महाभारत · अध्याय 13.251
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.251.1
पिनाकिन्भगनेत्रघ्न सर्वलोकनमस्कृत ।
महात्म्यं वासुदेवस्य श्रोतुमिच्छाम शङ्कर ॥ १३.२५१.१ ॥
हे पिनाकी, भगाचे नेत्र नष्ट करणारे, सर्वलोकांनी नमस्कृत शंकरा! वासुदेवाचा महिमा ऐकण्याची आमची इच्छा आहे.
13.251.2
पितामहादपि वरः शाश्वतः पुरुषो हरिः ।
कृष्णो जाम्बूनदाभासो व्यभ्रे सूर्य इवोदितः ॥ १३.२५१.२ ॥
पितामहापेक्षाही श्रेष्ठ, शाश्वत पुरुष हरी, जांबूनद सुवर्णासारखी कांती असलेला कृष्ण, मेघरहित आकाशात उगवलेल्या सूर्यासारखा आहे.
13.251.3
दशबाहुर्महातेजा देवतारिनिषूदनः ।
श्रीवत्साङ्को हृषीकेशः सर्वदैवतपूजितः ॥ १३.२५१.३ ॥
दहा बाहू असलेला, महातेजस्वी, देवशत्रूंचा संहार करणारा, श्रीवत्सचिन्हांकित, हृषीकेश, सर्व देवतांनी पूजित.
13.251.4
ब्रह्मा तस्योदरभवस्तस्याहं च शिरोभवः ।
शिरोरुहेभ्यो ज्योतींषि रोमभ्यश्च सुराऽसुराः ॥ १३.२५१.४ ॥
ब्रह्मा त्याच्या उदरातून जन्मला, मी त्याच्या मस्तकातून जन्मलो. मस्तकाच्या केसांतून ज्योती आणि शरीराच्या रोमांतून सुर-असुर उत्पन्न झाले.
13.251.5
ऋषयो देहसम्भूतास्तस्य लोकाश्च शाश्वताः ।
पितामहगृहं साक्षात्सर्वदेवगृहं च सः ॥ १३.२५१.५ ॥
ऋषी त्याच्या देहातून उत्पन्न झाले; त्याचे लोक शाश्वत आहेत. तो प्रत्यक्ष पितामहाचे गृह आणि सर्व देवांचे गृह आहे.
13.251.6
सोस्याः पृथिव्याः कृत्स्नायाः स्रष्टा त्रिभुवनेश्वरः ।
संहर्ता चैव भूतानां स्थावरस्य चरस्य च ॥ १३.२५१.६ ॥
तोच या संपूर्ण पृथ्वीचा निर्माता, त्रिभुवनाचा ईश्वर आहे; स्थावर आणि जंगम सर्व प्राण्यांचा संहारकर्ताही तोच आहे.
13.251.7
स हि देववरः साक्षाद्देवनाथः परन्तपः ।
सर्वज्ञः सर्वसंश्लिष्टः सर्वगः सर्वतोमुखः ॥ १३.२५१.७ ॥
तेच देवांमध्ये श्रेष्ठ, प्रत्यक्ष देवांचे स्वामी, शत्रूंना तापवणारे आहेत. ते सर्वज्ञ, सर्वांशी संयुक्त, सर्वव्यापी आणि सर्व दिशांना मुख असलेले आहेत.
13.251.8
परमात्मा हृषीकेशः सर्वव्यापी महेश्वरः ।
न तस्मात्परमं भूतं त्रिषु लोकेषु किञ्चन ॥ १३.२५१.८ ॥
ते परमात्मा, हृषीकेश, सर्वव्यापी, महेश्वर आहेत. त्रिलोकात त्यांच्यापेक्षा श्रेष्ठ असे कोणतेही भूत नाही.
13.251.9
सनातनो वै मधुहा गोविन्द इति विश्रुतः ।
स सर्वान्पार्तिवान्सङ्ख्ये घातयिष्यति मानदः ॥ १३.२५१.९ ॥
ते सनातन, मधूचा वध करणारे, गोविंद नावाने प्रसिद्ध आहेत. मानदाता असे ते युद्धात सर्व राजांना मारविणार आहेत.
13.251.10
सुरकार्यार्थमुत्पन्नो मानुषं वपुरास्थितः ।
न हि देवगणाः शक्तास्त्रिविक्रमविनाकृताः ॥ १३.२५१.१० ॥
देवांच्या कार्यासाठी ते मानवी देह धारण करून प्रकटले आहेत. त्रिविक्रमाशिवाय देवगण खरोखर समर्थ नाहीत.
13.251.11
भुवने देवकार्याणि कर्तुं नायकवर्जिताः ।
नायकः सर्वभूतानां सर्वदेवनमस्कृतः ॥ १३.२५१.११ ॥
नायकाविना जगतात देवांची कार्ये करण्यास ते समर्थ नाहीत. तेच सर्वभूतांचे नायक आहेत, सर्व देवांनी नमस्कार केलेले.
13.251.12
एतस्य देवनाथस्य देवकार्यपरस्य च ।
ब्रह्मभूतस्य सततं ब्रह्मर्षिशरणस्य च ॥ १३.२५१.१२ ॥
या देवनाथाचे — जे देवकार्यात सतत तत्पर, ब्रह्मस्वरूप आणि ब्रह्मर्षींचे आश्रयस्थान आहेत.
13.251.13
ब्रह्मा वसति गर्भस्थः शरीरे सुखसंस्थितः ।
शर्वः सुखं संश्रितश्च् शरीरे सुखसंस्थितः ॥ १३.२५१.१३ ॥
ब्रह्मदेव गर्भात स्थित राहून शरीरात सुखाने वास करतात. शर्वही शरीरात सुखाने आश्रित होऊन सुखात स्थित आहे.
13.251.14
सर्वाः सुखं संश्रिताश्च शरीरे तस्य देवताः ।
स देवः पुण्डरीकाक्षः श्रीगर्भः श्रीसहोषितः ॥ १३.२५१.१४ ॥
त्याच्या शरीरात सर्व देवता सुखाने आश्रित आहेत. तो देव पुंडरीकाक्ष, श्रीचा गर्भ, श्रीसह वास करणारा आहे.
13.251.15
शार्ङ्गचक्रायुधः खड्गी सर्वनागरिपुध्वज ।
उत्तमेन स शीलेन दमेन च शमेन च ॥ १३.२५१.१५ ॥
शार्ङ्ग धनुष्य व चक्र आयुधे धारण करणारा, खड्गधारी, सर्व नागांच्या शत्रूची ध्वजा असलेला. तो उत्तम शील, दम आणि शम यांनी युक्त आहे.
13.251.16
पराक्रमेण वीर्येण वपुषा दर्शनेन च ।
आरोहेणि प्रमाणेन धैर्येणार्जवसम्पदा ॥ १३.२५१.१६ ॥
पराक्रम, वीर्य, देह, दर्शन, उंची, योग्य प्रमाण, धैर्य आणि सरळपणाची संपदा यांनी (युक्त).
13.251.17
आनृशंस्येन रूपेण बलेन न समन्वितः ।
अस्त्रैः समुदितः सर्वैर्दिव्यैरद्भुतदर्शनैः ॥ १३.२५१.१७ ॥
करुणा, रूप आणि बल यांनी युक्त. सर्व दिव्य, अद्भुत दर्शन असलेल्या अस्त्रांनी परिपूर्ण.
13.251.18
योगमायः सहस्राक्षो निरपायो महामनाः ।
वीरो मित्रजनश्लाघी ज्ञातिबन्धुजनप्रियः ॥ १३.२५१.१८ ॥
योगमायेचा स्वामी, सहस्राक्ष, अचूक, महामना, वीर, मित्रजनांनी प्रशंसित, ज्ञाती-बांधवांना प्रिय.
13.251.19
क्षमावांश्चानहंवादी ब्रह्मण्यो ब्रह्मनायकः ।
भयहर्ता भयार्तानां मित्राणां नन्दिवर्धनः ॥ १३.२५१.१९ ॥
ते क्षमाशील आणि अहंकाररहित आहेत, ब्राह्मणांचे प्रिय आणि ब्रह्मज्ञानाचे नेते आहेत. भयाने पीडितांचे भय हरण करणारे आणि मित्रांचा आनंद वाढवणारे आहेत.
13.251.20
शरण्यः सर्वभूतानां दीनानां पालने रतः ।
श्रुतवानर्थसम्पन्नः सर्वभूतनमस्कृतः ॥ १३.२५१.२० ॥
ते सर्व प्राण्यांचे आश्रयस्थान आहेत आणि दीनांच्या रक्षणात रमणारे आहेत. ते शास्त्रज्ञ, समृद्ध आणि सर्व प्राण्यांनी नमस्कारलेले आहेत.
13.251.21
समाश्रितानां वरदः शत्रूणामपि धर्मवित् ।
नीतिज्ञो नीतिसम्पन्नो ब्रह्मवादी जितेन्द्रियः ॥ १३.२५१.२१ ॥
शरण आलेल्यांना तो वर देणारा आहे; शत्रूंच्याही बाबतीत तो धर्म जाणणारा आहे. तो नीतीचा जाणकार, नीतिसंपन्न, ब्रह्मवादी आणि इंद्रियजित आहे.
13.251.22
भवार्थमिह देवानां बुद्ध्या परमया युतः ।
प्राजापत्ये शुभे मार्गे मानवे धर्मसंस्कृते ॥ १३.२५१.२२ ॥
येथे देवांच्या कल्याणासाठी तो परम बुद्धीने युक्त होऊन प्रजापतीच्या शुभ मार्गात, धर्मसंस्कृत मानवी मार्गात (अवतरेल).
13.251.23
समुत्पत्स्यति गोविन्दो मनोर्वंशे महात्मनः ।
अङ्गो नाम मनोः पुत्रो अन्तर्धामा ततः परः ॥ १३.२५१.२३ ॥
महात्मा मनूच्या वंशात गोविंद जन्म घेईल. मनूच्या पुत्राचे नाव अंग; त्यानंतर अंतर्धामा.
13.251.24
अन्तर्धाम्नो हविर्धामा प्रजापतिरनिन्दितः ।
प्राचीनबर्हिर्भविता हविर्धाम्नः सुतो महान् ॥ १३.२५१.२४ ॥
अंतर्धामाचा पुत्र हविर्धामा; तो निर्दोष प्रजापती असेल. हविर्धामाचा महान पुत्र प्राचीनबर्हि होईल.
13.251.25
तस्य प्रचेतःप्रमुखा भविष्यन्ति दशात्मजाः ।
प्राचेतसस्तथा दक्षो भवितेह प्रजापतिः ॥ १३.२५१.२५ ॥
त्याला प्रचेतस् प्रमुख दहा पुत्र होतील; प्राचेतसांनंतर येथे दक्ष प्रजापती होईल.
13.251.26
दाक्षायण्यास्तथाऽऽदित्यो मनुरादित्यतस्तथा ।
मनोश्च वंशज इला सुद्युम्नश्च भविष्यति ॥ १३.२५१.२६ ॥
दाक्षायणीपासून आदित्य; आदित्यापासून मनू; मनूच्या वंशात इला होईल आणि सुद्युम्नही होईल.
13.251.27
बुधात्पुरूरवाश्चापि तस्मादायुर्भविष्यति ।
नहुषो भविता तस्माद्ययातिस्तस्य चात्मजः ॥ १३.२५१.२७ ॥
बुधापासून पुरूरवा; त्यापासून आयु; त्यापासून नहुष होईल, आणि त्याचा पुत्र ययाती.
13.251.28
यदुस्तस्मान्महासत्वः क्रोष्टा तस्माद्भविष्यति ।
क्रोष्टुश्चैव महान्पुत्रो वृजिनीवान्भविष्यति ॥ १३.२५१.२८ ॥
त्याच्यापासून महाबली यदू; त्यापासून क्रोष्टा; क्रोष्ट्याचा महान पुत्र वृजिनीवान् होईल.
13.251.29
वृजिनीवतश्च भविता उषङ्गुरपराजितः ।
उषङ्गोर्भविता पुत्रः शूरश्चित्ररथस्तथा।
तस्य त्ववरजः पुत्रः शूरो नाम भविष्यति ॥ १३.२५१.२९ ॥
वृजिनीवानापासून अपराजित उषङ्गु; उषङ्गूचा पुत्र शूर आणि चित्ररथही; त्याचा धाकटा पुत्र शूर नावाने होईल.
13.251.30
तेषां विख्यातवीर्याणां चरित्रगुणशालिनाम् ।
यज्वनां सुविशुद्धानां वंशे ब्राह्मणसम्मते ॥ १३.२५१.३० ॥
त्या विख्यात पराक्रमी, चारित्र्य-गुणसंपन्न, यज्ञ करणाऱ्या, अत्यंत शुद्ध पुरुषांच्या वंशात, ब्राह्मणांनी मान्य अशा.
13.251.31
स शूरः क्षत्रियश्रेष्ठो महावीर्यो महायशाः ।
स्ववंशविस्तरकरं जनयिष्यति मानदः।
वसुदेव इति ख्यातं पुत्रमानकदुन्दुभिम् ॥ १३.२५१.३१ ॥
तो शूर, क्षत्रियांमध्ये श्रेष्ठ, महापराक्रमी, महायशस्वी, मानदाता असून आपल्या वंशाचा विस्तार करणारा, वसुदेव नावाने प्रसिद्ध आनकदुंदुभी नावाच्या पुत्राला जन्म देईल.
13.251.32
तस्य पुत्रश्चतुर्बाहुर्वासुदेवो भविष्यति ।
दाता ब्राह्मणसत्कर्ता ब्रह्मभूतो द्विजप्रियः। ॥ १३.२५१.३२ ॥
त्याचा पुत्र चतुर्बाहु वासुदेव होईल; तो दाता, ब्राह्मणांचा सत्कार करणारा, ब्रह्मस्वरूप आणि द्विजांना प्रिय असेल.
13.251.33
राज्ञो मागधसंरुद्धान्मोक्षयिष्यति यादवः ॥ १३.२५१.३३ ॥
मगधाने कैद केलेल्या राजांना यादव मुक्त करील.
13.251.34
जरासन्धं तु राजानं निर्जित्य गिरिगह्वरे ।
सर्वपार्थिवरत्नाढ्यो भविष्यति स वीर्यवान् ॥ १३.२५१.३४ ॥
जरासंध राजाला पर्वतगुहेत जिंकून तो वीर्यवान सर्व राजरत्नांनी समृद्ध होईल.
13.251.35
पृथिव्यामप्रतिहतो वीर्येण च भविष्यति ।
विक्रमेण च सम्पन्नः सर्वपार्थिवपार्थिवः ॥ १३.२५१.३५ ॥
पृथ्वीवर तो वीर्य व पराक्रमाने अप्रतिहत, सर्व राजांचा राजा होईल.
13.251.36
शूरसेनेषु भूत्वा स द्वारकायां वसन्प्रभुः ।
पालयिष्यति गां देवीं विजित्य नयवित्सदा ॥ १३.२५१.३६ ॥
शूरसेनांमध्ये जन्मून, द्वारकेत राहणारा तो प्रभू नीतिज्ञ होऊन जिंकून सदैव देवी पृथ्वीचे पालन करील.
13.251.37
तं भवन्तः समासाद्य वाङ्भाल्यैरर्हणैर्वरैः ।
अर्चयन्तु यथान्यायं ब्रह्माणमिव शाश्वतम् ॥ १३.२५१.३७ ॥
तुम्ही त्यांच्याजवळ जाऊन वाणी, माळा आणि उत्तम अर्घ्यांनी, शाश्वत ब्रह्मदेवाप्रमाणे यथाविधी त्यांची पूजा करा.
13.251.38
यो हि मां द्रष्टुमिच्छेत ब्रह्माणं च पितामहम् ।
द्रष्टव्यस्तेन भगवान्वासुदेवः प्रतापवान् ॥ १३.२५१.३८ ॥
जो मला किंवा पितामह ब्रह्मदेवाला पाहू इच्छितो, त्याने प्रतापी भगवान वासुदेवाला पाहिले पाहिजे.
13.251.39
दृष्टे तस्मिन्नहं दृष्टो न मेऽत्रास्ति विचारणा ।
पितामहो वा देवेश इति वित्त तपोधनाः ॥ १३.२५१.३९ ॥
त्यांना पाहिल्यावर मलाही पाहिले असे समजा; यात संशय नाही. हे तपोधनांनो, ते पितामह आहेत किंवा देवेश आहेत हे जाणा.
13.251.40
स यस्य पुण्डरीकाक्षः प्रीतियुक्तो भविष्यति ।
तस्य देवगणः प्रीतो ब्रह्मपूर्वो भविष्यति ॥ १३.२५१.४० ॥
ज्या कमलनयनावर ते प्रसन्न होतील, त्याच्यावर ब्रह्मदेवाला पुढे करून देवगणही प्रसन्न होतील.
13.251.41
यश्च तं मानवे लोके संश्रयिष्यति केशवम् ।
तस्य कीर्तिर्जयश्चैव स्वर्गश्चैव भविष्यति ॥ १३.२५१.४१ ॥
जो मानवलोकात केशवाचा आश्रय घेईल, त्याला कीर्ती, विजय आणि स्वर्ग प्राप्त होतील.
13.251.42
धर्माणां देशिकः साक्षात्स भविष्यति धऱ्मिभाक् ।
धर्मवद्भिः स देवेशो नमस्कार्यः सदोद्यतैः ॥ १३.२५१.४२ ॥
तो प्रत्यक्ष धर्मांचा उपदेशक होईल व धर्मभागी होईल; धर्मवंतांनी सदैव तत्पर राहून त्या देवेशाला नमस्कार करावा.
13.251.43
धर्म एव परो हि स्यात्तस्मिन्नभ्यर्चिते विभौ ।
सहि देवो महातेजाः प्रजाहितचिकीर्षया ॥ १३.२५१.४३ ॥
त्या विभूची पूजा झाली असता धर्मच परम ठरतो. तो महातेजस्वी देव प्रजांच्या हिताच्या इच्छेने तसे करतो.
13.251.44
धर्मार्थं पुरुषव्याघ्र ऋषिकोटीः ससर्ज ह ।
ताः सृष्टास्तेन विभुना पर्वते गन्धमादने ॥ १३.२५१.४४ ॥
धर्मासाठी त्या पुरुषव्याघ्राने कोटी ऋषी निर्माण केले. त्या विभूने निर्माण केलेले ते गंधमादन पर्वतावर होते.
13.251.45
सनत्कुमारप्रमुखास्तिष्ठन्ति तपसाऽन्विताः ।
तस्मात्स वाग्मी धर्मज्ञो नमस्यो द्विजपुङ्गवाः ॥ १३.२५१.४५ ॥
सनत्कुमार ज्यांत प्रमुख आहेत, ते तपाने युक्त होऊन राहतात. म्हणून तो वाग्मी व धर्मज्ञ आहे; हे द्विजश्रेष्ठांनो, तो नमस्कारयोग्य आहे.
13.251.46
दिवि श्रेष्ठो हि भगवान्हरिर्नारायणः प्रभुः ।
वन्दितो हि स वन्देत मानितो मानयीत च।
अर्हितश्चार्हयेन्नित्यं पूजितः प्रतिपूजयेत् ॥ १३.२५१.४६ ॥
स्वर्गात श्रेष्ठ भगवान हरी नारायण प्रभू आहेत. जो वंदित होतो तो वंदन करतो; जो मानित होतो तो मान देतो; जो पूजित होतो तो नित्य पूजा करतो, आणि पूजा करणाऱ्याचे प्रतिपूजन होते.
13.251.47
दृष्टः पश्येदहरहः संश्रितः प्रतिसंश्रयेत् ।
अर्चितश्चार्चयेन्नित्यं स देवो द्विजसत्तमाः ॥ १३.२५१.४७ ॥
ज्याचे दर्शन घेतले जाते तो दररोज दर्शन देतो; ज्याचा आश्रय घेतला जातो तो आश्रय देतो; ज्याची अर्चा केली जाते तो नित्य अर्चा करतो. तो देव, हे द्विजश्रेष्ठांनो.
13.251.48
एतत्तस्यानवद्यस्य विष्णोर्वै परमं व्रतम् ।
आदिदेवस्य महतः सज्जनाचरितं सदा ॥ १३.२५१.४८ ॥
हे त्या निर्दोष विष्णूचे परम व्रत आहे; त्या आदिदेव महानाचे व्रत, जे सज्जन नेहमी आचरतात.
13.251.49
भुवनेऽभ्यर्चितो नित्यं देवैरपि सनातनः ।
अभयेनानुरूपेणि युज्यन्ते तमनुव्रताः ॥ १३.२५१.४९ ॥
जगात देवांकडूनही नित्य पूजित असलेल्या त्या सनातनाशी त्याचे अनुव्रती अभयाने व योग्य रीतीने जोडले जातात.
13.251.50
कर्मणा मनसा वाचा स नमस्यो द्विजैः सदा ।
यत्नवद्भिरुपस्थाय द्रष्टव्यो देवकीसुतः ॥ १३.२५१.५० ॥
कर्म, मन आणि वाणी यांनी तो नित्य द्विजांनी नमस्कारयोग्य आहे; प्रयत्नशील लोकांनी जवळ जाऊन देवकीपुत्राचे दर्शन घ्यावे.
13.251.51
एष वोऽभिहितो मार्गो मया वै मुनिसत्तमाः ।
तं दृष्ट्वा सर्वशो देवं दृष्टाः स्युः सुरसत्तमाः ॥ १३.२५१.५१ ॥
हे मुनिश्रेष्ठांनो, हा मार्ग मी तुम्हांला सांगितला; त्या देवाचे सर्वथा दर्शन घेतल्यास श्रेष्ठ देवांचेही दर्शन होईल.
13.251.52
महावराहं तं देवं सर्वलोकपितामहम् ।
अहं चैव नमस्यामि नित्यमेव जगत्पतिम् ॥ १३.२५१.५२ ॥
त्या महावराह देवाला, सर्व लोकांच्या पितामहाला, मीही नित्य नमस्कार करतो; जगत्पतीलाच.
13.251.53
तत्र च त्रितयं दृष्टं भविष्यति न संशयः ।
समस्ता हि वयं देवास्तस्य देहे वसामहे ॥ १३.२५१.५३ ॥
तेथे तिन्हींचेही दर्शन होईल, यात संशय नाही; कारण आम्ही सर्व देव त्याच्याच देहात वास करतो.
13.251.54
तस्य चैवाग्रजो भ्राता सिताद्रिनिचयप्रभः ।
हली बल इति ख्यातो भविष्यति धराधरः ॥ १३.२५१.५४ ॥
त्याचा मोठा भाऊ, पांढऱ्या पर्वतराशीसारख्या तेजाचा, हलधर 'बल' या नावाने प्रसिद्ध होईल, पृथ्वी धारण करणारा.
13.251.55
त्रिशिरास्तस्य दिव्यश्च सातकुम्भमयो द्रुमः ।
ध्वजस्तृणेन्द्रो देवस्य भविष्यति रथाश्रितः ॥ १३.२५१.५५ ॥
त्याचा दिव्य त्रिशिर वृक्ष, सुवर्णमय, देवाच्या रथावर आश्रित ध्वज होईल; तो तृणेन्द्र आहे.
13.251.56
शिरो नागैर्महाभोगैः परिकीर्णं महात्मभिः ।
भविष्यति महाबाहोः सर्वलोकेश्वरस्य च ॥ १३.२५१.५६ ॥
महाफणांच्या महात्म्या नागांनी वेढलेले शिर असेल — त्या महाबाहू व सर्वलोकेश्वराचे.
13.251.57
चिन्तितानि समेष्यन्ति शस्त्राण्यस्त्राणि चैव ह ।
अनन्तश्च स अवोक्तो भगवान्हरिरव्ययः ॥ १३.२५१.५७ ॥
चिंतिलेली शस्त्रे व अस्त्रे एकत्र येतील; अनंत म्हणून सांगितलेला तो भगवान हरी, अव्यय.
13.251.58
समादिष्टश्च विबुधैर्दर्शय त्वमिति प्रभो ।
सुपर्णो यस्य वीर्येण कश्यपस्यात्मजो बली।
अन्तं नैवाशकद्द्रष्टुं देवस्य परमात्मनः ॥ १३.२५१.५८ ॥
हे प्रभो, देवांनी 'तू दाखव' अशी आज्ञा दिली; ज्याच्या पराक्रमाने कश्यपाचा बलवान पुत्र सुपर्ण (गरुड) त्या परमात्मा देवाचा अंत पाहू शकला नाही.
13.251.59
स च शेषो विचरते परया वै मुदा युतः ।
अन्तर्वसति भोगेन परिरभ्य वसुन्धराम् ॥ १३.२५१.५९ ॥
तो शेष परम आनंदाने विहार करतो; आपल्या वेटोळ्यांनी पृथ्वीला आलिंगन देऊन आतून वास करतो.
13.251.60
य एव विष्णुः सोऽनन्तो भगवान्वसुधाधरः ।
यो रामः स हृषीकेशो योच्युतः स धराधरः ॥ १३.२५१.६० ॥
जो विष्णू, तोच भगवान अनंत, वसुधेचा धारक; जो राम, तोच हृषीकेश; जो अच्युत, तोच धराधर.
13.251.61
तावुभौ पुरुषव्याघ्रौ दिव्यौ दिव्यपराक्रमौ ।
द्रष्टव्यौ माननीयौ च चक्रलाङ्गलधारिणौ ॥ १३.२५१.६१ ॥
ते दोघेही पुरुषव्याघ्र, दिव्य आणि दिव्य पराक्रमी आहेत; त्यांचे दर्शन घ्यावे व त्यांचा सन्मान करावा, ते चक्र आणि नांगर धारण करणारे आहेत.
13.251.62
एष वोऽनुग्रहः प्रोक्तो मया पुण्यस्तपोधनाः ।
यद्भवन्तो यदुश्रेष्ठं पूजयेयुः प्रयत्नतः ॥ १३.२५१.६२ ॥
हे तपोधन ऋषींनो, हा माझा पुण्य अनुग्रह तुम्हाला सांगितला आहे; तुम्ही यदुश्रेष्ठाची प्रयत्नपूर्वक पूजा करावी.