மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.248
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.248.1
एवमुक्त्वा महादेवः श्रोतुकामः स्वयं प्रभुः ।
अनुकूलां प्रियां भार्यां पार्श्वस्तामभ्यभाषत ॥ १३.२४८.१ ॥
இவ்வாறு கூறி, கேட்க விரும்பிய பிரபுவான மகாதேவர் தமக்கருகில் நின்ற அன்பான, இசைந்த மனைவியிடம் பேசினார்.
13.248.2
परावरज्ञे धर्माणां तपोवननिवासिनाम् ।
दीक्षाविधिदमोपेते सततं व्रतचारिणि।
पृच्छामि त्वां वरारोहे पृष्टा वद ममेप्सितम् ॥ १३.२४८.२ ॥
தர்மங்களின் உயர்வையும் தாழ்வையும் அறிந்தவளே, தவவனத்தில் வாழ்பவர்களின் தீக்ஷா முறையும் அடக்கமும் கொண்டவளே, எப்போதும் விரதம் காப்பவளே, அழகிய இடையுடையவளே, நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன்; கேட்கப்பட்டு என் விருப்பத்தை சொல்வாயாக.
13.248.3
सावित्री ब्रह्मणः पत्नी कौशिकस्य शची शुभा ।
लक्ष्मीर्विष्णोः प्रिया भार्या धृतिर्भार्या यमस्य तु ॥ १३.२४८.३ ॥
சாவித்திரி பிரம்மாவின் மனைவி; கௌசிகனின் (இந்திரனின்) மங்கலமான ஷசி; லட்சுமி விஷ்ணுவின் அன்பு மனைவி; திருதி யமனின் மனைவி.
13.248.4
मार्कण्डेयस्य धूमोर्णा ऋद्धिर्वैश्रवणस्य तु ।
वरुणस्य प्रिया गौरी सवितुश्च सुवर्चला ॥ १३.२४८.४ ॥
மார்க்கண்டேயரின் மனைவி தூமோர்ணா; வைஸ்ரவணனின் (குபேரனின்) மனைவி ரித்தி; வருணனின் அன்பு மனைவி கௌரி; சவிதாவின் மனைவி சுவர்சலா.
13.248.5
रोहिणी शशिनो भार्या स्वाहा चाग्नेरनिन्दिता ।
काश्यपस्यादितिश्चैव वसिष्ठस्याप्यरुन्धती ॥ १३.२४८.५ ॥
ரோகிணி சந்திரனின் மனைவி; குற்றமற்ற ஸ்வாஹா அக்னியின் மனைவி; காசியபரின் மனைவி அதிதி; வசிட்டரின் மனைவியும் அருந்ததி.
13.248.6
एताश्चान्याश्च देव्यस्तु सर्वास्ताः पतिदेवताः ।
श्रूयन्ते लोकविख्यातास्त्वया चैव सहोषिताः ॥ १३.२४८.६ ॥
இவர்களும் வேறு தேவியரும் அனைவரும் கணவனையே தெய்வமாகக் கொண்டவர்கள்; உலகப் புகழ் பெற்றவர்களாக கேட்கப்படுகின்றனர், உன்னோடு சேர்ந்தே வாழ்ந்தவர்களும் ஆவர்.
13.248.7
ताभिश्च पूजिताऽपि त्वमनुवृत्त्यनुभाषणैः ।
तस्मात्तु परिपृच्छामि धर्मज्ञे लोकसम्मते ॥ १३.२४८.७ ॥
அவர்களால் நீயும் மதிக்கப்பட்டாய்; அனுசரித்த நடத்தையாலும் இனிய பேச்சாலும். ஆகையால், தர்மமறிந்தவளே, உலகம் மதிக்கும் தேவியே, நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன்.
13.248.8
स्त्रीधर्मं श्रोतुमिच्छामि त्वयैव समुदाहृतम् ।
सध्रमचारिणी मे त्वं लोकसन्धारिणी तथा ॥ १३.२४८.८ ॥
நீ விளக்கிய பெண்தர்மத்தைக் கேட்க விரும்புகிறேன். நீ என் தர்மத் துணைவி; உலகைத் தாங்குபவளும் ஆவாய்.
13.248.9
अयं हि स्त्रीगणस्त्वां तु अनुयाति न मुञ्चति ।
त्वत्प्रसादाद्धितं श्रोतुं स्त्रीवृत्तं शुभलक्षणम् ॥ १३.२४८.९ ॥
இந்தப் பெண்கூட்டம் உன்னைப் பின்தொடர்கிறது, உன்னை விடுவதில்லை. உன் அருளால், நலம் தரும் மங்கல லக்ஷணமுள்ள பெண்ணொழுக்கத்தைக் கேட்பது நன்று.
13.248.10
त्वया चोक्तं विशेषेण गुणभूतं हि तिष्ठति ।
स्त्रिय एव सदा लोके स्त्रीगणस्य गतिः प्रिये ॥ १३.२४८.१० ॥
நீ சொன்னது, சிறப்பாக, நற்குணமாக நிலைக்கிறது. அன்பே, உலகில் பெண்களே எப்போதும் பெண்கூட்டத்தின் கதி.
13.248.11
शश्वद्गौर्गोषु गच्छेत नान्यत्र रमते नरः ।
एवं लोकगतिर्देवि आदिप्रभृति वर्तते ॥ १३.२४८.११ ॥
பசு எப்போதும் பசுக்களிடமே செல்லும்; மனிதன் வேறெங்கும் மகிழ்வதில்லை. தேவீ, உலகின் கதி ஆதி முதல் இப்படியே நடக்கிறது.
13.248.12
प्रमदोक्तं तु यत्किञ्चित्तत्स्त्रीषु बहुमन्यते ।
न तथा मन्यते स्त्रीषु पुरुषोक्तमनिन्दिते ॥ १३.२४८.१२ ॥
பெண் சொன்ன எதுவாயினும், பெண்களிடையே அது மிகவும் மதிக்கப்படுகிறது. ஆனால் பெண்களிடையே ஆண் சொன்னது அவ்வளவு மதிக்கப்படுவதில்லை. குற்றமற்றவளே.
13.248.13
त्वयैष विदितो ह्यर्थः स्त्रीणां धर्मः सनातनः ।
तस्मात्त्वां प्रति पृच्छामि पृष्टा वद ममेप्सितम् ॥ १३.२४८.१३ ॥
நீ பெண்களின் இந்த நித்திய தர்மத்தை நன்கு அறிந்திருக்கிறாய். ஆகையால் உன்னிடம் கேட்கிறேன்; கேட்கப்பட்டவளே, எனக்கு விருப்பமானதைச் சொல்.
13.248.14
एवमुक्ता तदा देवी महादेवेन शोभना ।
सोद्वेगा च सलज्जा च नावदत्तत्र किञ्चन।
पुनः पुनस्तदा देवी देवः किमिति चाब्रवीत् ॥ १३.२४८.१४ ॥
மகாதேவரால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது, அந்த அழகிய தேவி கலக்கமும் வெட்கமும் அடைந்து அங்கே எதுவும் பேசவில்லை. தேவன் மீண்டும் மீண்டும் தேவியிடம் 'என்ன?' என்று கேட்டார்.
13.248.15
भगवन्देवदेवेश सुरासुरनमस्कृत ।
त्वदन्तिके मया वक्तुं स्त्रीणां धर्मः कथं भवेत् ॥ १३.२४८.१५ ॥
பகவானே, தேவர்களின் தேவனே, தேவர்களாலும் அசுரர்களாலும் வணங்கப்படுபவரே! உங்கள் முன்னிலையில் பெண்களின் தர்மம் எப்படி இருக்குமென்று நான் சொல்வது?
13.248.16
मन्नियोगादवश्यं तु वक्तव्यं तु मम प्रिये ॥ १३.२४८.१६ ॥
அன்பே, என் கட்டளையின்படி நான் கட்டாயம் சொல்லவேண்டும்.
13.248.17
इमा नद्यो महादेव सर्वतीर्थोदकान्विताः ।
उपस्पर्शनहेतोस्त्वां न त्यजन्ति समीपतः ॥ १३.२४८.१७ ॥
மகாதேவா, இந்த ஆறுகள் எல்லா தீர்த்தங்களின் நீரோடு கூடியவை; நீராடுவதற்காக அவை உம்மை அருகிலிருந்து விட்டுச்செல்வதில்லை.
13.248.18
एताभिः सह सम्मन्त्र्य प्रवक्ष्यामि तवेप्सितम् ।
अयुक्तं सत्सु तन्त्रेषु तानतिक्रम्य भाषितुम् ॥ १३.२४८.१८ ॥
இவர்களுடன் ஆலோசித்து உமக்கு விருப்பமானதை நான் சொல்வேன்; நல்லோர் சபைகளில் அவர்களை மீறிப் பேசுவது தகாது.
13.248.19
मया सम्मानिताश्चैव भविष्यन्ति सरिद्वराः ॥ १३.२४८.१९ ॥
என்னால் கௌரவிக்கப்பட்டு இந்தச் சிறந்த நதிகள் உயர்வு பெறும்.
13.248.20
इति मत्वा महादेवी नदीर्देवीः समाह्वयत् ।
विपाशां च वितस्त्यां च चन्द्रभागां सरस्वतीम् ॥ १३.२४८.२० ॥
இவ்வாறு எண்ணி மகாதேவி நதி-தேவிகளை அழைத்தாள் — விபாசை, விதஸ்தை, சந்திரபாகை, சரஸ்வதி.
13.248.21
शतद्रुं देविक्तां सिन्धुं गौतमीं कौशिकीं तथा ।
यमुनां नर्मदां चैव कावेरीमथ निम्नगाम् ॥ १३.२४८.२१ ॥
சதத்ரு, தேவிகை, சிந்து, கௌதமி, கௌசிகி, யமுனை, நர்மதை, மற்றும் தாழ்நிலம் ஓடும் காவேரியும்.
13.248.22
तथा देवनदीं गङ्गां श्रेष्ठां त्रिपथगां शुभाम् ।
सर्वतीर्थोदकवहां सर्वपापविनाशिनीम्।
एता नदीः समाहूय समुद्वीक्ष्येदमब्रवीत् ॥ १३.२४८.२२ ॥
அவ்வாறே தெய்வ நதியாகிய கங்கையையும் — சிறந்தவளும் மங்கலமானவளும், மூன்று பாதைகளில் செல்பவளும், எல்லாத் தீர்த்தங்களின் நீரைச் சுமப்பவளும், எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பவளுமான அவளை. இந்நதிகளை அழைத்து, நோக்கி, இவ்வாறு சொன்னாள்.
13.248.23
हे पुण्याः सरितः श्रेष्ठाः सर्वपापविनाशिकाः ।
ज्ञानविज्ञानसम्पन्नाः शृणुध्वं वचनं मम ॥ १३.२४८.२३ ॥
ஓ புனித சிறந்த நதிகளே, எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பவர்களே, ஞானமும் விஞ்ஞானமும் நிறைந்தவர்களே, என் சொல்லைக் கேளுங்கள்.
13.248.24
अयं भगवता प्रश्न उक्तः स्त्रीधर्ममाश्रितः ।
न चैकया मया साद्यं तस्माद्वस्त्वानयाम्यहम् ॥ १३.२४८.२४ ॥
பகவான் இக்கேள்வியை பெண்-தர்மம் குறித்துக் கேட்டார்; ஆனால் நான் ஒருத்தியாக இதை முடிக்க இயலாது, ஆகையால் அப்பொருளை இங்குக் கொண்டுவருகிறேன்.
13.248.25
युष्माभिस्तद्विचार्यैवं वक्तुमिच्छामि शोभनाः ।
तत्कथं देवदेवाय वाच्यः स्त्रीधर्म उत्तमः ॥ १३.२४८.२५ ॥
மங்கலமானவர்களே, நீங்கள் இதைச் சிந்தித்துச் சொல்ல விரும்புகிறேன். அப்படியானால், தேவதேவனிடம் பெண்தர்மத்தின் உயர்ந்ததை எப்படிச் சொல்வது?
13.248.26
इति पृष्टास्तथा देव्या महानद्यश्चकम्पिरे ।
तासां श्रेष्ठतमा गङ्गा वचनं त्ववेमब्रवीत् ॥ १३.२४८.२६ ॥
தேவி இவ்வாறு கேட்டபோது பெரிய நதிகள் நடுங்கின. அவற்றில் சிறந்தவளான கங்கை இந்தச் சொல்லைச் சொன்னாள்.
13.248.27
धन्याश्चानुगृहीताः स्म अनेन वचनेन ते ।
या त्वं सुरासुरैर्मान्या नदीराद्रियसेऽनघे ॥ १३.२४८.२७ ॥
உன் இந்தச் சொல்லால் நாங்கள் பாக்கியம் பெற்றோம், அருள் பெற்றோம். பாவமற்றவளே, நதிகளின் அரசியே, சுரர்களாலும் அசுரர்களாலும் மதிக்கப்படுகிறாய்.
13.248.28
तवैवार्हति कल्याणि एवं सान्त्वप्रसादनम् ।
अशक्यमपि ये मूर्खाः स्वात्मसम्भावनायुताः।
वाक्यं वदन्ति संसत्सु स्वयमेव यथेष्टतः ॥ १३.२४८.२८ ॥
கல்யாணியே, இத்தகைய ஆறுதலும் மகிழ்விக்கும் சொல் உனக்கே பொருந்தும். தன்னைப் புகழ்வதில் நிறைந்த மூடர்கள் அவைகளில் தாமாகவே தங்கள் விருப்பப்படி, செய்ய முடியாததையும் சொல்கிறார்கள்.
13.248.29
शक्तो यश्चानहंवादी सुदुर्लभतमो मतः ॥ १३.२४८.२९ ॥
ஆற்றல் உடையவனாயிருந்தும் அகந்தை பேசாதவன் மிகவும் அரியவன் என்று கருதப்படுகிறான்.
13.248.30
त्वं हि शक्ता सती देवी वक्तुं प्रश्नमशेषतः ।
व्याहर्तुं नेच्छसि स्त्रीत्वात्संपूजयति नस्तथा ॥ १३.२४८.३० ॥
நீ சக்தியுள்ள சதி தேவி; கேள்வியை முழுமையாகச் சொல்ல வல்லவள். ஆனால் பெண் என்பதால் பேச விரும்பவில்லை, அதனால் எங்களை மதிக்கிறாய்.
13.248.31
त्वं हि देवि महादेवी ऊहापोहविशारदा ।
दिव्यज्ञानयुता देवि दिव्यज्ञानेन्धनैधिता ॥ १३.२४८.३१ ॥
தேவியே, நீ மகாதேவி; ஊகமும் ஆய்வும் வல்லவள்; தெய்வீக ஞானத்துடன் கூடியவள்; தெய்வீக ஞானமெனும் எரிபொருளால் கொழுந்துவிட்டெரிபவள்.
13.248.32
त्वमेवार्हसि तद्वक्तुं स्त्रीणां वृत्तं शुभाशुभम् ।
याचामहे वयं श्रोतुममृतं त्वन्मुखोद्गतम्।
कुरु देवप्रियं देवि वद स्त्रीधर्ममुत्तमम् ॥ १३.२४८.३२ ॥
பெண்களின் நல்லதும் தீயதுமான நடத்தையைச் சொல்லத் தகுதியுள்ளவள் நீயே. உன் வாயினின்று வரும் அமுதத்தை கேட்க விரும்புகிறோம். தேவியே, தேவர்களுக்குப் பிரியமானதைச் செய்; பெண்களின் உத்தம தர்மத்தைச் சொல்.
13.248.33
एवं प्रसादिता देवी गङ्गया लोकपूज्यया ।
प्राह धर्ममशेषेण स्त्रीधर्मं सुरसुन्दरी ॥ १३.२४८.३३ ॥
இவ்வாறு உலகம் போற்றும் கங்கையால் மகிழ்விக்கப்பட்ட தேவி சுரசுந்தரி, பெண்களின் தர்மத்தை முழுமையாகச் சொன்னாள்.
13.248.34
भगवन्देवदेवेश सुरेश्वर महेश्वर ।
त्वत्प्रसादात्सुरश्रेष्ठ तवैव प्रियकाम्यया।
तमहं कीर्तयिष्यामि यथावच्छ्रोतुमिच्छसि ॥ १३.२४८.३४ ॥
ஐயனே, தேவதேவனே, சுரேஸ்வரனே, மகேஸ்வரனே! தேவர்களில் சிறந்தவரே, உமது அருளால், உமக்கே பிரியமாக இருக்க விரும்பி, நீர் கேட்க விரும்புவதை அதன்படியே சொல்வேன்.