ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.241
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.241.1
मानुषेष्वेव जीवत्सु गतिर्विज्ञायते न वा ।
यथा शुभगतिर्जीवो नासौ त्वशुभभागिति ॥ १३.२४१.१ ॥
ಮನುಷ್ಯರು ಬದುಕಿರುವಾಗಲೇ ಅವರ ಗತಿ ತಿಳಿಯಬಹುದೇ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲವೇ? ಶುಭಗತಿಯ ಜೀವಿ ಅಶುಭದ ಪಾಲುದಾರನಾಗದಿರುವುದು ಹೇಗೆ?
13.241.2
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२४१.२ ॥
ಇದನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಲು ನೀವು ಅರ್ಹರು.
13.241.3
तदहं ते प्रवक्ष्यामि जीवितं विद्यते यथा ।
द्विविधाः प्राणिनो लोके दैवमासुरमाश्रिताः ॥ १३.२४१.३ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಬದುಕು ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಎರಡು ವಿಧ: ದೈವ ಅಥವಾ ಆಸುರ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರು.
13.241.4
मनसा कर्मणा वाचा प्रतिकला भवन्ति ये ।
तादृशानासुरान्विद्धि मर्त्यास्ते नरकालयाः ॥ १३.२४१.४ ॥
ಮನಸ್ಸು, ಕರ್ಮ, ವಾಕ್ಕಿನಿಂದ ವಿರುದ್ಧವಾಗುವವರನ್ನು ಅಂತಹ ಅಸುರರೆಂದು ತಿಳಿ; ಆ ಮರ್ತ್ಯರು ನರಕವಾಸಿಗಳು.
13.241.5
हिंस्राश्चोराश्च धूर्ताश्च परदाराभिमर्शकाः ।
नीचकर्मरता ये च शौचमङ्गलवर्जिताः ॥ १३.२४१.५ ॥
ಹಿಂಸಕರು, ಕಳ್ಳರು, ವಂಚಕರು, ಪರಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಮುಟ್ಟುವವರು, ನೀಚ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವರು, ಶುಚಿತ್ವ ಮತ್ತು ಮಂಗಳವಿಲ್ಲದವರು;
13.241.6
शुचिविद्वेषिणः पापा लोकचारित्रदूषकाः ।
एवं युक्तसमाचारा जीवन्तो नरकालयाः ॥ १३.२४१.६ ॥
ಶುಚಿತ್ವವನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವರು, ಪಾಪಿಗಳು, ಲೋಕಾಚಾರವನ್ನು ಕೆಡಿಸುವವರು, ಇಂತಹ ನಡತೆಯಿಂದ ಬದುಕುವವರು ಬದುಕಿರುವಾಗಲೇ ನರಕವಾಸಿಗಳು.
13.241.7
लोकोद्वेगकराश्चान्ये पशवश्च सरीसृपाः ।
वृक्षाः कण्टकिनो रूक्षास्तादृशान्विद्धि चासुरान् ॥ १३.२४१.७ ॥
ಲೋಕಕ್ಕೆ ಉದ್ವೇಗ ತರುವವರು, ಪಶುಗಳು, ಹರಿದಾಡುವ ಜೀವಿಗಳು, ಮುಳ್ಳಿನ ಒಣ ಮರಗಳು — ಇಂಥವರನ್ನು ಅಸುರರೆಂದು ತಿಳಿ.
13.241.8
अपरान्देवपक्षांस्तु शृणु देवि समाहिता ॥ १३.२४१.८ ॥
ಈಗ ದೇವಿ, ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತಳಾಗಿ ದೇವಪಕ್ಷದ ಇತರರ ಕುರಿತು ಕೇಳು.
13.241.9
मनोवाक्कर्मभिर्नित्यमनुकूला भवन्ति ये ।
तादृशानमरान्विद्धि ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १३.२४१.९ ॥
ಮನಸ್ಸು, ಮಾತು, ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಸದಾ ಅನುಕೂಲರಾಗಿರುವವರನ್ನು ಅಮರರೆಂದು ತಿಳಿ; ಆ ಮನುಷ್ಯರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವರು.
13.241.10
शौचार्जवपरा धीराः परार्थं नाहरन्ति ये ।
ये समाः सर्वभूतेषु ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १३.२४१.१० ॥
ಶೌಚ ಮತ್ತು ಋಜುತ್ವದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಧೀರರು, ಪರರ ಹಿತವನ್ನು ಕಸಿಯದವರು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಭಾವ ಹೊಂದಿದವರು — ಆ ಮನುಷ್ಯರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವರು.
13.241.11
भयाद्वा वृत्तिहेतोर्वा अनृतं न वदन्ति ये ।
सत्यं वदन्ति सततं ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १३.२४१.११ ॥
ಭಯದಿಂದಾಗಲಿ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿಯಾಗಲಿ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳದವರು, ಸದಾ ಸತ್ಯ ಮಾತನಾಡುವವರು — ಆ ಮನುಷ್ಯರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವರು.
13.241.12
धार्मिकाः शौचसम्पन्नाः शुक्ला मधुरवादिनः ।
नाकार्यं मनसेच्छन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १३.२४१.१२ ॥
ಧಾರ್ಮಿಕರು, ಶೌಚಸಂಪನ್ನರು, ಶುದ್ಧರು, ಮಧುರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವರು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಅಕಾರ್ಯವನ್ನು ಬಯಸದವರು — ಆ ಮನುಷ್ಯರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವರು.
13.241.13
स्वदुःखमिव मन्यन्ते परेषां दुःखवेदनम् ।
दरिद्रा अपि ये केचिद्याचिताः प्रीतिपूर्वकम्।
ददत्येव च यत्किञ्चित्ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १३.२४१.१३ ॥
ಇತರರ ದುಃಖವೇದನೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ದುಃಖದಂತೆ ಭಾವಿಸುವವರು, ದರಿದ್ರರಾಗಿದ್ದರೂ ಯಾಚಿಸಿದಾಗ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಕೊಡುವವರು — ಆ ಮನುಷ್ಯರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
13.241.14
आस्तिका मङ्गलपराः सततं वृद्धसेविनः ।
पुण्यकर्मपरा नित्यं ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १३.२४१.१४ ॥
ಆಸ್ತಿಕರು, ಸದಾ ಮಂಗಲದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಸೇವಿಸುವವರು, ನಿತ್ಯವೂ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು — ಆ ಮನುಷ್ಯರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
13.241.15
व्रतिनो दानशीलाश्च धर्मशीलाश्च मानवाः ।
ऋजवो मृदवो नित्यं ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १३.२४१.१५ ॥
ವ್ರತನಿಷ್ಠರು, ದಾನಶೀಲರು, ಧರ್ಮಶೀಲರು, ಸದಾ ಋಜು ಮತ್ತು ಮೃದು ಸ್ವಭಾವದವರು — ಆ ಮನುಷ್ಯರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
13.241.16
गुरुशुश्रूषणपरा देवब्राह्मणपूजकाः ।
कृजज्ञाः कृतविद्याश्च ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १३.२४१.१६ ॥
ಗುರುಶುಶ್ರೂಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರು, ದೇವ-ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು, ಕೃತಜ್ಞರು, ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು — ಆ ಮನುಷ್ಯರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
13.241.17
जितेन्द्रिया जितक्रोधा जितमानमदाः स्मृताः ।
लोभमात्सर्यहीना ये ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १३.२४१.१७ ॥
ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರು, ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರು, ಮಾನ-ಮದವನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರು, ಲೋಭ-ಮಾತ್ಸರ್ಯವಿಲ್ಲದವರು — ಆ ಮನುಷ್ಯರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
13.241.18
निर्मा निरहङ्कारः सानुक्रोशाः स्वबन्धुषु ।
दीनानुकम्पिनो नित्यं ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १३.२४१.१८ ॥
ಮಮಕಾರರಹಿತರು, ಅಹಂಕಾರರಹಿತರು, ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆಯುಳ್ಳವರು, ಸದಾ ದೀನರ ಮೇಲೆ ಅನುಕಂಪವುಳ್ಳವರು — ಆ ಮನುಷ್ಯರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
13.241.19
ऐहिकेन तु वृत्तेन पारत्रमनुमीयते ।
एवंविधा नरा लोके जीवन्तः स्वर्गगामिनः ॥ १३.२४१.१९ ॥
ಐಹಿಕ ನಡತೆಯಿಂದಲೇ ಪರಲೋಕವನ್ನು ಊಹಿಸಬಹುದು. ಇಂತಹ ಮನುಷ್ಯರು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದ್ದಾಗಲೇ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
13.241.20
यदन्यच्च शुभं लोके प्रजानुग्रहकारि च ।
पशवश्चैव वृक्षाश्च प्रजानां हितकारिणः।
तादृशान्देवपक्षस्थानिति विद्धि शुभानने ॥ १३.२४१.२० ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಯಾವುದು ಶುಭವೋ, ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡುವುದೋ, ಪಶುಗಳು ಮತ್ತು ವೃಕ್ಷಗಳೂ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಹಿತ ಮಾಡುವವುಗಳೋ — ಅವುಗಳನ್ನು ದೇವಪಕ್ಷದಲ್ಲಿರುವವು ಎಂದು ತಿಳಿ, ಶುಭಾನನೆ.
13.241.21
शुभाशुभप्रयं लोके सर्वं स्थावरजङ्गमम् ।
दैवं शुभमिति प्राहुरासुरं चाशुभं प्रिये ॥ १३.२४१.२१ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮಗಳೆಲ್ಲವೂ ಶುಭಾಶುಭಗಳ ಮಿಶ್ರಣ. ಶುಭವನ್ನು ದೈವವೆಂದೂ, ಅಶುಭವನ್ನು ಆಸುರವೆಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಪ್ರಿಯೆ.