ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.235
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.235.1
भगवन्कानि देयानि धर्ममुद्दिश्य मानवैः ।
तान्यहं श्रोतुमिच्छामि तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२३५.१ ॥
ହେ ଭଗବାନ୍, ଧର୍ମକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ମନୁଷ୍ୟମାନେ କେଉଁ ବସ୍ତୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ? ସେଗୁଡ଼ିକ ମୁଁ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ଆପଣ ମୋତେ ତାହା କହନ୍ତୁ।
13.235.2
अजस्रं धर्मकार्यं च तथा नैमित्तिकं प्रिये ।
अन्नं प्रतिश्रयो दीपः पानीयं तृणमिन्धनम् ॥ १३.२३५.२ ॥
ପ୍ରିୟେ, ନିରନ୍ତର ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ନୈମିତ୍ତିକ କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅଛି: ଅନ୍ନ, ଆଶ୍ରୟ, ଦୀପ, ପାନୀୟ ଜଳ, ତୃଣ, ଇନ୍ଧନ।
13.235.3
स्नेहो गन्धश्च भैषज्यं तिलाश्च लवणं तथा ।
एवमादि तथाऽन्यश्च दानमाजस्रमुच्यते ॥ १३.२३५.३ ॥
ତୈଳ, ସୁଗନ୍ଧ, ଔଷଧ, ତିଳ ଓ ଲୁଣ, ଏପରି ଏବଂ ଅନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ମଧ୍ୟ ନିରନ୍ତର ଦାନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
13.235.4
अजस्रदानात्सततमाजस्रमिति निश्चितम् ।
सामान्यं सर्ववर्णानां दानं शृणु समाहिता ॥ १३.२३५.४ ॥
ନିରନ୍ତର ଦାନ ଦ୍ୱାରା ସର୍ବଦା ନିରନ୍ତରତା ଲାଭ ହୁଏ, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ। ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ସାଧାରଣ ଏହି ଦାନ, ହେ ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତା, ଶୁଣ।
13.235.5
अन्नं प्राणो मनुष्याणामन्नदः प्राणदो भवेत् ।
तस्माकदन्नं विशेषेण दातुमिच्छति मानवः ॥ १३.२३५.५ ॥
ଅନ୍ନ ହିଁ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରାଣ; ଅନ୍ନଦାତା ପ୍ରାଣଦାତା ହୁଏ। ତେଣୁ ମନୁଷ୍ୟ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଅନ୍ନଦାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
13.235.6
ब्राह्मणायाभिरूपाय यो दद्यादन्नमीप्सितम् ।
निदधाति निधिं श्रेष्ठं सोऽनन्तं पारलौकिकम् ॥ १३.२३५.६ ॥
ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଯିଏ ଇଚ୍ଛିତ ଅନ୍ନ ଦିଏ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିଧି ସଞ୍ଚୟ କରେ, ଯାହା ପରଲୋକରେ ଅନନ୍ତ।
13.235.7
श्रान्तमध्वपरिश्रान्तमतिथिं गृहमागतम् ।
अर्चयीत प्रयत्नेन स हि यज्ञो वरप्रदः ॥ १३.२३५.७ ॥
ପଥଶ୍ରମରେ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ ଘରକୁ ଆସିଥିବା ଅତିଥିଙ୍କୁ ଯତ୍ନରେ ସତ୍କାର କରିବା ଉଚିତ; ତାହା ବରଦାୟୀ ଯଜ୍ଞ।
13.235.8
कृत्वा तु पातकं कर्म यो दद्यादन्नमर्थिनाम् ।
ब्राह्मणानां विशेषेण सोपहन्ति स्वकं तमः ॥ १३.२३५.८ ॥
ପାପକର୍ମ କରି ମଧ୍ୟ ଯାଚକମାନଙ୍କୁ, ବିଶେଷତଃ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ନ ଦେଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜର ଅନ୍ଧକାର ନାଶ କରେ।
13.235.9
पितरस्तस्य नन्दन्ति सुवृष्ट्या कर्षका इव ।
पुत्रो यस्य तु पौत्रो वा श्रोत्रियं भोजयिष्यति ॥ १३.२३५.९ ॥
ଯାହାର ପୁତ୍ର କିମ୍ବା ପୌତ୍ର ଶ୍ରୋତ୍ରିୟଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇବ, ତାହାର ପିତୃଗଣ ଉତ୍ତମ ବର୍ଷାରେ କୃଷକମାନଙ୍କ ପରି ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି।
13.235.10
अपि चण्डालशूद्राणामन्नदानं न गर्हते ।
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन दद्यादन्नममत्सरः ॥ १३.२३५.१० ॥
ଚାଣ୍ଡାଳ ଓ ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ନଦାନ କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ନିନ୍ଦା କରାଯାଏ ନାହିଁ। ତେଣୁ ଈର୍ଷାରହିତ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଯତ୍ନରେ ଅନ୍ନ ଦେବା ଉଚିତ।
13.235.11
कलत्रं पीडयित्वाऽपि पोषयेदतिथीन्सदा ।
जन्मापि मानुषे लोके तदर्थं हि विधीयते ॥ १३.२३५.११ ॥
ପତ୍ନୀଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ଦେଇ ମଧ୍ୟ ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ପୋଷଣ କରିବା ଉଚିତ; ମନୁଷ୍ୟଲୋକରେ ଜନ୍ମ ମଧ୍ୟ ସେଥି ପାଇଁ ବିହିତ।
13.235.12
अन्नदानाच्च लोकांस्तान्सम्प्रवक्ष्याम्यनिन्दिते ।
भवनानि प्रकाशन्ते दिवि तेषां महात्मनाम् ॥ १३.२३५.१२ ॥
ହେ ନିର୍ଦୋଷା, ଅନ୍ନଦାନରେ ଲବ୍ଧ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମୁଁ କହିବି। ସ୍ୱର୍ଗରେ ସେହି ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କ ଭବନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିଶେ।
13.235.13
अनेकशतभौमानि सान्तर्जलवनानि च ।
वैडूर्यार्चिःप्रकाशपनि हेमरूप्यमयानि च ॥ १३.२३५.१३ ॥
ଶହ ଶହ ମହଲା ବିଶିଷ୍ଟ, ଭିତରେ ଜଳ ଓ ବନ ସହିତ, ବୈଦୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୁନା ଓ ରୂପାରେ ନିର୍ମିତ ଭବନ।
13.235.14
नानारूपाणि संस्थानां नानारत्नमयानि च ।
चन्द्रमण्डलशुभ्राणि किङ्किणीजालवन्ति च ॥ १३.२३५.१४ ॥
ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଓ ଆକୃତିର, ଅନେକ ରତ୍ନରେ ନିର୍ମିତ, ଚନ୍ଦ୍ରମଣ୍ଡଳ ପରି ଶୁଭ୍ର, ଘଣ୍ଟିକା ଜାଲରେ ସଜ୍ଜିତ ଭବନ।
13.235.15
तरुणादित्यवर्णानि स्थावराणि चराणि च ।
यथेष्टभक्ष्यभोज्यानि शयनासनवन्ति च ॥ १३.२३५.१५ ॥
ଉଦୟ ସୂର୍ଯ୍ୟର ବର୍ଣ୍ଣର, ସ୍ଥିର ଓ ଚଳନ୍ତି, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଭକ୍ଷ୍ୟ ଭୋଜ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶଯ୍ୟା ଓ ଆସନଯୁକ୍ତ ଭବନ।
13.235.16
सर्वकामफलाश्चात्र वृक्षा भवनसंस्थिताः ।
वाप्यो बह्व्यश्च कूपाश्च दीर्घिकाश्च सहस्रशः ॥ १३.२३५.१६ ॥
ଏଠାରେ ଭବନ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବୃକ୍ଷ ସମସ୍ତ କାମନାର ଫଳ ଦିଏ; ଏବଂ ହଜାର ହଜାର ବାଉଳି, କୂଅ ଓ ଦୀର୍ଘିକା ଅଛି।
13.235.17
अरुजानि विशोकानि नित्यानि विविधानि च ।
भवनानि विचित्राणि प्राणदानां त्रिविष्टपे ॥ १३.२३५.१७ ॥
ରୋଗରହିତ, ଶୋକରହିତ, ନିତ୍ୟ, ବିବିଧ ଓ ବିଚିତ୍ର ଭବନ ପ୍ରାଣଦାତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତ୍ରିବିଷ୍ଟପରେ ଅଛି।
13.235.18
विवस्वतश्च सोमस्य ब्रह्मणश्च प्रजापतेः ।
विशन्ति लोकांस्ते नित्यं जगत्यन्नोदकप्रदाः ॥ १३.२३५.१८ ॥
ବିବସ୍ୱାନ, ସୋମ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ଲୋକରେ ସେମାନେ ସର୍ବଦା ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି—ଜଗତରେ ଅନ୍ନ ଓ ଜଳ ଦାତା।
13.235.19
तत्र ते सुचिरं कालं विहृत्याप्सरसां गणैः ।
जायन्ते मानुषे लोके सर्वकल्याणसंयुताः ॥ १३.२३५.१९ ॥
ସେଠାରେ ଆପଣମାନେ ଅପ୍ସରାଗଣଙ୍କ ସହିତ ବହୁକାଳ ବିହାର କରି ମନୁଷ୍ୟଲୋକରେ ସର୍ବ କଲ୍ୟାଣ ସହିତ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି।
13.235.20
बलसंहननोपेता नीरोगाश्चिरजीविनः ।
कुलीना मतिमन्तश्च भवन्त्यन्नप्रदा नराः ॥ १३.२३५.२० ॥
ବଳ ଓ ଦୃଢ଼ ଶରୀରଯୁକ୍ତ, ରୋଗମୁକ୍ତ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, କୁଳୀନ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଅନ୍ନଦାତା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ହୁଅନ୍ତି।
13.235.21
तस्मादन्नं विशेषेण दातव्यं भूतिमिच्छता ।
सर्वकालं च सर्वस्य सर्वत्र च सदैव च ॥ १३.२३५.२१ ॥
ଅତଏବ ସମୃଦ୍ଧି ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବିଶେଷ ଭାବେ ସର୍ବକାଳରେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ, ସର୍ବତ୍ର ଏବଂ ସଦା ଅନ୍ନ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
13.235.22
सुवर्णदानं परमं स्वर्ग्यं स्वस्त्ययनं महत् ।
तस्मात्ते वर्णयिष्यामि यथावदनुपूर्वशः ॥ १३.२३५.२२ ॥
ସୁବର୍ଣ୍ଣଦାନ ପରମ, ସ୍ୱର୍ଗଦାୟୀ ଏବଂ ମହତ୍ ମଙ୍ଗଳକର୍ମ। ଅତଏବ ମୁଁ ତୁମକୁ ଯଥାବିଧି କ୍ରମରେ ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି।
13.235.23
अपि पापकृतं क्रूरं दत्तं रुक्मं प्रकाशयेत् ॥ १३.२३५.२३ ॥
ପାପ କିମ୍ବା କ୍ରୂର କର୍ମ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦତ୍ତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ତାହାକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ (ଶୁଦ୍ଧ) କରେ।
13.235.24
सुवर्णं ये प्रयच्छन्ति श्रोत्रिभेभ्यः सुचेतसः ।
देवतास्ते तर्पयन्ति समस्ता इति वैदिकम् ॥ १३.२३५.२४ ॥
ଯେଉଁମାନେ ସୁଚେତା ହୋଇ ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରନ୍ତି—ଏହା ବୈଦିକ ବଚନ।
13.235.25
अग्निर्हि देवताः सर्वाः सुवर्णं चाग्निरुच्यते ।
तस्मात्सुवर्णदानेन तृप्ताः स्युः सर्वदेवताः ॥ १३.२३५.२५ ॥
ଅଗ୍ନିହିଁ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣକୁ ମଧ୍ୟ ଅଗ୍ନି କୁହାଯାଏ। ତେଣୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣଦାନରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ତୃପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
13.235.26
अग्न्यभावे तु कुर्वन्ति वह्निस्थानेषु काञ्चनम् ।
तस्मात्सुवर्णदातारः सर्वान्कामानवाप्नुयुः ॥ १३.२३५.२६ ॥
ଅଗ୍ନି ଅଭାବରେ ଲୋକେ ଅଗ୍ନିର ସ୍ଥାନରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଖନ୍ତି। ତେଣୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣଦାତାମାନେ ସମସ୍ତ କାମନା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
13.235.27
आदित्यस्य हुताशस्य लोकान्नानाविधाञ्शुभान् ।
काञ्चनं सम्प्रदायाशु प्रविशन्ति न संशयः ॥ १३.२३५.२७ ॥
ଆଦିତ୍ୟ ଓ ହୁତାଶନଙ୍କ ବିବିଧ ଶୁଭ ଲୋକରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାନ କରି ଲୋକେ ଶୀଘ୍ର ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
13.235.28
अलङ्कारं कृतं चापि केवलान्प्रविशिष्यते ।
सौवर्णैर्ब्राह्मणं काले तैरलङ्कृत्य भोजयेत् ॥ १३.२३५.२८ ॥
ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଳଙ୍କାର ମଧ୍ୟ କେବଳ ସୁବର୍ଣ୍ଣଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଉଚିତ ସମୟରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତୁରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରି ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ।
13.235.29
य एतत्परमं दानं दत्त्वा सौवर्णमद्भुतम् ।
द्युतिं मेधां वपुः कीर्तिं पुनर्जाते लबेद्ध्रुवम् ॥ १३.२३५.२९ ॥
ଯେ ଏହି ପରମ ଅଦ୍ଭୁତ ସୁବର୍ଣ୍ଣଦାନ ଦିଏ, ସେ ପୁନର୍ଜନ୍ମରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦ୍ୟୁତି, ମେଧା, ଶରୀର ଓ କୀର୍ତ୍ତି ପାଏ।
13.235.30
तस्मात्स्वशक्त्या दातव्यं काञ्चनं भुवि मानवैः ।
न ह्येतस्मात्परं लोकेष्वन्यत्पापात्प्रमुच्यते ॥ १३.२३५.३० ॥
ତେଣୁ ମଣିଷମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ପୃଥିବୀରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଲୋକମାନଙ୍କରେ ଏଥିଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଉ କିଛି ନାହିଁ; ଏଥିଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
13.235.31
अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि गवां दानमनिन्दिते ।
नहि गोभ्यः परं दानं विद्यते जगति प्रिये ॥ १३.२३५.३१ ॥
ହେ ନିର୍ଦୋଷା, ଏବେ ମୁଁ ଗୋଦାନ ବିଷୟରେ କହିବି। ହେ ପ୍ରିୟେ, ଜଗତରେ ଗାଈଙ୍କ ଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ନାହିଁ।
13.235.32
लोकान्सिसृक्षुणा पूर्वं गावः सृष्टाः स्वयंभुवा ।
वृत्त्यर्थं सर्वभूतानां तस्मात्ता मातरः स्मृताः ॥ १३.२३५.३२ ॥
ଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ସ୍ୱୟଂଭୁ ପୂର୍ବେ ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ଜୀବିକା ପାଇଁ ଗାଈମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ତେଣୁ ସେମାନେ ମାତା ବୋଲି ସ୍ମୃତ।
13.235.33
लोकज्येष्ठा लोकवृत्त्या प्रवृत्ता ।
मय्यायत्ताः सोमनिष्यन्दभूताः।
सौम्याः पुण्याः प्राणदाः कामदाश्च ।
तस्मात्पूज्याः पुण्यकामैर्मनुष्यैः ॥ १३.२३५.३३ ॥
ଜଗତରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ, ଲୋକଜୀବନ ପାଇଁ ପ୍ରବୃତ୍ତ, ମୋ ଉପରେ ଆଶ୍ରିତ, ସୋମଧାରା ସଦୃଶ, ସୌମ୍ୟ, ପୁଣ୍ୟମୟ, ପ୍ରାଣଦାୟିନୀ ଓ କାମନା ପୂରଣକାରିଣୀ। ତେଣୁ ପୁଣ୍ୟକାମୀ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବେ।
13.235.34
धेनुं दत्त्वा निभृतां सुशीलां ।
कल्याणवत्सां च पयस्विनीं च।
यावन्ति रोमाणि भवन्ति तस्या-
स्तावत्समाः स्वर्गफलानि भुङ्क्ते ॥ १३.२३५.३४ ॥
ଶାନ୍ତ, ସୁଶୀଳା, ସୁନ୍ଦର ବତ୍ସବିଶିଷ୍ଟା ଓ କ୍ଷୀରବତୀ ଧେନୁ ଦାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ତା'ର ଶରୀରର ଯେତେ ରୋମ ଅଛି, ସେତେ ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗଫଳ ଭୋଗ କରେ।
13.235.35
प्रयच्छते यः कपिलां सचेलां ।
सकांस्यदोहां कनकाग्र्यशृङ्गीम्।
पुत्राश्च पौत्रांश्च कुलं च सर्व-
मासप्तमं तारयते परत्र च ॥ १३.२३५.३५ ॥
ସୁନା ଶୃଙ୍ଗ, ବସ୍ତ୍ର ଓ କଂସା ଦୋହନପାତ୍ର ସହିତ କପିଳା ଗାଈ ଦାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପରଲୋକରେ ନିଜ ପୁତ୍ର, ପୌତ୍ର ଓ ସପ୍ତମ ପିଢ଼ି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମଗ୍ର କୁଳକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।
13.235.36
अन्तर्जाताः क्रीतका द्यूतलब्धाः ।
प्राणक्रीताः सोदकाश्चौजसा वा।
कृच्छ्रोत्सृष्टाः पोषणार्थागताश्च ।
द्वारैरेतैस्ताः प्रलब्धाः प्रदद्यात् ॥ १३.२३५.३६ ॥
ଘରେ ଜାତ, କିଣା, ଜୁଆରେ ଜିତା, ପ୍ରାଣ ଦେଇ କିଣା, ଜଳ ଦେଇ ଦିଆ, ବଳରେ ପ୍ରାପ୍ତ, ସଙ୍କଟରେ ଛଡ଼ା, ପୋଷଣ ପାଇଁ ଆସିଥିବା — ଏହି ପଥରୁ ମିଳିଥିବା ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
13.235.37
कृसाय बहुपुत्राय श्रोत्रियायाहिताग्नये ।
प्रदाय नीरुजां धेनुं लोकान्प्राप्नोत्यनुत्तमान् ॥ १३.२३५.३७ ॥
କ୍ଷୀଣ, ବହୁ ପୁତ୍ରବାନ୍, ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ଓ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରୀଙ୍କୁ ନୀରୋଗ ଗାଈ ଦାନ କରିଲେ ଉତ୍ତମ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
13.235.38
नृशंसस्य कृतघ्नस्य लुब्धस्यानृतवादिनः ।
हव्यकव्यव्यपेतस्य न दद्याद्गाः कथञ्चन ॥ १३.२३५.३८ ॥
ନିର୍ଦ୍ଦୟ, କୃତଘ୍ନ, ଲୋଭୀ, ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ଏବଂ ହବ୍ୟ-କବ୍ୟ ଛାଡ଼ିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
13.235.39
समानवत्सां यो दद्याद्धेर्नुं विप्रे पयस्विनीम् ।
सुवृत्तां वस्त्रसंछन्नां सोमलोके महीयते ॥ १३.२३५.३९ ॥
ସମାନ ବାଛୁରୀ ଥିବା, କ୍ଷୀର ଦେଉଥିବା, ସୁଶୀଳ, ବସ୍ତ୍ରରେ ଆବୃତ ଗାଈ ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦିଏ, ସେ ସୋମଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
13.235.40
समानवत्सां यो दद्यात्कृष्णां धेनुं पयस्विनीम् ।
सुवृत्तां वस्त्रसंछन्नां लोकान्प्राप्नोत्यपांपतेः ॥ १३.२३५.४० ॥
ସମାନ ବାଛୁରୀ ଥିବା, କଳା, କ୍ଷୀର ଦେଉଥିବା, ସୁଶୀଳ, ବସ୍ତ୍ରରେ ଆବୃତ ଗାଈ ଯିଏ ଦାନ କରେ, ସେ ବରୁଣଙ୍କ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
13.235.41
हिरण्यवर्णां पिङ्गाक्षीं सवत्सां कांस्यदोहनाम् ।
प्रदाय वस्त्रसम्पन्नां यान्ति कौकबेरसद्मनः ॥ १३.२३५.४१ ॥
ସୁନା ବର୍ଣ୍ଣ, ପିଙ୍ଗଳ ଆଖି, ବାଛୁରୀ ସହିତ, କଂସା ଦୋହନ ପାତ୍ର ଥିବା, ବସ୍ତ୍ରରେ ସଜ୍ଜିତ ଗାଈ ଦାନ କରି ଲୋକେ କୁବେରଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାନ୍ତି।
13.235.42
वायुरेणुसवर्मां च सवत्सां कांस्यदोहनाम् ।
प्रदाय वस्त्रसम्पन्नां वायुलोके महीयते ॥ १३.२३५.४२ ॥
ବାୟୁ ଓ ଧୂଳି ପରି ଆବରଣଯୁକ୍ତ, ବତ୍ସ ସହିତ, କାଂସ୍ୟ ଦୋହନ-ପାତ୍ରଯୁକ୍ତ (ଗାଈ) କୁ ବସ୍ତ୍ରସମ୍ପନ୍ନ କରି ଦାନ କରିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବାୟୁଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
13.235.43
समानवत्सां यो धेनुं दत्त्वा गौरीं पयस्विनीम् ।
सुवृत्तां वस्त्रसंछन्नामग्निलोके महीयते ॥ १३.२३५.४३ ॥
ସମାନ ବତ୍ସ ସହିତ, ଗୌରବର୍ଣ୍ଣା, ଦୁଗ୍ଧବତୀ, ସୁଡ଼ୌଳ, ବସ୍ତ୍ରାଚ୍ଛାଦିତ ଗାଈ ଯିଏ ଦାନ କରେ, ସେ ଅଗ୍ନିଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
13.235.44
युवानं बलिनं श्यामं शतेन सह यूथपम् ।
गवेन्द्रं ब्राह्मणेन्द्राय भूरिशृङ्गमलंकृतम् ॥ १३.२३५.४४ ॥
ଯୁବା, ବଳବାନ, ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ଶହେ ଗାଈର ଯୂଥପତି, ଗୋବୃଷଭଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବହୁ ଶୃଙ୍ଗରେ ଅଳଙ୍କୃତ ବୃଷଭ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
13.235.45
ऋषभं ये प्रयच्छन्ति श्रोत्रियाणां महात्मनाम् ।
ऐश्वर्यमभिजायन्ते जायमानाः पुनःपुनः ॥ १३.२३५.४५ ॥
ଯେଉଁମାନେ ମହାତ୍ମା ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବୃଷଭ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବାରମ୍ବାର ଜନ୍ମ ନେଇ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ପାଆନ୍ତି।
13.235.46
गवां मूत्रपुरीषाणि नोद्विजेन कदाचन ।
न चासां मांसमश्नीयाद्गोषु भक्तः सदा भवेत् ॥ १३.२३५.४६ ॥
ଗାଈର ମୂତ୍ର ଓ ଗୋବରକୁ କଦାପି ଘୃଣାରେ ଦେଖିବ ନାହିଁ; ଏମାନଙ୍କ ମାଂସ ଖାଇବ ନାହିଁ; ସର୍ବଦା ଗାଈ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିମାନ ରହିବ।
13.235.47
ग्रासमुष्टिं परगवे दद्यात्संवत्सरं शुचि ।
अकृत्वा स्वयमाहारं व्रतं तत्सार्वकामिकम् ॥ १३.२३५.४७ ॥
ଏକ ବର୍ଷ ଶୁଚି ଭାବରେ ଅନ୍ୟର ଗାଈକୁ ଏକ ମୁଠା ଘାସ ଦେବା ଉଚିତ; ନିଜେ ଆହାର ନ କରି (ଉପବାସ କରିବା); ସେହି ବ୍ରତ ସର୍ବକାମନା ପୂରଣକାରୀ।
13.235.48
गवामुभयतः काले नित्यं स्वस्त्ययनं वदेत् ।
न चासां चिन्तयेत्पापमिति धर्मविदो विदुः ॥ १३.२३५.४८ ॥
ଗାଇମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଉଭୟ ସମୟରେ ସର୍ବଦା ସ୍ୱସ୍ତ୍ୟୟନ କହିବା ଉଚିତ; ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ପାପ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଏହା ଧର୍ମଜ୍ଞମାନେ ଜାଣନ୍ତି।
13.235.49
गावः पवित्रं परमं गोषु लोकाः प्रतिष्ठिताः ।
कथञ्चिन्नावमन्तव्या गावो लोकस्य मातरः ॥ १३.२३५.४९ ॥
ଗାଇମାନେ ପରମ ପବିତ୍ର; ଗାଇମାନଙ୍କଠାରେ ଲୋକସମୂହ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଗାଇମାନଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଗାଇମାନେ ଜଗତର ମାତା।
13.235.50
तस्मादेव गवां दानं विशिष्टमिति कथ्यते ।
गोषु पूजा च भक्तिश्च नरस्यायुष्यतां वहेत् ॥ १३.२३५.५० ॥
ସେଥିପାଇଁ ଗୋଦାନ ବିଶିଷ୍ଟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଗାଇମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପୂଜା ଓ ଭକ୍ତି ମନୁଷ୍ୟର ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ାଏ।
13.235.51
अतःपरं प्रवक्ष्यामि भूमिदानं महाफलम् ।
भूमिदानसमं दानं लोके नास्तीति निश्चयः ॥ १३.२३५.५१ ॥
ଏବେ ମହାଫଳଦାୟକ ଭୂମିଦାନ ବିଷୟରେ କହିବି; ଭୂମିଦାନ ସମାନ ଦାନ ଜଗତରେ ନାହିଁ, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ।
13.235.52
गृहयुक्क्षेत्रयुग्वाऽपि भूमिभागः प्रदीयते ।
सुखभोगं निराक्रोशं वास्तुपूर्वं प्रकल्प्य च ॥ १३.२३५.५२ ॥
ଘର କିମ୍ବା କ୍ଷେତ୍ରଯୁକ୍ତ ଭୂମିଭାଗ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଏ; ବାସ୍ତୁଭୂମିରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସୁଖରେ ଭୋଗ ପାଇଁ, କଷ୍ଟବିନା ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି ଦେବା ଉଚିତ।
13.235.53
ग्रहीतारमलङ्कृत्य वस्त्रपुष्पानुलोपनैः ।
सभृत्यं सपरीवारं भोजयित्वा यथेष्टतः।
यो दद्याद्दक्षिणां काले त्रिरद्भिर्गृह्यतामिति ॥ १३.२३५.५३ ॥
ଯେ ଦାତା ଗ୍ରହୀତାଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର, ପୁଷ୍ପ ଓ ଅନୁଲେପନରେ ଅଳଙ୍କୃତ କରି, ଭୃତ୍ୟ ଓ ପରିବାର ସହିତ ଯଥେଚ୍ଛ ଭୋଜନ କରାଇ, ଉଚିତ ସମୟରେ ଦକ୍ଷିଣା ଦିଏ ଏବଂ ତିନିଥର ଜଳ ସହିତ 'ଏହା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ' କହେ।
13.235.54
एवं भूम्यां प्रदत्तायां श्रद्धया वीतमत्सरैः ।
यावत्तिष्ठति सा भूमिस्तावद्दत्तफलं विदुः ॥ १३.२३५.५४ ॥
ଏହିପରି ଈର୍ଷାରହିତ ଲୋକମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଭୂମିଦାନ କଲେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଭୂମି ରହେ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦାନର ଫଳ ରହେ ବୋଲି ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି।
13.235.55
भूमिदः स्वर्गमारुह्य रमते शाश्वतीः समाः ।
अचला ह्यक्षया भूमिः सर्वकामान्दुधुक्षति ॥ १३.२३५.५५ ॥
ଭୂମିଦାତା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆରୋହଣ କରି ଅନନ୍ତ ବର୍ଷ ଧରି ଆନନ୍ଦ କରେ; ଅଚଳ ଓ ଅକ୍ଷୟ ଭୂମି ସମସ୍ତ କାମନାକୁ ଦୋହନ କରି ଦିଏ।
13.235.56
यत्किञ्चित्कुरुते पापं पुरुषो वृत्तिकर्शितः ।
अपि गोकर्णमात्रेण भूमिदानन मुच्यते ॥ १३.२३५.५६ ॥
ଜୀବିକାରେ କ୍ଷୀଣ ମଣିଷ ଯେଉଁ ପାପ କରେ, ଗାଈର କାନ ପରିମାଣ ଭୂମି ଦାନ କଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
13.235.57
सुवर्णं रजतं वस्त्रं मणिमुक्तावसूनि च ।
सर्वमेतन्महाभागे भूमिदाने प्रतिष्ठितम् ॥ १३.२३५.५७ ॥
ସୁନା, ରୂପା, ବସ୍ତ୍ର, ମଣି, ମୁକ୍ତା ଓ ଧନ — ହେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ଏ ସବୁ ଭୂମିଦାନରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ।
13.235.58
भर्तुर्निः श्रेयसे युक्तास्त्यक्तात्मानो रणे हताः ।
ब्रह्मलोकाय संसिद्धा नातिक्रामन्ति भूमिदम् ॥ १३.२३५.५८ ॥
ପ୍ରଭୁର ପରମ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ସମର୍ପିତ, ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗି ରଣରେ ହତ ଲୋକେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ପାଇଁ ସିଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି; ସେମାନେ ଭୂମିଦାତାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
13.235.59
हलकृष्टां महीं दद्यात्सर्वबीजफलान्विताम् ।
सुकूपशरणां वाऽपि सा भवेत्सर्वकामदा ॥ १३.२३५.५९ ॥
ହଳରେ ଚଷାଯାଇଥିବା, ସମସ୍ତ ବୀଜ ଓ ଫଳଯୁକ୍ତ ଭୂମି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ଅଥବା ଯାହାର ଆଶ୍ରୟରେ ଉତ୍ତମ କୂଅ ଅଛି ସେହି ଭୂମି — ତାହା ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରେ।
13.235.60
निष्पन्नसस्यां पृथिवीं यो ददाति द्विजन्मनाम् ।
विमुक्तः कलुषैः सर्वैः शकलोकं स गच्छति ॥ १३.२३५.६० ॥
ପାଚିଲା ଶସ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୃଥିବୀ ଯିଏ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଦାନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଯାଏ।
13.235.61
यथा जनित्री क्षीरेणि स्वपुत्रमभिवर्धयेत् ।
एवं सर्वफलैर्भूमिर्दातारमभिवर्धयेत् ॥ १३.२३५.६१ ॥
ମାତା ଯେପରି କ୍ଷୀର ଦେଇ ନିଜ ପୁତ୍ରକୁ ପୋଷଣ କରେ, ସେପରି ପୃଥିବୀ ସବୁ ଫଳ ଦେଇ ଦାତାକୁ ପୋଷଣ କରେ।
13.235.62
ब्राह्मणं वृत्तसम्पन्नमाहिताग्निं शुचिव्रतम् ।
ग्राहयित्वा निजां भूमिं न यान्ति यमसादनम् ॥ १३.२३५.६२ ॥
ସଦାଚାରୀ, ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରୀ ଓ ଶୁଚିବ୍ରତୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିଜ ଭୂମି ଦାନ କରିଥିବା ଲୋକେ ଯମଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ।
13.235.63
यथा चन्द्रमसो वृद्धिरहन्यहनि दृश्यते ।
तथा भूमेः कृतं दानं सस्येसस्ये विवर्धते ॥ १३.२३५.६३ ॥
ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବୃଦ୍ଧି ଯେପରି ପ୍ରତିଦିନ ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି ଭୂମିଦାନ ପ୍ରତି ଶସ୍ୟରେ ବଢ଼େ।
13.235.64
यथा बीजानि रोहन्ति प्रकीर्णानि महीतले ।
तथा कामाः प्ररोहन्ति भूमिदानगुणार्जिताः ॥ १३.२३५.६४ ॥
ପୃଥିବୀରେ ବିଖରା ବୀଜ ଯେପରି ଅଙ୍କୁରେ, ସେପରି ଭୂମିଦାନର ଗୁଣରେ ଅର୍ଜିତ କାମନା ଅଙ୍କୁରେ।
13.235.65
पितरः पितृलोकस्था देवताश्च दिवि स्थिताः ।
सन्तर्पयन्ति भोगैस्तं यो ददाति वसुन्धराम् ॥ १३.२३५.६५ ॥
ପିତୃଲୋକରେ ରହୁଥିବା ପିତୃଗଣ ଓ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଥିବା ଦେବତାମାନେ ଭୂମି ଦାନ କରୁଥିବା ଲୋକକୁ ଭୋଗରେ ତୃପ୍ତ କରନ୍ତି।
13.235.66
दीर्घायुष्यं वराङ्गत्वं स्फीतां च श्रियमुत्तमाम् ।
परत्र लभते मर्त्यः सम्प्रदाय वसुन्धराम् ॥ १३.२३५.६६ ॥
ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ପୃଥିବୀ ଦାନ କରେ, ସେ ପରଲୋକରେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଉତ୍ତମ ଶରୀରସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଅତ୍ୟଧିକ ଉତ୍ତମ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ ।
13.235.67
एतत्सर्वं मयोद्दिष्टं भूमिदानस्य यत्फलम् ।
श्रद्दधानैर्नरैर्नित्यं श्राव्यमेतत्सनातनम् ॥ १३.२३५.६७ ॥
ଭୂମିଦାନର ଯେଉଁ ଫଳ, ତାହା ସବୁ ମୁଁ କହିଲି। ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସର୍ବଦା ଏହି ସନାତନ ଉପଦେଶ ଶୁଣିବା ଉଚିତ ।
13.235.68
अतः परं प्रवक्ष्यामि कन्यादानं यथाविधि ।
कन्या देया महादेवि परेषामात्मनोपि वा ॥ १३.२३५.६८ ॥
ଏବେ ମୁଁ ଯଥାବିଧି କନ୍ୟାଦାନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି। ହେ ମହାଦେବୀ, କନ୍ୟା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବା ନିଜେ ମଧ୍ୟ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
13.235.69
कन्यां शुद्धव्रताचारां कुलरूपसमन्विताम् ।
यस्मै दित्सति पात्राय तेनापि भृशकामिताम् ॥ १३.२३५.६९ ॥
ଶୁଦ୍ଧ ବ୍ରତ ଓ ଆଚାରଯୁକ୍ତା, ଉତ୍ତମ କୁଳ ଓ ରୂପରେ ଯୁକ୍ତା କନ୍ୟାକୁ ଯେଉଁ ଯୋଗ୍ୟ ପାତ୍ରକୁ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେହି ପାତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କାମନା କରାଯିବା ଉଚିତ ।
13.235.70
प्रथमं तत्समाकल्प्य बन्धुभिः कृतनिश्चयः ।
कारयित्वा गृहं पूर्वं दासीदासपरिच्छदैः ॥ १३.२३५.७० ॥
ପ୍ରଥମେ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସହିତ ନିଶ୍ଚୟ କରି, ଦାସ-ଦାସୀ ଓ ସାମଗ୍ରୀ ସହିତ ଗୃହ ପୂର୍ବରୁ ନିର୍ମାଣ କରାଇ ତାହାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ ।
13.235.71
गृहोपकरणैश्चैव पशुधान्येन संयुताम् ।
तदर्थिने तदर्हाय कन्यां तां समलङ्कृताम् ॥ १३.२३५.७१ ॥
ଗୃହୋପକରଣ, ପଶୁ ଓ ଧାନ୍ୟ ସହିତ ଯୁକ୍ତା, ସୁସଜ୍ଜିତା ସେହି କନ୍ୟାକୁ, ଯେ ତାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ ଓ ତାହାର ଯୋଗ୍ୟ, ତାହାକୁ ଦେବା ଉଚିତ ।
13.235.72
सविवाहं यथान्यायं प्रचच्छेदग्निसाक्षिकम् ।
वृत्त्यातीं यथा कृत्वा सद्गृहे तौ निवेशयेत् ॥ १३.२३५.७२ ॥
ବିଧି ଅନୁସାରେ ବିବାହ-ସଂସ୍କାର ସହିତ, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସାକ୍ଷୀ ରଖି କନ୍ୟାଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ଜୀବିକାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଏକ ଉତ୍ତମ ଗୃହସ୍ଥାଳୀରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
13.235.73
एवं कृत्वा वधूदानं तस्य दानस्य गौरवात् ।
प्रेत्यभावे महीयेत स्वर्गलोके यथासुखम् ॥ १३.२३५.७३ ॥
ଏହିପରି ବଧୂଦାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ସେହି ଦାନର ମହିମାରୁ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକରେ ଯଥାସୁଖ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
13.235.74
पुनर्जातस्य सौभाग्यं कुलवृद्धिं तथाऽऽप्नुयात् ॥ १३.२३५.७४ ॥
ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସୌଭାଗ୍ୟ ଓ କୁଳବୃଦ୍ଧି ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
13.235.75
विद्यादानं तथा देवि पात्रभूताय वै ददत् ।
प्रेत्यभावे लभेन्मर्त्यो मेधां वृद्धिं धृतिं स्मृतिम् ॥ १३.२३५.७५ ॥
ହେ ଦେବୀ, ସେହିପରି ଯୋଗ୍ୟ ପାତ୍ରକୁ ବିଦ୍ୟାଦାନ କରୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମେଧା, ବୃଦ୍ଧି, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ସ୍ମୃତି ଲାଭ କରେ।
13.235.76
अनुरूपाय शिष्याय यश्च विद्यां प्रयच्छति ।
यथोक्तस्य प्रदानस्य फलमानन्त्यमश्नुते ॥ १३.२३५.७६ ॥
ଯେ ଯୋଗ୍ୟ ଶିଷ୍ୟକୁ ବିଦ୍ୟା ଦିଏ, ସେ କହିଥିବା ଦାନର ଫଳ ଅନନ୍ତରୂପେ ଭୋଗ କରେ।
13.235.77
दापनं त्वथ विद्यानां दरिद्रेभ्योऽर्थवेदनैः ।
स्वयं दत्तेन तुल्यं स्यादिति विद्धि शुभानने ॥ १३.२३५.७७ ॥
କିନ୍ତୁ ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ଧନ ସାଧନ ଦ୍ୱାରା ବିଦ୍ୟାଦାନ କରାଇବା ନିଜେ ଦାନ କରିବା ସମାନ—ଏହା ଜାଣ, ହେ ଶୁଭାନନେ।
13.235.78
एवं ते कथितान्येव महादानानि मानिनि ।
त्वत्प्रियार्थं मया देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२३५.७८ ॥
ଏପରି ଭାବେ ମହାଦାନଗୁଡ଼ିକ ତୁମକୁ କହିଲି, ହେ ମାନିନୀ। ଦେବୀ, ତୁମ ପ୍ରିୟ ପାଇଁ ଆଉ କ'ଣ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କର?