مهابهاراتا · أدهيايا 13.235
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.235.1
भगवन्कानि देयानि धर्ममुद्दिश्य मानवैः ।
तान्यहं श्रोतुमिच्छामि तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२३५.१ ॥
أيها المبارك، ما الأشياء التي ينبغي للناس أن يهبوها من أجل الدارما؟ أريد أن أسمعها، فبيّنها لي.
13.235.2
अजस्रं धर्मकार्यं च तथा नैमित्तिकं प्रिये ।
अन्नं प्रतिश्रयो दीपः पानीयं तृणमिन्धनम् ॥ १३.२३५.२ ॥
أيتها الحبيبة، هناك واجب الدارما المستمر وكذلك الواجب العارض: الطعام، والمأوى، والمصباح، وماء الشرب، والعشب، والوقود.
13.235.3
स्नेहो गन्धश्च भैषज्यं तिलाश्च लवणं तथा ।
एवमादि तथाऽन्यश्च दानमाजस्रमुच्यते ॥ १३.२३५.३ ॥
الزيت والعطر والدواء والسمسم والملح، وأمثالها وغيرها، يُقال إنها عطاء دائم.
13.235.4
अजस्रदानात्सततमाजस्रमिति निश्चितम् ।
सामान्यं सर्ववर्णानां दानं शृणु समाहिता ॥ १३.२३५.४ ॥
بالعطاء الدائم يتحقق الدوام دائماً؛ وهذا أمر مؤكد. فاسمعي العطاء المشترك لجميع الطبقات، أيتها المنتبهة.
13.235.5
अन्नं प्राणो मनुष्याणामन्नदः प्राणदो भवेत् ।
तस्माकदन्नं विशेषेण दातुमिच्छति मानवः ॥ १३.२३५.५ ॥
الطعام حياة الناس، ومن يعطي الطعام يصبح معطي الحياة. ولذلك يرغب الإنسان على وجه الخصوص في إعطاء الطعام.
13.235.6
ब्राह्मणायाभिरूपाय यो दद्यादन्नमीप्सितम् ।
निदधाति निधिं श्रेष्ठं सोऽनन्तं पारलौकिकम् ॥ १३.२३५.६ ॥
من يعطي طعاماً مرغوباً لبراهمي مستحق يدّخر أفضل كنز، وهو لا نهاية له في العالم الآخر.
13.235.7
श्रान्तमध्वपरिश्रान्तमतिथिं गृहमागतम् ।
अर्चयीत प्रयत्नेन स हि यज्ञो वरप्रदः ॥ १३.२३५.७ ॥
الضيف الذي يأتي إلى البيت مُنهكًا من الطريق ينبغي إكرامه بعناية؛ فهو القربان المانح للعطايا.
13.235.8
कृत्वा तु पातकं कर्म यो दद्यादन्नमर्थिनाम् ।
ब्राह्मणानां विशेषेण सोपहन्ति स्वकं तमः ॥ १३.२३५.८ ॥
من يعطي الطعام لطالبيه، ولا سيما البراهمة، بعد أن ارتكب عملًا آثمًا، يُبيد ظلمته الخاصة.
13.235.9
पितरस्तस्य नन्दन्ति सुवृष्ट्या कर्षका इव ।
पुत्रो यस्य तु पौत्रो वा श्रोत्रियं भोजयिष्यति ॥ १३.२३५.९ ॥
من يُطعم ابنه أو حفيده عالمًا بالوداد من الشروتريا، يفرح أسلافه كما يفرح الفلاحون بالمطر الجيد.
13.235.10
अपि चण्डालशूद्राणामन्नदानं न गर्हते ।
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन दद्यादन्नममत्सरः ॥ १३.२३५.१० ॥
حتى إطعام الجانداليين والشودرا لا يُذمّ؛ لذلك ينبغي أن يُعطى الطعام بكل جهد ودون حسد.
13.235.11
कलत्रं पीडयित्वाऽपि पोषयेदतिथीन्सदा ।
जन्मापि मानुषे लोके तदर्थं हि विधीयते ॥ १३.२३५.११ ॥
حتى لو أحزن زوجته، ينبغي للمرء أن يُطعم الضيوف دائمًا؛ فالميلاد في عالم البشر مقرر لهذا الغرض بعينه.
13.235.12
अन्नदानाच्च लोकांस्तान्सम्प्रवक्ष्याम्यनिन्दिते ।
भवनानि प्रकाशन्ते दिवि तेषां महात्मनाम् ॥ १३.२३५.१२ ॥
أيتها البريئة، سأُبيّن لكِ تلك العوالم التي تُنال بعطاء الطعام؛ ففي السماء تتلألأ مساكن أولئك العظماء.
13.235.13
अनेकशतभौमानि सान्तर्जलवनानि च ।
वैडूर्यार्चिःप्रकाशपनि हेमरूप्यमयानि च ॥ १३.२३५.१३ ॥
قصور ذات مئات الطوابق، فيها مياه وغابات في داخلها، تتلألأ بضوء اللازورد، مصنوعة من الذهب والفضة.
13.235.14
नानारूपाणि संस्थानां नानारत्नमयानि च ।
चन्द्रमण्डलशुभ्राणि किङ्किणीजालवन्ति च ॥ १३.२३५.१४ ॥
قصور متنوعة الأشكال والهيئات، مصنوعة من جواهر كثيرة، بيضاء كقرص القمر، مزينة بشبكات من الأجراس الصغيرة.
13.235.15
तरुणादित्यवर्णानि स्थावराणि चराणि च ।
यथेष्टभक्ष्यभोज्यानि शयनासनवन्ति च ॥ १३.२३५.१५ ॥
قصور بلون الشمس الناشئة، ثابتة ومتحركة، فيها الطعام والشراب حسب الرغبة، مجهزة بالأسرة والمقاعد.
13.235.16
सर्वकामफलाश्चात्र वृक्षा भवनसंस्थिताः ।
वाप्यो बह्व्यश्च कूपाश्च दीर्घिकाश्च सहस्रशः ॥ १३.२३५.१६ ॥
هنا الأشجار القائمة داخل القصور تثمر ثمار كل رغبة، وفيها كثير من الأحواض والآبار والبرك الطويلة بالآلاف.
13.235.17
अरुजानि विशोकानि नित्यानि विविधानि च ।
भवनानि विचित्राणि प्राणदानां त्रिविष्टपे ॥ १३.२३५.१७ ॥
قصور خالية من المرض والحزن، أبدية، متنوعة وعجيبة، توجد في العوالم الثلاثة لمن يهبون الحياة.
13.235.18
विवस्वतश्च सोमस्य ब्रह्मणश्च प्रजापतेः ।
विशन्ति लोकांस्ते नित्यं जगत्यन्नोदकप्रदाः ॥ १३.२३५.१८ ॥
إلى عوالم فيفاسفات وسوما وبراهما وبرجاباتي يدخلون دائماً، أولئك الذين يعطون الطعام والماء في العالم.
13.235.19
तत्र ते सुचिरं कालं विहृत्याप्सरसां गणैः ।
जायन्ते मानुषे लोके सर्वकल्याणसंयुताः ॥ १३.२३५.१९ ॥
هناك، بعد أن تتمتعون زمنًا طويلًا مع جماعات الأبسراس، تولدون في عالم البشر متحلين بكل خير وبركة.
13.235.20
बलसंहननोपेता नीरोगाश्चिरजीविनः ।
कुलीना मतिमन्तश्च भवन्त्यन्नप्रदा नराः ॥ १३.२३५.२० ॥
يصيرون بشرًا معطين للطعام، متحلين بالقوة والبنية المتينة، خالين من المرض، طويلي العمر، نبلاء الأصل وذوي حكمة.
13.235.21
तस्मादन्नं विशेषेण दातव्यं भूतिमिच्छता ।
सर्वकालं च सर्वस्य सर्वत्र च सदैव च ॥ १३.२३५.२१ ॥
لذلك ينبغي لمن يرغب في الازدهار أن يعطي الطعام خاصة، في كل وقت، لكل أحد، في كل مكان، وعلى الدوام.
13.235.22
सुवर्णदानं परमं स्वर्ग्यं स्वस्त्ययनं महत् ।
तस्मात्ते वर्णयिष्यामि यथावदनुपूर्वशः ॥ १३.२३५.२२ ॥
هبة الذهب أسمى الهبات، تفضي إلى السماء، وهي طقس مبارك عظيم. لذلك سأصفها لك كما ينبغي وبحسب ترتيبها.
13.235.23
अपि पापकृतं क्रूरं दत्तं रुक्मं प्रकाशयेत् ॥ १३.२३५.२३ ॥
حتى من ارتكب فعلًا آثمًا وقاسيًا، يُظهره الذهب المُعطى ويُنيره (يطهّره).
13.235.24
सुवर्णं ये प्रयच्छन्ति श्रोत्रिभेभ्यः सुचेतसः ।
देवतास्ते तर्पयन्ति समस्ता इति वैदिकम् ॥ १३.२३५.२४ ॥
من يعطي الذهب بقلب طيب للبراهمة العالمين بالفيدا، يُرضي جميع الآلهة — هكذا يقول الفيدا.
13.235.25
अग्निर्हि देवताः सर्वाः सुवर्णं चाग्निरुच्यते ।
तस्मात्सुवर्णदानेन तृप्ताः स्युः सर्वदेवताः ॥ १३.२३५.२५ ॥
فالنار حقًا هي جميع الآلهة، والذهب يُسمّى نارًا. لذلك بالتصدق بالذهب تُرضى جميع الآلهة.
13.235.26
अग्न्यभावे तु कुर्वन्ति वह्निस्थानेषु काञ्चनम् ।
तस्मात्सुवर्णदातारः सर्वान्कामानवाप्नुयुः ॥ १३.२३५.२६ ॥
عند غياب النار يضع الناس الذهب في أماكن النار. لذلك ينال معطو الذهب جميع رغباتهم.
13.235.27
आदित्यस्य हुताशस्य लोकान्नानाविधाञ्शुभान् ।
काञ्चनं सम्प्रदायाशु प्रविशन्ति न संशयः ॥ १३.२३५.२७ ॥
بإعطاء الذهب يدخلون سريعًا عوالم الشمس ونار القربان المباركة المتنوعة، ولا شك في ذلك.
13.235.28
अलङ्कारं कृतं चापि केवलान्प्रविशिष्यते ।
सौवर्णैर्ब्राह्मणं काले तैरलङ्कृत्य भोजयेत् ॥ १३.२३५.२८ ॥
يُعدّ الحلي المصنوع أفضل من الذهب الخام. وفي الوقت المناسب ينبغي تزيين البراهمي بأشياء ذهبية وإطعامه.
13.235.29
य एतत्परमं दानं दत्त्वा सौवर्णमद्भुतम् ।
द्युतिं मेधां वपुः कीर्तिं पुनर्जाते लबेद्ध्रुवम् ॥ १३.२३५.२९ ॥
من يقدّم هذا العطاء الذهبي الأسمى والعجيب سينال حتمًا في ولادته التالية البهاء والذكاء والجسد والشهرة.
13.235.30
तस्मात्स्वशक्त्या दातव्यं काञ्चनं भुवि मानवैः ।
न ह्येतस्मात्परं लोकेष्वन्यत्पापात्प्रमुच्यते ॥ १३.२३५.३० ॥
لذلك ينبغي للناس أن يتصدقوا بالذهب على الأرض بحسب طاقتهم. ليس في العوالم ما هو أعلى من هذا، وبه يتحرر الإنسان من الذنب.
13.235.31
अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि गवां दानमनिन्दिते ।
नहि गोभ्यः परं दानं विद्यते जगति प्रिये ॥ १३.२३५.३१ ॥
الآن، أيتها البريئة من العيوب، سأبيّن هبة الأبقار. فليس في العالم هبة أعلى من هبة الأبقار، أيتها الحبيبة.
13.235.32
लोकान्सिसृक्षुणा पूर्वं गावः सृष्टाः स्वयंभुवा ।
वृत्त्यर्थं सर्वभूतानां तस्मात्ता मातरः स्मृताः ॥ १३.२३५.३२ ॥
في القديم، أراد الوجود الذاتي أن يخلق العوالم، فخلق الأبقار لمعاش جميع الكائنات؛ ولذلك تُذكر بوصفها أمهات.
13.235.33
लोकज्येष्ठा लोकवृत्त्या प्रवृत्ता ।
मय्यायत्ताः सोमनिष्यन्दभूताः।
सौम्याः पुण्याः प्राणदाः कामदाश्च ।
तस्मात्पूज्याः पुण्यकामैर्मनुष्यैः ॥ १३.२३५.३३ ॥
هي أكبر العوالم، تسير لمعاش العالم، معتمدة عليّ، كجريان السوما، وديعة مقدسة، واهبة للحياة ومحققة للرغبات؛ لذلك ينبغي أن يعبدها الناس الراغبون في الفضل.
13.235.34
धेनुं दत्त्वा निभृतां सुशीलां ।
कल्याणवत्सां च पयस्विनीं च।
यावन्ति रोमाणि भवन्ति तस्या-
स्तावत्समाः स्वर्गफलानि भुङ्क्ते ॥ १३.२३५.३४ ॥
من يهب بقرة حلوباً مطيعة حسنة الطبع ومعها عجل جميل، يتمتع بثمار السماء بعدد السنين المساوي لعدد شعرات جسدها.
13.235.35
प्रयच्छते यः कपिलां सचेलां ।
सकांस्यदोहां कनकाग्र्यशृङ्गीम्।
पुत्राश्च पौत्रांश्च कुलं च सर्व-
मासप्तमं तारयते परत्र च ॥ १३.२३५.३५ ॥
من يهب بقرة كابيلا ذات القرون المذهبة الأطراف، مع ثوب ووعاء حلب من البرونز، ينجي في العالم الآخر أبناءه وأحفاده وسائر نسله حتى الجيل السابع.
13.235.36
अन्तर्जाताः क्रीतका द्यूतलब्धाः ।
प्राणक्रीताः सोदकाश्चौजसा वा।
कृच्छ्रोत्सृष्टाः पोषणार्थागताश्च ।
द्वारैरेतैस्ताः प्रलब्धाः प्रदद्यात् ॥ १३.२३५.३६ ॥
ينبغي أن تُعطى البقر التي نُيلت بهذه الوجوه: المولودة في البيت، والمشتراة، والمكسوبة بالنرد، والمشتراة بثمن الحياة، والمُعطاة بالماء، والمأخوذة بالقوة، والمتروكة في الضيق، أو القادمة للرعاية.
13.235.37
कृसाय बहुपुत्राय श्रोत्रियायाहिताग्नये ।
प्रदाय नीरुजां धेनुं लोकान्प्राप्नोत्यनुत्तमान् ॥ १३.२३५.३७ ॥
من يعطي بقرة سليمة لرجل هزيل كثير البنين، أو لعالم بالوداء، أو لمن يحفظ النار المقدسة، يبلغ العوالم العليا.
13.235.38
नृशंसस्य कृतघ्नस्य लुब्धस्यानृतवादिनः ।
हव्यकव्यव्यपेतस्य न दद्याद्गाः कथञ्चन ॥ १३.२३५.३८ ॥
لا ينبغي بأي حال أن تُعطى البقر للقاسي، أو الجاحد، أو الطماع، أو الكذاب، أو من ترك القرابين للآلهة والأسلاف.
13.235.39
समानवत्सां यो दद्याद्धेर्नुं विप्रे पयस्विनीम् ।
सुवृत्तां वस्त्रसंछन्नां सोमलोके महीयते ॥ १३.२३५.३९ ॥
من يعطي البراهمي بقرة حلوباً، ذات عجل من لونها، مطيعة، مغطاة بالثوب، يُكرَم في عالم سوما.
13.235.40
समानवत्सां यो दद्यात्कृष्णां धेनुं पयस्विनीम् ।
सुवृत्तां वस्त्रसंछन्नां लोकान्प्राप्नोत्यपांपतेः ॥ १३.२३५.४० ॥
من يعطي بقرة سوداء حلوباً، ذات عجل من لونها، مطيعة، مغطاة بالثوب، يبلغ عوالم فارونا سيد المياه.
13.235.41
हिरण्यवर्णां पिङ्गाक्षीं सवत्सां कांस्यदोहनाम् ।
प्रदाय वस्त्रसम्पन्नां यान्ति कौकबेरसद्मनः ॥ १३.२३५.४१ ॥
من يعطي بقرة ذهبية اللون، ذات عينين بنيتين، مع عجلها، وإناء حلب من البرنز، مزينة بالثوب، يذهب إلى مسكن كوبيرا.
13.235.42
वायुरेणुसवर्मां च सवत्सां कांस्यदोहनाम् ।
प्रदाय वस्त्रसम्पन्नां वायुलोके महीयते ॥ १३.२३५.४२ ॥
من يهب بقرةً ذات غطاءٍ كالريح والغبار، مع عِجلها وإناء حلبها النحاسي، مزوّدةً بالثياب، يُكرَّم في عالم الريح Vāyu.
13.235.43
समानवत्सां यो धेनुं दत्त्वा गौरीं पयस्विनीम् ।
सुवृत्तां वस्त्रसंछन्नामग्निलोके महीयते ॥ १३.२३५.४३ ॥
من يهب بقرةً بيضاء غزيرة الحليب حسنة الهيئة مغطاة بالقماش، مع عجلٍ من نوعها، يُكرَّم في عالم النار Agni.
13.235.44
युवानं बलिनं श्यामं शतेन सह यूथपम् ।
गवेन्द्रं ब्राह्मणेन्द्राय भूरिशृङ्गमलंकृतम् ॥ १३.२३५.४४ ॥
ينبغي أن يُعطى ثورٌ شابٌّ قويٌّ أسمر، رئيسُ قطيعٍ من مئة، سيدُ الثيران، مزيَّنٌ بقرونٍ كثيرة، لأفضل البراهمة.
13.235.45
ऋषभं ये प्रयच्छन्ति श्रोत्रियाणां महात्मनाम् ।
ऐश्वर्यमभिजायन्ते जायमानाः पुनःपुनः ॥ १३.२३५.४५ ॥
الذين يهبون ثوراً لبراهمة عِلماء كرام النفوس يولدون مراراً وتكراراً، وينالون السيادة في كل ولادة.
13.235.46
गवां मूत्रपुरीषाणि नोद्विजेन कदाचन ।
न चासां मांसमश्नीयाद्गोषु भक्तः सदा भवेत् ॥ १३.२३५.४६ ॥
لا ينبغي أن ينظر أحد إلى بول البقر وروثها باشمئزاز أبداً، ولا أن يأكل لحمها؛ بل ينبغي أن يكون دائماً مخلصاً للبقر.
13.235.47
ग्रासमुष्टिं परगवे दद्यात्संवत्सरं शुचि ।
अकृत्वा स्वयमाहारं व्रतं तत्सार्वकामिकम् ॥ १३.२३५.४७ ॥
ينبغي أن يُعطي المرء، طاهراً مدة سنة، قبضة علف لبقرة غيره، دون أن يأكل هو طعامه؛ فذلك النذر يحقق كل الرغبات.
13.235.48
गवामुभयतः काले नित्यं स्वस्त्ययनं वदेत् ।
न चासां चिन्तयेत्पापमिति धर्मविदो विदुः ॥ १३.२३५.४८ ॥
ينبغي للمرء أن يتلو دائماً عبارات الخير والسلامة للأبقار في الوقتين، وألا يفكر فيها بالإثم؛ هكذا يعلم العارفون بالدهارما.
13.235.49
गावः पवित्रं परमं गोषु लोकाः प्रतिष्ठिताः ।
कथञ्चिन्नावमन्तव्या गावो लोकस्य मातरः ॥ १३.२३५.४९ ॥
الأبقار طاهرة غاية الطهارة، وفيها قامت العوالم. لا ينبغي بأي حال احتقار الأبقار، فهي أمهات العالم.
13.235.50
तस्मादेव गवां दानं विशिष्टमिति कथ्यते ।
गोषु पूजा च भक्तिश्च नरस्यायुष्यतां वहेत् ॥ १३.२३५.५० ॥
لذلك يُقال إن التصدق بالأبقار فاضل بوجه خاص؛ والتعبد للأبقار والإخلاص لها يجلبان للإنسان طول العمر.
13.235.51
अतःपरं प्रवक्ष्यामि भूमिदानं महाफलम् ।
भूमिदानसमं दानं लोके नास्तीति निश्चयः ॥ १३.२३५.५१ ॥
سأبيّن الآن هبة الأرض التي تثمر ثمرة عظيمة؛ ليس في العالم هبة تعدل هبة الأرض، وهذا يقين.
13.235.52
गृहयुक्क्षेत्रयुग्वाऽपि भूमिभागः प्रदीयते ।
सुखभोगं निराक्रोशं वास्तुपूर्वं प्रकल्प्य च ॥ १३.२३५.५२ ॥
ويُعطى أيضاً قسم من الأرض مع بيت أو حقل؛ يبدأ بموضع الدار، ويُعدّ للتمتع الهنيء دون عناء.
13.235.53
ग्रहीतारमलङ्कृत्य वस्त्रपुष्पानुलोपनैः ।
सभृत्यं सपरीवारं भोजयित्वा यथेष्टतः।
यो दद्याद्दक्षिणां काले त्रिरद्भिर्गृह्यतामिति ॥ १३.२३५.५३ ॥
من يُزيّن المتلقي بالثياب والأزهار والطيوب، ويُطعمه حسب رغبته مع خدمه وأهله، ويعطي الدكشينا في الوقت المناسب، ويقول ثلاث مرات بالماء: «ليُقبل هذا».
13.235.54
एवं भूम्यां प्रदत्तायां श्रद्धया वीतमत्सरैः ।
यावत्तिष्ठति सा भूमिस्तावद्दत्तफलं विदुः ॥ १३.२३५.५४ ॥
هكذا، حين تُوهب الأرض بإيمان من أناس خلوا من الحسد، فإن ثمرة الهبة تدوم ما دامت الأرض قائمة، هكذا يعلمون.
13.235.55
भूमिदः स्वर्गमारुह्य रमते शाश्वतीः समाः ।
अचला ह्यक्षया भूमिः सर्वकामान्दुधुक्षति ॥ १३.२३५.५५ ॥
إن واهب الأرض يصعد إلى السماء ويفرح سنين لا تنتهي، لأن الأرض الثابتة التي لا تفنى تدر كل الرغبات كبقرة حلوب.
13.235.56
यत्किञ्चित्कुरुते पापं पुरुषो वृत्तिकर्शितः ।
अपि गोकर्णमात्रेण भूमिदानन मुच्यते ॥ १३.२३५.५६ ॥
أيّ ذنب يرتكبه إنسان أنهكه طلب المعاش، فإنه يتحرر منه ولو بإهداء أرض بقدر أذن البقرة.
13.235.57
सुवर्णं रजतं वस्त्रं मणिमुक्तावसूनि च ।
सर्वमेतन्महाभागे भूमिदाने प्रतिष्ठितम् ॥ १३.२३५.५७ ॥
الذهب والفضة والثياب والجواهر واللآلئ والكنوز — كل ذلك، أيتها المباركة العظيمة، ثابت في هبة الأرض.
13.235.58
भर्तुर्निः श्रेयसे युक्तास्त्यक्तात्मानो रणे हताः ।
ब्रह्मलोकाय संसिद्धा नातिक्रामन्ति भूमिदम् ॥ १३.२३५.५८ ॥
أولئك الذين، وقد تفانوا في الخير الأعلى لسيّدهم، بذلوا أنفسهم وقُتلوا في المعركة، ينالون الكمال ويمضون إلى عالم براهما؛ لكنهم لا يتجاوزون واهب الأرض.
13.235.59
हलकृष्टां महीं दद्यात्सर्वबीजफलान्विताम् ।
सुकूपशरणां वाऽपि सा भवेत्सर्वकामदा ॥ १३.२३५.५९ ॥
ينبغي أن تُعطى أرض محروثة بالمحراث، مليئة بكل البذور والثمار، أو أرض يكون لها بئر جيد ملاذاً؛ فمثل هذه الأرض تمنح كل الرغبات.
13.235.60
निष्पन्नसस्यां पृथिवीं यो ददाति द्विजन्मनाम् ।
विमुक्तः कलुषैः सर्वैः शकलोकं स गच्छति ॥ १३.२३५.६० ॥
من يهب للمولودين مرتين أرضًا مليئة بالمحاصيل الناضجة، يتحرر من كل الأدران ويمضي إلى عالم شакра.
13.235.61
यथा जनित्री क्षीरेणि स्वपुत्रमभिवर्धयेत् ।
एवं सर्वफलैर्भूमिर्दातारमभिवर्धयेत् ॥ १३.२३५.६१ ॥
كما تغذي الأم ابنها باللبن، كذلك تغذي الأرض المعطي بكل ثمارها.
13.235.62
ब्राह्मणं वृत्तसम्पन्नमाहिताग्निं शुचिव्रतम् ।
ग्राहयित्वा निजां भूमिं न यान्ति यमसादनम् ॥ १३.२३५.६२ ॥
الذين يجعلون برهميًا حسن السيرة، حافظًا للنيران المقدسة وذا نذر طاهر، يتسلم أرضه، لا يمضون إلى مسكن يما.
13.235.63
यथा चन्द्रमसो वृद्धिरहन्यहनि दृश्यते ।
तथा भूमेः कृतं दानं सस्येसस्ये विवर्धते ॥ १३.२३५.६३ ॥
كما يُرى نمو القمر يومًا بعد يوم، كذلك ينمو عطاء الأرض مع كل حصاد.
13.235.64
यथा बीजानि रोहन्ति प्रकीर्णानि महीतले ।
तथा कामाः प्ररोहन्ति भूमिदानगुणार्जिताः ॥ १३.२३५.६४ ॥
كما تنبت البذور المبعثرة على الأرض، كذلك تنبت الرغبات المكتسبة بفضل عطاء الأرض.
13.235.65
पितरः पितृलोकस्था देवताश्च दिवि स्थिताः ।
सन्तर्पयन्ति भोगैस्तं यो ददाति वसुन्धराम् ॥ १३.२३५.६५ ॥
يُرضي الأجداد المقيمون في عالم الآباء والآلهة الساكنون في السماء، بالمتع من يهب الأرض.
13.235.66
दीर्घायुष्यं वराङ्गत्वं स्फीतां च श्रियमुत्तमाम् ।
परत्र लभते मर्त्यः सम्प्रदाय वसुन्धराम् ॥ १३.२३५.६६ ॥
يحظى الفاني الذي يهب الأرض في الآخرة بطول العمر وحسن الجسد وازدهار وافر سامٍ.
13.235.67
एतत्सर्वं मयोद्दिष्टं भूमिदानस्य यत्फलम् ।
श्रद्दधानैर्नरैर्नित्यं श्राव्यमेतत्सनातनम् ॥ १३.२३५.६७ ॥
لقد بيّنتُ كل ثمرة التصدّق بالأرض. ينبغي للناس المؤمنين أن يستمعوا دائماً إلى هذه التعاليم الأزلية.
13.235.68
अतः परं प्रवक्ष्यामि कन्यादानं यथाविधि ।
कन्या देया महादेवि परेषामात्मनोपि वा ॥ १३.२३५.६८ ॥
وسأبيّن الآن هبة الفتاة وفق الأصول. أيتها الإلهة العظيمة، ينبغي أن تُعطى الفتاة لغيرها، أو حتى بنفسها.
13.235.69
कन्यां शुद्धव्रताचारां कुलरूपसमन्विताम् ।
यस्मै दित्सति पात्राय तेनापि भृशकामिताम् ॥ १३.२३५.६९ ॥
ينبغي أن تكون الفتاة ذات العهود الطاهرة والسلوك الحسن، المتحلية بنسب طيب وجمال، مرغوبةً جداً حتى من الكفء الذي يُراد إعطاؤها له.
13.235.70
प्रथमं तत्समाकल्प्य बन्धुभिः कृतनिश्चयः ।
कारयित्वा गृहं पूर्वं दासीदासपरिच्छदैः ॥ १३.२३५.७० ॥
أولاً، بعد أن يتفق مع الأقارب، وبعد أن يُبنى بيت مسبقاً مزوّد بالخدم والخادمات والأثاث، ينبغي إعداده.
13.235.71
गृहोपकरणैश्चैव पशुधान्येन संयुताम् ।
तदर्थिने तदर्हाय कन्यां तां समलङ्कृताम् ॥ १३.२३५.७१ ॥
ينبغي أن تُعطى تلك الفتاة المتزينة، المزودة بأدوات البيت والمواشي والحبوب، لمن يرغب فيها ويستحقها.
13.235.72
सविवाहं यथान्यायं प्रचच्छेदग्निसाक्षिकम् ।
वृत्त्यातीं यथा कृत्वा सद्गृहे तौ निवेशयेत् ॥ १३.२३५.७२ ॥
يُزفّ العروسُ بطقوس الزواج على الوجه الصحيح، والنار شاهدةٌ عليه، ويُهيّأ لهما معاشٌ، ثم يُسكنهما في بيت صالح.
13.235.73
एवं कृत्वा वधूदानं तस्य दानस्य गौरवात् ।
प्रेत्यभावे महीयेत स्वर्गलोके यथासुखम् ॥ १३.२३५.७३ ॥
ومن يهب عروسًا على هذا النحو، فبفضل عظمة هذا العطاء يُكرَّم بعد الموت في عالم السماء بما يشاء من سعادة.
13.235.74
पुनर्जातस्य सौभाग्यं कुलवृद्धिं तथाऽऽप्नुयात् ॥ १३.२३५.७४ ॥
وإذا وُلد من جديد، نال السعادة وازدهار نسله.
13.235.75
विद्यादानं तथा देवि पात्रभूताय वै ददत् ।
प्रेत्यभावे लभेन्मर्त्यो मेधां वृद्धिं धृतिं स्मृतिम् ॥ १३.२३५.७५ ॥
يا إلهة، وكذلك الفاني الذي يهب العلم لمستحقٍّ، ينال بعد الموت الذكاء والنماء والثبات والذاكرة.
13.235.76
अनुरूपाय शिष्याय यश्च विद्यां प्रयच्छति ।
यथोक्तस्य प्रदानस्य फलमानन्त्यमश्नुते ॥ १३.२३५.७६ ॥
ومن يعطي العلم لتلميذٍ مناسب، ينال ثمرة هذا العطاء كما وُصف، بلا نهاية.
13.235.77
दापनं त्वथ विद्यानां दरिद्रेभ्योऽर्थवेदनैः ।
स्वयं दत्तेन तुल्यं स्यादिति विद्धि शुभानने ॥ १३.२३५.७७ ॥
لكن اعلمي، يا ذات الوجه المبارك، أن تيسير تلقين العلم للفقراء بوسائل المال يعادل أن تعطيه بنفسك.
13.235.78
एवं ते कथितान्येव महादानानि मानिनि ।
त्वत्प्रियार्थं मया देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२३५.७८ ॥
هكذا قد حدّثتُكِ بالعطايا العظيمة أيتها المكرّمة. أيتها الإلهة، من أجل ما هو محبوب لديكِ، ماذا تريدين أن تسمعي بعد؟