மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.241
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.241.1
मानुषेष्वेव जीवत्सु गतिर्विज्ञायते न वा ।
यथा शुभगतिर्जीवो नासौ त्वशुभभागिति ॥ १३.२४१.१ ॥
மனிதர்கள் உயிருடன் இருக்கும்போதே அவர்களின் கதி அறியப்படுமா இல்லையா? நல்ல கதியை அடையும் உயிர் எவ்வாறு தீய பங்கைப் பெறாது?
13.241.2
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तन्मे शंसितुमर्हसि ॥ १३.२४१.२ ॥
இதை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்; அதை எனக்கு விளக்குவது உமக்குத் தகும்.
13.241.3
तदहं ते प्रवक्ष्यामि जीवितं विद्यते यथा ।
द्विविधाः प्राणिनो लोके दैवमासुरमाश्रिताः ॥ १३.२४१.३ ॥
ஆகவே, வாழ்க்கை எவ்வாறு உள்ளது என்பதை உனக்குச் சொல்வேன். உலகில் உயிரினங்கள் இரு வகை: தெய்வீக இயல்பையோ அசுர இயல்பையோ பற்றியவை.
13.241.4
मनसा कर्मणा वाचा प्रतिकला भवन्ति ये ।
तादृशानासुरान्विद्धि मर्त्यास्ते नरकालयाः ॥ १३.२४१.४ ॥
மனம், செயல், சொல் ஆகியவற்றால் எதிர்நிலை அடைபவர்களை அத்தகைய அசுரர்கள் என்று அறிக; அந்த மனிதர்கள் நரகவாசிகள்.
13.241.5
हिंस्राश्चोराश्च धूर्ताश्च परदाराभिमर्शकाः ।
नीचकर्मरता ये च शौचमङ्गलवर्जिताः ॥ १३.२४१.५ ॥
கொடியவர்களும், திருடர்களும், வஞ்சகர்களும், பிறர் மனைவியைத் தொடுபவர்களும், கீழ்மைச் செயலில் ஈடுபடுபவர்களும், தூய்மையும் மங்களமும் இல்லாதவர்களும்;
13.241.6
शुचिविद्वेषिणः पापा लोकचारित्रदूषकाः ।
एवं युक्तसमाचारा जीवन्तो नरकालयाः ॥ १३.२४१.६ ॥
தூய்மையை வெறுப்பவர்களும், பாவிகளும், உலக நடத்தையைக் கெடுப்பவர்களும், இத்தகைய நடத்தையுடன் வாழ்பவர்களும் உயிருடனேயே நரகவாசிகள்.
13.241.7
लोकोद्वेगकराश्चान्ये पशवश्च सरीसृपाः ।
वृक्षाः कण्टकिनो रूक्षास्तादृशान्विद्धि चासुरान् ॥ १३.२४१.७ ॥
உலகுக்கு அச்சத்தையும் துன்பத்தையும் தருபவர்கள், மிருகங்கள், ஊர்வனவைகள், முட்களுடைய வறண்ட மரங்கள் — இத்தகையோரை அசுரர்கள் என்று அறிக.
13.241.8
अपरान्देवपक्षांस्तु शृणु देवि समाहिता ॥ १३.२४१.८ ॥
ஆனால் தேவி, ஒருமனதுடன் தேவபக்கத்தைச் சேர்ந்த மற்றவர்களைப் பற்றிக் கேள்.
13.241.9
मनोवाक्कर्मभिर्नित्यमनुकूला भवन्ति ये ।
तादृशानमरान्विद्धि ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १३.२४१.९ ॥
மனம், வாக்கு, செயல் ஆகியவற்றால் எப்போதும் அனுகூலமாக இருப்பவர்களை அமரர்கள் என்று அறிக; அந்த மனிதர்கள் சொர்க்கம் செல்பவர்கள்.
13.241.10
शौचार्जवपरा धीराः परार्थं नाहरन्ति ये ।
ये समाः सर्वभूतेषु ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १३.२४१.१० ॥
தூய்மையிலும் நேர்மையிலும் ஈடுபட்ட தீரர்கள், பிறருக்குரியதை எடுக்காதவர்கள், எல்லா உயிர்களிடத்தும் சமமாக இருப்பவர்கள் — அந்த மனிதர்கள் சொர்க்கம் செல்பவர்கள்.
13.241.11
भयाद्वा वृत्तिहेतोर्वा अनृतं न वदन्ति ये ।
सत्यं वदन्ति सततं ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १३.२४१.११ ॥
பயத்தினாலோ வாழ்க்கைத் தேவைக்காகவோ பொய் சொல்லாதவர்கள், எப்போதும் உண்மை பேசுபவர்கள் — அந்த மனிதர்கள் சொர்க்கம் செல்பவர்கள்.
13.241.12
धार्मिकाः शौचसम्पन्नाः शुक्ला मधुरवादिनः ।
नाकार्यं मनसेच्छन्ति ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १३.२४१.१२ ॥
தர்மவான்கள், தூய்மை நிறைந்தவர்கள், தூயவர்கள், இனிய சொல் பேசுபவர்கள், மனதாலும் தகாத செயலை விரும்பாதவர்கள் — அந்த மனிதர்கள் சொர்க்கம் செல்பவர்கள்.
13.241.13
स्वदुःखमिव मन्यन्ते परेषां दुःखवेदनम् ।
दरिद्रा अपि ये केचिद्याचिताः प्रीतिपूर्वकम्।
ददत्येव च यत्किञ्चित्ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १३.२४१.१३ ॥
பிறருடைய துன்பத்தின் வேதனையைத் தம் துன்பம் போலக் கருதுபவர்கள், ஏழைகளாக இருந்தாலும் யாசிக்கப்பட்டபோது அன்புடன் சிறிதளவு கொடுப்பவர்கள் — அந்த மனிதர்கள் சொர்க்கம் செல்கின்றனர்.
13.241.14
आस्तिका मङ्गलपराः सततं वृद्धसेविनः ।
पुण्यकर्मपरा नित्यं ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १३.२४१.१४ ॥
ஆத்திகர்களாய், எப்போதும் மங்கலத்தில் ஈடுபட்டு, தொடர்ந்து பெரியோரைச் சேவித்து, எப்போதும் புண்ணிய கருமங்களில் ஈடுபடுபவர்கள் — அந்த மனிதர்கள் சொர்க்கம் செல்கின்றனர்.
13.241.15
व्रतिनो दानशीलाश्च धर्मशीलाश्च मानवाः ।
ऋजवो मृदवो नित्यं ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १३.२४१.१५ ॥
விரதம் காப்பவர்கள், தானசீலர்கள், தர்மசீலர்கள், எப்போதும் நேர்மையும் மென்மையும் உடையவர்கள் — அந்த மனிதர்கள் சொர்க்கம் செல்கின்றனர்.
13.241.16
गुरुशुश्रूषणपरा देवब्राह्मणपूजकाः ।
कृजज्ञाः कृतविद्याश्च ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १३.२४१.१६ ॥
குருவுக்குப் பணிவிடை செய்வதில் ஈடுபட்டவர்கள், தேவர்களையும் பிராமணர்களையும் வழிபடுபவர்கள், நன்றியுள்ளவர்கள், கல்வியில் தேர்ச்சி பெற்றவர்கள் — அந்த மனிதர்கள் சொர்க்கம் செல்கின்றனர்.
13.241.17
जितेन्द्रिया जितक्रोधा जितमानमदाः स्मृताः ।
लोभमात्सर्यहीना ये ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १३.२४१.१७ ॥
புலன்களை வென்றவர்கள், கோபத்தை வென்றவர்கள், செருக்கையும் மதத்தையும் வென்றவர்கள், பேராசையும் பொறாமையும் இல்லாதவர்கள் — அந்த மனிதர்கள் சொர்க்கம் செல்கின்றனர்.
13.241.18
निर्मा निरहङ्कारः सानुक्रोशाः स्वबन्धुषु ।
दीनानुकम्पिनो नित्यं ते नराः स्वर्गगामिनः ॥ १३.२४१.१८ ॥
மமகாரமற்றவர்கள், அகங்காரமற்றவர்கள், தம் உறவினர்கள்மேல் இரக்கமுள்ளவர்கள், எப்போதும் துயருற்றோர்மேல் கருணை காட்டுபவர்கள் — அந்த மனிதர்கள் சொர்க்கம் செல்கின்றனர்.
13.241.19
ऐहिकेन तु वृत्तेन पारत्रमनुमीयते ।
एवंविधा नरा लोके जीवन्तः स्वर्गगामिनः ॥ १३.२४१.१९ ॥
இவ்வுலக நடத்தையால் மறுவுலகம் அனுமானிக்கப்படுகிறது. இத்தகைய மனிதர்கள் உலகில் வாழும்போதே சொர்க்கம் செல்பவர்கள்.
13.241.20
यदन्यच्च शुभं लोके प्रजानुग्रहकारि च ।
पशवश्चैव वृक्षाश्च प्रजानां हितकारिणः।
तादृशान्देवपक्षस्थानिति विद्धि शुभानने ॥ १३.२४१.२० ॥
உலகில் வேறு எது மங்கலமானதோ, உயிர்களுக்கு அருள் செய்வதோ, விலங்குகளும் மரங்களும் உயிர்களுக்கு நன்மை செய்வதோ — அவற்றை தேவர் பக்கத்தில் நிற்பவை என அறிவாய், சுபானனே.
13.241.21
शुभाशुभप्रयं लोके सर्वं स्थावरजङ्गमम् ।
दैवं शुभमिति प्राहुरासुरं चाशुभं प्रिये ॥ १३.२४१.२१ ॥
உலகில் நிலையானவையும் அசைவனவையுமான அனைத்தும் நல்லதும் தீயதுமான கலவையே. நன்மையை தெய்வீகம் என்றும், தீமையை அசுரத்தன்மை என்றும் சொல்கிறார்கள், அன்பே.