Mahābhārata · Adhyāya 13.236
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.236.1
भगवन्देवदेवेश कथं देयं तिलान्वितम् ।
तस्य तस्य फलं ब्रूहि दत्तस्य च कृतस्य च ॥ १३.२३६.१ ॥
Oh bendito señor, dios de los dioses, ¿cómo debe darse un don junto con sésamo? Dime el fruto de cada cosa, de lo dado y de lo hecho.
13.236.2
तिलकल्पविधिं देवि तन्मे शृणु समाहिता ॥ १३.२३६.२ ॥
Oh diosa, escucha con atención de mí la regla del rito tilakalpa.
13.236.3
समृद्धैरसमृद्धैर्वा तिला देया विशेषतः ।
तिलाः पवित्राः पापघ्नाः सुपुण्या इति संस्मृताः ॥ १३.२३६.३ ॥
Sean prósperos o no, deben darse sobre todo sésamos. Se recuerda que el sésamo es puro, destruye el pecado y es muy meritorio.
13.236.4
न्यायतस्तु तिलाञ्शुद्धान्संहृत्याथ स्वशक्तिनः ।
तिलराशिं पुनः कुर्यात्पर्वाताभं सुरस्नकम्।
महान्तं यदि वा स्तोकं नानाद्रव्यसमन्वितम् ॥ १३.२३६.४ ॥
Habiendo reunido legítimamente sésamo puro según los propios medios, uno debe hacer de nuevo un montón de sésamo como una montaña, un baño de los dioses, grande o pequeño, provisto de diversas cosas.
13.236.5
सुवर्णरजताभ्यां च मणिमुक्ताप्रवालकैः ।
अलङ्कृत्य यथायोगं सपताकं सवेदिकम्।
सभूषणं सवस्त्रं च शयनासनसंमितम् ॥ १३.२३६.५ ॥
Adornado convenientemente con oro y plata, gemas, perlas y coral, con banderas y un altar, con adornos y telas, de la medida de un lecho y un asiento.
13.236.6
प्रायशः कौमुदीमासे पौर्णमास्यां विशेषतः ।
भोजयित्वा च विधिवद्ब्राह्म्णानर्हतो बहून् ॥ १३.२३६.६ ॥
Sobre todo en el mes de Kaumudī, especialmente en el día de luna llena, habiendo alimentado según la regla a muchos brahmanes dignos.
13.236.7
स्वयं कृतोपवासश्च वृत्तशौचसमन्वितः ।
दद्यात्प्रदक्षिणीकृत्य तिलराशिं सदक्षिणम् ॥ १३.२३६.७ ॥
Habiendo ayunado él mismo y estando dotado de buena conducta y pureza, debe dar un montón de sésamo, dando la vuelta a su alrededor, junto con una dakṣiṇā.
13.236.8
एकस्यापि बहूनां वा दातव्यं भूतिमिच्छता ।
तस्य दानफलं देवि अग्निष्टोमेन संयुतम् ॥ १३.२३६.८ ॥
Quien desea prosperidad debe dar a uno o a muchos; oh diosa, el fruto de ese don está unido al sacrificio Agniṣṭoma.
13.236.9
केवलं वा तिलैरेव भूमौ कृत्वा गवाकृतिम् ।
सवस्त्रकं सरत्नं च पुंसा गोदानकाङ्क्षिणा।
तदर्हाय प्रदातव्यं तस्य गोदानतः फलम् ॥ १३.२३६.९ ॥
O bien, haciendo solo con sésamo la forma de una vaca sobre el suelo, junto con tela y joyas, un hombre que desee el don de la vaca debe darla a quien sea digno; su fruto es el fruto del don de la vaca.
13.236.10
शरावांस्तिलसम्पूर्णान्सहिरण्यान्सचम्पकान् ।
नृपोऽददद्ब्राह्मणाय सु पुण्यफलभाग्भवेत् ॥ १३.२३६.१० ॥
Un rey que da a un brahmán cuencos llenos de sésamo, junto con oro y flores de campaka, se convierte en partícipe del fruto del mérito.
13.236.11
एवं तिलमयं देयं नरेण हितमिच्छता ।
नानादानफलं भूयः शृणु देवि समाहिता ॥ १३.२३६.११ ॥
Así, un hombre que desee el bien debe dar dones hechos de sésamo; oh diosa, ahora escucha de nuevo, atenta, el fruto de los diversos dones.
13.236.12
बलमायुष्यमारोग्यमन्नदानाल्लभेन्नरः ।
पानीयदस्तु सौभाग्यं रसज्ञानं लभेन्नरः ॥ १३.२३६.१२ ॥
Por el don de la comida, el hombre obtiene fuerza, larga vida y salud; y el hombre que da agua obtiene buena fortuna y conocimiento de los sabores.
13.236.13
वस्त्रदानाद्वपुःशोभामलङ्कारं लभेन्नरः ।
दीपदो बुद्धिवैशद्यं द्युतिशोभां लभेन्नरः ॥ १३.२३६.१३ ॥
Quien da tela obtiene belleza del cuerpo y adorno; quien da una lámpara obtiene claridad de intelecto y el esplendor del brillo.
13.236.14
राजपीडाविमोक्षं तु छत्रदो लभते फलम् ।
दासीदासप्रदानात्तु भवेत्कर्मान्तभाङ्नरः।
दासीदासं च विविधं लभेत्प्रेत्य गुणान्वितम् ॥ १३.२३६.१४ ॥
Quien da un parasol obtiene el fruto de la liberación de la aflicción del rey; al dar siervos y siervas, el hombre alcanza la culminación de su obra, y tras la muerte obtiene diversos siervos y siervas dotados de buenas cualidades.
13.236.15
यानानि वाहनं चैव तदर्हाय ददन्नरः ।
पादरोगपरिक्लेशान्मुक्तः श्वसनवाहवान्।
विचित्र रमणीयं च लभते यानवाहनम् ॥ १३.२३६.१५ ॥
El hombre que da carruajes y monturas a quien las merece, libre de las aflicciones de la enfermedad de los pies, obtiene carruajes y vehículos maravillosos y deleitables con corceles veloces como el viento.
13.236.16
प्रतिश्रयप्रदानं च तदर्हाय तदिच्छते ।
वर्षाकाले तु रात्रौ वा लभेत्पक्षबलं शुभम् ॥ १३.२३६.१६ ॥
Dar refugio a quien lo merece, y a quien lo desea; en la estación de lluvias o de noche se obtiene la fuerza auspiciosa de las alas.
13.236.17
सेतुकूपतटाकानां कर्ता तु लभते नरः ।
दीर्घायुष्यं च सौभाग्यं तता प्रेत्य गतिं शुभां ॥ १३.२३६.१७ ॥
Quien construye puentes, pozos y estanques obtiene larga vida y buena fortuna, y tras la muerte alcanza un destino auspicioso.
13.236.18
वृक्षसंरोपको यस्तु छायापुष्पफलप्रदः ।
प्रेत्यभावे लभेत्पुण्यमभिगम्यो भवेन्नरः ॥ १३.२३६.१८ ॥
Quien planta árboles, dando sombra, flores y frutos, obtiene mérito tras la muerte y se vuelve accesible y honrado entre los hombres.
13.236.19
यस्तु सङ्क्रमकृल्लोके नदीषु जलहारिणाम् ।
लभेत्पुण्यफलं प्रेत्य व्यसनेभ्यो विमोक्षणम् ॥ १३.२३६.१९ ॥
Quien en el mundo construye un paso en los ríos para quienes transportan agua obtiene, tras la muerte, el fruto del mérito y la liberación de las calamidades.
13.236.20
मार्गकृत्सततं मर्त्यो भवेत्सन्तानवान्नरः ।
कायदोषविमुक्तस्तु तीर्थकृत्सततं भवेत् ॥ १३.२३६.२० ॥
El mortal que construye constantemente un camino tiene descendencia; y quien hace un vado sagrado queda libre de las faltas del cuerpo y permanece siempre puro.
13.236.21
औषधानां प्रदानात्तु सततं कृपयाऽन्वितः ।
भवेद्व्याधिविहीनश्च दीर्घायुश्च विशेषतः ॥ १३.२३६.२१ ॥
Al dar medicinas, quien está constantemente animado de compasión queda libre de enfermedad y, sobre todo, alcanza una larga vida.
13.236.22
अनाथान्पोषयेद्यस्तु कृपणान्धकपङ्गुकान् ।
स च पुण्यफलं प्रेत्य लभते कृच्छ्रमोक्षणम् ॥ १३.२३६.२२ ॥
Quien sostiene a los desamparados, a los miserables, a los ciegos y a los cojos obtiene, tras la muerte, el fruto del mérito y la liberación de la aflicción.
13.236.23
वेदगोष्ठाः शुभाः शाला भिक्षूणां च प्रतिश्रयम् ।
यः कुर्याल्लभते नित्यं नरः प्रेत्य फलं शुभम् ॥ १३.२३६.२३ ॥
Quien construye salas auspiciosas para la recitación védica y refugios para los mendicantes obtiene siempre un fruto auspicioso tras la muerte.
13.236.24
प्रासादवासं विविधं यक्षशोभां लभेत्पुनः ।
विविधं विविधाकारं भक्ष्यभोज्यगुणान्वितम् ॥ १३.२३६.२४ ॥
Obtiene de nuevo morada en mansiones diversas y el esplendor de los yakṣas, de muchas clases y formas, dotadas de las cualidades de la comida y la bebida.
13.236.25
रम्यं तं दैवगोवाटं यः कुर्याल्लभते नरः ।
प्रेत्य भावे शुभां जातिं व्याधिमोक्षं तथैव च ॥ १३.२३६.२५ ॥
El hombre que construye aquel delicioso establo divino obtiene, tras la muerte, un nacimiento venturoso y la liberación de la enfermedad.
13.236.26
एवं नानाविधं द्रव्यं दानकर्ता लभेत्फलम् ॥ १३.२३६.२६ ॥
Así, quien da dones de muchas clases de bienes obtiene su fruto.
13.236.27
कृतं दत्तं यथा यावत्तस्य तल्लभते फलम् ।
एतन्मे देवदेवेश तत्र कौतूहलं महत् ॥ १३.२३६.२७ ॥
¿Cómo obtiene el fruto de lo que hizo y dio, cuánto y de qué manera? Oh señor de los dioses, tengo gran curiosidad por esto.
13.236.28
प्रेत्यिभावे शृणु फलं दत्तस्य च कृतस्य च ।
दानं षङ्गुणयुक्तं तु तदर्हाय यथाविधिः।
यथाविभवतो दानं दातव्यमिति मानवैः ॥ १३.२३६.२८ ॥
Escucha el fruto, en el estado tras la muerte, de lo que se da y de lo que se hace. El don dotado de seis cualidades debe darse por los hombres a quien es digno, según la norma, conforme a sus medios.
13.236.29
बुद्धिमायुष्यमारोग्यं बलं भाग्यं तथाऽऽगमम् ।
रूपेण सप्तधा भूत्वा मानुष्यं फलति ध्रुवम् ॥ १३.२३६.२९ ॥
Inteligencia, larga vida, salud, fuerza, fortuna y llegada de riquezas: en estas siete formas, la condición humana sin duda da su fruto.
13.236.30
इदं दत्तमिदं देयमित्येवं फलकाङ्क्षया ।
यद्दत्तं तत्तदेव स्यान्न तु किञ्चन लभ्यते ॥ १३.२३६.३० ॥
Lo que se da con deseo de fruto, pensando 'esto ha sido dado, esto debe darse', sigue siendo solo lo que fue dado; nada se obtiene con ello.
13.236.31
ध्रुवं देव्यत्तमे दानं मध्यमे त्वधमं फलम् ॥ १३.२३६.३१ ॥
Ciertamente, oh diosa, el don supremo da el fruto supremo, pero el don mediano da el fruto más bajo.