Mahābhārata · Adhyāya 13.236
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.236.1
भगवन्देवदेवेश कथं देयं तिलान्वितम् ।
तस्य तस्य फलं ब्रूहि दत्तस्य च कृतस्य च ॥ १३.२३६.१ ॥
Ó bendito senhor, deus dos deuses, como deve ser dada a oferenda com gergelim? Diz-me o fruto de cada coisa, do que é dado e do que é feito.
13.236.2
तिलकल्पविधिं देवि तन्मे शृणु समाहिता ॥ १३.२३६.२ ॥
Ó deusa, ouve com atenção de mim a regra do rito tilakalpa.
13.236.3
समृद्धैरसमृद्धैर्वा तिला देया विशेषतः ।
तिलाः पवित्राः पापघ्नाः सुपुण्या इति संस्मृताः ॥ १३.२३६.३ ॥
Sejam prósperos ou não, deve-se dar sobretudo gergelim. O gergelim é lembrado como puro, destruidor do pecado e muito meritório.
13.236.4
न्यायतस्तु तिलाञ्शुद्धान्संहृत्याथ स्वशक्तिनः ।
तिलराशिं पुनः कुर्यात्पर्वाताभं सुरस्नकम्।
महान्तं यदि वा स्तोकं नानाद्रव्यसमन्वितम् ॥ १३.२३६.४ ॥
Tendo juntado legitimamente gergelim puro segundo os próprios meios, deve-se novamente fazer um monte de gergelim como uma montanha, um banho dos deuses, grande ou pequeno, dotado de diversas coisas.
13.236.5
सुवर्णरजताभ्यां च मणिमुक्ताप्रवालकैः ।
अलङ्कृत्य यथायोगं सपताकं सवेदिकम्।
सभूषणं सवस्त्रं च शयनासनसंमितम् ॥ १३.२३६.५ ॥
Adornado convenientemente com ouro e prata, gemas, pérolas e coral, com bandeiras e um altar, com adornos e tecidos, do tamanho de um leito e de um assento.
13.236.6
प्रायशः कौमुदीमासे पौर्णमास्यां विशेषतः ।
भोजयित्वा च विधिवद्ब्राह्म्णानर्हतो बहून् ॥ १३.२३६.६ ॥
Sobretudo no mês de Kaumudī, especialmente no dia de lua cheia, tendo alimentado segundo a regra muitos brâmanes dignos.
13.236.7
स्वयं कृतोपवासश्च वृत्तशौचसमन्वितः ।
दद्यात्प्रदक्षिणीकृत्य तिलराशिं सदक्षिणम् ॥ १३.२३६.७ ॥
Tendo ele mesmo jejuado e sendo dotado de boa conduta e pureza, deve dar um monte de gergelim, circundando-o, junto com uma dakṣiṇā.
13.236.8
एकस्यापि बहूनां वा दातव्यं भूतिमिच्छता ।
तस्य दानफलं देवि अग्निष्टोमेन संयुतम् ॥ १३.२३६.८ ॥
Quem deseja prosperidade deve dar a um ou a muitos; ó deusa, o fruto desse dom está unido ao sacrifício Agniṣṭoma.
13.236.9
केवलं वा तिलैरेव भूमौ कृत्वा गवाकृतिम् ।
सवस्त्रकं सरत्नं च पुंसा गोदानकाङ्क्षिणा।
तदर्हाय प्रदातव्यं तस्य गोदानतः फलम् ॥ १३.२३६.९ ॥
Ou então, tendo feito apenas com gergelim a forma de uma vaca no chão, junto com tecido e joias, um homem que deseja o dom da vaca deve dá-la a quem é digno; seu fruto é o fruto do dom da vaca.
13.236.10
शरावांस्तिलसम्पूर्णान्सहिरण्यान्सचम्पकान् ।
नृपोऽददद्ब्राह्मणाय सु पुण्यफलभाग्भवेत् ॥ १३.२३६.१० ॥
Um rei que dá a um brâmane tigelas cheias de gergelim, junto com ouro e flores de champaka, torna-se partícipe do fruto do mérito.
13.236.11
एवं तिलमयं देयं नरेण हितमिच्छता ।
नानादानफलं भूयः शृणु देवि समाहिता ॥ १३.२३६.११ ॥
Assim, um homem que deseja o bem deve dar dons feitos de gergelim; ó deusa, ouve agora, atenta, o fruto dos diversos dons.
13.236.12
बलमायुष्यमारोग्यमन्नदानाल्लभेन्नरः ।
पानीयदस्तु सौभाग्यं रसज्ञानं लभेन्नरः ॥ १३.२३६.१२ ॥
Pelo dom de alimento, o homem obtém força, longa vida e saúde; e o homem que dá água obtém boa fortuna e conhecimento dos sabores.
13.236.13
वस्त्रदानाद्वपुःशोभामलङ्कारं लभेन्नरः ।
दीपदो बुद्धिवैशद्यं द्युतिशोभां लभेन्नरः ॥ १३.२३६.१३ ॥
Quem dá roupas obtém beleza do corpo e adornos; quem dá uma lâmpada obtém clareza de intelecto e o esplendor do brilho.
13.236.14
राजपीडाविमोक्षं तु छत्रदो लभते फलम् ।
दासीदासप्रदानात्तु भवेत्कर्मान्तभाङ्नरः।
दासीदासं च विविधं लभेत्प्रेत्य गुणान्वितम् ॥ १३.२३६.१४ ॥
Quem dá um guarda-sol obtém o fruto da libertação da aflição do rei; ao dar servos e servas, o homem alcança a conclusão de sua obra, e após a morte obtém diversos servos e servas dotados de boas qualidades.
13.236.15
यानानि वाहनं चैव तदर्हाय ददन्नरः ।
पादरोगपरिक्लेशान्मुक्तः श्वसनवाहवान्।
विचित्र रमणीयं च लभते यानवाहनम् ॥ १३.२३६.१५ ॥
O homem que dá carruagens e montarias a quem as merece, libertado das aflições da doença dos pés, obtém carruagens e veículos maravilhosos e deleitosos, com corcéis velozes como o vento.
13.236.16
प्रतिश्रयप्रदानं च तदर्हाय तदिच्छते ।
वर्षाकाले तु रात्रौ वा लभेत्पक्षबलं शुभम् ॥ १३.२३६.१६ ॥
Dar abrigo a quem o merece e a quem o deseja; na estação das chuvas ou à noite, obtém-se a força auspiciosa das asas.
13.236.17
सेतुकूपतटाकानां कर्ता तु लभते नरः ।
दीर्घायुष्यं च सौभाग्यं तता प्रेत्य गतिं शुभां ॥ १३.२३६.१७ ॥
Quem constrói pontes, poços e reservatórios obtém longa vida e boa fortuna, e após a morte alcança um destino auspicioso.
13.236.18
वृक्षसंरोपको यस्तु छायापुष्पफलप्रदः ।
प्रेत्यभावे लभेत्पुण्यमभिगम्यो भवेन्नरः ॥ १३.२३६.१८ ॥
Quem planta árvores, dando sombra, flores e frutos, obtém mérito após a morte e se torna acessível e honrado entre os homens.
13.236.19
यस्तु सङ्क्रमकृल्लोके नदीषु जलहारिणाम् ।
लभेत्पुण्यफलं प्रेत्य व्यसनेभ्यो विमोक्षणम् ॥ १३.२३६.१९ ॥
Quem, no mundo, faz uma travessia nos rios para os que carregam água obtém, após a morte, o fruto do mérito e a libertação das calamidades.
13.236.20
मार्गकृत्सततं मर्त्यो भवेत्सन्तानवान्नरः ।
कायदोषविमुक्तस्तु तीर्थकृत्सततं भवेत् ॥ १३.२३६.२० ॥
O mortal que constrói continuamente uma estrada tem descendência; e quem faz um vau sagrado fica livre das faltas do corpo e permanece sempre puro.
13.236.21
औषधानां प्रदानात्तु सततं कृपयाऽन्वितः ।
भवेद्व्याधिविहीनश्च दीर्घायुश्च विशेषतः ॥ १३.२३६.२१ ॥
Ao dar remédios, quem está constantemente animado de compaixão fica livre da doença e, sobretudo, alcança longa vida.
13.236.22
अनाथान्पोषयेद्यस्तु कृपणान्धकपङ्गुकान् ।
स च पुण्यफलं प्रेत्य लभते कृच्छ्रमोक्षणम् ॥ १३.२३६.२२ ॥
Quem sustenta os desamparados, os miseráveis, os cegos e os coxos obtém, após a morte, o fruto do mérito e a libertação da aflição.
13.236.23
वेदगोष्ठाः शुभाः शाला भिक्षूणां च प्रतिश्रयम् ।
यः कुर्याल्लभते नित्यं नरः प्रेत्य फलं शुभम् ॥ १३.२३६.२३ ॥
Quem constrói salas auspiciosas para a recitação védica e abrigos para os mendicantes obtém sempre um fruto auspicioso após a morte.
13.236.24
प्रासादवासं विविधं यक्षशोभां लभेत्पुनः ।
विविधं विविधाकारं भक्ष्यभोज्यगुणान्वितम् ॥ १३.२३६.२४ ॥
Ele obtém de novo morada em mansões variadas e o esplendor dos yakṣas, de muitos tipos e formas, dotados das qualidades de comida e bebida.
13.236.25
रम्यं तं दैवगोवाटं यः कुर्याल्लभते नरः ।
प्रेत्य भावे शुभां जातिं व्याधिमोक्षं तथैव च ॥ १३.२३६.२५ ॥
O homem que constrói aquele encantador curral divino obtém, após a morte, um nascimento auspicioso e a libertação da doença.
13.236.26
एवं नानाविधं द्रव्यं दानकर्ता लभेत्फलम् ॥ १३.२३६.२६ ॥
Assim, quem dá bens de muitos tipos obtém o seu fruto.
13.236.27
कृतं दत्तं यथा यावत्तस्य तल्लभते फलम् ।
एतन्मे देवदेवेश तत्र कौतूहलं महत् ॥ १३.२३६.२७ ॥
Como obtém ele o fruto do que fez e deu, quanto e de que maneira? Ó senhor dos deuses, tenho grande curiosidade sobre isso.
13.236.28
प्रेत्यिभावे शृणु फलं दत्तस्य च कृतस्य च ।
दानं षङ्गुणयुक्तं तु तदर्हाय यथाविधिः।
यथाविभवतो दानं दातव्यमिति मानवैः ॥ १३.२३६.२८ ॥
Ouve o fruto, no estado após a morte, do que é dado e do que é feito. O dom dotado de seis qualidades deve ser dado pelos homens a quem o merece, segundo a regra, conforme seus meios.
13.236.29
बुद्धिमायुष्यमारोग्यं बलं भाग्यं तथाऽऽगमम् ।
रूपेण सप्तधा भूत्वा मानुष्यं फलति ध्रुवम् ॥ १३.२३६.२९ ॥
Inteligência, longa vida, saúde, força, fortuna e chegada de riquezas: nessas sete formas, a condição humana certamente dá seu fruto.
13.236.30
इदं दत्तमिदं देयमित्येवं फलकाङ्क्षया ।
यद्दत्तं तत्तदेव स्यान्न तु किञ्चन लभ्यते ॥ १३.२३६.३० ॥
O que é dado com o desejo do fruto, pensando 'isto foi dado, isto deve ser dado', permanece apenas o que foi dado; nada se obtém por isso.
13.236.31
ध्रुवं देव्यत्तमे दानं मध्यमे त्वधमं फलम् ॥ १३.२३६.३१ ॥
Certamente, ó deusa, o dom supremo traz o fruto supremo, mas o dom mediano traz o fruto mais baixo.