مهابهاراتا · أدهيايا 13.215
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.215.1
मृगयात्रां तु वक्ष्यामि शृणु तां धर्मिचारिणि ।
मृगान्हत्वा महीपालो यथा पापैर्न लिप्यते ॥ १३.२१५.१ ॥
سأتحدث عن رحلة الصيد؛ فاستمعي إليها يا من تسيرين على الدهرما: فالملك الذي يقتل الغزلان لا يتلطخ بالذنوب.
13.215.2
निर्मानुषामिमां सर्वे मृगा इच्छन्ति मेदिनीम् ।
भक्षयन्ति च सस्यानि शासितव्या नृपेण ते ॥ १३.२१५.२ ॥
تريد جميع الغزلان أن تجعل هذه الأرض خالية من البشر، وتلتهم المحاصيل؛ ويجب أن يكبحها الملك.
13.215.3
दुष्टानां शासनं धर्मः शिष्टानां परिपालनम् ।
कर्तव्यं भूमिपालेन नित्यं कार्येषु चार्जवम्।
स्वर्गं मृगाश्च गच्छन्ति स्वयं नृपतिना हताः ॥ १३.२१५.३ ॥
كبح الأشرار وحماية الأخيار هو الدهرما؛ ويجب على حامي الأرض أن يكون مستقيماً دائماً في شؤونه. والغزلان التي يقتلها الملك بنفسه تذهب هي الأخرى إلى السماء.
13.215.4
यथा गावो ह्यगोपालास्तथा राष्ट्रमनायकम् ।
तस्मादंशास्तु देवानां गन्धर्वोरगरक्षसाम्।
राज्ये नियुक्ता राष्ट्रेषु प्रजापालनकारणात् ॥ १३.२१५.४ ॥
كما أن البقر بلا راع، كذلك المملكة بلا قائد. لذلك عُيِّنت أجزاء من الآلهة والغاندهارفا والثعابين والراكشاسا لحكم الممالك لحماية الشعب.
13.215.5
अशिष्टशासने चैव शिष्टानां परिपालने ।
तेषां चर्यां प्रवक्ष्यामि श्रूयतामनुपूर्वशः ॥ १३.२१५.५ ॥
في كبح الأشرار وحماية الأخيار، سأبيّن سلوكهم بالترتيب الواجب؛ فاستمعوا.
13.215.6
यथा प्रचरतां तेषां पार्थिवानां यशस्विनाम् ।
राष्ट्रं धर्मो धनं चैव यशः कीर्तिश्च वर्धते ॥ १३.२१५.६ ॥
فحين يسلك أولئك الملوك المشهورون هذا السلوك، تزدهر المملكة والدهرما والثروة والشهرة والمجد.
13.215.7
नृपाणां पूर्वमेवायं धर्मो धर्मभृतांवर ।
सभाप्रपातटाकानि देवतायतनानि च।
ब्राह्मणावसथाश्चैव कर्तव्या नृपसत्तमैः ॥ १३.२१५.७ ॥
يا أفضل حملة الدارما، هذا أولاً واجب الملوك: ينبغي لأفضل الملوك أن يبنوا قاعات المجالس ومواقع سقاية الماء والخزانات ومعابد الآلهة ومساكن البراهمة.
13.215.8
ब्राह्मणा नावमन्तव्या भस्मच्छन्ना इवाग्नयः ।
कुलमुत्सादयेयुस्ते क्रोधाविष्टा द्विजातयः ॥ १३.२१५.८ ॥
لا ينبغي احتقار البراهمة؛ فهم كالنيران المغطاة بالرماد. وأولئك المولودون مرتين، إذا استولى عليهم الغضب، قد يستأصلون سلالة بأكملها.
13.215.9
ध्मायमानो यता ह्यग्निर्निर्दहेत्सर्वमिन्धनम् ।
तथा क्रोधाग्निना विप्रा दहेयुः पृथिवीमिमाम्।
न हि विप्रेषु क्रुद्धेषु राज्यं भुञ्जन्ति भूमिपाः ॥ १३.२१५.९ ॥
كما تُحرق النار المنفوخة كل وقود، كذلك يستطيع البراهمة بنار غضبهم أن يحرقوا هذه الأرض نفسها. فإذا غضب البراهمة لم ينعم الملوك بمملكتهم.
13.215.10
परिभूय द्विजान्मोहाद्वातापिनहुषादयः ।
सबन्धुमित्रा नष्टास्ते दग्धा ब्राह्मणमन्युभिः।
शरीरं चापि शक्रस्य कृतं भगनिरन्तरम् ॥ १३.२१५.१० ॥
لقد احتقر بعضهم المولودين مرتين بسبب الوهم، فهلك فاتابي ونهوشا وغيرهما مع أقاربهم وأصدقائهم، محروقين بغضب البراهمة. وغُطّي جسد إندرا نفسه بعلامات الفرج.
13.215.11
ततो देवगणाः सर्वे इन्द्रस्यार्थे महामुनिम् ।
प्रसादं कारयामासुः प्रणासस्तुतिवन्दनैः ॥ १३.२१५.११ ॥
فاستعطفت جماعات الآلهة كلها، من أجل إندرا، ذلك الحكيم العظيم بالسجود والمدح والتحية.
13.215.12
तेन प्रीतेन सुश्रोणि गौतमेन महात्मना ।
तच्छरीरं तु शक्रस्य सहस्रभगचिह्नितम्।
कृतं नेत्रसहस्रेण क्षणेनैव निरन्तरम् ॥ १३.२१५.१२ ॥
وبسرور من ذلك الغوتاما العظيم، يا ذات الأرداف الجميلة، صار جسد إندرا المعلّم بألف فرج، في لحظة واحدة، مليئًا بألف عين متصلة.
13.215.13
छित्त्वा मेषस्य वृषणौ गौतमेनाभिमन्त्रितौ ।
इन्द्रस्य वृषणौ भूत्वा क्षिप्रं वै श्लेषमागतौ ॥ १३.२१५.१३ ॥
بعد أن قُطعت خصيتا الكبش، المقدَّستان بالتعويذة من غوتاما، صارتا خصيتي إندرا واتصلتا سريعًا.
13.215.14
एवं विप्रेषु क्रुद्धेषु देवराजः शतक्रतुः ।
अशक्तः शासितुं राज्यं किंपुनर्मानुषा भुवि ॥ १३.२१५.१४ ॥
هكذا، حين يغضب البراهمة، يعجز حتى إندرا ملك الآلهة، شتاكراتو، عن حكم مملكته؛ فكيف بالفانين على الأرض؟
13.215.15
क्रोधाविष्टो दहेद्विप्रः शुष्केन्धनमिवानलः ।
भस्मीकृत्य जगत्सर्वं सृजेदन्यज्जगत्पुनः ॥ १३.२१५.१५ ॥
البراهمي الذي يغمره الغضب يحرق كما تحرق النار الحطب الجاف؛ وبعد أن يحيل العالم كله إلى رماد، يستطيع أن يخلق عالمًا آخر من جديد.
13.215.16
अदेवानपि देवान्स कुर्याद्देवानदेवताः ।
तस्मान्नोत्पादयेन्मन्युं मन्युप्रहरणा द्विजाः ॥ १३.२१५.१६ ॥
يستطيع أن يجعل غير الآلهة آلهة، والآلهة غير آلهة؛ فلذلك، أيها المولودون مرتين الذين سلاحهم الغضب، لا تُثيروا الغضب.
13.215.17
महत्स्वप्यपराधेषु शासनं नार्हति द्विजः ।
न च शस्त्रनिपातानि न च प्राणैर्वियोजनम्।
दृश्यते त्रिषु लोकेषु ब्राह्ममानामनिन्दिते ॥ १३.२१५.१७ ॥
حتى في الجرائم العظيمة لا يستحق المولود مرتين العقاب؛ ولا يُرى في العوالم الثلاثة ضرب بالسلاح ولا إزهاق للروح بحق البراهمة، أيتها البريئة.
13.215.18
क्रोधाश्च विपुला घोराः प्रसादाश्चाप्यनुत्तमाः ।
तस्मान्नोत्पादयेत्क्रोधं नित्यं पूज्या द्विजातयः ॥ १३.२१५.१८ ॥
الغضب واسع ومُرعب، أما الرحمة فهي الأسمى. لذلك لا ينبغي أن يُثار الغضب أبداً؛ فالمولودون مرتين واجبو التوقير دائماً.
13.215.19
दृश्यते न स लोकेऽस्मिन्भूते वाऽथ भविष्यति ।
क्रुद्धेषु यो वै विप्रेषु राज्यं भुङ्क्ते नराधिपः ॥ १३.२१५.१९ ॥
لم يُرَ في هذا العالم، لا فيما مضى ولا فيما سيكون، ملكٌ يتمتع بمملكته وقد غضب عليه البراهمة.
13.215.20
न चैवापहसेद्विप्रान्नि चैवोपालभेच्च तान् ।
कालमासाद्य कुप्येच्च काले कुर्यादनुग्रहम् ॥ १३.२१५.२० ॥
لا ينبغي أن يسخر من البراهمة ولا أن يلومهم. فإذا جاء الوقت المناسب فله أن يغضب، وفي الوقت المناسب ينبغي أن يُسدي الإحسان.
13.215.21
सम्प्रहासश्च भृत्येषु न कर्तव्यो नराधिपैः ।
लघुत्वं चैव प्राप्नोति आज्ञा चास्य निवर्तते ॥ १३.२१५.२१ ॥
ينبغي للملوك ألا يضحكوا ضحك السخرية على خدمهم، فبذلك يقعون في الضعة، وتُرَد أوامرهم.
13.215.22
भृत्यानां सम्प्रहासेन पार्थिवः परिभूयते ।
अयाच्यानि च याचन्ति अवक्तव्यं ब्रुवन्ति च ॥ १३.२१५.२२ ॥
بسخرية الخدم يُهان الملك، فيطلبون ما لا ينبغي طلبه، ويقولون ما لا ينبغي قوله.
13.215.23
पूर्वमप्यर्पितैर्लोभैः परितोषं न यान्ति ते ।
तस्माद्भृत्येषु नृपतिः सम्प्रहासं विवर्जयेत् ॥ १३.२१५.२३ ॥
حتى بالعطايا المغرية التي أُعطيت لهم من قبل لا ينالون الرضا. لذلك ينبغي للملك أن يتجنب الضحك الساخر على خدمه.
13.215.24
न विश्वसेदविश्वस्ते विश्वस्ते नातिविश्वसेत् ।
सगोत्रेषु विशेषेण सर्वोपायैर्न विश्वसेत् ॥ १३.२१५.२४ ॥
لا ينبغي أن يثق بمن ليس أهلاً للثقة، ولا أن يفرط في الثقة حتى بمن هو أهل لها. وخصوصاً لا ينبغي أن يثق بأقاربه من نفس النسب بأي وسيلة.
13.215.25
विश्वासाद्भयमुत्पन्नं हन्याद्वृक्षमिवाशनिः ।
प्रमादाद्धन्यते राजा लोभेन च वशीकृतः।
तस्मात्प्रमादं लोभं च न च कुर्यान्न विश्वसेत् ॥ १३.२१५.२५ ॥
الخوف الناشئ عن الثقة يضرب كما تضرب الصاعقة الشجرة. يُقتل الملك بسبب الغفلة، وحين يقع تحت سلطان الطمع. لذلك لا ينبغي أن يكون غافلاً ولا طامعاً، ولا أن يثق.
13.215.26
भयार्तानां भयत्राता दीनानुग्रहकारणात् ।
कार्याकार्यविशेषज्ञो नित्यं राष्ट्रहिते रतः ॥ १३.२१५.२६ ॥
حامٍ من الخوف لمن أصابهم الخوف، لإنعامه على الضعفاء، عالماً بالفرق بين ما ينبغي فعله وما لا ينبغي، دائماً منكبّاً على خير المملكة.
13.215.27
सत्यसन्धः स्थितो राज्ये प्रजापालनतत्परः ।
अलुब्धो न्यायवादी च षड्भागमुपजीवति ॥ १३.२१५.२७ ॥
الملك الصادق في عهده، الثابت في مملكته، المنكبّ على حماية رعيته، الخالي من الطمع، القائل بالعدل، يعيش على سدس ما تنتجه رعيته.
13.215.28
कार्याकार्यविशेषज्ञः सर्वं धर्मेण पश्यति ।
स्वराष्ट्रेषु दयां कुर्यादकार्ये न प्रवर्तते ॥ १३.२१५.२८ ॥
من يعرف الفرق بين ما ينبغي فعله وما لا ينبغي يرى كل شيء وفق الدهرما. ينبغي له أن يُظهر الرحمة في ممالكه، ولا ينخرط فيما لا ينبغي.
13.215.29
ये चैवैनं प्रशंसन्ति ये च निन्दन्ति मानवाः ।
शत्रुं च मित्रवत्पश्येदपराधविवर्जितम्। ॥ १३.२१५.२९ ॥
سواء أثنى عليه الناس أو ذمّوه، ينبغي أن يرى حتى العدو كالصديق، معتبراً إياه خالياً من الذنب.
13.215.30
अपराधानुरूपेण दुष्टं दण्डेन शासयेत् ।
धर्मः प्रवर्तते तत्र यत्र दण्डरुचिर्नृपः।
न धर्मो विद्यते तत्र यत्र राजा क्षमान्वितः ॥ १३.२१५.३० ॥
ينبغي تأديب الشرير بالعقوبة بقدر جرمه. حيث يميل الملك إلى العقاب يثبت الدهرما، وحيث يكون الملك متحليًا بالصبر لا يوجد الدهرما.
13.215.31
अशिष्टशासनं धर्मः शिष्टानां परिपालनम् ।
वध्यांश्च घातयेद्यस्तु अवध्यानपरिरक्षति ॥ १३.२१५.३१ ॥
إن تأديب غير المهذبين وحماية الأخيار هو الدهرما. ومن يأمر بقتل من يستحق الموت ولا يحمي من لا ينبغي قتله،
13.215.32
अवध्या ब्राह्मणा गावो दूताश्चैव पिता तथा ।
विद्यां ग्राहयते यश्च ये च पूर्वोपकारिणः।
स्त्रियश्चैव न हन्तव्या यच्च सर्वातिथिर्नरः ॥ १३.२१५.३२ ॥
البراهمة والأبقار والرسل وكذلك الأب لا يُقتلون؛ ولا من يُعلّم العلم، ولا من أسدوا معروفًا من قبل، ولا النساء، ولا الرجل الذي هو ضيف للجميع، فلا ينبغي قتلهم.
13.215.33
धरणीं गां हिरण्यं च सिद्धान्नं च तिलान्घृतम् ।
ददन्नित्यं द्विजातिभ्यो मुच्यते राजकिल्बिषात् ॥ १३.२१५.३३ ॥
من يعطي دائمًا للمولودين مرتين الأرض والبقرة والذهب والطعام المطبوخ والسمسم والسمن يتحرر من ذنب الملك.
13.215.34
एवं चरति यो नित्यं राजा राष्ट्रहिते रतः ।
तस्य राष्ट्रं धनं धर्मो यशः कीर्तिश्च वर्धते।
न च पापैर्न चानर्थैर्युज्यते स नराधिपः ॥ १३.२१५.३४ ॥
الملك الذي يسلك هكذا دائمًا، مبتهجًا بصلاح المملكة، تنمو مملكته وثروته ودهرماه وشهرته وسمعته؛ وذلك السيد على الناس لا يرتبط بالخطايا ولا بالكوارث.
13.215.35
षड्भागमुपभुञ्जानः प्रजा राजा न रक्षति ।
स्वचक्रपरचक्राभ्यां धर्मैर्वा विक्रमेण वा ॥ १३.२१५.३५ ॥
الملك الذي يتمتع بالسدس ولا يحمي رعيته، لا بالعدل ولا بالبأس، لا من جيشه ولا من جيش العدو…
13.215.36
निरुद्योगो नृपो यश्च परराष्ट्रनिघातने ।
स्वराष्ट्रं निष्प्रतापस्य परचक्रेण हन्यते ॥ १३.२१५.३६ ॥
الملك الخامل في ضرب مملكة غيره، الفاقد للبأس، تُهلك مملكته بجيش العدو.
13.215.37
यत्पापं सकलं राजा हतराष्ट्रः प्रपद्यते ।
मातुलं भागिनेयं वा मातरं श्वशुरं गुरुम्। ॥ १३.२१५.३७ ॥
كل الإثم الذي يلحق الملك الذي خسر مملكته—سواء بقتل خال أو ابن أخت أو أم أو حمو أو معلم.
13.215.38
पितरं वर्जयित्वैकं हन्याद्धातकमागतम् ॥ १३.२१५.३८ ॥
عدا الأب وحده، يجوز قتل القاتل الذي جاء ليهاجم.
13.215.39
स्वस्य राष्ट्रस्य रक्षार्थं युद्यमानश्च यो हतः ।
सङ्ग्रामे परचक्रेण श्रूयतां तस्य या गतिः ॥ १३.२१५.३९ ॥
اسمع الآن مصير من يقاتل دفاعًا عن مملكته، فيُقتل في المعركة على يد جيش العدو.
13.215.40
विमानेन वरारोहे अप्सरोगणसेवितः ।
शक्रलोकमितो याति सङ्ग्रामे निहतो नृपः ॥ १३.२१५.४० ॥
يا ذات الخصر الجميل، الملك الذي يُقتل في المعركة يمضي من هنا إلى عالم إندرا، في مركبة سماوية، تخدمه جماعات الأبسارا.
13.215.41
यावन्तो रोमकूपाः स्युस्तस्य गात्रेषु सुन्दरि ।
तावद्वर्षसहस्राणि शक्रलोके महीयते ॥ १३.२१५.४१ ॥
أيتها الجميلة، بعدد مسام الشعر في جسده من آلاف السنين يُكرَّم في عالم إندرا.
13.215.42
यदि वै मानुषे लोके कदाचिदुपपद्यते ।
राजा वा राजमात्रो वा भूयो भवति वीर्यवान् ॥ १३.२१५.४२ ॥
إن وُلد يومًا في عالم البشر ملكًا أو موظفًا ملكيًا، عاد فصار ذا بأس وقوة.
13.215.43
तस्माद्यत्नेन कर्तव्यं स्वराष्ट्रपरिपालनम् ।
व्यवहाराश्च चारश्च सततं सत्यसन्धता ॥ १३.२१५.४३ ॥
فلذلك ينبغي أن تُصان المملكة بجد، وأن تُدار شؤون القضاء والجواسيس، وأن يبقى المرء دائمًا صادق العهد.
13.215.44
अप्रमादः प्रमोदश्च व्यवसायेऽप्यचण्डता ।
भरणं चैव भृत्यानां वाहनानां च पोषणम् ॥ १३.२१५.४४ ॥
اليقظة والبشاشة، واللين حتى في الأعمال، وإعالة الأتباع وتغذية الدواب.
13.215.45
योधानां चैव सत्कारः कृते कर्मण्यमोघता ।
श्रेय एव नरेन्द्राणामिह चैव परत्र च ॥ १३.२१५.४५ ॥
إكرام المحاربين ومنح الجزاء الذي لا يخيب على ما أُنجز من الأعمال، هذا خير الملوك في الدنيا والآخرة.