മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.250
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.250.1
पतिमत्या दिवारात्रं वृत्तान्तं श्रूयतां शुभम् ।
पत्युः पूर्वं समुत्थाय प्रातःक्रम समाचरेत् ॥ १३.२५०.१ ॥
ഭർത്താവിനോട് ഭക്തിയുള്ള സ്ത്രീ പകലും രാത്രിയും പാലിക്കേണ്ട ശുഭമായ നടപ്പു കേൾക്കണം: ഭർത്താവിനു മുമ്പെ എഴുന്നേറ്റ് പ്രഭാതകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യണം.
13.250.2
पत्युर्भावं विदित्वा तु पश्चात्सम्बोधयेत्तु तम् ।
नित्यं पौर्वाह्णिकं कार्यं स्वयं कुर्याद्यथाविधि ॥ १३.२५०.२ ॥
ഭർത്താവിന്റെ മനോനില അറിഞ്ഞശേഷം അവനെ ഉണർത്തണം; പൂർവാഹ്നത്തിലെ നിത്യകർമ്മങ്ങൾ വിധിപ്രകാരം സ്വയം ചെയ്യണം.
13.250.3
निवेद्य च तथाऽऽहारं यथा सम्पद्यतामिति ।
तथैव कुर्यात्तत्सर्वं यथा पत्युः प्रियं भवेत् ॥ १३.२५०.३ ॥
ഭക്ഷണം ഒരുങ്ങട്ടെ എന്ന് അറിയിച്ച്, ഭർത്താവിന് പ്രിയമാകുംവിധം എല്ലാം അപ്രകാരം ചെയ്യണം.
13.250.4
यथा भर्ता तथा नारी गुरूणां प्रतिपद्यते ॥ १३.२५०.४ ॥
ഭർത്താവ് എങ്ങനെയോ, അങ്ങനെതന്നെ സ്ത്രീയും മുതിർന്നവരോട് പെരുമാറുന്നു.
13.250.5
शुश्रूषापोषणविधौ पतिप्रियचिकीर्षया ।
भर्तुर्निष्क्रमणे कार्यं संस्मरेदप्रमादतः ॥ १३.२५०.५ ॥
ശുശ്രൂഷയിലും പോഷണത്തിലും ഭർത്താവിന് പ്രിയമായത് ചെയ്യാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ, ഭർത്താവ് പുറത്തുപോകുമ്പോൾ ചെയ്യേണ്ടതു ജാഗ്രതയോടെ ഓർക്കണം.
13.250.6
आगतं तु पतिं दृष्ट्वा सहसा परिचारणम् ।
स्वयं कुर्वीत सम्प्रीत्या कायश्रमहरं परम् ॥ १३.२५०.६ ॥
മടങ്ങിവന്ന ഭർത്താവിനെ കണ്ടാലുടൻ സ്നേഹത്തോടെ സ്വയം ശുശ്രൂഷ ചെയ്യണം; അത് ശരീരക്ഷീണം അകറ്റുന്ന ഉത്തമശുശ്രൂഷയാണ്.
13.250.7
पाद्यसनाभ्यां शयनैर्वाक्यैश्च हृदयप्रियैः ।
अतिथीनामागमेन प्रीतियुक्ता सदा भवेत् ॥ १३.२५०.७ ॥
പാദ്യം, ആസനം, ശയ്യ, ഹൃദയത്തിന് പ്രിയമായ വാക്കുകൾ എന്നിവകൊണ്ട്, അതിഥികൾ വരുമ്പോൾ എപ്പോഴും സ്നേഹത്തോടെ ആയിരിക്കണം.
13.250.8
कर्मणा वचनेनापि तोषयेदतिथीन्सदा ।
मङ्गलं गृहशौचं च सर्वोपकरणानि च ॥ १३.२५०.८ ॥
പ്രവൃത്തികൊണ്ടും വാക്കുകൊണ്ടും അതിഥികളെ എപ്പോഴും സന്തോഷിപ്പിക്കണം; മംഗളം, വീടിന്റെ ശുചിത്വം, എല്ലാ ഉപകരണങ്ങളും (അതുപോലെ).
13.250.9
सर्वकालमवेक्षेत कारयन्ती च कुर्वती ।
धर्मकार्ये तु सम्प्राप्ते तद्वद्धर्मपरा भवेत् ॥ १३.२५०.९ ॥
എല്ലാ സമയത്തും ശ്രദ്ധിക്കണം; സ്വയം ചെയ്തും മറ്റുള്ളവരെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിച്ചും; ധർമകാര്യം വരുമ്പോഴും അതുപോലെ ധർമനിഷ്ഠയോടെ ആയിരിക്കണം.
13.250.10
अर्थकार्ये पुनर्भर्तुः प्रमादालस्यवर्जिता ।
सा यत्नं परमं कुर्यात्तस्यि साहाय्यकारणात् ॥ १३.२५०.१० ॥
ധനകാര്യങ്ങളിൽ ഭർത്താവിന്റെ സഹായത്തിനായി, അശ്രദ്ധയും അലസതയും ഇല്ലാതെ അവൾ പരമമായ പ്രയത്നം ചെയ്യണം.
13.250.11
धुरन्धरा भवेद्भर्तुः साध्वी धर्मार्थयोः सदा ।
विहारकाले वै भर्तुर्ज्ञात्वा भावं हृदि स्थितम् ॥ १३.२५०.११ ॥
സാധ്വിയായ ഭാര്യ എപ്പോഴും ധർമത്തിലും ധനത്തിലും ഭർത്താവിന്റെ ഭാരം വഹിക്കുന്നവളായിരിക്കണം; വിഹാരസമയത്ത് ഭർത്താവിന്റെ ഹൃദയത്തിലുള്ള ഭാവം അറിഞ്ഞ് (പെരുമാറണം).
13.250.12
अलङ्कृत्य यथायोगं मन्दहाससमन्वितम् ।
वाक्यैर्मधुरसंयुक्तैः स्मयन्ती तोषयेत्पतिम् ॥ १३.२५०.१२ ॥
യഥായോഗ്യം അലങ്കരിച്ച്, മന്ദഹാസത്തോടെ, മധുരവാക്കുകളാൽ, പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഭർത്താവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കണം.
13.250.13
कठोराणि न वाच्यानि अन्यथा प्रमदान्तरे ।
यस्यां कामी भवेद्भर्ता तस्याः प्रीतिकरी भवेत् ॥ १३.२५०.१३ ॥
മറ്റൊരു സ്ത്രീയുടെ മുന്നിൽ കഠിനവാക്കുകൾ പറയരുത്; അല്ലെങ്കിൽ ഭർത്താവ് ആരോടാണ് കാമം വെക്കുന്നത് അവൾക്കത് പ്രിയമായിരിക്കണം.
13.250.14
अप्रमादं पुरस्कृत्य मनसा तोषयेत्पतिम् ।
अनन्तरमथान्येषां भोजनावेक्षणं चरेत् ॥ १३.२५०.१४ ॥
ജാഗ്രത മുന്നിൽ വെച്ച് മനസ്സോടെ ഭർത്താവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കണം; പിന്നീട് മറ്റുള്ളവരുടെ ഭക്ഷണം ശ്രദ്ധിക്കണം.
13.250.15
दासीदासबलीवर्दांश्चण्डालं च शुनस्तथा ।
अनाथान्कृपणांश्चैव भिक्षुकांश्च तथैव च।
पूजयेद्बलिभैक्षेण पत्युर्धर्मं विवर्धयेत् ॥ १३.२५०.१५ ॥
ദാസീദാസന്മാരെയും കാളകളെയും ചണ്ഡാലനെയും നായ്ക്കളെയും അനാഥരെയും ദീനരെയും യാചകരെയും ബലിയും ഭിക്ഷയും നൽകി ആദരിക്കണം; ഇങ്ങനെ ഭർത്താവിന്റെ ധർമം വളർത്തണം.
13.250.16
कुपितं वाऽर्थहीनं वा श्रान्तं वोपचरेत्पतिम् ।
यता स तुष्टः स्वस्थश्च तथा सन्तोषयेत्पतिम् ॥ १३.२५०.१६ ॥
കോപിച്ചാലും ധനമില്ലാത്തവനായാലും ക്ഷീണിതനായാലും ഭർത്താവിനെ ശുശ്രൂഷിക്കണം; അതിനാൽ അവൻ സന്തുഷ്ടനും സ്വസ്ഥനുമായിരിക്കും; ഇങ്ങനെ ഭർത്താവിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തണം.
13.250.17
यथा कुटुम्बचिन्तायां विवादे वाऽर्थसञ्चये ।
आहूता तत्सहायार्थं तथा प्रियहितं वदेत् ॥ १३.२५०.१७ ॥
കുടുംബ ചിന്തയിലോ തർക്കത്തിലോ സമ്പത്ത് ശേഖരണത്തിലോ അവനെ സഹായിക്കാൻ വിളിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീ പ്രിയവും ഹിതവുമായ വാക്കുകൾ പറയണം.
13.250.18
अप्रियं च हितं ब्रूयात्तस्य धर्मार्थकाङ्क्षया ।
एकान्तचर्याकथनं कलहं वर्जयेत्परैः ॥ १३.२५०.१८ ॥
അവന്റെ ധർമ്മവും അർത്ഥവും ആഗ്രഹിച്ച് അപ്രിയമെങ്കിലും ഹിതമായത് പറയണം; ഏകാന്ത ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സംസാരവും മറ്റുള്ളവരോടുള്ള കലഹവും ഒഴിവാക്കണം.
13.250.19
बहिरालोकनं चैव मोहं व्रीडां च पैशुनम् ।
बह्वाशित्वं दिवास्वप्नमेवमादि विवर्जयेत् ॥ १३.२५०.१९ ॥
പുറത്തേക്ക് നോക്കുന്നത്, മോഹം, ലജ്ജ, ഏഷണി, അധികം ഭക്ഷിക്കുന്നത്, പകൽ ഉറങ്ങുന്നത്, ഇതുപോലുള്ളവ അവൾ ഒഴിവാക്കണം.
13.250.20
रहस्येकासनं साध्वी न कुर्यादात्मजैरपि ।
यद्यद्दद्यान्नियत्स्वेति न्यासवत्परिपालयेत् ॥ १३.२५०.२० ॥
സാധ്വിയായ സ്ത്രീ രഹസ്യമായി സ്വന്തം മക്കളോടൊപ്പം പോലും ഒരേ ആസനത്തിൽ ഇരിക്കരുത്. എന്ത് നൽകിയാലും അത് ന്യാസം പോലെ ശ്രദ്ധയോടെ സൂക്ഷിക്കണം.
13.250.21
विस्मृतं वाऽपि यद्द्रव्यं प्रतिपद्यात्स्वशौचतः ।
यत्किञ्चित्पतिना दत्तं लब्ध्वा तत्सा सुकी भवेत् ॥ १३.२५०.२१ ॥
മറന്നുപോയ ഏതൊരു വസ്തുവും അവൾ തന്റെ ശുദ്ധിയാൽ തിരികെ നേടണം. ഭർത്താവ് നൽകിയതെന്തും സ്വീകരിച്ച് അവൾ സന്തോഷവതിയാകണം.
13.250.22
अतीवाज्ञामतीर्ष्यां च दूरतः परिवर्जयेत् ।
बालवद्वृद्धवद्भार्या सदैवानुचरेत्पतिम् ॥ १३.२५०.२२ ॥
അമിതമായ അജ്ഞതയും അമിതമായ അസൂയയും അകലെനിന്നുതന്നെ ഉപേക്ഷിക്കണം. ഭാര്യ എപ്പോഴും ഭർത്താവിനെ കുട്ടിയെപ്പോലെയും വൃദ്ധനെപ്പോലെയും പരിചരിച്ച് അനുസരിക്കണം.
13.250.23
भार्याया व्रतमित्येव कर्तव्यं सततं विभो ।
एतत्पतिव्रतावृत्तमुक्तं देव समासतः ॥ १३.२५०.२३ ॥
ഹേ വിഭോ, ഭാര്യയുടെ ഈ വ്രതം തന്നെയാണ് എപ്പോഴും അനുഷ്ഠിക്കേണ്ടത്. ഹേ ദേവാ, പതിവ്രതയുടെ ആചാരം ഞാൻ സംക്ഷേപത്തിൽ പറഞ്ഞു.
13.250.24
न च भोगे न चैश्वर्ये न सुखे न धने तथा ।
स्पृहा यस्यास्तथा भर्तुः सा नारीणां पतिव्रता ॥ १३.२५०.२४ ॥
ഭോഗത്തിലും ഐശ്വര്യത്തിലും സുഖത്തിലും ധനത്തിലും ആർക്ക് ആഗ്രഹമില്ലയോ, അതുപോലെ ഭർത്താവിനും ആഗ്രഹമില്ലയോ, അവളാണ് സ്ത്രീകളിൽ പതിവ്രത.
13.250.25
पतिर्हि दैवतं स्त्रीणां पतिर्बन्धुः पतिर्गतिः ।
नान्यं गतिमहं पश्ये प्रमदाया यथा पतिः ॥ १३.२५०.२५ ॥
സ്ത്രീകൾക്ക് ഭർത്താവാണ് ദൈവം, ഭർത്താവാണ് ബന്ധു, ഭർത്താവാണ് ആശ്രയം. സ്ത്രീക്ക് ഭർത്താവുപോലെ മറ്റൊരു ആശ്രയം ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
13.250.26
जातिष्वपि च वै स्त्रीत्वं विशिष्टं मे मतिः प्रभो ।
कायक्लेशेन महता पुरुषः प्राप्नुयात्फलम्।
तत्सर्वं लभते नारी सुखेन पतिपूजया ॥ १३.२५०.२६ ॥
ജന്മങ്ങളിലും സ്ത്രീത്വമാണ് ശ്രേഷ്ഠമെന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം, പ്രഭോ. പുരുഷൻ വലിയ ശരീരക്ലേശം സഹിച്ചാണ് ഫലം നേടുന്നത്; സ്ത്രീ ഭർത്താവിനെ പൂജിക്കുന്നതിലൂടെ അതെല്ലാം സുഖമായി നേടുന്നു.
13.250.27
यथासुखं पतिमती सर्वं पत्यनुकूलतः ।
ईदृशं धर्मसाकल्यं पश्य त्वं प्रमदां प्रति।
एतद्विसृज्य पच्यन्ते कुस्त्रियः पापमोहिताः ॥ १३.२५०.२७ ॥
ഭർത്താവിന് അനുകൂലയായ സ്ത്രീ എല്ലാം സുഖമായി നേടുന്നു. സ്ത്രീയെക്കുറിച്ചുള്ള ഇത്തരം ധർമ്മപൂർണ്ണത നീ കാണുക. ഇതുപേക്ഷിച്ച് പാപമോഹിതരായ ദുഷ്ടസ്ത്രീകൾ വേദന അനുഭവിക്കുന്നു.
13.250.28
तपश्चर्या च दानं च पतौ तस्याः समर्पितम् ।
रूपं कुलं यशस्तेजः सर्वं तस्मिन्प्रतिष्ठितम् ॥ १३.२५०.२८ ॥
അവളുടെ തപസ്സും ദാനവും ഭർത്താവിനു സമർപ്പിതമാണ്. രൂപവും കുലവും യശസ്സും തേജസ്സും എല്ലാം അവനിലാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
13.250.29
एवं व्रतसमाचाराः स्ववृत्तेनैव शोभनाः ।
स्वभर्त्रा च सम गच्छेत्पुण्यलोकान्सुकर्मणा ॥ १३.२५०.२९ ॥
ഇങ്ങനെ വ്രതാചാരങ്ങൾ സ്വന്തം നടപ്പിലൂടെത്തന്നെ ശോഭിക്കുന്നു. തന്റെ ഭർത്താവിനോടൊപ്പം സത്കർമ്മത്താൽ പുണ്യലോകങ്ങളിൽ അവൾ എത്തട്ടെ.
13.250.30
वृद्धो विरुपो बीभत्सो धनवान्निर्धनोऽपि वा ।
एवंभूतोपि वै भर्ता स्त्रीणां भूषणमुत्तमम् ॥ १३.२५०.३० ॥
വൃദ്ധനോ വികൃതനോ വെറുക്കപ്പെടുന്നവനോ ധനികനോ ദരിദ്രനോ ആയാലും — ഇങ്ങനെയുള്ള ഭർത്താവും സ്ത്രീകൾക്ക് ഉത്തമ ആഭരണമാണ്.
13.250.31
आढ्यं वा रूपयुक्तं वा विरूपं धनवर्जितम् ।
या पतिं तोषयेत्साध्वी सा पत्नीनां विशिष्यते ॥ १३.२५०.३१ ॥
ധനവാനോ രൂപവാനോ, അല്ലെങ്കിൽ വികൃതനും ധനമില്ലാത്തവനുമോ ആകട്ടെ, ഭർത്താവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന സാധ്വിയാണ് ഭാര്യമാരിൽ വിശിഷ്ടയാകുന്നത്.
13.250.32
दरिद्रांश्च विरूपाश्च प्रमूढान्कुष्टसंयुतान् ।
पतीनुपचरेल्लोकानक्षयान्प्रतिपद्यते ॥ १३.२५०.३२ ॥
ദരിദ്രരും വികൃതരും മൂഢരും കുഷ്ഠരോഗം ബാധിച്ചവരുമായ ഭർത്താക്കന്മാരെയും ശുശ്രൂഷിക്കുന്നവൾ അക്ഷയ ലോകങ്ങൾ പ്രാപിക്കുന്നു.
13.250.33
एवं प्रवर्तमानायाः पतिः पूर्वं म्रियेत चेत् ।
तदाऽनुमरणं गच्छेत्पुनर्धर्मं चरेत वा ॥ १३.२५०.३३ ॥
ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്ന സ്ത്രീയുടെ ഭർത്താവ് മുമ്പേ മരിച്ചാൽ, അവൾ അനുമരണം ചെയ്യാം, അല്ലെങ്കിൽ വീണ്ടും ധർമ്മം ആചരിക്കാം.
13.250.34
एतदेवं मया प्रोक्तं स्त्रियस्तु बहुधा स्मृताः ।
देवदानवगन्धर्वा मनुष्या इति नैकधा ॥ १३.२५०.३४ ॥
ഇതെല്ലാം ഞാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു. സ്ത്രീകൾ പലവിധമായി പറയപ്പെടുന്നു — ദേവന്മാർ, ദാനവന്മാർ, ഗന്ധർവ്വന്മാർ, മനുഷ്യർ എന്നിങ്ങനെ പലതായി.
13.250.35
सौम्यशीलाः शुभाचाराः सर्वास्ताः सम्भवन्ति च ।
यथा शुभं प्रवक्ष्यामि स्त्रीणां धर्मं महेश्वर ॥ १३.२५०.३५ ॥
അവരെല്ലാവരും സൗമ്യസ്വഭാവമുള്ളവരും ശുഭാചാരമുള്ളവരുമായി ഭവിക്കാം. ഹേ മഹേശ്വരാ, ശുഭമായ സ്ത്രീധർമ്മം ഞാൻ പറയാം.
13.250.36
आसुर्यश्चैव पैशाच्यो राक्षस्यश्च भन्ति हि ।
तासां वृत्तमशेषेण श्रूयतां लोककारणात् ॥ १३.२५०.३६ ॥
ആസുരി, പൈശാചി, രാക്ഷസി സ്ത്രീകളും ഉണ്ട്. ലോകകാരണത്താൽ അവരുടെ നടപ്പ് പൂർണ്ണമായി കേൾക്കുക.
13.250.37
न्यायतो वाऽन्यथा प्रोक्ता भावदोषसमन्विताः ।
भर्तॄनुपचरन्त्येव रागद्वेषबलात्कृताः ॥ १३.२५०.३७ ॥
ന്യായമായോ അല്ലാതെയോ പറയപ്പെട്ടവരും ഭാവദോഷങ്ങളോടുകൂടിയവരുമായ അവർ രാഗദ്വേഷങ്ങളുടെ ബലത്താൽ പ്രേരിതരായി ഭർത്താക്കന്മാരെ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നു.
13.250.38
स्वधर्मविमुखा भूत्वा प्रदूष्यन्ति यतस्ततः ।
प्रवृद्दविषया नित्यं प्रतिकूलं वदन्ति च ॥ १३.२५०.३८ ॥
സ്വധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് വിമുഖരായി അവർ ഇവിടെയും അവിടെയും ദുഷിക്കുന്നു; വിഷയാസക്തി വർദ്ധിച്ച് അവർ എപ്പോഴും പ്രതികൂലമായി സംസാരിക്കുന്നു.
13.250.39
अर्थान्विनाशयन्त्येवं न गृह्णन्ति हितं क्वचित् ।
स्वबुद्धिनिरता भूत्वा जीवन्ति च यथा तथा ॥ १३.२५०.३९ ॥
ഇങ്ങനെ അവർ തങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നു; ഹിതം ഒരിക്കലും സ്വീകരിക്കുന്നില്ല; സ്വന്തം ബുദ്ധിയിൽ മുഴുകി എങ്ങനെയോ ജീവിക്കുന്നു.
13.250.40
गुणवत्यः क्वचिद्भूत्वा पतिधर्मपरा इव ।
पुनर्भवन्ति पापिष्ठा विषमं वृत्तमास्थिताः ॥ १३.२५०.४० ॥
ചിലപ്പോൾ ഗുണവതികളായി, ഭർതൃധർമ്മത്തിൽ മുഴുകിയവരെപ്പോലെ ആകുന്നു; വീണ്ടും അതിപാപികളായി വക്രമായ നടപ്പു സ്വീകരിക്കുന്നു.
13.250.41
अनवस्थितमर्यादा बहुवेषा व्यवस्थिताः ।
असन्तुष्टाश्च लुब्धाश्च ईर्ष्याक्रोधयुता भृशम् ॥ १३.२५०.४१ ॥
അസ്ഥിരമായ മര്യാദകളുള്ളവരും, പല വേഷങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്നവരും, അസംതൃപ്തരും, ലോഭികളും, അസൂയയും ക്രോധവും നിറഞ്ഞവരുമാകുന്നു.
13.250.42
भोगप्रिया हितद्वेष्याः कामभोगपरायणाः ।
प्रायशोऽनृतभूयिष्ठा गुरूणां प्रतिलोमकाः ॥ १३.२५०.४२ ॥
ഭോഗപ്രിയരും, ഹിതത്തെ വെറുക്കുന്നവരും, കാമഭോഗത്തിൽ മാത്രം തത്പരരും, മിക്കവാറും അസത്യം നിറഞ്ഞവരും, ഗുരുജനങ്ങൾക്ക് പ്രതികൂലരുമാകുന്നു.
13.250.43
एवंवृत्तसमाचारा आसुरं भावमाश्रिताः ।
अपकारपरा नित्यं सततं कलहप्रिया ॥ १३.२५०.४३ ॥
ഇത്തരം പെരുമാറ്റമുള്ളവരായി, അസുര സ്വഭാവം സ്വീകരിച്ച്, എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവർക്ക് ദോഷം ചെയ്യുന്നവരായി, നിരന്തരം കലഹത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവർ.
13.250.44
परुषा रुक्षवचना निर्घृणा निरपत्रपाः ।
निःस्नेहाः क्रोधनाश्चैव भर्तृपुत्रस्वबन्धुषु ॥ १३.२५०.४४ ॥
കഠിനരും പരുഷവചനമുള്ളവരും കരുണയില്ലാത്തവരും ലജ്ജയില്ലാത്തവരും സ്നേഹമില്ലാത്തവരും ഭർത്താവ്, പുത്രൻ, സ്വബന്ധുക്കൾ എന്നിവരോട് കോപിക്കുന്നവരും.
13.250.45
घोरा मांसप्रिया नित्यं हसन्ति च रुदन्ति च ।
पतीन्व्यभिचरन्त्येव दुर्मार्गेण यथा तथा।
बन्धुभिर्भर्त्सिता भूत्वा गृहकार्याणि कुर्वते ॥ १३.२५०.४५ ॥
ഭയങ്കരരും എപ്പോഴും മാംസപ്രിയരുമായി, ചിരിക്കുന്നവരും കരയുന്നവരുമായി, ഭർത്താക്കന്മാരോട് പോലും ദ്രോഹം ചെയ്യുന്നവരായി, ഏതുവിധത്തിലും ദുർമാർഗത്തിൽ നടക്കുന്നവരായി; ബന്ധുക്കളാൽ ശാസിക്കപ്പെട്ട് വീട്ടുജോലികൾ ചെയ്യുന്നവർ.
13.250.46
अथवा भर्त्सिता देव निवृत्ताः स्वेषु कर्मसु ।
तथैवात्मवधं घोरं व्यवस्येयुर्न संशयः ॥ १३.२५०.४६ ॥
അല്ലെങ്കിൽ ദേവാ, ശാസിക്കപ്പെട്ടാൽ അവർ സ്വന്തം കർമങ്ങളിൽനിന്ന് പിന്മാറി, അതുപോലെ ഭയങ്കരമായ ആത്മഹത്യക്ക് തീരുമാനിച്ചേക്കാം, സംശയമില്ല.
13.250.47
निर्दया निरनुक्रोशाः कुटुम्बार्थविलोपकाः ।
धर्मर्थरहिता घोराः सततं कुर्वते क्रियाः ॥ १३.२५०.४७ ॥
നിർദയരും കരുണയില്ലാത്തവരും കുടുംബക്ഷേമം നശിപ്പിക്കുന്നവരും ധർമവും അർഥവും ഇല്ലാത്തവരും ഭയങ്കരരുമായി, നിരന്തരം അത്തരം പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നു.
13.250.48
अनर्थे निपुणाः पापाः परप्राणेषु निर्दयाः ।
एवंयुक्तसमाचाराः स्त्रियः पैशाचमाश्रिताः ॥ १३.२५०.४८ ॥
അനർഥത്തിൽ സമർഥരും പാപികളും മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവനോട് കരുണയില്ലാത്തവരും ഇങ്ങനെയുള്ള പെരുമാറ്റമുള്ളവരുമായ, പൈശാചസ്വഭാവം സ്വീകരിച്ച സ്ത്രീകൾ.
13.250.49
अपरा मोहसंयुक्ता निर्लज्जा रोदनप्रियाः ।
अशुद्धा मलदिग्धाङ्ग्य पानमांसरता भृशम्।
वदन्त्यनृतवाक्यानि हसन्ति विलपन्ति च। ॥ १३.२५०.४९ ॥
മറ്റു സ്ത്രീകൾ മോഹം നിറഞ്ഞവരും ലജ്ജയില്ലാത്തവരും കരച്ചിലിൽ പ്രിയമുള്ളവരുമാണ്; അശുദ്ധരും മലം പുരണ്ട അവയവങ്ങളുള്ളവരും മദ്യത്തിലും മാംസത്തിലും അത്യധികം ആസക്തരുമാണ്. അവർ അസത്യവാക്കുകൾ പറയുന്നു, ചിരിക്കുന്നു, വിലപിക്കുന്നു.
13.250.50
दुष्पसादा महाक्रोधाः स्वप्नशीला निरन्तरम् ।
तामस्यो नष्टतत्वार्था मन्दशीला महोदराः।
भुञ्जते विविधं सिद्धं भोजनं तीव्रसम्भ्रमाः ॥ १३.२५०.५० ॥
അവർ എളുപ്പത്തിൽ പ്രസാദിപ്പിക്കാനാകാത്തവരും അത്യധികം കോപമുള്ളവരും എപ്പോഴും ഉറക്കശീലമുള്ളവരുമാണ്; തമോഗുണമുള്ളവരും സത്യാർത്ഥം നഷ്ടപ്പെട്ടവരും മന്ദസ്വഭാവമുള്ളവരും വലിയ വയറുള്ളവരുമാണ്. തീവ്രമായ തിടുക്കത്തോടെ പലതരം പാകം ചെയ്ത ഭക്ഷണം ഭുജിക്കുന്നു.
13.250.51
गुणरूपवयोयुक्तं पतिं कामिनमुत्तमम् ।
हित्वाऽन्येनैव गच्छन्ति सर्वधा भृशतापिताः ॥ १३.२५०.५१ ॥
ഗുണവും രൂപവും യൗവനവുമുള്ള, സ്നേഹമുള്ള ഉത്തമനായ ഭർത്താവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് അത്യധികം വേദനിച്ചവരായി അവർ പല വിധത്തിലും മറ്റൊരാളുടെ അടുത്തേക്ക് പോകുന്നു.
13.250.52
निर्लज्जा धर्मसन्दिग्धाः प्रतिकूलाः समन्ततः ।
एवंरूपसमाचाराः स्त्रियो राक्षसमाश्रिताः ॥ १३.२५०.५२ ॥
ലജ്ജയില്ലാത്തവരും ധർമ്മത്തിൽ സംശയമുള്ളവരും എല്ലാ വിധത്തിലും പ്രതികൂലരുമായ, ഇത്തരം ആചാരമുള്ള സ്ത്രീകൾ രാക്ഷസസ്വഭാവത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നു.
13.250.53
एवंविधानां सर्वासां न परत्र महासुखम् ।
नरकाद्विप्रमुक्तानां मानुष्यं दुर्लभं भवेत् ॥ १३.२५०.५३ ॥
ഇത്തരം സകല സ്ത്രീകൾക്കും പരലോകത്ത് മഹാസുഖമില്ല. നരകത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരായ ശേഷവും അവർക്ക് മനുഷ്യജന്മം ദുർലഭമായിരിക്കും.
13.250.54
कष्टं तत्रापि भुञ्जन्ते स्वकृतं दुःखजं बहु ।
दरिद्राः क्लेशभूयिष्ठा विरूपाः कुत्सिताः परैः।
विधवा दुर्भगा वाऽपि लभन्ते दुःखमीदृशम् ॥ १३.२५०.५४ ॥
അവിടെയും അവർ സ്വന്തം കർമ്മങ്ങളാൽ ഉണ്ടായ വലിയ ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്നു. ദരിദ്രരായി, ക്ലേശം നിറഞ്ഞവരായി, വികൃതരായി, മറ്റുള്ളവരാൽ നിന്ദിക്കപ്പെട്ടവരായി, അല്ലെങ്കിൽ വിധവകളായി, ഭാഗ്യമില്ലാത്തവരായി ഇരിക്കുന്നവർ ഇതുപോലുള്ള ദുഃഖമാണ് നേടുന്നത്.
13.250.55
शतवर्षसहस्राणि निरयं व्यभिचारिणी ।
व्रजेत्पतिं च पापेन संयोज्य स्वकुलं तथा ॥ १३.२५०.५५ ॥
വ്യഭിചാരിണിയായ സ്ത്രീ ലക്ഷക്കണക്കിന് വർഷം നരകത്തിൽ പോകുന്നു; പാപത്താൽ ഭർത്താവിനെയും സ്വന്തം കുലത്തെയും അതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നു.
13.250.56
एतद्विज्ञाय पतितं पुनश्चेद्धितमात्मनः ।
कुर्याद्भर्तारमाश्रित्य तथा धर्मवमाप्नुयात् ॥ १३.२५०.५६ ॥
ഇത് മനസ്സിലാക്കി, വീണുപോയ സ്ത്രീ സ്വന്തം നന്മയ്ക്കായി വീണ്ടും ഭർത്താവിനെ ആശ്രയിച്ച് നടന്നാൽ അവൾ ധർമ്മം നേടും.
13.250.57
अतिसंयान्ति ताँल्लोकान्पुण्यान्परमशोभनान् ।
अवमत्य च याः पूर्वं पतिं दुष्टेन चेतसा ॥ १३.२५०.५७ ॥
മുമ്പ് ഭർത്താവിനെ അവമാനിച്ച്, ദുഷ്ടമനസ്സോടെ പെരുമാറിയ സ്ത്രീകൾ പുണ്യവും അത്യന്തം മനോഹരവുമായ ആ ലോകങ്ങളിൽ എത്തുന്നില്ല.
13.250.58
वर्तमानास्च सततं भर्तॄणां प्रतिकूलतः ।
भर्त्रानुमरणं काले याः कुर्वन्ति तथाविधाः ॥ १३.२५०.५८ ॥
എപ്പോഴും ഭർത്താക്കന്മാർക്ക് എതിരായി പെരുമാറുന്നവരും, ഉചിതമായ സമയത്ത് ഭർത്താവിനോടൊപ്പം അനുമരണം ചെയ്യുന്നവരുമായ സ്ത്രീകൾ ഇത്തരക്കാരാണ്.
13.250.59
कामात्क्रोधाद्भयाल्लोभादपहास्या भवन्ति ताः ।
आदिप्रभृति कुस्त्रीणां तथाऽनुमरणं वृथा ॥ १३.२५०.५९ ॥
കാമം, ക്രോധം, ഭയം, ലോഭം എന്നിവയാൽ അവർ പരിഹാസ്യരാകുന്നു. ദുഷ്ട സ്ത്രീകൾക്ക് ആദി മുതൽ അനുമരണം വ്യർത്ഥമാണ്.
13.250.60
आदिप्रभृति या साध्वी पत्युः प्रियपरायणा ।
ऊर्ध्वं गच्छति सा पूता भर्त्राऽनुमरणं गता ॥ १३.२५०.६० ॥
ആദിമുതൽ ഭർത്താവിന് പ്രിയമായതിൽ മുഴുകിയ സാധ്വി, ഭർത്താവിനോടൊപ്പം അനുമരണം പ്രാപിക്കുമ്പോൾ പവിത്രയായി ഊർധ്വലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു.
13.250.61
एवं मृताया वै लोकानहं पश्यामि चक्षुषा ।
स्पृहणीयान्सुरगणैर्यान्गच्छन्ति पतिव्रताः ॥ १३.२५०.६१ ॥
ഇങ്ങനെ മരിച്ചവളുടെ ലോകങ്ങളെ ഞാൻ എന്റെ കണ്ണുകൊണ്ട് കാണുന്നു; ദേവഗണങ്ങൾ പോലും ആഗ്രഹിക്കുന്ന, പതിവ്രതകൾ പോകുന്ന ലോകങ്ങൾ അവയാണ്.
13.250.62
अथवा भर्तरि मृते वैधव्यं धर्ममाश्रिताः ।
तूष्णीं भौमं जले नित्यमञ्जलिस्नानमुत्तमम्।
व्रतं च पतिमुद्दिश्य कुर्यश्चैव विधिं ततः ॥ १३.२५०.६२ ॥
അല്ലെങ്കിൽ ഭർത്താവ് മരിച്ചാൽ വൈധവ്യധർമ്മം സ്വീകരിച്ച്, മൗനമായി നിലത്ത് കിടന്ന്, നിത്യവും വെള്ളത്തിൽ അഞ്ജലിസ്നാനം ചെയ്യണം; ഇതാണ് ഉത്തമവ്രതം. ഭർത്താവിനെ ഉദ്ദേശിച്ച് വിധിയും അനുഷ്ഠിക്കണം.
13.250.63
एवं गच्छति सा नारी पतिलोकमनुत्तमम् ।
रमणीयमनिर्देश्यं दुष्प्रापं देवमानुषैः ॥ १३.२५०.६३ ॥
ഇങ്ങനെ ആ സ്ത്രീ ഭർത്താവിന്റെ ഉത്തമലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു; അത് രമണീയവും വർണ്ണിക്കാനാകാത്തതും ദേവന്മാർക്കും മനുഷ്യർക്കും ദുർലഭവുമാണ്.
13.250.64
प्राप्नुयात्तादृशं लोकं केवलं या पतिव्रता ।
इति ते कथितं देव स्त्रीणां धर्मिमनुत्तमम् ॥ १३.२५०.६४ ॥
അത്തരം ലോകം കേവലം പതിവ്രതമാത്രമേ പ്രാപിക്കൂ. ദേവാ, ഇപ്രകാരം ഞാൻ സ്ത്രീകളുടെ ഉത്തമധർമ്മം അങ്ങയോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
13.250.65
भवतः प्रियकामिन्या यन्मयोक्तं तवाग्रतः ।
चापल्यान्मम देवेश तद्भवान्क्षन्तुमर्हति ॥ १३.२५०.६५ ॥
അങ്ങയുടെ പ്രിയകാമിനിയായ ഞാൻ അങ്ങയുടെ മുന്നിൽ പറഞ്ഞത് ചാപല്യത്താൽ പറഞ്ഞതാണ്; ദേവേശാ, അത് അങ്ങ് ക്ഷമിക്കണം.
13.250.66
एवं वदन्तीं रुद्राणीं लज्जाभावसमन्विताम् ।
प्रशशंस च देवेशो वाचा सञ्जनयन्प्रियम् ॥ १३.२५०.६६ ॥
ഇപ്രകാരം സംസാരിച്ച, ലജ്ജാഭാവം നിറഞ്ഞ രുദ്രാണിയെ ദേവേശൻ പ്രശംസിച്ചു; വാക്കുകളാൽ സന്തോഷം ഉളവാക്കിക്കൊണ്ട്.
13.250.67
ऋषयो देवगन्धर्वाः प्रमदाश्च सहस्रशः ।
प्रणम्य शिरसा देवीं स्तुतिभिश्चाभितुष्टुवुः ॥ १३.२५०.६७ ॥
ഋഷിമാരും ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ആയിരക്കണക്കിന് സ്ത്രീകളും ശിരസ്സ് നമിച്ച് ദേവിയെ സ്തുതികളാൽ പുകഴ്ത്തി.
13.250.68
पूजयामासुरपरे देवदेव मुदा युताः ।
संवादं चिन्तयन्त्यन्ते श्रद्दधानाः सुचेतसः ॥ १३.२५०.६८ ॥
മറ്റുള്ളവർ സന്തോഷത്തോടെ പൂജിച്ചു, ഹേ ദേവദേവാ; പിന്നെ ശ്രദ്ധയും ശുദ്ധമനസ്സും ഉള്ളവരായി ഈ സംവാദത്തെ ധ്യാനിച്ചു.
13.250.69
ततस्तु देवदेवेशो देवीं वचनमब्रवीत् ।
शृणु कल्याणि मद्वाक्यं संवादोऽयं मया तव।
पुण्यं पवित्रं ख्यातं च भविता नात्र संशयः ॥ १३.२५०.६९ ॥
അപ്പോൾ ദേവദേവേശൻ ദേവിയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: ഹേ കല്യാണീ, എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കൂ; നമ്മുടെ ഈ സംവാദം പുണ്യവും പവിത്രവും പ്രസിദ്ധവുമാകും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
13.250.70
य इमं श्रावयेद्विद्वान्संवादं चावयोः प्रिये ।
शुचिर्भूत्वा नरान्युक्तान्स तैः स्वर्गं व्रजेत्सुखम् ॥ १३.२५०.७० ॥
ആരെങ്കിലും ഈ നമ്മുടെ സംവാദം, ഹേ പ്രിയേ, യോഗ്യരായ മനുഷ്യരെ കേൾപ്പിക്കുന്നുവോ, അവൻ ശുദ്ധനായി അവരോടൊപ്പം സുഖമായി സ്വർഗത്തിൽ പോകും.
13.250.71
यस्त्वेनं शृणुयान्नित्यं संवादं चावयोः शुभम् ।
कीर्तिमायुष्यमारोग्यं लभते स गतिं पराम् ॥ १३.२५०.७१ ॥
ആരെങ്കിലും നിത്യവും നമ്മുടെ ഈ ശുഭസംവാദം കേൾക്കുന്നുവോ, അവൻ കീർത്തിയും ദീർഘായുസ്സും ആരോഗ്യവും നേടുന്നു; അവൻ പരമമായ ഗതി പ്രാപിക്കുന്നു.