മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.251
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.251.1
पिनाकिन्भगनेत्रघ्न सर्वलोकनमस्कृत ।
महात्म्यं वासुदेवस्य श्रोतुमिच्छाम शङ्कर ॥ १३.२५१.१ ॥
പിനാകിയേ, ഭഗന്റെ കണ്ണുകൾ നശിപ്പിച്ചവനേ, സർവലോകങ്ങളാലും നമസ്കരിക്കപ്പെടുന്നവനേ, ശങ്കരാ! വാസുദേവന്റെ മഹത്വം കേൾക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
13.251.2
पितामहादपि वरः शाश्वतः पुरुषो हरिः ।
कृष्णो जाम्बूनदाभासो व्यभ्रे सूर्य इवोदितः ॥ १३.२५१.२ ॥
പിതാമഹനെക്കാളും ശ്രേഷ്ഠനായ, ശാശ്വത പുരുഷനായ ഹരി, ജാംബൂനദസ്വർണ്ണ പ്രഭയുള്ള കൃഷ്ണൻ, മേഘമില്ലാത്ത ആകാശത്ത് ഉദിച്ച സൂര്യനെപ്പോലെയാണ്.
13.251.3
दशबाहुर्महातेजा देवतारिनिषूदनः ।
श्रीवत्साङ्को हृषीकेशः सर्वदैवतपूजितः ॥ १३.२५१.३ ॥
പത്തു കരങ്ങളുള്ളവൻ, മഹാതേജസ്വി, ദേവശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, ശ്രീവത്സചിഹ്നമുള്ളവൻ, ഹൃഷീകേശൻ, എല്ലാ ദേവതകളാലും പൂജിക്കപ്പെടുന്നവൻ.
13.251.4
ब्रह्मा तस्योदरभवस्तस्याहं च शिरोभवः ।
शिरोरुहेभ्यो ज्योतींषि रोमभ्यश्च सुराऽसुराः ॥ १३.२५१.४ ॥
ബ്രഹ്മാവ് അവന്റെ ഉദരത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു; ഞാൻ അവന്റെ ശിരസ്സിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു. ശിരോരോമങ്ങളിൽ നിന്ന് ജ്യോതിസ്സുകളും ശരീര രോമങ്ങളിൽ നിന്ന് സുരാസുരന്മാരും ഉണ്ടായി.
13.251.5
ऋषयो देहसम्भूतास्तस्य लोकाश्च शाश्वताः ।
पितामहगृहं साक्षात्सर्वदेवगृहं च सः ॥ १३.२५१.५ ॥
ഋഷിമാർ അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവരാണ്; അവന്റെ ലോകങ്ങൾ ശാശ്വതമാണ്. അവൻ നേരിട്ട് പിതാമഹന്റെ ഗൃഹവും സർവദേവന്മാരുടെ ഗൃഹവുമാണ്.
13.251.6
सोस्याः पृथिव्याः कृत्स्नायाः स्रष्टा त्रिभुवनेश्वरः ।
संहर्ता चैव भूतानां स्थावरस्य चरस्य च ॥ १३.२५१.६ ॥
അവൻ ഈ സമസ്ത ഭൂമിയുടെയും സ്രഷ്ടാവും ത്രിഭുവനങ്ങളുടെ ഈശ്വരനുമാണ്; സ്ഥാവരജംഗമ ഭൂതങ്ങളുടെ സംഹർത്താവും അവൻ തന്നെ.
13.251.7
स हि देववरः साक्षाद्देवनाथः परन्तपः ।
सर्वज्ञः सर्वसंश्लिष्टः सर्वगः सर्वतोमुखः ॥ १३.२५१.७ ॥
അദ്ദേഹം തന്നെ ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, സാക്ഷാൽ ദേവനാഥൻ, ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നവൻ. അദ്ദേഹം സർവജ്ഞൻ, സർവ്വവുമായി ചേർന്നവൻ, സർവ്വവ്യാപി, എല്ലാ ദിക്കിലേക്കും മുഖമുള്ളവൻ.
13.251.8
परमात्मा हृषीकेशः सर्वव्यापी महेश्वरः ।
न तस्मात्परमं भूतं त्रिषु लोकेषु किञ्चन ॥ १३.२५१.८ ॥
അദ്ദേഹം പരമാത്മാവ്, ഹൃഷീകേശൻ, സർവ്വവ്യാപി, മഹേശ്വരൻ. മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും അദ്ദേഹത്തേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായ ഒരു ജീവിയും ഇല്ല.
13.251.9
सनातनो वै मधुहा गोविन्द इति विश्रुतः ।
स सर्वान्पार्तिवान्सङ्ख्ये घातयिष्यति मानदः ॥ १३.२५१.९ ॥
അദ്ദേഹം സനാതനൻ, മധുവിനെ വധിച്ചവൻ, ഗോവിന്ദൻ എന്ന് പ്രസിദ്ധൻ. ബഹുമാനം നൽകുന്ന അദ്ദേഹം യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരെയും വധിപ്പിക്കും.
13.251.10
सुरकार्यार्थमुत्पन्नो मानुषं वपुरास्थितः ।
न हि देवगणाः शक्तास्त्रिविक्रमविनाकृताः ॥ १३.२५१.१० ॥
ദേവകാര്യത്തിനായി അദ്ദേഹം മനുഷ്യശരീരം സ്വീകരിച്ച് ജനിച്ചു. ത്രിവിക്രമൻ ഇല്ലാതെ ദേവഗണങ്ങൾക്ക് യഥാർത്ഥത്തിൽ ശക്തിയില്ല.
13.251.11
भुवने देवकार्याणि कर्तुं नायकवर्जिताः ।
नायकः सर्वभूतानां सर्वदेवनमस्कृतः ॥ १३.२५१.११ ॥
നായകനില്ലാതെ ലോകത്തിൽ ദേവകാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ അവർക്ക് കഴിയില്ല. അദ്ദേഹമാണ് സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെയും നായകൻ, എല്ലാ ദേവന്മാരും നമസ്കരിക്കുന്നവൻ.
13.251.12
एतस्य देवनाथस्य देवकार्यपरस्य च ।
ब्रह्मभूतस्य सततं ब्रह्मर्षिशरणस्य च ॥ १३.२५१.१२ ॥
ഈ ദേവനാഥന്റെ — ദേവകാര്യത്തിൽ എപ്പോഴും മുഴുകിയവന്റെയും, ബ്രഹ്മഭാവം പ്രാപിച്ചവന്റെയും, ബ്രഹ്മർഷിമാരുടെ ശരണമായവന്റെയും.
13.251.13
ब्रह्मा वसति गर्भस्थः शरीरे सुखसंस्थितः ।
शर्वः सुखं संश्रितश्च् शरीरे सुखसंस्थितः ॥ १३.२५१.१३ ॥
ബ്രഹ്മാവ് ഗർഭത്തിൽ സ്ഥിതനായി ശരീരത്തിൽ സുഖമായി വസിക്കുന്നു. ശർവനും ശരീരത്തിൽ സുഖമായി ആശ്രയിച്ച് സുഖത്തിൽ സ്ഥിതനായിരിക്കുന്നു.
13.251.14
सर्वाः सुखं संश्रिताश्च शरीरे तस्य देवताः ।
स देवः पुण्डरीकाक्षः श्रीगर्भः श्रीसहोषितः ॥ १३.२५१.१४ ॥
അവന്റെ ശരീരത്തിൽ സകല ദേവതകളും സുഖമായി ആശ്രയിക്കുന്നു. ആ ദേവൻ താമരക്കണ്ണനും ശ്രീയുടെ ഗർഭവും ശ്രീയോടൊപ്പം വസിക്കുന്നവനുമാണ്.
13.251.15
शार्ङ्गचक्रायुधः खड्गी सर्वनागरिपुध्वज ।
उत्तमेन स शीलेन दमेन च शमेन च ॥ १३.२५१.१५ ॥
ശാർങ്ഗവില്ലും ചക്രവും ആയുധമായുള്ളവൻ, വാളേന്തിയവൻ, സകല നാഗങ്ങളുടെയും ശത്രുവായ ധ്വജമുള്ളവൻ. ആ ഉത്തമ ശീലം, ദമം, ശമം എന്നിവയാൽ യുക്തനാണ്.
13.251.16
पराक्रमेण वीर्येण वपुषा दर्शनेन च ।
आरोहेणि प्रमाणेन धैर्येणार्जवसम्पदा ॥ १३.२५१.१६ ॥
പരാക്രമം, വീര്യം, ശരീരം, ദർശനം, ഉയരം, ശരിയായ അളവ്, ധൈര്യം, ആർജവസമ്പത്ത് എന്നിവയാൽ (യുക്തൻ).
13.251.17
आनृशंस्येन रूपेण बलेन न समन्वितः ।
अस्त्रैः समुदितः सर्वैर्दिव्यैरद्भुतदर्शनैः ॥ १३.२५१.१७ ॥
ദയ, രൂപം, ബലം എന്നിവയാൽ (യുക്തൻ). എല്ലാ ദിവ്യവും അത്ഭുതദർശനവുമുള്ള അസ്ത്രങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞവൻ.
13.251.18
योगमायः सहस्राक्षो निरपायो महामनाः ।
वीरो मित्रजनश्लाघी ज्ञातिबन्धुजनप्रियः ॥ १३.२५१.१८ ॥
യോഗമായയുടെ നാഥൻ, സഹസ്രാക്ഷൻ, അപായരഹിതൻ, മഹാമനസ്കൻ, വീരൻ, മിത്രജനങ്ങളാൽ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നവൻ, ബന്ധുജനങ്ങൾക്ക് പ്രിയൻ.
13.251.19
क्षमावांश्चानहंवादी ब्रह्मण्यो ब्रह्मनायकः ।
भयहर्ता भयार्तानां मित्राणां नन्दिवर्धनः ॥ १३.२५१.१९ ॥
അദ്ദേഹം ക്ഷമാശീലനും അഹങ്കാരമില്ലാത്തവനും ബ്രാഹ്മണരെ സ്നേഹിക്കുന്നവനും ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തിന്റെ നായകനുമാണ്. ഭയത്താൽ പീഡിതരുടെ ഭയം നീക്കുന്നവനും സുഹൃത്തുക്കളുടെ സന്തോഷം വർധിപ്പിക്കുന്നവനുമാണ്.
13.251.20
शरण्यः सर्वभूतानां दीनानां पालने रतः ।
श्रुतवानर्थसम्पन्नः सर्वभूतनमस्कृतः ॥ १३.२५१.२० ॥
അദ്ദേഹം സകല ജീവികൾക്കും ശരണമാണ്; ദീനരെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവനാണ്. ശാസ്ത്രജ്ഞനും സമ്പന്നനും സർവജീവികളാൽ നമസ്കരിക്കപ്പെടുന്നവനുമാണ്.
13.251.21
समाश्रितानां वरदः शत्रूणामपि धर्मवित् ।
नीतिज्ञो नीतिसम्पन्नो ब्रह्मवादी जितेन्द्रियः ॥ १३.२५१.२१ ॥
ശരണം തേടിയെത്തുന്നവർക്ക് വരം നൽകുന്നവനാണ്; ശത്രുക്കളോടും ധർമം അറിയുന്നവനാണ്. നീതിജ്ഞനും നീതിസമ്പന്നനും ബ്രഹ്മവാദിയും ഇന്ദ്രിയജയിയുമാണ്.
13.251.22
भवार्थमिह देवानां बुद्ध्या परमया युतः ।
प्राजापत्ये शुभे मार्गे मानवे धर्मसंस्कृते ॥ १३.२५१.२२ ॥
ഇവിടെ ദേവന്മാരുടെ നന്മയ്ക്കായി പരമബുദ്ധിയോടുകൂടിയവനായി, പ്രജാപതിയുടെ ശുഭമാർഗത്തിൽ, ധർമത്താൽ സംസ്കരിക്കപ്പെട്ട മാനവമാർഗത്തിൽ (അദ്ദേഹം അവതരിക്കും).
13.251.23
समुत्पत्स्यति गोविन्दो मनोर्वंशे महात्मनः ।
अङ्गो नाम मनोः पुत्रो अन्तर्धामा ततः परः ॥ १३.२५१.२३ ॥
മഹാത്മാവായ മനുവിന്റെ വംശത്തിൽ ഗോവിന്ദൻ ജനിക്കും. മനുവിന്റെ പുത്രന്റെ പേര് അംഗൻ; പിന്നീട് അന്തർധാമാവ്.
13.251.24
अन्तर्धाम्नो हविर्धामा प्रजापतिरनिन्दितः ।
प्राचीनबर्हिर्भविता हविर्धाम्नः सुतो महान् ॥ १३.२५१.२४ ॥
അന്തർധാമാവിന്റെ പുത്രൻ ഹവിർധാമാവ്; അദ്ദേഹം കുറ്റമറ്റ പ്രജാപതിയാണ്. ഹവിർധാമാവിന്റെ മഹാനായ പുത്രൻ പ്രാചീനബർഹി ആയിരിക്കും.
13.251.25
तस्य प्रचेतःप्रमुखा भविष्यन्ति दशात्मजाः ।
प्राचेतसस्तथा दक्षो भवितेह प्रजापतिः ॥ १३.२५१.२५ ॥
അവന് പ്രചേതസ്സ് മുഖ്യരായ പത്തു പുത്രന്മാരുണ്ടാകും; പ്രാചേതസന്മാർക്കുശേഷം ഇവിടെ ദക്ഷൻ പ്രജാപതിയാകും.
13.251.26
दाक्षायण्यास्तथाऽऽदित्यो मनुरादित्यतस्तथा ।
मनोश्च वंशज इला सुद्युम्नश्च भविष्यति ॥ १३.२५१.२६ ॥
ദാക്ഷായണിയിൽനിന്ന് ആദിത്യൻ; ആദിത്യനിൽനിന്ന് മനു; മനുവിന്റെ വംശത്തിൽ ഇളയും സുദ്യുമ്നനും ഉണ്ടാകും.
13.251.27
बुधात्पुरूरवाश्चापि तस्मादायुर्भविष्यति ।
नहुषो भविता तस्माद्ययातिस्तस्य चात्मजः ॥ १३.२५१.२७ ॥
ബുധനിൽനിന്ന് പുരൂരവസ്സ്; അവനിൽനിന്ന് ആയു; അവനിൽനിന്ന് നഹുഷൻ; അവന്റെ പുത്രൻ യയാതി.
13.251.28
यदुस्तस्मान्महासत्वः क्रोष्टा तस्माद्भविष्यति ।
क्रोष्टुश्चैव महान्पुत्रो वृजिनीवान्भविष्यति ॥ १३.२५१.२८ ॥
അവനിൽനിന്ന് മഹാബലനായ യദു; അവനിൽനിന്ന് ക്രോഷ്ടാവ്; ക്രോഷ്ടാവിന്റെ മഹാനായ പുത്രൻ വൃജിനീവാൻ.
13.251.29
वृजिनीवतश्च भविता उषङ्गुरपराजितः ।
उषङ्गोर्भविता पुत्रः शूरश्चित्ररथस्तथा।
तस्य त्ववरजः पुत्रः शूरो नाम भविष्यति ॥ १३.२५१.२९ ॥
വൃജിനീവാനിൽനിന്ന് അപരാജിതനായ ഉഷംഗു; ഉഷംഗുവിന്റെ പുത്രൻ ശൂരനും ചിത്രരഥനും; അവന്റെ ഇളയ പുത്രൻ ശൂരനെന്ന പേരിൽ ഉണ്ടാകും.
13.251.30
तेषां विख्यातवीर्याणां चरित्रगुणशालिनाम् ।
यज्वनां सुविशुद्धानां वंशे ब्राह्मणसम्मते ॥ १३.२५१.३० ॥
പ്രസിദ്ധ വീര്യമുള്ള, സദ്ഗുണ-സ്വഭാവമുള്ള, യജ്ഞം ചെയ്യുന്ന, അതിശുദ്ധരായ അവരുടെ വംശത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണർ അംഗീകരിച്ച.
13.251.31
स शूरः क्षत्रियश्रेष्ठो महावीर्यो महायशाः ।
स्ववंशविस्तरकरं जनयिष्यति मानदः।
वसुदेव इति ख्यातं पुत्रमानकदुन्दुभिम् ॥ १३.२५१.३१ ॥
അവൻ ശൂരനും ക്ഷത്രിയരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും മഹാവീര്യനും മഹായശസ്വിയും മാനദായകനുമാണ്; തന്റെ വംശത്തെ വിസ്തരിപ്പിക്കുന്ന, വസുദേവൻ എന്നു പ്രസിദ്ധനായ ആനകദുന്ദുഭി എന്ന പുത്രനെ ജനിപ്പിക്കും.
13.251.32
तस्य पुत्रश्चतुर्बाहुर्वासुदेवो भविष्यति ।
दाता ब्राह्मणसत्कर्ता ब्रह्मभूतो द्विजप्रियः। ॥ १३.२५१.३२ ॥
അവന്റെ പുത്രൻ നാലു കൈകളുള്ള വാസുദേവനാകും; അവൻ ദാതാവും ബ്രാഹ്മണസത്കാരകനും ബ്രഹ്മസ്വരൂപനും ദ്വിജപ്രിയനുമായിരിക്കും.
13.251.33
राज्ञो मागधसंरुद्धान्मोक्षयिष्यति यादवः ॥ १३.२५१.३३ ॥
മാഗധൻ തടവിലാക്കിയ രാജാക്കന്മാരെ യാദവൻ മോചിപ്പിക്കും.
13.251.34
जरासन्धं तु राजानं निर्जित्य गिरिगह्वरे ।
सर्वपार्थिवरत्नाढ्यो भविष्यति स वीर्यवान् ॥ १३.२५१.३४ ॥
ജരാസന്ധൻ എന്ന രാജാവിനെ പർവതഗുഹയിൽ ജയിച്ച്, ആ വീര്യവാൻ എല്ലാ രാജരത്നങ്ങളാലും സമ്പന്നനാകും.
13.251.35
पृथिव्यामप्रतिहतो वीर्येण च भविष्यति ।
विक्रमेण च सम्पन्नः सर्वपार्थिवपार्थिवः ॥ १३.२५१.३५ ॥
ഭൂമിയിൽ അവൻ വീര്യത്താലും വിക്രമത്താലും തടയപ്പെടാത്തവനും, എല്ലാ രാജാക്കന്മാരുടെയും രാജാവുമാകും.
13.251.36
शूरसेनेषु भूत्वा स द्वारकायां वसन्प्रभुः ।
पालयिष्यति गां देवीं विजित्य नयवित्सदा ॥ १३.२५१.३६ ॥
ശൂരസേനരിൽ ജനിച്ച്, ദ്വാരകയിൽ വസിക്കുന്ന ആ പ്രഭു, നീതിജ്ഞനായി, ജയിച്ച്, എപ്പോഴും ദേവിയായ ഭൂമിയെ പാലിക്കും.
13.251.37
तं भवन्तः समासाद्य वाङ्भाल्यैरर्हणैर्वरैः ।
अर्चयन्तु यथान्यायं ब्रह्माणमिव शाश्वतम् ॥ १३.२५१.३७ ॥
നിങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ സമീപിച്ച്, വാക്കുകളാലും മാലകളാലും ശ്രേഷ്ഠമായ അർഹണങ്ങളാലും, ശാശ്വതനായ ബ്രഹ്മാവിനെപ്പോലെ, യഥാവിധി പൂജിക്കട്ടെ.
13.251.38
यो हि मां द्रष्टुमिच्छेत ब्रह्माणं च पितामहम् ।
द्रष्टव्यस्तेन भगवान्वासुदेवः प्रतापवान् ॥ १३.२५१.३८ ॥
എന്നെയോ പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവിനെയോ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ പ്രതാപവാനായ ഭഗവാൻ വാസുദേവനെ കാണണം.
13.251.39
दृष्टे तस्मिन्नहं दृष्टो न मेऽत्रास्ति विचारणा ।
पितामहो वा देवेश इति वित्त तपोधनाः ॥ १३.२५१.३९ ॥
അവനെ കണ്ടാൽ ഞാനും കണ്ടു; ഇതിൽ സംശയമില്ല. തപോധനരേ, അവൻ പിതാമഹനോ ദേവേശനോ എന്ന് അറിഞ്ഞുകൊള്ളുക.
13.251.40
स यस्य पुण्डरीकाक्षः प्रीतियुक्तो भविष्यति ।
तस्य देवगणः प्रीतो ब्रह्मपूर्वो भविष्यति ॥ १३.२५१.४० ॥
ആ താമരക്കണ്ണൻ ആരുടെ മേൽ പ്രീതിയുള്ളവനാകുന്നുവോ, അവനിൽ ബ്രഹ്മാവ് മുന്നിട്ട ദേവഗണവും പ്രീതിപ്പെടും.
13.251.41
यश्च तं मानवे लोके संश्रयिष्यति केशवम् ।
तस्य कीर्तिर्जयश्चैव स्वर्गश्चैव भविष्यति ॥ १३.२५१.४१ ॥
മനുഷ്യലോകത്തിൽ കേശവനെ ആശ്രയിക്കുന്നവന് കീർത്തിയും ജയവും സ്വർഗ്ഗവും ഉണ്ടാകും.
13.251.42
धर्माणां देशिकः साक्षात्स भविष्यति धऱ्मिभाक् ।
धर्मवद्भिः स देवेशो नमस्कार्यः सदोद्यतैः ॥ १३.२५१.४२ ॥
അവൻ നേരിട്ട് ധർമ്മങ്ങളുടെ ഉപദേഷ്ടാവാകും; ധർമ്മഭാഗിയുമാകും. ധർമ്മജ്ഞർ സദാ ഒരുങ്ങി ആ ദേവേശനെ നമസ്കരിക്കണം.
13.251.43
धर्म एव परो हि स्यात्तस्मिन्नभ्यर्चिते विभौ ।
सहि देवो महातेजाः प्रजाहितचिकीर्षया ॥ १३.२५१.४३ ॥
ആ വിഭുവിനെ പൂജിക്കുമ്പോൾ ധർമ്മമാണ് പരമം. ആ മഹാതേജസ്വിയായ ദേവൻ പ്രജകളുടെ ഹിതം ആഗ്രഹിച്ചാണ് അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്.
13.251.44
धर्मार्थं पुरुषव्याघ्र ऋषिकोटीः ससर्ज ह ।
ताः सृष्टास्तेन विभुना पर्वते गन्धमादने ॥ १३.२५१.४४ ॥
ധർമ്മത്തിനുവേണ്ടി ആ പുരുഷവ്യാഘ്രൻ കോടി ഋഷിമാരെ സൃഷ്ടിച്ചു. ആ വിഭുവിനാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട അവർ ഗന്ധമാദനപർവ്വതത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
13.251.45
सनत्कुमारप्रमुखास्तिष्ठन्ति तपसाऽन्विताः ।
तस्मात्स वाग्मी धर्मज्ञो नमस्यो द्विजपुङ्गवाः ॥ १३.२५१.४५ ॥
സനത്കുമാരൻ പ്രമുഖരായ അവർ തപസ്സോടെ നിലകൊള്ളുന്നു. അതിനാൽ അദ്ദേഹം വാഗ്മിയും ധർമ്മജ്ഞനുമാണ്; ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരേ, അദ്ദേഹം നമസ്കാരയോഗ്യനാണ്.
13.251.46
दिवि श्रेष्ठो हि भगवान्हरिर्नारायणः प्रभुः ।
वन्दितो हि स वन्देत मानितो मानयीत च।
अर्हितश्चार्हयेन्नित्यं पूजितः प्रतिपूजयेत् ॥ १३.२५१.४६ ॥
സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഭഗവാൻ ഹരി നാരായണൻ പ്രഭുവാണ്. വന്ദിക്കപ്പെടുന്നവൻ വന്ദിക്കും; മാനിക്കപ്പെടുന്നവൻ മാനിക്കും; പൂജിക്കപ്പെടുന്നവൻ നിത്യം പൂജിക്കും; പൂജിക്കുന്നവനെ പ്രതിപൂജിക്കും.
13.251.47
दृष्टः पश्येदहरहः संश्रितः प्रतिसंश्रयेत् ।
अर्चितश्चार्चयेन्नित्यं स देवो द्विजसत्तमाः ॥ १३.२५१.४७ ॥
ആരെ കാണപ്പെടുന്നുവോ അവൻ ദിനംതോറും കാണും; ആരെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നുവോ അവൻ ശരണം നൽകും; ആരെ അർച്ചിക്കപ്പെടുന്നുവോ അവൻ നിത്യം അർച്ചിക്കും. ആ ദേവൻ അവനാകുന്നു, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠരേ.
13.251.48
एतत्तस्यानवद्यस्य विष्णोर्वै परमं व्रतम् ।
आदिदेवस्य महतः सज्जनाचरितं सदा ॥ १३.२५१.४८ ॥
ഇത് ആ നിർദോഷനായ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമമായ വ്രതമാണ്; ആദിദേവനും മഹാനുമായവന്റെ വ്രതം; സജ്ജനങ്ങൾ എപ്പോഴും ആചരിക്കുന്നത്.
13.251.49
भुवनेऽभ्यर्चितो नित्यं देवैरपि सनातनः ।
अभयेनानुरूपेणि युज्यन्ते तमनुव्रताः ॥ १३.२५१.४९ ॥
ലോകത്തിൽ ദേവന്മാരാലും എപ്പോഴും പൂജിതനായ ആ സനാതനനെ, അവന്റെ അനുവ്രതർ അഭയത്തോടെയും യോഗ്യമായ രീതിയിലും പ്രാപിക്കുന്നു.
13.251.50
कर्मणा मनसा वाचा स नमस्यो द्विजैः सदा ।
यत्नवद्भिरुपस्थाय द्रष्टव्यो देवकीसुतः ॥ १३.२५१.५० ॥
കർമ്മം, മനസ്സ്, വാക്ക് എന്നിവയാൽ അവൻ എപ്പോഴും ദ്വിജന്മാരാൽ നമസ്കരിക്കപ്പെടേണ്ടവനാണ്; യത്നശീലർ അടുത്തുചെന്ന് ദേവകീപുത്രനെ ദർശിക്കണം.
13.251.51
एष वोऽभिहितो मार्गो मया वै मुनिसत्तमाः ।
तं दृष्ट्वा सर्वशो देवं दृष्टाः स्युः सुरसत्तमाः ॥ १३.२५१.५१ ॥
മുനിശ്രേഷ്ഠരേ, ഈ മാർഗ്ഗം ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞു; ആ ദേവനെ പൂർണ്ണമായി ദർശിച്ചാൽ ശ്രേഷ്ഠ ദേവന്മാരും ദർശിക്കപ്പെടും.
13.251.52
महावराहं तं देवं सर्वलोकपितामहम् ।
अहं चैव नमस्यामि नित्यमेव जगत्पतिम् ॥ १३.२५१.५२ ॥
ആ മഹാവരാഹദേവനെ, സർവ്വലോകങ്ങളുടെയും പിതാമഹനെ, ഞാനും എപ്പോഴും നമസ്കരിക്കുന്നു; ജഗത്പതിയെത്തന്നെ.
13.251.53
तत्र च त्रितयं दृष्टं भविष्यति न संशयः ।
समस्ता हि वयं देवास्तस्य देहे वसामहे ॥ १३.२५१.५३ ॥
അവിടെ മൂവരും ദർശിക്കപ്പെടും, സംശയമില്ല; കാരണം ഞങ്ങൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും അവന്റെ ശരീരത്തിലാണ് വസിക്കുന്നത്.
13.251.54
तस्य चैवाग्रजो भ्राता सिताद्रिनिचयप्रभः ।
हली बल इति ख्यातो भविष्यति धराधरः ॥ १३.२५१.५४ ॥
അവന്റെ മൂത്ത സഹോദരൻ, വെള്ളമലക്കൂട്ടം പോലെ പ്രഭയുള്ളവൻ, ഹലി എന്ന 'ബല' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനാകും, ഭൂമി ധരിക്കുന്നവൻ.
13.251.55
त्रिशिरास्तस्य दिव्यश्च सातकुम्भमयो द्रुमः ।
ध्वजस्तृणेन्द्रो देवस्य भविष्यति रथाश्रितः ॥ १३.२५१.५५ ॥
അവന്റെ ദിവ്യമായ മൂന്നു ശിരസ്സുള്ള വൃക്ഷം, സ്വർണ്ണമയമായത്, ദേവന്റെ രഥത്തിൽ ആശ്രയിച്ച ധ്വജമാകും; അത് തൃണങ്ങളുടെ അധിപനാണ്.
13.251.56
शिरो नागैर्महाभोगैः परिकीर्णं महात्मभिः ।
भविष्यति महाबाहोः सर्वलोकेश्वरस्य च ॥ १३.२५१.५६ ॥
മഹാഫണങ്ങളുള്ള മഹാത്മാക്കളായ നാഗങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ശിരസ്സുണ്ടാകും — ആ മഹാബാഹുവിനും സർവലോകേശ്വരനും.
13.251.57
चिन्तितानि समेष्यन्ति शस्त्राण्यस्त्राणि चैव ह ।
अनन्तश्च स अवोक्तो भगवान्हरिरव्ययः ॥ १३.२५१.५७ ॥
ചിന്തിച്ചവയായ ശസ്ത്രങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും ഒന്നിച്ചുചേരും; അനന്തനെന്നു പറയപ്പെട്ടവൻ — ഭഗവാൻ ഹരി, അവ്യയൻ.
13.251.58
समादिष्टश्च विबुधैर्दर्शय त्वमिति प्रभो ।
सुपर्णो यस्य वीर्येण कश्यपस्यात्मजो बली।
अन्तं नैवाशकद्द्रष्टुं देवस्य परमात्मनः ॥ १३.२५१.५८ ॥
പ്രഭോ, ദേവകളാൽ 'നീ കാണിക്കൂ' എന്ന് ആജ്ഞാപിക്കപ്പെട്ടു; ആരുടെ വീര്യത്താൽ കശ്യപന്റെ ബലവാനായ പുത്രൻ സുപർണൻ (ഗരുഡൻ) ആ പരമാത്മദേവന്റെ അന്തം കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
13.251.59
स च शेषो विचरते परया वै मुदा युतः ।
अन्तर्वसति भोगेन परिरभ्य वसुन्धराम् ॥ १३.२५१.५९ ॥
ആ ശേഷൻ പരമാനന്ദത്തോടെ വിഹരിക്കുന്നു; തന്റെ ചുരുളുകളാൽ ഭൂമിയെ പുണർന്ന് ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്നു.
13.251.60
य एव विष्णुः सोऽनन्तो भगवान्वसुधाधरः ।
यो रामः स हृषीकेशो योच्युतः स धराधरः ॥ १३.२५१.६० ॥
ഏത് വിഷ്ണുവോ അവനാണ് ഭഗവാൻ അനന്തൻ, ഭൂമി ധരിക്കുന്നവൻ; ഏത് രാമനോ അവനാണ് ഹൃഷീകേശൻ; ഏത് അച്യുതനോ അവനാണ് ധരാധരൻ.
13.251.61
तावुभौ पुरुषव्याघ्रौ दिव्यौ दिव्यपराक्रमौ ।
द्रष्टव्यौ माननीयौ च चक्रलाङ्गलधारिणौ ॥ १३.२५१.६१ ॥
ആ ഇരുവരും പുരുഷവ്യാഘ്രന്മാരാണ്, ദിവ്യരാണ്, ദിവ്യപരാക്രമമുള്ളവരാണ്; അവരെ കാണണം, ആദരിക്കണം, അവർ ചക്രവും കലപ്പയും ധരിച്ചവരാണ്.
13.251.62
एष वोऽनुग्रहः प्रोक्तो मया पुण्यस्तपोधनाः ।
यद्भवन्तो यदुश्रेष्ठं पूजयेयुः प्रयत्नतः ॥ १३.२५१.६२ ॥
തപോധനന്മാരേ, ഇത് ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് നൽകിയ പുണ്യമായ അനുഗ്രഹം; യാദവശ്രേഷ്ഠനെ നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധയോടെ പൂജിക്കണമെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.