Vedyatra वेदयात्रा
ਖੋਜੋ

ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 13.250

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ਸ਼ਬਦ-ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹੋ

13.250.1

पतिमत्या दिवारात्रं वृत्तान्तं श्रूयतां शुभम् ।
पत्युः पूर्वं समुत्थाय प्रातःक्रम समाचरेत् ॥ १३.२५०.१ ॥

ਪਤੀ-ਪਰਾਇਣ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਆਚਰਣ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਪਤੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਠ ਕੇ ਸਵੇਰ ਦਾ ਨੇਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

13.250.2

पत्युर्भावं विदित्वा तु पश्चात्सम्बोधयेत्तु तम् ।
नित्यं पौर्वाह्णिकं कार्यं स्वयं कुर्याद्यथाविधि ॥ १३.२५०.२ ॥

ਪਤੀ ਦਾ ਭਾਵ ਸਮਝ ਕੇ ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਜਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪੂਰਵਾਹਨ ਦੇ ਨਿੱਤ ਕਰਮ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

13.250.3

निवेद्य च तथाऽऽहारं यथा सम्पद्यतामिति ।
तथैव कुर्यात्तत्सर्वं यथा पत्युः प्रियं भवेत् ॥ १३.२५०.३ ॥

ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ ਇਹ ਦੱਸ ਕੇ, ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਲੱਗੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

13.250.4

यथा भर्ता तथा नारी गुरूणां प्रतिपद्यते ॥ १३.२५०.४ ॥

ਜਿਵੇਂ ਪਤੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸਤਰੀ ਵੀ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਨਾਲ ਵਰਤਾਉ ਕਰਦੀ ਹੈ।

13.250.5

शुश्रूषापोषणविधौ पतिप्रियचिकीर्षया ।
भर्तुर्निष्क्रमणे कार्यं संस्मरेदप्रमादतः ॥ १३.२५०.५ ॥

ਸੇਵਾ ਤੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਪਤੀ ਦੇ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵੇਲੇ ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਪ੍ਰਵਾਹੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

13.250.6

आगतं तु पतिं दृष्ट्वा सहसा परिचारणम् ।
स्वयं कुर्वीत सम्प्रीत्या कायश्रमहरं परम् ॥ १३.२५०.६ ॥

ਵਾਪਸ ਆਏ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੀ ਤੁਰੰਤ ਆਪ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਰੀਰ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਉੱਤਮ ਸੇਵਾ ਹੈ।

13.250.7

पाद्यसनाभ्यां शयनैर्वाक्यैश्च हृदयप्रियैः ।
अतिथीनामागमेन प्रीतियुक्ता सदा भवेत् ॥ १३.२५०.७ ॥

ਪਾਦ੍ਯ, ਆਸਨ, ਸ਼ਯਨ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਲੱਗਣ ਵਾਲੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ ਸਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

13.250.8

कर्मणा वचनेनापि तोषयेदतिथीन्सदा ।
मङ्गलं गृहशौचं च सर्वोपकरणानि च ॥ १३.२५०.८ ॥

ਕਰਮ ਅਤੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਵੀ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਮੰਗਲ, ਘਰ ਦੀ ਸਫ਼ਾਈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ ਵੀ (ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ)।

13.250.9

सर्वकालमवेक्षेत कारयन्ती च कुर्वती ।
धर्मकार्ये तु सम्प्राप्ते तद्वद्धर्मपरा भवेत् ॥ १३.२५०.९ ॥

ਸਦਾ ਸਾਰੇ ਸਮੇਂ ਧਿਆਨ ਰੱਖੇ, ਆਪ ਕਰਦੀ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਕਰਵਾਉਂਦੀ; ਧਰਮ ਕਾਰਜ ਆਉਣ ਤੇ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ-ਪਰਾਇਣ ਹੋਵੇ।

13.250.10

अर्थकार्ये पुनर्भर्तुः प्रमादालस्यवर्जिता ।
सा यत्नं परमं कुर्यात्तस्यि साहाय्यकारणात् ॥ १३.२५०.१० ॥

ਧਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪਤੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਅਤੇ ਆਲਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਪਰਮ ਯਤਨ ਕਰੇ।

13.250.11

धुरन्धरा भवेद्भर्तुः साध्वी धर्मार्थयोः सदा ।
विहारकाले वै भर्तुर्ज्ञात्वा भावं हृदि स्थितम् ॥ १३.२५०.११ ॥

ਸਾਧਵੀ ਪਤਨੀ ਸਦਾ ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਨ ਵਿੱਚ ਪਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ; ਵਿਹਾਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪਤੀ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਭਾਵ ਜਾਣ ਕੇ (ਵਰਤਾਓ ਕਰੇ)।

13.250.12

अलङ्कृत्य यथायोगं मन्दहाससमन्वितम् ।
वाक्यैर्मधुरसंयुक्तैः स्मयन्ती तोषयेत्पतिम् ॥ १३.२५०.१२ ॥

ਯਥਾਯੋਗ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੰਦ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ, ਮਿੱਠੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ, ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਪਤੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ।

13.250.13

कठोराणि न वाच्यानि अन्यथा प्रमदान्तरे ।
यस्यां कामी भवेद्भर्ता तस्याः प्रीतिकरी भवेत् ॥ १३.२५०.१३ ॥

ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੀਵੀਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਬੋਲਣੇ ਚਾਹੀਦੇ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਜਿਸ ਵੱਲ ਪਤੀ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਪਿਆਰੇ ਲੱਗਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।

13.250.14

अप्रमादं पुरस्कृत्य मनसा तोषयेत्पतिम् ।
अनन्तरमथान्येषां भोजनावेक्षणं चरेत् ॥ १३.२५०.१४ ॥

ਸਾਵਧਾਨੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਮਨ ਨਾਲ ਪਤੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਦੇਖ-ਭਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

13.250.15

दासीदासबलीवर्दांश्चण्डालं च शुनस्तथा ।
अनाथान्कृपणांश्चैव भिक्षुकांश्च तथैव च।
पूजयेद्बलिभैक्षेण पत्युर्धर्मं विवर्धयेत् ॥ १३.२५०.१५ ॥

ਦਾਸ-ਦਾਸੀਆਂ, ਬਲਦਾਂ, ਚੰਡਾਲ, ਕੁੱਤਿਆਂ, ਅਨਾਥਾਂ, ਦੀਨਾਂ ਅਤੇ ਭਿਖਾਰੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਬਲੀ ਅਤੇ ਭਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤੀ ਦਾ ਧਰਮ ਵਧਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

13.250.16

कुपितं वाऽर्थहीनं वा श्रान्तं वोपचरेत्पतिम् ।
यता स तुष्टः स्वस्थश्च तथा सन्तोषयेत्पतिम् ॥ १३.२५०.१६ ॥

ਪਤੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਧਨਹੀਣ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਥੱਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਰਹੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

13.250.17

यथा कुटुम्बचिन्तायां विवादे वाऽर्थसञ्चये ।
आहूता तत्सहायार्थं तथा प्रियहितं वदेत् ॥ १३.२५०.१७ ॥

ਘਰ ਦੀ ਚਿੰਤਾ, ਝਗੜੇ ਜਾਂ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਬੁਲਾਈ ਗਈ ਤੀਵੀਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਅਤੇ ਹਿਤਕਾਰੀ ਗੱਲ ਕਹਿਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

13.250.18

अप्रियं च हितं ब्रूयात्तस्य धर्मार्थकाङ्क्षया ।
एकान्तचर्याकथनं कलहं वर्जयेत्परैः ॥ १३.२५०.१८ ॥

ਉਸ ਦੇ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਅਪ੍ਰਿਆ ਪਰ ਹਿਤਕਾਰੀ ਗੱਲ ਵੀ ਕਹਿਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਕਾਂਤ ਵਾਸ ਦੀ ਗੱਲ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲ ਝਗੜੇ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

13.250.19

बहिरालोकनं चैव मोहं व्रीडां च पैशुनम् ।
बह्वाशित्वं दिवास्वप्नमेवमादि विवर्जयेत् ॥ १३.२५०.१९ ॥

ਬਾਹਰ ਤੱਕਣਾ, ਮੋਹ, ਸ਼ਰਮ, ਚੁਗਲੀ, ਬਹੁਤ ਖਾਣਾ, ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਸੌਣਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।

13.250.20

रहस्येकासनं साध्वी न कुर्यादात्मजैरपि ।
यद्यद्दद्यान्नियत्स्वेति न्यासवत्परिपालयेत् ॥ १३.२५०.२० ॥

ਸਾਧਵੀ ਇਸਤਰੀ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਇੱਕੋ ਆਸਣ ’ਤੇ ਨਾ ਬੈਠੇ। ਜੋ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਅਮਾਨਤ ਵਾਂਗ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖੇ।

13.250.21

विस्मृतं वाऽपि यद्द्रव्यं प्रतिपद्यात्स्वशौचतः ।
यत्किञ्चित्पतिना दत्तं लब्ध्वा तत्सा सुकी भवेत् ॥ १३.२५०.२१ ॥

ਭੁੱਲੀ ਹੋਈ ਕੋਈ ਵੀ ਵਸਤੂ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੱਭੇ। ਪਤੀ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਉਹ ਸੁਖੀ ਹੋਵੇ।

13.250.22

अतीवाज्ञामतीर्ष्यां च दूरतः परिवर्जयेत् ।
बालवद्वृद्धवद्भार्या सदैवानुचरेत्पतिम् ॥ १३.२५०.२२ ॥

ਬਹੁਤ ਅਗਿਆਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਈਰਖਾ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ। ਪਤਨੀ ਸਦਾ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਵਾਂਗ ਵੀ ਉਸਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖ ਕੇ।

13.250.23

भार्याया व्रतमित्येव कर्तव्यं सततं विभो ।
एतत्पतिव्रतावृत्तमुक्तं देव समासतः ॥ १३.२५०.२३ ॥

ਹੇ ਵਿਭੋ, ਪਤਨੀ ਦਾ ਇਹੀ ਵਰਤ ਸਦਾ ਨਿਭਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵ, ਪਤੀਵਰਤਾ ਦਾ ਆਚਰਨ ਮੈਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

13.250.24

न च भोगे न चैश्वर्ये न सुखे न धने तथा ।
स्पृहा यस्यास्तथा भर्तुः सा नारीणां पतिव्रता ॥ १३.२५०.२४ ॥

ਜਿਸ ਦੀ ਭੋਗ, ਐਸ਼ਵਰਜ, ਸੁੱਖ ਜਾਂ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਪਤੀ ਦੀ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਤੀਵਰਤਾ ਹੈ।

13.250.25

पतिर्हि दैवतं स्त्रीणां पतिर्बन्धुः पतिर्गतिः ।
नान्यं गतिमहं पश्ये प्रमदाया यथा पतिः ॥ १३.२५०.२५ ॥

ਇਸਤਰੀਆਂ ਲਈ ਪਤੀ ਹੀ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਪਤੀ ਹੀ ਬੰਧੂ ਹੈ, ਪਤੀ ਹੀ ਗਤੀ ਹੈ। ਇਸਤਰੀ ਲਈ ਪਤੀ ਵਰਗੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਗਤੀ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੀ।

13.250.26

जातिष्वपि च वै स्त्रीत्वं विशिष्टं मे मतिः प्रभो ।
कायक्लेशेन महता पुरुषः प्राप्नुयात्फलम्।
तत्सर्वं लभते नारी सुखेन पतिपूजया ॥ १३.२५०.२६ ॥

ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸਤਰੀ ਹੋਣਾ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਮਤ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਪੁਰਖ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰਕ ਕਲੇਸ਼ ਨਾਲ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸਤਰੀ ਪਤੀ-ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਸੁਖ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।

13.250.27

यथासुखं पतिमती सर्वं पत्यनुकूलतः ।
ईदृशं धर्मसाकल्यं पश्य त्वं प्रमदां प्रति।
एतद्विसृज्य पच्यन्ते कुस्त्रियः पापमोहिताः ॥ १३.२५०.२७ ॥

ਪਤੀ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਇਸਤਰੀ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਖ ਨਾਲ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਤਰੀ ਬਾਰੇ ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਧਰਮ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨਤਾ ਵੇਖ। ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਪਾਪ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਬੁਰੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੁੱਖ ਭੋਗਦੀਆਂ ਹਨ।

13.250.28

तपश्चर्या च दानं च पतौ तस्याः समर्पितम् ।
रूपं कुलं यशस्तेजः सर्वं तस्मिन्प्रतिष्ठितम् ॥ १३.२५०.२८ ॥

ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਦਾਨ ਵੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਅਰਪਿਤ ਹਨ। ਰੂਪ, ਕੁਲ, ਜਸ, ਤੇਜ — ਸਭ ਕੁਝ ਉਸੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

13.250.29

एवं व्रतसमाचाराः स्ववृत्तेनैव शोभनाः ।
स्वभर्त्रा च सम गच्छेत्पुण्यलोकान्सुकर्मणा ॥ १३.२५०.२९ ॥

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤਾਂ ਦਾ ਆਚਾਰ ਆਪਣੇ ਆਚਰਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸ਼ੋਭਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਸਤਕਰਮ ਦੁਆਰਾ ਉਹ ਪੁੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਵੇ।

13.250.30

वृद्धो विरुपो बीभत्सो धनवान्निर्धनोऽपि वा ।
एवंभूतोपि वै भर्ता स्त्रीणां भूषणमुत्तमम् ॥ १३.२५०.३० ॥

ਬੁੱਢਾ, ਬਦਸੂਰਤ, ਘਿਣਾਉਣਾ, ਧਨਵਾਨ ਜਾਂ ਨਿਰਧਨ — ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਪਤੀ ਵੀ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦਾ ਉੱਤਮ ਗਹਿਣਾ ਹੈ।

13.250.31

आढ्यं वा रूपयुक्तं वा विरूपं धनवर्जितम् ।
या पतिं तोषयेत्साध्वी सा पत्नीनां विशिष्यते ॥ १३.२५०.३१ ॥

ਧਨਵਾਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰੂਪਵਾਨ, ਜਾਂ ਕੁਰੂਪ ਅਤੇ ਧਨਹੀਣ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸਾਧਵੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ।

13.250.32

दरिद्रांश्च विरूपाश्च प्रमूढान्कुष्टसंयुतान् ।
पतीनुपचरेल्लोकानक्षयान्प्रतिपद्यते ॥ १३.२५०.३२ ॥

ਗਰੀਬ, ਕੁਰੂਪ, ਮੂਰਖ ਅਤੇ ਕੋੜ੍ਹ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਪਤੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਜੋ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਅਕਸ਼ੈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

13.250.33

एवं प्रवर्तमानायाः पतिः पूर्वं म्रियेत चेत् ।
तदाऽनुमरणं गच्छेत्पुनर्धर्मं चरेत वा ॥ १३.२५०.३३ ॥

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤਦੀ ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਪਤੀ ਜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਨੁਮਰਣ ਕਰੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਨ ਕਰੇ।

13.250.34

एतदेवं मया प्रोक्तं स्त्रियस्तु बहुधा स्मृताः ।
देवदानवगन्धर्वा मनुष्या इति नैकधा ॥ १३.२५०.३४ ॥

ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ। ਇਸਤਰੀਆਂ ਕਈ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ — ਦੇਵ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ।

13.250.35

सौम्यशीलाः शुभाचाराः सर्वास्ताः सम्भवन्ति च ।
यथा शुभं प्रवक्ष्यामि स्त्रीणां धर्मं महेश्वर ॥ १३.२५०.३५ ॥

ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸੌਮ੍ਯ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਆਚਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਇਸਤਰੀਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗੀ।

13.250.36

आसुर्यश्चैव पैशाच्यो राक्षस्यश्च भन्ति हि ।
तासां वृत्तमशेषेण श्रूयतां लोककारणात् ॥ १३.२५०.३६ ॥

ਆਸੁਰੀ, ਪੈਸ਼ਾਚੀ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਲੋਕ-ਭਲਾਈ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਚਰਣ ਪੂਰਾ ਸੁਣੋ।

13.250.37

न्यायतो वाऽन्यथा प्रोक्ता भावदोषसमन्विताः ।
भर्तॄनुपचरन्त्येव रागद्वेषबलात्कृताः ॥ १३.२५०.३७ ॥

ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਂ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਭਾਵ-ਦੋਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਰਾਗ-ਦਵੇਸ਼ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਪਤੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹੀ ਹਨ।

13.250.38

स्वधर्मविमुखा भूत्वा प्रदूष्यन्ति यतस्ततः ।
प्रवृद्दविषया नित्यं प्रतिकूलं वदन्ति च ॥ १३.२५०.३८ ॥

ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਕੇ ਉਹ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਧ ਕੇ ਉਹ ਸਦਾ ਉਲਟਾ ਬੋਲਦੀਆਂ ਹਨ।

13.250.39

अर्थान्विनाशयन्त्येवं न गृह्णन्ति हितं क्वचित् ।
स्वबुद्धिनिरता भूत्वा जीवन्ति च यथा तथा ॥ १३.२५०.३९ ॥

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਕਸਦਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਹਿੱਤ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਗ੍ਰਹਿਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ; ਆਪਣੀ ਹੀ ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਜਿਵੇਂ-ਤਿਵੇਂ ਜੀਂਦੀਆਂ ਹਨ।

13.250.40

गुणवत्यः क्वचिद्भूत्वा पतिधर्मपरा इव ।
पुनर्भवन्ति पापिष्ठा विषमं वृत्तमास्थिताः ॥ १३.२५०.४० ॥

ਕਦੇ ਗੁਣਵਤੀ ਹੋ ਕੇ, ਮਾਨੋ ਪਤੀ-ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਤਤਪਰ ਹੋਣ; ਫਿਰ ਅਤਿ ਪਾਪੀ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਮ ਆਚਰਨ ਅਪਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

13.250.41

अनवस्थितमर्यादा बहुवेषा व्यवस्थिताः ।
असन्तुष्टाश्च लुब्धाश्च ईर्ष्याक्रोधयुता भृशम् ॥ १३.२५०.४१ ॥

ਅਸਥਿਰ ਮਰਿਆਦਾ ਵਾਲੀਆਂ, ਅਨੇਕ ਭੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਅਤੇ ਲਾਲਚੀ, ਈਰਖਾ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਭਰੀਆਂ।

13.250.42

भोगप्रिया हितद्वेष्याः कामभोगपरायणाः ।
प्रायशोऽनृतभूयिष्ठा गुरूणां प्रतिलोमकाः ॥ १३.२५०.४२ ॥

ਭੋਗ ਪਿਆਰੀਆਂ, ਹਿੱਤ ਨਾਲ ਦਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਕਾਮ-ਭੋਗ ਵਿੱਚ ਹੀ ਤਤਪਰ, ਅਕਸਰ ਝੂਠ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਉਲਟ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀਆਂ।

13.250.43

एवंवृत्तसमाचारा आसुरं भावमाश्रिताः ।
अपकारपरा नित्यं सततं कलहप्रिया ॥ १३.२५०.४३ ॥

ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਆਚਰਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਅਸੁਰੀ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਅਪਣਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਸਦਾ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਝਗੜੇ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ।

13.250.44

परुषा रुक्षवचना निर्घृणा निरपत्रपाः ।
निःस्नेहाः क्रोधनाश्चैव भर्तृपुत्रस्वबन्धुषु ॥ १३.२५०.४४ ॥

ਕਠੋਰ, ਰੁੱਖੇ ਬੋਲ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਨਿਰਦਈ, ਬੇਸ਼ਰਮ, ਸਨੇਹਹੀਣ ਅਤੇ ਪਤੀ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਨਬੰਧੀਆਂ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ।

13.250.45

घोरा मांसप्रिया नित्यं हसन्ति च रुदन्ति च ।
पतीन्व्यभिचरन्त्येव दुर्मार्गेण यथा तथा।
बन्धुभिर्भर्त्सिता भूत्वा गृहकार्याणि कुर्वते ॥ १३.२५०.४५ ॥

ਭਿਆਨਕ, ਸਦਾ ਮਾਸ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਹੱਸਦੀਆਂ ਵੀ ਤੇ ਰੋਂਦੀਆਂ ਵੀ, ਪਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਬੇਵਫ਼ਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ-ਤਿਵੇਂ ਕੁਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀਆਂ; ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਝਿੜਕੀਆਂ ਜਾ ਕੇ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

13.250.46

अथवा भर्त्सिता देव निवृत्ताः स्वेषु कर्मसु ।
तथैवात्मवधं घोरं व्यवस्येयुर्न संशयः ॥ १३.२५०.४६ ॥

ਜਾਂ ਹੇ ਦੇਵ, ਝਿੜਕੀਆਂ ਜਾਣ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਮੁੜ ਕੇ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਿਆਨਕ ਆਤਮਹੱਤਿਆ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।

13.250.47

निर्दया निरनुक्रोशाः कुटुम्बार्थविलोपकाः ।
धर्मर्थरहिता घोराः सततं कुर्वते क्रियाः ॥ १३.२५०.४७ ॥

ਨਿਰਦਈ, ਬੇਰਹਿਮ, ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਹਿਤ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਧਰਮ ਤੇ ਅਰਥ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਭਿਆਨਕ; ਲਗਾਤਾਰ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

13.250.48

अनर्थे निपुणाः पापाः परप्राणेषु निर्दयाः ।
एवंयुक्तसमाचाराः स्त्रियः पैशाचमाश्रिताः ॥ १३.२५०.४८ ॥

ਅਨਰਥ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਪਾਪੀ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਰਦਈ, ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਆਚਰਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਪਿਸ਼ਾਚੀ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਅਪਣਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ।

13.250.49

अपरा मोहसंयुक्ता निर्लज्जा रोदनप्रियाः ।
अशुद्धा मलदिग्धाङ्ग्य पानमांसरता भृशम्।
वदन्त्यनृतवाक्यानि हसन्ति विलपन्ति च। ॥ १३.२५०.४९ ॥

ਹੋਰ ਇਸਤਰੀਆਂ ਮੋਹ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਨਿਰਲੱਜ, ਰੋਣ ਦੀਆਂ ਸ਼ੌਕੀਨ; ਅਸ਼ੁੱਧ, ਮੈਲ ਨਾਲ ਲਿਬੜੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ; ਸ਼ਰਾਬ ਅਤੇ ਮਾਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਰਤ। ਉਹ ਝੂਠੇ ਬਚਨ ਬੋਲਦੀਆਂ, ਹੱਸਦੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਰਲਾਪ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

13.250.50

दुष्पसादा महाक्रोधाः स्वप्नशीला निरन्तरम् ।
तामस्यो नष्टतत्वार्था मन्दशीला महोदराः।
भुञ्जते विविधं सिद्धं भोजनं तीव्रसम्भ्रमाः ॥ १३.२५०.५० ॥

ਉਹ ਛੇਤੀ ਖ਼ੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇਖ਼ੋਰ, ਸਦਾ ਨੀਂਦ ਦੀਆਂ ਸ਼ੌਕੀਨ; ਤਾਮਸੀ, ਸੱਚ ਦਾ ਅਰਥ ਗੁਆ ਚੁੱਕੀਆਂ, ਮੰਦ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਢਿੱਡ ਵਾਲੀਆਂ। ਬੜੀ ਕਾਹਲੀ ਨਾਲ ਤਰ੍ਹਾਂ-ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਕਾਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

13.250.51

गुणरूपवयोयुक्तं पतिं कामिनमुत्तमम् ।
हित्वाऽन्येनैव गच्छन्ति सर्वधा भृशतापिताः ॥ १३.२५०.५१ ॥

ਗੁਣ, ਰੂਪ ਤੇ ਜਵਾਨੀ ਵਾਲੇ, ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉੱਤਮ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਸੰਤਾਪੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕੋਲ ਚਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

13.250.52

निर्लज्जा धर्मसन्दिग्धाः प्रतिकूलाः समन्ततः ।
एवंरूपसमाचाराः स्त्रियो राक्षसमाश्रिताः ॥ १३.२५०.५२ ॥

ਨਿਰਲੱਜ, ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਸ਼ੱਕੀ, ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਉਲਟ; ਐਸੇ ਆਚਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।

13.250.53

एवंविधानां सर्वासां न परत्र महासुखम् ।
नरकाद्विप्रमुक्तानां मानुष्यं दुर्लभं भवेत् ॥ १३.२५०.५३ ॥

ਐਸੀਆਂ ਸਭ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸੁੱਖ ਨਹੀਂ। ਨਰਕ ਤੋਂ ਛੁੱਟਣ ਮਗਰੋਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਦੁਰਲਭ ਹੋਵੇਗਾ।

13.250.54

कष्टं तत्रापि भुञ्जन्ते स्वकृतं दुःखजं बहु ।
दरिद्राः क्लेशभूयिष्ठा विरूपाः कुत्सिताः परैः।
विधवा दुर्भगा वाऽपि लभन्ते दुःखमीदृशम् ॥ १३.२५०.५४ ॥

ਉੱਥੇ ਵੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਭੋਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਗਰੀਬ, ਕਲੇਸ਼ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਵਿਕਰਾਲ, ਦੂਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜਾਂ ਵਿਧਵਾ ਅਤੇ ਬਦਕਿਸਮਤ ਔਰਤਾਂ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਦੁੱਖ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

13.250.55

शतवर्षसहस्राणि निरयं व्यभिचारिणी ।
व्रजेत्पतिं च पापेन संयोज्य स्वकुलं तथा ॥ १३.२५०.५५ ॥

ਵਿਭਚਾਰਨੀ ਔਰਤ ਲੱਖਾਂ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਾਪ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

13.250.56

एतद्विज्ञाय पतितं पुनश्चेद्धितमात्मनः ।
कुर्याद्भर्तारमाश्रित्य तथा धर्मवमाप्नुयात् ॥ १३.२५०.५६ ॥

ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਪਤਿਤ ਔਰਤ ਜੇ ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਲਈ ਫਿਰ ਪਤੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਰਮ ਪਾਵੇਗੀ।

13.250.57

अतिसंयान्ति ताँल्लोकान्पुण्यान्परमशोभनान् ।
अवमत्य च याः पूर्वं पतिं दुष्टेन चेतसा ॥ १३.२५०.५७ ॥

ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਤੀ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਕੇ ਦੁਸ਼ਟ ਮਨ ਨਾਲ ਵਰਤਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਅਤਿ ਸੁੰਦਰ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੀਆਂ।

13.250.58

वर्तमानास्च सततं भर्तॄणां प्रतिकूलतः ।
भर्त्रानुमरणं काले याः कुर्वन्ति तथाविधाः ॥ १३.२५०.५८ ॥

ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਤੀਆਂ ਦੇ ਉਲਟ ਵਰਤਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਤੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਅਨੁਮਰਣ (ਸਹਿਗਮਨ) ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹਨ।

13.250.59

कामात्क्रोधाद्भयाल्लोभादपहास्या भवन्ति ताः ।
आदिप्रभृति कुस्त्रीणां तथाऽनुमरणं वृथा ॥ १३.२५०.५९ ॥

ਕਾਮ, ਕ੍ਰੋਧ, ਭੈ ਅਤੇ ਲੋਭ ਕਾਰਨ ਉਹ ਹਾਸੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੁਸ਼ਟ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਆਦਿ ਤੋਂ ਹੀ ਅਨੁਮਰਣ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।

13.250.60

आदिप्रभृति या साध्वी पत्युः प्रियपरायणा ।
ऊर्ध्वं गच्छति सा पूता भर्त्राऽनुमरणं गता ॥ १३.२५०.६० ॥

ਆਦਿ ਤੋਂ ਹੀ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਜੋ ਸਾਧਵੀ ਇਸਤਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਪਤੀ ਨਾਲ ਅਨੁਮਰਣ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਉੱਪਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

13.250.61

एवं मृताया वै लोकानहं पश्यामि चक्षुषा ।
स्पृहणीयान्सुरगणैर्यान्गच्छन्ति पतिव्रताः ॥ १३.२५०.६१ ॥

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਰੀ ਹੋਈ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਦੀ ਹਾਂ; ਦੇਵਗਣ ਵੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੋਚਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਤੀਵ੍ਰਤਾਵਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

13.250.62

अथवा भर्तरि मृते वैधव्यं धर्ममाश्रिताः ।
तूष्णीं भौमं जले नित्यमञ्जलिस्नानमुत्तमम्।
व्रतं च पतिमुद्दिश्य कुर्यश्चैव विधिं ततः ॥ १३.२५०.६२ ॥

ਜਾਂ ਪਤੀ ਦੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੈਧਵਿਆ ਧਰਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਕੇ, ਚੁੱਪਚਾਪ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੌਣਾ, ਨਿੱਤ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਅੰਜਲੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ; ਇਹ ਉੱਤਮ ਵ੍ਰਤ ਹੈ। ਪਤੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਵਿਧੀ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

13.250.63

एवं गच्छति सा नारी पतिलोकमनुत्तमम् ।
रमणीयमनिर्देश्यं दुष्प्रापं देवमानुषैः ॥ १३.२५०.६३ ॥

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਨਾਰੀ ਪਤੀ ਦੇ ਉੱਤਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਸੁੰਦਰ, ਅਕਹਿ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਵੀ ਦੁਰਲਭ ਹੈ।

13.250.64

प्राप्नुयात्तादृशं लोकं केवलं या पतिव्रता ।
इति ते कथितं देव स्त्रीणां धर्मिमनुत्तमम् ॥ १३.२५०.६४ ॥

ਅਜਿਹਾ ਲੋਕ ਕੇਵਲ ਪਤੀਵ੍ਰਤਾ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦਾ ਉੱਤਮ ਧਰਮ ਦੱਸਿਆ।

13.250.65

भवतः प्रियकामिन्या यन्मयोक्तं तवाग्रतः ।
चापल्यान्मम देवेश तद्भवान्क्षन्तुमर्हति ॥ १३.२५०.६५ ॥

ਤੁਹਾਡੀ ਪਿਆਰੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਜੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਚੰਚਲਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ; ਹੇ ਦੇਵੇਸ਼, ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ।

13.250.66

एवं वदन्तीं रुद्राणीं लज्जाभावसमन्विताम् ।
प्रशशंस च देवेशो वाचा सञ्जनयन्प्रियम् ॥ १३.२५०.६६ ॥

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਦੀ ਹੋਈ, ਲਾਜ ਦੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਭਰੀ ਰੁਦ੍ਰਾਣੀ ਦੀ ਦੇਵੇਸ਼ ਨੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ; ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।

13.250.67

ऋषयो देवगन्धर्वाः प्रमदाश्च सहस्रशः ।
प्रणम्य शिरसा देवीं स्तुतिभिश्चाभितुष्टुवुः ॥ १३.२५०.६७ ॥

ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਪੂਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।

13.250.68

पूजयामासुरपरे देवदेव मुदा युताः ।
संवादं चिन्तयन्त्यन्ते श्रद्दधानाः सुचेतसः ॥ १३.२५०.६८ ॥

ਹੋਰਨਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ; ਫਿਰ ਸ਼ਰਧਾਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਸੰਵਾਦ ਦਾ ਮਨਨ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।

13.250.69

ततस्तु देवदेवेशो देवीं वचनमब्रवीत् ।
शृणु कल्याणि मद्वाक्यं संवादोऽयं मया तव।
पुण्यं पवित्रं ख्यातं च भविता नात्र संशयः ॥ १३.२५०.६९ ॥

ਫਿਰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ: ਹੇ ਕਲਿਆਣੀ, ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣ; ਸਾਡਾ ਇਹ ਸੰਵਾਦ ਪੁੰਨਮਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।

13.250.70

य इमं श्रावयेद्विद्वान्संवादं चावयोः प्रिये ।
शुचिर्भूत्वा नरान्युक्तान्स तैः स्वर्गं व्रजेत्सुखम् ॥ १३.२५०.७० ॥

ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਸਾਡਾ ਇਹ ਸੰਵਾਦ, ਹੇ ਪਿਆਰੀ, ਯੋਗ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੁਖ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਜਾਵੇ।

13.250.71

यस्त्वेनं शृणुयान्नित्यं संवादं चावयोः शुभम् ।
कीर्तिमायुष्यमारोग्यं लभते स गतिं पराम् ॥ १३.२५०.७१ ॥

ਜੋ ਨਿੱਤ ਸਾਡਾ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਸੰਵਾਦ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਕੀਰਤੀ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਅਰੋਗਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਪਰਮ ਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।