ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.236
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.236.1
भगवन्देवदेवेश कथं देयं तिलान्वितम् ।
तस्य तस्य फलं ब्रूहि दत्तस्य च कृतस्य च ॥ १३.२३६.१ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ହେ ଦେବଦେବେଶ, ତିଳ ସହିତ କିପରି ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ? ତାର ଏବଂ ଦତ୍ତ ଓ କୃତର ଫଳ କହନ୍ତୁ।
13.236.2
तिलकल्पविधिं देवि तन्मे शृणु समाहिता ॥ १३.२३६.२ ॥
ହେ ଦେବୀ, ତିଳକଳ୍ପ ବିଧି ମୋଠାରୁ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ଶୁଣ।
13.236.3
समृद्धैरसमृद्धैर्वा तिला देया विशेषतः ।
तिलाः पवित्राः पापघ्नाः सुपुण्या इति संस्मृताः ॥ १३.२३६.३ ॥
ସମୃଦ୍ଧ ହେଉ କି ଅସମୃଦ୍ଧ, ବିଶେଷତଃ ତିଳ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ। ତିଳ ପବିତ୍ର, ପାପନାଶକ ଓ ଅତି ପୁଣ୍ୟଦାୟକ ବୋଲି ସ୍ମୃତ।
13.236.4
न्यायतस्तु तिलाञ्शुद्धान्संहृत्याथ स्वशक्तिनः ।
तिलराशिं पुनः कुर्यात्पर्वाताभं सुरस्नकम्।
महान्तं यदि वा स्तोकं नानाद्रव्यसमन्वितम् ॥ १३.२३६.४ ॥
ନ୍ୟାୟତଃ ଶୁଦ୍ଧ ତିଳ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ସଂଗ୍ରହ କରି ପର୍ବତ ପରି ତିଳରାଶି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ, ଦେବତାଙ୍କ ସ୍ନାନସ୍ଥଳ ପରି, ବଡ଼ ହେଉ କି ଛୋଟ, ନାନା ଦ୍ରବ୍ୟ ସହିତ।
13.236.5
सुवर्णरजताभ्यां च मणिमुक्ताप्रवालकैः ।
अलङ्कृत्य यथायोगं सपताकं सवेदिकम्।
सभूषणं सवस्त्रं च शयनासनसंमितम् ॥ १३.२३६.५ ॥
ସୁନା, ରୂପା, ମଣି, ମୁକ୍ତା ଓ ପ୍ରବାଳରେ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଅଳଙ୍କୃତ କରି, ପତାକା ଓ ବେଦି ସହିତ, ଅଳଙ୍କାର ଓ ବସ୍ତ୍ର ସହିତ, ଶଯ୍ୟା ଓ ଆସନ ପରିମାଣ ଅନୁସାରେ।
13.236.6
प्रायशः कौमुदीमासे पौर्णमास्यां विशेषतः ।
भोजयित्वा च विधिवद्ब्राह्म्णानर्हतो बहून् ॥ १३.२३६.६ ॥
ପ୍ରାୟଶଃ କୌମୁଦୀ ମାସରେ, ବିଶେଷତଃ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ, ବିଧି ଅନୁସାରେ ଅନେକ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇ।
13.236.7
स्वयं कृतोपवासश्च वृत्तशौचसमन्वितः ।
दद्यात्प्रदक्षिणीकृत्य तिलराशिं सदक्षिणम् ॥ १३.२३६.७ ॥
ନିଜେ ଉପବାସ କରି, ସଦାଚାର ଓ ଶୌଚରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ତିଳ ରାଶି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
13.236.8
एकस्यापि बहूनां वा दातव्यं भूतिमिच्छता ।
तस्य दानफलं देवि अग्निष्टोमेन संयुतम् ॥ १३.२३६.८ ॥
ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଲୋକ ଜଣେ କିମ୍ବା ଅନେକଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ହେ ଦେବୀ, ସେହି ଦାନର ଫଳ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞ ସହିତ ସମାନ।
13.236.9
केवलं वा तिलैरेव भूमौ कृत्वा गवाकृतिम् ।
सवस्त्रकं सरत्नं च पुंसा गोदानकाङ्क्षिणा।
तदर्हाय प्रदातव्यं तस्य गोदानतः फलम् ॥ १३.२३६.९ ॥
କିମ୍ବା କେବଳ ତିଳରେ ହିଁ ଭୂମିରେ ଗାଈର ଆକୃତି କରି, ବସ୍ତ୍ର ଓ ରତ୍ନ ସହିତ ଗୋଦାନ ଇଚ୍ଛୁକ ପୁରୁଷ ଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ; ତାହାର ଫଳ ଗୋଦାନର ଫଳ।
13.236.10
शरावांस्तिलसम्पूर्णान्सहिरण्यान्सचम्पकान् ।
नृपोऽददद्ब्राह्मणाय सु पुण्यफलभाग्भवेत् ॥ १३.२३६.१० ॥
ରାଜା ତିଳରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ମୃଣ୍ମୟ ପାତ୍ର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଚମ୍ପକ ପୁଷ୍ପ ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ କଲେ ସେ ପୁଣ୍ୟ ଫଳର ଭାଗୀ ହୁଏ।
13.236.11
एवं तिलमयं देयं नरेण हितमिच्छता ।
नानादानफलं भूयः शृणु देवि समाहिता ॥ १३.२३६.११ ॥
ଏହିପରି ହିତ ଇଚ୍ଛୁକ ମନୁଷ୍ୟ ତିଳମୟ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ହେ ଦେବୀ, ଏବେ ବିବିଧ ଦାନର ଫଳ ସମାହିତ ହୋଇ ଶୁଣ।
13.236.12
बलमायुष्यमारोग्यमन्नदानाल्लभेन्नरः ।
पानीयदस्तु सौभाग्यं रसज्ञानं लभेन्नरः ॥ १३.२३६.१२ ॥
ଅନ୍ନଦାନରୁ ମନୁଷ୍ୟ ବଳ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଆରୋଗ୍ୟ ଲାଭ କରେ; ଏବଂ ଜଳଦାନକାରୀ ମନୁଷ୍ୟ ସୌଭାଗ୍ୟ ଓ ରସଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରେ।
13.236.13
वस्त्रदानाद्वपुःशोभामलङ्कारं लभेन्नरः ।
दीपदो बुद्धिवैशद्यं द्युतिशोभां लभेन्नरः ॥ १३.२३६.१३ ॥
ବସ୍ତ୍ରଦାନରେ ମଣିଷ ଶରୀରର ଶୋଭା ଓ ଅଳଙ୍କାର ପାଏ। ଦୀପଦାନକାରୀ ବୁଦ୍ଧିର ନିର୍ମଳତା ଓ ତେଜର ଶୋଭା ପାଏ।
13.236.14
राजपीडाविमोक्षं तु छत्रदो लभते फलम् ।
दासीदासप्रदानात्तु भवेत्कर्मान्तभाङ्नरः।
दासीदासं च विविधं लभेत्प्रेत्य गुणान्वितम् ॥ १३.२३६.१४ ॥
ଛତ୍ରଦାନକାରୀ ରାଜପୀଡ଼ାରୁ ମୁକ୍ତିର ଫଳ ପାଏ। ଦାସଦାସୀ ଦାନ କରି ମଣିଷ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟର ସମାପ୍ତି ପାଏ; ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଗୁଣବାନ ବିବିଧ ଦାସଦାସୀ ପାଏ।
13.236.15
यानानि वाहनं चैव तदर्हाय ददन्नरः ।
पादरोगपरिक्लेशान्मुक्तः श्वसनवाहवान्।
विचित्र रमणीयं च लभते यानवाहनम् ॥ १३.२३६.१५ ॥
ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଯାନ ଓ ବାହନ ଦାନ କରୁଥିବା ମଣିଷ ପାଦରୋଗର କଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ପବନ ପରି ବେଗବାନ ଘୋଡ଼ାଙ୍କ ସହିତ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ରମଣୀୟ ଯାନବାହନ ପାଏ।
13.236.16
प्रतिश्रयप्रदानं च तदर्हाय तदिच्छते ।
वर्षाकाले तु रात्रौ वा लभेत्पक्षबलं शुभम् ॥ १३.२३६.१६ ॥
ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଦାନ, ଏବଂ ଯିଏ ଇଚ୍ଛା କରେ ତାକୁ ଦେବା; ବର୍ଷାକାଳରେ କିମ୍ବା ରାତିରେ ଶୁଭ ପକ୍ଷବଳ ପାଏ।
13.236.17
सेतुकूपतटाकानां कर्ता तु लभते नरः ।
दीर्घायुष्यं च सौभाग्यं तता प्रेत्य गतिं शुभां ॥ १३.२३६.१७ ॥
ସେତୁ, କୂଅ ଓ ପୋଖରୀ ନିର୍ମାଣକାରୀ ମଣିଷ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ସୌଭାଗ୍ୟ ପାଏ; ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଶୁଭ ଗତି ପାଏ।
13.236.18
वृक्षसंरोपको यस्तु छायापुष्पफलप्रदः ।
प्रेत्यभावे लभेत्पुण्यमभिगम्यो भवेन्नरः ॥ १३.२३६.१८ ॥
ଯେ ଗଛ ଲଗାଏ ଏବଂ ଛାଇ, ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଦିଏ, ସେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ପୁଣ୍ୟ ପାଏ; ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୁଲଭ ଓ ଆଦରଣୀୟ ହୁଏ।
13.236.19
यस्तु सङ्क्रमकृल्लोके नदीषु जलहारिणाम् ।
लभेत्पुण्यफलं प्रेत्य व्यसनेभ्यो विमोक्षणम् ॥ १३.२३६.१९ ॥
ଯିଏ ଜଗତରେ ନଦୀରେ ଜଳ ବହନକାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପାର ହେବାର ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ, ସେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ପୁଣ୍ୟଫଳ ପାଏ ଏବଂ ବିପଦରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ।
13.236.20
मार्गकृत्सततं मर्त्यो भवेत्सन्तानवान्नरः ।
कायदोषविमुक्तस्तु तीर्थकृत्सततं भवेत् ॥ १३.२३६.२० ॥
ଯିଏ ସତତ ପଥ ନିର୍ମାଣ କରେ, ସେ ସନ୍ତାନବାନ ହୁଏ; ଏବଂ ଯିଏ ତୀର୍ଥ ନିର୍ମାଣ କରେ, ସେ ଶରୀର ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସଦା ପବିତ୍ର ରହେ।
13.236.21
औषधानां प्रदानात्तु सततं कृपयाऽन्वितः ।
भवेद्व्याधिविहीनश्च दीर्घायुश्च विशेषतः ॥ १३.२३६.२१ ॥
ଔଷଧ ଦାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ସଦା କରୁଣାରେ ଯୁକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତି ରୋଗମୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ବିଶେଷ ଭାବେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ପାଏ।
13.236.22
अनाथान्पोषयेद्यस्तु कृपणान्धकपङ्गुकान् ।
स च पुण्यफलं प्रेत्य लभते कृच्छ्रमोक्षणम् ॥ १३.२३६.२२ ॥
ଯିଏ ଅନାଥ, ଦୀନ, ଅନ୍ଧ ଓ ଖଞ୍ଜମାନଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରେ, ସେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ପୁଣ୍ୟଫଳ ପାଏ ଏବଂ କଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ।
13.236.23
वेदगोष्ठाः शुभाः शाला भिक्षूणां च प्रतिश्रयम् ।
यः कुर्याल्लभते नित्यं नरः प्रेत्य फलं शुभम् ॥ १३.२३६.२३ ॥
ଯିଏ ବେଦପାଠ ପାଇଁ ଶୁଭ ସଭା, ଶାଳା ଓ ଭିକ୍ଷୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ ନିର୍ମାଣ କରେ, ସେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସଦା ଶୁଭ ଫଳ ପାଏ।
13.236.24
प्रासादवासं विविधं यक्षशोभां लभेत्पुनः ।
विविधं विविधाकारं भक्ष्यभोज्यगुणान्वितम् ॥ १३.२३६.२४ ॥
ସେ ପୁନଶ୍ଚ ବିବିଧ ପ୍ରାସାଦରେ ବାସ ଏବଂ ଯକ୍ଷଙ୍କ ପରି ଶୋଭା ପାଏ—ବିବିଧ ଆକୃତିର, ଭକ୍ଷ୍ୟ-ଭୋଜ୍ୟ ଗୁଣରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ।
13.236.25
रम्यं तं दैवगोवाटं यः कुर्याल्लभते नरः ।
प्रेत्य भावे शुभां जातिं व्याधिमोक्षं तथैव च ॥ १३.२३६.२५ ॥
ସେହି ରମଣୀୟ ଦୈବ ଗୋଶାଳା ଯେ ମାନବ ନିର୍ମାଣ କରେ, ସେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଶୁଭ ଜନ୍ମ ଓ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ ।
13.236.26
एवं नानाविधं द्रव्यं दानकर्ता लभेत्फलम् ॥ १३.२३६.२६ ॥
ଏହିପରି ନାନା ପ୍ରକାର ଦ୍ରବ୍ୟ ଦାନକାରୀ ତାହାର ଫଳ ଲାଭ କରେ ।
13.236.27
कृतं दत्तं यथा यावत्तस्य तल्लभते फलम् ।
एतन्मे देवदेवेश तत्र कौतूहलं महत् ॥ १३.२३६.२७ ॥
ଯାହା କରାଯାଇଛି ଓ ଦିଆଯାଇଛି, ଯେତେ ଓ ଯେପରି, ତାହାର ଫଳ ସେ କିପରି ପାଏ? ହେ ଦେବଦେବ, ଏଥିରେ ମୋର ମହା କୌତୂହଳ ।
13.236.28
प्रेत्यिभावे शृणु फलं दत्तस्य च कृतस्य च ।
दानं षङ्गुणयुक्तं तु तदर्हाय यथाविधिः।
यथाविभवतो दानं दातव्यमिति मानवैः ॥ १३.२३६.२८ ॥
ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଦତ୍ତ ଓ କୃତର ଫଳ ଶୁଣ। ଷଡ୍ଗୁଣଯୁକ୍ତ ଦାନ ଯୋଗ୍ୟ ପାତ୍ରକୁ ବିଧିପୂର୍ବକ, ନିଜ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁସାରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦେବା ଉଚିତ୍ ।
13.236.29
बुद्धिमायुष्यमारोग्यं बलं भाग्यं तथाऽऽगमम् ।
रूपेण सप्तधा भूत्वा मानुष्यं फलति ध्रुवम् ॥ १३.२३६.२९ ॥
ବୁଦ୍ଧି, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଆରୋଗ୍ୟ, ବଳ, ଭାଗ୍ୟ ଓ ଧନାଗମ—ଏହି ସପ୍ତଧା ରୂପରେ ମାନୁଷ୍ୟତ୍ୱ ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ ଦିଏ ।
13.236.30
इदं दत्तमिदं देयमित्येवं फलकाङ्क्षया ।
यद्दत्तं तत्तदेव स्यान्न तु किञ्चन लभ्यते ॥ १३.२३६.३० ॥
'ଏହା ଦିଆଗଲା, ଏହା ଦେବା ଉଚିତ'—ଏପରି ଫଳ-କାମନାରେ ଯାହା ଦିଆଯାଏ, ତାହା ସେହି ହିଁ ହୁଏ; କିନ୍ତୁ କିଛି ହିଁ ଲବ୍ଧ ହୁଏ ନାହିଁ ।
13.236.31
ध्रुवं देव्यत्तमे दानं मध्यमे त्वधमं फलम् ॥ १३.२३६.३१ ॥
ହେ ଦେବୀ, ଉତ୍ତମ ଦାନର ଫଳ ନିଶ୍ଚୟ ଉତ୍ତମ; ମଧ୍ୟମ ଦାନର ଫଳ ଅଧମ।