மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.210
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.210.1
भगवन्देवदेवेश तेषां कर्मफलं प्रभो ।
श्रोतुमिच्छाम्यहं देव प्रसादात्ते वरप्रद ॥ १३.२१०.१ ॥
ஓ பகவானே, தேவர்களின் தேவனே, ஓ prabhu, அவர்களின் செயல்களின் பலனை நான் கேட்க விரும்புகிறேன். ஓ தேவனே, வரம் அளிப்பவரே, உமது அருளால்.
13.210.2
वानप्रस्थगतं सर्वं फलपाकं शृणु प्रिये ॥ १३.२१०.२ ॥
அன்பே, வானப்பிரஸ்த நிலையைச் சார்ந்த அனைத்து பலனின் முதிர்ச்சியையும் கேள்.
13.210.3
अग्नियोगं व्रजन्ग्रीष्मे ततो द्वादशवार्षिकम् ।
रुद्रलोकेऽभिजायेत विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १३.२१०.३ ॥
கோடையில் அக்னி-யோகம் பயின்று, பின் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள், விதிப்படி கூறப்பட்ட செயலால், ருத்ரலோகத்தில் பிறக்கிறான்.
13.210.4
उपवासव्रतं कुर्वन्वर्षाकाले दृढव्रतः ।
सोमलोकेऽभिजायेत नरो द्वादशवार्षिकम् ॥ १३.२१०.४ ॥
மழைக்காலத்தில் உபவாச நோன்பை மேற்கொண்டு, உறுதியான நோன்புடையவன் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் சோமலோகத்தில் பிறக்கிறான்.
13.210.5
काष्ठवन्मौनमास्थाय नरो द्वादशवार्षिकम् ।
मरुतां लोकमास्थाय तत्र भोगैश्च युज्यते ॥ १३.२१०.५ ॥
மரக்கட்டை போல மௌனத்தை மேற்கொண்டு மனிதன் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் மருத்துக்களின் உலகை அடைந்து, அங்கே இன்பங்களோடு இணைகிறான்.
13.210.6
कुशशर्करसंयुक्ते स्थण्डिले संविशन्मुनिः ।
यक्षलोकेऽभिजायेत सहस्राणि चतुर्दश ॥ १३.२१०.६ ॥
தர்ப்பையும் சரளைக்கற்களும் கலந்த வெற்று நிலத்தில் படுக்கும் முனிவன் பதினான்காயிரம் ஆண்டுகள் யக்ஷலோகத்தில் பிறக்கிறான்.
13.210.7
वर्षाणां भोगसंयुक्तो नरो द्वादशवार्षिकम् ।
वीरासनगतो यस्तु कण्टकाफलकाश्रितः।
गन्धर्वेष्वभिजायेत नरो द्वादशवार्षिकम् ॥ १३.२१०.७ ॥
பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் இன்பங்களுடன் கூடியவனாக, வீராசனத்தில் அமர்ந்து, முட்களின் பலகையின் மீது இருக்கும் மனிதன் கந்தர்வர்களிடையே பிறப்பான்.
13.210.8
वीरस्थायी चोर्ध्वबाहुर्नरो द्वादशवार्षिकम् ।
देवलोकेऽभिजायेत दिव्यभोगसमन्वितः ॥ १३.२१०.८ ॥
பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் வீரநிலையில் நின்று, கைகளை உயர்த்தியவனாக இருக்கும் மனிதன் தேவலோகத்தில் பிறப்பான், திவ்ய இன்பங்களுடன் கூடியவனாக.
13.210.9
पादाङ्गुष्ठेन यस्तिष्ठेदूर्ध्वबाहुर्जितेन्द्रियः ।
इन्द्रलोकेऽभिजायेत सहस्राणि चतुर्दश। ॥ १३.२१०.९ ॥
புலனடக்கம் கொண்டவனாக, கால் பெருவிரலில் நின்று கைகளை உயர்த்தியிருக்கும் மனிதன் இந்திரலோகத்தில் பதினான்காயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பிறப்பான்.
13.210.10
आहारनियमं कृत्वा मुनिर्द्वादशवार्षिकम् ।
नागलोकेऽभिजायेत संवत्सरगणान्बहून् ॥ १३.२१०.१० ॥
உணவுக் கட்டுப்பாட்டை மேற்கொண்ட முனிவர் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் இருந்தால், நாகலோகத்தில் பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறப்பார்.
13.210.11
एवं दृढव्रता देवि वानप्रस्थाश्च कर्मभिः ।
स्थानेषु तत्र तिष्ठन्ति तत्तद्भोगसमन्विताः ॥ १३.२१०.११ ॥
தேவியே, இவ்வாறு உறுதியான விரதமுள்ள வானப்ரஸ்தர்கள் தங்கள் செயல்களால் அங்கே அவரவர் இடங்களில் அவரவர் இன்பங்களுடன் இருக்கின்றனர்.
13.210.12
तेभ्यो भ्रष्टाः पुनर्देवि जायन्ते नृषु भोगिनः ।
वर्णोत्तमकुलेष्वेव धनधान्यसमन्विताः ॥ १३.२१०.१२ ॥
தேவியே, அந்த உலகங்களிலிருந்து வீழ்ந்தவர்கள் மீண்டும் மனிதர்களிடையே பிறக்கிறார்கள் — இன்பம் துய்ப்பவர்களாக, உயர்ந்த வர்ண குடும்பங்களில், செல்வமும் தானியமும் நிறைந்தவர்களாக.
13.210.13
एतत्ते कथितं देवि किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२१०.१३ ॥
தேவி, இது உனக்குச் சொல்லப்பட்டது. இன்னும் எதைக் கேட்க விரும்புகிறாய்?
13.210.14
एषां यथा वराणां तु धर्ममिच्छामि मानद ।
कृपया परयाऽऽविष्टस्तन्मे ब्रूहि महेश्वर ॥ १३.२१०.१४ ॥
மானத்தை அளிப்பவரே, இந்த உயர்ந்தவர்களின் தர்மம் எத்தகையது என்பதை அறிய விரும்புகிறேன். பெரும் கருணையால் நிறைந்தவளாய், மகேஸ்வரரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.210.15
धर्मं यथा वराणां त्वं शृणु भामिनि तत्परा ॥ १३.२१०.१५ ॥
அழகியே, உயர்ந்தவர்களின் தர்மம் எத்தகையது என்பதை ஒருமனதுடன் கேள்.
13.210.16
व्रतोपवासशुद्धाङ्गास्तीर्थस्नानपरायणाः ।
धृतिमन्तःक क्षमायुक्ताः सत्यव्रतपरायणाः ॥ १३.२१०.१६ ॥
விரதம் மற்றும் உபவாசத்தால் உடல் தூய்மையானவர்கள், தீர்த்த நீராடலில் ஈடுபட்டவர்கள், மன உறுதி உடையவர்கள், பொறுமையுள்ளவர்கள், சத்திய விரதத்தில் நிலைத்தவர்கள்.
13.210.17
पक्षमासोपवासैश्च कर्शिता धर्मदर्शिनः ।
वर्षैः शीतातपैश्चैव कुर्वन्तः परमं तपः ॥ १३.२१०.१७ ॥
பதினைந்து நாள், ஒரு மாத உபவாசங்களால் மெலிந்தவர்கள், தர்மத்தை உணர்ந்தவர்கள். ஆண்டுக்கணக்கில் குளிரையும் வெயிலையும் தாங்கி பெரும் தவம் செய்கிறார்கள்.
13.210.18
कालयोगेन गच्छन्ति शक्रलोकं शुचिस्मिते ।
तत्र ते भोगसंयुक्ता दिव्यगन्धसमन्विताः ॥ १३.२१०.१८ ॥
தூய புன்னகையுடையவளே, காலத்தின் போக்கில் அவர்கள் இந்திரலோகம் செல்கிறார்கள். அங்கே அவர்கள் இன்பங்களுடனும் தெய்வீக நறுமணங்களுடனும் இருக்கிறார்கள்.
13.210.19
दिव्यभूषणसंयुक्ता विमानवरसंयुताः ।
विचरन्ति यथाकामं दिव्यस्त्रीगणसंयुताः।
एतत्ते कथितं देवि किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२१०.१९ ॥
தெய்வீக அணிகலன்களை அணிந்தவர்களாய், சிறந்த விமானங்களுடன் கூடியவர்களாய், தெய்வீகப் பெண்கள் கூட்டத்தோடு விரும்பியவாறு அவர்கள் உலவுகிறார்கள். தேவியே, இது உனக்குச் சொல்லப்பட்டது. இன்னும் எதைக் கேட்க விரும்புகிறாய்?
13.210.20
तेषां चक्रचराणां च धर्ममिच्छामि वै प्रभो ॥ १३.२१०.२० ॥
பிரபுவே, அந்தச் சக்கரசாரிகளின் தர்மத்தை நான் உண்மையில் அறிய விரும்புகிறேன்.
13.210.21
हन्त ते कथयिष्यामि शृणु शाकटिकं शुभे ॥ १३.२१०.२१ ॥
சரி, உனக்குச் சொல்வேன். கேள், சுபையே, சாகடிகர்களின் தர்மத்தை.
13.210.22
संवहन्तो धुरं दानैः शकटानां तु सर्वदा ।
प्रार्थयन्ते यथाकालं शकटैर्भैक्षचर्यया ॥ १३.२१०.२२ ॥
தானங்களால் எப்போதும் வண்டிகளின் நுகத்தைத் தாங்கியவர்களாய், உரிய காலத்தில் வண்டிகளுடன் பிச்சைச் சரியால் யாசிக்கிறார்கள்.
13.210.23
तपोर्जनपरा धीरास्तपसा क्षीणकल्मषाः ।
पर्यटन्तो दिशः सर्वाः कामक्रोधविवर्जिताः ॥ १३.२१०.२३ ॥
தவத்தால் புண்ணியம் ஈட்டுவதில் ஈடுபட்ட, உறுதியான, தவத்தால் பாவங்கள் அழிந்த, எல்லாத் திசைகளிலும் சுற்றித்திரியும், காமமும் கோபமும் அற்றவர்கள்.
13.210.24
तेनैव कालयोगेन त्रिदिवं यान्ति शोभने ।
तत्र प्रमुदिता भोगैर्विचरन्ति यथासुखम् ॥ १३.२१०.२४ ॥
அதே காலப்போக்கில், அழகியே, அவர்கள் சொர்க்கத்தை அடைகிறார்கள்; அங்கே மகிழ்ச்சியுடன் இன்பங்களோடு விரும்பியவாறு உலவுகிறார்கள்.
13.210.25
एतत्ते कथितं देवि किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२१०.२५ ॥
தேவியே, இது உனக்குச் சொல்லப்பட்டது. இன்னும் எதை கேட்க விரும்புகிறாய்?
13.210.26
वैखानसानां वै धर्मं श्रोतुमिच्छाम्यहं प्रभो ॥ १३.२१०.२६ ॥
பிரபுவே, வைகானசர்களின் தர்மத்தை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்.
13.210.27
ते वै वैखानसा नाम वानप्रस्थाः शुभेक्षणे ।
तीव्रेण तपसा युक्ता दीप्तिमन्तः स्वतेजसा।
सत्यव्रतपरा धीरास्तेषां निष्कल्मषं तपः ॥ १३.२१०.२७ ॥
அவர்கள் வைகானசர் எனப்படும் வானப்பிரஸ்தர்கள், அழகிய கண்ணே. கடுமையான தவத்தில் ஈடுபட்டவர்கள், தம் ஒளியால் பிரகாசிப்பவர்கள், சத்திய விரதத்தில் நிலைத்த தீரர்கள்; அவர்களின் தவம் களங்கமற்றது.
13.210.28
अश्मकुट्टास्तथाऽन्ये च दन्तोलूखलिनस्तथा ।
शीर्णपर्णाशिनश्चान्ये उञ्छवृत्तास्तथा परे ॥ १३.२१०.२८ ॥
சிலர் கல்லில் இடிப்பவர்கள், சிலர் பற்களை உரலாகக் கொண்டவர்கள்; அவ்வாறே சிலர் உதிர்ந்த இலைகளை உண்பவர்கள், வேறு சிலர் உஞ்சவிருத்தியில் வாழ்பவர்கள்.
13.210.29
कपोतवृत्तयश्चान्ये कापोतीं वृत्तिमाश्रिताः ।
पशुप्रचारनिरताः फेनपाश्च तथा परे ॥ १३.२१०.२९ ॥
சிலர் புறாவைப் போன்ற வாழ்க்கை நடத்துபவர்கள், மற்றவர்கள் கபோதி விருத்தியை ஏற்றவர்கள்; சிலர் கால்நடை மேய்ப்பதில் ஈடுபட்டவர்கள், வேறு சிலர் நுரையை உண்பவர்கள்.
13.210.30
मृगवन्मृगचर्यायां सञ्चरन्ति तथा परे ।
अब्भक्षा वायुभक्षाश्च निराहारास्तथैव च ॥ १३.२१०.३० ॥
சிலர் மான்களைப் போல மான்வாழ்க்கையில் திரிகின்றனர்; அவ்வாறே சிலர் நீரை உண்பவர்கள், காற்றை உண்பவர்கள், பட்டினியிருப்பவர்களும் உள்ளனர்.
13.210.31
केचिच्चरन्ति सद्विष्णोः पादपूजनमुत्तमम् ।
सञ्चरन्ति तपो घोरं व्याधिमृत्युविवर्जिताः।
स्ववशादेव ते मृत्युं भीषयन्ति च नित्यशः ॥ १३.२१०.३१ ॥
சிலர் உண்மையான விஷ்ணுவின் பாதங்களைப் பூஜிக்கும் உயர்ந்த வழிபாட்டைச் செய்கிறார்கள்; நோயும் மரணமும் இல்லாதவர்களாய் கடுமையான தவம் செய்கிறார்கள். தங்கள் சொந்த விருப்பத்தாலேயே அவர்கள் மரணத்தை எப்போதும் அச்சுறுத்துகிறார்கள்.
13.210.32
इन्द्रलोके तथा तेषां निर्मिता भोगसञ्चयाः ।
अमरैः समतां यान्ति देववद्भोगसंयुताः ॥ १३.२१०.३२ ॥
இந்திர உலகத்திலும் அவர்களுக்காக இன்பங்களின் குவியல்கள் உருவாக்கப்படுகின்றன; இன்பங்களுடன் கூடியவர்களாய் அவர்கள் தேவர்களைப் போல அமரர்களுக்குச் சமமாகிறார்கள்.
13.210.33
वराप्सरोभिः संयुक्ताश्चिरकालमनिन्दिते ।
एतत्ते कथितं देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२१०.३३ ॥
சிறந்த அப்சரஸ்களுடன் சேர்ந்து அவர்கள் நீண்ட காலம் இருக்கிறார்கள். குற்றமற்றவளே, தேவியே, இது உனக்குச் சொல்லப்பட்டது; இனி மேலும் எதைக் கேட்க விரும்புகிறாய்?
13.210.34
भगवञ्श्रोतुमिच्छामि वालखिल्यांस्तपोधनान् ॥ १३.२१०.३४ ॥
பகவானே! தவமே செல்வமாகக் கொண்ட வாலகில்யர்களைப் பற்றிக் கேட்க விரும்புகிறேன்.
13.210.35
धर्मचर्यां तथा देवि वालखिल्यगतां शृणु ॥ १३.२१०.३५ ॥
தேவியே, வாலகில்யர்களின் தர்மசரியையும் கேள்.
13.210.36
मृगनिर्मोकवसना निर्द्वन्द्वास्ते तपोधनाः ।
अङ्गुष्ठमात्राः सुश्रोणि तेष्वेवाङ्गेषु संश्रिताः ॥ १३.२१०.३६ ॥
மான்தோல் ஆடை அணிந்தவர்களும், இருமைகளை விட்டவர்களும், தவமே செல்வமாகக் கொண்டவர்களுமான அவர்கள் கட்டைவிரல் அளவினர்; அழகிய இடையுடையவளே, அவர்கள் அந்த அங்கங்களிலேயே தங்கியிருக்கிறார்கள்.
13.210.37
उद्यन्तं सततं सूर्यं स्तुवन्तो विविधैः स्तवैः ।
भास्करस्येव किरणैः सहसा यान्ति नित्यदा।
द्योतयन्तो दिशः सर्वा धर्मज्ञाः सत्यवादिनः ॥ १३.२१०.३७ ॥
அவர்கள் எப்போதும் உதிக்கும் சூரியனை பல்வேறு துதிகளால் போற்றுகின்றனர்; சூரியனின் கதிர்களைப் போல் திடீரெனத் திசைகள் அனைத்தையும் ஒளிரச் செய்து எந்நாளும் செல்கின்றனர். அவர்கள் தர்மமறிந்தவர்களும் சத்தியம் பேசுபவர்களுமாவர்.
13.210.38
तेष्वेव निर्मलं सत्यं लोकार्थं तु प्रतिष्ठितम् ।
लोकोऽयं धार्यते देवि तेषामेव तपोबलात् ॥ १३.२१०.३८ ॥
அவர்களிடமே தூய்மையான சத்தியம் உலக நன்மைக்காக நிலைபெற்றுள்ளது. தேவியே, இவ்வுலகம் அவர்களுடைய தவ வலிமையாலேயே தாங்கப்படுகிறது.
13.210.39
महात्मनां तु तपसा सत्येन च शुचिस्मिते ।
क्षमया च महाभागे भूतानां संस्थितिं विदुः ॥ १३.२१०.३९ ॥
தூய புன்னகையுடையவளே, மகாத்மாக்களின் தவம், சத்தியம், பொறுமை ஆகியவற்றாலேயே உயிரினங்களின் நிலைபேறு அறியப்படுகிறது. மகாபாகியே.
13.210.40
प्रजार्थमपि लोकार्थं महद्भिः क्रियते तपः ।
तपसा प्राप्यते सर्वं तपसा प्राप्यते फलम्।
दुष्प्रापमपि यल्लोके तपसा प्राप्यते हि तत् ॥ १३.२१०.४० ॥
சந்ததிக்காகவும் உலக நன்மைக்காகவும் மகான்கள் தவம் செய்கின்றனர். தவத்தாலேயே எல்லாம் அடையப்படுகிறது; தவத்தாலேயே பலன் கிடைக்கிறது. உலகில் அடைய அரிதானதும் தவத்தாலேயே அடையப்படுகிறது.
13.210.41
पञ्चभूतार्थतत्वे च लोकसृष्टिविर्धनम् ।
एतत्सर्वं समासेन तपोयोगाद्विनिर्मितम् ॥ १३.२१०.४१ ॥
ஐம்பூதங்களின் பொருளான தத்துவத்திலும், உலகத்தைப் படைத்துப் பராமரிப்பதிலும்; இவை அனைத்தும் சுருக்கமாக, தவத்தின் சேர்க்கையாலேயே உருவாக்கப்பட்டவை.
13.210.42
तस्मादयं त्वृषिगणस्तपस्तप इति प्रिये ।
धर्मान्वेषी तपः कर्तुं यतते सततं प्रिये ॥ १३.२१०.४२ ॥
ஆகையால், இந்த ரிஷிக் கூட்டம் 'தவம், தவம்' என்று சொல்லி, அன்பே, தர்மத்தைத் தேடி எப்போதும் தவம் செய்ய முயல்கிறது. அன்பே.
13.210.43
अमरत्वं शिवत्वं च तपसा प्रापयेत्सदा ।
एतत्ते कथितं सर्वं शृण्वन्त्यास्ते श्रुतं प्रिये।
प्रियार्थमृषिसङ्घस्य प्रजानां हितकाम्यया ॥ १३.२१०.४३ ॥
தவத்தால் எப்போதும் அமரத்துவமும் சிவத்துவமும் கிடைக்கும். அன்பே, நீ கேட்டபடி இவை அனைத்தையும் உனக்குச் சொன்னேன். ரிஷிகளின் கூட்டத்தின் மகிழ்ச்சிக்காகவும் உயிர்களின் நன்மையை விரும்பியும் இதைச் சொன்னேன்.
13.210.44
एवं ब्रुवन्तं देवेशमृषयश्चापि तुष्टुवुः ।
भूयः परतरं यत्तु तदाप्रभृति चक्रिरे ॥ १३.२१०.४४ ॥
இவ்வாறு பேசிய தேவர்களின் தலைவனை ரிஷிகளும் துதித்தனர். மேலும், அதைவிட உயர்ந்ததை அன்று முதல் அவர்கள் செய்யத் தொடங்கினர்.