Mahābhārata · Adhyāya 13.250
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.250.1
पतिमत्या दिवारात्रं वृत्तान्तं श्रूयतां शुभम् ।
पत्युः पूर्वं समुत्थाय प्रातःक्रम समाचरेत् ॥ १३.२५०.१ ॥
Una esposa devota a su marido debe escuchar la conducta auspiciosa de día y de noche: debe levantarse antes que su esposo y cumplir la rutina matinal.
13.250.2
पत्युर्भावं विदित्वा तु पश्चात्सम्बोधयेत्तु तम् ।
नित्यं पौर्वाह्णिकं कार्यं स्वयं कुर्याद्यथाविधि ॥ १३.२५०.२ ॥
Habiendo comprendido el ánimo de su esposo, después debe despertarlo; ella misma debe realizar los deberes diarios de la mañana según la regla.
13.250.3
निवेद्य च तथाऽऽहारं यथा सम्पद्यतामिति ।
तथैव कुर्यात्तत्सर्वं यथा पत्युः प्रियं भवेत् ॥ १३.२५०.३ ॥
Habiendo indicado que se prepare la comida, debe hacer todo de manera que resulte agradable a su esposo.
13.250.4
यथा भर्ता तथा नारी गुरूणां प्रतिपद्यते ॥ १३.२५०.४ ॥
Tal como se conduce el marido, así también la mujer se conduce hacia los mayores.
13.250.5
शुश्रूषापोषणविधौ पतिप्रियचिकीर्षया ।
भर्तुर्निष्क्रमणे कार्यं संस्मरेदप्रमादतः ॥ १३.२५०.५ ॥
En la norma del servicio y el sustento, con deseo de hacer lo que es grato a su esposo, debe recordar sin descuido lo que ha de hacerse cuando él sale.
13.250.6
आगतं तु पतिं दृष्ट्वा सहसा परिचारणम् ।
स्वयं कुर्वीत सम्प्रीत्या कायश्रमहरं परम् ॥ १३.२५०.६ ॥
Al ver llegar a su esposo, debe atenderlo de inmediato con afecto por sí misma; este es el servicio supremo que quita la fatiga del cuerpo.
13.250.7
पाद्यसनाभ्यां शयनैर्वाक्यैश्च हृदयप्रियैः ।
अतिथीनामागमेन प्रीतियुक्ता सदा भवेत् ॥ १३.२५०.७ ॥
Con agua para los pies, asientos, lechos y palabras gratas al corazón, siempre debe mostrarse afectuosa cuando llegan los huéspedes.
13.250.8
कर्मणा वचनेनापि तोषयेदतिथीन्सदा ।
मङ्गलं गृहशौचं च सर्वोपकरणानि च ॥ १३.२५०.८ ॥
Por la acción y por la palabra se debe siempre complacer a los huéspedes; igualmente lo auspicioso, la limpieza de la casa y todos los utensilios necesarios.
13.250.9
सर्वकालमवेक्षेत कारयन्ती च कुर्वती ।
धर्मकार्ये तु सम्प्राप्ते तद्वद्धर्मपरा भवेत् ॥ १३.२५०.९ ॥
En todo momento debe atender, haciéndolo ella misma o haciendo que otros lo hagan; y cuando llegue un deber religioso, así mismo debe entregarse al dharma.
13.250.10
अर्थकार्ये पुनर्भर्तुः प्रमादालस्यवर्जिता ।
सा यत्नं परमं कुर्यात्तस्यि साहाय्यकारणात् ॥ १३.२५०.१० ॥
En asuntos de riqueza, libre de descuido y pereza, debe hacer el mayor esfuerzo para ayudar a su esposo.
13.250.11
धुरन्धरा भवेद्भर्तुः साध्वी धर्मार्थयोः सदा ।
विहारकाले वै भर्तुर्ज्ञात्वा भावं हृदि स्थितम् ॥ १३.२५०.११ ॥
La esposa virtuosa debe ser siempre el sostén de su esposo en el dharma y la riqueza; en el momento del esparcimiento, conociendo el ánimo que reside en el corazón del esposo, debe actuar en consecuencia.
13.250.12
अलङ्कृत्य यथायोगं मन्दहाससमन्वितम् ।
वाक्यैर्मधुरसंयुक्तैः स्मयन्ती तोषयेत्पतिम् ॥ १३.२५०.१२ ॥
Habiéndose adornado como conviene, sonriendo con dulce sonrisa, debe agradar a su esposo con palabras dulces y agradables.
13.250.13
कठोराणि न वाच्यानि अन्यथा प्रमदान्तरे ।
यस्यां कामी भवेद्भर्ता तस्याः प्रीतिकरी भवेत् ॥ १३.२५०.१३ ॥
No se deben pronunciar palabras duras en presencia de otra mujer; de lo contrario, deben ser agradables para aquella hacia quien el esposo siente deseo.
13.250.14
अप्रमादं पुरस्कृत्य मनसा तोषयेत्पतिम् ।
अनन्तरमथान्येषां भोजनावेक्षणं चरेत् ॥ १३.२५०.१४ ॥
Poniendo la diligencia por delante, debe complacer al esposo de corazón; después debe atender la comida de los demás.
13.250.15
दासीदासबलीवर्दांश्चण्डालं च शुनस्तथा ।
अनाथान्कृपणांश्चैव भिक्षुकांश्च तथैव च।
पूजयेद्बलिभैक्षेण पत्युर्धर्मं विवर्धयेत् ॥ १३.२५०.१५ ॥
Debe honrar con ofrendas y limosnas a las sirvientas y siervos, los bueyes, el chandala, los perros, los desamparados, los miserables y los mendigos; así aumentará el dharma de su esposo.
13.250.16
कुपितं वाऽर्थहीनं वा श्रान्तं वोपचरेत्पतिम् ।
यता स तुष्टः स्वस्थश्च तथा सन्तोषयेत्पतिम् ॥ १३.२५०.१६ ॥
Aunque el esposo esté enojado, sin recursos o cansado, debe atenderlo, para que quede complacido y tranquilo; así debe satisfacer al esposo.
13.250.17
यथा कुटुम्बचिन्तायां विवादे वाऽर्थसञ्चये ।
आहूता तत्सहायार्थं तथा प्रियहितं वदेत् ॥ १३.२५०.१७ ॥
Como la mujer llamada para ayudarlo en las preocupaciones del hogar, en una disputa o en la acumulación de riqueza, debe hablar palabras amables y beneficiosas.
13.250.18
अप्रियं च हितं ब्रूयात्तस्य धर्मार्थकाङ्क्षया ।
एकान्तचर्याकथनं कलहं वर्जयेत्परैः ॥ १३.२५०.१८ ॥
Por el deseo de su dharma y de su riqueza, debe decir incluso lo desagradable pero beneficioso; debe evitar hablar de una conducta solitaria y las riñas con otros.
13.250.19
बहिरालोकनं चैव मोहं व्रीडां च पैशुनम् ।
बह्वाशित्वं दिवास्वप्नमेवमादि विवर्जयेत् ॥ १३.२५०.१९ ॥
Mirar hacia afuera, el engaño, la vergüenza, la calumnia, comer en exceso, dormir de día y cosas semejantes debe evitarlas.
13.250.20
रहस्येकासनं साध्वी न कुर्यादात्मजैरपि ।
यद्यद्दद्यान्नियत्स्वेति न्यासवत्परिपालयेत् ॥ १३.२५०.२० ॥
La esposa virtuosa no debe sentarse en secreto en un mismo asiento ni siquiera con sus hijos. Lo que le den, debe custodiarlo con cuidado, como un depósito confiado.
13.250.21
विस्मृतं वाऽपि यद्द्रव्यं प्रतिपद्यात्स्वशौचतः ।
यत्किञ्चित्पतिना दत्तं लब्ध्वा तत्सा सुकी भवेत् ॥ १३.२५०.२१ ॥
Incluso si alguna propiedad se ha olvidado, debe recuperarla mediante su propia pureza. Lo que su esposo le haya dado, recibido, debe estar contenta.
13.250.22
अतीवाज्ञामतीर्ष्यां च दूरतः परिवर्जयेत् ।
बालवद्वृद्धवद्भार्या सदैवानुचरेत्पतिम् ॥ १३.२५०.२२ ॥
La excesiva ignorancia y los celos excesivos debe evitarlos desde lejos. La esposa siempre debe servir a su esposo, cuidándolo como a un niño y también como a un anciano.
13.250.23
भार्याया व्रतमित्येव कर्तव्यं सततं विभो ।
एतत्पतिव्रतावृत्तमुक्तं देव समासतः ॥ १३.२५०.२३ ॥
Oh señor, este mismo voto de la esposa debe cumplirse siempre. Oh dios, la conducta de la esposa fiel te ha sido narrada brevemente.
13.250.24
न च भोगे न चैश्वर्ये न सुखे न धने तथा ।
स्पृहा यस्यास्तथा भर्तुः सा नारीणां पतिव्रता ॥ १३.२५०.२४ ॥
Aquella en quien no hay anhelo de placer, ni de poder, ni de felicidad, ni de riqueza, y asimismo el esposo no tiene tal anhelo, esa es la esposa fiel entre las mujeres.
13.250.25
पतिर्हि दैवतं स्त्रीणां पतिर्बन्धुः पतिर्गतिः ।
नान्यं गतिमहं पश्ये प्रमदाया यथा पतिः ॥ १३.२५०.२५ ॥
Para las mujeres el esposo es la divinidad, el esposo es el pariente, el esposo es el refugio. No veo otro refugio para una mujer como su esposo.
13.250.26
जातिष्वपि च वै स्त्रीत्वं विशिष्टं मे मतिः प्रभो ।
कायक्लेशेन महता पुरुषः प्राप्नुयात्फलम्।
तत्सर्वं लभते नारी सुखेन पतिपूजया ॥ १३.२५०.२६ ॥
Incluso entre los nacimientos, la condición femenina es, a mi juicio, la más excelente, oh señor. El hombre obtiene el fruto mediante gran sufrimiento corporal; la mujer obtiene todo eso con facilidad honrando a su esposo.
13.250.27
यथासुखं पतिमती सर्वं पत्यनुकूलतः ।
ईदृशं धर्मसाकल्यं पश्य त्वं प्रमदां प्रति।
एतद्विसृज्य पच्यन्ते कुस्त्रियः पापमोहिताः ॥ १३.२५०.२७ ॥
La mujer devota de su esposo, que le complace, obtiene todo con facilidad. Mira esta plenitud del dharma en la mujer. Las malas mujeres que lo abandonan, cegadas por el pecado, sufren tormento.
13.250.28
तपश्चर्या च दानं च पतौ तस्याः समर्पितम् ।
रूपं कुलं यशस्तेजः सर्वं तस्मिन्प्रतिष्ठितम् ॥ १३.२५०.२८ ॥
Su austeridad y sus dones están consagrados a su esposo. La belleza, la familia, la fama y el esplendor descansan todos en él.
13.250.29
एवं व्रतसमाचाराः स्ववृत्तेनैव शोभनाः ।
स्वभर्त्रा च सम गच्छेत्पुण्यलोकान्सुकर्मणा ॥ १३.२५०.२९ ॥
Así, las observancias de los votos resplandecen solo por la propia conducta. Que ella vaya con su esposo a los mundos meritorios por medio de buenas acciones.
13.250.30
वृद्धो विरुपो बीभत्सो धनवान्निर्धनोऽपि वा ।
एवंभूतोपि वै भर्ता स्त्रीणां भूषणमुत्तमम् ॥ १३.२५०.३० ॥
Viejo, de mal aspecto, repulsivo, rico o pobre: incluso un esposo así es el mejor adorno de las mujeres.
13.250.31
आढ्यं वा रूपयुक्तं वा विरूपं धनवर्जितम् ।
या पतिं तोषयेत्साध्वी सा पत्नीनां विशिष्यते ॥ १३.२५०.३१ ॥
Sea rico o hermoso, o feo y sin riqueza, la esposa virtuosa que complace a su esposo es la más distinguida de las esposas.
13.250.32
दरिद्रांश्च विरूपाश्च प्रमूढान्कुष्टसंयुतान् ।
पतीनुपचरेल्लोकानक्षयान्प्रतिपद्यते ॥ १३.२५०.३२ ॥
Quien sirve incluso a esposos pobres, feos, insensatos o afectados por la lepra alcanza mundos imperecederos.
13.250.33
एवं प्रवर्तमानायाः पतिः पूर्वं म्रियेत चेत् ।
तदाऽनुमरणं गच्छेत्पुनर्धर्मं चरेत वा ॥ १३.२५०.३३ ॥
Si el esposo de una mujer que se conduce así muere primero, ella podrá seguirlo en la muerte, o bien volver a practicar el dharma.
13.250.34
एतदेवं मया प्रोक्तं स्त्रियस्तु बहुधा स्मृताः ।
देवदानवगन्धर्वा मनुष्या इति नैकधा ॥ १३.२५०.३४ ॥
Esto lo he declarado así. Se enseña que las mujeres son de muchas clases: diosas, demonias, gandharvas y humanas, y así de muchas maneras.
13.250.35
सौम्यशीलाः शुभाचाराः सर्वास्ताः सम्भवन्ति च ।
यथा शुभं प्रवक्ष्यामि स्त्रीणां धर्मं महेश्वर ॥ १३.२५०.३५ ॥
Todas ellas pueden llegar a ser de carácter gentil y de buena conducta. Oh Maheśvara, declararé el dharma de las mujeres, como es propicio.
13.250.36
आसुर्यश्चैव पैशाच्यो राक्षस्यश्च भन्ति हि ।
तासां वृत्तमशेषेण श्रूयतां लोककारणात् ॥ १३.२५०.३६ ॥
También existen mujeres demoníacas, mujeres pisācas y mujeres rākṣasī. Escuchad su conducta completa, por el bien del mundo.
13.250.37
न्यायतो वाऽन्यथा प्रोक्ता भावदोषसमन्विताः ।
भर्तॄनुपचरन्त्येव रागद्वेषबलात्कृताः ॥ १३.२५०.३७ ॥
Declaradas con justicia o de otro modo, dotadas de defectos de carácter, impulsadas por la fuerza del deseo y la aversión, ciertamente sirven a sus esposos.
13.250.38
स्वधर्मविमुखा भूत्वा प्रदूष्यन्ति यतस्ततः ।
प्रवृद्दविषया नित्यं प्रतिकूलं वदन्ति च ॥ १३.२५०.३८ ॥
Apartándose de su propio deber, se corrompen aquí y allá; con los sentidos cada vez más desbocados, siempre hablan en contra.
13.250.39
अर्थान्विनाशयन्त्येवं न गृह्णन्ति हितं क्वचित् ।
स्वबुद्धिनिरता भूत्वा जीवन्ति च यथा तथा ॥ १३.२५०.३९ ॥
Así destruyen sus propios fines y jamás aceptan lo que es beneficioso; entregadas a su propio juicio, viven como pueden.
13.250.40
गुणवत्यः क्वचिद्भूत्वा पतिधर्मपरा इव ।
पुनर्भवन्ति पापिष्ठा विषमं वृत्तमास्थिताः ॥ १३.२५०.४० ॥
A veces, siendo virtuosas y como si estuvieran entregadas al deber de esposa, vuelven a ser pecadoras en extremo, adoptando una conducta torcida.
13.250.41
अनवस्थितमर्यादा बहुवेषा व्यवस्थिताः ।
असन्तुष्टाश्च लुब्धाश्च ईर्ष्याक्रोधयुता भृशम् ॥ १३.२५०.४१ ॥
De límites de decoro inestables, establecidas en muchos disfraces, descontentas y codiciosas, dotadas en gran medida de envidia e ira.
13.250.42
भोगप्रिया हितद्वेष्याः कामभोगपरायणाः ।
प्रायशोऽनृतभूयिष्ठा गुरूणां प्रतिलोमकाः ॥ १३.२५०.४२ ॥
Amantes de los placeres, hostiles a lo que es beneficioso, entregadas solo al disfrute de los deseos, en su mayoría llenas de falsedad, opuestas a sus mayores.
13.250.43
एवंवृत्तसमाचारा आसुरं भावमाश्रिताः ।
अपकारपरा नित्यं सततं कलहप्रिया ॥ १३.२५०.४३ ॥
Mujeres de tal conducta y comportamiento, adoptando una naturaleza demoníaca, siempre dedicadas a perjudicar a otros y constantemente amantes de las riñas.
13.250.44
परुषा रुक्षवचना निर्घृणा निरपत्रपाः ।
निःस्नेहाः क्रोधनाश्चैव भर्तृपुत्रस्वबन्धुषु ॥ १३.२५०.४४ ॥
Duras, de palabras ásperas, despiadadas, desvergonzadas, sin afecto y airadas contra sus esposos, hijos y parientes.
13.250.45
घोरा मांसप्रिया नित्यं हसन्ति च रुदन्ति च ।
पतीन्व्यभिचरन्त्येव दुर्मार्गेण यथा तथा।
बन्धुभिर्भर्त्सिता भूत्वा गृहकार्याणि कुर्वते ॥ १३.२५०.४५ ॥
Terribles, siempre amantes de la carne, ríen y lloran; traicionan incluso a sus esposos, siguiendo un camino perverso por cualquier medio. Reprendidas por sus parientes, realizan entonces las tareas del hogar.
13.250.46
अथवा भर्त्सिता देव निवृत्ताः स्वेषु कर्मसु ।
तथैवात्मवधं घोरं व्यवस्येयुर्न संशयः ॥ १३.२५०.४६ ॥
O bien, oh dios, cuando son reprendidas, se apartan de sus propios deberes y del mismo modo resuelven una terrible autodestrucción, sin duda.
13.250.47
निर्दया निरनुक्रोशाः कुटुम्बार्थविलोपकाः ।
धर्मर्थरहिता घोराः सततं कुर्वते क्रियाः ॥ १३.२५०.४७ ॥
Despiadadas y sin compasión, destruyen el bienestar de la familia; carentes de dharma y riqueza, terribles, realizan constantemente tales acciones.
13.250.48
अनर्थे निपुणाः पापाः परप्राणेषु निर्दयाः ।
एवंयुक्तसमाचाराः स्त्रियः पैशाचमाश्रिताः ॥ १३.२५०.४८ ॥
Mujeres diestras en el mal, pecadoras, despiadadas con la vida de otros, unidas a tal conducta, que han adoptado una naturaleza de demonio devorador.
13.250.49
अपरा मोहसंयुक्ता निर्लज्जा रोदनप्रियाः ।
अशुद्धा मलदिग्धाङ्ग्य पानमांसरता भृशम्।
वदन्त्यनृतवाक्यानि हसन्ति विलपन्ति च। ॥ १३.२५०.४९ ॥
Otras mujeres, llenas de ofuscación, desvergonzadas y amantes del llanto, impuras, con sus miembros embadurnados de suciedad, completamente entregadas al licor y la carne, pronuncian palabras falsas, ríen y se lamentan.
13.250.50
दुष्पसादा महाक्रोधाः स्वप्नशीला निरन्तरम् ।
तामस्यो नष्टतत्वार्था मन्दशीला महोदराः।
भुञ्जते विविधं सिद्धं भोजनं तीव्रसम्भ्रमाः ॥ १३.२५०.५० ॥
Difíciles de contentar, muy iracundas, constantemente dadas al sueño, dominadas por la oscuridad, habiendo perdido el sentido de la verdad, de carácter tardo y con vientre abultado, comen diversos alimentos preparados con intensa prisa.
13.250.51
गुणरूपवयोयुक्तं पतिं कामिनमुत्तमम् ।
हित्वाऽन्येनैव गच्छन्ति सर्वधा भृशतापिताः ॥ १३.२५०.५१ ॥
Abandonando a un marido dotado de virtud, belleza y juventud, excelente y amoroso, muy atormentadas, se van de todas las maneras con otro hombre.
13.250.52
निर्लज्जा धर्मसन्दिग्धाः प्रतिकूलाः समन्ततः ।
एवंरूपसमाचाराः स्त्रियो राक्षसमाश्रिताः ॥ १३.२५०.५२ ॥
Desvergonzadas, dudosas respecto al dharma, adversas por todas partes; mujeres de tal conducta y tal forma recurren a la naturaleza demoníaca.
13.250.53
एवंविधानां सर्वासां न परत्र महासुखम् ।
नरकाद्विप्रमुक्तानां मानुष्यं दुर्लभं भवेत् ॥ १३.२५०.५३ ॥
Para todas las mujeres de tal clase no hay gran felicidad en el otro mundo; aun liberadas del infierno, el nacimiento humano les será difícil de obtener.
13.250.54
कष्टं तत्रापि भुञ्जन्ते स्वकृतं दुःखजं बहु ।
दरिद्राः क्लेशभूयिष्ठा विरूपाः कुत्सिताः परैः।
विधवा दुर्भगा वाऽपि लभन्ते दुःखमीदृशम् ॥ १३.२५०.५४ ॥
Allí también padecen mucho sufrimiento nacido de sus propias acciones: las pobres, llenas de aflicción, deformes, despreciadas por otros, o viudas y desafortunadas obtienen tal sufrimiento.
13.250.55
शतवर्षसहस्राणि निरयं व्यभिचारिणी ।
व्रजेत्पतिं च पापेन संयोज्य स्वकुलं तथा ॥ १३.२५०.५५ ॥
Una mujer adúltera va al infierno durante cientos de miles de años, y por su pecado arrastra también a su marido y a su propia familia.
13.250.56
एतद्विज्ञाय पतितं पुनश्चेद्धितमात्मनः ।
कुर्याद्भर्तारमाश्रित्य तथा धर्मवमाप्नुयात् ॥ १३.२५०.५६ ॥
Sabiendo esto, si una mujer caída, buscando su propio bien, vuelve a actuar recurriendo a su esposo, alcanzará el dharma.
13.250.57
अतिसंयान्ति ताँल्लोकान्पुण्यान्परमशोभनान् ।
अवमत्य च याः पूर्वं पतिं दुष्टेन चेतसा ॥ १३.२५०.५७ ॥
Las mujeres que antes despreciaron a sus maridos y actuaron con mente perversa no alcanzan aquellos mundos meritorios y sumamente esplendorosos.
13.250.58
वर्तमानास्च सततं भर्तॄणां प्रतिकूलतः ।
भर्त्रानुमरणं काले याः कुर्वन्ति तथाविधाः ॥ १३.२५०.५८ ॥
Las mujeres que siempre se comportan en contra de sus maridos, y que a su debido tiempo practican el anumaraṇa (morir tras el marido) junto a él, son de este tipo.
13.250.59
कामात्क्रोधाद्भयाल्लोभादपहास्या भवन्ति ताः ।
आदिप्रभृति कुस्त्रीणां तथाऽनुमरणं वृथा ॥ १३.२५०.५९ ॥
Por deseo, ira, miedo y codicia se convierten en objeto de burla; para las mujeres malvadas, morir tras el marido ha sido en vano desde el principio.
13.250.60
आदिप्रभृति या साध्वी पत्युः प्रियपरायणा ।
ऊर्ध्वं गच्छति सा पूता भर्त्राऽनुमरणं गता ॥ १३.२५०.६० ॥
La mujer virtuosa que desde el principio se dedica a lo que agrada a su esposo, al seguirlo en la muerte, asciende purificada.
13.250.61
एवं मृताया वै लोकानहं पश्यामि चक्षुषा ।
स्पृहणीयान्सुरगणैर्यान्गच्छन्ति पतिव्रताः ॥ १३.२५०.६१ ॥
Así, con mis propios ojos veo los mundos de la mujer que ha muerto de esta manera, mundos deseados incluso por las multitudes de dioses, adonde van las esposas fieles.
13.250.62
अथवा भर्तरि मृते वैधव्यं धर्ममाश्रिताः ।
तूष्णीं भौमं जले नित्यमञ्जलिस्नानमुत्तमम्।
व्रतं च पतिमुद्दिश्य कुर्यश्चैव विधिं ततः ॥ १३.२५०.६२ ॥
O bien, muerto el esposo, adoptando el deber de la viudez, debe yacer en silencio en el suelo, practicar a diario el excelente voto del baño con las manos ahuecadas en el agua, y realizar el rito pensando en su esposo.
13.250.63
एवं गच्छति सा नारी पतिलोकमनुत्तमम् ।
रमणीयमनिर्देश्यं दुष्प्रापं देवमानुषैः ॥ १३.२५०.६३ ॥
Así, esa mujer va al supremo mundo de su esposo, delicioso, indescriptible, difícil de alcanzar incluso para dioses y hombres.
13.250.64
प्राप्नुयात्तादृशं लोकं केवलं या पतिव्रता ।
इति ते कथितं देव स्त्रीणां धर्मिमनुत्तमम् ॥ १३.२५०.६४ ॥
Solo la esposa fiel alcanza un mundo así. Así, oh dios, te he expuesto el supremo deber de las mujeres.
13.250.65
भवतः प्रियकामिन्या यन्मयोक्तं तवाग्रतः ।
चापल्यान्मम देवेश तद्भवान्क्षन्तुमर्हति ॥ १३.२५०.६५ ॥
Lo que he dicho ante ti, como quien desea tu agrado, lo dije por ligereza. Oh señor de los dioses, debes perdonarlo.
13.250.66
एवं वदन्तीं रुद्राणीं लज्जाभावसमन्विताम् ।
प्रशशंस च देवेशो वाचा सञ्जनयन्प्रियम् ॥ १३.२५०.६६ ॥
Así hablando, Rudrāṇī, llena de un sentimiento de pudor, fue alabada por el señor de los dioses, que con sus palabras producía placer.
13.250.67
ऋषयो देवगन्धर्वाः प्रमदाश्च सहस्रशः ।
प्रणम्य शिरसा देवीं स्तुतिभिश्चाभितुष्टुवुः ॥ १३.२५०.६७ ॥
Sabios, dioses, gandharvas y miles de mujeres, inclinando la cabeza ante la diosa, la alabaron plenamente con himnos.
13.250.68
पूजयामासुरपरे देवदेव मुदा युताः ।
संवादं चिन्तयन्त्यन्ते श्रद्दधानाः सुचेतसः ॥ १३.२५०.६८ ॥
Otros adoraron con alegría, oh dios de los dioses; y después, llenos de fe y de buen ánimo, comenzaron a meditar en este diálogo.
13.250.69
ततस्तु देवदेवेशो देवीं वचनमब्रवीत् ।
शृणु कल्याणि मद्वाक्यं संवादोऽयं मया तव।
पुण्यं पवित्रं ख्यातं च भविता नात्र संशयः ॥ १३.२५०.६९ ॥
Entonces el señor de los señores de los dioses dijo a la diosa: Escucha, oh auspiciosa, mis palabras; este diálogo nuestro será meritorio, purificador y renombrado; no hay duda.
13.250.70
य इमं श्रावयेद्विद्वान्संवादं चावयोः प्रिये ।
शुचिर्भूत्वा नरान्युक्तान्स तैः स्वर्गं व्रजेत्सुखम् ॥ १३.२५०.७० ॥
El sabio que haga oír este nuestro diálogo, oh amada, a hombres dignos, purificado, irá dichosamente al cielo con ellos.
13.250.71
यस्त्वेनं शृणुयान्नित्यं संवादं चावयोः शुभम् ।
कीर्तिमायुष्यमारोग्यं लभते स गतिं पराम् ॥ १३.२५०.७१ ॥
Quien escucha constantemente este auspicioso diálogo nuestro obtiene fama, larga vida y salud; alcanza la meta suprema.