மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.235
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.235.1
भगवन्कानि देयानि धर्ममुद्दिश्य मानवैः ।
तान्यहं श्रोतुमिच्छामि तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२३५.१ ॥
பகவானே, தர்மத்தை நோக்கி மனிதர்கள் எந்தெந்தப் பொருட்களைத் தானம் செய்ய வேண்டும்? அவற்றை நான் கேட்க விரும்புகிறேன், அவற்றை எனக்கு எடுத்துரைக்க வேண்டும்.
13.235.2
अजस्रं धर्मकार्यं च तथा नैमित्तिकं प्रिये ।
अन्नं प्रतिश्रयो दीपः पानीयं तृणमिन्धनम् ॥ १३.२३५.२ ॥
அன்பே, தொடர்ச்சியான தர்மச் செயலும், சந்தர்ப்பத்திற்கேற்ற செயலும் உண்டு: உணவு, தங்குமிடம், விளக்கு, குடிநீர், புல், விறகு.
13.235.3
स्नेहो गन्धश्च भैषज्यं तिलाश्च लवणं तथा ।
एवमादि तथाऽन्यश्च दानमाजस्रमुच्यते ॥ १३.२३५.३ ॥
எண்ணெய், நறுமணம், மருந்து, எள், உப்பு, இவை போன்றவையும் மற்றவையும் தொடர்ச்சியான தானம் எனப்படுகின்றன.
13.235.4
अजस्रदानात्सततमाजस्रमिति निश्चितम् ।
सामान्यं सर्ववर्णानां दानं शृणु समाहिता ॥ १३.२३५.४ ॥
தொடர்ந்து தானம் செய்வதால் எப்போதும் தொடர்ச்சி உண்டாகும் என்பது உறுதி. எல்லா வர்ணத்தாருக்கும் பொதுவானது இந்தத் தானம்; ஒருமனதோடு கேள்.
13.235.5
अन्नं प्राणो मनुष्याणामन्नदः प्राणदो भवेत् ।
तस्माकदन्नं विशेषेण दातुमिच्छति मानवः ॥ १३.२३५.५ ॥
உணவே மனிதர்களின் உயிர்; உணவளிப்பவன் உயிர் அளிப்பவன் ஆகிறான். ஆகையால் மனிதன் சிறப்பாக உணவைத் தானம் செய்ய விரும்புகிறான்.
13.235.6
ब्राह्मणायाभिरूपाय यो दद्यादन्नमीप्सितम् ।
निदधाति निधिं श्रेष्ठं सोऽनन्तं पारलौकिकम् ॥ १३.२३५.६ ॥
தகுதியான பிராமணனுக்கு விரும்பிய உணவைக் கொடுப்பவன் சிறந்த பொக்கிஷத்தைச் சேர்த்து வைக்கிறான்; அது மறுமையில் முடிவற்றது.
13.235.7
श्रान्तमध्वपरिश्रान्तमतिथिं गृहमागतम् ।
अर्चयीत प्रयत्नेन स हि यज्ञो वरप्रदः ॥ १३.२३५.७ ॥
வழியால் களைத்துப் போய் வீட்டிற்கு வந்த விருந்தினரை முயற்சியுடன் உபசரிக்க வேண்டும்; அதுவே வரமளிக்கும் யாகம் ஆகும்.
13.235.8
कृत्वा तु पातकं कर्म यो दद्यादन्नमर्थिनाम् ।
ब्राह्मणानां विशेषेण सोपहन्ति स्वकं तमः ॥ १३.२३५.८ ॥
பாவச் செயலைச் செய்த பின்னும், யாசிப்பவர்களுக்கு, குறிப்பாக பிராமணர்களுக்கு, உணவு அளிப்பவன் தன் சொந்த இருளை அழிக்கிறான்.
13.235.9
पितरस्तस्य नन्दन्ति सुवृष्ट्या कर्षका इव ।
पुत्रो यस्य तु पौत्रो वा श्रोत्रियं भोजयिष्यति ॥ १३.२३५.९ ॥
யாருடைய மகனோ பேரனோ வேதம் அறிந்த ஸ்ரோத்ரியருக்கு உணவளிப்பானோ, அவனுடைய பிதுர்கள் நல்ல மழையால் உழவர்கள் மகிழ்வதுபோல் மகிழ்வார்கள்.
13.235.10
अपि चण्डालशूद्राणामन्नदानं न गर्हते ।
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन दद्यादन्नममत्सरः ॥ १३.२३५.१० ॥
சண்டாளர்களுக்கும் சூத்திரர்களுக்கும் அன்னதானம் செய்வதும் நிந்திக்கப்படுவதில்லை. ஆகவே பொறாமையின்றி எல்லா முயற்சியுடனும் அன்னம் அளிக்க வேண்டும்.
13.235.11
कलत्रं पीडयित्वाऽपि पोषयेदतिथीन्सदा ।
जन्मापि मानुषे लोके तदर्थं हि विधीयते ॥ १३.२३५.११ ॥
மனைவிக்கு வருத்தம் கொடுத்தேனும் விருந்தினரை எப்போதும் போஷிக்க வேண்டும்; மனிதவுலகில் பிறப்பே அதற்காகவே விதிக்கப்பட்டது.
13.235.12
अन्नदानाच्च लोकांस्तान्सम्प्रवक्ष्याम्यनिन्दिते ।
भवनानि प्रकाशन्ते दिवि तेषां महात्मनाम् ॥ १३.२३५.१२ ॥
குற்றமற்றவளே, அன்னதானத்தால் கிடைக்கும் அந்த உலகங்களை நான் கூறுவேன். சொர்க்கத்தில் அந்த மகாத்மாக்களின் மாளிகைகள் ஒளிர்கின்றன.
13.235.13
अनेकशतभौमानि सान्तर्जलवनानि च ।
वैडूर्यार्चिःप्रकाशपनि हेमरूप्यमयानि च ॥ १३.२३५.१३ ॥
நூற்றுக்கணக்கான மாடிகளையுடையவையும், உள்ளே நீரும் வனங்களும் கொண்டவையும், வைடூரியத்தின் ஒளியால் பிரகாசிப்பவையும், தங்கம் வெள்ளியால் ஆனவையுமான மாளிகைகள்.
13.235.14
नानारूपाणि संस्थानां नानारत्नमयानि च ।
चन्द्रमण्डलशुभ्राणि किङ्किणीजालवन्ति च ॥ १३.२३५.१४ ॥
பல வடிவங்களும் அமைப்புகளும் கொண்டவையும், பல ரத்தினங்களால் ஆனவையும், சந்திரமண்டலம் போல் வெண்மையானவையும், சிறு மணிகளின் வலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவையுமான மாளிகைகள்.
13.235.15
तरुणादित्यवर्णानि स्थावराणि चराणि च ।
यथेष्टभक्ष्यभोज्यानि शयनासनवन्ति च ॥ १३.२३५.१५ ॥
இளங்காலை சூரியனின் நிறமுடையவையும், நிலையானவையும் நகர்பவையுமான, விரும்பிய உணவும் பானமும் நிறைந்த, படுக்கைகளும் ஆசனங்களும் கொண்ட மாளிகைகள்.
13.235.16
सर्वकामफलाश्चात्र वृक्षा भवनसंस्थिताः ।
वाप्यो बह्व्यश्च कूपाश्च दीर्घिकाश्च सहस्रशः ॥ १३.२३५.१६ ॥
இங்கே மாளிகைகளில் நிற்கும் மரங்கள் எல்லா விருப்பங்களின் கனிகளையும் தருபவை; ஆயிரக்கணக்கான கிணறுகளும், குளங்களும், நீண்ட நீர்த்தேக்கங்களும் உள்ளன.
13.235.17
अरुजानि विशोकानि नित्यानि विविधानि च ।
भवनानि विचित्राणि प्राणदानां त्रिविष्टपे ॥ १३.२३५.१७ ॥
நோயற்றவையும், துயரற்றவையும், நிலையானவையும், பலவகையானவையும், அற்புதமானவையுமான மாளிகைகள்—உயிர்க்கொடை அளித்தவர்களுக்கு மூவுலகிலும் உள்ளவை.
13.235.18
विवस्वतश्च सोमस्य ब्रह्मणश्च प्रजापतेः ।
विशन्ति लोकांस्ते नित्यं जगत्यन्नोदकप्रदाः ॥ १३.२३५.१८ ॥
விவஸ்வானின், சோமனின், பிரம்மாவின், பிரஜாபதியின் உலகங்களில் அவர்கள் எப்போதும் நுழைகிறார்கள்—உலகில் அன்னமும் நீரும் அளித்தவர்கள்.
13.235.19
तत्र ते सुचिरं कालं विहृत्याप्सरसां गणैः ।
जायन्ते मानुषे लोके सर्वकल्याणसंयुताः ॥ १३.२३५.१९ ॥
அங்கே நீங்கள் அப்சரஸ்களின் கூட்டங்களுடன் நீண்ட காலம் இன்புற்று, மனித உலகில் எல்லா நலன்களும் பொருந்தியவர்களாகப் பிறக்கிறீர்கள்.
13.235.20
बलसंहननोपेता नीरोगाश्चिरजीविनः ।
कुलीना मतिमन्तश्च भवन्त्यन्नप्रदा नराः ॥ १३.२३५.२० ॥
வலிமையும் உறுதியான உடலும் பெற்ற, நோயற்ற, நீண்ட ஆயுளுடைய, உயர்குலத்தவரும் அறிவுடையவருமான, அன்னம் அளிக்கும் மனிதர்கள் ஆகிறார்கள்.
13.235.21
तस्मादन्नं विशेषेण दातव्यं भूतिमिच्छता ।
सर्वकालं च सर्वस्य सर्वत्र च सदैव च ॥ १३.२३५.२१ ॥
ஆகவே செழிப்பை விரும்புபவன் சிறப்பாக அன்னத்தை எல்லா காலத்திலும், எல்லோருக்கும், எல்லா இடங்களிலும், எப்போதும் தானம் செய்ய வேண்டும்.
13.235.22
सुवर्णदानं परमं स्वर्ग्यं स्वस्त्ययनं महत् ।
तस्मात्ते वर्णयिष्यामि यथावदनुपूर्वशः ॥ १३.२३५.२२ ॥
பொன் தானம் மிகச் சிறந்தது, சொர்க்கம் அளிப்பது, பெரும் மங்கல சடங்கு. ஆகவே அதை உனக்கு முறைப்படி, வரிசையாக விவரிப்பேன்.
13.235.23
अपि पापकृतं क्रूरं दत्तं रुक्मं प्रकाशयेत् ॥ १३.२३५.२३ ॥
பாவமும் கொடுமையும் செய்தவனாயினும், கொடுக்கப்பட்ட பொன் அவனை ஒளிரச் செய்யும் (தூய்மைப்படுத்தும்).
13.235.24
सुवर्णं ये प्रयच्छन्ति श्रोत्रिभेभ्यः सुचेतसः ।
देवतास्ते तर्पयन्ति समस्ता इति वैदिकम् ॥ १३.२३५.२४ ॥
நல்ல மனமுடையவர்கள் வேதம் அறிந்த அந்தணர்களுக்குப் பொன் கொடுப்பவர்கள் அனைத்து தேவர்களையும் திருப்தியடையச் செய்கின்றனர் — இது வேத வாக்கு.
13.235.25
अग्निर्हि देवताः सर्वाः सुवर्णं चाग्निरुच्यते ।
तस्मात्सुवर्णदानेन तृप्ताः स्युः सर्वदेवताः ॥ १३.२३५.२५ ॥
அக்னியே அனைத்து தேவதைகளும் ஆவார்; தங்கமும் அக்னி எனப்படுகிறது. ஆகவே தங்க தானத்தால் அனைத்து தேவதைகளும் திருப்தியடைவர்.
13.235.26
अग्न्यभावे तु कुर्वन्ति वह्निस्थानेषु काञ्चनम् ।
तस्मात्सुवर्णदातारः सर्वान्कामानवाप्नुयुः ॥ १३.२३५.२६ ॥
அக்னி இல்லாத நேரத்தில் அக்னியின் இடங்களில் மக்கள் தங்கத்தை வைக்கின்றனர். ஆகவே தங்கம் தருபவர்கள் அனைத்து விருப்பங்களையும் அடைவர்.
13.235.27
आदित्यस्य हुताशस्य लोकान्नानाविधाञ्शुभान् ।
काञ्चनं सम्प्रदायाशु प्रविशन्ति न संशयः ॥ १३.२३५.२७ ॥
ஆதித்யன் மற்றும் ஹுதாசனனின் பல்வேறு நல்ல உலகங்களில், தங்கத்தை தானம் செய்தவர்கள் விரைவில் நுழைகின்றனர்; இதில் ஐயமில்லை.
13.235.28
अलङ्कारं कृतं चापि केवलान्प्रविशिष्यते ।
सौवर्णैर्ब्राह्मणं काले तैरलङ्कृत्य भोजयेत् ॥ १३.२३५.२८ ॥
செய்யப்பட்ட அணிகலன்களும் வெறும் தங்கத்தை விடச் சிறந்தவை. உரிய காலத்தில் தங்கப் பொருட்களால் பிராமணரை அலங்கரித்து உணவளிக்க வேண்டும்.
13.235.29
य एतत्परमं दानं दत्त्वा सौवर्णमद्भुतम् ।
द्युतिं मेधां वपुः कीर्तिं पुनर्जाते लबेद्ध्रुवम् ॥ १३.२३५.२९ ॥
இந்த மிகச் சிறந்த அற்புதமான தங்க தானத்தைத் தருபவர், மறுபிறப்பில் ஒளி, அறிவு, உடல் மற்றும் புகழை நிச்சயமாகப் பெறுவான்.
13.235.30
तस्मात्स्वशक्त्या दातव्यं काञ्चनं भुवि मानवैः ।
न ह्येतस्मात्परं लोकेष्वन्यत्पापात्प्रमुच्यते ॥ १३.२३५.३० ॥
ஆகவே மனிதர்கள் பூமியில் தங்களின் சக்திக்கேற்ப தங்கத்தைத் தானம் செய்ய வேண்டும். உலகங்களில் இதைவிட மேலான வேறொன்றும் இல்லை; இதனால் மனிதன் பாவத்தில் இருந்து விடுபடுகிறான்.
13.235.31
अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि गवां दानमनिन्दिते ।
नहि गोभ्यः परं दानं विद्यते जगति प्रिये ॥ १३.२३५.३१ ॥
குற்றமற்றவளே, இனி பசுக்களின் தானத்தைச் சொல்வேன். அன்புக்குரியவளே, உலகில் பசுவைவிட உயர்ந்த தானம் வேறில்லை.
13.235.32
लोकान्सिसृक्षुणा पूर्वं गावः सृष्टाः स्वयंभुवा ।
वृत्त्यर्थं सर्वभूतानां तस्मात्ता मातरः स्मृताः ॥ १३.२३५.३२ ॥
உலகங்களைப் படைக்க விரும்பிய சுயம்பு முன்னொருகாலத்தில் அனைத்து உயிர்களின் வாழ்வுக்காகப் பசுக்களைப் படைத்தார். ஆகவே அவை தாய்கள் என்று நினைவுகூரப்படுகின்றன.
13.235.33
लोकज्येष्ठा लोकवृत्त्या प्रवृत्ता ।
मय्यायत्ताः सोमनिष्यन्दभूताः।
सौम्याः पुण्याः प्राणदाः कामदाश्च ।
तस्मात्पूज्याः पुण्यकामैर्मनुष्यैः ॥ १३.२३५.३३ ॥
உலகில் முதன்மையானவை; உலக வாழ்வுக்காக செயல்படுபவை; என்னைச் சார்ந்தவை; சோமத்தின் பெருக்கு போன்றவை; சாந்தமானவை, புண்ணியமானவை, உயிர் தருபவை, விருப்பங்களை நிறைவேற்றுபவை. ஆகவே புண்ணியம் விரும்பும் மனிதர்கள் அவற்றை வணங்க வேண்டும்.
13.235.34
धेनुं दत्त्वा निभृतां सुशीलां ।
कल्याणवत्सां च पयस्विनीं च।
यावन्ति रोमाणि भवन्ति तस्या-
स्तावत्समाः स्वर्गफलानि भुङ्क्ते ॥ १३.२३५.३४ ॥
அமைதியும் நற்குணமும் உடையதும், அழகிய கன்றுடையதும், பால் சுரப்பதுமான பசுவைத் தானம் செய்பவன், அதன் உடலில் உள்ள மயிர்களின் எண்ணிக்கை அளவு ஆண்டுகள் சொர்க்கப் பலன்களை அனுபவிக்கிறான்.
13.235.35
प्रयच्छते यः कपिलां सचेलां ।
सकांस्यदोहां कनकाग्र्यशृङ्गीम्।
पुत्राश्च पौत्रांश्च कुलं च सर्व-
मासप्तमं तारयते परत्र च ॥ १३.२३५.३५ ॥
தங்கக் கொம்புடையதும், துணியுடன் கூடியதும், வெண்கல கறவைப் பாத்திரத்துடன் கூடியதுமான கபிலைப் பசுவைத் தானம் செய்பவன், மறுஉலகில் தன் மகன்கள், பேரன்கள் மற்றும் ஏழாம் தலைமுறை வரையிலான முழு குலத்தையும் கரையேற்றுகிறான்.
13.235.36
अन्तर्जाताः क्रीतका द्यूतलब्धाः ।
प्राणक्रीताः सोदकाश्चौजसा वा।
कृच्छ्रोत्सृष्टाः पोषणार्थागताश्च ।
द्वारैरेतैस्ताः प्रलब्धाः प्रदद्यात् ॥ १३.२३५.३६ ॥
வீட்டில் பிறந்தவை, விலைக்கு வாங்கியவை, சூதாட்டத்தில் வென்றவை, உயிரைக் கொடுத்து வாங்கியவை, நீர் கொடுத்தவை, பலாத்காரமாகப் பெற்றவை, இக்கட்டில் விடப்பட்டவை, பராமரிப்புக்காக வந்தவை ஆகிய வழிகளில் பெற்ற பசுக்களை தானம் செய்ய வேண்டும்.
13.235.37
कृसाय बहुपुत्राय श्रोत्रियायाहिताग्नये ।
प्रदाय नीरुजां धेनुं लोकान्प्राप्नोत्यनुत्तमान् ॥ १३.२३५.३७ ॥
மெலிந்தவனுக்கும், பல மகன்களை உடையவனுக்கும், வேதம் கற்ற அந்தணனுக்கும், அக்னிஹோத்ரம் செய்பவனுக்கும் நோயற்ற பசுவைக் கொடுப்பவன் உயர்ந்த உலகங்களை அடைகிறான்.
13.235.38
नृशंसस्य कृतघ्नस्य लुब्धस्यानृतवादिनः ।
हव्यकव्यव्यपेतस्य न दद्याद्गाः कथञ्चन ॥ १३.२३५.३८ ॥
கொடியவனுக்கும், நன்றி கொல்லுபவனுக்கும், பேராசைக்காரனுக்கும், பொய் சொல்பவனுக்கும், ஹவ்ய-கவ்ய யாகங்களை விட்டவனுக்கும் எந்த வகையிலும் பசுக்களைக் கொடுக்கக் கூடாது.
13.235.39
समानवत्सां यो दद्याद्धेर्नुं विप्रे पयस्विनीम् ।
सुवृत्तां वस्त्रसंछन्नां सोमलोके महीयते ॥ १३.२३५.३९ ॥
ஒரே நிறக் கன்றுள்ள, பால் தரும், நல்ல குணமுள்ள, துணியால் மூடப்பட்ட பசுவை அந்தணனுக்குக் கொடுப்பவன் சோமலோகத்தில் கௌரவிக்கப்படுகிறான்.
13.235.40
समानवत्सां यो दद्यात्कृष्णां धेनुं पयस्विनीम् ।
सुवृत्तां वस्त्रसंछन्नां लोकान्प्राप्नोत्यपांपतेः ॥ १३.२३५.४० ॥
ஒரே நிறக் கன்றுள்ள, கறுப்பு நிறமான, பால் தரும், நல்ல குணமுள்ள, துணியால் மூடப்பட்ட பசுவை தானம் செய்பவன் வருணனின் உலகங்களை அடைகிறான்.
13.235.41
हिरण्यवर्णां पिङ्गाक्षीं सवत्सां कांस्यदोहनाम् ।
प्रदाय वस्त्रसम्पन्नां यान्ति कौकबेरसद्मनः ॥ १३.२३५.४१ ॥
பொன்னிறமும், பிங்கள விழிகளும், கன்றும், வெண்கலப் பால்கலமும் உள்ள, ஆடையால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பசுவைக் கொடுத்து மக்கள் குபேரனின் இல்லத்தை அடைகிறார்கள்.
13.235.42
वायुरेणुसवर्मां च सवत्सां कांस्यदोहनाम् ।
प्रदाय वस्त्रसम्पन्नां वायुलोके महीयते ॥ १३.२३५.४२ ॥
காற்று, தூசி போன்ற மூடுதலுடனும், கன்றுடனும், வெண்கல கறவைப் பாத்திரத்துடனும் உள்ள (பசுவை), வஸ்திரங்களால் நிறைவுற்றவளாக தானம் செய்தவன் வாயுலோகத்தில் கௌரவிக்கப்படுகிறான்.
13.235.43
समानवत्सां यो धेनुं दत्त्वा गौरीं पयस्विनीम् ।
सुवृत्तां वस्त्रसंछन्नामग्निलोके महीयते ॥ १३.२३५.४३ ॥
ஒத்த கன்றுடனும், வெண்ணிறமும், பால் நிறைந்தவளும், அழகிய உருவமும், துணியால் மூடப்பட்டவளுமான பசுவை தானம் செய்பவன் அக்னிலோகத்தில் கௌரவிக்கப்படுகிறான்.
13.235.44
युवानं बलिनं श्यामं शतेन सह यूथपम् ।
गवेन्द्रं ब्राह्मणेन्द्राय भूरिशृङ्गमलंकृतम् ॥ १३.२३५.४४ ॥
இளமையும் வலிமையும் கருநிறமும் கொண்ட, நூறு பசுக்களின் கூட்டத்துக்குத் தலைவனான, பல கொம்புகளுடன் அலங்கரிக்கப்பட்ட காளைகளின் தலைவனை, பிராமணர்களுள் சிறந்தவனுக்குத் தானம் செய்ய வேண்டும்.
13.235.45
ऋषभं ये प्रयच्छन्ति श्रोत्रियाणां महात्मनाम् ।
ऐश्वर्यमभिजायन्ते जायमानाः पुनःपुनः ॥ १३.२३५.४५ ॥
மகாத்மாவான வேதம் அறிந்த பிராமணர்களுக்கு காளையைத் தானம் செய்பவர்கள், மீண்டும் மீண்டும் பிறக்கும்போதெல்லாம் ஐஸ்வரியத்தைப் பெறுகின்றனர்.
13.235.46
गवां मूत्रपुरीषाणि नोद्विजेन कदाचन ।
न चासां मांसमश्नीयाद्गोषु भक्तः सदा भवेत् ॥ १३.२३५.४६ ॥
பசுக்களின் சிறுநீரையும் சாணத்தையும் ஒருபோதும் வெறுப்புடன் கருதக்கூடாது; இவற்றின் மாமிசத்தையும் உண்ணக்கூடாது; எப்போதும் பசுக்களில் பக்தியுடன் இருக்க வேண்டும்.
13.235.47
ग्रासमुष्टिं परगवे दद्यात्संवत्सरं शुचि ।
अकृत्वा स्वयमाहारं व्रतं तत्सार्वकामिकम् ॥ १३.२३५.४७ ॥
ஓராண்டு காலம் தூய்மையுடன் பிறருடைய பசுவிற்கு ஒரு பிடி புல்லை அளிக்க வேண்டும்; தான் உணவு உண்ணாமல் (இருக்க வேண்டும்); அந்த விரதம் அனைத்து விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றுவது.
13.235.48
गवामुभयतः काले नित्यं स्वस्त्ययनं वदेत् ।
न चासां चिन्तयेत्पापमिति धर्मविदो विदुः ॥ १३.२३५.४८ ॥
பசுக்களைப் பற்றி இருவேளையும் எப்போதும் மங்கல வாழ்த்துச் சொல்ல வேண்டும்; அவற்றைப் பற்றி பாவம் நினைக்கக் கூடாது என்று தர்மம் அறிந்தோர் அறிவர்.
13.235.49
गावः पवित्रं परमं गोषु लोकाः प्रतिष्ठिताः ।
कथञ्चिन्नावमन्तव्या गावो लोकस्य मातरः ॥ १३.२३५.४९ ॥
பசுக்கள் மிகவும் தூய்மையானவை; பசுக்களிலேயே உலகங்கள் நிலைபெற்றுள்ளன. எந்த வகையிலும் பசுக்களை அவமதிக்கக் கூடாது; பசுக்கள் உலகின் தாய்மார்கள்.
13.235.50
तस्मादेव गवां दानं विशिष्टमिति कथ्यते ।
गोषु पूजा च भक्तिश्च नरस्यायुष्यतां वहेत् ॥ १३.२३५.५० ॥
ஆகையால் பசுக்களை தானம் செய்வது சிறப்பானது என்று சொல்லப்படுகிறது; பசுக்களிடம் வழிபாடும் பக்தியும் மனிதனுக்கு ஆயுளை அளிக்கும்.
13.235.51
अतःपरं प्रवक्ष्यामि भूमिदानं महाफलम् ।
भूमिदानसमं दानं लोके नास्तीति निश्चयः ॥ १३.२३५.५१ ॥
இனி நான் பெரும் பலனுள்ள நிலதானத்தைப் பற்றிச் சொல்வேன்; உலகில் நிலதானத்திற்கு நிகரான தானம் இல்லை என்பது உறுதி.
13.235.52
गृहयुक्क्षेत्रयुग्वाऽपि भूमिभागः प्रदीयते ।
सुखभोगं निराक्रोशं वास्तुपूर्वं प्रकल्प्य च ॥ १३.२३५.५२ ॥
வீட்டுடன் அல்லது வயலுடன் கூடிய நிலப்பகுதியும் தானம் செய்யப்படுகிறது; மனை நிலத்திலிருந்து தொடங்கி, இன்பமாக அனுபவிக்கவும் துன்பமின்றியும் ஏற்பாடு செய்து தர வேண்டும்.
13.235.53
ग्रहीतारमलङ्कृत्य वस्त्रपुष्पानुलोपनैः ।
सभृत्यं सपरीवारं भोजयित्वा यथेष्टतः।
यो दद्याद्दक्षिणां काले त्रिरद्भिर्गृह्यतामिति ॥ १३.२३५.५३ ॥
பெறுபவரை ஆடை, மலர், சந்தனம் ஆகியவற்றால் அலங்கரித்து, ஏவலர்களும் குடும்பத்தினரும் உடன் இருக்க விருப்பம்போல் உணவளித்து, உரிய காலத்தில் தட்சிணை அளித்து, மூன்று முறை நீரால் 'இதைப் பெற்றுக் கொள்ளுங்கள்' என்று சொல்பவன்.
13.235.54
एवं भूम्यां प्रदत्तायां श्रद्धया वीतमत्सरैः ।
यावत्तिष्ठति सा भूमिस्तावद्दत्तफलं विदुः ॥ १३.२३५.५४ ॥
இவ்வாறு பொறாமையற்றவர்களால் நம்பிக்கையுடன் நிலம் தானம் செய்யப்பட்டால், அந்த நிலம் நிலைக்கும் வரை தானத்தின் பலன் நிலைக்கும் என்று அவர்கள் அறிவர்.
13.235.55
भूमिदः स्वर्गमारुह्य रमते शाश्वतीः समाः ।
अचला ह्यक्षया भूमिः सर्वकामान्दुधुक्षति ॥ १३.२३५.५५ ॥
நிலம் தானம் செய்தவன் சொர்க்கத்தில் ஏறி எண்ணற்ற ஆண்டுகள் மகிழ்ந்திருப்பான்; அசையாத, அழியாத நிலம் எல்லா விருப்பங்களையும் பால் கறந்து தருகிறது.
13.235.56
यत्किञ्चित्कुरुते पापं पुरुषो वृत्तिकर्शितः ।
अपि गोकर्णमात्रेण भूमिदानन मुच्यते ॥ १३.२३५.५६ ॥
வாழ்வாதாரத்தால் வாடும் மனிதன் எந்தப் பாவம் செய்தாலும், பசுவின் காது அளவு நிலத்தை தானம் செய்தாலும் அதிலிருந்து விடுபடுவான்.
13.235.57
सुवर्णं रजतं वस्त्रं मणिमुक्तावसूनि च ।
सर्वमेतन्महाभागे भूमिदाने प्रतिष्ठितम् ॥ १३.२३५.५७ ॥
தங்கம், வெள்ளி, ஆடை, மணிகள், முத்துகள் மற்றும் செல்வங்கள் — மகாபாக்கியவதியே, இவை அனைத்தும் நில தானத்தில் நிலைபெற்றுள்ளன.
13.235.58
भर्तुर्निः श्रेयसे युक्तास्त्यक्तात्मानो रणे हताः ।
ब्रह्मलोकाय संसिद्धा नातिक्रामन्ति भूमिदम् ॥ १३.२३५.५८ ॥
தலைவனின் உயர்ந்த நலனுக்காக ஈடுபட்டு, உயிரைத் துறந்து போரில் கொல்லப்பட்டோர் பிரம்மலோகத்தை அடைந்து சித்தி பெறுவர்; அவர்கள் நிலம் தந்தவனைக் கடந்து செல்வதில்லை.
13.235.59
हलकृष्टां महीं दद्यात्सर्वबीजफलान्विताम् ।
सुकूपशरणां वाऽपि सा भवेत्सर्वकामदा ॥ १३.२३५.५९ ॥
ஏரால் உழுத, எல்லா விதைகளும் பழங்களும் நிறைந்த நிலத்தை தானம் செய்ய வேண்டும்; அல்லது நல்ல கிணற்றை அடைக்கலமாகக் கொண்ட நிலம் — அது எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றும்.
13.235.60
निष्पन्नसस्यां पृथिवीं यो ददाति द्विजन्मनाम् ।
विमुक्तः कलुषैः सर्वैः शकलोकं स गच्छति ॥ १३.२३५.६० ॥
முதிர்ந்த பயிர்கள் நிறைந்த நிலத்தை இருபிறப்பாளருக்கு தானம் செய்பவன் அனைத்துக் கறைகளிலிருந்தும் விடுபட்டு இந்திரலோகம் செல்கிறான்.
13.235.61
यथा जनित्री क्षीरेणि स्वपुत्रमभिवर्धयेत् ।
एवं सर्वफलैर्भूमिर्दातारमभिवर्धयेत् ॥ १३.२३५.६१ ॥
தாய் பாலால் தன் மகனை வளர்ப்பதுபோல், நிலம் அனைத்து விளைச்சல்களாலும் கொடையாளியை வளர்க்கிறது.
13.235.62
ब्राह्मणं वृत्तसम्पन्नमाहिताग्निं शुचिव्रतम् ।
ग्राहयित्वा निजां भूमिं न यान्ति यमसादनम् ॥ १३.२३५.६२ ॥
நல்லொழுக்கமும் அக்னிஹோத்ரமும் தூய விரதமும் உள்ள பிராமணனுக்குத் தம் நிலத்தைத் தானமாகக் கொடுப்பவர்கள் யமலோகம் செல்வதில்லை.
13.235.63
यथा चन्द्रमसो वृद्धिरहन्यहनि दृश्यते ।
तथा भूमेः कृतं दानं सस्येसस्ये विवर्धते ॥ १३.२३५.६३ ॥
சந்திரனின் வளர்ச்சி நாள்தோறும் காணப்படுவதுபோல், நிலத்தின் தானம் ஒவ்வொரு பயிரிலும் பெருகுகிறது.
13.235.64
यथा बीजानि रोहन्ति प्रकीर्णानि महीतले ।
तथा कामाः प्ररोहन्ति भूमिदानगुणार्जिताः ॥ १३.२३५.६४ ॥
பூமியில் சிதறிய விதைகள் முளைப்பதுபோல், நிலதானத்தின் புண்ணியத்தால் பெற்ற விருப்பங்கள் முளைக்கின்றன.
13.235.65
पितरः पितृलोकस्था देवताश्च दिवि स्थिताः ।
सन्तर्पयन्ति भोगैस्तं यो ददाति वसुन्धराम् ॥ १३.२३५.६५ ॥
பித்ருலோகத்தில் வசிக்கும் பித்ருக்களும் வானில் நிற்கும் தேவர்களும், நிலத்தைக் கொடுப்பவனை இன்பங்களால் திருப்திப்படுத்துகிறார்கள்.
13.235.66
दीर्घायुष्यं वराङ्गत्वं स्फीतां च श्रियमुत्तमाम् ।
परत्र लभते मर्त्यः सम्प्रदाय वसुन्धराम् ॥ १३.२३५.६६ ॥
பூமியைத் தானம் செய்யும் மனிதன் மறுமையில் நீண்ட ஆயுளையும், சிறந்த உடலமைப்பையும், மிகுந்த உயர்ந்த செல்வத்தையும் பெறுகிறான்.
13.235.67
एतत्सर्वं मयोद्दिष्टं भूमिदानस्य यत्फलम् ।
श्रद्दधानैर्नरैर्नित्यं श्राव्यमेतत्सनातनम् ॥ १३.२३५.६७ ॥
நிலதானத்தின் பலன் அனைத்தையும் நான் கூறினேன். நம்பிக்கையுள்ள மனிதர்கள் எப்போதும் இந்த நித்தியமான உபதேசத்தைக் கேட்க வேண்டும்.
13.235.68
अतः परं प्रवक्ष्यामि कन्यादानं यथाविधि ।
कन्या देया महादेवि परेषामात्मनोपि वा ॥ १३.२३५.६८ ॥
இனி நான் முறைப்படி கன்யாதானத்தை விளக்குவேன். மகாதேவியே, கன்னியை பிறருக்கு அல்லது தானே தானம் செய்ய வேண்டும்.
13.235.69
कन्यां शुद्धव्रताचारां कुलरूपसमन्विताम् ।
यस्मै दित्सति पात्राय तेनापि भृशकामिताम् ॥ १३.२३५.६९ ॥
தூய விரதமும் ஒழுக்கமும் உடைய, நல்ல குலமும் அழகும் கொண்ட கன்னியை, எந்த தகுதியுள்ளவருக்கு கொடுக்க விரும்புகிறானோ, அவராலும் அவள் மிகவும் விரும்பப்பட வேண்டும்.
13.235.70
प्रथमं तत्समाकल्प्य बन्धुभिः कृतनिश्चयः ।
कारयित्वा गृहं पूर्वं दासीदासपरिच्छदैः ॥ १३.२३५.७० ॥
முதலில் உறவினர்களுடன் முடிவுசெய்து, ஆண் பெண் அடிமைகளும் பொருட்களும் கொண்ட வீட்டை முன்னதாகக் கட்டி, அதை ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்.
13.235.71
गृहोपकरणैश्चैव पशुधान्येन संयुताम् ।
तदर्थिने तदर्हाय कन्यां तां समलङ्कृताम् ॥ १३.२३५.७१ ॥
வீட்டுப் பொருட்களும் கால்நடைகளும் தானியமும் கொண்ட, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்தக் கன்னியை, அவளை விரும்புபவருக்கும், அவளுக்குத் தகுதியானவருக்கும் கொடுக்க வேண்டும்.
13.235.72
सविवाहं यथान्यायं प्रचच्छेदग्निसाक्षिकम् ।
वृत्त्यातीं यथा कृत्वा सद्गृहे तौ निवेशयेत् ॥ १३.२३५.७२ ॥
முறைப்படி திருமணச் சடங்குடனும், அக்னியைச் சாட்சியாகக் கொண்டும் கன்யாதானம் செய்ய வேண்டும்; வாழ்வாதாரத்தை ஏற்பாடு செய்து, அவ்விருவரையும் நல்ல இல்லறத்தில் குடியமர்த்த வேண்டும்.
13.235.73
एवं कृत्वा वधूदानं तस्य दानस्य गौरवात् ।
प्रेत्यभावे महीयेत स्वर्गलोके यथासुखम् ॥ १३.२३५.७३ ॥
இவ்வாறு மணப்பெண் தானம் செய்தவன், அந்தத் தானத்தின் மகத்துவத்தால், இறந்த பின் சுவர்க்கலோகத்தில் விரும்பியவாறு மதிக்கப்படுவான்.
13.235.74
पुनर्जातस्य सौभाग्यं कुलवृद्धिं तथाऽऽप्नुयात् ॥ १३.२३५.७४ ॥
மறுபிறவியில் பிறந்தவனுக்கு நற்பேறும் குலவளர்ச்சியும் அவ்வாறே கிட்டும்.
13.235.75
विद्यादानं तथा देवि पात्रभूताय वै ददत् ।
प्रेत्यभावे लभेन्मर्त्यो मेधां वृद्धिं धृतिं स्मृतिम् ॥ १३.२३५.७५ ॥
தேவியே, அவ்வாறே தகுதியுடையவருக்கு வித்யாதானம் செய்பவன், இறந்த பின் அறிவு, வளர்ச்சி, உறுதி, நினைவாற்றல் ஆகியவற்றைப் பெறுவான்.
13.235.76
अनुरूपाय शिष्याय यश्च विद्यां प्रयच्छति ।
यथोक्तस्य प्रदानस्य फलमानन्त्यमश्नुते ॥ १३.२३५.७६ ॥
தகுதியான சீடனுக்கு வித்தை அளிப்பவன், கூறப்பட்ட தானத்தின் பலனை அளவில்லாத வகையில் அனுபவிப்பான்.
13.235.77
दापनं त्वथ विद्यानां दरिद्रेभ्योऽर्थवेदनैः ।
स्वयं दत्तेन तुल्यं स्यादिति विद्धि शुभानने ॥ १३.२३५.७७ ॥
ஆனால், ஏழைகளுக்குப் பொருள் வசதியால் வித்தையின் தானத்தைச் செய்வித்தல் தானே கொடுப்பதற்குச் சமம் என்று அறிவாயாக, சுபானனே.
13.235.78
एवं ते कथितान्येव महादानानि मानिनि ।
त्वत्प्रियार्थं मया देवि भूयः श्रोतुं किमिच्छसि ॥ १३.२३५.७८ ॥
இவ்வாறு மகாதானங்களை உனக்குக் கூறினேன், மானினி. தேவி, உனக்கு விருப்பமானதற்காக, இன்னும் எதைக் கேட்க விரும்புகிறாய்?