ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.237
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.237.1
भगवन्देवदेवेश विशिष्टं यज्ञमुच्यते ।
लौकिकं वैदिकं चैव तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२३७.१ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ଦେବଦେବ! ଯଜ୍ଞ ବିଶିଷ୍ଟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଲୌକିକ ଓ ବୈଦିକ ଯଜ୍ଞ ବିଷୟରେ ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।
13.237.2
देवतानां तु पूजा या यज्ञेष्वेव समाहिता ।
यज्ञा वेदेष्वधीताश्च वेदा ब्राह्मणसंयुताः ॥ १३.२३७.२ ॥
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଯେଉଁ ପୂଜା, ତାହା ଯଜ୍ଞରେ ହିଁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। ଯଜ୍ଞସମୂହ ବେଦରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରାଯାଏ; ବେଦ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ।
13.237.3
इदं तु सकलं दिव्यं दिवि वा भुवि वा प्रिये ।
यज्ञार्थं विद्धि तत्सृष्टं लोकानां हितकाम्यया ॥ १३.२३७.३ ॥
ହେ ପ୍ରିୟେ! ସ୍ୱର୍ଗରେ ହେଉ କି ପୃଥିବୀରେ ହେଉ, ଏହି ସମଗ୍ର ଦିବ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି ଲୋକହିତ କାମନାରେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟ ହୋଇଛି ବୋଲି ଜାଣ।
13.237.4
एवं विज्ञाय तत्कर्ता सदारः सततं द्विजः ।
प्रेत्यभावे लभेल्लोकान्ब्रह्मकर्मसमाधिना ॥ १३.२३७.४ ॥
ଏହା ଜାଣି, ପତ୍ନୀ ସହିତ ସେହି ଦ୍ୱିଜ, ଯିଏ ଏହାର କର୍ତ୍ତା, ସର୍ବଦା, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ବ୍ରହ୍ମକର୍ମ ସମାଧିରେ ଲୋକ ପାଉ।
13.237.5
ब्राह्मणेष्वेव तद्ब्रह्म नित्यं देवि समाहितम् ।
तस्माद्विप्रैर्यथाशास्त्रं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १३.२३७.५ ॥
ହେ ଦେବୀ! ସେହି ବ୍ରହ୍ମ ସର୍ବଦା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କଠାରେ ହିଁ ସମାହିତ। ତେଣୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶାସ୍ତ୍ରାନୁସାରେ, ବିଧିଦୃଷ୍ଟ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା (ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ)।
13.237.6
यज्ञकर्मि कृतं सर्वं देवता अभितर्पयेत् ।
ब्राह्मणाः क्षत्रियाश्चैव यज्ञार्थं प्रायशः स्मृताः ॥ १३.२३७.६ ॥
ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା କରିଥିବା ସବୁ କିଛି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତ କରୁ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟ ହିଁ ପ୍ରାୟତଃ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସ୍ମୃତ ଅଛନ୍ତି।
13.237.7
अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैर्वेदेषु परिकल्पितैः ।
सुशुद्धैर्यजमानैस्च ऋत्विग्भिश्च यथाविधिः।
शुद्धैर्द्रव्योपकरणैर्यष्टव्यमिति निश्चयः ॥ १३.२३७.७ ॥
ବେଦରେ ବିହିତ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଆଦି ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା, ସୁଶୁଦ୍ଧ ଯଜମାନ ଓ ଋତ୍ବିଜ୍ମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଧି ଅନୁସାରେ, ଶୁଦ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ଉପକରଣରେ ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ନିଶ୍ଚୟ।
13.237.8
तथा कृतेषु यज्ञेषु देवानां तोषणं भवेत् ।
तुष्टेषु सर्वदेवेषु यज्वा यज्ञफलं लभेत् ॥ १३.२३७.८ ॥
ଏହିପରି ଯଜ୍ଞ କରାଗଲେ ଦେବତାମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଦେବତା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ ଯଜମାନ ଯଜ୍ଞଫଳ ପାଏ।
13.237.9
देवाः सन्तोषिता यज्ञैर्लोकान्संवर्धयन्त्युत ।
उभयोर्लोकयोर्भूतिर्देवि यज्ञे प्रदृश्यते ॥ १३.२३७.९ ॥
ଯଜ୍ଞରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଦେବତାମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତି। ହେ ଦେବୀ, ଯଜ୍ଞରେ ହିଁ ଉଭୟ ଲୋକର ସମୃଦ୍ଧି ଦେଖାଯାଏ।
13.237.10
तस्माद्यज्वा दिवं गत्वा अमरैः सह मोदते ।
नास्ति यज्ञसमं दानं नास्ति यज्ञसमो निधिः ॥ १३.२३७.१० ॥
ତେଣୁ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇ ଅମରମାନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରେ। ଯଜ୍ଞ ସମାନ ଦାନ ନାହିଁ; ଯଜ୍ଞ ସମାନ ନିଧି ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
13.237.11
सर्वधर्मसमुद्देशो देवि यज्ञे समाहितः ।
एषा यज्ञकृता पूजा लौकिकीमपरां शृणु ॥ १३.२३७.११ ॥
ହେ ଦେବୀ, ଯଜ୍ଞରେ ହିଁ ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ସାର ନିହିତ। ଏହା ଯଜ୍ଞରେ କରାଯାଉଥିବା ପୂଜା; ଏବେ ଆଉ ଏକ ଲୌକିକ ପୂଜା ଶୁଣ।
13.237.12
देवसत्कारमुद्दिश्य क्रियते लौकिकोत्सवः ॥ १३.२३७.१२ ॥
ଦେବତା ସତ୍କାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଲୌକିକ ଉତ୍ସବ କରାଯାଏ।
13.237.13
देवगोष्ठेऽधिसंस्कृत्य चोत्सवं यः करोति वै ।
यागान्देवोपहारांश्च शुचिर्भूत्वा यथाविधि।
देवान्सन्तोषयित्वा स देवि धर्ममवाप्नुयात् ॥ १३.२३७.१३ ॥
ଯିଏ ଦେବମନ୍ଦିରରେ ବିଧି ଅନୁସାରେ ଉତ୍ସବ କରେ ଓ ଶୁଚି ହୋଇ ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ଦେବୋପହାର ଅର୍ପଣ କରେ, ହେ ଦେବି, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି ଧର୍ମ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
13.237.14
गन्धमाल्यैश्च विविधैः परमान्नेन धूपनैः ।
बह्वीभिः स्तुतिभिश्चैव स्तुवद्भिः प्रयतैर्नरैः ॥ १३.२३७.१४ ॥
ସୁଗନ୍ଧି ମାଳା, ବିବିଧ ଉତ୍ତମ ଅନ୍ନ, ଧୂପ ଏବଂ ଅନେକ ସ୍ତୁତି ସହିତ, ସଂଯମୀ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା ବେଳେ।
13.237.15
नृत्तैर्वाद्यैश्च गान्धर्वैरन्यैर्दृष्टिविलोभनैः ।
देवसत्कारमुद्दिश्य कुर्वते ये नरा भुवि ॥ १३.२३७.१५ ॥
ନୃତ୍ୟ, ବାଦ୍ୟ, ଗାନ୍ଧର୍ବ ସଙ୍ଗୀତ ଏବଂ ଆଖିକୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା ଅନ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶନ ସହିତ, ଦେବସତ୍କାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ କରନ୍ତି।
13.237.16
तेषां भक्तिकृतेनैव सत्कारेणैव पूजिताः ।
तेनैव तोषं संयान्ति देवि देवास्त्रिविष्टपे ॥ १३.२३७.१६ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ସତ୍କାରରେ ହିଁ ପୂଜିତ ହୋଇ, ହେ ଦେବି, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବତାମାନେ ସେଥିରେ ହିଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
13.237.17
मानुषैश्चोपकारैर्वा शुचिभिः सत्परायणैः ।
ब्रह्मचर्यपरैरेतत्कृतं धर्मफलं लभेत् ॥ १३.२३७.१७ ॥
ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପକାର ଦ୍ୱାରା, କିମ୍ବା ଶୁଚି, ସତ୍ପରାୟଣ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟରେ ନିରତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୃତ ଏହା ଧର୍ମଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରାଏ।
13.237.18
केवलैः स्तुतिभिर्देवि गन्धमाल्यसमाहितैः ।
प्रयतैः शुद्धगात्रैस्तु शुद्धदेशे सुपूजिताः।
सन्तोषं यान्ति ते देवा भक्तैः सम्पूजितास्तथा ॥ १३.२३७.१८ ॥
ହେ ଦେବି, କେବଳ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା, ସୁଗନ୍ଧି ମାଳା ସହିତ, ସଂଯମୀ ଓ ଶୁଦ୍ଧଦେହୀ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ଥାନରେ ଉତ୍ତମ ରୂପେ ପୂଜିତ ହୋଇ ଦେବତାମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି; ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ୟକ୍ ପୂଜିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ସେହିପରି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
13.237.19
देवान्सन्तोषयित्वैव देवि धर्ममवाप्नुयात् ॥ १३.२३७.१९ ॥
ହେ ଦେବୀ, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବାରୁ ହିଁ ମନୁଷ୍ୟ ଧର୍ମ ଲାଭ କରେ।
13.237.20
त्रिविष्टपस्था वै भूमौ देवा मानुषचेष्टितम् ।
कथं ज्ञास्यन्ति विधिवत्तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२३७.२० ॥
ସ୍ୱର୍ଗରେ ରହୁଥିବା ଦେବତାମାନେ ପୃଥିବୀରେ ମନୁଷ୍ୟର ଆଚରଣ ବିଧିବତ୍ ଭାବେ କିପରି ଜାଣିବେ? ତାହା ମୋତେ କହିବା ଉଚିତ।
13.237.21
तदहं तेप्रवक्ष्यामि यथा तैर्विद्यते प्रिये ।
प्राणिनां तु शरीरेषु अन्तरात्मा व्यवस्थितः ॥ १३.२३७.२१ ॥
ତେଣୁ ପ୍ରିୟେ, ସେମାନେ ତାହା କିପରି ଜାଣନ୍ତି ତାହା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି। ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଶରୀରରେ ଅନ୍ତରାତ୍ମା ସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।
13.237.22
आत्मानं परमं देवमिति विद्धि शुभेक्षणे ।
आत्मा मनोव्यवस्थानात्सर्वं वेत्ति शुभाशुभम् ॥ १३.२३७.२२ ॥
ହେ ଶୁଭନେତ୍ରା, ଆତ୍ମାକୁ ପରମ ଦେବତା ବୋଲି ଜାଣ। ମନ ସ୍ଥିର ହେଲେ ଆତ୍ମା ଶୁଭାଶୁଭ ସବୁ ଜାଣେ।
13.237.23
आत्मैव देवास्तद्विद्युरव्यग्रमनसा कृतम् ।
सतां मनोव्यवस्थानाच्छुभं भवति वै नृणाम् ॥ १३.२३७.२३ ॥
ଆତ୍ମା ହିଁ ଦେବତା; ଅବିଚଳିତ ମନରେ କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି। ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କ ମନ ସ୍ଥିର ହେଲେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ହୁଏ।
13.237.24
तस्माद्देवाऽभिसम्पूज्या ब्राह्मणानां तथैव च ।
यज्ञाश्च धर्मकार्याणि गुरुपूजा च शोभने ॥ १३.२३७.२४ ॥
ତେଣୁ ହେ ଶୋଭନେ, ଦେବତା ଏବଂ ସେହିପରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଭଲଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଯଜ୍ଞ, ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଗୁରୁପୂଜା ମଧ୍ୟ।
13.237.25
शुद्धगात्रैर्व्रतयुतैस्तन्मयैस्तत्परायणैः ।
एवं व्यवस्थितैर्नित्यं कर्तव्यमिति निश्चयः ॥ १३.२३७.२५ ॥
ଶୁଦ୍ଧ ଶରୀରଧାରୀ, ବ୍ରତଯୁକ୍ତ, ତାହାରେ ତନ୍ମୟ ଓ ତତ୍ପରାୟଣ ଲୋକମାନେ ଏପରି ସ୍ଥିର ହୋଇ ସର୍ବଦା ଏହା କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ନିଶ୍ଚୟ।
13.237.26
एवं कृत्वा शुभाकाङ्क्षी परत्रेह च मोदते ।
अन्यथा मन आविश्य कृतं न फलति प्रिये।
ऋतेऽपि तु मनो देवि अशुभं फलति ध्रुवम् ॥ १३.२३७.२६ ॥
ଶୁଭ ଇଚ୍ଛା କରି ଏପରି କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଇହଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ ପାଏ। ନହେଲେ, ମନ ଲଗାଇ ନ କରାଯାଇଥିବା କର୍ମ ଫଳ ଦିଏ ନାହିଁ। ହେ ଦେବୀ, ମନ ବିନା ମଧ୍ୟ ଅଶୁଭ ନିଶ୍ଚୟ ଫଳ ଦିଏ।