ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.250
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.250.1
पतिमत्या दिवारात्रं वृत्तान्तं श्रूयतां शुभम् ।
पत्युः पूर्वं समुत्थाय प्रातःक्रम समाचरेत् ॥ १३.२५०.१ ॥
ସ୍ୱାମୀ-ଭକ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀ ଦିନରାତିର ଶୁଭ ଆଚରଣ ଶୁଣିବା ଉଚିତ: ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ଉଠି ପ୍ରାତଃକର୍ମ କରିବା ଉଚିତ।
13.250.2
पत्युर्भावं विदित्वा तु पश्चात्सम्बोधयेत्तु तम् ।
नित्यं पौर्वाह्णिकं कार्यं स्वयं कुर्याद्यथाविधि ॥ १३.२५०.२ ॥
ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଭାବ ବୁଝି ପରେ ତାଙ୍କୁ ଜଗାଇବା ଉଚିତ; ପୂର୍ବାହ୍ନର ନିତ୍ୟକର୍ମ ବିଧି ଅନୁସାରେ ନିଜେ କରିବା ଉଚିତ।
13.250.3
निवेद्य च तथाऽऽहारं यथा सम्पद्यतामिति ।
तथैव कुर्यात्तत्सर्वं यथा पत्युः प्रियं भवेत् ॥ १३.२५०.३ ॥
ଭୋଜନ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉ ବୋଲି ନିବେଦନ କରି, ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ହେବା ଭଳି ସବୁ ସେହିପରି କରିବା ଉଚିତ।
13.250.4
यथा भर्ता तथा नारी गुरूणां प्रतिपद्यते ॥ १३.२५०.४ ॥
ସ୍ୱାମୀ ଯେମିତି, ସେମିତି ନାରୀ ମଧ୍ୟ ଗୁରୁଜନଙ୍କ ପ୍ରତି ଆଚରଣ କରେ।
13.250.5
शुश्रूषापोषणविधौ पतिप्रियचिकीर्षया ।
भर्तुर्निष्क्रमणे कार्यं संस्मरेदप्रमादतः ॥ १३.२५०.५ ॥
ସେବା ଓ ପୋଷଣର ବିଧିରେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ, ସ୍ୱାମୀ ବାହାରକୁ ଯିବା ବେଳେ କରଣୀୟ କଥା ପ୍ରମାଦ ବିନା ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।
13.250.6
आगतं तु पतिं दृष्ट्वा सहसा परिचारणम् ।
स्वयं कुर्वीत सम्प्रीत्या कायश्रमहरं परम् ॥ १३.२५०.६ ॥
ଫେରି ଆସିଥିବା ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ ତୁରନ୍ତ ନିଜେ ସ୍ନେହରେ ସେବା କରିବା ଉଚିତ; ତାହା ଶରୀରର କ୍ଳାନ୍ତି ଦୂର କରୁଥିବା ଉତ୍ତମ ସେବା।
13.250.7
पाद्यसनाभ्यां शयनैर्वाक्यैश्च हृदयप्रियैः ।
अतिथीनामागमेन प्रीतियुक्ता सदा भवेत् ॥ १३.२५०.७ ॥
ପାଦ୍ୟ, ଆସନ, ଶଯ୍ୟା ଏବଂ ହୃଦୟପ୍ରିୟ ବାକ୍ୟରେ, ଅତିଥିମାନେ ଆସିଲେ ସର୍ବଦା ପ୍ରୀତିଯୁକ୍ତ ରହିବା ଉଚିତ।
13.250.8
कर्मणा वचनेनापि तोषयेदतिथीन्सदा ।
मङ्गलं गृहशौचं च सर्वोपकरणानि च ॥ १३.२५०.८ ॥
କର୍ମ ଓ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ; ମଙ୍ଗଳ, ଗୃହଶୁଚି ଏବଂ ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ମଧ୍ୟ (ସେହିପରି)।
13.250.9
सर्वकालमवेक्षेत कारयन्ती च कुर्वती ।
धर्मकार्ये तु सम्प्राप्ते तद्वद्धर्मपरा भवेत् ॥ १३.२५०.९ ॥
ସର୍ବଦା ସମସ୍ତ ସମୟରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଉଚିତ, ନିଜେ କରି ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କରାଇ; ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଧର୍ମପରାୟଣା ହେବା ଉଚିତ।
13.250.10
अर्थकार्ये पुनर्भर्तुः प्रमादालस्यवर्जिता ।
सा यत्नं परमं कुर्यात्तस्यि साहाय्यकारणात् ॥ १३.२५०.१० ॥
ଅର୍ଥକାର୍ଯ୍ୟରେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସହାୟତା ପାଇଁ, ପ୍ରମାଦ ଓ ଆଳସ୍ୟରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସେ ପରମ ଯତ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
13.250.11
धुरन्धरा भवेद्भर्तुः साध्वी धर्मार्थयोः सदा ।
विहारकाले वै भर्तुर्ज्ञात्वा भावं हृदि स्थितम् ॥ १३.२५०.११ ॥
ସାଧ୍ୱୀ ପତ୍ନୀ ସର୍ବଦା ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥରେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଭାର ବହନକାରିଣୀ ହେବା ଉଚିତ; ବିହାରକାଳରେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ହୃଦୟସ୍ଥିତ ଭାବ ଜାଣି (ଆଚରଣ କରିବା ଉଚିତ)।
13.250.12
अलङ्कृत्य यथायोगं मन्दहाससमन्वितम् ।
वाक्यैर्मधुरसंयुक्तैः स्मयन्ती तोषयेत्पतिम् ॥ १३.२५०.१२ ॥
ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧି, ମନ୍ଦ ହାସ୍ୟ ସହିତ, ମଧୁର ବାକ୍ୟରେ, ହସି ହସି ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ।
13.250.13
कठोराणि न वाच्यानि अन्यथा प्रमदान्तरे ।
यस्यां कामी भवेद्भर्ता तस्याः प्रीतिकरी भवेत् ॥ १३.२५०.१३ ॥
ଅନ୍ୟ ନାରୀ ଆଗରେ କଠୋର ବାକ୍ୟ କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ନଚେତ୍ ଯାହା ପ୍ରତି ସ୍ୱାମୀ କାମୀ ହୁଅନ୍ତି, ତାହା ପାଇଁ ତାହା ପ୍ରୀତିକର ହେବା ଉଚିତ।
13.250.14
अप्रमादं पुरस्कृत्य मनसा तोषयेत्पतिम् ।
अनन्तरमथान्येषां भोजनावेक्षणं चरेत् ॥ १३.२५०.१४ ॥
ସାବଧାନତାକୁ ଆଗରେ ରଖି ମନରୁ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ; ତା'ପରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଭୋଜନର ତଦାରଖ କରିବା ଉଚିତ।
13.250.15
दासीदासबलीवर्दांश्चण्डालं च शुनस्तथा ।
अनाथान्कृपणांश्चैव भिक्षुकांश्च तथैव च।
पूजयेद्बलिभैक्षेण पत्युर्धर्मं विवर्धयेत् ॥ १३.२५०.१५ ॥
ଦାସୀ-ଦାସ, ବଳଦ, ଚଣ୍ଡାଳ, କୁକୁର, ଅନାଥ, ଦୀନ ଓ ଭିକ୍ଷୁକମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବଳି ଓ ଭିକ୍ଷାରେ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ; ଏହିପରି ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଧର୍ମ ବଢ଼ାଇବା ଉଚିତ।
13.250.16
कुपितं वाऽर्थहीनं वा श्रान्तं वोपचरेत्पतिम् ।
यता स तुष्टः स्वस्थश्च तथा सन्तोषयेत्पतिम् ॥ १३.२५०.१६ ॥
ସ୍ୱାମୀ କ୍ରୁଦ୍ଧ, ଧନହୀନ ବା କ୍ଳାନ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ସେବା କରିବା ଉଚିତ; ଯେଉଁଥିରେ ସେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ସ୍ୱସ୍ଥ ରହିବେ; ଏହିପରି ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସନ୍ତୋଷ ଦେବା ଉଚିତ।
13.250.17
यथा कुटुम्बचिन्तायां विवादे वाऽर्थसञ्चये ।
आहूता तत्सहायार्थं तथा प्रियहितं वदेत् ॥ १३.२५०.१७ ॥
ପରିବାର ଚିନ୍ତା, ବିବାଦ ବା ଧନ ସଞ୍ଚୟରେ ତାଙ୍କ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡକାଯାଇଥିବା ନାରୀ ପ୍ରିୟ ଓ ହିତକର କଥା କହିବା ଉଚିତ।
13.250.18
अप्रियं च हितं ब्रूयात्तस्य धर्मार्थकाङ्क्षया ।
एकान्तचर्याकथनं कलहं वर्जयेत्परैः ॥ १३.२५०.१८ ॥
ତାଙ୍କ ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ ଇଚ୍ଛାରେ ଅପ୍ରିୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ହିତକର କଥା କହିବା ଉଚିତ; ଏକାନ୍ତ ଆଚରଣର କଥା ଓ ଅନ୍ୟ ସହିତ କଳହ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ।
13.250.19
बहिरालोकनं चैव मोहं व्रीडां च पैशुनम् ।
बह्वाशित्वं दिवास्वप्नमेवमादि विवर्जयेत् ॥ १३.२५०.१९ ॥
ବାହାରକୁ ଚାହିଁବା, ମୋହ, ଲଜ୍ଜା, ଚୁଗୁଲି, ଅଧିକ ଭୋଜନ, ଦିନରେ ଶୋଇବା ଏବଂ ଏପରି ଅନ୍ୟ ବିଷୟ ସେ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ।
13.250.20
रहस्येकासनं साध्वी न कुर्यादात्मजैरपि ।
यद्यद्दद्यान्नियत्स्वेति न्यासवत्परिपालयेत् ॥ १३.२५०.२० ॥
ସାଧ୍ୱୀ ସ୍ତ୍ରୀ ନିର୍ଜନରେ ନିଜ ପୁଅମାନଙ୍କ ସହିତ ମଧ୍ୟ ଏକ ଆସନରେ ବସିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଯାହା କିଛି ଦିଆଯାଉ, ତାହାକୁ ନ୍ୟାସ ପରି ଯତ୍ନରେ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ।
13.250.21
विस्मृतं वाऽपि यद्द्रव्यं प्रतिपद्यात्स्वशौचतः ।
यत्किञ्चित्पतिना दत्तं लब्ध्वा तत्सा सुकी भवेत् ॥ १३.२५०.२१ ॥
ଭୁଲିଯାଇଥିବା ଯେକୌଣସି ଦ୍ରବ୍ୟ ହେଉ, ସେ ନିଜ ଶୁଚିତାରେ ତାହା ପୁନଃ ପାଇବା ଉଚିତ। ସ୍ୱାମୀ ଯାହା କିଛି ଦେଇଥିବେ, ତାହା ପାଇ ସେ ସୁଖୀ ରହିବା ଉଚିତ।
13.250.22
अतीवाज्ञामतीर्ष्यां च दूरतः परिवर्जयेत् ।
बालवद्वृद्धवद्भार्या सदैवानुचरेत्पतिम् ॥ १३.२५०.२२ ॥
ଅତ୍ୟଧିକ ଅଜ୍ଞାନ ଓ ଅତ୍ୟଧିକ ଈର୍ଷ୍ୟାକୁ ଦୂରରୁ ହିଁ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ। ପତ୍ନୀ ସର୍ବଦା ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଶିଶୁ ଓ ବୃଦ୍ଧ ପରି ଯତ୍ନ କରି ସେବା କରିବା ଉଚିତ।
13.250.23
भार्याया व्रतमित्येव कर्तव्यं सततं विभो ।
एतत्पतिव्रतावृत्तमुक्तं देव समासतः ॥ १३.२५०.२३ ॥
ହେ ବିଭୋ, ପତ୍ନୀର ଏହି ବ୍ରତ ହିଁ ସର୍ବଦା ପାଳନୀୟ। ହେ ଦେବ, ପତିବ୍ରତାର ଆଚରଣ ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିଲି।
13.250.24
न च भोगे न चैश्वर्ये न सुखे न धने तथा ।
स्पृहा यस्यास्तथा भर्तुः सा नारीणां पतिव्रता ॥ १३.२५०.२४ ॥
ଭୋଗ, ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ, ସୁଖ ବା ଧନରେ ଯାହାର ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ, ଏବଂ ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ମଧ୍ୟ ସେପରି ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ, ସେହି ନାରୀ ହିଁ ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପତିବ୍ରତା।
13.250.25
पतिर्हि दैवतं स्त्रीणां पतिर्बन्धुः पतिर्गतिः ।
नान्यं गतिमहं पश्ये प्रमदाया यथा पतिः ॥ १३.२५०.२५ ॥
ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାମୀ ହିଁ ଦେବତା, ସ୍ୱାମୀ ହିଁ ବନ୍ଧୁ, ସ୍ୱାମୀ ହିଁ ଗତି। ନାରୀ ପାଇଁ ସ୍ୱାମୀ ପରି ଅନ୍ୟ ଗତି ମୁଁ ଦେଖେ ନାହିଁ।
13.250.26
जातिष्वपि च वै स्त्रीत्वं विशिष्टं मे मतिः प्रभो ।
कायक्लेशेन महता पुरुषः प्राप्नुयात्फलम्।
तत्सर्वं लभते नारी सुखेन पतिपूजया ॥ १३.२५०.२६ ॥
ଜନ୍ମରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀତ୍ୱ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ମୋର ମତ, ହେ ପ୍ରଭୁ। ପୁରୁଷ ମହା ଶାରୀରିକ କ୍ଲେଶରେ ଫଳ ପାଏ; ନାରୀ ସ୍ୱାମୀ-ପୂଜାରେ ସୁଖରେ ତାହା ସବୁ ପାଏ।
13.250.27
यथासुखं पतिमती सर्वं पत्यनुकूलतः ।
ईदृशं धर्मसाकल्यं पश्य त्वं प्रमदां प्रति।
एतद्विसृज्य पच्यन्ते कुस्त्रियः पापमोहिताः ॥ १३.२५०.२७ ॥
ପତି ଅନୁକୂଳ ପତିବ୍ରତା ନାରୀ ସବୁକିଛି ସୁଖରେ ପାଏ। ନାରୀ ବିଷୟରେ ଏଭଳି ଧର୍ମର ପୂର୍ଣ୍ଣତା ତୁମେ ଦେଖ। ଏହାକୁ ଛାଡ଼ି ପାପରେ ମୋହିତ କୁସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗନ୍ତି।
13.250.28
तपश्चर्या च दानं च पतौ तस्याः समर्पितम् ।
रूपं कुलं यशस्तेजः सर्वं तस्मिन्प्रतिष्ठितम् ॥ १३.२५०.२८ ॥
ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଓ ଦାନ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ। ରୂପ, କୁଳ, ଯଶ, ତେଜ — ସବୁ ତାଙ୍କଠାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ।
13.250.29
एवं व्रतसमाचाराः स्ववृत्तेनैव शोभनाः ।
स्वभर्त्रा च सम गच्छेत्पुण्यलोकान्सुकर्मणा ॥ १३.२५०.२९ ॥
ଏହିପରି ବ୍ରତାଚାର ନିଜ ଆଚରଣରେ ହିଁ ଶୋଭେ। ନିଜ ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ସତ୍କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସେ ପୁଣ୍ୟଲୋକକୁ ଯାଉ।
13.250.30
वृद्धो विरुपो बीभत्सो धनवान्निर्धनोऽपि वा ।
एवंभूतोपि वै भर्ता स्त्रीणां भूषणमुत्तमम् ॥ १३.२५०.३० ॥
ବୃଦ୍ଧ, ବିରୂପ, ଘୃଣାଯୋଗ୍ୟ, ଧନୀ କି ଗରିବ — ଏପରି ସ୍ୱାମୀ ମଧ୍ୟ ନାରୀ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଅଳଙ୍କାର।
13.250.31
आढ्यं वा रूपयुक्तं वा विरूपं धनवर्जितम् ।
या पतिं तोषयेत्साध्वी सा पत्नीनां विशिष्यते ॥ १३.२५०.३१ ॥
ଧନୀ ହେଉ ବା ରୂପବାନ, ଅଥବା କୁରୂପ ଓ ଧନହୀନ ହେଉ, ଯେଉଁ ସାଧ୍ଵୀ ସ୍ତ୍ରୀ ପତିଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରଖେ, ସେ ହିଁ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
13.250.32
दरिद्रांश्च विरूपाश्च प्रमूढान्कुष्टसंयुतान् ।
पतीनुपचरेल्लोकानक्षयान्प्रतिपद्यते ॥ १३.२५०.३२ ॥
ଦରିଦ୍ର, କୁରୂପ, ମୂଢ଼ ଓ କୁଷ୍ଠରୋଗଗ୍ରସ୍ତ ପତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଯେ ସେବା କରେ, ସେ ଅକ୍ଷୟ ଲୋକ ଲାଭ କରେ।
13.250.33
एवं प्रवर्तमानायाः पतिः पूर्वं म्रियेत चेत् ।
तदाऽनुमरणं गच्छेत्पुनर्धर्मं चरेत वा ॥ १३.२५०.३३ ॥
ଏପରି ଆଚରଣ କରୁଥିବା ସ୍ତ୍ରୀର ସ୍ୱାମୀ ଯଦି ପୂର୍ବରୁ ମରନ୍ତି, ତେବେ ସେ ଅନୁମରଣ କରିପାରେ, କିମ୍ବା ପୁନର୍ବାର ଧର୍ମ ପାଳନ କରିପାରେ।
13.250.34
एतदेवं मया प्रोक्तं स्त्रियस्तु बहुधा स्मृताः ।
देवदानवगन्धर्वा मनुष्या इति नैकधा ॥ १३.२५०.३४ ॥
ଏସବୁ ମୁଁ ଏପରି କହିଲି। ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ବହୁ ପ୍ରକାରର ବୋଲି ସ୍ମୃତ — ଦେବ, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ମନୁଷ୍ୟ, ଏପରି ଅନେକ ଭାବରେ।
13.250.35
सौम्यशीलाः शुभाचाराः सर्वास्ताः सम्भवन्ति च ।
यथा शुभं प्रवक्ष्यामि स्त्रीणां धर्मं महेश्वर ॥ १३.२५०.३५ ॥
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସୌମ୍ୟ ସ୍ୱଭାବ ଓ ଶୁଭ ଆଚାରଯୁକ୍ତ ହୋଇପାରନ୍ତି। ହେ ମହେଶ୍ୱର, ଶୁଭ ଯେପରି, ସ୍ତ୍ରୀଧର୍ମ ମୁଁ କହିବି।
13.250.36
आसुर्यश्चैव पैशाच्यो राक्षस्यश्च भन्ति हि ।
तासां वृत्तमशेषेण श्रूयतां लोककारणात् ॥ १३.२५०.३६ ॥
ଆସୁରୀ, ପୈଶାଚୀ ଓ ରାକ୍ଷସୀ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଥାଆନ୍ତି। ଲୋକକଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ଆଚରଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଣନ୍ତୁ।
13.250.37
न्यायतो वाऽन्यथा प्रोक्ता भावदोषसमन्विताः ।
भर्तॄनुपचरन्त्येव रागद्वेषबलात्कृताः ॥ १३.२५०.३७ ॥
ନ୍ୟାୟତଃ ବା ଅନ୍ୟଥା କୁହାଯାଇଥିବା, ଭାବଦୋଷଯୁକ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ରାଗଦ୍ବେଷର ବଳରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ସ୍ୱାମୀମାନଙ୍କର ସେବା କରନ୍ତି।
13.250.38
स्वधर्मविमुखा भूत्वा प्रदूष्यन्ति यतस्ततः ।
प्रवृद्दविषया नित्यं प्रतिकूलं वदन्ति च ॥ १३.२५०.३८ ॥
ସ୍ୱଧର୍ମରୁ ବିମୁଖ ହୋଇ ସେମାନେ ଏଠାରୁ ସେଠାକୁ ଦୂଷିତ ହୁଅନ୍ତି; ବିଷୟରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଲିପ୍ତ ହୋଇ ସେମାନେ ସର୍ବଦା ପ୍ରତିକୂଳ କଥା କୁହନ୍ତି।
13.250.39
अर्थान्विनाशयन्त्येवं न गृह्णन्ति हितं क्वचित् ।
स्वबुद्धिनिरता भूत्वा जीवन्ति च यथा तथा ॥ १३.२५०.३९ ॥
ଏହିପରି ସେମାନେ ନିଜର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି; କେବେ ହିତ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ନିଜ ବୁଦ୍ଧିରେ ରତ ହୋଇ ଯେମିତି ତେମିତି ଜୀବନ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
13.250.40
गुणवत्यः क्वचिद्भूत्वा पतिधर्मपरा इव ।
पुनर्भवन्ति पापिष्ठा विषमं वृत्तमास्थिताः ॥ १३.२५०.४० ॥
କେବେ ଗୁଣବତୀ ହୋଇ, ଯେମିତି ପତିଧର୍ମରେ ତତ୍ପର ହୁଅନ୍ତି; ପୁଣି ଅତି ପାପିଷ୍ଠା ହୋଇ ବିଷମ ଆଚରଣ ଅବଲମ୍ବନ କରନ୍ତି।
13.250.41
अनवस्थितमर्यादा बहुवेषा व्यवस्थिताः ।
असन्तुष्टाश्च लुब्धाश्च ईर्ष्याक्रोधयुता भृशम् ॥ १३.२५०.४१ ॥
ଅସ୍ଥିର ମର୍ଯ୍ୟାଦାଯୁକ୍ତା, ଅନେକ ବେଶରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତା, ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ଲୋଭୀ, ଈର୍ଷ୍ୟା ଓ କ୍ରୋଧରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଯୁକ୍ତା।
13.250.42
भोगप्रिया हितद्वेष्याः कामभोगपरायणाः ।
प्रायशोऽनृतभूयिष्ठा गुरूणां प्रतिलोमकाः ॥ १३.२५०.४२ ॥
ଭୋଗପ୍ରିୟା, ହିତର ଦ୍ୱେଷକାରିଣୀ, କାମଭୋଗରେ ହିଁ ତତ୍ପରା, ପ୍ରାୟଶଃ ମିଥ୍ୟାରେ ଭରିଥିବା, ଗୁରୁଜନଙ୍କ ପ୍ରତିକୂଳ ଚାଲିବାବାଲୀ।
13.250.43
एवंवृत्तसमाचारा आसुरं भावमाश्रिताः ।
अपकारपरा नित्यं सततं कलहप्रिया ॥ १३.२५०.४३ ॥
ଏପରି ଆଚରଣଯୁକ୍ତ, ଆସୁରୀ ସ୍ୱଭାବ ଆଶ୍ରୟ କରିଥିବା, ସର୍ବଦା ଅନ୍ୟର ଅପକାରରେ ରତ ଏବଂ ନିରନ୍ତର କଳହପ୍ରିୟ।
13.250.44
परुषा रुक्षवचना निर्घृणा निरपत्रपाः ।
निःस्नेहाः क्रोधनाश्चैव भर्तृपुत्रस्वबन्धुषु ॥ १३.२५०.४४ ॥
କଠୋର, ରୁକ୍ଷ ବଚନଯୁକ୍ତା, ନିର୍ଦ୍ଦୟା, ନିର୍ଲଜ୍ଜା, ସ୍ନେହହୀନା ଏବଂ ସ୍ୱାମୀ, ପୁତ୍ର ଓ ସ୍ୱଜନଙ୍କ ପ୍ରତି କ୍ରୋଧୀ।
13.250.45
घोरा मांसप्रिया नित्यं हसन्ति च रुदन्ति च ।
पतीन्व्यभिचरन्त्येव दुर्मार्गेण यथा तथा।
बन्धुभिर्भर्त्सिता भूत्वा गृहकार्याणि कुर्वते ॥ १३.२५०.४५ ॥
ଭୟଙ୍କରା, ସର୍ବଦା ମାଂସପ୍ରିୟା, ହସନ୍ତି ଏବଂ କାନ୍ଦନ୍ତି, ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ବ୍ୟଭିଚାରିଣୀ, ଯେକୌଣସି ପ୍ରକାରେ କୁମାର୍ଗରେ ଚାଲନ୍ତି; ସ୍ୱଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭର୍ତ୍ସିତା ହୋଇ ଗୃହକର୍ମ କରନ୍ତି।
13.250.46
अथवा भर्त्सिता देव निवृत्ताः स्वेषु कर्मसु ।
तथैवात्मवधं घोरं व्यवस्येयुर्न संशयः ॥ १३.२५०.४६ ॥
ଅଥବା ହେ ଦେବ, ଭର୍ତ୍ସିତା ହେଲେ ସେମାନେ ନିଜ କର୍ମରୁ ବିମୁଖ ହୋଇ, ସେହିପରି ଭୟଙ୍କର ଆତ୍ମହତ୍ୟାର ସଂକଳ୍ପ କରନ୍ତି, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
13.250.47
निर्दया निरनुक्रोशाः कुटुम्बार्थविलोपकाः ।
धर्मर्थरहिता घोराः सततं कुर्वते क्रियाः ॥ १३.२५०.४७ ॥
ନିର୍ଦ୍ଦୟା, କରୁଣାହୀନା, କୁଟୁମ୍ବର ହିତ ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା, ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥରହିତା, ଭୟଙ୍କରା; ନିରନ୍ତର ଏପରି କର୍ମ କରନ୍ତି।
13.250.48
अनर्थे निपुणाः पापाः परप्राणेषु निर्दयाः ।
एवंयुक्तसमाचाराः स्त्रियः पैशाचमाश्रिताः ॥ १३.२५०.४८ ॥
ଅନର୍ଥରେ ନିପୁଣା, ପାପିନୀ, ଅନ୍ୟର ପ୍ରାଣ ପ୍ରତି ନିର୍ଦ୍ଦୟା, ଏପରି ଆଚରଣଯୁକ୍ତା, ପୈଶାଚିକ ସ୍ୱଭାବ ଆଶ୍ରୟ କରିଥିବା ସ୍ତ୍ରୀଗଣ।
13.250.49
अपरा मोहसंयुक्ता निर्लज्जा रोदनप्रियाः ।
अशुद्धा मलदिग्धाङ्ग्य पानमांसरता भृशम्।
वदन्त्यनृतवाक्यानि हसन्ति विलपन्ति च। ॥ १३.२५०.४९ ॥
ଅନ୍ୟ ନାରୀମାନେ ମୋହଯୁକ୍ତ, ନିର୍ଲଜ୍ଜ, କାନ୍ଦିବାକୁ ପ୍ରିୟ; ଅଶୁଦ୍ଧ, ମଳରେ ଲିପ୍ତ ଅଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟ; ମଦ୍ୟ ଓ ମାଂସରେ ଅତ୍ୟଧିକ ରତ। ସେମାନେ ମିଥ୍ୟା ବାକ୍ୟ କହନ୍ତି, ହସନ୍ତି ଓ ବିଳାପ କରନ୍ତି।
13.250.50
दुष्पसादा महाक्रोधाः स्वप्नशीला निरन्तरम् ।
तामस्यो नष्टतत्वार्था मन्दशीला महोदराः।
भुञ्जते विविधं सिद्धं भोजनं तीव्रसम्भ्रमाः ॥ १३.२५०.५० ॥
ସେମାନେ ସହଜରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ମହାକ୍ରୋଧୀ, ସର୍ବଦା ନିଦ୍ରାପ୍ରିୟ; ତାମସ ସ୍ୱଭାବର, ସତ୍ୟର ଅର୍ଥ ହରାଇଥିବା, ମନ୍ଦ ସ୍ୱଭାବ ଓ ବଡ଼ ପେଟ ବିଶିଷ୍ଟ। ତୀବ୍ର ଆତୁରତାରେ ନାନା ପ୍ରକାରର ରାନ୍ଧିଥିବା ଭୋଜନ ଖାଆନ୍ତି।
13.250.51
गुणरूपवयोयुक्तं पतिं कामिनमुत्तमम् ।
हित्वाऽन्येनैव गच्छन्ति सर्वधा भृशतापिताः ॥ १३.२५०.५१ ॥
ଗୁଣ, ରୂପ, ଯୌବନଯୁକ୍ତ, ସ୍ନେହଶୀଳ ଉତ୍ତମ ପତିଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ଅତ୍ୟଧିକ ସନ୍ତପ୍ତ ହୋଇ ସେମାନେ ସର୍ବଥା ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତି।
13.250.52
निर्लज्जा धर्मसन्दिग्धाः प्रतिकूलाः समन्ततः ।
एवंरूपसमाचाराः स्त्रियो राक्षसमाश्रिताः ॥ १३.२५०.५२ ॥
ନିର୍ଲଜ୍ଜ, ଧର୍ମ ବିଷୟରେ ସନ୍ଦିହାନ, ସର୍ବତୋଭାବେ ପ୍ରତିକୂଳ; ଏପରି ଆଚରଣବିଶିଷ୍ଟ ନାରୀମାନେ ରାକ୍ଷସୀ ପ୍ରକୃତିର ଆଶ୍ରୟ ନିଅନ୍ତି।
13.250.53
एवंविधानां सर्वासां न परत्र महासुखम् ।
नरकाद्विप्रमुक्तानां मानुष्यं दुर्लभं भवेत् ॥ १३.२५०.५३ ॥
ଏପରି ସମସ୍ତ ନାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ପରଲୋକରେ ମହାସୁଖ ନାହିଁ। ନରକରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲା ପରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ ଦୁର୍ଲଭ ହେବ।
13.250.54
कष्टं तत्रापि भुञ्जन्ते स्वकृतं दुःखजं बहु ।
दरिद्राः क्लेशभूयिष्ठा विरूपाः कुत्सिताः परैः।
विधवा दुर्भगा वाऽपि लभन्ते दुःखमीदृशम् ॥ १३.२५०.५४ ॥
ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ନିଜ କୃତ କର୍ମରୁ ଜାତ ବହୁ ଦୁଃଖ ଭୋଗନ୍ତି। ଦରିଦ୍ର, କ୍ଲେଶପୂର୍ଣ୍ଣ, ବିକୃତ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିନ୍ଦିତ, କିମ୍ବା ବିଧବା ଓ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବତୀ ନାରୀମାନେ ଏହିପରି ଦୁଃଖ ପାଆନ୍ତି।
13.250.55
शतवर्षसहस्राणि निरयं व्यभिचारिणी ।
व्रजेत्पतिं च पापेन संयोज्य स्वकुलं तथा ॥ १३.२५०.५५ ॥
ବ୍ୟଭିଚାରିଣୀ ନାରୀ ଶତ ସହସ୍ର ବର୍ଷ ନରକକୁ ଯାଏ; ପାପ ଦ୍ୱାରା ସେ ନିଜ ପତି ଓ ନିଜ କୁଳକୁ ମଧ୍ୟ ସେଥିରେ ସଂଯୁକ୍ତ କରେ।
13.250.56
एतद्विज्ञाय पतितं पुनश्चेद्धितमात्मनः ।
कुर्याद्भर्तारमाश्रित्य तथा धर्मवमाप्नुयात् ॥ १३.२५०.५६ ॥
ଏହା ଜାଣି, ପତିତା ନାରୀ ଯଦି ନିଜ ହିତ ପାଇଁ ପୁନର୍ବାର ପତିଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ଆଚରଣ କରେ, ତେବେ ସେ ଧର୍ମ ପାଇବ।
13.250.57
अतिसंयान्ति ताँल्लोकान्पुण्यान्परमशोभनान् ।
अवमत्य च याः पूर्वं पतिं दुष्टेन चेतसा ॥ १३.२५०.५७ ॥
ଯେଉଁ ନାରୀମାନେ ପୂର୍ବେ ପତିଙ୍କୁ ଅବମାନନା କରି ଦୁଷ୍ଟ ମନରେ ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁଣ୍ୟ ଓ ଅତି ସୁନ୍ଦର ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି ନାହିଁ।
13.250.58
वर्तमानास्च सततं भर्तॄणां प्रतिकूलतः ।
भर्त्रानुमरणं काले याः कुर्वन्ति तथाविधाः ॥ १३.२५०.५८ ॥
ଯେଉଁ ନାରୀମାନେ ସର୍ବଦା ପତିଙ୍କ ବିପରୀତ ଆଚରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ପତି ସହିତ ଅନୁମରଣ (ସହମରଣ) କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏପରି ପ୍ରକାରର।
13.250.59
कामात्क्रोधाद्भयाल्लोभादपहास्या भवन्ति ताः ।
आदिप्रभृति कुस्त्रीणां तथाऽनुमरणं वृथा ॥ १३.२५०.५९ ॥
କାମ, କ୍ରୋଧ, ଭୟ ଓ ଲୋଭ ଯୋଗୁଁ ସେମାନେ ଉପହାସର ପାତ୍ର ହୁଅନ୍ତି। ଦୁଷ୍ଟ ନାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଦିରୁ ଅନୁମରଣ ବୃଥା।
13.250.60
आदिप्रभृति या साध्वी पत्युः प्रियपरायणा ।
ऊर्ध्वं गच्छति सा पूता भर्त्राऽनुमरणं गता ॥ १३.२५०.६० ॥
ଆଦିରୁ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପ୍ରିୟରେ ରତା ଯେଉଁ ସାଧ୍ୱୀ ନାରୀ, ସେ ସ୍ୱାମୀ ସହ ଅନୁମରଣ କଲେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଯାଏ।
13.250.61
एवं मृताया वै लोकानहं पश्यामि चक्षुषा ।
स्पृहणीयान्सुरगणैर्यान्गच्छन्ति पतिव्रताः ॥ १३.२५०.६१ ॥
ଏହିପରି ମୃତ ନାରୀଙ୍କ ଲୋକ ମୁଁ ଆଖିରେ ଦେଖେ; ଦେବଗଣ ମଧ୍ୟ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ପତିବ୍ରତାମାନେ ଯାଆନ୍ତି ସେହି ଲୋକ।
13.250.62
अथवा भर्तरि मृते वैधव्यं धर्ममाश्रिताः ।
तूष्णीं भौमं जले नित्यमञ्जलिस्नानमुत्तमम्।
व्रतं च पतिमुद्दिश्य कुर्यश्चैव विधिं ततः ॥ १३.२५०.६२ ॥
କିମ୍ବା ସ୍ୱାମୀ ମୃତ ହେଲେ ବୈଧବ୍ୟଧର୍ମ ଆଶ୍ରୟ କରି, ନୀରବରେ ଭୂମିରେ ଶୟନ କରିବ, ନିତ୍ୟ ଜଳରେ ଅଞ୍ଜଳି ସ୍ନାନ କରିବ; ଏହା ଉତ୍ତମ ବ୍ରତ। ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ବିଧି ମଧ୍ୟ ପାଳନ କରିବ।
13.250.63
एवं गच्छति सा नारी पतिलोकमनुत्तमम् ।
रमणीयमनिर्देश्यं दुष्प्रापं देवमानुषैः ॥ १३.२५०.६३ ॥
ଏହିପରି ସେ ନାରୀ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଉତ୍ତମ ଲୋକକୁ ଯାଏ; ତାହା ରମଣୀୟ, ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ ଏବଂ ଦେବ-ମାନବଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।
13.250.64
प्राप्नुयात्तादृशं लोकं केवलं या पतिव्रता ।
इति ते कथितं देव स्त्रीणां धर्मिमनुत्तमम् ॥ १३.२५०.६४ ॥
ଏପରି ଲୋକ କେବଳ ପତିବ୍ରତା ହିଁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ହେ ଦେବ, ଏହିପରି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ତ୍ରୀଧର୍ମର ଉତ୍ତମ ବିଷୟ କହିଲି।
13.250.65
भवतः प्रियकामिन्या यन्मयोक्तं तवाग्रतः ।
चापल्यान्मम देवेश तद्भवान्क्षन्तुमर्हति ॥ १३.२५०.६५ ॥
ଆପଣଙ୍କର ପ୍ରିୟକାମିନୀ ହୋଇ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯାହା କହିଲି, ତାହା ଚପଳତାରୁ କହିଲି; ହେ ଦେବେଶ, ତାହା ଆପଣ କ୍ଷମା କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
13.250.66
एवं वदन्तीं रुद्राणीं लज्जाभावसमन्विताम् ।
प्रशशंस च देवेशो वाचा सञ्जनयन्प्रियम् ॥ १३.२५०.६६ ॥
ଏପରି କହୁଥିବା, ଲଜ୍ଜାଭାବରେ ଯୁକ୍ତ ରୁଦ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଦେବେଶ ପ୍ରଶଂସା କଲେ; ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରୀତି ଉତ୍ପାଦନ କରି।
13.250.67
ऋषयो देवगन्धर्वाः प्रमदाश्च सहस्रशः ।
प्रणम्य शिरसा देवीं स्तुतिभिश्चाभितुष्टुवुः ॥ १३.२५०.६७ ॥
ଋଷି, ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ ଏବଂ ହଜାର ହଜାର ନାରୀ ମସ୍ତକ ନତ କରି ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ତୁତି କଲେ।
13.250.68
पूजयामासुरपरे देवदेव मुदा युताः ।
संवादं चिन्तयन्त्यन्ते श्रद्दधानाः सुचेतसः ॥ १३.२५०.६८ ॥
ଅନ୍ୟମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ପୂଜା କଲେ, ହେ ଦେବଦେବ; ପରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ମନ ହୋଇ ଏହି ସଂବାଦକୁ ଚିନ୍ତା କଲେ।
13.250.69
ततस्तु देवदेवेशो देवीं वचनमब्रवीत् ।
शृणु कल्याणि मद्वाक्यं संवादोऽयं मया तव।
पुण्यं पवित्रं ख्यातं च भविता नात्र संशयः ॥ १३.२५०.६९ ॥
ତେବେ ଦେବଦେବେଶ ଦେବୀଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ: ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ମୋ କଥା ଶୁଣ; ଆମର ଏହି ସଂବାଦ ପୁଣ୍ୟମୟ, ପବିତ୍ର ଓ ଖ୍ୟାତ ହେବ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
13.250.70
य इमं श्रावयेद्विद्वान्संवादं चावयोः प्रिये ।
शुचिर्भूत्वा नरान्युक्तान्स तैः स्वर्गं व्रजेत्सुखम् ॥ १३.२५०.७० ॥
ଯେ ବିଦ୍ୱାନ ଆମର ଏହି ସଂବାଦ, ହେ ପ୍ରିୟେ, ଯୋଗ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଶୁଣାଏ, ସେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ସୁଖରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବ।
13.250.71
यस्त्वेनं शृणुयान्नित्यं संवादं चावयोः शुभम् ।
कीर्तिमायुष्यमारोग्यं लभते स गतिं पराम् ॥ १३.२५०.७१ ॥
ଯେ ନିତ୍ୟ ଆମର ଏହି ଶୁଭ ସଂବାଦ ଶୁଣେ, ସେ କୀର୍ତ୍ତି, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଆରୋଗ୍ୟ ଲାଭ କରେ; ସେ ପରମ ଗତି ପାଏ।