ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.250
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.250.1
पतिमत्या दिवारात्रं वृत्तान्तं श्रूयतां शुभम् ।
पत्युः पूर्वं समुत्थाय प्रातःक्रम समाचरेत् ॥ १३.२५०.१ ॥
ಪತಿಭಕ್ತಳಾದ ಸ್ತ್ರೀ ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಆಚರಿಸಬೇಕಾದ ಶುಭ ನಡತೆಯನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು: ಪತಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಎದ್ದು ಬೆಳಗಿನ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.
13.250.2
पत्युर्भावं विदित्वा तु पश्चात्सम्बोधयेत्तु तम् ।
नित्यं पौर्वाह्णिकं कार्यं स्वयं कुर्याद्यथाविधि ॥ १३.२५०.२ ॥
ಪತಿಯ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದ ಬಳಿಕ ಅವನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಬೇಕು; ಪೂರ್ವಾಹ್ನದ ನಿತ್ಯ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ತಾನೇ ಮಾಡಬೇಕು.
13.250.3
निवेद्य च तथाऽऽहारं यथा सम्पद्यतामिति ।
तथैव कुर्यात्तत्सर्वं यथा पत्युः प्रियं भवेत् ॥ १३.२५०.३ ॥
ಆಹಾರ ಸಿದ್ಧವಾಗಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಪತಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾಗುವಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಬೇಕು.
13.250.4
यथा भर्ता तथा नारी गुरूणां प्रतिपद्यते ॥ १३.२५०.४ ॥
ಪತಿ ಹೇಗೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನಾರಿಯೂ ಹಿರಿಯರ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.
13.250.5
शुश्रूषापोषणविधौ पतिप्रियचिकीर्षया ।
भर्तुर्निष्क्रमणे कार्यं संस्मरेदप्रमादतः ॥ १३.२५०.५ ॥
ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಪೋಷಣೆಯ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪತಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಪತಿ ಹೊರಡುವಾಗ ಮಾಡಬೇಕಾದುದನ್ನು ಅಜಾಗರೂಕತೆ ಇಲ್ಲದೆ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
13.250.6
आगतं तु पतिं दृष्ट्वा सहसा परिचारणम् ।
स्वयं कुर्वीत सम्प्रीत्या कायश्रमहरं परम् ॥ १३.२५०.६ ॥
ಮರಳಿ ಬಂದ ಪತಿಯನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ತಾನೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಅದು ದೇಹದ ಆಯಾಸವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸೇವೆ.
13.250.7
पाद्यसनाभ्यां शयनैर्वाक्यैश्च हृदयप्रियैः ।
अतिथीनामागमेन प्रीतियुक्ता सदा भवेत् ॥ १३.२५०.७ ॥
ಪಾದ್ಯ, ಆಸನ, ಶಯ್ಯೆ ಮತ್ತು ಮನಕ್ಕೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ಅತಿಥಿಗಳು ಬಂದಾಗ ಸದಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಇರಬೇಕು.
13.250.8
कर्मणा वचनेनापि तोषयेदतिथीन्सदा ।
मङ्गलं गृहशौचं च सर्वोपकरणानि च ॥ १३.२५०.८ ॥
ಕರ್ಮದಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದಲೂ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಸದಾ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು; ಮಂಗಳ, ಮನೆಯ ಶುಚಿತ್ವ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳೂ (ಹಾಗೆಯೇ).
13.250.9
सर्वकालमवेक्षेत कारयन्ती च कुर्वती ।
धर्मकार्ये तु सम्प्राप्ते तद्वद्धर्मपरा भवेत् ॥ १३.२५०.९ ॥
ಸದಾ ಎಲ್ಲ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಗಮನಿಸಬೇಕು, ತಾನೇ ಮಾಡುತ್ತ ಮತ್ತು ಇತರರಿಂದ ಮಾಡಿಸುತ್ತ; ಧರ್ಮಕಾರ್ಯ ಬಂದಾಗಲೂ ಹಾಗೆಯೇ ಧರ್ಮಪರಳಾಗಿರಬೇಕು.
13.250.10
अर्थकार्ये पुनर्भर्तुः प्रमादालस्यवर्जिता ।
सा यत्नं परमं कुर्यात्तस्यि साहाय्यकारणात् ॥ १३.२५०.१० ॥
ಅರ್ಥಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡನ ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ, ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮತ್ತು ಸೋಮಾರಿತನವಿಲ್ಲದೆ ಅವಳು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಕು.
13.250.11
धुरन्धरा भवेद्भर्तुः साध्वी धर्मार्थयोः सदा ।
विहारकाले वै भर्तुर्ज्ञात्वा भावं हृदि स्थितम् ॥ १३.२५०.११ ॥
ಸಾಧ್ವಿಯಾದ ಹೆಂಡತಿ ಸದಾ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಗಂಡನ ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುವವಳಾಗಿರಬೇಕು; ವಿಹಾರಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗಂಡನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ಭಾವವನ್ನು ತಿಳಿದು (ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು).
13.250.12
अलङ्कृत्य यथायोगं मन्दहाससमन्वितम् ।
वाक्यैर्मधुरसंयुक्तैः स्मयन्ती तोषयेत्पतिम् ॥ १३.२५०.१२ ॥
ತಕ್ಕಂತೆ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಮಂದಹಾಸದಿಂದ, ಮಧುರ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ನಗುತ್ತ ಗಂಡನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು.
13.250.13
कठोराणि न वाच्यानि अन्यथा प्रमदान्तरे ।
यस्यां कामी भवेद्भर्ता तस्याः प्रीतिकरी भवेत् ॥ १३.२५०.१३ ॥
ಬೇರೆ ಹೆಣ್ಣಿನ ಮುಂದೆ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಬಾರದು; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಗಂಡನು ಯಾರನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೋ ಅವಳಿಗೆ ಅದು ಪ್ರೀತಿಕರವಾಗಿರಬೇಕು.
13.250.14
अप्रमादं पुरस्कृत्य मनसा तोषयेत्पतिम् ।
अनन्तरमथान्येषां भोजनावेक्षणं चरेत् ॥ १३.२५०.१४ ॥
ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಗಂಡನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು; ಆಮೇಲೆ ಇತರರ ಊಟವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
13.250.15
दासीदासबलीवर्दांश्चण्डालं च शुनस्तथा ।
अनाथान्कृपणांश्चैव भिक्षुकांश्च तथैव च।
पूजयेद्बलिभैक्षेण पत्युर्धर्मं विवर्धयेत् ॥ १३.२५०.१५ ॥
ದಾಸಿ-ದಾಸರು, ಎತ್ತುಗಳು, ಚಂಡಾಲ, ನಾಯಿಗಳು, ಅನಾಥರು, ದೀನರು, ಭಿಕ್ಷುಕರನ್ನೂ ಬಲಿ ಮತ್ತು ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಗೌರವಿಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಗಂಡನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಕು.
13.250.16
कुपितं वाऽर्थहीनं वा श्रान्तं वोपचरेत्पतिम् ।
यता स तुष्टः स्वस्थश्च तथा सन्तोषयेत्पतिम् ॥ १३.२५०.१६ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಧನಹೀನನಾಗಿದ್ದರೂ, ದಣಿದಿದ್ದರೂ ಗಂಡನ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಆಗ ಅವನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ ಸ್ವಸ್ಥನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಹೀಗೆ ಗಂಡನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು.
13.250.17
यथा कुटुम्बचिन्तायां विवादे वाऽर्थसञ्चये ।
आहूता तत्सहायार्थं तथा प्रियहितं वदेत् ॥ १३.२५०.१७ ॥
ಮನೆಯ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ, ವಿವಾದದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಧನಸಂಚಯದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಲು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ತ್ರೀ ಪ್ರಿಯವೂ ಹಿತವೂ ಆದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಬೇಕು.
13.250.18
अप्रियं च हितं ब्रूयात्तस्य धर्मार्थकाङ्क्षया ।
एकान्तचर्याकथनं कलहं वर्जयेत्परैः ॥ १३.२५०.१८ ॥
ಅವನ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಅಪ್ರಿಯವಾದರೂ ಹಿತವಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು; ಏಕಾಂತ ನಡತೆಯ ಮಾತನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಕಲಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.
13.250.19
बहिरालोकनं चैव मोहं व्रीडां च पैशुनम् ।
बह्वाशित्वं दिवास्वप्नमेवमादि विवर्जयेत् ॥ १३.२५०.१९ ॥
ಹೊರಗೆ ನೋಡುವುದು, ಮೋಹ, ನಾಚಿಕೆ, ಚಾಡಿ ಹೇಳುವುದು, ಅತಿಯಾಗಿ ತಿನ್ನುವುದು, ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಇಂತಹವುಗಳನ್ನು ಅವಳು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.
13.250.20
रहस्येकासनं साध्वी न कुर्यादात्मजैरपि ।
यद्यद्दद्यान्नियत्स्वेति न्यासवत्परिपालयेत् ॥ १३.२५०.२० ॥
ಸಾಧ್ವಿ ಸ್ತ್ರೀ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೂ ಒಂದೇ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಯಾವುದನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟರೂ, ಠೇವಣಿಯಂತೆ ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಕಾಪಾಡಬೇಕು.
13.250.21
विस्मृतं वाऽपि यद्द्रव्यं प्रतिपद्यात्स्वशौचतः ।
यत्किञ्चित्पतिना दत्तं लब्ध्वा तत्सा सुकी भवेत् ॥ १३.२५०.२१ ॥
ಮರೆತುಹೋದ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವಾದರೂ, ತನ್ನ ಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಬೇಕು. ಪತಿ ಕೊಟ್ಟ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಪಡೆದು ಅವಳು ಸಂತೋಷವಾಗಿರಬೇಕು.
13.250.22
अतीवाज्ञामतीर्ष्यां च दूरतः परिवर्जयेत् ।
बालवद्वृद्धवद्भार्या सदैवानुचरेत्पतिम् ॥ १३.२५०.२२ ॥
ಅತಿ ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅತಿ ಈರ್ಷ್ಯೆಯನ್ನು ದೂರದಿಂದಲೇ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಪತ್ನಿ ಸದಾ ಪತಿಯನ್ನು ಮಗುವಿನಂತೆ ಮತ್ತು ಹಿರಿಯನಂತೆ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಿ ಸೇವಿಸಬೇಕು.
13.250.23
भार्याया व्रतमित्येव कर्तव्यं सततं विभो ।
एतत्पतिव्रतावृत्तमुक्तं देव समासतः ॥ १३.२५०.२३ ॥
ಓ ವಿಭೋ, ಪತ್ನಿಯ ಈ ವ್ರತವೇ ಸದಾ ಆಚರಿಸಬೇಕಾದದ್ದು. ಓ ದೇವ, ಪತಿವ್ರತೆಯ ನಡತೆಯನ್ನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.
13.250.24
न च भोगे न चैश्वर्ये न सुखे न धने तथा ।
स्पृहा यस्यास्तथा भर्तुः सा नारीणां पतिव्रता ॥ १३.२५०.२४ ॥
ಭೋಗ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಸುಖ, ಧನ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ ಆಸೆ ಇಲ್ಲವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಪತಿಗೂ ಆಸೆ ಇಲ್ಲವೋ, ಆಕೆಯೇ ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಪತಿವ್ರತೆ.
13.250.25
पतिर्हि दैवतं स्त्रीणां पतिर्बन्धुः पतिर्गतिः ।
नान्यं गतिमहं पश्ये प्रमदाया यथा पतिः ॥ १३.२५०.२५ ॥
ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಪತಿಯೇ ದೈವ, ಪತಿಯೇ ಬಂಧು, ಪತಿಯೇ ಗತಿ. ಸ್ತ್ರೀಗೆ ಪತಿಯಂತಹ ಬೇರೆ ಗತಿಯನ್ನು ನಾನು ಕಾಣೆ.
13.250.26
जातिष्वपि च वै स्त्रीत्वं विशिष्टं मे मतिः प्रभो ।
कायक्लेशेन महता पुरुषः प्राप्नुयात्फलम्।
तत्सर्वं लभते नारी सुखेन पतिपूजया ॥ १३.२५०.२६ ॥
ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ತ್ರೀತ್ವವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ, ಓ ಪ್ರಭೋ. ಪುರುಷನು ಮಹಾ ದೇಹಕ್ಲೇಶದಿಂದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಸ್ತ್ರೀ ಪತಿಪೂಜೆಯಿಂದ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸುಖದಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ.
13.250.27
यथासुखं पतिमती सर्वं पत्यनुकूलतः ।
ईदृशं धर्मसाकल्यं पश्य त्वं प्रमदां प्रति।
एतद्विसृज्य पच्यन्ते कुस्त्रियः पापमोहिताः ॥ १३.२५०.२७ ॥
ಪತಿಗೆ ಅನುಕೂಲಳಾದ ಸ್ತ್ರೀ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸುಖದಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಸ್ತ್ರೀಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಧರ್ಮದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ನೋಡು. ಇದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಪಾಪದಲ್ಲಿ ಮೋಹಿತರಾದ ಕೆಟ್ಟ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಾರೆ.
13.250.28
तपश्चर्या च दानं च पतौ तस्याः समर्पितम् ।
रूपं कुलं यशस्तेजः सर्वं तस्मिन्प्रतिष्ठितम् ॥ १३.२५०.२८ ॥
ಅವಳ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ದಾನವೂ ಪತಿಗೇ ಅರ್ಪಿತ. ರೂಪ, ಕುಲ, ಯಶಸ್ಸು, ತೇಜಸ್ಸು — ಎಲ್ಲವೂ ಅವನಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಗೊಂಡಿವೆ.
13.250.29
एवं व्रतसमाचाराः स्ववृत्तेनैव शोभनाः ।
स्वभर्त्रा च सम गच्छेत्पुण्यलोकान्सुकर्मणा ॥ १३.२५०.२९ ॥
ಹೀಗೆ ವ್ರತಾಚಾರಗಳು ತನ್ನ ನಡತೆಯಿಂದಲೇ ಶೋಭಿಸುತ್ತವೆ. ತನ್ನ ಪತಿಯೊಡನೆ ಸತ್ಕರ್ಮದಿಂದ ಪುಣ್ಯಲೋಕಗಳನ್ನು ಅವಳು ಹೊಂದಲಿ.
13.250.30
वृद्धो विरुपो बीभत्सो धनवान्निर्धनोऽपि वा ।
एवंभूतोपि वै भर्ता स्त्रीणां भूषणमुत्तमम् ॥ १३.२५०.३० ॥
ವೃದ್ಧನಾಗಿರಲಿ, ವಿರೂಪನಾಗಿರಲಿ, ಅಸಹ್ಯನಾಗಿರಲಿ, ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಬಡವನಾಗಿರಲಿ — ಇಂತಹ ಪತಿಯೂ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಆಭರಣವೇ.
13.250.31
आढ्यं वा रूपयुक्तं वा विरूपं धनवर्जितम् ।
या पतिं तोषयेत्साध्वी सा पत्नीनां विशिष्यते ॥ १३.२५०.३१ ॥
ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಲಿ, ರೂಪವಂತನಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ವಿರೂಪನೂ ಧನರಹಿತನೂ ಆಗಲಿ, ಪತಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವ ಸಾಧ್ವಿಯೇ ಪತ್ನಿಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳು.
13.250.32
दरिद्रांश्च विरूपाश्च प्रमूढान्कुष्टसंयुतान् ।
पतीनुपचरेल्लोकानक्षयान्प्रतिपद्यते ॥ १३.२५०.३२ ॥
ದರಿದ್ರರಾದ, ವಿರೂಪರಾದ, ಮೂಢರಾದ, ಕುಷ್ಠರೋಗದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪತಿಗಳನ್ನೂ ಸೇವಿಸುವವಳು ಅಕ್ಷಯ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ.
13.250.33
एवं प्रवर्तमानायाः पतिः पूर्वं म्रियेत चेत् ।
तदाऽनुमरणं गच्छेत्पुनर्धर्मं चरेत वा ॥ १३.२५०.३३ ॥
ಹೀಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ತ್ರೀಯ ಪತಿ ಮೊದಲೇ ಮೃತನಾದರೆ, ಆಕೆ ಅನುಮರಣ ಮಾಡಬಹುದು ಅಥವಾ ಮತ್ತೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬಹುದು.
13.250.34
एतदेवं मया प्रोक्तं स्त्रियस्तु बहुधा स्मृताः ।
देवदानवगन्धर्वा मनुष्या इति नैकधा ॥ १३.२५०.३४ ॥
ಇದನ್ನು ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಸ್ತ್ರೀಯರು ಹಲವು ವಿಧಗಳೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ — ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಮನುಷ್ಯರು ಎಂದು ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ.
13.250.35
सौम्यशीलाः शुभाचाराः सर्वास्ताः सम्भवन्ति च ।
यथा शुभं प्रवक्ष्यामि स्त्रीणां धर्मं महेश्वर ॥ १३.२५०.३५ ॥
ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಸೌಮ್ಯ ಸ್ವಭಾವದವರೂ ಶುಭ ಆಚಾರದವರೂ ಆಗಬಹುದು. ಓ ಮಹೇಶ್ವರ, ಶುಭವಾದ ಸ್ತ್ರೀಧರ್ಮವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
13.250.36
आसुर्यश्चैव पैशाच्यो राक्षस्यश्च भन्ति हि ।
तासां वृत्तमशेषेण श्रूयतां लोककारणात् ॥ १३.२५०.३६ ॥
ಆಸುರಿ, ಪೈಶಾಚಿ, ರಾಕ್ಷಸಿ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಲೋಕ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅವರ ನಡತೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳಿರಿ.
13.250.37
न्यायतो वाऽन्यथा प्रोक्ता भावदोषसमन्विताः ।
भर्तॄनुपचरन्त्येव रागद्वेषबलात्कृताः ॥ १३.२५०.३७ ॥
ನ್ಯಾಯದಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲೋ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಭಾವದೋಷಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರು, ರಾಗದ್ವೇಷದ ಬಲದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಗಂಡಂದಿರಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
13.250.38
स्वधर्मविमुखा भूत्वा प्रदूष्यन्ति यतस्ततः ।
प्रवृद्दविषया नित्यं प्रतिकूलं वदन्ति च ॥ १३.२५०.३८ ॥
ಸ್ವಧರ್ಮದಿಂದ ವಿಮುಖರಾಗಿ ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಕೆಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ವಿಷಯಾಸಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಿ ಸದಾ ಪ್ರತಿಕೂಲವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ.
13.250.39
अर्थान्विनाशयन्त्येवं न गृह्णन्ति हितं क्वचित् ।
स्वबुद्धिनिरता भूत्वा जीवन्ति च यथा तथा ॥ १३.२५०.३९ ॥
ಹೀಗೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಹಿತವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ತಮ್ಮ ಸ್ವಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ ಹೇಗೋ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.
13.250.40
गुणवत्यः क्वचिद्भूत्वा पतिधर्मपरा इव ।
पुनर्भवन्ति पापिष्ठा विषमं वृत्तमास्थिताः ॥ १३.२५०.४० ॥
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಗುಣವತಿಯರಾಗಿ, ಪತಿಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರರಾದಂತೆ ಇರುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತೆ ಅತಿ ಪಾಪಿಷ್ಠರಾಗಿ ವಿಷಮ ನಡತೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.250.41
अनवस्थितमर्यादा बहुवेषा व्यवस्थिताः ।
असन्तुष्टाश्च लुब्धाश्च ईर्ष्याक्रोधयुता भृशम् ॥ १३.२५०.४१ ॥
ಅಸ್ಥಿರ ಮರ್ಯಾದೆಯುಳ್ಳವರು, ಅನೇಕ ವೇಷಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವರು, ಅಸಂತುಷ್ಟರು, ಲೋಭಿಗಳು, ಈರ್ಷ್ಯೆ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಅತಿಯಾಗಿ ಕೂಡಿದವರು.
13.250.42
भोगप्रिया हितद्वेष्याः कामभोगपरायणाः ।
प्रायशोऽनृतभूयिष्ठा गुरूणां प्रतिलोमकाः ॥ १३.२५०.४२ ॥
ಭೋಗಪ್ರಿಯರು, ಹಿತವನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವವರು, ಕಾಮಭೋಗದಲ್ಲೇ ತತ್ಪರರು, ಬಹುತೇಕ ಸುಳ್ಳಿನಿಂದ ತುಂಬಿದವರು, ಹಿರಿಯರಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆಯುವವರು.
13.250.43
एवंवृत्तसमाचारा आसुरं भावमाश्रिताः ।
अपकारपरा नित्यं सततं कलहप्रिया ॥ १३.२५०.४३ ॥
ಇಂತಹ ನಡತೆಯುಳ್ಳವರು, ಆಸುರ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ, ಸದಾ ಇತರರಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ, ನಿರಂತರ ಜಗಳವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರು.
13.250.44
परुषा रुक्षवचना निर्घृणा निरपत्रपाः ।
निःस्नेहाः क्रोधनाश्चैव भर्तृपुत्रस्वबन्धुषु ॥ १३.२५०.४४ ॥
ಕಠೋರರು, ಒರಟು ಮಾತಿನವರು, ನಿರ್ದಯರು, ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರು, ಪ್ರೀತಿಯಿಲ್ಲದವರು, ಗಂಡ, ಮಗ, ಬಂಧುಗಳ ಮೇಲೆ ಕೋಪಿಸುವವರು.
13.250.45
घोरा मांसप्रिया नित्यं हसन्ति च रुदन्ति च ।
पतीन्व्यभिचरन्त्येव दुर्मार्गेण यथा तथा।
बन्धुभिर्भर्त्सिता भूत्वा गृहकार्याणि कुर्वते ॥ १३.२५०.४५ ॥
ಭಯಂಕರರು, ಸದಾ ಮಾಂಸವನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವವರು, ನಗುವವರು ಮತ್ತು ಅಳುವವರು, ಗಂಡಂದಿರಿಗೇ ದ್ರೋಹ ಮಾಡುವವರು, ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದುರ್ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವರು; ಬಂಧುಗಳಿಂದ ಗದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಮನೆಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರು.
13.250.46
अथवा भर्त्सिता देव निवृत्ताः स्वेषु कर्मसु ।
तथैवात्मवधं घोरं व्यवस्येयुर्न संशयः ॥ १३.२५०.४६ ॥
ಅಥವಾ ದೇವ, ಗದರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಿಂದ ವಿಮುಖರಾಗಿ, ಅದೇ ರೀತಿ ಭಯಂಕರ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
13.250.47
निर्दया निरनुक्रोशाः कुटुम्बार्थविलोपकाः ।
धर्मर्थरहिता घोराः सततं कुर्वते क्रियाः ॥ १३.२५०.४७ ॥
ನಿರ್ದಯರು, ಕರುಣೆಯಿಲ್ಲದವರು, ಕುಟುಂಬದ ಹಿತವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವರು, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥರಹಿತರು, ಭಯಂಕರರು; ನಿರಂತರ ಅಂತಹ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
13.250.48
अनर्थे निपुणाः पापाः परप्राणेषु निर्दयाः ।
एवंयुक्तसमाचाराः स्त्रियः पैशाचमाश्रिताः ॥ १३.२५०.४८ ॥
ಅನರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು, ಪಾಪಿಗಳು, ಇತರರ ಪ್ರಾಣದ ಬಗ್ಗೆ ನಿರ್ದಯರು, ಇಂತಹ ನಡತೆಯುಳ್ಳವರು; ಪೈಶಾಚ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದ ಸ್ತ್ರೀಯರು.
13.250.49
अपरा मोहसंयुक्ता निर्लज्जा रोदनप्रियाः ।
अशुद्धा मलदिग्धाङ्ग्य पानमांसरता भृशम्।
वदन्त्यनृतवाक्यानि हसन्ति विलपन्ति च। ॥ १३.२५०.४९ ॥
ಇತರ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮೋಹದಿಂದ ಕೂಡಿದವರು, ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರು, ಅಳುವುದರಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳವರು; ಅಶುದ್ಧರು, ಮಲದಿಂದ ಮೆತ್ತಿದ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳವರು; ಮದ್ಯ ಮಾಂಸಗಳಲ್ಲಿ ಅತಿಯಾಗಿ ನಿರತರು. ಅವರು ಸುಳ್ಳು ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತಾರೆ, ನಗುತ್ತಾರೆ, ಪ್ರಲಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.250.50
दुष्पसादा महाक्रोधाः स्वप्नशीला निरन्तरम् ।
तामस्यो नष्टतत्वार्था मन्दशीला महोदराः।
भुञ्जते विविधं सिद्धं भोजनं तीव्रसम्भ्रमाः ॥ १३.२५०.५० ॥
ಅವರು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂತೃಪ್ತಿಗೊಳ್ಳದವರು, ಮಹಾ ಕೋಪಿಗಳು, ನಿರಂತರ ನಿದ್ರಾಶೀಲರು; ತಾಮಸ ಸ್ವಭಾವದವರು, ಸತ್ಯದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರು, ಮಂದ ಸ್ವಭಾವದವರು, ದೊಡ್ಡ ಹೊಟ್ಟೆಯವರು. ತೀವ್ರ ಆತುರದಿಂದ ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಬೇಯಿಸಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.250.51
गुणरूपवयोयुक्तं पतिं कामिनमुत्तमम् ।
हित्वाऽन्येनैव गच्छन्ति सर्वधा भृशतापिताः ॥ १३.२५०.५१ ॥
ಗುಣ, ರೂಪ, ಯೌವನ ಉಳ್ಳ, ಪ್ರೀತಿಸುವ ಉತ್ತಮ ಪತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅತಿಯಾಗಿ ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಾ ಅವರು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
13.250.52
निर्लज्जा धर्मसन्दिग्धाः प्रतिकूलाः समन्ततः ।
एवंरूपसमाचाराः स्त्रियो राक्षसमाश्रिताः ॥ १३.२५०.५२ ॥
ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರು, ಧರ್ಮದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವುಳ್ಳವರು, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ವಿರುದ್ಧರು; ಇಂತಹ ನಡತೆಯ ಸ್ತ್ರೀಯರು ರಾಕ್ಷಸ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.250.53
एवंविधानां सर्वासां न परत्र महासुखम् ।
नरकाद्विप्रमुक्तानां मानुष्यं दुर्लभं भवेत् ॥ १३.२५०.५३ ॥
ಇಂತಹ ಎಲ್ಲ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಸುಖವಿಲ್ಲ. ನರಕದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡ ನಂತರವೂ ಅವರಿಗೆ ಮಾನವ ಜನ್ಮ ದುರ್ಲಭವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
13.250.54
कष्टं तत्रापि भुञ्जन्ते स्वकृतं दुःखजं बहु ।
दरिद्राः क्लेशभूयिष्ठा विरूपाः कुत्सिताः परैः।
विधवा दुर्भगा वाऽपि लभन्ते दुःखमीदृशम् ॥ १३.२५०.५४ ॥
ಅಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ತಮ್ಮದೇ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ಬಹಳ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಡವರಾಗಿ, ಕ್ಲೇಶಭರಿತರಾಗಿ, ವಿರೂಪರಾಗಿ, ಇತರರಿಂದ ನಿಂದಿತರಾಗಿ, ಅಥವಾ ವಿಧವೆಯರಾಗಿ, ದುರದೃಷ್ಟವಂತರಾಗಿ ಇರುವವರು ಇಂತಹ ದುಃಖವನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
13.250.55
शतवर्षसहस्राणि निरयं व्यभिचारिणी ।
व्रजेत्पतिं च पापेन संयोज्य स्वकुलं तथा ॥ १३.२५०.५५ ॥
ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿಯಾದ ಸ್ತ್ರೀ ನೂರಾರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ; ಪಾಪದಿಂದ ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನೂ ತನ್ನ ಕುಲವನ್ನೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸುತ್ತಾಳೆ.
13.250.56
एतद्विज्ञाय पतितं पुनश्चेद्धितमात्मनः ।
कुर्याद्भर्तारमाश्रित्य तथा धर्मवमाप्नुयात् ॥ १३.२५०.५६ ॥
ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಪತಿತಳಾದ ಸ್ತ್ರೀ ತನಗೆ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಮತ್ತೆ ಪತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನಡೆದರೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ.
13.250.57
अतिसंयान्ति ताँल्लोकान्पुण्यान्परमशोभनान् ।
अवमत्य च याः पूर्वं पतिं दुष्टेन चेतसा ॥ १३.२५०.५७ ॥
ಹಿಂದೆ ಪತಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿ, ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಡೆದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಆ ಪುಣ್ಯಮಯ, ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ಲೋಕಗಳನ್ನು ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ.
13.250.58
वर्तमानास्च सततं भर्तॄणां प्रतिकूलतः ।
भर्त्रानुमरणं काले याः कुर्वन्ति तथाविधाः ॥ १३.२५०.५८ ॥
ಸದಾ ಪತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆಯುವವರು, ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ಅನುಮರಣ ಮಾಡುವವರು — ಇಂತಹವರು ಇವರು.
13.250.59
कामात्क्रोधाद्भयाल्लोभादपहास्या भवन्ति ताः ।
आदिप्रभृति कुस्त्रीणां तथाऽनुमरणं वृथा ॥ १३.२५०.५९ ॥
ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಭಯ, ಲೋಭಗಳಿಂದ ಅವರು ಅಪಹಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ. ದುಷ್ಟ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಆದಿಯಿಂದಲೇ ಅನುಮರಣ ವ್ಯರ್ಥ.
13.250.60
आदिप्रभृति या साध्वी पत्युः प्रियपरायणा ।
ऊर्ध्वं गच्छति सा पूता भर्त्राऽनुमरणं गता ॥ १३.२५०.६० ॥
ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ಪತಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದರಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾದ ಸಾಧ್ವಿ, ಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ಅನುಮರಣ ಹೊಂದಿದಾಗ ಪವಿತ್ರಳಾಗಿ ಮೇಲೇರುತ್ತಾಳೆ.
13.250.61
एवं मृताया वै लोकानहं पश्यामि चक्षुषा ।
स्पृहणीयान्सुरगणैर्यान्गच्छन्ति पतिव्रताः ॥ १३.२५०.६१ ॥
ಹೀಗೆ ಮೃತಳಾದವಳ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡುತ್ತೇನೆ; ದೇವಗಣಗಳೂ ಬಯಸುವ, ಪತಿವ್ರತೆಯರು ಹೋಗುವ ಲೋಕಗಳವು.
13.250.62
अथवा भर्तरि मृते वैधव्यं धर्ममाश्रिताः ।
तूष्णीं भौमं जले नित्यमञ्जलिस्नानमुत्तमम्।
व्रतं च पतिमुद्दिश्य कुर्यश्चैव विधिं ततः ॥ १३.२५०.६२ ॥
ಅಥವಾ ಪತಿ ಮೃತನಾದ ಮೇಲೆ ವೈಧವ್ಯಧರ್ಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಮೌನವಾಗಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ, ನಿತ್ಯವೂ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅಂಜಲಿಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಇದು ಉತ್ತಮ ವ್ರತ. ಪತಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ವಿಧಿಯನ್ನೂ ನಡೆಸಬೇಕು.
13.250.63
एवं गच्छति सा नारी पतिलोकमनुत्तमम् ।
रमणीयमनिर्देश्यं दुष्प्रापं देवमानुषैः ॥ १३.२५०.६३ ॥
ಹೀಗೆ ಆ ನಾರಿ ಪತಿಯ ಉತ್ತಮ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ; ಅದು ರಮಣೀಯ, ವರ್ಣನಾತೀತ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಮನುಷ್ಯರಿಗೂ ದುರ್ಲಭ.
13.250.64
प्राप्नुयात्तादृशं लोकं केवलं या पतिव्रता ।
इति ते कथितं देव स्त्रीणां धर्मिमनुत्तमम् ॥ १३.२५०.६४ ॥
ಅಂತಹ ಲೋಕವನ್ನು ಕೇವಲ ಪತಿವ್ರತೆಯೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ. ದೇವ, ಹೀಗೆ ನಿಮಗೆ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಉತ್ತಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.
13.250.65
भवतः प्रियकामिन्या यन्मयोक्तं तवाग्रतः ।
चापल्यान्मम देवेश तद्भवान्क्षन्तुमर्हति ॥ १३.२५०.६५ ॥
ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಿಯೆಯಾದ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಚಾಪಲ್ಯದಿಂದ ಹೇಳಿದೆ; ದೇವೇಶ, ಅದನ್ನು ನೀವು ಕ್ಷಮಿಸಬೇಕು.
13.250.66
एवं वदन्तीं रुद्राणीं लज्जाभावसमन्विताम् ।
प्रशशंस च देवेशो वाचा सञ्जनयन्प्रियम् ॥ १३.२५०.६६ ॥
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ನಾಚಿಕೆಯ ಭಾವದಿಂದ ಕೂಡಿದ ರುದ್ರಾಣಿಯನ್ನು ದೇವೇಶನು ಹೊಗಳಿದನು; ಮಾತಿನಿಂದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾ.
13.250.67
ऋषयो देवगन्धर्वाः प्रमदाश्च सहस्रशः ।
प्रणम्य शिरसा देवीं स्तुतिभिश्चाभितुष्टुवुः ॥ १३.२५०.६७ ॥
ಋಷಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸಾವಿರಾರು ಸ್ತ್ರೀಯರು ತಲೆಬಾಗಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಹೊಗಳಿದರು.
13.250.68
पूजयामासुरपरे देवदेव मुदा युताः ।
संवादं चिन्तयन्त्यन्ते श्रद्दधानाः सुचेतसः ॥ १३.२५०.६८ ॥
ಇತರರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರು, ಓ ದೇವದೇವಾ; ನಂತರ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಶುದ್ಧಮನಸ್ಕರಾಗಿ ಈ ಸಂವಾದವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದರು.
13.250.69
ततस्तु देवदेवेशो देवीं वचनमब्रवीत् ।
शृणु कल्याणि मद्वाक्यं संवादोऽयं मया तव।
पुण्यं पवित्रं ख्यातं च भविता नात्र संशयः ॥ १३.२५०.६९ ॥
ಆಗ ದೇವದೇವೇಶನು ದೇವಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು; ನಮ್ಮ ಈ ಸಂವಾದವು ಪುಣ್ಯಕರವೂ ಪವಿತ್ರವೂ ಪ್ರಖ್ಯಾತವೂ ಆಗುವುದು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
13.250.70
य इमं श्रावयेद्विद्वान्संवादं चावयोः प्रिये ।
शुचिर्भूत्वा नरान्युक्तान्स तैः स्वर्गं व्रजेत्सुखम् ॥ १३.२५०.७० ॥
ಯಾರು ಈ ನಮ್ಮ ಸಂವಾದವನ್ನು, ಓ ಪ್ರಿಯೆ, ಯೋಗ್ಯ ಜನರಿಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸುಖದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವನು.
13.250.71
यस्त्वेनं शृणुयान्नित्यं संवादं चावयोः शुभम् ।
कीर्तिमायुष्यमारोग्यं लभते स गतिं पराम् ॥ १३.२५०.७१ ॥
ಯಾರು ನಿತ್ಯ ನಮ್ಮ ಈ ಶುಭ ಸಂವಾದವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಕೀರ್ತಿ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.