Mahābhārata · Adhyāya 13.237

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Leer con significados

13.237.1

भगवन्देवदेवेश विशिष्टं यज्ञमुच्यते ।
लौकिकं वैदिकं चैव तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२३७.१ ॥

¡Oh bendito, señor de los dioses! Se dice que el sacrificio es excelso. Te ruego que me expliques tanto el sacrificio mundano como el védico.

13.237.2

देवतानां तु पूजा या यज्ञेष्वेव समाहिता ।
यज्ञा वेदेष्वधीताश्च वेदा ब्राह्मणसंयुताः ॥ १३.२३७.२ ॥

La adoración de los dioses se establece únicamente en los sacrificios. Los sacrificios se estudian en los Vedas, y los Vedas van unidos a los Brāhmaṇas.

13.237.3

इदं तु सकलं दिव्यं दिवि वा भुवि वा प्रिये ।
यज्ञार्थं विद्धि तत्सृष्टं लोकानां हितकाम्यया ॥ १३.२३७.३ ॥

Amada, sabe que toda esta creación divina, sea en el cielo o en la tierra, fue hecha para el sacrificio, por el deseo del bienestar de los mundos.

13.237.4

एवं विज्ञाय तत्कर्ता सदारः सततं द्विजः ।
प्रेत्यभावे लभेल्लोकान्ब्रह्मकर्मसमाधिना ॥ १३.२३७.४ ॥

Habiéndolo comprendido, el dvija que lo realiza, junto con su esposa y de continuo, debe obtener, tras la muerte, los mundos por la concentración en el rito sagrado.

13.237.5

ब्राह्मणेष्वेव तद्ब्रह्म नित्यं देवि समाहितम् ।
तस्माद्विप्रैर्यथाशास्त्रं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १३.२३७.५ ॥

Oh diosa, ese brahman siempre está establecido entre los brahmanes. Por tanto, los brahmanes deben actuar según las escrituras, mediante el rito prescrito por la regla.

13.237.6

यज्ञकर्मि कृतं सर्वं देवता अभितर्पयेत् ।
ब्राह्मणाः क्षत्रियाश्चैव यज्ञार्थं प्रायशः स्मृताः ॥ १३.२३७.६ ॥

Todo lo que haga el oficiante del sacrificio debe satisfacer plenamente a los dioses. Los brahmanes y los kshatriyas son en su mayoría recordados como destinados al sacrificio.

13.237.7

अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैर्वेदेषु परिकल्पितैः ।
सुशुद्धैर्यजमानैस्च ऋत्विग्भिश्च यथाविधिः।
शुद्धैर्द्रव्योपकरणैर्यष्टव्यमिति निश्चयः ॥ १३.२३७.७ ॥

Debe realizarse el sacrificio mediante los ritos como el Agniṣṭoma prescritos en los Vedas, por sacrificantes y sacerdotes bien purificados, según la regla, con materiales e instrumentos puros: esta es la conclusión firme.

13.237.8

तथा कृतेषु यज्ञेषु देवानां तोषणं भवेत् ।
तुष्टेषु सर्वदेवेषु यज्वा यज्ञफलं लभेत् ॥ १३.२३७.८ ॥

Cuando los sacrificios se realizan así, los dioses quedan complacidos; y cuando todos los dioses están complacidos, el sacrificante obtiene el fruto del sacrificio.

13.237.9

देवाः सन्तोषिता यज्ञैर्लोकान्संवर्धयन्त्युत ।
उभयोर्लोकयोर्भूतिर्देवि यज्ञे प्रदृश्यते ॥ १३.२३७.९ ॥

Los dioses, satisfechos con los sacrificios, hacen prosperar también los mundos; oh diosa, en el sacrificio se ve la prosperidad de ambos mundos.

13.237.10

तस्माद्यज्वा दिवं गत्वा अमरैः सह मोदते ।
नास्ति यज्ञसमं दानं नास्ति यज्ञसमो निधिः ॥ १३.२३७.१० ॥

Por eso el sacrificante, habiendo ido al cielo, se regocija con los inmortales. No hay don igual al sacrificio, ni tesoro igual al sacrificio.

13.237.11

सर्वधर्मसमुद्देशो देवि यज्ञे समाहितः ।
एषा यज्ञकृता पूजा लौकिकीमपरां शृणु ॥ १३.२३७.११ ॥

Oh diosa, en el sacrificio está contenida la esencia de todo dharma. Esta es la adoración hecha mediante el sacrificio; ahora escucha la otra adoración, la mundana.

13.237.12

देवसत्कारमुद्दिश्य क्रियते लौकिकोत्सवः ॥ १३.२३७.१२ ॥

Se celebra una fiesta mundana con el propósito de honrar a los dioses.

13.237.13

देवगोष्ठेऽधिसंस्कृत्य चोत्सवं यः करोति वै ।
यागान्देवोपहारांश्च शुचिर्भूत्वा यथाविधि।
देवान्सन्तोषयित्वा स देवि धर्ममवाप्नुयात् ॥ १३.२३७.१३ ॥

Quien, en el templo de los dioses, celebra debidamente una fiesta y, purificado, ofrece sacrificios y ofrendas a los dioses según la regla, oh diosa, complace a los dioses y obtiene el dharma.

13.237.14

गन्धमाल्यैश्च विविधैः परमान्नेन धूपनैः ।
बह्वीभिः स्तुतिभिश्चैव स्तुवद्भिः प्रयतैर्नरैः ॥ १३.२३७.१४ ॥

Con guirnaldas perfumadas, diversos manjares, incienso y muchos himnos, mientras hombres disciplinados los alaban.

13.237.15

नृत्तैर्वाद्यैश्च गान्धर्वैरन्यैर्दृष्टिविलोभनैः ।
देवसत्कारमुद्दिश्य कुर्वते ये नरा भुवि ॥ १३.२३७.१५ ॥

Los hombres en la tierra que, con danzas, instrumentos, música celestial y otros espectáculos que deleitan la vista, los celebran en honor de los dioses.

13.237.16

तेषां भक्तिकृतेनैव सत्कारेणैव पूजिताः ।
तेनैव तोषं संयान्ति देवि देवास्त्रिविष्टपे ॥ १३.२३७.१६ ॥

Honrados precisamente por su reverencia devota, oh diosa, los dioses en el cielo quedan satisfechos solo con ello.

13.237.17

मानुषैश्चोपकारैर्वा शुचिभिः सत्परायणैः ।
ब्रह्मचर्यपरैरेतत्कृतं धर्मफलं लभेत् ॥ १३.२३७.१७ ॥

Hecho por personas puras, dedicadas al bien y entregadas a la disciplina del celibato, o mediante servicios a los hombres, esto obtiene el fruto del dharma.

13.237.18

केवलैः स्तुतिभिर्देवि गन्धमाल्यसमाहितैः ।
प्रयतैः शुद्धगात्रैस्तु शुद्धदेशे सुपूजिताः।
सन्तोषं यान्ति ते देवा भक्तैः सम्पूजितास्तथा ॥ १३.२३७.१८ ॥

Oh diosa, los dioses quedan satisfechos cuando son bien honrados en un lugar puro por hombres dominados y de cuerpo puro, adornados con guirnaldas perfumadas, solo con alabanzas; igualmente quedan satisfechos cuando son plenamente honrados por sus devotos.