മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.237
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.237.1
भगवन्देवदेवेश विशिष्टं यज्ञमुच्यते ।
लौकिकं वैदिकं चैव तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२३७.१ ॥
ഹേ ഭഗവാനേ, ദേവദേവാ! യജ്ഞം വിശിഷ്ടമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ലൗകികവും വൈദികവുമായ യജ്ഞത്തെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് വിവരിച്ചുതന്നാലും.
13.237.2
देवतानां तु पूजा या यज्ञेष्वेव समाहिता ।
यज्ञा वेदेष्वधीताश्च वेदा ब्राह्मणसंयुताः ॥ १३.२३७.२ ॥
ദേവതാപൂജ യജ്ഞങ്ങളിൽത്തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. യജ്ഞങ്ങൾ വേദങ്ങളിൽ പഠിക്കപ്പെടുന്നു; വേദങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണങ്ങളോടു ചേർന്നവയാണ്.
13.237.3
इदं तु सकलं दिव्यं दिवि वा भुवि वा प्रिये ।
यज्ञार्थं विद्धि तत्सृष्टं लोकानां हितकाम्यया ॥ १३.२३७.३ ॥
പ്രിയേ, സ്വർഗ്ഗത്തിലോ ഭൂമിയിലോ ഉള്ള ഈ ദിവ്യമായ സമസ്ത സൃഷ്ടിയും ലോകങ്ങളുടെ ഹിതം കാംക്ഷിച്ച് യജ്ഞത്തിനായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന് അറിയുക.
13.237.4
एवं विज्ञाय तत्कर्ता सदारः सततं द्विजः ।
प्रेत्यभावे लभेल्लोकान्ब्रह्मकर्मसमाधिना ॥ १३.२३७.४ ॥
ഇത് അറിഞ്ഞ്, ഭാര്യയോടൊപ്പമുള്ള ആ ദ്വിജൻ, ഇത് ചെയ്യുന്നവൻ, സതതം, മരണശേഷം ബ്രഹ്മകർമ്മസമാധിയാൽ ലോകങ്ങളെ പ്രാപിക്കട്ടെ.
13.237.5
ब्राह्मणेष्वेव तद्ब्रह्म नित्यं देवि समाहितम् ।
तस्माद्विप्रैर्यथाशास्त्रं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १३.२३७.५ ॥
ദേവീ, ആ ബ്രഹ്മം എപ്പോഴും ബ്രാഹ്മണരിൽത്തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ ബ്രാഹ്മണർ ശാസ്ത്രപ്രകാരം, വിധിവിഹിതമായ കർമ്മത്താൽ (യജ്ഞം ചെയ്യണം).
13.237.6
यज्ञकर्मि कृतं सर्वं देवता अभितर्पयेत् ।
ब्राह्मणाः क्षत्रियाश्चैव यज्ञार्थं प्रायशः स्मृताः ॥ १३.२३७.६ ॥
യജ്ഞകർത്താവ് ചെയ്യുന്ന സകലതും ദേവതകളെ പൂർണ്ണമായി തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം. ബ്രാഹ്മണരും ക്ഷത്രിയരുമാണ് പ്രധാനമായും യജ്ഞത്തിനായി സ്മരിക്കപ്പെടുന്നത്.
13.237.7
अग्निष्टोमादिभिर्यज्ञैर्वेदेषु परिकल्पितैः ।
सुशुद्धैर्यजमानैस्च ऋत्विग्भिश्च यथाविधिः।
शुद्धैर्द्रव्योपकरणैर्यष्टव्यमिति निश्चयः ॥ १३.२३७.७ ॥
വേദങ്ങളിൽ വിധിച്ച അഗ്നിഷ്ടോമാദി യജ്ഞങ്ങളാൽ, നന്നായി ശുദ്ധരായ യജമാനന്മാരും ഋത്വിക്കുകളും വിധിപ്രകാരം, ശുദ്ധമായ ദ്രവ്യങ്ങളും ഉപകരണങ്ങളും കൊണ്ട് യജിക്കണം എന്നത് നിശ്ചയം.
13.237.8
तथा कृतेषु यज्ञेषु देवानां तोषणं भवेत् ।
तुष्टेषु सर्वदेवेषु यज्वा यज्ञफलं लभेत् ॥ १३.२३७.८ ॥
അങ്ങനെ യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോൾ ദേവന്മാർ സന്തുഷ്ടരാകുന്നു; എല്ലാ ദേവന്മാരും സന്തുഷ്ടരായാൽ യജമാനൻ യജ്ഞഫലം നേടുന്നു.
13.237.9
देवाः सन्तोषिता यज्ञैर्लोकान्संवर्धयन्त्युत ।
उभयोर्लोकयोर्भूतिर्देवि यज्ञे प्रदृश्यते ॥ १३.२३७.९ ॥
യജ്ഞങ്ങളാൽ സന്തുഷ്ടരായ ദേവന്മാർ ലോകങ്ങളെ വളർത്തുന്നു. ദേവീ, യജ്ഞത്തിൽ തന്നെ ഇരു ലോകങ്ങളുടെയും ഐശ്വര്യം കാണപ്പെടുന്നു.
13.237.10
तस्माद्यज्वा दिवं गत्वा अमरैः सह मोदते ।
नास्ति यज्ञसमं दानं नास्ति यज्ञसमो निधिः ॥ १३.२३७.१० ॥
അതിനാൽ യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലെത്തി അമരന്മാരോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നു. യജ്ഞത്തിന് തുല്യമായ ദാനമില്ല; യജ്ഞത്തിന് തുല്യമായ നിധിയുമില്ല.
13.237.11
सर्वधर्मसमुद्देशो देवि यज्ञे समाहितः ।
एषा यज्ञकृता पूजा लौकिकीमपरां शृणु ॥ १३.२३७.११ ॥
ദേവീ, യജ്ഞത്തിൽ തന്നെ സർവധർമ്മങ്ങളുടെയും സാരം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഇത് യജ്ഞത്താൽ ചെയ്യുന്ന പൂജയാണ്; ഇനി മറ്റൊരു ലൗകിക പൂജയെ കേൾക്കുക.
13.237.12
देवसत्कारमुद्दिश्य क्रियते लौकिकोत्सवः ॥ १३.२३७.१२ ॥
ദേവസത്കാരം ലക്ഷ്യമാക്കി ലൗകിക ഉത്സവം നടത്തപ്പെടുന്നു.
13.237.13
देवगोष्ठेऽधिसंस्कृत्य चोत्सवं यः करोति वै ।
यागान्देवोपहारांश्च शुचिर्भूत्वा यथाविधि।
देवान्सन्तोषयित्वा स देवि धर्ममवाप्नुयात् ॥ १३.२३७.१३ ॥
ദേവാലയത്തിൽ ചട്ടപ്രകാരം ഉത്സവം നടത്തി, ശുദ്ധനായി യാഗങ്ങളും ദേവോപഹാരങ്ങളും അർപ്പിക്കുന്നവൻ, ദേവീ, ദേവന്മാരെ പ്രസാദിപ്പിച്ച് ധർമ്മം നേടുന്നു.
13.237.14
गन्धमाल्यैश्च विविधैः परमान्नेन धूपनैः ।
बह्वीभिः स्तुतिभिश्चैव स्तुवद्भिः प्रयतैर्नरैः ॥ १३.२३७.१४ ॥
സുഗന്ധമാലകളും വിവിധ ഉത്തമാന്നവും ധൂപവും അനേകം സ്തുതികളും കൊണ്ട്, സംയമികളായ മനുഷ്യർ സ്തുതിക്കുമ്പോൾ.
13.237.15
नृत्तैर्वाद्यैश्च गान्धर्वैरन्यैर्दृष्टिविलोभनैः ।
देवसत्कारमुद्दिश्य कुर्वते ये नरा भुवि ॥ १३.२३७.१५ ॥
നൃത്തം, വാദ്യം, ഗാന്ധർവസംഗീതം, കണ്ണുകളെ മോഹിപ്പിക്കുന്ന മറ്റു കലകൾ എന്നിവയോടെ ദേവസത്കാരം ലക്ഷ്യമാക്കി ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യർ ചെയ്യുന്നവർ.
13.237.16
तेषां भक्तिकृतेनैव सत्कारेणैव पूजिताः ।
तेनैव तोषं संयान्ति देवि देवास्त्रिविष्टपे ॥ १३.२३७.१६ ॥
അവരുടെ ഭക്തിപൂർവമായ സത്കാരത്താൽ മാത്രം പൂജിതരായി, ദേവീ, സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദേവന്മാർ അതിനാൽ തന്നെ സന്തോഷിക്കുന്നു.
13.237.17
मानुषैश्चोपकारैर्वा शुचिभिः सत्परायणैः ।
ब्रह्मचर्यपरैरेतत्कृतं धर्मफलं लभेत् ॥ १३.२३७.१७ ॥
മനുഷ്യരുടെ ഉപകാരങ്ങളാലോ, ശുദ്ധരും സത്പരായണരും ബ്രഹ്മചര്യനിഷ്ഠരുമായവർ ചെയ്ത ഇതിനാലോ ധർമ്മഫലം ലഭിക്കും.
13.237.18
केवलैः स्तुतिभिर्देवि गन्धमाल्यसमाहितैः ।
प्रयतैः शुद्धगात्रैस्तु शुद्धदेशे सुपूजिताः।
सन्तोषं यान्ति ते देवा भक्तैः सम्पूजितास्तथा ॥ १३.२३७.१८ ॥
ദേവീ, കേവലം സ്തുതികളാലും സുഗന്ധമാലകളാലും സംയമികളും ശുദ്ധദേഹികളുമായവരാൽ ശുദ്ധസ്ഥലത്ത് നല്ലവണ്ണം പൂജിക്കപ്പെട്ട ദേവന്മാർ സന്തോഷിക്കുന്നു; ഭക്തരാൽ പൂർണ്ണമായി പൂജിക്കപ്പെട്ടാലും അങ്ങനെതന്നെ.
13.237.19
देवान्सन्तोषयित्वैव देवि धर्ममवाप्नुयात् ॥ १३.२३७.१९ ॥
ദേവീ, ദേവന്മാരെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രമേ മനുഷ്യൻ ധർമ്മം നേടുന്നു.
13.237.20
त्रिविष्टपस्था वै भूमौ देवा मानुषचेष्टितम् ।
कथं ज्ञास्यन्ति विधिवत्तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२३७.२० ॥
സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവന്മാർ ഭൂമിയിലെ മനുഷ്യരുടെ പ്രവൃത്തികൾ വിധിപ്രകാരം എങ്ങനെ അറിയും? അത് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരണം.
13.237.21
तदहं तेप्रवक्ष्यामि यथा तैर्विद्यते प्रिये ।
प्राणिनां तु शरीरेषु अन्तरात्मा व्यवस्थितः ॥ १३.२३७.२१ ॥
അതിനാൽ പ്രിയേ, അവർ അത് എങ്ങനെ അറിയുന്നു എന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം. ജീവികളുടെ ശരീരങ്ങളിൽ അന്തരാത്മാവ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
13.237.22
आत्मानं परमं देवमिति विद्धि शुभेक्षणे ।
आत्मा मनोव्यवस्थानात्सर्वं वेत्ति शुभाशुभम् ॥ १३.२३७.२२ ॥
ശുഭനേത്രേ, ആത്മാവിനെ പരമദേവനായി അറിയുക. മനസ്സ് സ്ഥിരമാകുമ്പോൾ ആത്മാവ് ശുഭവും അശുഭവുമെല്ലാം അറിയുന്നു.
13.237.23
आत्मैव देवास्तद्विद्युरव्यग्रमनसा कृतम् ।
सतां मनोव्यवस्थानाच्छुभं भवति वै नृणाम् ॥ १३.२३७.२३ ॥
ആത്മാവുതന്നെയാണ് ദേവന്മാർ; ചഞ്ചലമില്ലാത്ത മനസ്സോടെ ചെയ്തതിനെ അവർ അറിയുന്നു. സജ്ജനങ്ങളുടെ മനസ്സ് സ്ഥിരമാകുന്നതിനാൽ മനുഷ്യർക്ക് നന്മ ഉണ്ടാകുന്നു.
13.237.24
तस्माद्देवाऽभिसम्पूज्या ब्राह्मणानां तथैव च ।
यज्ञाश्च धर्मकार्याणि गुरुपूजा च शोभने ॥ १३.२३७.२४ ॥
അതിനാൽ ശോഭനേ, ദേവന്മാരെയും അതുപോലെ ബ്രാഹ്മണരെയും നന്നായി പൂജിക്കണം; യജ്ഞങ്ങളും ധർമ്മകർമ്മങ്ങളും ഗുരുപൂജയും (വേണം).
13.237.25
शुद्धगात्रैर्व्रतयुतैस्तन्मयैस्तत्परायणैः ।
एवं व्यवस्थितैर्नित्यं कर्तव्यमिति निश्चयः ॥ १३.२३७.२५ ॥
ശുദ്ധശരീരരും വ്രതയുക്തരും അതിൽ ലയിച്ചവരും അതിനെ പരായണമാക്കിയവരുമായി, ഇങ്ങനെ സ്ഥിരചിത്തരായി എന്നും ഇത് ചെയ്യണം എന്നതാണ് നിശ്ചയം.
13.237.26
एवं कृत्वा शुभाकाङ्क्षी परत्रेह च मोदते ।
अन्यथा मन आविश्य कृतं न फलति प्रिये।
ऋतेऽपि तु मनो देवि अशुभं फलति ध्रुवम् ॥ १३.२३७.२६ ॥
ശുഭം ആഗ്രഹിച്ച് ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവൻ ഇഹത്തിലും പരത്തിലും സന്തോഷിക്കുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ മനസ്സ് പതിപ്പിക്കാതെ ചെയ്ത കർമ്മം ഫലിക്കില്ല. ദേവി, മനസ്സില്ലെങ്കിലും അശുഭം തീർച്ചയായും ഫലിക്കും.