Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.235

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

13.235.1

भगवन्कानि देयानि धर्ममुद्दिश्य मानवैः ।
तान्यहं श्रोतुमिच्छामि तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२३५.१ ॥

ഭഗവാനേ, ധർമ്മം ലക്ഷ്യമാക്കി മനുഷ്യർ ഏതെല്ലാം വസ്തുക്കൾ ദാനം ചെയ്യണം? അവ ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, അവ എനിക്ക് വിവരിച്ചു തരിക.

13.235.2

अजस्रं धर्मकार्यं च तथा नैमित्तिकं प्रिये ।
अन्नं प्रतिश्रयो दीपः पानीयं तृणमिन्धनम् ॥ १३.२३५.२ ॥

പ്രിയേ, നിരന്തരമായ ധർമ്മകർമ്മവും അവസരോചിതമായ കർമ്മവുമുണ്ട്: അന്നം, അഭയസ്ഥാനം, ദീപം, കുടിവെള്ളം, പുല്ല്, വിറക്.

13.235.3

स्नेहो गन्धश्च भैषज्यं तिलाश्च लवणं तथा ।
एवमादि तथाऽन्यश्च दानमाजस्रमुच्यते ॥ १३.२३५.३ ॥

എണ്ണ, സുഗന്ധം, ഔഷധം, എള്ള്, ഉപ്പ്, ഇവയും ഇതുപോലുള്ളവയും മറ്റുള്ളവയും നിരന്തരമായ ദാനമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.

13.235.4

अजस्रदानात्सततमाजस्रमिति निश्चितम् ।
सामान्यं सर्ववर्णानां दानं शृणु समाहिता ॥ १३.२३५.४ ॥

നിരന്തരമായ ദാനത്താൽ എപ്പോഴും നിരന്തരത ഉണ്ടാകുമെന്ന് നിശ്ചയമാണ്. എല്ലാ വർണ്ണക്കാർക്കും പൊതുവായ ദാനം ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക.

13.235.5

अन्नं प्राणो मनुष्याणामन्नदः प्राणदो भवेत् ।
तस्माकदन्नं विशेषेण दातुमिच्छति मानवः ॥ १३.२३५.५ ॥

അന്നമാണ് മനുഷ്യരുടെ പ്രാണൻ; അന്നം നൽകുന്നവൻ പ്രാണൻ നൽകുന്നവനാകുന്നു. അതിനാൽ മനുഷ്യൻ വിശേഷിച്ച് അന്നദാനം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

13.235.6

ब्राह्मणायाभिरूपाय यो दद्यादन्नमीप्सितम् ।
निदधाति निधिं श्रेष्ठं सोऽनन्तं पारलौकिकम् ॥ १३.२३५.६ ॥

യോഗ്യനായ ബ്രാഹ്മണന് ആഗ്രഹിച്ച അന്നം നൽകുന്നവൻ ശ്രേഷ്ഠമായ നിധി സംഭരിക്കുന്നു; അത് പരലോകത്ത് അനന്തമാണ്.

13.235.7

श्रान्तमध्वपरिश्रान्तमतिथिं गृहमागतम् ।
अर्चयीत प्रयत्नेन स हि यज्ञो वरप्रदः ॥ १३.२३५.७ ॥

വഴിനടന്നുക്ഷീണിച്ച് വീട്ടിൽ വന്ന അതിഥിയെ ശ്രദ്ധയോടെ സത്കരിക്കണം; അതാണ് വരദായകമായ യജ്ഞം.

13.235.8

कृत्वा तु पातकं कर्म यो दद्यादन्नमर्थिनाम् ।
ब्राह्मणानां विशेषेण सोपहन्ति स्वकं तमः ॥ १३.२३५.८ ॥

പാപകർമം ചെയ്തിട്ടും യാചകർക്കും വിശേഷിച്ച് ബ്രാഹ്മണർക്കും അന്നം നൽകുന്നവൻ സ്വന്തം അന്ധകാരത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നു.

13.235.9

पितरस्तस्य नन्दन्ति सुवृष्ट्या कर्षका इव ।
पुत्रो यस्य तु पौत्रो वा श्रोत्रियं भोजयिष्यति ॥ १३.२३५.९ ॥

ആരുടെ പുത്രനോ പൗത്രനോ വേദജ്ഞനായ ശ്രോത്രിയനെ ഊട്ടുന്നുവോ, അവന്റെ പിതൃക്കൾ നല്ല മഴയിൽ കർഷകർ സന്തോഷിക്കുന്നതുപോലെ സന്തോഷിക്കുന്നു.

13.235.10

अपि चण्डालशूद्राणामन्नदानं न गर्हते ।
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन दद्यादन्नममत्सरः ॥ १३.२३५.१० ॥

ചണ്ഡാലർക്കും ശൂദ്രർക്കും അന്നദാനം ചെയ്യുന്നതുപോലും നിന്ദിക്കപ്പെടുന്നില്ല. അതിനാൽ അസൂയയില്ലാതെ എല്ലാ പ്രയത്നത്തോടെയും അന്നം നൽകണം.

13.235.11

कलत्रं पीडयित्वाऽपि पोषयेदतिथीन्सदा ।
जन्मापि मानुषे लोके तदर्थं हि विधीयते ॥ १३.२३५.११ ॥

ഭാര്യയെ വേദനിപ്പിച്ചിട്ടായാലും അതിഥികളെ എപ്പോഴും പോഷിപ്പിക്കണം; മനുഷ്യലോകത്തിലെ ജന്മവും അതിനായിത്തന്നെ വിധിക്കപ്പെട്ടതാണ്.

13.235.12

अन्नदानाच्च लोकांस्तान्सम्प्रवक्ष्याम्यनिन्दिते ।
भवनानि प्रकाशन्ते दिवि तेषां महात्मनाम् ॥ १३.२३५.१२ ॥

ഹേ നിർദോഷേ, അന്നദാനത്താൽ ലഭിക്കുന്ന ആ ലോകങ്ങളെ ഞാൻ പറയാം. സ്വർഗത്തിൽ ആ മഹാത്മാക്കളുടെ ഭവനങ്ങൾ പ്രകാശിക്കുന്നു.

13.235.13

अनेकशतभौमानि सान्तर्जलवनानि च ।
वैडूर्यार्चिःप्रकाशपनि हेमरूप्यमयानि च ॥ १३.२३५.१३ ॥

നൂറുകണക്കിന് നിലകളുള്ളതും ഉള്ളിൽ ജലവും വനങ്ങളുമുള്ളതും വൈഡൂര്യപ്രഭയാൽ തിളങ്ങുന്നതും സ്വർണ്ണവെള്ളികളാൽ നിർമ്മിതവുമായ ഭവനങ്ങൾ.

13.235.14

नानारूपाणि संस्थानां नानारत्नमयानि च ।
चन्द्रमण्डलशुभ्राणि किङ्किणीजालवन्ति च ॥ १३.२३५.१४ ॥

വിവിധ രൂപങ്ങളും ആകൃതികളുമുള്ള, പലതരം രത്നങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമായ, ചന്ദ്രമണ്ഡലം പോലെ വെളുത്ത, കിങ്ങിണിജാലങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ഭവനങ്ങൾ.

13.235.15

तरुणादित्यवर्णानि स्थावराणि चराणि च ।
यथेष्टभक्ष्यभोज्यानि शयनासनवन्ति च ॥ १३.२३५.१५ ॥

ഉദിച്ചുയരുന്ന സൂര്യന്റെ വർണ്ണമുള്ളതും, സ്ഥിരവും ചലിക്കുന്നതുമായ, ഇഷ്ടമുള്ള ഭക്ഷ്യഭോജ്യങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ, ശയ്യയും ആസനവുമുള്ള ഭവനങ്ങൾ.

13.235.16

सर्वकामफलाश्चात्र वृक्षा भवनसंस्थिताः ।
वाप्यो बह्व्यश्च कूपाश्च दीर्घिकाश्च सहस्रशः ॥ १३.२३५.१६ ॥

ഇവിടെ ഭവനങ്ങളിൽ നിൽക്കുന്ന വൃക്ഷങ്ങൾ സർവകാമഫലങ്ങൾ നൽകുന്നവയാണ്; ആയിരക്കണക്കിന് കിണറുകളും കുളങ്ങളും നീണ്ട ജലാശയങ്ങളുമുണ്ട്.

13.235.17

अरुजानि विशोकानि नित्यानि विविधानि च ।
भवनानि विचित्राणि प्राणदानां त्रिविष्टपे ॥ १३.२३५.१७ ॥

രോഗരഹിതവും ശോകരഹിതവും നിത്യവും പലതരവും വിചിത്രവുമായ ഭവനങ്ങൾ പ്രാണദാനം ചെയ്തവർക്കായി ത്രിവിഷ്ടപത്തിലുണ്ട്.

13.235.18

विवस्वतश्च सोमस्य ब्रह्मणश्च प्रजापतेः ।
विशन्ति लोकांस्ते नित्यं जगत्यन्नोदकप्रदाः ॥ १३.२३५.१८ ॥

വിവസ്വാന്റെയും സോമന്റെയും ബ്രഹ്മാവിന്റെയും പ്രജാപതിയുടെയും ലോകങ്ങളിൽ അവർ എന്നും പ്രവേശിക്കുന്നു—ലോകത്ത് അന്നവും ജലവും നൽകിയവർ.

13.235.19

तत्र ते सुचिरं कालं विहृत्याप्सरसां गणैः ।
जायन्ते मानुषे लोके सर्वकल्याणसंयुताः ॥ १३.२३५.१९ ॥

അവിടെ നിങ്ങൾ അപ്സരസ്സുകളുടെ സംഘങ്ങളോടൊപ്പം ദീർഘകാലം വിഹരിച്ച ശേഷം, സർവ മംഗളങ്ങളോടും കൂടിയവരായി മനുഷ്യലോകത്തിൽ ജനിക്കുന്നു.

13.235.20

बलसंहननोपेता नीरोगाश्चिरजीविनः ।
कुलीना मतिमन्तश्च भवन्त्यन्नप्रदा नराः ॥ १३.२३५.२० ॥

ബലവും ദൃഢമായ ശരീരവും ഉള്ളവരും, രോഗമില്ലാത്തവരും, ദീർഘായുസ്സുള്ളവരും, കുലീനരും, ബുദ്ധിമാന്മാരുമായ അന്നദാതാക്കളായ മനുഷ്യർ ആകുന്നു.

13.235.21

तस्मादन्नं विशेषेण दातव्यं भूतिमिच्छता ।
सर्वकालं च सर्वस्य सर्वत्र च सदैव च ॥ १३.२३५.२१ ॥

അതിനാൽ ഐശ്വര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ വിശേഷേണ അന്നം എല്ലാ കാലത്തും, എല്ലാവർക്കും, എല്ലായിടത്തും, എപ്പോഴും ദാനം ചെയ്യണം.

13.235.22

सुवर्णदानं परमं स्वर्ग्यं स्वस्त्ययनं महत् ।
तस्मात्ते वर्णयिष्यामि यथावदनुपूर्वशः ॥ १३.२३५.२२ ॥

സ്വർണ്ണദാനം പരമശ്രേഷ്ഠവും സ്വർഗ്ഗപ്രദവും മഹത്തായ മംഗളകർമ്മവുമാണ്. അതിനാൽ അത് നിനക്ക് യഥാവിധി ക്രമത്തിൽ വിവരിച്ചുതരാം.

13.235.23

अपि पापकृतं क्रूरं दत्तं रुक्मं प्रकाशयेत् ॥ १३.२३५.२३ ॥

പാപവും ക്രൂരവുമായ കർമ്മം ചെയ്തവനായാലും, നൽകിയ സ്വർണ്ണം അവനെ പ്രകാശിപ്പിക്കും (ശുദ്ധനാക്കും).

13.235.24

सुवर्णं ये प्रयच्छन्ति श्रोत्रिभेभ्यः सुचेतसः ।
देवतास्ते तर्पयन्ति समस्ता इति वैदिकम् ॥ १३.२३५.२४ ॥

നല്ല മനസ്സുള്ളവരായി ശ്രോത്രിയ ബ്രാഹ്മണർക്ക് സ്വർണ്ണം നൽകുന്നവർ സകല ദേവതകളെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു — ഇതു വൈദിക വചനം.

13.235.25

अग्निर्हि देवताः सर्वाः सुवर्णं चाग्निरुच्यते ।
तस्मात्सुवर्णदानेन तृप्ताः स्युः सर्वदेवताः ॥ १३.२३५.२५ ॥

അഗ്നിയാണ് എല്ലാ ദേവതകളും; സ്വർണ്ണത്തെയും അഗ്നി എന്നു വിളിക്കുന്നു. അതിനാൽ സ്വർണ്ണദാനത്താൽ സർവദേവതകളും സംതൃപ്തരാകും.

13.235.26

अग्न्यभावे तु कुर्वन्ति वह्निस्थानेषु काञ्चनम् ।
तस्मात्सुवर्णदातारः सर्वान्कामानवाप्नुयुः ॥ १३.२३५.२६ ॥

അഗ്നിയില്ലാത്തപ്പോൾ അഗ്നിസ്ഥാനങ്ങളിൽ ആളുകൾ സ്വർണ്ണം വെക്കുന്നു. അതിനാൽ സ്വർണ്ണം ദാനം ചെയ്യുന്നവർ എല്ലാ കാമനകളും നേടും.

13.235.27

आदित्यस्य हुताशस्य लोकान्नानाविधाञ्शुभान् ।
काञ्चनं सम्प्रदायाशु प्रविशन्ति न संशयः ॥ १३.२३५.२७ ॥

ആദിത്യന്റെയും ഹുതാശനന്റെയും വിവിധ ശുഭലോകങ്ങളിൽ സ്വർണ്ണം ദാനം ചെയ്തവർ ഉടൻ പ്രവേശിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

13.235.28

अलङ्कारं कृतं चापि केवलान्प्रविशिष्यते ।
सौवर्णैर्ब्राह्मणं काले तैरलङ्कृत्य भोजयेत् ॥ १३.२३५.२८ ॥

ഒരുക്കിയ ആഭരണങ്ങളും കേവലം സ്വർണ്ണത്തേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമാണ്. ഉചിത സമയത്ത് സ്വർണ്ണവസ്തുക്കളാൽ ബ്രാഹ്മണനെ അലങ്കരിച്ച് ഭോജനം നൽകണം.

13.235.29

य एतत्परमं दानं दत्त्वा सौवर्णमद्भुतम् ।
द्युतिं मेधां वपुः कीर्तिं पुनर्जाते लबेद्ध्रुवम् ॥ १३.२३५.२९ ॥

ഈ പരമമായ അത്ഭുത സ്വർണ്ണദാനം നൽകുന്നവൻ പുനർജന്മത്തിൽ തേജസ്സ്, മേധ, ശരീരം, കീർത്തി എന്നിവ നിശ്ചയമായും നേടും.

13.235.30

तस्मात्स्वशक्त्या दातव्यं काञ्चनं भुवि मानवैः ।
न ह्येतस्मात्परं लोकेष्वन्यत्पापात्प्रमुच्यते ॥ १३.२३५.३० ॥

അതിനാൽ മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ ശക്തിക്കനുസരിച്ച് ഭൂമിയിൽ സ്വർണ്ണം ദാനം ചെയ്യണം. ലോകങ്ങളിൽ ഇതിനേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായി മറ്റൊന്നില്ല; ഇതിനാൽ മനുഷ്യൻ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.

13.235.31

अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि गवां दानमनिन्दिते ।
नहि गोभ्यः परं दानं विद्यते जगति प्रिये ॥ १३.२३५.३१ ॥

കുറ്റമറ്റവളേ, ഇനി ഗോദാനത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയാം. പ്രിയേ, ലോകത്തിൽ പശുവിനേക്കാൾ വലിയ ദാനമില്ല.

13.235.32

लोकान्सिसृक्षुणा पूर्वं गावः सृष्टाः स्वयंभुवा ।
वृत्त्यर्थं सर्वभूतानां तस्मात्ता मातरः स्मृताः ॥ १३.२३५.३२ ॥

ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച സ്വയംഭുവായ ബ്രഹ്മാവ് പണ്ട് സർവഭൂതങ്ങളുടെയും ഉപജീവനത്തിനായി പശുക്കളെ സൃഷ്ടിച്ചു. അതിനാൽ അവ മാതാക്കളെന്ന് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.

13.235.33

लोकज्येष्ठा लोकवृत्त्या प्रवृत्ता ।
मय्यायत्ताः सोमनिष्यन्दभूताः।
सौम्याः पुण्याः प्राणदाः कामदाश्च ।
तस्मात्पूज्याः पुण्यकामैर्मनुष्यैः ॥ १३.२३५.३३ ॥

ലോകത്തിൽ ജ്യേഷ്ഠന്മാർ, ലോകജീവിതത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവർ, എന്നിൽ ആശ്രയിക്കുന്നവർ, സോമധാരപോലെയുള്ളവർ, സൗമ്യർ, പുണ്യർ, പ്രാണദാതാക്കൾ, കാമദാതാക്കൾ. അതിനാൽ പുണ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യർ അവയെ പൂജിക്കണം.

13.235.34

धेनुं दत्त्वा निभृतां सुशीलां ।
कल्याणवत्सां च पयस्विनीं च।
यावन्ति रोमाणि भवन्ति तस्या-
स्तावत्समाः स्वर्गफलानि भुङ्क्ते ॥ १३.२३५.३४ ॥

ശാന്തയും സുശീലയും നല്ല കിടാവുള്ളവളും പാൽ ചുരത്തുന്നവളുമായ പശുവിനെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ അവളുടെ ദേഹത്തിലെ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണത്തോളം വർഷം സ്വർഗഫലം അനുഭവിക്കുന്നു.

13.235.35

प्रयच्छते यः कपिलां सचेलां ।
सकांस्यदोहां कनकाग्र्यशृङ्गीम्।
पुत्राश्च पौत्रांश्च कुलं च सर्व-
मासप्तमं तारयते परत्र च ॥ १३.२३५.३५ ॥

സ്വർണ്ണ കൊമ്പുകളും വസ്ത്രവും വെങ്കല കറവപ്പാത്രവുമുള്ള കപില പശുവിനെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ പരലോകത്ത് തന്റെ പുത്രന്മാരെയും പൗത്രന്മാരെയും ഏഴാം തലമുറ വരെയുള്ള കുലത്തെയും കരകയറ്റുന്നു.

13.235.36

अन्तर्जाताः क्रीतका द्यूतलब्धाः ।
प्राणक्रीताः सोदकाश्चौजसा वा।
कृच्छ्रोत्सृष्टाः पोषणार्थागताश्च ।
द्वारैरेतैस्ताः प्रलब्धाः प्रदद्यात् ॥ १३.२३५.३६ ॥

വീട്ടിൽ ജനിച്ചവ, വിലയ്ക്ക് വാങ്ങിയവ, ചൂതിൽ നേടിയവ, ജീവൻ നൽകി വാങ്ങിയവ, വെള്ളം നൽകി ലഭിച്ചവ, ബലാത്കാരമായി നേടിയവ, ആപത്തിൽ ഉപേക്ഷിച്ചവ, പോഷണത്തിനായി വന്നവ—ഈ വഴികളിലൂടെ ലഭിച്ച പശുക്കളെ ദാനം ചെയ്യണം.

13.235.37

कृसाय बहुपुत्राय श्रोत्रियायाहिताग्नये ।
प्रदाय नीरुजां धेनुं लोकान्प्राप्नोत्यनुत्तमान् ॥ १३.२३५.३७ ॥

ക്ഷീണിതന്, ബഹുപുത്രനുള്ളവന്, ശ്രോത്രിയന്, അഗ്നിഹോത്രിക്ക് രോഗരഹിതമായ പശുവിനെ നൽകുന്നവൻ ഉത്തമലോകങ്ങൾ നേടുന്നു.

13.235.38

नृशंसस्य कृतघ्नस्य लुब्धस्यानृतवादिनः ।
हव्यकव्यव्यपेतस्य न दद्याद्गाः कथञ्चन ॥ १३.२३५.३८ ॥

ക്രൂരനും, കൃതഘ്നനും, ലോഭിയും, അസത്യവാദിയും, ഹവ്യ-കവ്യങ്ങൾ വെടിഞ്ഞവനും ആയവന് ഒരു വിധത്തിലും പശുക്കളെ നൽകരുത്.

13.235.39

समानवत्सां यो दद्याद्धेर्नुं विप्रे पयस्विनीम् ।
सुवृत्तां वस्त्रसंछन्नां सोमलोके महीयते ॥ १३.२३५.३९ ॥

ഒരേ നിറത്തിലുള്ള കിടാവുള്ള, പാൽ തരുന്ന, സദ്ഗുണമുള്ള, വസ്ത്രം പുതപ്പിച്ച പശുവിനെ ബ്രാഹ്മണന് നൽകുന്നവൻ സോമലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.

13.235.40

समानवत्सां यो दद्यात्कृष्णां धेनुं पयस्विनीम् ।
सुवृत्तां वस्त्रसंछन्नां लोकान्प्राप्नोत्यपांपतेः ॥ १३.२३५.४० ॥

ഒരേ നിറത്തിലുള്ള കിടാവുള്ള, കറുത്ത, പാൽ തരുന്ന, സദ്ഗുണമുള്ള, വസ്ത്രം പുതപ്പിച്ച പശുവിനെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ വരുണലോകങ്ങൾ നേടുന്നു.

13.235.41

हिरण्यवर्णां पिङ्गाक्षीं सवत्सां कांस्यदोहनाम् ।
प्रदाय वस्त्रसम्पन्नां यान्ति कौकबेरसद्मनः ॥ १३.२३५.४१ ॥

സ്വർണ്ണവർണ്ണമുള്ള, പിംഗള നേത്രമുള്ള, കിടാവോടുകൂടിയ, വെങ്കല കറവപ്പാത്രമുള്ള, വസ്ത്രാലംകൃതയായ പശുവിനെ നൽകി കുബേരന്റെ ഭവനത്തിൽ എത്തുന്നു.

13.235.42

वायुरेणुसवर्मां च सवत्सां कांस्यदोहनाम् ।
प्रदाय वस्त्रसम्पन्नां वायुलोके महीयते ॥ १३.२३५.४२ ॥

കാറ്റിന്റെയും പൊടിയുടെയും പോലുള്ള മൂടുപടമുള്ള, കിടാവോടുകൂടിയ, ഓട്ടുപാത്രമായ കറവപ്പാത്രമുള്ള (പശുവിനെ) വസ്ത്രസമൃദ്ധമായി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ വായുലോകത്തിൽ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.

13.235.43

समानवत्सां यो धेनुं दत्त्वा गौरीं पयस्विनीम् ।
सुवृत्तां वस्त्रसंछन्नामग्निलोके महीयते ॥ १३.२३५.४३ ॥

സമാനമായ കിടാവോടുകൂടിയ, വെളുത്ത, പാൽ നിറഞ്ഞ, നല്ല ആകൃതിയുള്ള, വസ്ത്രംകൊണ്ട് മൂടിയ പശുവിനെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ അഗ്നിലോകത്തിൽ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.

13.235.44

युवानं बलिनं श्यामं शतेन सह यूथपम् ।
गवेन्द्रं ब्राह्मणेन्द्राय भूरिशृङ्गमलंकृतम् ॥ १३.२३५.४४ ॥

യുവാവും ബലവാനും കറുത്തവനും നൂറ് പശുക്കളുടെ കൂട്ടത്തിന്റെ നേതാവും കാളകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനും അനേകം കൊമ്പുകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനുമായ കാളയെ ബ്രാഹ്മണരിൽ ശ്രേഷ്ഠന് ദാനം ചെയ്യണം.

13.235.45

ऋषभं ये प्रयच्छन्ति श्रोत्रियाणां महात्मनाम् ।
ऐश्वर्यमभिजायन्ते जायमानाः पुनःपुनः ॥ १३.२३५.४५ ॥

മഹാത്മാക്കളായ ശ്രോത്രിയ ബ്രാഹ്മണർക്ക് കാളയെ ദാനം ചെയ്യുന്നവർ ജനിക്കുന്തോറും വീണ്ടും വീണ്ടും ഐശ്വര്യം നേടുന്നു.

13.235.46

गवां मूत्रपुरीषाणि नोद्विजेन कदाचन ।
न चासां मांसमश्नीयाद्गोषु भक्तः सदा भवेत् ॥ १३.२३५.४६ ॥

പശുക്കളുടെ മൂത്രത്തെയും ചാണകത്തെയും ഒരിക്കലും വെറുപ്പോടെ കാണരുത്; അവയുടെ മാംസം ഭക്ഷിക്കരുത്; എപ്പോഴും പശുക്കളിൽ ഭക്തനായിരിക്കണം.

13.235.47

ग्रासमुष्टिं परगवे दद्यात्संवत्सरं शुचि ।
अकृत्वा स्वयमाहारं व्रतं तत्सार्वकामिकम् ॥ १३.२३५.४७ ॥

ഒരു സംവത്സരം ശുചിയായി മറ്റൊരാളുടെ പശുവിന് ഒരുപിടി പുല്ല് നൽകണം; സ്വയം ആഹാരം കഴിക്കാതെ (വ്രതം നോൽക്കണം); ആ വ്രതം സർവകാമങ്ങളും സാധിപ്പിക്കുന്നതാണ്.

13.235.48

गवामुभयतः काले नित्यं स्वस्त्ययनं वदेत् ।
न चासां चिन्तयेत्पापमिति धर्मविदो विदुः ॥ १३.२३५.४८ ॥

പശുക്കളെക്കുറിച്ച് ഇരുസന്ധ്യകളിലും എപ്പോഴും സ്വസ്തിവാചനം ചൊല്ലണം; അവയെക്കുറിച്ച് പാപചിന്ത ചെയ്യരുത് എന്ന് ധർമ്മജ്ഞർ അറിയുന്നു.

13.235.49

गावः पवित्रं परमं गोषु लोकाः प्रतिष्ठिताः ।
कथञ्चिन्नावमन्तव्या गावो लोकस्य मातरः ॥ १३.२३५.४९ ॥

പശുക്കൾ പരമപവിത്രമാണ്; പശുക്കളിൽ ലോകങ്ങൾ പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്. ഒരു വിധത്തിലും പശുക്കളെ അവമതിക്കരുത്; പശുക്കൾ ലോകത്തിന്റെ മാതാക്കളാണ്.

13.235.50

तस्मादेव गवां दानं विशिष्टमिति कथ्यते ।
गोषु पूजा च भक्तिश्च नरस्यायुष्यतां वहेत् ॥ १३.२३५.५० ॥

അതുകൊണ്ടുതന്നെ പശുദാനം വിശിഷ്ടമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; പശുക്കളോടുള്ള പൂജയും ഭക്തിയും മനുഷ്യന് ആയുസ്സ് നൽകും.

13.235.51

अतःपरं प्रवक्ष्यामि भूमिदानं महाफलम् ।
भूमिदानसमं दानं लोके नास्तीति निश्चयः ॥ १३.२३५.५१ ॥

ഇനി മഹാഫലമുള്ള ഭൂദാനത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയാം; ഭൂദാനത്തിന് സമമായ ദാനം ലോകത്തിലില്ല എന്നത് ഉറപ്പാണ്.

13.235.52

गृहयुक्क्षेत्रयुग्वाऽपि भूमिभागः प्रदीयते ।
सुखभोगं निराक्रोशं वास्तुपूर्वं प्रकल्प्य च ॥ १३.२३५.५२ ॥

വീടോ കൃഷിസ്ഥലമോ ഉള്ള ഭൂമിഭാഗവും ദാനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു; വാസ്തുഭൂമി മുതൽ തുടങ്ങി, സുഖമായി അനുഭവിക്കാനും ക്ലേശമില്ലാതെയും ക്രമീകരിച്ച് നൽകണം.

13.235.53

ग्रहीतारमलङ्कृत्य वस्त्रपुष्पानुलोपनैः ।
सभृत्यं सपरीवारं भोजयित्वा यथेष्टतः।
यो दद्याद्दक्षिणां काले त्रिरद्भिर्गृह्यतामिति ॥ १३.२३५.५३ ॥

സ്വീകർത്താവിനെ വസ്ത്രം, പുഷ്പം, ചന്ദനലേപനം എന്നിവകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച്, ഭൃത്യന്മാരും കുടുംബവുമൊത്ത് ഇഷ്ടാനുസരണം ഭോജനം നൽകി, ഉചിത സമയത്ത് ദക്ഷിണ നൽകി, മൂന്നു തവണ വെള്ളം കൊണ്ട് 'ഇത് സ്വീകരിക്കുക' എന്ന് പറയുന്നവൻ.

13.235.54

एवं भूम्यां प्रदत्तायां श्रद्धया वीतमत्सरैः ।
यावत्तिष्ठति सा भूमिस्तावद्दत्तफलं विदुः ॥ १३.२३५.५४ ॥

ഇങ്ങനെ അസൂയയില്ലാത്തവർ ശ്രദ്ധയോടെ ഭൂമി ദാനം ചെയ്താൽ, ആ ഭൂമി നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം ദാനഫലവും നിലനിൽക്കുമെന്ന് അവർ അറിയുന്നു.

13.235.55

भूमिदः स्वर्गमारुह्य रमते शाश्वतीः समाः ।
अचला ह्यक्षया भूमिः सर्वकामान्दुधुक्षति ॥ १३.२३५.५५ ॥

ഭൂമി ദാനം ചെയ്തവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേറി അനന്ത വർഷങ്ങൾ ആനന്ദിക്കുന്നു; ഇളകാത്തതും നശിക്കാത്തതുമായ ഭൂമി എല്ലാ കാമനകളും കറന്നു നൽകുന്നു.

13.235.56

यत्किञ्चित्कुरुते पापं पुरुषो वृत्तिकर्शितः ।
अपि गोकर्णमात्रेण भूमिदानन मुच्यते ॥ १३.२३५.५६ ॥

ഉപജീവനത്താൽ ക്ഷീണിച്ച മനുഷ്യൻ എന്തൊരു പാപം ചെയ്താലും, പശുവിന്റെ ചെവിയോളം ഭൂമി ദാനം ചെയ്താലും അതിൽനിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.

13.235.57

सुवर्णं रजतं वस्त्रं मणिमुक्तावसूनि च ।
सर्वमेतन्महाभागे भूमिदाने प्रतिष्ठितम् ॥ १३.२३५.५७ ॥

സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, വസ്ത്രം, രത്നങ്ങൾ, മുത്തുകൾ, സമ്പത്തുകൾ — ഹേ മഹാഭാഗ്യവതീ, ഇവയെല്ലാം ഭൂമിദാനത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്.

13.235.58

भर्तुर्निः श्रेयसे युक्तास्त्यक्तात्मानो रणे हताः ।
ब्रह्मलोकाय संसिद्धा नातिक्रामन्ति भूमिदम् ॥ १३.२३५.५८ ॥

യജമാനന്റെ പരമ നന്മയ്ക്കായി സമർപ്പിതരായി, പ്രാണൻ വെടിഞ്ഞ് യുദ്ധത്തിൽ വീണവർ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ സിദ്ധി നേടുന്നു; അവർ ഭൂമിദാതാവിനെ മറികടക്കുന്നില്ല.

13.235.59

हलकृष्टां महीं दद्यात्सर्वबीजफलान्विताम् ।
सुकूपशरणां वाऽपि सा भवेत्सर्वकामदा ॥ १३.२३५.५९ ॥

കലപ്പ കൊണ്ടുഴുത, എല്ലാ വിത്തുകളും ഫലങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഭൂമി ദാനം ചെയ്യണം; അല്ലെങ്കിൽ നല്ല കിണർ ആശ്രയമായുള്ള ഭൂമി — അത് എല്ലാ കാമനകളും നൽകുന്നു.

13.235.60

निष्पन्नसस्यां पृथिवीं यो ददाति द्विजन्मनाम् ।
विमुक्तः कलुषैः सर्वैः शकलोकं स गच्छति ॥ १३.२३५.६० ॥

വിളഞ്ഞ വിളകൾ നിറഞ്ഞ ഭൂമി ദ്വിജന്മാർക്ക് ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ എല്ലാ കളങ്കങ്ങളിൽനിന്നും മുക്തനായി ഇന്ദ്രലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.

13.235.61

यथा जनित्री क्षीरेणि स्वपुत्रमभिवर्धयेत् ।
एवं सर्वफलैर्भूमिर्दातारमभिवर्धयेत् ॥ १३.२३५.६१ ॥

അമ്മ പാലുകൊണ്ട് സ്വന്തം മകനെ വളർത്തുന്നതുപോലെ, ഭൂമി എല്ലാ ഫലങ്ങളാലും ദാതാവിനെ വളർത്തുന്നു.

13.235.62

ब्राह्मणं वृत्तसम्पन्नमाहिताग्निं शुचिव्रतम् ।
ग्राहयित्वा निजां भूमिं न यान्ति यमसादनम् ॥ १३.२३५.६२ ॥

സദാചാരസമ്പന്നനും അഗ്നിഹോത്രിയും ശുചിവ്രതനുമായ ബ്രാഹ്മണന് സ്വന്തം ഭൂമി ദാനം ചെയ്തവർ യമലോകത്തേക്ക് പോകുന്നില്ല.

13.235.63

यथा चन्द्रमसो वृद्धिरहन्यहनि दृश्यते ।
तथा भूमेः कृतं दानं सस्येसस्ये विवर्धते ॥ १३.२३५.६३ ॥

ചന്ദ്രന്റെ വളർച്ച ദിനംതോറും കാണുന്നതുപോലെ, ഭൂമിദാനം ഓരോ വിളവിലും വർധിക്കുന്നു.

13.235.64

यथा बीजानि रोहन्ति प्रकीर्णानि महीतले ।
तथा कामाः प्ररोहन्ति भूमिदानगुणार्जिताः ॥ १३.२३५.६४ ॥

ഭൂമിയിൽ ചിതറിയ വിത്തുകൾ മുളയ്ക്കുന്നതുപോലെ, ഭൂമിദാനപുണ്യത്താൽ നേടിയ ആഗ്രഹങ്ങൾ മുളയ്ക്കുന്നു.

13.235.65

पितरः पितृलोकस्था देवताश्च दिवि स्थिताः ।
सन्तर्पयन्ति भोगैस्तं यो ददाति वसुन्धराम् ॥ १३.२३५.६५ ॥

പിതൃലോകത്തിലുള്ള പിതൃക്കളും സ്വർഗത്തിലുള്ള ദേവന്മാരും ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവനെ ഭോഗങ്ങളാൽ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു.

13.235.66

दीर्घायुष्यं वराङ्गत्वं स्फीतां च श्रियमुत्तमाम् ।
परत्र लभते मर्त्यः सम्प्रदाय वसुन्धराम् ॥ १३.२३५.६६ ॥

ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ പരലോകത്ത് ദീർഘായുസ്സും ശ്രേഷ്ഠമായ ശരീരസൗന്ദര്യവും അതിസമൃദ്ധമായ ഉത്തമ ഐശ്വര്യവും നേടുന്നു.

13.235.67

एतत्सर्वं मयोद्दिष्टं भूमिदानस्य यत्फलम् ।
श्रद्दधानैर्नरैर्नित्यं श्राव्यमेतत्सनातनम् ॥ १३.२३५.६७ ॥

ഭൂമിദാനത്തിന്റെ ഫലമെല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ശ്രദ്ധയുള്ള മനുഷ്യർ ഈ സനാതനമായ ഉപദേശം എപ്പോഴും കേൾക്കണം.

13.235.68

अतः परं प्रवक्ष्यामि कन्यादानं यथाविधि ।
कन्या देया महादेवि परेषामात्मनोपि वा ॥ १३.२३५.६८ ॥

ഇനി ഞാൻ യഥാവിധി കന്യാദാനം വിവരിക്കാം. മഹാദേവീ, കന്യയെ മറ്റുള്ളവർക്കോ അല്ലെങ്കിൽ സ്വയമോ ദാനം ചെയ്യണം.

13.235.69

कन्यां शुद्धव्रताचारां कुलरूपसमन्विताम् ।
यस्मै दित्सति पात्राय तेनापि भृशकामिताम् ॥ १३.२३५.६९ ॥

ശുദ്ധവ്രതവും ആചാരവുമുള്ള, നല്ല കുലവും രൂപവുമുള്ള കന്യയെ ആർക്കു നൽകാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നുവോ, ആ യോഗ്യനാലും അവൾ അത്യധികം ആഗ്രഹിക്കപ്പെടണം.

13.235.70

प्रथमं तत्समाकल्प्य बन्धुभिः कृतनिश्चयः ।
कारयित्वा गृहं पूर्वं दासीदासपरिच्छदैः ॥ १३.२३५.७० ॥

ആദ്യം ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം തീരുമാനിച്ച്, ദാസീദാസന്മാരും ഉപകരണങ്ങളും ചേർത്ത് വീട് മുൻകൂട്ടി നിർമ്മിച്ച് ക്രമീകരിക്കണം.

13.235.71

गृहोपकरणैश्चैव पशुधान्येन संयुताम् ।
तदर्थिने तदर्हाय कन्यां तां समलङ्कृताम् ॥ १३.२३५.७१ ॥

ഗൃഹോപകരണങ്ങളും പശുക്കളും ധാന്യവും ചേർന്ന, നന്നായി അലങ്കരിച്ച ആ കന്യയെ, അവളെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും അവൾക്ക് യോഗ്യനുമായവന് നൽകണം.

13.235.72

सविवाहं यथान्यायं प्रचच्छेदग्निसाक्षिकम् ।
वृत्त्यातीं यथा कृत्वा सद्गृहे तौ निवेशयेत् ॥ १३.२३५.७२ ॥

വിധിപ്രകാരം വിവാഹസംസ്കാരത്തോടെ, അഗ്നിയെ സാക്ഷിയാക്കി കന്യാദാനം ചെയ്യണം; ജീവനോപാധി ഒരുക്കി ആ ഇരുവരെയും നല്ല ഗൃഹസ്ഥജീവിതത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കണം.

13.235.73

एवं कृत्वा वधूदानं तस्य दानस्य गौरवात् ।
प्रेत्यभावे महीयेत स्वर्गलोके यथासुखम् ॥ १३.२३५.७३ ॥

ഇങ്ങനെ വധൂദാനം ചെയ്യുന്നവൻ, ആ ദാനത്തിന്റെ മഹിമയാൽ മരണാനന്തരം സ്വർഗലോകത്ത് സുഖപൂർവം ആദരിക്കപ്പെടും.

13.235.74

पुनर्जातस्य सौभाग्यं कुलवृद्धिं तथाऽऽप्नुयात् ॥ १३.२३५.७४ ॥

പുനർജന്മം ലഭിച്ചവന് സൗഭാഗ്യവും കുലവൃദ്ധിയും ലഭിക്കും.

13.235.75

विद्यादानं तथा देवि पात्रभूताय वै ददत् ।
प्रेत्यभावे लभेन्मर्त्यो मेधां वृद्धिं धृतिं स्मृतिम् ॥ १३.२३५.७५ ॥

ദേവീ, അതുപോലെ യോഗ്യന് വിദ്യാദാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ മരണാനന്തരം ബുദ്ധിയും വൃദ്ധിയും ധൈര്യവും സ്മൃതിയും നേടും.

13.235.76

अनुरूपाय शिष्याय यश्च विद्यां प्रयच्छति ।
यथोक्तस्य प्रदानस्य फलमानन्त्यमश्नुते ॥ १३.२३५.७६ ॥

യോഗ്യനായ ശിഷ്യന് വിദ്യ നൽകുന്നവൻ, പറഞ്ഞ ദാനത്തിന്റെ ഫലം അനന്തമായി അനുഭവിക്കും.

13.235.77

दापनं त्वथ विद्यानां दरिद्रेभ्योऽर्थवेदनैः ।
स्वयं दत्तेन तुल्यं स्यादिति विद्धि शुभानने ॥ १३.२३५.७७ ॥

എന്നാൽ ദരിദ്രർക്ക് ധനസഹായത്താൽ വിദ്യാദാനം ചെയ്യിക്കുന്നത് സ്വയം ദാനം ചെയ്യുന്നതിന് തുല്യമാണെന്ന് അറിയുക, ശുഭാനനേ.

13.235.78

एवं ते कथितान्येव महादानानि मानिनि ।
त्वत्प्रियार्थं मया देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२३५.७८ ॥

ഇങ്ങനെ മഹാദാനങ്ങൾ നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു, മാനിനി. ദേവീ, നിനക്കു പ്രിയമായതിനായി ഇനിയും എന്ത് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?