மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.237
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.237.1
भगवन्देवदेवेश विशिष्टं यज्ञमुच्यते ।
लौकिकं वैदिकं चैव तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२३७.१ ॥
ஓ பகவானே, தேவர்களுக்கெல்லாம் தேவனே! யாகம் சிறப்பானது என்று சொல்லப்படுகிறது. உலகியல் யாகமும் வேத யாகமும் பற்றி எனக்கு விளக்கியருள வேண்டும்.
13.237.2
देवतानां तु पूजा या यज्ञेष्वेव समाहिता ।
यज्ञा वेदेष्वधीताश्च वेदा ब्राह्मणसंयुताः ॥ १३.२३७.२ ॥
தேவர்களின் வழிபாடு யாகங்களிலேயே நிலைபெற்றுள்ளது. யாகங்கள் வேதங்களில் கற்கப்படுகின்றன; வேதங்கள் பிராமணங்களுடன் கூடியவை.
13.237.3
इदं तु सकलं दिव्यं दिवि वा भुवि वा प्रिये ।
यज्ञार्थं विद्धि तत्सृष्टं लोकानां हितकाम्यया ॥ १३.२३७.३ ॥
அன்பே! வானத்திலும் பூமியிலும் உள்ள இந்த முழு தெய்வீகப் படைப்பும், உலகங்களின் நலனை விரும்பி யாகத்திற்காகவே படைக்கப்பட்டது என்று அறிவாயாக.
13.237.4
एवं विज्ञाय तत्कर्ता सदारः सततं द्विजः ।
प्रेत्यभावे लभेल्लोकान्ब्रह्मकर्मसमाधिना ॥ १३.२३७.४ ॥
இதை அறிந்து, மனைவியுடன் கூடிய அந்த துவிஜன், அதைச் செய்பவன், இறப்பிற்குப் பின் பிரம்ம கர்மத்தின் ஒருமுகப்பாட்டால் உலகங்களை அடையட்டும்.
13.237.5
ब्राह्मणेष्वेव तद्ब्रह्म नित्यं देवि समाहितम् ।
तस्माद्विप्रैर्यथाशास्त्रं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १३.२३७.५ ॥
தேவியே! அந்த பிரம்மம் எப்போதும் பிராமணர்களிடத்திலேயே நிலைபெற்றுள்ளது. ஆகையால், அந்தணர்கள் சாஸ்திரப்படி, விதிக்கப்பட்ட கர்மத்தால் செயல்பட வேண்டும்.
13.237.6
यज्ञकर्मि कृतं सर्वं देवता अभितर्पयेत् ।
ब्राह्मणाः क्षत्रियाश्चैव यज्ञार्थं प्रायशः स्मृताः ॥ १३.२३७.६ ॥
யாகம் செய்பவர் செய்யும் அனைத்தும் தேவர்களை முழுமையாக திருப்திப்படுத்த வேண்டும். பிராமணர்களும் சத்திரியர்களுமே பெரும்பாலும் யாகத்திற்காக நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்.
13.237.7
अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैर्वेदेषु परिकल्पितैः ।
सुशुद्धैर्यजमानैस्च ऋत्विग्भिश्च यथाविधिः।
शुद्धैर्द्रव्योपकरणैर्यष्टव्यमिति निश्चयः ॥ १३.२३७.७ ॥
வேதங்களில் விதிக்கப்பட்ட அக்னிஷ்டோமம் முதலிய யாகங்களால், நன்கு தூய்மையான யஜமானர்களாலும் ருத்விக்குகளாலும் விதிப்படி, தூய்மையான பொருட்களாலும் உபகரணங்களாலும் யாகம் செய்ய வேண்டும் என்பது உறுதி.
13.237.8
तथा कृतेषु यज्ञेषु देवानां तोषणं भवेत् ।
तुष्टेषु सर्वदेवेषु यज्वा यज्ञफलं लभेत् ॥ १३.२३७.८ ॥
இவ்வாறு யாகங்கள் செய்யப்படும்போது தேவர்கள் மகிழ்வர்; எல்லா தேவர்களும் மகிழ்ந்தால் யாகம் செய்பவன் யாகப் பலனைப் பெறுவான்.
13.237.9
देवाः सन्तोषिता यज्ञैर्लोकान्संवर्धयन्त्युत ।
उभयोर्लोकयोर्भूतिर्देवि यज्ञे प्रदृश्यते ॥ १३.२३७.९ ॥
யாகங்களால் மகிழ்ந்த தேவர்கள் உலகங்களை வளர்க்கிறார்கள். தேவியே, யாகத்திலேயே இரு உலகங்களின் செழிப்பும் காணப்படுகிறது.
13.237.10
तस्माद्यज्वा दिवं गत्वा अमरैः सह मोदते ।
नास्ति यज्ञसमं दानं नास्ति यज्ञसमो निधिः ॥ १३.२३७.१० ॥
ஆகவே யாகம் செய்பவன் சுவர்க்கம் சென்று அமரர்களுடன் மகிழ்கிறான். யாகத்திற்கு நிகரான தானம் இல்லை; யாகத்திற்கு நிகரான செல்வமும் இல்லை.
13.237.11
सर्वधर्मसमुद्देशो देवि यज्ञे समाहितः ।
एषा यज्ञकृता पूजा लौकिकीमपरां शृणु ॥ १३.२३७.११ ॥
தேவியே, யாகத்தில்தான் எல்லா தர்மங்களின் சாரமும் அடங்கியுள்ளது. இது யாகத்தால் செய்யப்படும் பூஜை; இனி வேறு உலகியல் பூஜையைக் கேள்.
13.237.12
देवसत्कारमुद्दिश्य क्रियते लौकिकोत्सवः ॥ १३.२३७.१२ ॥
தேவர்களை மதிக்கும் நோக்கத்துடன் உலகியல் விழா செய்யப்படுகிறது.
13.237.13
देवगोष्ठेऽधिसंस्कृत्य चोत्सवं यः करोति वै ।
यागान्देवोपहारांश्च शुचिर्भूत्वा यथाविधि।
देवान्सन्तोषयित्वा स देवि धर्ममवाप्नुयात् ॥ १३.२३७.१३ ॥
தேவ ஆலயத்தில் முறைப்படி விழாவை நடத்தி, தூய்மையுடன் யாகங்களும் தேவ-காணிக்கைகளும் செய்பவன், தேவி, தேவர்களை மகிழ்வித்து தர்மத்தைப் பெறுவான்.
13.237.14
गन्धमाल्यैश्च विविधैः परमान्नेन धूपनैः ।
बह्वीभिः स्तुतिभिश्चैव स्तुवद्भिः प्रयतैर्नरैः ॥ १३.२३७.१४ ॥
நறுமண மாலைகள், பலவகை உயர்ந்த உணவு, தூபம், பல துதிப்பாடல்கள் ஆகியவற்றுடன், அடக்கமுள்ள மனிதர்கள் துதித்துப் போற்றுகின்றனர்.
13.237.15
नृत्तैर्वाद्यैश्च गान्धर्वैरन्यैर्दृष्टिविलोभनैः ।
देवसत्कारमुद्दिश्य कुर्वते ये नरा भुवि ॥ १३.२३७.१५ ॥
நடனம், இசைக்கருவிகள், கந்தர்வ இசை மற்றும் கண்ணைக் கவரும் பிற நிகழ்ச்சிகளுடன், தேவர்களைக் கௌரவிக்கும் நோக்கில் பூமியில் மனிதர்கள் செய்பவர்கள்.
13.237.16
तेषां भक्तिकृतेनैव सत्कारेणैव पूजिताः ।
तेनैव तोषं संयान्ति देवि देवास्त्रिविष्टपे ॥ १३.२३७.१६ ॥
அவர்களின் பக்தியுடன் செய்யப்பட்ட மரியாதையாலேயே வணங்கப்பட்ட தேவர்கள், தேவி, சொர்க்கத்தில் அதனால் மகிழ்ச்சியடைகின்றனர்.
13.237.17
मानुषैश्चोपकारैर्वा शुचिभिः सत्परायणैः ।
ब्रह्मचर्यपरैरेतत्कृतं धर्मफलं लभेत् ॥ १३.२३७.१७ ॥
மனிதர்களின் உதவிகளாலோ, தூய்மையும் நல்லொழுக்கமும் உடையவர்களும் பிரம்மசரியத்தில் நிலைத்தவர்களும் செய்த இதனாலோ தர்மத்தின் பலனைப் பெறுவர்.
13.237.18
केवलैः स्तुतिभिर्देवि गन्धमाल्यसमाहितैः ।
प्रयतैः शुद्धगात्रैस्तु शुद्धदेशे सुपूजिताः।
सन्तोषं यान्ति ते देवा भक्तैः सम्पूजितास्तथा ॥ १३.२३७.१८ ॥
தேவி, வெறும் துதிகளாலும், நறுமண மாலைகளுடன், அடக்கமுள்ள தூய உடலுடைய மனிதர்களால் தூய இடத்தில் நன்கு பூஜிக்கப்பட்டு தேவர்கள் மகிழ்கின்றனர்; பக்தர்களால் நன்கு பூஜிக்கப்பட்டாலும் அவ்வாறே மகிழ்கின்றனர்.
13.237.19
देवान्सन्तोषयित्वैव देवि धर्ममवाप्नुयात् ॥ १३.२३७.१९ ॥
தேவியே, தேவர்களை மகிழ்வித்தாலேயே ஒருவன் தர்மத்தை அடைகிறான்.
13.237.20
त्रिविष्टपस्था वै भूमौ देवा मानुषचेष्टितम् ।
कथं ज्ञास्यन्ति विधिवत्तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२३७.२० ॥
சொர்க்கத்தில் வசிக்கும் தேவர்கள் பூமியில் மனிதர்களின் நடத்தையை முறைப்படி எவ்வாறு அறிவார்கள்? அதை எனக்குச் சொல்ல வேண்டும்.
13.237.21
तदहं तेप्रवक्ष्यामि यथा तैर्विद्यते प्रिये ।
प्राणिनां तु शरीरेषु अन्तरात्मा व्यवस्थितः ॥ १३.२३७.२१ ॥
ஆகவே, அன்பே, அவர்கள் எவ்வாறு அறிகிறார்கள் என்பதை உனக்குச் சொல்கிறேன். உயிரினங்களின் உடல்களில் உள்ளான ஆன்மா நிலைகொண்டுள்ளது.
13.237.22
आत्मानं परमं देवमिति विद्धि शुभेक्षणे ।
आत्मा मनोव्यवस्थानात्सर्वं वेत्ति शुभाशुभम् ॥ १३.२३७.२२ ॥
நல்ல கண்களை உடையவளே, இந்த ஆன்மாவை மேலான தெய்வமென அறி. மனம் நிலைபெறுவதால் ஆன்மா நன்மையும் தீமையும் அனைத்தையும் அறிகிறது.
13.237.23
आत्मैव देवास्तद्विद्युरव्यग्रमनसा कृतम् ।
सतां मनोव्यवस्थानाच्छुभं भवति वै नृणाम् ॥ १३.२३७.२३ ॥
ஆன்மாவே தேவர்கள்; ஊசலாடாத மனத்தோடு செய்யப்பட்டதை அவர்கள் அறிகிறார்கள். நல்லோரின் மனம் நிலைபெறுவதால் மனிதர்களுக்கு நன்மை உண்டாகிறது.
13.237.24
तस्माद्देवाऽभिसम्पूज्या ब्राह्मणानां तथैव च ।
यज्ञाश्च धर्मकार्याणि गुरुपूजा च शोभने ॥ १३.२३७.२४ ॥
ஆகவே, அழகியே, தேவர்களையும் அதேபோல் பிராமணர்களையும் நன்கு வழிபட வேண்டும்; யாகங்களும் தர்மச் செயல்களும் குருவழிபாடும் (செய்ய வேண்டும்).
13.237.25
शुद्धगात्रैर्व्रतयुतैस्तन्मयैस्तत्परायणैः ।
एवं व्यवस्थितैर्नित्यं कर्तव्यमिति निश्चयः ॥ १३.२३७.२५ ॥
தூய உடலுடையோராய், விரதங்களுடன் கூடியோராய், அதில் மூழ்கியோராய், அதையே பற்றுக்கோடாகக் கொண்டோராய், இவ்வாறு நிலைபெற்று எப்போதும் இதைச் செய்ய வேண்டும் என்பது உறுதி.
13.237.26
एवं कृत्वा शुभाकाङ्क्षी परत्रेह च मोदते ।
अन्यथा मन आविश्य कृतं न फलति प्रिये।
ऋतेऽपि तु मनो देवि अशुभं फलति ध्रुवम् ॥ १३.२३७.२६ ॥
நன்மையை விரும்பி இவ்வாறு செய்பவன் இம்மையிலும் மறுமையிலும் மகிழ்கிறான். இல்லையெனில், மனம் ஈடுபடாமல் செய்த செயல் பலன் தராது. தேவி, மனமின்றியும் தீயது நிச்சயமாகப் பலன் தரும்.