವರದಾತನೇ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ.
13.210.2
वानप्रस्थगतं सर्वं फलपाकं शृणु प्रिये ॥ १३.२१०.२ ॥
ಪ್ರಿಯೆ, ವಾನಪ್ರಸ್ಥ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ಫಲಪಾಕವನ್ನು ಕೇಳು.
13.210.3
अग्नियोगं व्रजन्ग्रीष्मे ततो द्वादशवार्षिकम् ।
रुद्रलोकेऽभिजायेत विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १३.२१०.३ ॥
ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯೋಗವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸಿಸಿ, ನಂತರ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ, ವಿಧಿಯಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಕರ್ಮದಿಂದ, ರುದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.210.4
उपवासव्रतं कुर्वन्वर्षाकाले दृढव्रतः ।
सोमलोकेऽभिजायेत नरो द्वादशवार्षिकम् ॥ १३.२१०.४ ॥
ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾ, ದೃಢವ್ರತನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ಸೋಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.210.5
काष्ठवन्मौनमास्थाय नरो द्वादशवार्षिकम् ।
मरुतां लोकमास्थाय तत्र भोगैश्च युज्यते ॥ १३.२१०.५ ॥
ಮರದಂತೆ ಮೌನವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಮನುಷ್ಯನು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ಮರುತ್ತುಗಳ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಿ ಅಲ್ಲಿ ಭೋಗಗಳಿಂದ ಕೂಡುತ್ತಾನೆ.
13.210.6
कुशशर्करसंयुक्ते स्थण्डिले संविशन्मुनिः ।
यक्षलोकेऽभिजायेत सहस्राणि चतुर्दश ॥ १३.२१०.६ ॥
ದರ್ಭೆ ಮತ್ತು ಜಲ್ಲಿಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬರಿಯ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವ ಮುನಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ಯಕ್ಷಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.210.7
वर्षाणां भोगसंयुक्तो नरो द्वादशवार्षिकम् ।
वीरासनगतो यस्तु कण्टकाफलकाश्रितः।
गन्धर्वेष्वभिजायेत नरो द्वादशवार्षिकम् ॥ १३.२१०.७ ॥
ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಭೋಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ, ವೀರಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಮುಳ್ಳಿನ ಹಲಗೆಯ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸಿರುವ ಮನುಷ್ಯನು ಗಂಧರ್ವರಲ್ಲಿ ಜನಿಸುವನು.
13.210.8
वीरस्थायी चोर्ध्वबाहुर्नरो द्वादशवार्षिकम् ।
देवलोकेऽभिजायेत दिव्यभोगसमन्वितः ॥ १३.२१०.८ ॥
ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವೀರಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ತೋಳುಗಳನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿರುವ ಮನುಷ್ಯನು ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ಭೋಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ ಜನಿಸುವನು.
13.210.9
पादाङ्गुष्ठेन यस्तिष्ठेदूर्ध्वबाहुर्जितेन्द्रियः ।
इन्द्रलोकेऽभिजायेत सहस्राणि चतुर्दश। ॥ १३.२१०.९ ॥
ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನಾಗಿ, ಕಾಲ್ಬೆರಳಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತು, ತೋಳುಗಳನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿರುವ ಮನುಷ್ಯನು ಇಂದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಜನಿಸುವನು.
13.210.10
आहारनियमं कृत्वा मुनिर्द्वादशवार्षिकम् ।
नागलोकेऽभिजायेत संवत्सरगणान्बहून् ॥ १३.२१०.१० ॥
ಆಹಾರ ನಿಯಮವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡ ಮುನಿಯು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ಕಳೆದರೆ, ನಾಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಜನಿಸುವನು.
13.210.11
एवं दृढव्रता देवि वानप्रस्थाश्च कर्मभिः ।
स्थानेषु तत्र तिष्ठन्ति तत्तद्भोगसमन्विताः ॥ १३.२१०.११ ॥
ದೇವಿ, ಹೀಗೆ ದೃಢವ್ರತರಾದ ವಾನಪ್ರಸ್ಥರು ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ, ಆಯಾ ಭೋಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತಾರೆ.
13.210.12
तेभ्यो भ्रष्टाः पुनर्देवि जायन्ते नृषु भोगिनः ।
वर्णोत्तमकुलेष्वेव धनधान्यसमन्विताः ॥ १३.२१०.१२ ॥
ದೇವಿ, ಆ ಲೋಕಗಳಿಂದ ಬಿದ್ದವರು ಮತ್ತೆ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಭೋಗಿಗಳಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾರೆ — ಉತ್ತಮ ವರ್ಣದ ಕುಲಗಳಲ್ಲಿ, ಧನಧಾನ್ಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ.
13.210.13
एतत्ते कथितं देवि किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२१०.१३ ॥
ದೇವಿ, ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಯಿತು. ಇನ್ನೇನನ್ನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯ?
13.210.14
एषां यथा वराणां तु धर्ममिच्छामि मानद ।
कृपया परयाऽऽविष्टस्तन्मे ब्रूहि महेश्वर ॥ १३.२१०.१४ ॥
ಮಾನದನೇ, ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠರ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಪರಮ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತಳಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಮಹೇಶ್ವರ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.
13.210.15
धर्मं यथा वराणां त्वं शृणु भामिनि तत्परा ॥ १३.२१०.१५ ॥
ಭಾಮಿನಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠರ ಧರ್ಮ ಹೇಗಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಏಕಾಗ್ರದಿಂದ ಕೇಳು.
13.210.16
व्रतोपवासशुद्धाङ्गास्तीर्थस्नानपरायणाः ।
धृतिमन्तःक क्षमायुक्ताः सत्यव्रतपरायणाः ॥ १३.२१०.१६ ॥
ವ್ರತ ಮತ್ತು ಉಪವಾಸದಿಂದ ದೇಹ ಶುದ್ಧರಾದವರು, ತೀರ್ಥಸ್ನಾನ ನಿರತರು, ಧೈರ್ಯವಂತರು, ಕ್ಷಮಾಶೀಲರು, ಸತ್ಯವ್ರತದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠರು.
13.210.17
पक्षमासोपवासैश्च कर्शिता धर्मदर्शिनः ।
वर्षैः शीतातपैश्चैव कुर्वन्तः परमं तपः ॥ १३.२१०.१७ ॥
ಪಕ್ಷ ಮತ್ತು ಮಾಸದ ಉಪವಾಸಗಳಿಂದ ಕೃಶರಾದವರು, ಧರ್ಮದರ್ಶಿಗಳು. ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಚಳಿ ಬಿಸಿಲನ್ನು ಸಹಿಸಿ ಪರಮ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
13.210.18
कालयोगेन गच्छन्ति शक्रलोकं शुचिस्मिते ।
तत्र ते भोगसंयुक्ता दिव्यगन्धसमन्विताः ॥ १३.२१०.१८ ॥
ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆ, ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅವರು ಇಂದ್ರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಭೋಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ, ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಆವೃತರಾಗಿ ಇರುತ್ತಾರೆ.
13.210.19
दिव्यभूषणसंयुक्ता विमानवरसंयुताः ।
विचरन्ति यथाकामं दिव्यस्त्रीगणसंयुताः।
एतत्ते कथितं देवि किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२१०.१९ ॥
ದಿವ್ಯ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾಗಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಮಾನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ, ದಿವ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವಿ, ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೇನನ್ನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುವೆ?
13.210.20
तेषां चक्रचराणां च धर्ममिच्छामि वै प्रभो ॥ १३.२१०.२० ॥
ಪ್ರಭುವೇ, ಆ ಚಕ್ರಚಾರಿಗಳ ಧರ್ಮವನ್ನು ನಾನು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿಯ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
13.210.21
हन्त ते कथयिष्यामि शृणु शाकटिकं शुभे ॥ १३.२१०.२१ ॥
ಸರಿ, ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಕೇಳು, ಶುಭೆ, ಶಾಕಟಿಕರ ಧರ್ಮವನ್ನು.
13.210.22
संवहन्तो धुरं दानैः शकटानां तु सर्वदा ।
प्रार्थयन्ते यथाकालं शकटैर्भैक्षचर्यया ॥ १३.२१०.२२ ॥
ದಾನಗಳಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಬಂಡಿಗಳ ನೊಗವನ್ನು ಹೊರುತ್ತಾ, ಸೂಕ್ತ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಂಡಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಿಕ್ಷಾಚರ್ಯೆಯಿಂದ ಯಾಚಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.210.23
तपोर्जनपरा धीरास्तपसा क्षीणकल्मषाः ।
पर्यटन्तो दिशः सर्वाः कामक्रोधविवर्जिताः ॥ १३.२१०.२३ ॥
ತಪಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ, ಧೀರರಾಗಿ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಾಪಗಳು ಕ್ಷೀಣಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಕಾಮಕ್ರೋಧರಹಿತರಾಗಿ.
13.210.24
तेनैव कालयोगेन त्रिदिवं यान्ति शोभने ।
तत्र प्रमुदिता भोगैर्विचरन्ति यथासुखम् ॥ १३.२१०.२४ ॥
ಅದೇ ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ, ಶೋಭನೆ, ಅವರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಭೋಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುಖವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.210.25
एतत्ते कथितं देवि किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२१०.२५ ॥
ಓ ದೇವಿ, ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀಯ?
13.210.26
वैखानसानां वै धर्मं श्रोतुमिच्छाम्यहं प्रभो ॥ १३.२१०.२६ ॥
ಓ ಪ್ರಭೂ, ವೈಖಾನಸರ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕೇಳಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
13.210.27
ते वै वैखानसा नाम वानप्रस्थाः शुभेक्षणे ।
तीव्रेण तपसा युक्ता दीप्तिमन्तः स्वतेजसा।
सत्यव्रतपरा धीरास्तेषां निष्कल्मषं तपः ॥ १३.२१०.२७ ॥
ಅವರು ವೈಖಾನಸರೆಂಬ ವಾನಪ್ರಸ್ಥರು, ಶುಭನೇತ್ರೆ. ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದವರು, ತಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವರು, ಸತ್ಯವ್ರತದಲ್ಲಿ ನಿರತರು, ಧೀರರು; ಅವರ ತಪಸ್ಸು ನಿರ್ಮಲವಾದುದು.
13.210.28
अश्मकुट्टास्तथाऽन्ये च दन्तोलूखलिनस्तथा ।
शीर्णपर्णाशिनश्चान्ये उञ्छवृत्तास्तथा परे ॥ १३.२१०.२८ ॥
ಕೆಲವರು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಕುಟ್ಟುವವರು, ಇತರರು ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನೇ ಒರಳಾಗಿ ಬಳಸುವವರು; ಹಾಗೆಯೇ ಕೆಲವರು ಉದುರಿದ ಎಲೆಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವವರು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಉಂಛವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುವವರು.
13.210.29
कपोतवृत्तयश्चान्ये कापोतीं वृत्तिमाश्रिताः ।
पशुप्रचारनिरताः फेनपाश्च तथा परे ॥ १३.२१०.२९ ॥
ಕೆಲವರು ಪಾರಿವಾಳದಂತೆ ಬದುಕುವವರು, ಇತರರು ಕಾಪೋತೀ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರು; ಕೆಲವರು ಪಶುಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ನೊರೆ ಕುಡಿಯುವವರು.
13.210.30
मृगवन्मृगचर्यायां सञ्चरन्ति तथा परे ।
अब्भक्षा वायुभक्षाश्च निराहारास्तथैव च ॥ १३.२१०.३० ॥
ಕೆಲವರು ಜಿಂಕೆಯಂತೆ ಮೃಗಚರ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಕೆಲವರು ನೀರನ್ನು ತಿನ್ನುವವರು, ಗಾಳಿಯನ್ನು ತಿನ್ನುವವರು, ನಿರಾಹಾರಿಗಳೂ ಇದ್ದಾರೆ.
13.210.31
केचिच्चरन्ति सद्विष्णोः पादपूजनमुत्तमम् ।
सञ्चरन्ति तपो घोरं व्याधिमृत्युविवर्जिताः।
स्ववशादेव ते मृत्युं भीषयन्ति च नित्यशः ॥ १३.२१०.३१ ॥
ಕೆಲವರು ನಿಜವಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದಗಳ ಉತ್ತಮ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ರೋಗ ಮತ್ತು ಮೃತ್ಯುವಿನಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಘೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ಅವರು ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಬೆದರಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.210.32
इन्द्रलोके तथा तेषां निर्मिता भोगसञ्चयाः ।
अमरैः समतां यान्ति देववद्भोगसंयुताः ॥ १३.२१०.३२ ॥
ಇಂದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಅವರಿಗಾಗಿ ಭೋಗಸಂಚಯಗಳು ನಿರ್ಮಿತವಾಗುತ್ತವೆ; ಭೋಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ ಅವರು ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಅಮರರ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
13.210.33
वराप्सरोभिः संयुक्ताश्चिरकालमनिन्दिते ।
एतत्ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२१०.३३ ॥
ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಪ್ಸರೆಯರೊಡನೆ ಕೂಡಿ ಅವರು ಬಹುಕಾಲ ಇರುತ್ತಾರೆ. ನಿರ್ದೋಷೆಯೇ, ದೇವಿ, ಇದನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯ?
13.210.34
भगवञ्श्रोतुमिच्छामि वालखिल्यांस्तपोधनान् ॥ १३.२१०.३४ ॥
ಭಗವಂತನೇ! ತಪಸ್ಸೇ ಸಂಪತ್ತಾಗಿರುವ ವಾಲಖಿಲ್ಯರ ಕುರಿತು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
13.210.35
धर्मचर्यां तथा देवि वालखिल्यगतां शृणु ॥ १३.२१०.३५ ॥
ದೇವಿ, ವಾಲಖಿಲ್ಯರ ಧರ್ಮಾಚರಣೆಯನ್ನೂ ಕೇಳು.
13.210.36
मृगनिर्मोकवसना निर्द्वन्द्वास्ते तपोधनाः ।
अङ्गुष्ठमात्राः सुश्रोणि तेष्वेवाङ्गेषु संश्रिताः ॥ १३.२१०.३६ ॥
ಜಿಂಕೆ ಚರ್ಮದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದವರು, ದ್ವಂದ್ವಗಳನ್ನು ಮೀರಿದವರು, ತಪಸ್ಸನ್ನೇ ಸಂಪತ್ತಾಗಿ ಹೊಂದಿದವರು ಅವರು; ಹೆಬ್ಬೆರಳಿನ ಗಾತ್ರದವರು. ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ, ಅವರು ಆ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತಾರೆ.
13.210.37
उद्यन्तं सततं सूर्यं स्तुवन्तो विविधैः स्तवैः ।
भास्करस्येव किरणैः सहसा यान्ति नित्यदा।
द्योतयन्तो दिशः सर्वा धर्मज्ञाः सत्यवादिनः ॥ १३.२१०.३७ ॥
ಅವರು ಸದಾ ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ವಿವಿಧ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಂತೆ ಸಹಸಾ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಾ ನಿತ್ಯವೂ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಧರ್ಮಜ್ಞರು ಮತ್ತು ಸತ್ಯವಾದಿಗಳು.
13.210.38
तेष्वेव निर्मलं सत्यं लोकार्थं तु प्रतिष्ठितम् ।
लोकोऽयं धार्यते देवि तेषामेव तपोबलात् ॥ १३.२१०.३८ ॥
ಅವರಲ್ಲಿಯೇ ನಿರ್ಮಲ ಸತ್ಯವು ಲೋಕಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ. ಓ ದೇವಿ, ಈ ಲೋಕವು ಅವರ ತಪಃಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಧರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
13.210.39
महात्मनां तु तपसा सत्येन च शुचिस्मिते ।
क्षमया च महाभागे भूतानां संस्थितिं विदुः ॥ १३.२१०.३९ ॥
ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆಯೇ, ಮಹಾತ್ಮರ ತಪಸ್ಸು, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮೆಯಿಂದಲೇ ಜೀವಿಗಳ ಸ್ಥಿತಿ ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಓ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ.
13.210.40
प्रजार्थमपि लोकार्थं महद्भिः क्रियते तपः ।
तपसा प्राप्यते सर्वं तपसा प्राप्यते फलम्।
दुष्प्रापमपि यल्लोके तपसा प्राप्यते हि तत् ॥ १३.२१०.४० ॥
ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಲೋಕಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ ಮಹಾತ್ಮರು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲವೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಫಲ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದುರ್ಲಭವಾದುದೂ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಪಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
13.210.41
पञ्चभूतार्थतत्वे च लोकसृष्टिविर्धनम् ।
एतत्सर्वं समासेन तपोयोगाद्विनिर्मितम् ॥ १३.२१०.४१ ॥
ಪಂಚಭೂತಗಳ ಅರ್ಥತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಲೋಕಸೃಷ್ಟಿ-ಪೋಷಣೆಯಲ್ಲಿ; ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ತಪಸ್ಸಿನ ಯೋಗದಿಂದಲೇ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿವೆ.
13.210.42
तस्मादयं त्वृषिगणस्तपस्तप इति प्रिये ।
धर्मान्वेषी तपः कर्तुं यतते सततं प्रिये ॥ १३.२१०.४२ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಋಷಿಗಣವು 'ತಪಸ್ಸು, ತಪಸ್ಸು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಪ್ರಿಯೆ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಸದಾ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರಿಯೆ.
13.210.43
अमरत्वं शिवत्वं च तपसा प्रापयेत्सदा ।
एतत्ते कथितं सर्वं शृण्वन्त्यास्ते श्रुतं प्रिये।
प्रियार्थमृषिसङ्घस्य प्रजानां हितकाम्यया ॥ १३.२१०.४३ ॥
ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಮರತ್ವ ಮತ್ತು ಶಿವತ್ವ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರಿಯೆ, ನೀನು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಋಷಿಸಮೂಹದ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಜೆಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.
13.210.44
एवं ब्रुवन्तं देवेशमृषयश्चापि तुष्टुवुः ।
भूयः परतरं यत्तु तदाप्रभृति चक्रिरे ॥ १३.२१०.४४ ॥
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದೇವೇಶ್ವರನನ್ನು ಋಷಿಗಳೂ ಸ್ತುತಿಸಿದರು. ಇನ್ನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದ್ದನ್ನು ಅಂದಿನಿಂದ ಅವರು ಆಚರಿಸತೊಡಗಿದರು.