Mahābhārata · Adhyāya 13.237

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

13.237.1

भगवन्देवदेवेश विशिष्टं यज्ञमुच्यते ।
लौकिकं वैदिकं चैव तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२३७.१ ॥

O Gesegneter, Herr der Götter! Das Opfer gilt als herausragend. Bitte erkläre mir sowohl das weltliche als auch das vedische Opfer.

13.237.2

देवतानां तु पूजा या यज्ञेष्वेव समाहिता ।
यज्ञा वेदेष्वधीताश्च वेदा ब्राह्मणसंयुताः ॥ १३.२३७.२ ॥

Die Verehrung der Götter ist allein in den Opfern begründet. Die Opfer werden in den Veden studiert, und die Veden sind mit den Brāhmaṇas verbunden.

13.237.3

इदं तु सकलं दिव्यं दिवि वा भुवि वा प्रिये ।
यज्ञार्थं विद्धि तत्सृष्टं लोकानां हितकाम्यया ॥ १३.२३७.३ ॥

Geliebte, wisse, dass diese ganze göttliche Schöpfung, im Himmel wie auf der Erde, um des Opfers willen erschaffen wurde, aus dem Wunsch nach dem Wohl der Welten.

13.237.4

एवं विज्ञाय तत्कर्ता सदारः सततं द्विजः ।
प्रेत्यभावे लभेल्लोकान्ब्रह्मकर्मसमाधिना ॥ १३.२३७.४ ॥

Wer dies erkannt hat, der zweimal Geborene, der es zusammen mit seiner Gattin und beständig vollzieht, soll nach dem Tode durch die Sammlung im heiligen Ritus die Welten erlangen.

13.237.5

ब्राह्मणेष्वेव तद्ब्रह्म नित्यं देवि समाहितम् ।
तस्माद्विप्रैर्यथाशास्त्रं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १३.२३७.५ ॥

O Göttin, dieses Brahman ist stets bei den Brahmanen gegründet. Daher sollen die Brahmanen gemäß den Schriften handeln, durch das nach Vorschrift festgesetzte Ritual.

13.237.6

यज्ञकर्मि कृतं सर्वं देवता अभितर्पयेत् ।
ब्राह्मणाः क्षत्रियाश्चैव यज्ञार्थं प्रायशः स्मृताः ॥ १३.२३७.६ ॥

Was der Opferherr vollbringt, soll die Götter völlig zufriedenstellen. Brahmanen und Kṣatriyas werden zumeist als die für das Opfer Bestimmten erinnert.

13.237.7

अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैर्वेदेषु परिकल्पितैः ।
सुशुद्धैर्यजमानैस्च ऋत्विग्भिश्च यथाविधिः।
शुद्धैर्द्रव्योपकरणैर्यष्टव्यमिति निश्चयः ॥ १३.२३७.७ ॥

Geopfert werden soll durch die im Veda vorgeschriebenen Opfer wie das Agniṣṭoma, von völlig gereinigten Opfernden und Priestern, nach Vorschrift, mit reinen Stoffen und Geräten: das ist die feste Entscheidung.

13.237.8

तथा कृतेषु यज्ञेषु देवानां तोषणं भवेत् ।
तुष्टेषु सर्वदेवेषु यज्वा यज्ञफलं लभेत् ॥ १३.२३७.८ ॥

Wenn die Opfer so vollzogen werden, werden die Götter erfreut; und wenn alle Götter erfreut sind, erlangt der Opfernde die Frucht des Opfers.

13.237.9

देवाः सन्तोषिता यज्ञैर्लोकान्संवर्धयन्त्युत ।
उभयोर्लोकयोर्भूतिर्देवि यज्ञे प्रदृश्यते ॥ १३.२३७.९ ॥

Die durch Opfer erfreuten Götter lassen auch die Welten gedeihen; o Göttin, im Opfer zeigt sich das Gedeihen beider Welten.

13.237.10

तस्माद्यज्वा दिवं गत्वा अमरैः सह मोदते ।
नास्ति यज्ञसमं दानं नास्ति यज्ञसमो निधिः ॥ १३.२३७.१० ॥

Daher freut sich der Opfernde, nachdem er zum Himmel gegangen ist, mit den Unsterblichen. Es gibt keine Gabe, die dem Opfer gleicht, und keinen Schatz, der dem Opfer gleicht.

13.237.11

सर्वधर्मसमुद्देशो देवि यज्ञे समाहितः ।
एषा यज्ञकृता पूजा लौकिकीमपरां शृणु ॥ १३.२३७.११ ॥

O Göttin, im Opfer ist das Wesen allen Dharmas enthalten. Dies ist die durch Opfer vollzogene Verehrung; höre nun die andere, weltliche Verehrung.

13.237.12

देवसत्कारमुद्दिश्य क्रियते लौकिकोत्सवः ॥ १३.२३७.१२ ॥

Ein weltliches Fest wird zum Zweck der Ehrung der Götter veranstaltet.

13.237.13

देवगोष्ठेऽधिसंस्कृत्य चोत्सवं यः करोति वै ।
यागान्देवोपहारांश्च शुचिर्भूत्वा यथाविधि।
देवान्सन्तोषयित्वा स देवि धर्ममवाप्नुयात् ॥ १३.२३७.१३ ॥

Wer im Tempel der Götter ein Fest ordnungsgemäß begeht und, gereinigt, Opfer und Gaben den Göttern nach Vorschrift darbringt, o Göttin, erfreut die Götter und erlangt Dharma.

13.237.14

गन्धमाल्यैश्च विविधैः परमान्नेन धूपनैः ।
बह्वीभिः स्तुतिभिश्चैव स्तुवद्भिः प्रयतैर्नरैः ॥ १३.२३७.१४ ॥

Mit duftenden Girlanden, verschiedenen erlesenen Speisen, Räucherwerk und vielen Lobpreisungen, während besonnene Menschen sie preisen.

13.237.15

नृत्तैर्वाद्यैश्च गान्धर्वैरन्यैर्दृष्टिविलोभनैः ।
देवसत्कारमुद्दिश्य कुर्वते ये नरा भुवि ॥ १३.२३७.१५ ॥

Die Menschen auf Erden, die mit Tänzen, Instrumenten, himmlischer Musik und anderen augenerfreuenden Darbietungen zu Ehren der Götter Feiern begehen.

13.237.16

तेषां भक्तिकृतेनैव सत्कारेणैव पूजिताः ।
तेनैव तोषं संयान्ति देवि देवास्त्रिविष्टपे ॥ १३.२३७.१६ ॥

Gerade durch ihre hingebungsvolle Verehrung geehrt, o Göttin, sind die Götter im Himmel allein dadurch zufrieden.

13.237.17

मानुषैश्चोपकारैर्वा शुचिभिः सत्परायणैः ।
ब्रह्मचर्यपरैरेतत्कृतं धर्मफलं लभेत् ॥ १३.२३७.१७ ॥

Durch Menschen, die rein sind, dem Guten ergeben und der keuschen Askese hingegeben, oder durch Dienste an den Menschen vollbracht, erlangt dies die Frucht des Dharma.

13.237.18

केवलैः स्तुतिभिर्देवि गन्धमाल्यसमाहितैः ।
प्रयतैः शुद्धगात्रैस्तु शुद्धदेशे सुपूजिताः।
सन्तोषं यान्ति ते देवा भक्तैः सम्पूजितास्तथा ॥ १३.२३७.१८ ॥

O Göttin, die Götter sind zufrieden, wenn sie an reiner Stätte von besonnenen Menschen mit reinem Körper, mit duftenden Girlanden geschmückt, allein durch Lobpreisungen gut verehrt werden; ebenso sind sie zufrieden, wenn sie von Gläubigen vollkommen verehrt werden.