Mahābhārata · Adhyāya 13.248
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.248.1
एवमुक्त्वा महादेवः श्रोतुकामः स्वयं प्रभुः ।
अनुकूलां प्रियां भार्यां पार्श्वस्तामभ्यभाषत ॥ १३.२४८.१ ॥
So gesprochen, wandte sich der Herr Mahādeva, selbst zuhörend begierig, an seine liebe, zugewandte Gattin, die neben ihm stand.
13.248.2
परावरज्ञे धर्माणां तपोवननिवासिनाम् ।
दीक्षाविधिदमोपेते सततं व्रतचारिणि।
पृच्छामि त्वां वरारोहे पृष्टा वद ममेप्सितम् ॥ १३.२४८.२ ॥
O du, die das Höhere und Niedere der Pflichten kennt, die in der Waldeinsiedelei der Askese wohnt, mit der Weihe und Selbstbeherrschung begabt, stets die Gelübde einhaltend, o Schönhüftige, ich frage dich; gefragt, sag mir, was ich begehre.
13.248.3
सावित्री ब्रह्मणः पत्नी कौशिकस्य शची शुभा ।
लक्ष्मीर्विष्णोः प्रिया भार्या धृतिर्भार्या यमस्य तु ॥ १३.२४८.३ ॥
Sāvitrī ist die Gattin Brahmās, und die glückverheißende Śacī die Kauśikas (Indras); Lakṣmī ist die geliebte Gattin Viṣṇus, und Dhṛti ist die Gattin Yamas.
13.248.4
मार्कण्डेयस्य धूमोर्णा ऋद्धिर्वैश्रवणस्य तु ।
वरुणस्य प्रिया गौरी सवितुश्च सुवर्चला ॥ १३.२४८.४ ॥
Dhūmorṇā ist die Gattin Mārkaṇḍeyas, und Ṛddhi die Vaiśravaṇas (Kuberas); Gaurī ist die Geliebte Varuṇas, und Suvarcalā die Savitṛs.
13.248.5
रोहिणी शशिनो भार्या स्वाहा चाग्नेरनिन्दिता ।
काश्यपस्यादितिश्चैव वसिष्ठस्याप्यरुन्धती ॥ १३.२४८.५ ॥
Rohiṇī ist die Gattin des Mondes, und die makellose Svāhā die Agnis; Aditi ist die Gattin Kaśyapas, und Arundhatī auch die Vasiṣṭhas.
13.248.6
एताश्चान्याश्च देव्यस्तु सर्वास्ताः पतिदेवताः ।
श्रूयन्ते लोकविख्यातास्त्वया चैव सहोषिताः ॥ १३.२४८.६ ॥
Diese und die anderen Göttinnen, sie alle haben den Gatten als ihre Gottheit, man hört von ihnen als weltberühmt, und sie haben auch mit dir zusammen gewohnt.
13.248.7
ताभिश्च पूजिताऽपि त्वमनुवृत्त्यनुभाषणैः ।
तस्मात्तु परिपृच्छामि धर्मज्ञे लोकसम्मते ॥ १३.२४८.७ ॥
Von ihnen geehrt, und du selbst hast sie mit freundlichem Verhalten und Worten geehrt. Darum frage ich dich, o Kennerin des Dharma, du von der Welt Geschätzte.
13.248.8
स्त्रीधर्मं श्रोतुमिच्छामि त्वयैव समुदाहृतम् ।
सध्रमचारिणी मे त्वं लोकसन्धारिणी तथा ॥ १३.२४८.८ ॥
Ich möchte das Dharma der Frauen hören, so wie du es selbst dargelegt hast. Du bist meine Gefährtin im Dharma und auch die Erhalterin der Welt.
13.248.9
अयं हि स्त्रीगणस्त्वां तु अनुयाति न मुञ्चति ।
त्वत्प्रसादाद्धितं श्रोतुं स्त्रीवृत्तं शुभलक्षणम् ॥ १३.२४८.९ ॥
Diese Schar von Frauen folgt dir und verlässt dich nicht. Durch deine Gnade ist es heilsam, das Verhalten der Frauen zu hören, das von glückverheißenden Zeichen gekennzeichnet ist.
13.248.10
त्वया चोक्तं विशेषेण गुणभूतं हि तिष्ठति ।
स्त्रिय एव सदा लोके स्त्रीगणस्य गतिः प्रिये ॥ १३.२४८.१० ॥
Was du gesagt hast, gilt besonders als Tugend. Geliebte, in der Welt sind stets allein die Frauen der Weg der Schar der Frauen.
13.248.11
शश्वद्गौर्गोषु गच्छेत नान्यत्र रमते नरः ।
एवं लोकगतिर्देवि आदिप्रभृति वर्तते ॥ १३.२४८.११ ॥
Eine Kuh geht stets zu Kühen; ein Mann erfreut sich nirgendwo anders. O Göttin, so ist der Lauf der Welt, und so besteht er seit Anbeginn.
13.248.12
प्रमदोक्तं तु यत्किञ्चित्तत्स्त्रीषु बहुमन्यते ।
न तथा मन्यते स्त्रीषु पुरुषोक्तमनिन्दिते ॥ १३.२४८.१२ ॥
Was eine Frau auch sagt, unter den Frauen wird es hoch geschätzt; was aber ein Mann sagt, wird unter den Frauen nicht so geschätzt. O Makellose.
13.248.13
त्वयैष विदितो ह्यर्थः स्त्रीणां धर्मः सनातनः ।
तस्मात्त्वां प्रति पृच्छामि पृष्टा वद ममेप्सितम् ॥ १३.२४८.१३ ॥
Du kennst gut diese ewige Pflicht der Frauen. Darum frage ich dich; du Befragte, sprich, was ich begehre.
13.248.14
एवमुक्ता तदा देवी महादेवेन शोभना ।
सोद्वेगा च सलज्जा च नावदत्तत्र किञ्चन।
पुनः पुनस्तदा देवी देवः किमिति चाब्रवीत् ॥ १३.२४८.१४ ॥
Als Mahādeva sie so angesprochen hatte, schwieg die strahlende Göttin, erregt und verschämt. Immer wieder fragte der Gott die Göttin: »Was ist es?«
13.248.15
भगवन्देवदेवेश सुरासुरनमस्कृत ।
त्वदन्तिके मया वक्तुं स्त्रीणां धर्मः कथं भवेत् ॥ १३.२४८.१५ ॥
O Gesegneter, Herr der Götter, von Göttern und Dämonen verehrt! Wie könnte ich in deiner Gegenwart die Pflicht der Frauen darlegen?
13.248.16
मन्नियोगादवश्यं तु वक्तव्यं तु मम प्रिये ॥ १३.२४८.१६ ॥
Geliebter, auf meinen Befehl muss ich gewiss sprechen.
13.248.17
इमा नद्यो महादेव सर्वतीर्थोदकान्विताः ।
उपस्पर्शनहेतोस्त्वां न त्यजन्ति समीपतः ॥ १३.२४८.१७ ॥
O großer Gott, diese Flüsse, erfüllt vom Wasser aller heiligen Furten, verlassen dich nicht aus der Nähe, um sich zur Waschung zu neigen.
13.248.18
एताभिः सह सम्मन्त्र्य प्रवक्ष्यामि तवेप्सितम् ।
अयुक्तं सत्सु तन्त्रेषु तानतिक्रम्य भाषितुम् ॥ १३.२४८.१८ ॥
Nachdem ich mich mit ihnen beraten habe, werde ich sagen, was du begehrst; es ist unziemlich, sie in den Versammlungen der Guten zu übergehen und zu sprechen.
13.248.19
मया सम्मानिताश्चैव भविष्यन्ति सरिद्वराः ॥ १३.२४८.१९ ॥
Von mir geehrt, werden diese besten der Flüsse gewiss verehrt werden.
13.248.20
इति मत्वा महादेवी नदीर्देवीः समाह्वयत् ।
विपाशां च वितस्त्यां च चन्द्रभागां सरस्वतीम् ॥ १३.२४८.२० ॥
So denkend, rief die große Göttin die Flussgöttinnen herbei: Vipāśā, Vitastā, Candrabhāgā und Sarasvatī.
13.248.21
शतद्रुं देविक्तां सिन्धुं गौतमीं कौशिकीं तथा ।
यमुनां नर्मदां चैव कावेरीमथ निम्नगाम् ॥ १३.२४८.२१ ॥
Śatadru, Devikā, Sindhu, Gautamī, Kauśikī, und auch Yamunā, Narmadā und Kāverī, den Fluss, der abwärts fließt.
13.248.22
तथा देवनदीं गङ्गां श्रेष्ठां त्रिपथगां शुभाम् ।
सर्वतीर्थोदकवहां सर्वपापविनाशिनीम्।
एता नदीः समाहूय समुद्वीक्ष्येदमब्रवीत् ॥ १३.२४८.२२ ॥
Ebenso die göttliche Gaṅgā, die vortreffliche und glückverheißende, die dreifach Fließende, die die Wasser aller heiligen Furten führt und alle Sünden vernichtet. Nachdem sie diese Flüsse gerufen und angesehen hatte, sprach sie so.
13.248.23
हे पुण्याः सरितः श्रेष्ठाः सर्वपापविनाशिकाः ।
ज्ञानविज्ञानसम्पन्नाः शृणुध्वं वचनं मम ॥ १३.२४८.२३ ॥
O heilige und vortreffliche Flüsse, Vernichterinnen aller Sünde, mit Wissen und Einsicht begabt, hört meine Worte!
13.248.24
अयं भगवता प्रश्न उक्तः स्त्रीधर्ममाश्रितः ।
न चैकया मया साद्यं तस्माद्वस्त्वानयाम्यहम् ॥ १३.२४८.२४ ॥
Der Herr hat diese Frage nach der Pflicht der Frauen gestellt; doch ich allein kann sie nicht zu Ende führen, darum bringe ich die Sache hierher.
13.248.25
युष्माभिस्तद्विचार्यैवं वक्तुमिच्छामि शोभनाः ।
तत्कथं देवदेवाय वाच्यः स्त्रीधर्म उत्तमः ॥ १३.२४८.२५ ॥
Nachdem ihr dies bedacht habt, wünsche ich, dass ihr sprecht, ihr Glückverheißenden. Wie also soll dem Gott der Götter die höchste Pflicht der Frau dargelegt werden?
13.248.26
इति पृष्टास्तथा देव्या महानद्यश्चकम्पिरे ।
तासां श्रेष्ठतमा गङ्गा वचनं त्ववेमब्रवीत् ॥ १३.२४८.२६ ॥
Als die Göttin sie so befragte, erzitterten die großen Flüsse. Unter ihnen sprach die vortrefflichste, Gaṅgā, diese Worte.
13.248.27
धन्याश्चानुगृहीताः स्म अनेन वचनेन ते ।
या त्वं सुरासुरैर्मान्या नदीराद्रियसेऽनघे ॥ १३.२४८.२७ ॥
Gesegnet und begnadet sind wir durch diese deine Worte. O Makellose, Königin der Flüsse, du, von Göttern und Dämonen geehrt, wirst verehrt.
13.248.28
तवैवार्हति कल्याणि एवं सान्त्वप्रसादनम् ।
अशक्यमपि ये मूर्खाः स्वात्मसम्भावनायुताः।
वाक्यं वदन्ति संसत्सु स्वयमेव यथेष्टतः ॥ १३.२४८.२८ ॥
O Glückverheißende, solche tröstenden und besänftigenden Worte gebühren allein dir. Die Toren, voll von Selbstüberschätzung, sprechen in Versammlungen nach eigenem Belieben auch das Unmögliche.
13.248.29
शक्तो यश्चानहंवादी सुदुर्लभतमो मतः ॥ १३.२४८.२९ ॥
Wer fähig ist und doch frei von Prahlerei, gilt als außerordentlich selten.
13.248.30
त्वं हि शक्ता सती देवी वक्तुं प्रश्नमशेषतः ।
व्याहर्तुं नेच्छसि स्त्रीत्वात्संपूजयति नस्तथा ॥ १३.२४८.३० ॥
Du, o tugendhafte Göttin, vermagst die Frage vollständig zu beantworten. Doch weil du eine Frau bist, willst du nicht sprechen, und so erweist du uns Ehre.
13.248.31
त्वं हि देवि महादेवी ऊहापोहविशारदा ।
दिव्यज्ञानयुता देवि दिव्यज्ञानेन्धनैधिता ॥ १३.२४८.३१ ॥
Du, Göttin, bist die große Göttin, geschickt in Schlussfolgerung und Überlegung, begabt mit göttlichem Wissen, o Göttin, entfacht durch den Brennstoff göttlichen Wissens.
13.248.32
त्वमेवार्हसि तद्वक्तुं स्त्रीणां वृत्तं शुभाशुभम् ।
याचामहे वयं श्रोतुममृतं त्वन्मुखोद्गतम्।
कुरु देवप्रियं देवि वद स्त्रीधर्ममुत्तमम् ॥ १३.२४८.३२ ॥
Nur du bist würdig, das Verhalten der Frauen, das gute und das schlechte, zu verkünden. Wir wünschen den Nektar zu hören, der aus deinem Munde strömt. Göttin, tue, was den Göttern lieb ist: Verkünde die höchste Pflicht der Frauen.
13.248.33
एवं प्रसादिता देवी गङ्गया लोकपूज्यया ।
प्राह धर्ममशेषेण स्त्रीधर्मं सुरसुन्दरी ॥ १३.२४८.३३ ॥
So versöhnt von Gaṅgā, verehrt in den Welten, legte die Göttin Surasundarī das ganze Dharma dar, die Pflicht der Frauen.
13.248.34
भगवन्देवदेवेश सुरेश्वर महेश्वर ।
त्वत्प्रसादात्सुरश्रेष्ठ तवैव प्रियकाम्यया।
तमहं कीर्तयिष्यामि यथावच्छ्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२४८.३४ ॥
O Ehrwürdiger, Herr der Götter, Herr der Götter, Herr der Götter, großer Herr! Bester der Götter, durch deine Gnade, aus dem Wunsch, dir allein zu gefallen, werde ich genau erzählen, was du hören willst.