Mahābhārata · Adhyāya 13.252
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.252.1
अथ व्योम्नि महाञ्शब्दः सविद्युत्स्तनयित्नुमान् ।
मेघैश्च गगनं नीलं संरुद्धमभवद्धनैः ॥ १३.२५२.१ ॥
Entonces surgió un gran estruendo en el cielo, con relámpagos y truenos, y el azul del cielo quedó cubierto de densas nubes.
13.252.2
प्रावृषीव च पर्जन्यो ववृषे निर्मलं पयः ।
तमश्वैवाभवद्धोरं दिशश्च न चकाशिरे ॥ १३.२५२.२ ॥
Como en la estación de lluvias, la nube derramó agua pura; aquella oscuridad se volvió terrible, y las direcciones no resplandecieron.
13.252.3
ततो देवगिरौ तस्मिन्रम्ये पुण्ये सनातने ।
न शर्वं भूतसङ्घं वा ददृशुर्मनयस्तदा ॥ १३.२५२.३ ॥
Entonces, en aquella montaña divina, hermosa, sagrada y eterna, los sabios no vieron a Śarva ni a la hueste de seres.
13.252.4
व्यभ्रं च गगनं सद्यः क्षणेन समपद्यत ।
तीर्थयात्रां ततो विप्रा जग्मुश्चान्ये यथागतम् ॥ १३.२५२.४ ॥
En un instante el cielo quedó despejado de nubes. Luego los brahmanes partieron en peregrinación, y los demás regresaron por donde habían venido.
13.252.5
तदद्भुतमचिन्त्यं च दृष्ट्वा ते विस्मिताऽभवन् ।
शङ्करस्योमया सार्धं संवादं त्वत्कथाश्रयम् ॥ १३.२५२.५ ॥
Al ver aquel prodigio inconcebible, quedaron asombrados. Aquel diálogo de Śaṅkara con Umā se basa en tu relato.
13.252.6
स भवान्पुरुषव्याघ्र ब्रह्मभूतः सनातनः ।
यदर्थमनुशिष्टा स्मो गिरिपृष्ठे महात्मना ॥ १३.२५२.६ ॥
Tú, tigre entre los hombres, eres el eterno hecho Brahman, por cuya causa fuimos instruidos por el gran espíritu en la cima de la montaña.
13.252.7
द्वितीयं त्वद्भुतमिदं त्वत्तेजःकृतमद्य वै ।
दृष्ट्वा च विस्मिताः कृष्ण सा च नः स्मृतिरागता ॥ १३.२५२.७ ॥
Oh Kṛṣṇa, hoy, esta segunda maravilla hecha por tu esplendor; al verla quedamos asombrados, y aquel recuerdo nos ha vuelto.
13.252.8
एतत्ते देवदेवस्य माहात्म्यं कथितं प्रभो ।
कपर्दिनो गिरीशस्य महाबाहो जनार्दन ॥ १३.२५२.८ ॥
Oh señor, esta grandeza del dios de los dioses te ha sido contada, la del señor de las montañas de cabellos enmarañados; oh Janārdana de poderosos brazos.
13.252.9
इत्युक्ताः स तदा कृष्णस्तपोवननिवासिभिः ।
मानयामास तान्सर्वानृषीन्देवकिनन्दनः ॥ १३.२५२.९ ॥
Así interpelado por los moradores del bosque de penitencia, Kṛṣṇa, hijo de Devakī, honró entonces a todos aquellos sabios.
13.252.10
अथर्षयः सम्प्रहृष्टाः पुनस्ते कृष्ममब्रुवन् ।
पुनःपुनर्दर्शयास्मान्सदैव मधुसूदन ॥ १३.२५२.१० ॥
Entonces, los sabios, muy complacidos, dijeron de nuevo a Kṛṣṇa: Oh Madhusūdana, muéstrate a nosotros una y otra vez, siempre.
13.252.11
न हि नः सा रति स्वर्गे या च त्वद्दर्शने विभो ।
तदृतं च महाबाहो यदाह भगवान्भवः ॥ १३.२५२.११ ॥
Oh poderoso, tal deleite como el de verte no lo tenemos ni en el cielo; y es verdad, oh de poderosos brazos, lo que dijo el bienaventurado Bhava.
13.252.12
एतत्ते सर्वमाख्यातं रहस्यमरिकर्शन ।
त्वमेव ह्यर्ततत्त्वज्ञः पृष्टोऽस्मान्पृच्छसे यदा ॥ १३.२५२.१२ ॥
Oh destructor de enemigos, todo este secreto te ha sido contado; tú mismo conoces en verdad la realidad, y sin embargo nos preguntas cuando eres interrogado.
13.252.13
तदस्माभिरिदं गुह्यं त्वत्प्रियार्थमुदाहृतम् ।
न च तेऽविदितं किञ्चित्त्रिषु लोकेषु विद्यते ॥ १३.२५२.१३ ॥
Por eso hemos revelado este secreto para tu agrado. Nada en los tres mundos te es desconocido.
13.252.14
जन्म चैव प्रसूतिश्च यच्चान्यत्कारणं विभो ।
वयं तु बहुचापल्यादशक्ता गुह्यधारणे ॥ १३.२५२.१४ ॥
Oh poderoso, han sido dichos el nacimiento, el origen y cualquier otra causa. Pero por nuestra gran inconstancia no somos capaces de guardar el secreto.
13.252.15
ततः स्थिते त्वयि विभो लघुत्वात्प्रलपामहे ।
न हि किञ्चित्तदाश्चर्यं यन्न वेत्ति भवानिह ॥ १३.२५२.१५ ॥
Entonces, oh poderoso, mientras permaneces aquí, hablamos sin sentido por ligereza. No hay aquí maravilla alguna que tú no conozcas.
13.252.16
दिवि वा भुवि वा देव सर्वं हि विदितं तव ।
साधयाम वयं कृष्ण बुद्धिं पुष्टिमवाप्नुहि ॥ १३.२५२.१६ ॥
Ya sea en el cielo o en la tierra, oh dios, todo te es conocido. Oh Kṛṣṇa, cumplamos nuestra tarea; que obtengas sabiduría y fortaleza.
13.252.17
पुत्रस्ते सदृशस्तात विशिष्टो वा भविष्यति ।
महाप्रभावसंयुक्तो दीप्तिकीर्तिकरः प्रभुः ॥ १३.२५२.१७ ॥
Oh querido, tu hijo será igual a ti o aún más distinguido, dotado de gran poder, dador de esplendor y fama, un señor capaz.
13.252.18
ततः प्रणम्य देवेशं यादवं पुरुषोत्तमम् ।
प्रदक्षिणमुपावृत्य प्रजग्मुस्ते महर्षयः ॥ १३.२५२.१८ ॥
Entonces, habiéndose inclinado ante el señor de los dioses, el Yādava, el mejor de los hombres, y habiéndolo rodeado por la derecha, aquellos grandes sabios partieron.
13.252.19
सोयं नारायणः श्रीमन्दीप्त्या परमया युतः ।
व्रतं यथावत्तच्चीर्त्वा द्वारकां पुनरागमत् ॥ १३.२५२.१९ ॥
Aquel glorioso Nārāyaṇa, dotado de suprema resplandor, habiendo cumplido debidamente aquel voto, regresó de nuevo a Dvārakā.
13.252.20
पूर्णे च दशमे मासि पुत्रोऽस्य परमाद्भुतः ।
रुक्मिण्यां सम्मतो जज्ञे शूरो वंशधरः प्रभो ॥ १३.२५२.२० ॥
Cuando se completó el décimo mes, nació de Rukmiṇī su hijo, sumamente maravilloso, amado, heroico y sustentador del linaje, oh señor.
13.252.21
स कामः सर्वभूतानां सर्वभावगतो नृप ।
असुराणां सुराणां च चरत्यन्तर्गतः सदा ॥ १३.२५२.२१ ॥
Ese Kāma, oh rey, impregna a todos los seres y a todos los estados del ser; siempre se mueve morando en el interior de los asuras y de los dioses.
13.252.22
सोयं पुरुषशार्दूलो मेघवर्णश्चतुर्भुजः ।
संश्रितः पाण्डवान्प्रेम्णा भवन्तश्चैनमाश्रिताः ॥ १३.२५२.२२ ॥
Este tigre entre los hombres, de color de nube y cuatro brazos, ha acogido con amor a los Pāṇḍavas, y vosotros también os habéis acogido a él.
13.252.23
कीर्तिर्लक्ष्मीर्धृतिश्चैवक स्वर्गमार्गस्तथैव च ।
यत्रैष संस्थितस्तत्र देवो विष्णुस्त्रिविक्रमः ॥ १३.२५२.२३ ॥
La gloria, la fortuna, la firmeza y, asimismo, el camino al cielo están donde él permanece; allí está el dios Viṣṇu, el de los tres pasos.
13.252.24
सेन्द्रा देवास्त्रयस्त्रिंशदेष नात्र विचारणा ।
आदिदेवो महादेवः सर्वभूतप्रतिश्रयः ॥ १३.२५२.२४ ॥
Junto con Indra, los treinta y tres dioses — no hay duda en esto; él es el dios primordial, el gran dios, refugio de todos los seres.
13.252.25
अनादिनिधनोऽव्यक्तो महात्मा मधुसूदनः ।
अयं जातो महातेजाः सुराणामर्थसिद्धये ॥ १३.२५२.२५ ॥
Sin principio ni fin, no manifestado, el magnánimo Madhusūdana: este de gran esplendor ha nacido para cumplir el propósito de los dioses.
13.252.26
सुदुस्तरार्थतत्त्वस्य वक्ता कर्ता च माधवः ।
तव पार्थ जयः कृत्स्नस्तव कीर्तिस्तथाऽतुला ॥ १३.२५२.२६ ॥
Mādhava es quien enseña y quien realiza la verdad de los asuntos más difíciles. Oh hijo de Pṛthā, tuya es la victoria completa y tu fama, igualmente, sin par.
13.252.27
तवेयं पृथिवी देवी कृत्स्ना नारायणाश्रयात् ।
अयं नाथस्तवाचिन्त्यो यस्य नारायणो गतिः ॥ १३.२५२.२७ ॥
Gracias al refugio en Nārāyaṇa, toda la tierra, la diosa, es tuya. Este señor inconcebible es tuyo, cuyo refugio es Nārāyaṇa.
13.252.28
स भवांस्त्वमुपाध्वर्यू रणाग्नौ हुतवान्नृपान् ।
कृष्णस्रुवेण महता युगान्ताग्निसमेन वै ॥ १३.२५२.२८ ॥
Tú mismo, como sacerdote auxiliar, ofreciste en el fuego de la batalla a los reyes con el gran cucharón oscuro, igual al fuego del fin de una edad.
13.252.29
दुर्योधनश्च शोच्योसौ सपुत्रभ्रातृबान्धवः ।
कृतवान्योऽबुधः क्रोधाद्धरिगाण्डीविविग्रहम् ॥ १३.२५२.२९ ॥
Y también es digno de lástima Duryodhana, quien, con sus hijos, hermanos y parientes, por necedad y cólera, emprendió el conflicto contra Hari y el portador del Gāṇḍīva.
13.252.30
दैतेया दानवेन्द्राश्च महाकाया महाबलाः ।
चक्राग्नौ क्षयमापन्ना दावाग्नौ शलभा इव ॥ १३.२५२.३० ॥
Los hijos de Diti y los señores de los Dānavas, de cuerpos enormes y gran fuerza, perecieron en el fuego del disco, como polillas en un incendio forestal.
13.252.31
प्रतियोद्धुं न शक्यो हि मानुषैरेव संयुगे ।
विहीनैः पुरुषव्याघ्र सत्त्वशक्तिबलादिभिः ॥ १३.२५२.३१ ॥
Oh tigre entre los hombres, en verdad los hombres no pueden resistirles en la batalla, salvo que estén privados de vigor, poder, fuerza y demás.
13.252.32
जयो योगी युगान्ताभः सव्यसाची रणाग्रगः ।
तेजसा हतवान्सर्वं सुयोधनवलं नृप ॥ १३.२५२.३२ ॥
Oh rey, Jaya, el yogui resplandeciente como el fin de una era, el arquero diestro en ambas manos, el primero en la batalla, con su resplandor ha abatido todo el ejército de Suyodhana.
13.252.33
यत्तु गोवृषभाङ्केन मुनिभ्यः समुदाहृतम् ।
पुराणं हिमवत्पृष्ठे तन्मे निगदतः शृणु ॥ १३.२५२.३३ ॥
Escucha mientras relato la antigua historia que aquel cuyo emblema es el toro narró a los sabios en la espalda del Himālaya.
13.252.34
यावत्तस्य भवेत्पुष्टिस्तेजो जीप्तिः पराक्रमः ।
प्रभावः सन्नतिर्जन्म कृष्णे तत्त्रिगुणं विभो ॥ १३.२५२.३४ ॥
Oh poderoso, cuanto nutrimento, resplandor, brillo, valor, majestad, humildad y nacimiento él tiene, eso es triple en Kṛṣṇa.
13.252.35
कः शक्नोत्यन्यथा कर्तुं तद्यदि स्यात्तथा शृणु ।
यत्रः कृष्णो हि भगवांस्तत्र पुष्टिरनुत्तमा ॥ १३.२५२.३५ ॥
¿Quién puede hacerlo de otro modo? Si así es, escucha: donde está el bienaventurado Kṛṣṇa, allí está la nutrición suprema.
13.252.36
वयं त्विहाल्पमतयः परतन्त्राः सुविक्लबाः ।
ज्ञानपूर्वं प्रपन्नाः स्मो मृत्योः पन्थानमव्ययम् ॥ १३.२५२.३६ ॥
Nosotros aquí somos de escaso entendimiento, dependientes de otros, muy angustiados; con conocimiento hemos tomado refugio en el sendero imperecedero de la muerte.
13.252.37
भवांश्चाप्यार्जवपरः पूर्वं कृत्वा प्रतिश्रयम् ।
राजवृत्तं न लभते प्रतिज्ञापालने रतः ॥ १३.२५२.३७ ॥
Tú también, dedicado a la rectitud, habiendo hecho antes un compromiso, no alcanzas la conducta de un rey, pues estás absorto en cumplir tu voto.
13.252.38
अत्येवात्मवधं लोके राजंस्त्वं बहु मन्यसे ।
न हि प्रतिज्ञा या दत्ता तां प्रहातुमरिंदम ॥ १३.२५२.३८ ॥
¡Oh rey!, en el mundo tienes en gran estima incluso la autodestrucción. Oh vencedor de enemigos, no es correcto abandonar el voto que fue dado.
13.252.39
कालेनायं जनः सर्वो निहतो रणमूर्धनि ।
वयं च कालेन हताः कालो हि परमेश्वरः ॥ १३.२५२.३९ ॥
Por el tiempo toda esta gente fue muerta al frente de la batalla, y nosotros también hemos sido abatidos por el tiempo; el tiempo, en verdad, es el Señor supremo.
13.252.40
न हि कालेन कालज्ञः स्पृष्टः शोचितुमर्हसि ।
कालो लोहितरक्ताक्षः कृष्णो दण्डी सनातनः ॥ १३.२५२.४० ॥
Oh conocedor del tiempo, tocado por el tiempo, no deberías afligirte. El tiempo tiene ojos rojos como la sangre, es oscuro, empuña el bastón y es eterno.
13.252.41
तस्मात्कुन्तीसुत ज्ञातीन्नेह शोचितुमर्हसि ।
व्यपेतमन्युर्नित्यं त्वं भव कौरवनन्दन ॥ १३.२५२.४१ ॥
Por tanto, hijo de Kuntī, no debes afligirte aquí por tus parientes. Oh alegría de los Kurus, sé siempre libre de pesar y de ira.
13.252.42
माधवस्यास्य महात्म्यं श्रुतं यत्कथितं मया ।
तदेव तावत्पर्याप्तं सज्जनस्य निदर्शनम् ॥ १३.२५२.४२ ॥
Esta grandeza de Mādhava que yo he contado y tú has oído basta por ahora; es el ejemplo de un hombre bueno.
13.252.43
व्यासस्य वचनं श्रुत्वा नारदस्य च धीमतः ।
स्वयं चैव महाराज कृष्णस्यार्हतमस्य वै ॥ १३.२५२.४३ ॥
Habiendo escuchado las palabras de Vyāsa y del sabio Nārada, y, oh gran rey, habiendo conocido por sí mismo la dignidad de Kṛṣṇa.
13.252.44
प्रभावश्चर्षिपूगस्य कथितः सुमहान्मया ।
महेश्वरस्य संवादं शैलपुत्र्याश्च भारत ॥ १३.२५२.४४ ॥
He relatado el gran poder de la multitud de sabios, y, oh Bhārata, el diálogo de Maheśvara y de la hija de la montaña.
13.252.45
धारयिष्यति यश्चैनं महापुरुषसम्भवम् ।
शृणुयात्कथयेद्वा यः स श्रेयो लभते परम् ॥ १३.२५२.४५ ॥
Quien retenga esto, nacido del gran Puruṣa, o quien lo escuche o lo recite, obtiene el bien supremo.
13.252.46
भवितारश्च तस्याथ सर्वे कामा यथेप्सिताः ।
प्रेत्य स्वर्गं च लभते नरो नास्त्यत्र संशयः ॥ १३.२५२.४६ ॥
Para él todos los deseos anhelados se cumplirán, y tras la muerte el hombre alcanza el cielo; no hay duda en esto.
13.252.47
न्याय्यं श्रेयोभिकामेन प्रतिपत्तुं जनार्दनः ।
एष एवाक्षयो विप्रैः स्तुतो राजञ्जनार्दनः ॥ १३.२५२.४७ ॥
Es justo que quien desea el bien acoja a Janārdana; a este Janārdana imperecedero, oh rey, lo han alabado los brahmanes.
13.252.48
महेश्वरमुखोत्सृष्टा ये च धर्मगुणाः स्मृताः ।
ते त्वया मनसा धार्याः कुरुराज दिवानिशम् ॥ १३.२५२.४८ ॥
Las cualidades del dharma que se recuerdan como surgidas de la boca de Maheśvara, estas debes retenerlas en la mente día y noche, oh rey de los Kurus.
13.252.49
एवं ते वर्तमानस्य सम्यग्दण्डधरस्य च ।
प्रजापालनदक्षस्य स्वर्गलोको भविष्यति ॥ १३.२५२.४९ ॥
Así, para ti, que te conduces de este modo, que empuñas correctamente el cetro del castigo y eres diestro en proteger a tus súbditos, habrá un mundo celestial.
13.252.50
धर्मोणापि सदा राजन्प्रजा रक्षितुमर्हसि ।
यस्तस्य विपुलो दण्डः सम्यग्धर्मः स कीर्त्यते ॥ १३.२५२.५० ॥
Oh rey, siempre debes proteger a tus súbditos con dharma. Ese gran castigo es declarado dharma correcto.
13.252.51
य एष कथितो राजन्मया सज्जनसन्निधौ ।
शङ्करस्योमया सार्धं संवादो धर्मसंहितः ॥ १३.२५२.५१ ॥
Oh rey, esto que he contado en presencia de hombres virtuosos es el diálogo de Śaṅkara con Umā, cargado de dharma.
13.252.52
श्रुत्वा वा श्रोतुकामो वाऽप्यर्चयेद्वृषभध्वजम् ।
विशुद्धेनेह भावेन य इच्छेद्भूतिमात्मनः ॥ १३.२५२.५२ ॥
Quien lo haya escuchado, o desee escucharlo, adore al de estandarte de toro; quien desee prosperidad para sí mismo, hágalo aquí con pura disposición.
13.252.53
एष तस्यानवद्यस्य नारदस्य महात्मनः ।
संदेशो देवपूजार्थं तं तथा कुरु पाण्डव ॥ १३.२५२.५३ ॥
Este es el mensaje de aquel Nārada irreprochable y magnánimo, para la adoración de los dioses. Oh Pāṇḍava, hazlo tal cual.
13.252.54
एतदत्यद्भुतं वृत्तं पुण्ये हि भवति प्रभो ।
वासुदेवस्य कौन्तेय स्थाणोश्चैव स्वभावजम् ॥ १३.२५२.५४ ॥
Oh señor, este acontecimiento sumamente maravilloso sucede en un lugar sagrado, Oh hijo de Kuntī, surgido de la misma naturaleza de Vāsudeva y de Sthāṇu (Śiva).
13.252.55
दशवर्शसहस्राणि बदर्यामेष शाश्वतः ।
तपश्चचार विपुलं सह गाण्डीवधन्वना ॥ १३.२५२.५५ ॥
Durante diez mil años, este eterno, junto con el arquero del Gāṇḍīva, practicó una gran austeridad en Badarī.
13.252.56
त्रियुगौ पुण्डरीकाक्षौ वासुदेवधनंजयौ ।
विदितौ नारदादेतौ मम व्यासाच्च पार्थिव ॥ १३.२५२.५६ ॥
Oh rey, estos dos son Vāsudeva y Dhanaṃjaya, los de ojos de loto de tres edades; esto lo supe por Nārada y por Vyāsa.
13.252.57
बाल एव महाबाहुश्चकार कदनं महत् ।
कंसस्य पुण्डरीकाक्षो ज्ञातित्रामार्थकारणात् ॥ १३.२५२.५७ ॥
Aun siendo niño, el de amplios brazos y ojos de loto causó una gran matanza a Kaṃsa, para proteger a sus parientes.
13.252.58
कर्मणामस्य कौन्तेय नान्तं सङ्ख्यातुमुत्सहे ।
शाश्वतस्य पुराणस्य पुरुषस्य युधिष्ठिर ॥ १३.२५२.५८ ॥
Oh hijo de Kuntī, oh Yudhiṣṭhira, no me atrevo a contar el fin de las acciones de este Ser eterno y antiguo.
13.252.59
ध्रुवं श्रेयः परं तात भविष्यति तवोत्तमम् ।
यस्य ते पुरुषव्याघ्रः सखा चायं जनार्दनः ॥ १३.२५२.५९ ॥
Querido hijo, sin duda te llegará el supremo y más alto bien, pues Janārdana, tigre entre los hombres, es tu amigo.
13.252.60
दुर्योधनं तु शोचामि प्रेत्य लोकेऽपि दुर्मतिम् ।
यत्कृते पृथिवी सर्वा विनष्टा सहयद्विपा ॥ १३.२५२.६० ॥
Pero lamento a Duryodhana, de mente perversa, incluso en el otro mundo, por cuya causa toda la tierra fue destruida junto con elefantes y caballos.
13.252.61
दुर्योधनापराधेन कर्णस्य शकुनेस्तथा ।
दुःशासनवतुर्थानां कुरवो निधनं गताः ॥ १३.२५२.६१ ॥
Por la culpa de Duryodhana, de Karṇa y de Śakuni, y de Duḥśāsana y del cuarto, los Kurus hallaron la destrucción.
13.252.62
एवं सम्भाषमाणे तु गाङ्गेये पुरुषर्षभे ।
तूष्णीं बभूव कौरव्यो मध्ये तेषां महात्मनाम् ॥ १३.२५२.६२ ॥
Mientras el hijo de Gaṅgā, toro entre los hombres, hablaba así, el descendiente de los Kuru guardó silencio en medio de aquellas grandes almas.
13.252.63
तच्छ्रुत्वा विस्मयं जग्मुर्धृतराष्ट्रादयो नृपाः ।
सम्पूज्य मनसा कृष्णं सर्वे प्राञ्जलयऽभवन् ॥ १३.२५२.६३ ॥
Al oír aquello, Dhṛtarāṣṭra y los demás reyes se llenaron de asombro; honrando a Kṛṣṇa en su corazón, todos se pusieron de pie con las palmas juntas.
13.252.64
ऋषयश्चापि ते सर्वे नारदप्रमुखास्तदा ।
प्रतिगृह्याभ्यनन्दन्त तद्वाक्यं प्रतिपूज्य च ॥ १३.२५२.६४ ॥
Todos aquellos sabios, encabezados por Nārada, también recibieron aquel discurso, lo honraron y se regocijaron.
13.252.65
इत्येतदखिलं सर्वैः पाण्डवो भ्रातृभिः सह ।
श्रुतवान्सुमहाश्चर्यं पुण्यं भीष्मानुशासनम् ॥ १३.२५२.६५ ॥
Así, el Pāṇḍava, junto con todos sus hermanos, escuchó por completo aquella enseñanza de Bhīṣma, sumamente admirable y sagrada.
13.252.66
युधिष्ठिरस्तु गाङ्गेयं विश्रान्तं भूरिदक्षिणम् ।
पुनरेव महाबुद्धिः पर्यपृच्छन्महीपतिः ॥ १३.२५२.६६ ॥
Entonces Yudhiṣṭhira, el soberano de gran intelecto, volvió a preguntar al hijo de Gaṅgā, que descansaba, rico en sabiduría.