ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.23.1
श्रुत्वा तु वचनं मातुः क्रुद्धायास्ते भुजङ्गमाः ।
कृच्छ्रेणैवान्वमोदन्त केचिद्धित्वा दिशो गताः ॥ १३.२३.१ ॥
କ୍ରୁଦ୍ଧା ମାତାଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣି ସେହି ସର୍ପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କେହି ବହୁ କଷ୍ଟରେ ତାହା ସମର୍ଥନ କଲେ; କେହି କେହି ଦିଗ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ।
13.23.2
ये प्रतस्थुर्दिशस्तत्र क्रुद्धा तानशपद्भृशम् ।
भुजङ्गमानां माताऽसौ कद्रूर्वैरकरी तदा ॥ १३.२३.२ ॥
ସେହି ଦିଗ ଆଡ଼କୁ ଯାଇଥିବା ସର୍ପମାନଙ୍କୁ, କ୍ରୁଦ୍ଧା ସର୍ପମାତା ବୈରକାରିଣୀ କଦ୍ରୁ ସେତେବେଳେ ଅତି କଠୋରଭାବେ ଅଭିଶାପ ଦେଲେ।
13.23.3
उत्पत्स्यति हि राजन्यः पाण्डवो जनमेजयः ।
चतुर्थो धन्विनां श्रेष्ठात्कुन्तीपुत्राद्धनञ्जयात् ॥ १३.२३.३ ॥
ପାଣ୍ଡବ ଜନମେଜୟ ନାମକ ରାଜା ଜନ୍ମ ନେବେ; ଧନୁର୍ଧରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ଠାରୁ ଚତୁର୍ଥ ପୁରୁଷ ରୂପେ।
13.23.4
स सर्पसत्रमाहर्ता क्रुद्धः कुरुकुलोद्वहः ।
तस्मिन्सत्रेऽग्निना युष्मान्पञ्चत्वमुपनेष्यति ॥ १३.२३.४ ॥
କୁରୁକୁଳର ଭାର ବହନକାରୀ ସେ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସର୍ପସତ୍ର କରିବେ; ସେହି ସତ୍ରରେ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ମୃତ୍ୟୁ ଆଡ଼କୁ ନେବେ।
13.23.5
एवं क्रुद्धाऽशपन्माता पन्नगान्धर्मचारिणः ।
गुरोः परित्यागकृतं नैतदन्यद्भविष्यति ॥ १३.२३.५ ॥
ଏପରି କ୍ରୁଦ୍ଧା ମାତା ଧର୍ମାଚରଣକାରୀ ସର୍ପମାନଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେଲେ: "ଗୁରୁ (ମାତା)ଙ୍କ ପରିତ୍ୟାଗ ହେତୁ ଏହା ଘଟିଲା; ଏହା ଅନ୍ୟ କିଛି ହେବ ନାହିଁ।"
13.23.6
एवं शप्ता दिशः प्राप्ताः पन्नगा धर्मचारिणः ।
विहाय मातरं क्रुद्धा गता वैरकरीं तदा ॥ १३.२३.६ ॥
ଏପରି ଶାପଗ୍ରସ୍ତ ଧର୍ମାଚରଣକାରୀ ସର୍ପମାନେ ଦିଗରେ ପହଞ୍ଚିଲେ; କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ବୈରକାରିଣୀ ମାତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଚାଲିଗଲେ।
13.23.7
तत्र ये वृजिनं तस्या अनापन्ना भुजङ्गमाः ।
ते तस्य वाजिनो वाला बभूवुरसितप्रभाः ॥ १३.२३.७ ॥
ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟତାରେ ନ ପଡ଼ିଥିବା ସର୍ପମାନେ ସେହି ଘୋଡ଼ାର କଳା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲୋମ ହେଲେ।
13.23.8
तान्दृष्ट्वा वालधिस्थांश्च पुत्रान्कद्रूरथाब्रवीत् ।
विनतामथ संहृष्टा हयोसौ दृश्यतामिति ॥ १३.२३.८ ॥
ଲାଞ୍ଜ ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସେହି ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ କଦ୍ରୁ ବିନତାକୁ କହିଲା, "ସେହି ଘୋଡ଼ାକୁ ଦେଖ।"
13.23.9
एकवर्णो न वा भद्रे पणो नौ सुव्यवस्थितः ।
उतकादुत्तरन्तं तं हयं चैव च भामिनि ॥ १३.२३.९ ॥
ହେ ଭଦ୍ରେ, ସେହି ଘୋଡ଼ା କ'ଣ ଏକ ରଙ୍ଗର ନୁହେଁ? ଆମର ପଣ ଭଲରେ ସ୍ଥିର ହେଉ। ହେ ଭାମିନୀ, ଉତକରୁ ପାର ହେଉଥିବା ସେହି ଘୋଡ଼ାକୁ ଦେଖ।
13.23.10
सा त्ववक्रमतिर्देवी विनता जिह्मगामिनीम् ।
अब्रवीद्भगिनीं किञ्चिद्विहसन्तीव भारत ॥ १३.२३.१० ॥
କିନ୍ତୁ ବକ୍ର ବୁଦ୍ଧିର ସେହି ଦେବୀ ବିନତା ହସିବା ପରି ନିଜ ଭଉଣୀକୁ କିଛି କହିଲା, ହେ ଭାରତ।
13.23.11
हन्त पश्याव गच्छावः सुकृतो नौ पणः शुभे ।
दासी वा ते भविष्यामि त्वं वा दासी भविष्यसि ॥ १३.२३.११ ॥
ଆସ, ଦେଖିବା, ଯିବା। ଆମର ପଣ ଭଲରେ ସ୍ଥିର ହୋଇଛି, ଶୁଭେ। ମୁଁ ତୁମ ଦାସୀ ହେବି, କିମ୍ବା ତୁମେ ମୋ ଦାସୀ ହେବ।
13.23.12
एवं स्थिरं पणं कृत्वा हयं ते तं ददर्शतुः ।
कृत्वा साक्षिणमात्मानं भगिन्यौ कुरुसत्तम ॥ १३.२३.१२ ॥
ଏପରି ଭାବରେ ପଣ ସ୍ଥିର କରି, ସେ ଦୁଇ ଭଉଣୀ ସେହି ଘୋଡ଼ାକୁ ଦେଖିଲେ, ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ; ନିଜକୁ ସାକ୍ଷୀ କରି।
13.23.13
सा दृष्ट्वैव हयं मन्दं विनता शोककर्शिता ।
श्वेतं चन्द्रांशुवालं तं कालवालं मनोजवम् ॥ १३.२३.१३ ॥
ମନ୍ଦଗତି ସେହି ଘୋଡାକୁ ଦେଖିବାମାତ୍ରେ ଶୋକରେ କୃଶ ହୋଇଥିବା ବିନତା, ଶ୍ୱେତ, ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣ ପରି ଲାଞ୍ଜ ଓ କଳା ଲାଞ୍ଜ ଥିବା, ମନୋବେଗ ସେହି ଘୋଡାକୁ ଦେଖିଲେ।
13.23.14
तत्र सा व्रीलिता वाक्यं विनता साश्रुबिन्दुका ।
उवाच कालवालोऽयं तुरगो विजितं त्वया ॥ १३.२३.१४ ॥
ସେଠାରେ ଲଜ୍ଜିତା ବିନତା ଅଶ୍ରୁବିନ୍ଦୁ ସହିତ କହିଲେ: "ଏହି କଳା ଲାଞ୍ଜ ଘୋଡାକୁ ତୁମେ ଜିତିଛ।"
13.23.15
दासी मां प्रेषय स्वार्थे यथा कामवशां शुभे ।
दास्यश्च कामकारा हि भर्तृणां नात्र संशयः ॥ १३.२३.१५ ॥
"ହେ ଶୁଭେ, ତୁମ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ମୋତେ ଦାସୀ କରି ପଠାଅ, କାମବଶ ହୋଇଥିବା ପରି; ଦାସୀମାନେ ସ୍ୱାମୀମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଚଳନ୍ତି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।"