مهابهاراتا · أدهيايا 13.246
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.246.1
साङ्ख्यज्ञाने नियुक्तानां यथावत्कीर्तितं मया ।
योगधर्मं पुनः कृत्स्नं कीर्तयिष्यामि ते शृणु ॥ १३.२४६.१ ॥
لقد شرحته كما ينبغي لمن انشغلوا بمعرفة السانخيا. والآن سأبيّن لك من جديد دharma اليوغا كاملةً، فاستمع.
13.246.2
स च योगो द्विधा भिन्नो ब्रह्मिदेवर्षिसम्मतः ।
समानमुभयत्रापि वृत्तं शास्त्रप्रचोदितम् ॥ १३.२४६.२ ॥
وهذه اليوغا منقسمة إلى نوعين، يقرّها البراهمة والآلهة والحكماء. وفي كليهما السلوك واحد، كما أمرت به الكتب المقدسة.
13.246.3
च चाष्टगुणमैश्वर्यमधिकृत्य विधीयते ।
सायुज्यं सर्वदेवानां योगधर्मं परं श्रिताः ॥ १३.२४६.३ ॥
وقد شُرع لبلوغ السلطان ذي الصفات الثماني والاتحاد (سايُجيا) مع جميع الآلهة؛ ومن لجأ إلى دharma اليوغا الأسمى نالها.
13.246.4
ज्ञानं सर्वस्य योगस्य मूलमित्यवधारय ।
व्रतोपवासनियमैस्तत्सर्वं चापि बृंहयेत् ॥ १३.२४६.४ ॥
اعلم أن المعرفة أصل كل يوغا؛ وينبغي أن تُقوّى كلها بالنذور والصيام والضوابط.
13.246.5
ऐकात्म्यं बुद्धिमनसोरिन्द्रियाणां च सर्वशः ।
आत्मनो वेदितं प्राज्ञे ज्ञानमेतत्तु योगिनाम् ॥ १३.२४६.५ ॥
وحدة العقل والذهن والحواس تمامًا، ومعرفة الذات كما يعرفها الحكيم؛ فهذه معرفة اليوغيين.
13.246.6
अर्चयेद्ब्राह्मणानग्निं देवतायतनानि च ।
वर्जयेदशिवं भावं सर्वसत्त्वमुपाश्रितः ॥ १३.२४६.६ ॥
ينبغي تكريم البراهمة والنار ومعابد الآلهة، واجتناب النية غير المباركة، مع الالتجاء إلى جميع الكائنات.
13.246.7
दानमध्ययनं श्रुद्धा व्रतानि नियमास्तथा ।
सत्यमाहारशुद्धिश्च शौचमिन्द्रियनिग्रहः।
एतैश्च वर्धते तेजः पापं चाप्यवधूयते ॥ १३.२४६.७ ॥
العطاء والدرس والإيمان والنذور والفرائض، وكذلك الصدق وطهارة الطعام والطهارة وضبط الحواس — بهذه يزداد البهاء وتنتفض الخطيئة.
13.246.8
निर्धूतपापस्तेजस्वी लघ्वाहारो जितेन्द्रियः ।
अमोधो निर्मलो दान्तः पश्चाद्योगं समाचरेत् ॥ १३.२४६.८ ॥
بعد أن تنفض الخطيئة، ويكون ذا بهاء، خفيف الطعام، غالبًا للحواس، لا يخيب، نقيًّا، ضابطًا لنفسه، فليمارس اليوغا بعد ذلك.
13.246.9
अवरुध्यात्मनः पूर्वं मत्स्यघात इवामिषम् ।
एकान्ते विजने देशे सर्वतः संवृते शुचौ।
कल्पयेदासनं तत्र स्वास्तीर्णं मृदुभिः कुशैः ॥ १३.२४६.९ ॥
أولًا، كما يمسك الصياد الطُّعم، فليضبط نفسه. في مكان منعزل خالٍ من الناس، مغلق من كل جهة وطاهر، فليُعدّ مقعدًا مفروشًا جيدًا بعشب كُشا الناعم.
13.246.10
उपविश्यासने तस्मिन्नृजुकायशिरोधरः ।
अव्यग्रः सुखमासीनः स्वाङ्गानि न विकम्पयेत्।
सम्प्रेक्ष्य नासिकाग्रं स्वं दिशश्चानवलोकयन् ॥ १३.२४६.१० ॥
جالسًا على ذلك المقعد، مُبقيًا الجسد والرأس مستقيمين، غيرَ مضطرب، جالسًا بيسر، فلا يحرّك أطرافه؛ ناظرًا إلى طرف أنفه، غيرَ ناظر إلى الجهات.
13.246.11
मनोऽवस्थापनं देवि योगस्योपनिषद्भवेत् ।
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन मनोऽवस्थापयेत्सदा ॥ १३.२४६.११ ॥
يا إلهة، تثبيت العقل هو جوهر اليوغا. لذلك ينبغي دائمًا تثبيت العقل بكل جهد.
13.246.12
त्वक्छ्रोत्रं च ततो जिह्वा घ्राणं चक्षुश्च संहरेत् ।
पञ्चेन्द्रियाणि सन्धाय मनसि स्थापयेद्बुधः ॥ १३.२४६.१२ ॥
ثم يكفّ الجلد والسمع واللسان والشم والبصر، والحكيم يجمع الحواس الخمس ويثبّتها في العقل.
13.246.13
सर्वं चापोह्य सङ्कल्पमात्मनि स्थापयेन्मनः ।
यदैतान्यवतिष्ठन्ते मनःषष्ठानि चात्मनि ॥ १३.२४६.१३ ॥
بعد أن يترك كل التصورات، يثبّت العقل في الذات؛ حين تثبت هذه الحواس، والعقل سادسها، في الذات.
13.246.14
प्राणापानौ तदा तस्य युगपत्तिष्ठतो वशे ।
प्राणे हि वशमापन्ने योगसिद्धिर्ध्रुवा भवेत् ॥ १३.२४६.१४ ॥
عندئذ يثبت نَفَسه الداخل والخارج معًا تحت السيطرة؛ فإذا خضع النَّفَس الحيوي للسيطرة، كان نجاح اليوغا مؤكدًا.
13.246.15
शरीरं चिन्तयेत्सर्वं विपाट्य च समीपतः ।
अन्तर्देहगतिं चापि प्राणानां परिचिन्तयेत् ॥ १३.२४६.१५ ॥
ينبغي أن يتأمّل الجسد كلّه، كأنه يشقّه من قريب؛ ويتأمّل بعناية حركة الأنفاس الحيوية داخل الجسد.
13.246.16
ततो मूर्धानमग्निं च शरीरं परिपालयेत् ।
प्राणो मूर्धनि च श्वासो वर्तमाने विचेष्टते ॥ १३.२४६.१६ ॥
ثم يحفظ الجسد حفظًا جيدًا بواسطة قمة الرأس والنار؛ فالنَّفَس الحيوي في قمة الرأس، وما دام النَّفَس حاضرًا فإنه يتحرك.
13.246.17
सज्जस्तु सर्वभूतात्मा पुरुषः स सनातनः ।
मनो बुद्धिरहङ्कारो भूतानि विषयांश्च सः ॥ १३.२४६.१७ ॥
هو، ذات جميع الكائنات، البُرُشا الأزلي، حاضر دائمًا بلا ريب؛ هو العقل والفهم وأنا الذات والعناصر ومواضيع الحواس.
13.246.18
बस्तिर्मूलं गुदं चैव पावकं च समाश्रितः ।
वहन्मूत्रं पुरीषं च सदाऽपानः प्रवर्तते ॥ १३.२४६.१८ ॥
يقيم في المثانة والأصل والشرج والنار، يحمل البول والبراز، فيعمل الأبانا دائماً.
13.246.19
अतः प्रवृत्तिर्देहषु कर्म चापानसंयुतम् ।
उदीरयन्सर्वधातूनन्त ऊर्ध्वं प्रवर्तते।
उदान इति तं विद्युरध्यात्मकुशला जनाः ॥ १३.२४६.१९ ॥
لذلك يجري في الأجساد العمل المرتبط بالأبانا. ما يحرّك جميع العناصر في الداخل ويتحرك صعوداً، يعرفه أهل المعرفة الباطنية بأنه الأودانا.
13.246.20
सन्धौसन्धौ स निर्विष्टः सर्वचेष्टाप्रवर्तकः ।
शरीरेषु मनुष्याणां व्यान इत्युपदिश्यते ॥ १३.२४६.२० ॥
يسري في كل مفصل، ويحرّك جميع الأنشطة. يُعلَّم في أجساد البشر أنه الفيانا.
13.246.21
धातुष्वग्नौ च विततः समानोऽग्निः समीरणः ।
स एव सर्वचेष्टानामन्तकाले निवर्तकः ॥ १३.२४६.२१ ॥
المنتشر في العناصر الجسدية وفي النار، السمانا هو النار والريح. وحده عند الموت يسحب جميع الأنشطة.
13.246.22
प्राणानां सन्निपातेषु संसर्गाद्यः प्रजायते ।
ऊष्मा सोग्निरिति ज्ञेयः सोन्नं पचति देहिनाम् ॥ १३.२४६.२२ ॥
اعلم أن الحرارة الناشئة من تلاقي الأنفاس في اجتماعها هي النار. إنها تطبخ طعام الكائنات المتجسدة.
13.246.23
अपानप्राणयोर्मध्ये व्यानोदानावुपाश्रितौ ।
समन्वितः समानेन सम्यक्पचति पावकः ॥ १३.२४६.२३ ॥
بين الأبانا والبرانا يستقر الفيانا والأودانا. والنار المتحدة بالسمانا تطبخ جيداً.
13.246.24
शरीरमध्ये नाभिः स्यान्नाभ्यामग्निः प्रतिष्ठितः ।
अग्नौ प्राणाश्च संयुक्ताः प्राणेष्वात्मा व्यवस्थितः ॥ १३.२४६.२४ ॥
في وسط الجسد يوجد السُّرَّة، وفي السُّرَّة تستقر النار. وفي النار تتصل أنفاس الحياة، وفي الأنفاس يتمكن الذات.
13.246.25
पक्वाशयस्त्वधो नाभेरूर्ध्वमामाशयस्तथा ।
नाभिर्मध्ये शरीरस्य सर्वप्राणाश्च संश्रिताः ॥ १३.२४६.२५ ॥
الأمعاء السفلى تقع تحت السُّرَّة، وكذلك المعدة تقع فوقها. والسُّرَّة في وسط الجسد، وعليها تعتمد جميع أنفاس الحياة.
13.246.26
स्थिताः प्राणादयः सर्वे तिर्यगूर्ध्वमधश्वराः ।
वहन्त्यन्नरसान्नाड्यो दशप्राणाग्निचोदिताः ॥ १३.२४६.२६ ॥
جميع أنفاس الحياة، بدءًا من البرانا، تتحرك جانبًا وصعودًا ونزولًا، وهي مستقرة. والقنوات المدفوعة بالأنفاس العشرة وبالنار تحمل جواهر الطعام.
13.246.27
योगिनामेष मार्गस्तु पञ्चस्वेतेषु तिष्ठति ।
जितश्रमः समासीनो मूर्धन्यात्मानमादधेत् ॥ १३.२४६.२७ ॥
هذا هو طريق اليوغيين، وهو قائم على هذه الخمسة. فليجعل من غلب التعب، جالسًا بثبات، الذات على قمة الرأس.
13.246.28
मूर्धन्यात्मानमाधाय भ्रुवोर्मध्ये मनस्तथा ।
सन्निरुध्य ततः प्राणानात्मानं चिन्तयेत्परम् ॥ १३.२४६.२८ ॥
بعد أن يضع الذات على قمة الرأس والعقل بين الحاجبين، ثم يكبح الأنفاس، فليتأمل في الذات العليا.
13.246.29
प्राणे त्वपानं युञ्जीत प्राणांश्चापानकर्मणि ।
प्राणापानगती रुद्ध्वा प्राणायामपरो भवेत् ॥ १३.२४६.२९ ॥
ينبغي أن يُوصل الأبانا بالبرانا، وأن تُوصل الأنفاس بفعل الأبانا. وبعد أن يكبح حركتي البرانا والأبانا، فليكن مواظبًا على ضبط النفس (برانايامة).
13.246.30
एवमन्तः प्रयुञ्जीत पञ्च प्राणान्परस्परम् ।
विजने सम्मिताहारो मुनस्तूष्णीं निरुच्छ्वसन् ॥ १३.२४६.३० ॥
وهكذا ينبغي له أن يصل في الباطن الأنفاس الخمسة بعضها ببعض؛ وفي الخلوة، يكون الحكيم معتدل الطعام صامتًا، يزفر دون صوت، ليتدرب.
13.246.31
अश्रान्तश्चिन्तयेद्योगी उत्थाय च पुनःपुनः ।
तिष्ठन्गच्छन्स्वपंस्चापि युञ्जीतैवमतन्द्रितः ॥ १३.२४६.३१ ॥
ينبغي لليوغي أن يتأمل بلا كلل، ناهضًا مرارًا؛ واقفًا أو ماشيًا أو حتى نائمًا، يتفرغ هكذا للممارسة دون كسل.
13.246.32
एवं नियुञ्जतस्तस्य योगिनो युक्तचेतसः ।
प्रसीदति मनः क्षिप्रं प्रसन्ने दृश्यते परम् ॥ १३.२४६.३२ ॥
عند اليوغي ذي الذهن المجتمع الذي يتفرغ هكذا، يصفو الذهن سريعًا؛ وعندما يصفو الذهن يُرى الأعلى.
13.246.33
विधूम इव दीप्तोऽग्निरादित्य इव रश्मिवान् ।
वैद्युतोऽग्निरिवाकाशे पुरुषो दृश्यतेऽव्ययः ॥ १३.२४६.३३ ॥
كنار متوهجة بلا دخان، كالشمس ذات الأشعة، كنار البرق في السماء، هكذا يُرى الپورُشا الأزلي.
13.246.34
दृष्ट्वा तदात्मनो ज्योतिरैश्वर्याष्टगुणैर्युतः ।
प्राप्नोति परमं स्थानं स्पृहणीयं सुरैरपि ॥ १३.२४६.३४ ॥
إذ يرى ذلك النور من ذاته، متصفًا بالصفات الثماني للسيادة، ينال المقام الأعلى الذي تشتهيه حتى الآلهة.
13.246.35
इमान्योगस्य दोषांश्च दशैव परिचक्षते ।
दोषैर्विघ्ने वरारोहे योगिनां कविभिः स्मृताः ॥ १३.२४६.३५ ॥
يذكر الحكماء هذه عيوب اليوغا، وهي عشرة حقًا؛ يا ذات الأرداف الجميلة، إن عوائق اليوغيين تنشأ من هذه العيوب، كما ذكر الحكماء.
13.246.36
कामः क्रोधो भयं स्वप्नः स्नेहमत्यशनं तथा ।
वैचित्यं व्याधिरालस्यं लोभं च दशमं स्मृतम् ॥ १३.२४६.३६ ॥
الشهوة والغضب والخوف والنوم والتعلّق والإفراط في الطعام، وكذلك تشتت الذهن والمرض والكسل والطمع — يُذكر هذا العاشر.
13.246.37
एतैस्तेषां भवेद्विघ्नो दशभिर्देवकारितैः ।
तस्मादेतानपास्यादौ युञ्जीत च परं मनः ॥ १३.२४६.३७ ॥
بهذه العقبات العشر التي صنعتها الآلهة يلقى اليوغيون عائقًا؛ لذلك ينبغي أولًا أن يُلقَى بها جانبًا، ثم يُوجَّه الذهن إلى الأسمى.
13.246.38
इमानपि गुणानष्टौ योगस्य परिचक्षते ।
गुणैस्तैरष्टभिर्द्रव्यमैश्वर्यमधिगम्यते ॥ १३.२४६.३८ ॥
وتُذكر أيضًا هذه الصفات الثماني لليوغا.
13.246.39
अणिमा महिमा चैव प्राप्तिः प्राकाम्यमेव हि ।
ईशित्वं च वशित्वं च यत्र कामावसायिता ॥ १३.२४६.३९ ॥
أنيما، ومهيما، وبرابتي، وبراكاميا؛ وإيشيتفا وفاشيتفا؛ والحال التي تتحقق فيها الرغبة.
13.246.40
एतानष्टौ गुणान्प्राप्य कथञ्चिद्योगिनां वराः ।
ईशाः सर्वस्य लोकस्य देवानप्यतिशेरते ॥ १३.२४६.४० ॥
إذا نال أفضلُ اليوغيين هذه الصفات الثماني بطريقة ما، صاروا أربابًا لكل العوالم، وفاقوا الآلهة.
13.246.41
योगोस्ति नैवात्यशिनो न चैकान्तमनश्नतः ।
न चातिस्वप्नशीलस्य नातिजागतरस्तथा ॥ १३.२४६.४१ ॥
لا يكون اليوغا لمن يُفرِط في الطعام، ولا لمن يمتنع عنه تمامًا؛ ولا لمن يُكثر النوم، ولا لمن يُكثر السهر — وكذلك.
13.246.42
युक्ताहारविहारस्य युक्तचेष्टस्य कर्मसु ।
युक्तस्वप्नावबोधस्य योगो भवति दुःखहा ॥ १३.२४६.४२ ॥
لمن كان معتدلًا في طعامه ولهوه، ومنضبطًا في أفعاله، ومنظمًا في نومه ويقظته، يصبح اليوغا مزيلًا للمعاناة.
13.246.43
अनेनैव विधानेन सायुज्यं तत्प्रकल्प्यते ।
सायुज्यं देवसात्कृत्वा प्रयुञ्जीतात्मभक्तितः ॥ १३.२४६.४३ ॥
بهذا الأسلوب نفسه تتحقق تلك الوحدة. ومن جعل الوحدة حالًا إلهيًا، فليمارس اليوغا بالتفاني في الذات.
13.246.44
अनन्यमनसा देवि नित्यं तद्गतचेतसा ।
सायुज्यं प्राप्यते देवैर्यत्नेन महता चिरात् ॥ १३.२४६.४४ ॥
أيتها الإلهة، بعقل غير منقسم، ومع تثبيت القلب عليه دائمًا، تُنال الوحدة حتى من الآلهة بجهد عظيم وبعد زمن طويل.
13.246.45
हविर्भिरर्चनैर्होमैः प्रणामैर्नित्यचिन्तया ।
अर्चयित्वा यथाशक्ति स्वकं देशं विशन्ति ते ॥ १३.२४६.४५ ॥
بعد أن يعبدوا بحسب طاقتهم بالقرابين والعبادات وطقوس النار والسجود والتأمل الدائم، يدخلون مقامهم الخاص.
13.246.46
सायुज्यानां विशिष्टं च मामकं वैष्णवं तथा ।
मां प्राप्य न निवर्तन्ते विष्णु वा शुभलोचने ॥ १३.२४६.४६ ॥
من بين من نالوا الوحدة، عالمي وعالم فيشنو أسمى. ومن بلغني أو بلغ فيشنو لا يعود، أيتها الجميلة العينين.
13.246.47
इति ते कथितो देवि योगधर्मः सनातनः ।
न शक्यः प्रष्टुमन्येन योगधर्मस्त्वया विना ॥ १३.२४६.४७ ॥
هكذا، أيتها الإلهة، أخبرتكِ بدهارما اليوغا الأزلية. ولا يستطيع غيرك أن يسأل عن دهارما اليوغا هذه.