Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.237

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

13.237.1

भगवन्देवदेवेश विशिष्टं यज्ञमुच्यते ।
लौकिकं वैदिकं चैव तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२३७.१ ॥

ಓ ಭಗವಂತನೇ, ದೇವದೇವನೇ! ಯಜ್ಞವು ವಿಶಿಷ್ಟವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಲೌಕಿಕ ಮತ್ತು ವೈದಿಕ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕು.

13.237.2

देवतानां तु पूजा या यज्ञेष्वेव समाहिता ।
यज्ञा वेदेष्वधीताश्च वेदा ब्राह्मणसंयुताः ॥ १३.२३७.२ ॥

ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆಯು ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ. ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ವೇದಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿವೆ.

13.237.3

इदं तु सकलं दिव्यं दिवि वा भुवि वा प्रिये ।
यज्ञार्थं विद्धि तत्सृष्टं लोकानां हितकाम्यया ॥ १३.२३७.३ ॥

ಪ್ರಿಯೆಯೇ! ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಾಗಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಾಗಲಿ ಇರುವ ಈ ಸಮಸ್ತ ದಿವ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಲೋಕಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿ.

13.237.4

एवं विज्ञाय तत्कर्ता सदारः सततं द्विजः ।
प्रेत्यभावे लभेल्लोकान्ब्रह्मकर्मसमाधिना ॥ १३.२३७.४ ॥

ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಇರುವ ಆ ದ್ವಿಜನು, ಇದನ್ನು ನಡೆಸುವವನು ನಿರಂತರವಾಗಿ, ಮರಣದ ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮಕರ್ಮದ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.

13.237.5

ब्राह्मणेष्वेव तद्ब्रह्म नित्यं देवि समाहितम् ।
तस्माद्विप्रैर्यथाशास्त्रं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १३.२३७.५ ॥

ದೇವಿಯೇ! ಆ ಬ್ರಹ್ಮವು ಸದಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರ, ವಿಧಿಯಿಂದ ನಿರ್ದೇಶಿತ ಕರ್ಮದಿಂದ (ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು).

13.237.6

यज्ञकर्मि कृतं सर्वं देवता अभितर्पयेत् ।
ब्राह्मणाः क्षत्रियाश्चैव यज्ञार्थं प्रायशः स्मृताः ॥ १३.२३७.६ ॥

ಯಜ್ಞಕರ್ತನು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲವೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ.

13.237.7

अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैर्वेदेषु परिकल्पितैः ।
सुशुद्धैर्यजमानैस्च ऋत्विग्भिश्च यथाविधिः।
शुद्धैर्द्रव्योपकरणैर्यष्टव्यमिति निश्चयः ॥ १३.२३७.७ ॥

ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮಾದಿ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಶುದ್ಧರಾದ ಯಜಮಾನರು ಮತ್ತು ಋತ್ವಿಜರಿಂದ ವಿಧಿಯಂತೆ, ಶುದ್ಧ ದ್ರವ್ಯ ಮತ್ತು ಉಪಕರಣಗಳಿಂದ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಯ.

13.237.8

तथा कृतेषु यज्ञेषु देवानां तोषणं भवेत् ।
तुष्टेषु सर्वदेवेषु यज्वा यज्ञफलं लभेत् ॥ १३.२३७.८ ॥

ಹೀಗೆ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದಾಗ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳೂ ತೃಪ್ತರಾದರೆ ಯಜಮಾನನು ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

13.237.9

देवाः सन्तोषिता यज्ञैर्लोकान्संवर्धयन्त्युत ।
उभयोर्लोकयोर्भूतिर्देवि यज्ञे प्रदृश्यते ॥ १३.२३७.९ ॥

ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಸಂತೃಪ್ತರಾದ ದೇವತೆಗಳು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸಮೃದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವಿ, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿಯೇ ಎರಡು ಲೋಕಗಳ ಸಮೃದ್ಧಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.

13.237.10

तस्माद्यज्वा दिवं गत्वा अमरैः सह मोदते ।
नास्ति यज्ञसमं दानं नास्ति यज्ञसमो निधिः ॥ १३.२३७.१० ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಯಜ್ಞಮಾಡುವವನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಮರರೊಡನೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ದಾನವಿಲ್ಲ; ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ನಿಧಿಯೂ ಇಲ್ಲ.

13.237.11

सर्वधर्मसमुद्देशो देवि यज्ञे समाहितः ।
एषा यज्ञकृता पूजा लौकिकीमपरां शृणु ॥ १३.२३७.११ ॥

ದೇವಿ, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿಯೇ ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳ ಸಾರ ಅಡಗಿದೆ. ಇದು ಯಜ್ಞದಿಂದ ಮಾಡುವ ಪೂಜೆ; ಈಗ ಇನ್ನೊಂದು ಲೌಕಿಕ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಕೇಳು.

13.237.12

देवसत्कारमुद्दिश्य क्रियते लौकिकोत्सवः ॥ १३.२३७.१२ ॥

ದೇವತೆಗಳ ಸತ್ಕಾರದ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಲೌಕಿಕ ಉತ್ಸವ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

13.237.13

देवगोष्ठेऽधिसंस्कृत्य चोत्सवं यः करोति वै ।
यागान्देवोपहारांश्च शुचिर्भूत्वा यथाविधि।
देवान्सन्तोषयित्वा स देवि धर्ममवाप्नुयात् ॥ १३.२३७.१३ ॥

ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಉತ್ಸವವನ್ನು ನಡೆಸಿ, ಶುಚಿಯಾಗಿ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನೂ ದೇವೋಪಹಾರಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸುವವನು, ಓ ದೇವಿ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

13.237.14

गन्धमाल्यैश्च विविधैः परमान्नेन धूपनैः ।
बह्वीभिः स्तुतिभिश्चैव स्तुवद्भिः प्रयतैर्नरैः ॥ १३.२३७.१४ ॥

ಸುಗಂಧ ಮಾಲೆಗಳು, ವಿವಿಧ ಉತ್ತಮ ಅನ್ನ, ಧೂಪ, ಅನೇಕ ಸ್ತೋತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸಂಯಮಿಗಳಾದ ಮನುಷ್ಯರು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ.

13.237.15

नृत्तैर्वाद्यैश्च गान्धर्वैरन्यैर्दृष्टिविलोभनैः ।
देवसत्कारमुद्दिश्य कुर्वते ये नरा भुवि ॥ १३.२३७.१५ ॥

ನೃತ್ಯ, ವಾದ್ಯ, ಗಾಂಧರ್ವ ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮೋಹಕವಾದ ಇತರ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳೊಂದಿಗೆ, ದೇವತಾ ಸತ್ಕಾರದ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ಮಾಡುವವರು.

13.237.16

तेषां भक्तिकृतेनैव सत्कारेणैव पूजिताः ।
तेनैव तोषं संयान्ति देवि देवास्त्रिविष्टपे ॥ १३.२३७.१६ ॥

ಅವರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಸತ್ಕಾರದಿಂದಲೇ ಪೂಜಿತರಾಗಿ, ಓ ದೇವಿ, ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಅದರಿಂದಲೇ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ.

13.237.17

मानुषैश्चोपकारैर्वा शुचिभिः सत्परायणैः ।
ब्रह्मचर्यपरैरेतत्कृतं धर्मफलं लभेत् ॥ १३.२३७.१७ ॥

ಮನುಷ್ಯರ ಉಪಕಾರಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ಶುಚಿಗಳಾಗಿ, ಸತ್ಪರಾಯಣರಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು ಮಾಡಿದ ಇದು ಧರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯಿಸುತ್ತದೆ.

13.237.18

केवलैः स्तुतिभिर्देवि गन्धमाल्यसमाहितैः ।
प्रयतैः शुद्धगात्रैस्तु शुद्धदेशे सुपूजिताः।
सन्तोषं यान्ति ते देवा भक्तैः सम्पूजितास्तथा ॥ १३.२३७.१८ ॥

ಓ ದೇವಿ, ಕೇವಲ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ, ಸುಗಂಧ ಮಾಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸಂಯಮಿಗಳಾದ ಶುದ್ಧದೇಹಿಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೂಜಿತರಾದ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ; ಭಕ್ತರಿಂದ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿತರಾದಾಗಲೂ ಹಾಗೆಯೇ.

13.237.19

देवान्सन्तोषयित्वैव देवि धर्ममवाप्नुयात् ॥ १३.२३७.१९ ॥

ದೇವಿ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಮನುಷ್ಯನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

13.237.20

त्रिविष्टपस्था वै भूमौ देवा मानुषचेष्टितम् ।
कथं ज्ञास्यन्ति विधिवत्तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२३७.२० ॥

ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವ ದೇವತೆಗಳು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಮಾನವರ ನಡತೆಯನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಬೇಕು.

13.237.21

तदहं तेप्रवक्ष्यामि यथा तैर्विद्यते प्रिये ।
प्राणिनां तु शरीरेषु अन्तरात्मा व्यवस्थितः ॥ १३.२३७.२१ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಿಯೇ, ಅವರು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರಾಣಿಗಳ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತರಾತ್ಮನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.

13.237.22

आत्मानं परमं देवमिति विद्धि शुभेक्षणे ।
आत्मा मनोव्यवस्थानात्सर्वं वेत्ति शुभाशुभम् ॥ १३.२३७.२२ ॥

ಶುಭನೇತ್ರೆಯೇ, ಆತ್ಮನನ್ನು ಪರಮ ದೇವನೆಂದು ತಿಳಿ. ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಾದಾಗ ಆತ್ಮನು ಶುಭಾಶುಭವನ್ನೆಲ್ಲ ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ.

13.237.23

आत्मैव देवास्तद्विद्युरव्यग्रमनसा कृतम् ।
सतां मनोव्यवस्थानाच्छुभं भवति वै नृणाम् ॥ १३.२३७.२३ ॥

ಆತ್ಮವೇ ದೇವತೆಗಳು; ಚಂಚಲವಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಅವರು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಸತ್ಪುರುಷರ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಾದ್ದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಶುಭವಾಗುತ್ತದೆ.

13.237.24

तस्माद्देवाऽभिसम्पूज्या ब्राह्मणानां तथैव च ।
यज्ञाश्च धर्मकार्याणि गुरुपूजा च शोभने ॥ १३.२३७.२४ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ಶೋಭನೆ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಯಜ್ಞಗಳು, ಧರ್ಮಕಾರ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಗುರುಪೂಜೆಯೂ ಹೌದು.

13.237.25

शुद्धगात्रैर्व्रतयुतैस्तन्मयैस्तत्परायणैः ।
एवं व्यवस्थितैर्नित्यं कर्तव्यमिति निश्चयः ॥ १३.२३७.२५ ॥

ಶುದ್ಧ ದೇಹದವರಾಗಿ, ವ್ರತಯುಕ್ತರಾಗಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾಗಿ, ಅದನ್ನೇ ಪರಾಯಣರಾಗಿ, ಹೀಗೆ ಸ್ಥಿರರಾಗಿ ನಿತ್ಯವೂ ಇದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಯ.

13.237.26

एवं कृत्वा शुभाकाङ्क्षी परत्रेह च मोदते ।
अन्यथा मन आविश्य कृतं न फलति प्रिये।
ऋतेऽपि तु मनो देवि अशुभं फलति ध्रुवम् ॥ १३.२३७.२६ ॥

ಶುಭವನ್ನು ಬಯಸಿ ಹೀಗೆ ಮಾಡುವವನು ಇಹದಲ್ಲೂ ಪರದಲ್ಲೂ ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೊಡಗಿಸದೆ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮ ಫಲ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ದೇವಿ, ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆಯೂ ಅಶುಭ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ.