マハーバーラタ · 章 13.227
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.227.1
भगवन्देवदेवेश कर्मणैव शुभाशुभम् ।
यथायोगं फलं जन्तुः प्राप्नोतीति विनिश्चयः ॥ १३.२२७.१ ॥
尊き主よ、神々の主よ、衆生は行為によってのみ、その器に応じて善悪の果報を得る、これが確信です。
13.227.2
परेषां विप्रियं कुर्वन्यथा सम्प्राप्नुयाच्छुभम् ।
यद्येतदस्मिंश्चेद्देहे तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२७.२ ॥
他人に不快なことをしてどうして善を得られるのでしょうか。もしこの身体においてそれがあり得るなら、どうか私に説明してください。
13.227.3
तदप्यस्ति महाभागे अभिसन्धिबलान्नृणम् ।
हितार्थं दुःखमन्येषां कृत्वा सुखमवाप्नुयात् ॥ १३.२२७.३ ॥
偉大なる女神よ、それも存在します。意図の力によって、人は他者の利益のために苦しみを与え、幸福を得ることがあるのです。
13.227.4
दण्डयन्भर्त्सयन्राजा जनान्पुण्यमवाप्नुयात् ।
गुरुः सन्तर्जयञ्शिष्यान्भर्ता भृत्यजनान्स्वकान्।
उन्मार्गप्रतिपन्नांश्च शास्ता धर्मफलं लभेत् ॥ १३.२२७.४ ॥
民を罰し叱責する王は功徳を得る。師が弟子を叱り、主人が使用人を、統治者が道を外れた者を戒めれば、彼らは法の果報を得る。
13.227.5
चिकित्सकश्च दुःखानि जनयन्हितमाप्नुयात् ।
यज्ञार्थं पशुहिंसां च कुर्वन्नपि न लिप्यते।
एवमन्ये सुमनसो हिंसकाः स्वर्गमाप्नुयुः ॥ १३.२२७.५ ॥
医者は苦痛を与えても益を得る。祭祀のために動物を殺しても汚れない。同様に善意ある他の殺生者も天界を得る。
13.227.6
एकस्मिन्निहते भद्रे बहवः सुखमाप्नुयुः ।
तस्मिन्हते भवेद्धर्मः कुत एव तु पातकम् ॥ १३.२२७.६ ॥
吉祥なる女神よ、一人が殺されると多くの者が幸福を得る。その殺害によって法が生じるなら、どうして罪があろうか。
13.227.7
अहिंसतेति हत्वा तु शुद्धे कर्मणि गौरवात् ।
अभिसन्धेरजिह्मत्वाच्छुद्धे धर्मस्य गौरवात्।
एतत्कृत्वा तु पापेभ्यो न दोषं प्राप्नुयुः क्वचित् ॥ १३.२२७.७ ॥
非暴力の名のもとに殺しても、清らかな儀式において、法の重みと意図の真直さによって、これを行う者は決して罪によって過失を負うことはない。
13.227.8
चतुर्विधानां जन्तूनां कथं ज्ञानमिह स्मृतम् ।
कृत्रिमं तत्स्वभावं वा तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२७.८ ॥
ここで四種の生き物についての知識はどのように説かれているのか。それは人為的か、本性的か。どうか私に説いてください。
13.227.9
स्थावरं जङ्गमं चैव जगद्द्विविधमुच्यते ।
चतस्रो योनयस्तत्र प्रजानां क्रमशो यथा ॥ १३.२२७.९ ॥
世界は不動と動のニつであると言われる。そこには生き物の四つの胎が順にある。
13.227.10
तेषामुद्भिदजा वृक्षा लतावल्ल्यश्च वीरुधः ।
दंशयूकादयश्चान्ये स्वेदजाः क्रिमिजातयः ॥ १३.२२७.१० ॥
それらのうち、芽から生じるものは樹木、蔓、蔓草、薬草であり、蚊やシラミなどと、その他の汗から生じる虫の類である。
13.227.11
पक्षिणश्छिद्कर्णाश्च प्राणिनस्त्वण्डजा मताः ।
मृगव्यालमनुष्यांश्च विद्धि तेषां जरायुजान् ॥ १३.२२७.११ ॥
鳥と耳の切れた生き物は卵生とみなされる。鹿、猛獣、人間は胎生であると知れ。
13.227.12
एवं चतुर्विधां जातिमात्मा संसृत्य तिष्ठति ॥ १३.२२७.१२ ॥
このように、我は四種の生の類を流転しつつ留まる。
13.227.13
स्पर्शेनैकेन्द्रियेणात्मा तिष्ठत्युद्भिदजेषु वै ।
शरीरस्पर्शरूपाभ्यां स्वेदजेष्वपि तिष्ठति ॥ १३.२२७.१३ ॥
ただ一つの感覚である触覚によって、魂は大地から芽生える生き物の中にとどまる。身体、触覚、形によって、汗から生まれる生き物の中にもとどまる。
13.227.14
पञ्चभिश्चेन्द्रियद्वारैर्जीवन्त्यण्डजरायुजाः ॥ १३.२२७.१४ ॥
五つの感覚の門を通して、卵から生まれるものと胎から生まれるものが生きる。
13.227.15
तथा भूम्यम्बुसंयोगाद्भवन्त्युद्भिदजाः प्रिये ।
शीकतोष्णयोस्तु संयोगाज्जायन्ते स्वेदजाः प्रिये।
अण्डजाश्चापि जायन्ते संयोगात्क्लेदबीजयोः ॥ १३.२२७.१५ ॥
同様に、地と水の結合から、愛しい人よ、大地から芽生えるものが生まれる。寒と熱の結合から、愛しい人よ、汗から生まれるものが生まれる。湿気と種子の結合から、卵から生まれるものも生まれる。
13.227.16
शुक्लशोणितसंयोगात्सम्भवन्ति जरायुजाः ।
जरायुजानां सर्वेषां मानुषं पदमुत्तमम् ॥ १३.२२७.१६ ॥
精液と血の結合から、胎から生まれるものが生じる。胎から生まれるすべてのものの中で、人間の境涯が最も高い。
13.227.17
अतःपरं तमोत्पत्तिं शृणु देवि समाहिता ।
द्विविधं हि तमो लोके शार्वरं देहजं तथा ॥ १३.२२७.१७ ॥
さて、女神よ、心を集中して闇の起源を聞け。世界の闇は二種類ある。夜の闇と、身体から生じる闇である。
13.227.18
जोतिर्भिश्च तमो लोके नाशं गच्छति शार्वरम् ।
देहजं तु तमो लोके तैः समस्तैर्न शाम्यते ॥ १३.२२७.१८ ॥
世界では夜の闇は光によって消える。しかし身体から生じる闇は、それらすべてによっても世界で鎮まることはない。
13.227.19
तमसस्तस्य नाशार्थं नोपायमधिजग्मिवान् ।
तपश्चचार वलिपुलं लोककर्ता पितामहः ॥ १३.२२७.१९ ॥
その闇を滅ぼす手段を見いだせず、世界の創造主なる祖父は、しわだらけの身で苦行を行った。
13.227.20
चरतस्तु समुद्भूता वेदाः साङ्गाः सहोत्तराः ।
ताँल्लब्ध्वा मुमुदे ब्रह्मा लोकानां हितकाम्यया।
देहजं तु तमो घोरमभूत्तैरेव नाशितम् ॥ १३.२२७.२० ॥
彼が苦行を行う間に、支分と付属を伴うヴェーダが生じた。それらを得てブラフマーは世界の幸福を願い喜んだ。身体から生じた恐ろしい闇は、まさにそれらによって滅ぼされた。
13.227.21
कार्याकार्यमिदं चेति वाच्यावाच्यमिदं त्विति ।
यदि चेन्न भवेल्लोके श्रुतं चारित्रदैशिकम्।
पसुभिर्निर्विशेषं तु चेष्टन्ते मानुषा अपि ॥ १३.२२७.२१ ॥
世に「これは行うべきこと、これは行うべきでないこと。これは言うべきこと、これは言うべきでないこと」と行いを教える学問がなければ、人間もまた家畜のように区別なく振る舞うであろう。
13.227.22
यज्ञादीनां समारम्भः श्रुतेनैव विधीयते ।
यज्ञस्य फलयोगेन देवलोकः समृद्ध्यते ॥ १३.२२७.२२ ॥
祭祀などの行の開始は、ただヴェーダによって定められる。祭祀の果報を得ることによって、神々の世界は豊かになる。
13.227.23
प्रीतियुक्ताः पुनर्देवा मानुषाणां भवन्त्युत ।
एवं नित्यं प्रवर्धेते रोदसी च परस्परम् ॥ १३.२२७.२३ ॥
神々は再び喜び、人間に好意を寄せる。こうして天と地は互いに常に増し栄える。
13.227.24
लोकसन्धारणं तस्माच्छ्रुतमित्यवधारय ।
ज्ञानाद्विशिष्टं जन्तूनां नास्ति लोकत्रयेऽपि च ॥ १३.२२७.२४ ॥
ゆえに知れ、学問こそが世界を支えるのだと。衆生にとって、三界のどこにも知識に勝るものはない。
13.227.25
सहजं तत्प्रधानं स्यादपरं कृत्रिमं स्मृतम् ।
उभयं यत्र सम्पन्नं भवेत्तत्र तु शोभनम् ॥ १३.२२७.२५ ॥
生得のものが主であり、もう一方は後天的なものとされる。両者が備わるところにこそ善きものがある。
13.227.26
सम्प्रगृह्य श्रुतं सर्वं कृतकृत्यो भवत्युत ।
उपर्युपरि मर्त्यानां देववत्सम्प्रकाशते ॥ १३.२२७.२६ ॥
聞いたことすべてを十分に把握すれば、人は実に為すべきことを成し遂げ、死すべき者たちの中で神のように、ますます高く輝く。
13.227.27
कामं क्रोधं भयं दर्पमज्ञानं चैव बुद्धिजम् ।
तच्छ्रुतं नुदति क्षिप्रं यथा वायुर्बलाहकान् ॥ १३.२२७.२७ ॥
その聞いた学びは、欲望、怒り、恐れ、慢心、そして知性から生じる無知を速やかに払いのける。風が雲を払うように。
13.227.28
अल्पमात्रं कृतो धर्मो भवेज्झानवतां महान् ।
महानपि कृतो धर्मो ह्यज्ञानान्निष्फलो भवेत् ॥ १३.२२७.२८ ॥
知を備えた者にとっては、わずかに行った法も大きくなる。しかし無知のうちに行った大いなる法は実を結ばない。
13.227.29
परावरझो भूतानां ज्ञानवांस्तत्वविद्भवेत् ।
एवं श्रुतफलं सर्वं कथितं ते शुभक्षणे ॥ १३.२२७.२९ ॥
生きとし生けるものの上下を知る者は、知を備え、真理を知る者となる。こうして、聞いたことの果実のすべてが、この吉祥の時にあなたに語られた。
13.227.30
भगवन्मानुषाः केचिज्जातिस्मरणसंयुताः ।
किमर्थमभिजायन्ते जानन्तः पौर्वदैहिकम्।
एतन्मे तत्वतो देव मानुषेषु वदस्व भो ॥ १३.२२७.३० ॥
尊き主よ、中には前世の記憶を備えた人間がいます。前の身体を知りながら、何のために生まれてくるのでしょうか。神よ、人間について、これを真実に私にお話しください。
13.227.31
तदहं ते प्रवक्ष्यामि शृणु तत्वं समाहिता ॥ १३.२२७.३१ ॥
ではあなたに語ろう。心を集中して真理を聞きなさい。
13.227.32
ये मृताः सहसा मर्त्या जायन्ते सहसा पुनः ।
तेषां पौराणिको बोधः कञ्चित्कालं हि तिष्ठति ॥ १३.२२७.३२ ॥
突然死んでまた突然生まれる人々は、前世の古い自覚がしばらくの間残る。
13.227.33
तस्माज्जातिस्मरा लोके जायन्ते बोधसंयुताः ।
तेषां विवर्धतां संज्ञा स्वप्नवत्सा प्रणश्यति।
परलोकस्य चास्तित्वे मूढानां कारणं च तत् ॥ १३.२२७.३३ ॥
ゆえに世には前世を覚えている者が覚知を備えて生まれる。その覚知が育つにつれ、その記憶は夢のように消え去る。これこそ愚かな者が来世の存在を疑う理由である。
13.227.34
भगवन्मानुषाः केचिन्मृता भूत्वाऽपि सम्प्रति ।
निवर्तमाना दृश्यन्ते देहेष्वेव पुनर्नराः ॥ १३.२२७.३४ ॥
尊き主よ、死んだはずの人々の中には、今も戻って来て、再び肉体をもった人間として現れる者が見られます。
13.227.35
तदहं ते प्रवक्ष्यामि कारणं शृणु शोभने ॥ १३.२२७.३५ ॥
では、輝ける者よ、その理由をあなたに語ろう。聞きなさい。
13.227.36
प्राणैर्वियुज्यमानानां बहुत्वात्प्राणिनां वधे ।
तथैव नामसामान्याद्यमदूता नृणां प्रति ॥ १३.२२७.३६ ॥
命を断たれる生き物の数が多いため、また名前の類似のため、ヤマの使者が人間のもとへ遣わされる。
13.227.37
वहन्ति ते क्वचिन्मोहादन्यं मर्त्यं तु यामिकाः ।
निर्विकारं हि तत्सर्वं यमो वेद कृताकृतम् ॥ १३.२२७.३७ ॥
ヤマの使者は時に迷いから別の死すべき者を連れて行く。しかしヤマは、行ったことも行わなかったことも誤りなく知っている。
13.227.38
तस्मात्संयमनीं प्राप्य यमेनैकेन मोक्षिताः ।
पुनरेव निवर्तन्ते शेषं भोक्तुं स्वकर्मणः।
स्वकर्मण्यसमाप्ते तु निवर्तन्ते हि मानवाः ॥ १३.२२७.३८ ॥
それゆえ、サンヤマニーに至り、ヤマただ一人によって解放された者たちは、自らの行為の残りを味わうために再び戻って来る。自らの行為が終わっていなければ、人間は戻って来る。
13.227.39
भगवन्सुप्तमात्रेण प्राणिनां स्वप्नदर्शनम् ।
किं तत्स्वभावमन्यद्वा तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२२७.३९ ॥
尊き主よ、なぜ生き物は眠っただけで夢を見るのですか。その本性は何でしょうか、それとも別の何かでしょうか。どうか私にお説き下さい。
13.227.40
सुप्तानां तु मनश्चेष्टा स्वप्न इत्यभिधीयते ।
अनागतमतिक्रान्तं पश्यते सञ्चरन्मनः ॥ १३.२२७.४० ॥
眠っている者の心の働きが夢と呼ばれる。さまよう心は、未来のことも過去のことも見る。
13.227.41
निमित्तं च भवेत्तस्मात्प्राणिनां स्वप्नदर्शनम् ।
एतत्ते कथितं देवि भूयः श्रोतु किमिच्छसि ॥ १३.२२७.४१ ॥
それゆえ、生き物の夢見は吉凶の兆しともなりうる。女神よ、これは既にあなたに説いた。さらに何を聞きたいか。