மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.23.1
श्रुत्वा तु वचनं मातुः क्रुद्धायास्ते भुजङ्गमाः ।
कृच्छ्रेणैवान्वमोदन्त केचिद्धित्वा दिशो गताः ॥ १३.२३.१ ॥
கோபமடைந்த தாயின் சொற்களைக் கேட்டு, அந்தப் பாம்புகளில் சிலர் மிகுந்த சிரமத்துடன் அவற்றை ஏற்றுக்கொண்டனர்; சிலர் திசைகளை விட்டு விலகிச் சென்றனர்.
13.23.2
ये प्रतस्थुर्दिशस्तत्र क्रुद्धा तानशपद्भृशम् ।
भुजङ्गमानां माताऽसौ कद्रूर्वैरकरी तदा ॥ १३.२३.२ ॥
அந்தத் திசைகளுக்குச் சென்ற பாம்புகளை, கோபமடைந்த பாம்புகளின் தாயான கத்ரு, பகையை உண்டாக்குபவளாக அப்போது கடுமையாகச் சபித்தாள்.
13.23.3
उत्पत्स्यति हि राजन्यः पाण्डवो जनमेजयः ।
चतुर्थो धन्विनां श्रेष्ठात्कुन्तीपुत्राद्धनञ्जयात् ॥ १३.२३.३ ॥
பாண்டவரான ஜனமேஜயன் என்ற அரசன் பிறப்பான்; வில்லாளிகளில் சிறந்தவனான குந்தியின் மகன் தனஞ்ஜயனிடமிருந்து நான்காவதாக.
13.23.4
स सर्पसत्रमाहर्ता क्रुद्धः कुरुकुलोद्वहः ।
तस्मिन्सत्रेऽग्निना युष्मान्पञ्चत्वमुपनेष्यति ॥ १३.२३.४ ॥
குரு குலத்தைத் தாங்குபவனான அவன் கோபத்துடன் பாம்புச் சத்திரத்தை நடத்துவான்; அந்தச் சத்திரத்தில் நெருப்பால் உங்களை மரணத்திற்கு ஆளாக்குவான்.
13.23.5
एवं क्रुद्धाऽशपन्माता पन्नगान्धर्मचारिणः ।
गुरोः परित्यागकृतं नैतदन्यद्भविष्यति ॥ १३.२३.५ ॥
இவ்வாறு கோபமடைந்த தாய் தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் பாம்புகளைச் சபித்தாள்: "குருவை (தாயை) கைவிட்டதால் உண்டானது இது; இது வேறு எதுவும் ஆகாது."
13.23.6
एवं शप्ता दिशः प्राप्ताः पन्नगा धर्मचारिणः ।
विहाय मातरं क्रुद्धा गता वैरकरीं तदा ॥ १३.२३.६ ॥
இவ்வாறு சபிக்கப்பட்ட தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் பாம்புகள் திசைகளை அடைந்தன; கோபத்துடன் பகையை உண்டாக்கும் தாயை விட்டு அவை அப்போது சென்றன.
13.23.7
तत्र ये वृजिनं तस्या अनापन्ना भुजङ्गमाः ।
ते तस्य वाजिनो वाला बभूवुरसितप्रभाः ॥ १३.२३.७ ॥
அங்கு அவளுடைய தீமையில் சிக்காத பாம்புகள் அந்தக் குதிரையின் கருநிறப் பிரகாசமுள்ள முடிகளாயின.
13.23.8
तान्दृष्ट्वा वालधिस्थांश्च पुत्रान्कद्रूरथाब्रवीत् ।
विनतामथ संहृष्टा हयोसौ दृश्यतामिति ॥ १३.२३.८ ॥
வாலில் நின்ற அந்தப் பிள்ளைகளைக் கண்டு மகிழ்ச்சியடைந்த கத்ரு வினதையிடம், "அந்தக் குதிரையைப் பார், பார்" என்றாள்.
13.23.9
एकवर्णो न वा भद्रे पणो नौ सुव्यवस्थितः ।
उतकादुत्तरन्तं तं हयं चैव च भामिनि ॥ १३.२३.९ ॥
நல்லவளே, அந்தக் குதிரை ஒரே நிறமா இல்லையா? நமது பந்தயம் நன்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டிருக்கட்டும். அழகியே, உதகத்திலிருந்து கடந்துவரும் அந்தக் குதிரையைப் பார்.
13.23.10
सा त्ववक्रमतिर्देवी विनता जिह्मगामिनीम् ।
अब्रवीद्भगिनीं किञ्चिद्विहसन्तीव भारत ॥ १३.२३.१० ॥
ஆனால் அந்த தேவி வினதை, வளைந்த எண்ணம் கொண்டவளாய், தன் சகோதரியிடம் சிரிப்பது போல சிறிது சொன்னாள், பரதனே.
13.23.11
हन्त पश्याव गच्छावः सुकृतो नौ पणः शुभे ।
दासी वा ते भविष्यामि त्वं वा दासी भविष्यसि ॥ १३.२३.११ ॥
வா, பார்ப்போம், போவோம். நமது பந்தயம் நன்கு அமைந்தது, சுபையே. நான் உன் அடிமையாவேன், அல்லது நீ என் அடிமையாவாய்.
13.23.12
एवं स्थिरं पणं कृत्वा हयं ते तं ददर्शतुः ।
कृत्वा साक्षिणमात्मानं भगिन्यौ कुरुसत्तम ॥ १३.२३.१२ ॥
இவ்வாறு பந்தயத்தை உறுதி செய்து, அந்த இரு சகோதரிகளும் அந்தக் குதிரையைப் பார்த்தனர், குருக்களில் சிறந்தவனே; தாங்களே சாட்சிகளாக ஆக்கிக் கொண்டனர்.
13.23.13
सा दृष्ट्वैव हयं मन्दं विनता शोककर्शिता ।
श्वेतं चन्द्रांशुवालं तं कालवालं मनोजवम् ॥ १३.२३.१३ ॥
மெதுவாகச் செல்லும் அந்தக் குதிரையைக் கண்டவுடனே, துக்கத்தால் வாடிய வினதா, வெண்ணிறமும் சந்திரக் கதிர் போன்ற வாலும், கறுப்புவாலுமாய், மனத்தின் வேகமுடைய அதைப் பார்த்தாள்.
13.23.14
तत्र सा व्रीलिता वाक्यं विनता साश्रुबिन्दुका ।
उवाच कालवालोऽयं तुरगो विजितं त्वया ॥ १३.२३.१४ ॥
அங்கே வெட்கமடைந்த வினதா, கண்ணீர்த்துளிகளுடன் சொன்னாள்: "கறுப்புவால் கொண்ட இந்தக் குதிரையை நீ வென்றுவிட்டாய்."
13.23.15
दासी मां प्रेषय स्वार्थे यथा कामवशां शुभे ।
दास्यश्च कामकारा हि भर्तृणां नात्र संशयः ॥ १३.२३.१५ ॥
"மங்களமானவளே, உன் நோக்கத்திற்காக என்னை ஓர் அடிமையாக அனுப்பு; ஆசைக்கு அடிமையானவளைப் போல. அடிமைகள் கணவர்களின் விருப்பத்தின்படி நடப்பவர்கள்; இதில் ஐயமில்லை."