Mahābhārata · Adhyāya 13.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.23.1
श्रुत्वा तु वचनं मातुः क्रुद्धायास्ते भुजङ्गमाः ।
कृच्छ्रेणैवान्वमोदन्त केचिद्धित्वा दिशो गताः ॥ १३.२३.१ ॥
Ao ouvir as palavras de sua mãe irada, algumas das serpentes, com grande dificuldade, concordaram, e outras, abandonando as direções, partiram.
13.23.2
ये प्रतस्थुर्दिशस्तत्र क्रुद्धा तानशपद्भृशम् ।
भुजङ्गमानां माताऽसौ कद्रूर्वैरकरी तदा ॥ १३.२३.२ ॥
Aquelas serpentes que partiram para essas direções, Kadrū, a mãe das serpentes, irada e geradora de inimizade, amaldiçoou-as então severamente.
13.23.3
उत्पत्स्यति हि राजन्यः पाण्डवो जनमेजयः ।
चतुर्थो धन्विनां श्रेष्ठात्कुन्तीपुत्राद्धनञ्जयात् ॥ १३.२३.३ ॥
Nascerá o rei Janamejaya, um Pāṇḍava, o quarto a partir de Dhanañjaya, filho de Kuntī, o melhor dos arqueiros.
13.23.4
स सर्पसत्रमाहर्ता क्रुद्धः कुरुकुलोद्वहः ।
तस्मिन्सत्रेऽग्निना युष्मान्पञ्चत्वमुपनेष्यति ॥ १३.२३.४ ॥
Ele, o sustentáculo da linhagem dos Kuru, irado, realizará o sacrifício das serpentes, e nesse sacrifício, pelo fogo, vos levará à morte.
13.23.5
एवं क्रुद्धाऽशपन्माता पन्नगान्धर्मचारिणः ।
गुरोः परित्यागकृतं नैतदन्यद्भविष्यति ॥ १३.२३.५ ॥
Assim, a mãe irada amaldiçoou as serpentes que seguem o dharma: "Isto provém de terdes abandonado o guru, a mãe; não será outra coisa."
13.23.6
एवं शप्ता दिशः प्राप्ताः पन्नगा धर्मचारिणः ।
विहाय मातरं क्रुद्धा गता वैरकरीं तदा ॥ १३.२३.६ ॥
Assim amaldiçoadas, as serpentes que seguem o dharma alcançaram as direções; iradas, então partiram, abandonando a mãe, a geradora de inimizade.
13.23.7
तत्र ये वृजिनं तस्या अनापन्ना भुजङ्गमाः ।
ते तस्य वाजिनो वाला बभूवुरसितप्रभाः ॥ १३.२३.७ ॥
Ali, as serpentes que não haviam caído em sua maldade tornaram-se os pelos escuros e brilhantes do cavalo.
13.23.8
तान्दृष्ट्वा वालधिस्थांश्च पुत्रान्कद्रूरथाब्रवीत् ।
विनतामथ संहृष्टा हयोसौ दृश्यतामिति ॥ १३.२३.८ ॥
Vendo aqueles filhos de pé na cauda, Kadrū, satisfeita, disse a Vinatā: "Olha aquele cavalo."
13.23.9
एकवर्णो न वा भद्रे पणो नौ सुव्यवस्थितः ।
उतकादुत्तरन्तं तं हयं चैव च भामिनि ॥ १३.२३.९ ॥
Ó boa senhora, aquele cavalo é de uma só cor ou não? Que a nossa aposta fique bem estabelecida. Ó radiante, olha aquele cavalo que atravessa o Utaka.
13.23.10
सा त्ववक्रमतिर्देवी विनता जिह्मगामिनीम् ।
अब्रवीद्भगिनीं किञ्चिद्विहसन्तीव भारत ॥ १३.२३.१० ॥
Mas a deusa Vinatā, de mente tortuosa, disse à irmã, como que rindo um pouco, ó Bhārata.
13.23.11
हन्त पश्याव गच्छावः सुकृतो नौ पणः शुभे ।
दासी वा ते भविष्यामि त्वं वा दासी भविष्यसि ॥ १३.२३.११ ॥
Vem, vamos olhar, vamos. Nossa aposta está bem feita, ó auspiciosa: eu serei tua escrava, ou tu serás minha escrava.
13.23.12
एवं स्थिरं पणं कृत्वा हयं ते तं ददर्शतुः ।
कृत्वा साक्षिणमात्मानं भगिन्यौ कुरुसत्तम ॥ १३.२३.१२ ॥
Assim firmada a aposta, as duas irmãs olharam para aquele cavalo, ó melhor dos Kurus, fazendo de si mesmas testemunhas.
13.23.13
सा दृष्ट्वैव हयं मन्दं विनता शोककर्शिता ।
श्वेतं चन्द्रांशुवालं तं कालवालं मनोजवम् ॥ १३.२३.१३ ॥
Ao ver aquele cavalo lento, Vinatā, consumida pela dor, olhou para ele: branco, com cauda como raios de lua, cauda negra, veloz como o pensamento.
13.23.14
तत्र सा व्रीलिता वाक्यं विनता साश्रुबिन्दुका ।
उवाच कालवालोऽयं तुरगो विजितं त्वया ॥ १३.२३.१४ ॥
Ali, envergonhada, Vinatā disse com lágrimas nos olhos: "Este cavalo de cauda negra foi vencido por ti."
13.23.15
दासी मां प्रेषय स्वार्थे यथा कामवशां शुभे ।
दास्यश्च कामकारा हि भर्तृणां नात्र संशयः ॥ १३.२३.१५ ॥
"Ó bela, envia-me como serva para o teu propósito, como alguém subjugada pelo desejo; pois as servas agem conforme a vontade dos seus senhores, não há dúvida disso."