Mahābhārata · Adhyāya 13.248
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.248.1
एवमुक्त्वा महादेवः श्रोतुकामः स्वयं प्रभुः ।
अनुकूलां प्रियां भार्यां पार्श्वस्तामभ्यभाषत ॥ १३.२४८.१ ॥
Assim falando, o senhor Mahādeva, desejando ouvir, dirigiu-se à sua esposa amada e agradável que estava ao seu lado.
13.248.2
परावरज्ञे धर्माणां तपोवननिवासिनाम् ।
दीक्षाविधिदमोपेते सततं व्रतचारिणि।
पृच्छामि त्वां वरारोहे पृष्टा वद ममेप्सितम् ॥ १३.२४८.२ ॥
Ó tu, que conheces o superior e o inferior dos deveres, que moras no eremitério da ascese, dotada da regra de iniciação e domínio, sempre observante dos votos, ó de belos quadris, pergunto-te; perguntada, diz-me o que desejo.
13.248.3
सावित्री ब्रह्मणः पत्नी कौशिकस्य शची शुभा ।
लक्ष्मीर्विष्णोः प्रिया भार्या धृतिर्भार्या यमस्य तु ॥ १३.२४८.३ ॥
Sāvitrī é a esposa de Brahmā, e a auspiciosa Śacī de Kauśika (Indra); Lakṣmī é a esposa amada de Viṣṇu, e Dhṛti é a esposa de Yama.
13.248.4
मार्कण्डेयस्य धूमोर्णा ऋद्धिर्वैश्रवणस्य तु ।
वरुणस्य प्रिया गौरी सवितुश्च सुवर्चला ॥ १३.२४८.४ ॥
Dhūmorṇā é a esposa de Mārkaṇḍeya, e Ṛddhi de Vaiśravaṇa (Kubera); Gaurī é a amada de Varuṇa, e Suvarcalā de Savitṛ.
13.248.5
रोहिणी शशिनो भार्या स्वाहा चाग्नेरनिन्दिता ।
काश्यपस्यादितिश्चैव वसिष्ठस्याप्यरुन्धती ॥ १३.२४८.५ ॥
Rohiṇī é a esposa da lua, e a irrepreensível Svāhā de Agni; Aditi é a esposa de Kaśyapa, e Arundhatī também de Vasiṣṭha.
13.248.6
एताश्चान्याश्च देव्यस्तु सर्वास्ताः पतिदेवताः ।
श्रूयन्ते लोकविख्यातास्त्वया चैव सहोषिताः ॥ १३.२४८.६ ॥
Estas e as outras deusas, todas tendo o marido como divindade, são ouvidas como famosas no mundo, e também habitaram contigo.
13.248.7
ताभिश्च पूजिताऽपि त्वमनुवृत्त्यनुभाषणैः ।
तस्मात्तु परिपृच्छामि धर्मज्ञे लोकसम्मते ॥ १३.२४८.७ ॥
Honrada por elas, e tu também as honraste com conduta agradável e palavras amáveis. Por isso te pergunto, ó conhecedora do dharma, estimada pelo mundo.
13.248.8
स्त्रीधर्मं श्रोतुमिच्छामि त्वयैव समुदाहृतम् ।
सध्रमचारिणी मे त्वं लोकसन्धारिणी तथा ॥ १३.२४८.८ ॥
Desejo ouvir o dharma das mulheres, como tu mesma o expuseste. És minha companheira no dharma e também sustentas o mundo.
13.248.9
अयं हि स्त्रीगणस्त्वां तु अनुयाति न मुञ्चति ।
त्वत्प्रसादाद्धितं श्रोतुं स्त्रीवृत्तं शुभलक्षणम् ॥ १३.२४८.९ ॥
Esta multidão de mulheres te segue e não te deixa. Pela tua graça, é benéfico ouvir a conduta das mulheres, marcada por sinais auspiciosos.
13.248.10
त्वया चोक्तं विशेषेण गुणभूतं हि तिष्ठति ।
स्त्रिय एव सदा लोके स्त्रीगणस्य गतिः प्रिये ॥ १३.२४८.१० ॥
O que disseste permanece especialmente como virtude. Amada, no mundo, somente as mulheres são sempre o caminho do grupo de mulheres.
13.248.11
शश्वद्गौर्गोषु गच्छेत नान्यत्र रमते नरः ।
एवं लोकगतिर्देवि आदिप्रभृति वर्तते ॥ १३.२४८.११ ॥
Uma vaca sempre vai para junto das vacas; um homem não se deleita em outro lugar. Ó deusa, este é o curso do mundo, e assim tem sido desde o início.
13.248.12
प्रमदोक्तं तु यत्किञ्चित्तत्स्त्रीषु बहुमन्यते ।
न तथा मन्यते स्त्रीषु पुरुषोक्तमनिन्दिते ॥ १३.२४८.१२ ॥
O que quer que uma mulher diga é muito estimado entre as mulheres; mas o que um homem diz não é assim estimado entre elas. Ó irrepreensível.
13.248.13
त्वयैष विदितो ह्यर्थः स्त्रीणां धर्मः सनातनः ।
तस्मात्त्वां प्रति पृच्छामि पृष्टा वद ममेप्सितम् ॥ १३.२४८.१३ ॥
Você conhece bem este dever eterno das mulheres. Por isso pergunto; tu, que és interrogada, diz o que desejo.
13.248.14
एवमुक्ता तदा देवी महादेवेन शोभना ।
सोद्वेगा च सलज्जा च नावदत्तत्र किञ्चन।
पुनः पुनस्तदा देवी देवः किमिति चाब्रवीत् ॥ १३.२४८.१४ ॥
Quando assim interpelada por Mahādeva, a radiante deusa, agitada e pudica, nada disse ali. Repetidas vezes o deus perguntou à deusa: "O que foi?"
13.248.15
भगवन्देवदेवेश सुरासुरनमस्कृत ।
त्वदन्तिके मया वक्तुं स्त्रीणां धर्मः कथं भवेत् ॥ १३.२४८.१५ ॥
Ó bem-aventurado, senhor dos deuses, reverenciado por deuses e demônios! Como eu, em tua presença, falaria do dever das mulheres?
13.248.16
मन्नियोगादवश्यं तु वक्तव्यं तु मम प्रिये ॥ १३.२४८.१६ ॥
Querido, por meu comando, certamente devo falar.
13.248.17
इमा नद्यो महादेव सर्वतीर्थोदकान्विताः ।
उपस्पर्शनहेतोस्त्वां न त्यजन्ति समीपतः ॥ १३.२४८.१७ ॥
Ó grande deus, estes rios, cheios das águas de todos os vaus sagrados, não te deixam de perto, por causa da ablução.
13.248.18
एताभिः सह सम्मन्त्र्य प्रवक्ष्यामि तवेप्सितम् ।
अयुक्तं सत्सु तन्त्रेषु तानतिक्रम्य भाषितुम् ॥ १३.२४८.१८ ॥
Depois de consultá-las, direi o que desejas; é impróprio falar ultrapassando-as nas assembleias dos bons.
13.248.19
मया सम्मानिताश्चैव भविष्यन्ति सरिद्वराः ॥ १३.२४८.१९ ॥
Honradas por mim, estas melhores dos rios serão de fato veneradas.
13.248.20
इति मत्वा महादेवी नदीर्देवीः समाह्वयत् ।
विपाशां च वितस्त्यां च चन्द्रभागां सरस्वतीम् ॥ १३.२४८.२० ॥
Pensando assim, a grande deusa convocou as deusas dos rios: Vipāśā, Vitastā, Candrabhāgā e Sarasvatī.
13.248.21
शतद्रुं देविक्तां सिन्धुं गौतमीं कौशिकीं तथा ।
यमुनां नर्मदां चैव कावेरीमथ निम्नगाम् ॥ १३.२४८.२१ ॥
Śatadru, Devikā, Sindhu, Gautamī, Kauśikī, e também Yamunā, Narmadā e Kāverī, a que corre para baixo.
13.248.22
तथा देवनदीं गङ्गां श्रेष्ठां त्रिपथगां शुभाम् ।
सर्वतीर्थोदकवहां सर्वपापविनाशिनीम्।
एता नदीः समाहूय समुद्वीक्ष्येदमब्रवीत् ॥ १३.२४८.२२ ॥
Igualmente a divina Gaṅgā, a excelente e auspiciosa, a de três caminhos, que leva as águas de todos os vaus sagrados e destrói todos os pecados. Tendo chamado estes rios e olhado para eles, falou assim.
13.248.23
हे पुण्याः सरितः श्रेष्ठाः सर्वपापविनाशिकाः ।
ज्ञानविज्ञानसम्पन्नाः शृणुध्वं वचनं मम ॥ १३.२४८.२३ ॥
Ó rios santos e excelentes, destruidores de todo pecado, dotados de saber e discernimento, ouvi as minhas palavras!
13.248.24
अयं भगवता प्रश्न उक्तः स्त्रीधर्ममाश्रितः ।
न चैकया मया साद्यं तस्माद्वस्त्वानयाम्यहम् ॥ १३.२४८.२४ ॥
O Senhor colocou esta questão sobre o dever das mulheres; mas eu sozinha não posso levá-la a cabo, por isso trago aqui o assunto.
13.248.25
युष्माभिस्तद्विचार्यैवं वक्तुमिच्छामि शोभनाः ।
तत्कथं देवदेवाय वाच्यः स्त्रीधर्म उत्तमः ॥ १३.२४८.२५ ॥
Tendo considerado isto, desejo que falem, ó auspiciosas. Como, pois, deve ser declarado ao deus dos deuses o supremo dever da mulher?
13.248.26
इति पृष्टास्तथा देव्या महानद्यश्चकम्पिरे ।
तासां श्रेष्ठतमा गङ्गा वचनं त्ववेमब्रवीत् ॥ १३.२४८.२६ ॥
Assim interrogados pela deusa, os grandes rios tremeram. Entre eles, a excelentíssima Gaṅgā proferiu estas palavras.
13.248.27
धन्याश्चानुगृहीताः स्म अनेन वचनेन ते ।
या त्वं सुरासुरैर्मान्या नदीराद्रियसेऽनघे ॥ १३.२४८.२७ ॥
Abençoadas e favorecidas somos por estas tuas palavras. Ó sem mácula, rainha dos rios, tu, honrada por deuses e demônios, és venerada.
13.248.28
तवैवार्हति कल्याणि एवं सान्त्वप्रसादनम् ।
अशक्यमपि ये मूर्खाः स्वात्मसम्भावनायुताः।
वाक्यं वदन्ति संसत्सु स्वयमेव यथेष्टतः ॥ १३.२४८.२८ ॥
Ó auspiciosa, tais palavras de consolo e agrado convêm somente a ti. Os tolos cheios de vaidade, por vontade própria, falam nas assembleias até o impossível.
13.248.29
शक्तो यश्चानहंवादी सुदुर्लभतमो मतः ॥ १३.२४८.२९ ॥
Aquele que é capaz e, contudo, livre de jactância, é considerado extremamente raro.
13.248.30
त्वं हि शक्ता सती देवी वक्तुं प्रश्नमशेषतः ।
व्याहर्तुं नेच्छसि स्त्रीत्वात्संपूजयति नस्तथा ॥ १३.२४८.३० ॥
Tu, ó deusa virtuosa, és capaz de responder plenamente à questão. Mas por seres mulher, não desejas falar, e assim nos honras.
13.248.31
त्वं हि देवि महादेवी ऊहापोहविशारदा ।
दिव्यज्ञानयुता देवि दिव्यज्ञानेन्धनैधिता ॥ १३.२४८.३१ ॥
Tu, deusa, és a grande deusa, hábil no raciocínio e na inferência, dotada de conhecimento divino, ó deusa, acesa pelo combustível do conhecimento divino.
13.248.32
त्वमेवार्हसि तद्वक्तुं स्त्रीणां वृत्तं शुभाशुभम् ।
याचामहे वयं श्रोतुममृतं त्वन्मुखोद्गतम्।
कुरु देवप्रियं देवि वद स्त्रीधर्ममुत्तमम् ॥ १३.२४८.३२ ॥
Só tu és digna de falar da conduta das mulheres, boa e má. Desejamos ouvir o néctar que flui de tua boca. Deusa, faze o que é caro aos deuses: fala do dever supremo das mulheres.
13.248.33
एवं प्रसादिता देवी गङ्गया लोकपूज्यया ।
प्राह धर्ममशेषेण स्त्रीधर्मं सुरसुन्दरी ॥ १३.२४८.३३ ॥
Assim aplacada por Gaṅgā, venerada nos mundos, a deusa Surasundarī expôs por completo o dharma, o dever das mulheres.
13.248.34
भगवन्देवदेवेश सुरेश्वर महेश्वर ।
त्वत्प्रसादात्सुरश्रेष्ठ तवैव प्रियकाम्यया।
तमहं कीर्तयिष्यामि यथावच्छ्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२४८.३४ ॥
Ó venerável, senhor dos deuses, senhor dos deuses, senhor dos deuses, grande senhor! Melhor dos deuses, pela tua graça, desejando agradar-te apenas a ti, relatarei exatamente o que queres ouvir.