Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.250

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

13.250.1

पतिमत्या दिवारात्रं वृत्तान्तं श्रूयतां शुभम् ।
पत्युः पूर्वं समुत्थाय प्रातःक्रम समाचरेत् ॥ १३.२५०.१ ॥

கணவனுக்குப் பக்தியுள்ள பெண் பகலும் இரவும் நடக்க வேண்டிய நல்ல நடத்தையைக் கேட்க வேண்டும்: கணவனுக்கு முன் எழுந்து காலைக் கடமையைச் செய்ய வேண்டும்.

13.250.2

पत्युर्भावं विदित्वा तु पश्चात्सम्बोधयेत्तु तम् ।
नित्यं पौर्वाह्णिकं कार्यं स्वयं कुर्याद्यथाविधि ॥ १३.२५०.२ ॥

கணவனின் மனநிலையை அறிந்த பின் அவனை எழுப்ப வேண்டும்; முற்பகலின் நித்திய கடமைகளை விதிப்படி தானே செய்ய வேண்டும்.

13.250.3

निवेद्य च तथाऽऽहारं यथा सम्पद्यतामिति ।
तथैव कुर्यात्तत्सर्वं यथा पत्युः प्रियं भवेत् ॥ १३.२५०.३ ॥

உணவு தயாராகட்டும் என்று தெரிவித்து, கணவனுக்கு உகந்தவாறு அனைத்தையும் அவ்வாறே செய்ய வேண்டும்.

13.250.4

यथा भर्ता तथा नारी गुरूणां प्रतिपद्यते ॥ १३.२५०.४ ॥

கணவன் எப்படியோ, அப்படியே பெண்ணும் பெரியோரிடம் நடந்துகொள்கிறாள்.

13.250.5

शुश्रूषापोषणविधौ पतिप्रियचिकीर्षया ।
भर्तुर्निष्क्रमणे कार्यं संस्मरेदप्रमादतः ॥ १३.२५०.५ ॥

பணிவிடை, பேணுதல் விதியில், கணவனுக்கு உகந்ததைச் செய்ய விரும்பி, கணவன் வெளியே செல்லும்போது செய்ய வேண்டியதை கவனக்குறைவின்றி நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

13.250.6

आगतं तु पतिं दृष्ट्वा सहसा परिचारणम् ।
स्वयं कुर्वीत सम्प्रीत्या कायश्रमहरं परम् ॥ १३.२५०.६ ॥

திரும்பி வந்த கணவனைக் கண்டதும் உடனே தானே அன்புடன் பணிவிடை செய்ய வேண்டும்; அது உடல் களைப்பைப் போக்கும் சிறந்த பணிவிடையாகும்.

13.250.7

पाद्यसनाभ्यां शयनैर्वाक्यैश्च हृदयप्रियैः ।
अतिथीनामागमेन प्रीतियुक्ता सदा भवेत् ॥ १३.२५०.७ ॥

கால் கழுவும் நீர், ஆசனங்கள், படுக்கைகள் மற்றும் உள்ளத்திற்கு இனிய சொற்களால், விருந்தினர்கள் வரும்போது எப்போதும் அன்புடன் இருக்க வேண்டும்.

13.250.8

कर्मणा वचनेनापि तोषयेदतिथीन्सदा ।
मङ्गलं गृहशौचं च सर्वोपकरणानि च ॥ १३.२५०.८ ॥

செயலாலும் சொல்லாலும் விருந்தினர்களை எப்போதும் மகிழ்விக்க வேண்டும்; மங்கலம், வீட்டின் தூய்மை, எல்லா உபகரணங்களும் (அவ்வாறே).

13.250.9

सर्वकालमवेक्षेत कारयन्ती च कुर्वती ।
धर्मकार्ये तु सम्प्राप्ते तद्वद्धर्मपरा भवेत् ॥ १३.२५०.९ ॥

எல்லா நேரத்திலும் கவனித்து, தானே செய்தும் பிறரைச் செய்ய வைத்தும் இருக்க வேண்டும்; தர்மச் செயல் வரும்போதும் அவ்வாறே தர்மத்தில் ஈடுபட்டிருக்க வேண்டும்.

13.250.10

अर्थकार्ये पुनर्भर्तुः प्रमादालस्यवर्जिता ।
सा यत्नं परमं कुर्यात्तस्यि साहाय्यकारणात् ॥ १३.२५०.१० ॥

பொருள் சம்பந்தமான காரியங்களில் கணவனுக்கு உதவுவதற்காக, அலட்சியமும் சோம்பலும் இல்லாமல் அவள் மிகுந்த முயற்சி செய்ய வேண்டும்.

13.250.11

धुरन्धरा भवेद्भर्तुः साध्वी धर्मार्थयोः सदा ।
विहारकाले वै भर्तुर्ज्ञात्वा भावं हृदि स्थितम् ॥ १३.२५०.११ ॥

நல்ல மனைவி எப்போதும் தர்மத்திலும் பொருளிலும் கணவனின் சுமையைத் தாங்குபவளாக இருக்க வேண்டும்; ஓய்வு நேரத்தில் கணவனின் இதயத்தில் உள்ள மனநிலையை அறிந்து (நடக்க வேண்டும்).

13.250.12

अलङ्कृत्य यथायोगं मन्दहाससमन्वितम् ।
वाक्यैर्मधुरसंयुक्तैः स्मयन्ती तोषयेत्पतिम् ॥ १३.२५०.१२ ॥

தகுந்தபடி அலங்கரித்துக்கொண்டு, மெல்லிய புன்னகையுடன், இனிய சொற்களால், சிரித்தபடி கணவனை மகிழ்விக்க வேண்டும்.

13.250.13

कठोराणि न वाच्यानि अन्यथा प्रमदान्तरे ।
यस्यां कामी भवेद्भर्ता तस्याः प्रीतिकरी भवेत् ॥ १३.२५०.१३ ॥

மற்றொரு பெண்ணின் முன்னிலையில் கடுஞ்சொற்கள் பேசக்கூடாது; இல்லையெனில், கணவன் விரும்பும் அவளுக்கு அது இனிமையானதாக இருக்க வேண்டும்.

13.250.14

अप्रमादं पुरस्कृत्य मनसा तोषयेत्पतिम् ।
अनन्तरमथान्येषां भोजनावेक्षणं चरेत् ॥ १३.२५०.१४ ॥

கவனத்தை முன்னிறுத்தி மனதால் கணவனை மகிழ்விக்க வேண்டும்; பின்னர் மற்றவர்களின் உணவைக் கவனிக்க வேண்டும்.

13.250.15

दासीदासबलीवर्दांश्चण्डालं च शुनस्तथा ।
अनाथान्कृपणांश्चैव भिक्षुकांश्च तथैव च।
पूजयेद्बलिभैक्षेण पत्युर्धर्मं विवर्धयेत् ॥ १३.२५०.१५ ॥

அடிமைப் பெண்கள், அடிமைகள், காளைகள், சண்டாளன், நாய்கள், அனாதைகள், ஏழைகள், பிச்சைக்காரர்கள் ஆகியோரையும் பலியாலும் பிச்சையாலும் மதிக்க வேண்டும்; இவ்வாறு கணவனின் தர்மத்தை வளர்க்க வேண்டும்.

13.250.16

कुपितं वाऽर्थहीनं वा श्रान्तं वोपचरेत्पतिम् ।
यता स तुष्टः स्वस्थश्च तथा सन्तोषयेत्पतिम् ॥ १३.२५०.१६ ॥

கோபமாக இருந்தாலும், செல்வமற்றவனாக இருந்தாலும், களைப்புற்றவனாக இருந்தாலும் கணவனுக்குப் பணிவிடை செய்ய வேண்டும்; அதனால் அவன் திருப்தியும் நலமும் அடைவான்; இவ்வாறு கணவனை மனநிறைவு கொள்ளச் செய்ய வேண்டும்.

13.250.17

यथा कुटुम्बचिन्तायां विवादे वाऽर्थसञ्चये ।
आहूता तत्सहायार्थं तथा प्रियहितं वदेत् ॥ १३.२५०.१७ ॥

குடும்பக் கவலையிலோ, வழக்கிலோ, செல்வம் சேர்ப்பதிலோ, அவனுக்கு உதவ அழைக்கப்பட்ட பெண் பிரியமும் நலமும் தரும் சொற்களைக் கூற வேண்டும்.

13.250.18

अप्रियं च हितं ब्रूयात्तस्य धर्मार्थकाङ्क्षया ।
एकान्तचर्याकथनं कलहं वर्जयेत्परैः ॥ १३.२५०.१८ ॥

அவனது தர்மத்தையும் பொருளையும் விரும்பி, விரும்பத்தகாததாயினும் நலமானதைக் கூற வேண்டும்; தனிமை நடத்தை பற்றிப் பேசுவதையும் பிறருடன் சண்டையையும் தவிர்க்க வேண்டும்.

13.250.19

बहिरालोकनं चैव मोहं व्रीडां च पैशुनम् ।
बह्वाशित्वं दिवास्वप्नमेवमादि विवर्जयेत् ॥ १३.२५०.१९ ॥

வெளியே பார்த்தல், மயக்கம், வெட்கம், கோள் சொல்லுதல், மிகையாக உண்ணுதல், பகலில் உறங்குதல் மற்றும் இவை போன்றவற்றை அவள் தவிர்க்க வேண்டும்.

13.250.20

रहस्येकासनं साध्वी न कुर्यादात्मजैरपि ।
यद्यद्दद्यान्नियत्स्वेति न्यासवत्परिपालयेत् ॥ १३.२५०.२० ॥

நல்லொழுக்கமுள்ள மனைவி தனிமையில் தன் மக்களுடன் கூட ஒரே ஆசனத்தில் அமரக்கூடாது. எதை எதைக் கொடுத்தாலும், அதை ஒப்படைக்கப்பட்ட பொருளைப் போல் கவனமாகக் காக்க வேண்டும்.

13.250.21

विस्मृतं वाऽपि यद्द्रव्यं प्रतिपद्यात्स्वशौचतः ।
यत्किञ्चित्पतिना दत्तं लब्ध्वा तत्सा सुकी भवेत् ॥ १३.२५०.२१ ॥

மறக்கப்பட்ட பொருள் ஆயினும், தன் தூய்மையால் அதைத் திரும்பப் பெற வேண்டும். கணவன் எதை எதைக் கொடுத்தானோ, அதைப் பெற்று அவள் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்க வேண்டும்.

13.250.22

अतीवाज्ञामतीर्ष्यां च दूरतः परिवर्जयेत् ।
बालवद्वृद्धवद्भार्या सदैवानुचरेत्पतिम् ॥ १३.२५०.२२ ॥

மிகுந்த அறியாமையையும் மிகுந்த பொறாமையையும் தொலைவிலிருந்தே விலக்க வேண்டும். மனைவி எப்போதும் கணவனைக் குழந்தையைப் போலவும், முதியவனைப் போலவும் கவனித்துப் பணிவிடை செய்ய வேண்டும்.

13.250.23

भार्याया व्रतमित्येव कर्तव्यं सततं विभो ।
एतत्पतिव्रतावृत्तमुक्तं देव समासतः ॥ १३.२५०.२३ ॥

ஓ இறைவா, மனைவியின் இந்த நோன்பே எப்போதும் கடைப்பிடிக்கப்பட வேண்டியது. ஓ தேவா, பதிவிரதையின் ஒழுக்கத்தை சுருக்கமாகச் சொல்லிவிட்டேன்.

13.250.24

न च भोगे न चैश्वर्ये न सुखे न धने तथा ।
स्पृहा यस्यास्तथा भर्तुः सा नारीणां पतिव्रता ॥ १३.२५०.२४ ॥

எவளுக்கு இன்பத்திலும், அதிகாரத்திலும், சுகத்திலும், செல்வத்திலும் ஆசை இல்லையோ, அதுபோலவே கணவனுக்கும் ஆசை இல்லையோ, அவளே பெண்களுள் பதிவிரதை ஆவாள்.

13.250.25

पतिर्हि दैवतं स्त्रीणां पतिर्बन्धुः पतिर्गतिः ।
नान्यं गतिमहं पश्ये प्रमदाया यथा पतिः ॥ १३.२५०.२५ ॥

பெண்களுக்குக் கணவனே தெய்வம், கணவனே உறவினன், கணவனே புகலிடம். பெண்ணுக்குக் கணவனைப் போன்ற வேறு புகலிடத்தை நான் காணவில்லை.

13.250.26

जातिष्वपि च वै स्त्रीत्वं विशिष्टं मे मतिः प्रभो ।
कायक्लेशेन महता पुरुषः प्राप्नुयात्फलम्।
तत्सर्वं लभते नारी सुखेन पतिपूजया ॥ १३.२५०.२६ ॥

பிறவிகளிலும் பெண்மையே சிறந்தது என்று என் கருத்து, ஓ பிரபுவே. ஆண் பெரும் உடல் துன்பத்தால் பலனை அடைகிறான்; அதனை எல்லாம் பெண் கணவனை வழிபடுவதால் எளிதாகப் பெறுகிறாள்.

13.250.27

यथासुखं पतिमती सर्वं पत्यनुकूलतः ।
ईदृशं धर्मसाकल्यं पश्य त्वं प्रमदां प्रति।
एतद्विसृज्य पच्यन्ते कुस्त्रियः पापमोहिताः ॥ १३.२५०.२७ ॥

கணவனுக்கு ஏற்ற பெண் எல்லாவற்றையும் இன்பமாகப் பெறுகிறாள், கணவனுக்கு இணங்குவதால். பெண்ணைப் பற்றிய இத்தகைய தர்மத்தின் முழுமையைப் பார்; இதைக் கைவிட்டு பாவத்தில் மயங்கிய தீய பெண்கள் வேதனைப்படுகிறார்கள்.

13.250.28

तपश्चर्या च दानं च पतौ तस्याः समर्पितम् ।
रूपं कुलं यशस्तेजः सर्वं तस्मिन्प्रतिष्ठितम् ॥ १३.२५०.२८ ॥

அவளுடைய தவமும் தானமும் கணவனுக்கே அர்ப்பணிக்கப்பட்டவை. அழகு, குலம், புகழ், ஒளி — அனைத்தும் அவனிடத்திலேயே நிலைபெற்றுள்ளன.

13.250.29

एवं व्रतसमाचाराः स्ववृत्तेनैव शोभनाः ।
स्वभर्त्रा च सम गच्छेत्पुण्यलोकान्सुकर्मणा ॥ १३.२५०.२९ ॥

இவ்வாறு விரதங்களின் நடத்தை தன் நடத்தையாலேயே சிறக்கிறது. தன் கணவனுடன் நற்செயலால் புண்ணிய உலகங்களை அவள் அடையட்டும்.

13.250.30

वृद्धो विरुपो बीभत्सो धनवान्निर्धनोऽपि वा ।
एवंभूतोपि वै भर्ता स्त्रीणां भूषणमुत्तमम् ॥ १३.२५०.३० ॥

முதியவனாக, அழகற்றவனாக, அருவருப்பானவனாக, செல்வந்தனாக அல்லது ஏழையாக இருந்தாலும் — அப்படிப்பட்ட கணவனும் பெண்களுக்கு உயர்ந்த அணிகலனே.

13.250.31

आढ्यं वा रूपयुक्तं वा विरूपं धनवर्जितम् ।
या पतिं तोषयेत्साध्वी सा पत्नीनां विशिष्यते ॥ १३.२५०.३१ ॥

செல்வமுடையவனாயினும், அழகுடையவனாயினும், அல்லது அழகற்றவனும் செல்வமற்றவனுமாயினும், கணவனை மகிழ்விக்கும் நல்லொழுக்கமுள்ள மனைவியே மனைவியரில் சிறந்தவள்.

13.250.32

दरिद्रांश्च विरूपाश्च प्रमूढान्कुष्टसंयुतान् ।
पतीनुपचरेल्लोकानक्षयान्प्रतिपद्यते ॥ १३.२५०.३२ ॥

ஏழையும், அழகற்றவனும், மதிமயங்கியவனும், தொழுநோயால் பீடிக்கப்பட்டவனுமான கணவர்களுக்கும் பணிவிடை செய்பவள் அழியாத உலகங்களை அடைகிறாள்.

13.250.33

एवं प्रवर्तमानायाः पतिः पूर्वं म्रियेत चेत् ।
तदाऽनुमरणं गच्छेत्पुनर्धर्मं चरेत वा ॥ १३.२५०.३३ ॥

இவ்வாறு நடந்துகொள்ளும் மனைவியின் கணவன் முன்னே இறந்தால், அவள் உடன்கட்டையேறலாம், அல்லது மீண்டும் தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்கலாம்.

13.250.34

एतदेवं मया प्रोक्तं स्त्रियस्तु बहुधा स्मृताः ।
देवदानवगन्धर्वा मनुष्या इति नैकधा ॥ १३.२५०.३४ ॥

இவ்வாறு நான் கூறினேன். பெண்கள் பலவகையாகக் கருதப்படுகின்றனர் — தேவர், தானவர், கந்தர்வர், மனிதர் என்று பல வகையினர்.

13.250.35

सौम्यशीलाः शुभाचाराः सर्वास्ताः सम्भवन्ति च ।
यथा शुभं प्रवक्ष्यामि स्त्रीणां धर्मं महेश्वर ॥ १३.२५०.३५ ॥

அவர்கள் அனைவரும் சாந்த இயல்புடையவர்களாகவும், நல்லொழுக்கமுடையவர்களாகவும் ஆகலாம். ஓ மகேஶ்வரா, நன்மையான பெண்களின் தர்மத்தை நான் கூறுவேன்.

13.250.36

आसुर्यश्चैव पैशाच्यो राक्षस्यश्च भन्ति हि ।
तासां वृत्तमशेषेण श्रूयतां लोककारणात् ॥ १३.२५०.३६ ॥

அசுரப் பெண்களும், பைசாசப் பெண்களும், ராட்சசிப் பெண்களும் உண்டு. உலக நன்மைக்காக அவர்களின் நடத்தையை முழுவதும் கேளுங்கள்.

13.250.37

न्यायतो वाऽन्यथा प्रोक्ता भावदोषसमन्विताः ।
भर्तॄनुपचरन्त्येव रागद्वेषबलात्कृताः ॥ १३.२५०.३७ ॥

நியாயமாகவோ அல்லது வேறுவிதமாகவோ கூறப்பட்டவர்கள், மனநிலைக் குறைகளுடன் கூடியவர்கள், ராகத்தாலும் துவேஷத்தாலும் உந்தப்பட்டு கணவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்கிறார்கள்.

13.250.38

स्वधर्मविमुखा भूत्वा प्रदूष्यन्ति यतस्ततः ।
प्रवृद्दविषया नित्यं प्रतिकूलं वदन्ति च ॥ १३.२५०.३८ ॥

தங்கள் கடமையிலிருந்து விலகி அவர்கள் இங்கும் அங்குமாகக் கெட்டுப்போகிறார்கள்; புலன்களில் மிகுந்து ஈடுபட்டு எப்போதும் எதிர்மாறாகப் பேசுகிறார்கள்.

13.250.39

अर्थान्विनाशयन्त्येवं न गृह्णन्ति हितं क्वचित् ।
स्वबुद्धिनिरता भूत्वा जीवन्ति च यथा तथा ॥ १३.२५०.३९ ॥

இவ்வாறு அவர்கள் தங்கள் நோக்கங்களை அழிக்கிறார்கள்; நன்மையை ஒருபோதும் ஏற்பதில்லை; தங்கள் சொந்த புத்தியில் ஈடுபட்டு எப்படியோ வாழ்கிறார்கள்.

13.250.40

गुणवत्यः क्वचिद्भूत्वा पतिधर्मपरा इव ।
पुनर्भवन्ति पापिष्ठा विषमं वृत्तमास्थिताः ॥ १३.२५०.४० ॥

சில சமயம் நற்குணமுள்ளவர்களாகி, கணவர் தர்மத்தில் ஈடுபட்டவர்கள் போல ஆவார்கள்; மீண்டும் மிகவும் பாவிகளாகி, கோணலான நடத்தையைக் கடைப்பிடிக்கிறார்கள்.

13.250.41

अनवस्थितमर्यादा बहुवेषा व्यवस्थिताः ।
असन्तुष्टाश्च लुब्धाश्च ईर्ष्याक्रोधयुता भृशम् ॥ १३.२५०.४१ ॥

நிலையற்ற ஒழுக்க எல்லைகள் கொண்டவர்கள், பல வேடங்களில் நிலைபெற்றவர்கள், அதிருப்தியும் பேராசையும் கொண்டவர்கள், பொறாமையும் கோபமும் மிகுந்தவர்கள்.

13.250.42

भोगप्रिया हितद्वेष्याः कामभोगपरायणाः ।
प्रायशोऽनृतभूयिष्ठा गुरूणां प्रतिलोमकाः ॥ १३.२५०.४२ ॥

இன்பம் விரும்புபவர்கள், நன்மையை வெறுப்பவர்கள், காம இன்பத்திலேயே மூழ்கியவர்கள், பெரும்பாலும் பொய்மை நிறைந்தவர்கள், பெரியோருக்கு எதிராக நடப்பவர்கள்.

13.250.43

एवंवृत्तसमाचारा आसुरं भावमाश्रिताः ।
अपकारपरा नित्यं सततं कलहप्रिया ॥ १३.२५०.४३ ॥

இத்தகைய நடத்தை கொண்டவர்களாய், அசுர இயல்பை ஏற்று, எப்போதும் பிறருக்குத் தீங்கு செய்வதில் ஈடுபட்டு, இடைவிடாமல் சண்டையில் மகிழ்பவர்களாய்.

13.250.44

परुषा रुक्षवचना निर्घृणा निरपत्रपाः ।
निःस्नेहाः क्रोधनाश्चैव भर्तृपुत्रस्वबन्धुषु ॥ १३.२५०.४४ ॥

கடுமையானவர்களாய், முரட்டுப் பேச்சுடையவர்களாய், இரக்கமற்றவர்களாய், வெட்கமற்றவர்களாய், அன்பற்றவர்களாய், கணவன், மகன், சொந்தங்கள் மீது கோபம் கொள்பவர்களாய்.

13.250.45

घोरा मांसप्रिया नित्यं हसन्ति च रुदन्ति च ।
पतीन्व्यभिचरन्त्येव दुर्मार्गेण यथा तथा।
बन्धुभिर्भर्त्सिता भूत्वा गृहकार्याणि कुर्वते ॥ १३.२५०.४५ ॥

கொடியவர்களாய், எப்போதும் இறைச்சியை விரும்புபவர்களாய், சிரிப்பவர்களாயும் அழுபவர்களாயும், கணவர்களுக்கே துரோகம் செய்பவர்களாய், எவ்வழியிலும் தீய வழியில் செல்பவர்களாய்; உறவினர்களால் கண்டிக்கப்பட்டு வீட்டு வேலைகளைச் செய்கிறார்கள்.

13.250.46

अथवा भर्त्सिता देव निवृत्ताः स्वेषु कर्मसु ।
तथैवात्मवधं घोरं व्यवस्येयुर्न संशयः ॥ १३.२५०.४६ ॥

அல்லது தேவரே, கண்டிக்கப்பட்டதும் தங்கள் கடமைகளிலிருந்து விலகி, அதுபோலவே கொடிய தற்கொலைக்குத் துணிவார்கள், இதில் ஐயமில்லை.

13.250.47

निर्दया निरनुक्रोशाः कुटुम्बार्थविलोपकाः ।
धर्मर्थरहिता घोराः सततं कुर्वते क्रियाः ॥ १३.२५०.४७ ॥

இரக்கமற்றவர்களாய், கருணையற்றவர்களாய், குடும்பத்தின் நலனை அழிப்பவர்களாய், தர்மமும் பொருளும் இல்லாதவர்களாய், கொடியவர்களாய், இடைவிடாமல் அத்தகைய செயல்களைச் செய்கின்றனர்.

13.250.48

अनर्थे निपुणाः पापाः परप्राणेषु निर्दयाः ।
एवंयुक्तसमाचाराः स्त्रियः पैशाचमाश्रिताः ॥ १३.२५०.४८ ॥

தீமையில் வல்லவர்களாய், பாவிகளாய், பிறர் உயிர்களிடத்தில் இரக்கமற்றவர்களாய், இத்தகைய நடத்தையுடையவர்களாய், பைசாச இயல்பை ஏற்ற பெண்கள்.

13.250.49

अपरा मोहसंयुक्ता निर्लज्जा रोदनप्रियाः ।
अशुद्धा मलदिग्धाङ्ग्य पानमांसरता भृशम्।
वदन्त्यनृतवाक्यानि हसन्ति विलपन्ति च। ॥ १३.२५०.४९ ॥

மற்றப் பெண்கள் மயக்கம் நிறைந்தவர்கள், நாணமற்றவர்கள், அழுவதில் விருப்பமுள்ளவர்கள்; அசுத்தமானவர்கள், அழுக்கு பூசிய உடலுடையவர்கள்; மதுவிலும் இறைச்சியிலும் மிகவும் ஈடுபட்டவர்கள். அவர்கள் பொய்ச் சொற்களைப் பேசுகிறார்கள், சிரிக்கிறார்கள், புலம்புகிறார்கள்.

13.250.50

दुष्पसादा महाक्रोधाः स्वप्नशीला निरन्तरम् ।
तामस्यो नष्टतत्वार्था मन्दशीला महोदराः।
भुञ्जते विविधं सिद्धं भोजनं तीव्रसम्भ्रमाः ॥ १३.२५०.५० ॥

அவர்கள் எளிதில் மகிழ்விக்க முடியாதவர்கள், மிகுந்த கோபமுள்ளவர்கள், எப்போதும் உறங்குபவர்கள்; தாமசக் குணமுடையவர்கள், உண்மையின் பொருளை இழந்தவர்கள், மந்த சுபாவமுள்ளவர்கள், பெரிய வயிறு உடையவர்கள். மிகுந்த அவசரத்துடன் பலவகை சமைத்த உணவை உண்கிறார்கள்.

13.250.51

गुणरूपवयोयुक्तं पतिं कामिनमुत्तमम् ।
हित्वाऽन्येनैव गच्छन्ति सर्वधा भृशतापिताः ॥ १३.२५०.५१ ॥

நற்குணம், அழகு, இளமை நிறைந்த, அன்புள்ள சிறந்த கணவனை விட்டுவிட்டு, மிகுந்த வேதனையுடையவர்களாய் அவர்கள் எல்லா வகையிலும் வேறொரு ஆடவனிடம் செல்கிறார்கள்.

13.250.52

निर्लज्जा धर्मसन्दिग्धाः प्रतिकूलाः समन्ततः ।
एवंरूपसमाचाराः स्त्रियो राक्षसमाश्रिताः ॥ १३.२५०.५२ ॥

நாணமற்றவர்கள், தர்மத்தில் ஐயம் கொண்டவர்கள், எல்லா வகையிலும் பிரதிகூலமானவர்கள்; இத்தகைய நடத்தை உடைய பெண்கள் ராக்ஷஸ இயல்பை அடைகிறார்கள்.

13.250.53

एवंविधानां सर्वासां न परत्र महासुखम् ।
नरकाद्विप्रमुक्तानां मानुष्यं दुर्लभं भवेत् ॥ १३.२५०.५३ ॥

இத்தகைய அனைத்துப் பெண்களுக்கும் மறுமையில் பெரும் இன்பம் இல்லை. நரகத்திலிருந்து விடுபட்ட பின்னரும் மனித பிறவி அவர்களுக்குக் கிடைப்பது அரிதாகும்.

13.250.54

कष्टं तत्रापि भुञ्जन्ते स्वकृतं दुःखजं बहु ।
दरिद्राः क्लेशभूयिष्ठा विरूपाः कुत्सिताः परैः।
विधवा दुर्भगा वाऽपि लभन्ते दुःखमीदृशम् ॥ १३.२५०.५४ ॥

அங்கேயும் அவர்கள் தங்கள் சொந்த செயல்களால் விளைந்த பெரும் துன்பத்தை அனுபவிக்கின்றனர். ஏழைகளாகவும், துயரம் நிறைந்தவர்களாகவும், அசிங்கமானவர்களாகவும், பிறரால் இகழப்பட்டவர்களாகவும், விதவைகளாகவும், துரதிர்ஷ்டசாலிகளாகவும் உள்ளவர்கள் இத்தகைய துன்பத்தையே அடைகின்றனர்.

13.250.55

शतवर्षसहस्राणि निरयं व्यभिचारिणी ।
व्रजेत्पतिं च पापेन संयोज्य स्वकुलं तथा ॥ १३.२५०.५५ ॥

விபசாரம் செய்யும் பெண் நூறாயிரம் ஆண்டுகள் நரகத்திற்குச் செல்வாள்; பாவத்தால் தன் கணவனையும் தன் குலத்தையும் அதில் சேர்த்துவிடுவாள்.

13.250.56

एतद्विज्ञाय पतितं पुनश्चेद्धितमात्मनः ।
कुर्याद्भर्तारमाश्रित्य तथा धर्मवमाप्नुयात् ॥ १३.२५०.५६ ॥

இதை அறிந்து, வீழ்ந்தவள் மீண்டும் தனக்கு நன்மை வேண்டுமானால் கணவனை அடைக்கலமாகக் கொண்டு நடந்தால், அவள் தர்மத்தை அடைவாள்.

13.250.57

अतिसंयान्ति ताँल्लोकान्पुण्यान्परमशोभनान् ।
अवमत्य च याः पूर्वं पतिं दुष्टेन चेतसा ॥ १३.२५०.५७ ॥

முன்பு கணவனை அவமதித்து, தீய மனத்துடன் நடந்த பெண்கள், புண்ணியமும் மிக அழகும் கொண்ட அந்த உலகங்களை அடைவதில்லை.

13.250.58

वर्तमानास्च सततं भर्तॄणां प्रतिकूलतः ।
भर्त्रानुमरणं काले याः कुर्वन्ति तथाविधाः ॥ १३.२५०.५८ ॥

எப்போதும் கணவர்களுக்கு எதிராக நடந்து கொள்பவர்களும், காலம் வரும்போது கணவனுடன் உடன்கட்டை ஏறுபவர்களுமான பெண்கள் இத்தகையவர்கள்.

13.250.59

कामात्क्रोधाद्भयाल्लोभादपहास्या भवन्ति ताः ।
आदिप्रभृति कुस्त्रीणां तथाऽनुमरणं वृथा ॥ १३.२५०.५९ ॥

காமத்தாலும், கோபத்தாலும், பயத்தாலும், பேராசையாலும் அவர்கள் பரிహாசத்திற்கு உரியவர்களாகின்றனர். தீய பெண்களுக்கு ஆரம்பத்திலிருந்தே உடன்கட்டை ஏறுதல் வீணானது.

13.250.60

आदिप्रभृति या साध्वी पत्युः प्रियपरायणा ।
ऊर्ध्वं गच्छति सा पूता भर्त्राऽनुमरणं गता ॥ १३.२५०.६० ॥

ஆரம்பம் முதலே கணவனுக்கு உகந்தவளாய் இருக்கும் நல்ல மனைவி, கணவனுடன் உடன்கட்டை ஏறுபவள் தூயவளாகி மேல் உலகம் செல்கிறாள்.

13.250.61

एवं मृताया वै लोकानहं पश्यामि चक्षुषा ।
स्पृहणीयान्सुरगणैर्यान्गच्छन्ति पतिव्रताः ॥ १३.२५०.६१ ॥

இவ்வாறு இறந்தவளின் உலகங்களை என் கண்களால் காண்கிறேன்; தேவர் கூட்டங்களும் விரும்பும், பதிவிரதைகள் செல்லும் உலகங்கள் அவை.

13.250.62

अथवा भर्तरि मृते वैधव्यं धर्ममाश्रिताः ।
तूष्णीं भौमं जले नित्यमञ्जलिस्नानमुत्तमम्।
व्रतं च पतिमुद्दिश्य कुर्यश्चैव विधिं ततः ॥ १३.२५०.६२ ॥

அல்லது கணவன் இறந்த பின் விதவை தர்மத்தைப் பற்றி, மௌனமாக நிலத்தில் படுத்து, தினமும் நீரில் அஞ்சலி ஸ்நானம் செய்ய வேண்டும்; இதுவே உயர்ந்த விரதம். கணவனை நினைத்து அதன் பின் சடங்குகளையும் செய்ய வேண்டும்.

13.250.63

एवं गच्छति सा नारी पतिलोकमनुत्तमम् ।
रमणीयमनिर्देश्यं दुष्प्रापं देवमानुषैः ॥ १३.२५०.६३ ॥

இவ்வாறு அந்தப் பெண் கணவனின் உயர்ந்த உலகை அடைகிறாள்; அது அழகானது, வர்ணிக்க இயலாதது, தேவர்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும் அடைவதற்கு அரியது.

13.250.64

प्राप्नुयात्तादृशं लोकं केवलं या पतिव्रता ।
इति ते कथितं देव स्त्रीणां धर्मिमनुत्तमम् ॥ १३.२५०.६४ ॥

அத்தகைய உலகை அடைபவள் பதிவிரதை மட்டுமே. தேவரே, இவ்வாறு நான் உமக்குப் பெண்களின் உயர்ந்த தர்மத்தைச் சொன்னேன்.

13.250.65

भवतः प्रियकामिन्या यन्मयोक्तं तवाग्रतः ।
चापल्यान्मम देवेश तद्भवान्क्षन्तुमर्हति ॥ १३.२५०.६५ ॥

உமக்குப் பிரியம் விரும்பும் நான் உமக்கு முன் சொன்னதை, என் சபலத்தால் சொன்னேன்; தேவேசா, அதை நீர் மன்னிக்கத் தகுந்தவர்.

13.250.66

एवं वदन्तीं रुद्राणीं लज्जाभावसमन्विताम् ।
प्रशशंस च देवेशो वाचा सञ्जनयन्प्रियम् ॥ १३.२५०.६६ ॥

இவ்வாறு பேசிய, நாணத்தால் நிறைந்த ருத்ராணியை தேவேசன் புகழ்ந்தான்; சொற்களால் மகிழ்ச்சியை உண்டாக்கினான்.

13.250.67

ऋषयो देवगन्धर्वाः प्रमदाश्च सहस्रशः ।
प्रणम्य शिरसा देवीं स्तुतिभिश्चाभितुष्टुवुः ॥ १३.२५०.६७ ॥

முனிவர்களும், தேவர்களும், கந்தர்வர்களும், ஆயிரக்கணக்கான பெண்களும் தலை வணங்கி தேவியை துதிகளால் போற்றினர்.

13.250.68

पूजयामासुरपरे देवदेव मुदा युताः ।
संवादं चिन्तयन्त्यन्ते श्रद्दधानाः सुचेतसः ॥ १३.२५०.६८ ॥

மற்றவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் வழிபட்டனர், ஓ தேவதேவா; பின்பு நம்பிக்கையும் நல்ல மனமும் கொண்டு இந்த உரையாடலை சிந்தித்தனர்.

13.250.69

ततस्तु देवदेवेशो देवीं वचनमब्रवीत् ।
शृणु कल्याणि मद्वाक्यं संवादोऽयं मया तव।
पुण्यं पवित्रं ख्यातं च भविता नात्र संशयः ॥ १३.२५०.६९ ॥

பின்பு தேவதேவேசன் தேவியிடம் இவ்வாறு கூறினான்: ஓ கல்யாணி, என் சொல்லைக் கேள்; நமது இந்த உரையாடல் புண்ணியமும் தூய்மையும் புகழும் பெற்றதாகும், இதில் ஐயமில்லை.

13.250.70

य इमं श्रावयेद्विद्वान्संवादं चावयोः प्रिये ।
शुचिर्भूत्वा नरान्युक्तान्स तैः स्वर्गं व्रजेत्सुखम् ॥ १३.२५०.७० ॥

அறிஞன் எவன் இந்த நம் உரையாடலை, ஓ பிரியே, தகுதியான மனிதர்களுக்கு கேட்கச் செய்கிறானோ, அவன் தூய்மையுடன் அவர்களோடு சுகமாக சொர்க்கம் செல்வான்.

13.250.71

यस्त्वेनं शृणुयान्नित्यं संवादं चावयोः शुभम् ।
कीर्तिमायुष्यमारोग्यं लभते स गतिं पराम् ॥ १३.२५०.७१ ॥

எவன் நித்தியமாக நம் இந்த சுபமான உரையாடலைக் கேட்கிறானோ, அவன் புகழ், நீண்ட ஆயுள், ஆரோக்கியம் பெறுகிறான்; அவன் உயர்ந்த கதியை அடைகிறான்.