ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.252
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.252.1
अथ व्योम्नि महाञ्शब्दः सविद्युत्स्तनयित्नुमान् ।
मेघैश्च गगनं नीलं संरुद्धमभवद्धनैः ॥ १३.२५२.१ ॥
ಆಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಶಬ್ದವಾಯಿತು, ಮಿಂಚು ಮತ್ತು ಗುಡುಗಿನೊಂದಿಗೆ; ನೀಲ ಆಕಾಶವು ದಟ್ಟ ಮೇಘಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಯಿತು.
13.252.2
प्रावृषीव च पर्जन्यो ववृषे निर्मलं पयः ।
तमश्वैवाभवद्धोरं दिशश्च न चकाशिरे ॥ १३.२५२.२ ॥
ಮಳೆಗಾಲದಂತೆ ಮೇಘವು ನಿರ್ಮಲ ಜಲವನ್ನು ಸುರಿಸಿತು; ಆ ಕತ್ತಲೆ ಭಯಂಕರವಾಯಿತು, ದಿಕ್ಕುಗಳು ಬೆಳಗಲಿಲ್ಲ.
13.252.3
ततो देवगिरौ तस्मिन्रम्ये पुण्ये सनातने ।
न शर्वं भूतसङ्घं वा ददृशुर्मनयस्तदा ॥ १३.२५२.३ ॥
ಆಗ ಆ ರಮ್ಯ, ಪುಣ್ಯ, ಸನಾತನ ದೇವಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು ಶರ್ವನನ್ನೂ ಭೂತಗಣಗಳನ್ನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
13.252.4
व्यभ्रं च गगनं सद्यः क्षणेन समपद्यत ।
तीर्थयात्रां ततो विप्रा जग्मुश्चान्ये यथागतम् ॥ १३.२५२.४ ॥
ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶವು ತಕ್ಷಣವೇ ಮೋಡರಹಿತವಾಯಿತು. ಆಗ ವಿಪ್ರರು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದರು, ಇತರರು ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.
13.252.5
तदद्भुतमचिन्त्यं च दृष्ट्वा ते विस्मिताऽभवन् ।
शङ्करस्योमया सार्धं संवादं त्वत्कथाश्रयम् ॥ १३.२५२.५ ॥
ಆ ಅದ್ಭುತ ಮತ್ತು ಅಚಿಂತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ಅವರು ವಿಸ್ಮಿತರಾದರು. ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಶಂಕರನ ಆ ಸಂವಾದವು ನಿಮ್ಮ ಕಥೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿದೆ.
13.252.6
स भवान्पुरुषव्याघ्र ब्रह्मभूतः सनातनः ।
यदर्थमनुशिष्टा स्मो गिरिपृष्ठे महात्मना ॥ १३.२५२.६ ॥
ನೀವೇ, ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ಸನಾತನ ಬ್ರಹ್ಮಭೂತರು; ಯಾರ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಮಹಾತ್ಮರು ಪರ್ವತ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದರೋ ಅವರೇ ನೀವು.
13.252.7
द्वितीयं त्वद्भुतमिदं त्वत्तेजःकृतमद्य वै ।
दृष्ट्वा च विस्मिताः कृष्ण सा च नः स्मृतिरागता ॥ १३.२५२.७ ॥
ಕೃಷ್ಣ, ಇಂದು ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಉಂಟಾದ ಈ ಎರಡನೆಯ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನೋಡಿ ನಾವು ವಿಸ್ಮಿತರಾದೆವು; ಆಗ ಆ ಸ್ಮೃತಿ ನಮಗೆ ಮರಳಿತು.
13.252.8
एतत्ते देवदेवस्य माहात्म्यं कथितं प्रभो ।
कपर्दिनो गिरीशस्य महाबाहो जनार्दन ॥ १३.२५२.८ ॥
ಪ್ರಭು, ದೇವದೇವನ ಈ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಯಿತು; ಜಟಾಧಾರಿ, ಗಿರೀಶನ ಈ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ ಜನಾರ್ದನ.
13.252.9
इत्युक्ताः स तदा कृष्णस्तपोवननिवासिभिः ।
मानयामास तान्सर्वानृषीन्देवकिनन्दनः ॥ १३.२५२.९ ॥
ತಪೋವನ ನಿವಾಸಿಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ದೇವಕೀನಂದನ ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಎಲ್ಲ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು.
13.252.10
अथर्षयः सम्प्रहृष्टाः पुनस्ते कृष्ममब्रुवन् ।
पुनःपुनर्दर्शयास्मान्सदैव मधुसूदन ॥ १३.२५२.१० ॥
ಆಗ ಅತ್ಯಂತ ಹರ್ಷಗೊಂಡ ಆ ಋಷಿಗಳು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದರು: ಮಧುಸೂದನ, ನಮಗೆ ನೀನು ಸದಾ ಪುನಃ ಪುನಃ ದರ್ಶನ ನೀಡು.
13.252.11
न हि नः सा रति स्वर्गे या च त्वद्दर्शने विभो ।
तदृतं च महाबाहो यदाह भगवान्भवः ॥ १३.२५२.११ ॥
ವಿಭೋ, ನಿನ್ನ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿರುವ ಆ ಆನಂದ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ನಮಗಿಲ್ಲ; ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಭಗವಾನ್ ಭವ ಹೇಳಿದ್ದು ಸತ್ಯವೇ.
13.252.12
एतत्ते सर्वमाख्यातं रहस्यमरिकर्शन ।
त्वमेव ह्यर्ततत्त्वज्ञः पृष्टोऽस्मान्पृच्छसे यदा ॥ १३.२५२.१२ ॥
ಅರಿಕರ್ಶನ, ಈ ರಹಸ್ಯವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಲಾಯಿತು; ನೀನೇ ಸತ್ಯತತ್ತ್ವವನ್ನು ಬಲ್ಲವನು, ಆದರೂ ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವೆ.
13.252.13
तदस्माभिरिदं गुह्यं त्वत्प्रियार्थमुदाहृतम् ।
न च तेऽविदितं किञ्चित्त्रिषु लोकेषु विद्यते ॥ १३.२५२.१३ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯದಿರುವುದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.
13.252.14
जन्म चैव प्रसूतिश्च यच्चान्यत्कारणं विभो ।
वयं तु बहुचापल्यादशक्ता गुह्यधारणे ॥ १३.२५२.१४ ॥
ಓ ವಿಭು, ಜನ್ಮ, ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾರಣಗಳೂ (ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ). ಆದರೆ ಅತಿಯಾದ ಚಂಚಲತೆಯಿಂದ ನಾವು ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಅಶಕ್ತರು.
13.252.15
ततः स्थिते त्वयि विभो लघुत्वात्प्रलपामहे ।
न हि किञ्चित्तदाश्चर्यं यन्न वेत्ति भवानिह ॥ १३.२५२.१५ ॥
ಆಗ ಓ ವಿಭು, ನೀವು ಇಲ್ಲಿರುವಾಗ ನಾವು ಚಂಚಲತೆಯಿಂದ ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯದ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.
13.252.16
दिवि वा भुवि वा देव सर्वं हि विदितं तव ।
साधयाम वयं कृष्ण बुद्धिं पुष्टिमवाप्नुहि ॥ १३.२५२.१६ ॥
ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಾಗಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಾಗಲಿ, ಓ ದೇವ, ಎಲ್ಲವೂ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಓ ಕೃಷ್ಣ, ನಾವು (ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು) ಸಾಧಿಸೋಣ; ನೀವು ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಟಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಿರಿ.
13.252.17
पुत्रस्ते सदृशस्तात विशिष्टो वा भविष्यति ।
महाप्रभावसंयुक्तो दीप्तिकीर्तिकरः प्रभुः ॥ १३.२५२.१७ ॥
ಓ ತಾತ, ನಿನ್ನ ಮಗ ನಿನಗೆ ಸಮನಾಗಿ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ ಇರುವನು; ಮಹಾ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ತರುವವನು, ಸಮರ್ಥ ಪ್ರಭು.
13.252.18
ततः प्रणम्य देवेशं यादवं पुरुषोत्तमम् ।
प्रदक्षिणमुपावृत्य प्रजग्मुस्ते महर्षयः ॥ १३.२५२.१८ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯ, ಯಾದವ, ಪುರುಷೋತ್ತಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಹೊರಟುಹೋದರು.
13.252.19
सोयं नारायणः श्रीमन्दीप्त्या परमया युतः ।
व्रतं यथावत्तच्चीर्त्वा द्वारकां पुनरागमत् ॥ १३.२५२.१९ ॥
ಆ ಶ್ರೀಮಂತ ನಾರಾಯಣನು, ಪರಮ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ, ಆ ವ್ರತವನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿ ಪೂರೈಸಿ ಮತ್ತೆ ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಬಂದನು.
13.252.20
पूर्णे च दशमे मासि पुत्रोऽस्य परमाद्भुतः ।
रुक्मिण्यां सम्मतो जज्ञे शूरो वंशधरः प्रभो ॥ १३.२५२.२० ॥
ಹತ್ತನೇ ತಿಂಗಳು ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ, ರುಕ್ಮಿಣಿಯಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಪರಮ ಅದ್ಭುತನೂ, ಪ್ರಿಯನೂ, ಶೂರನೂ, ವಂಶಧರನೂ ಆದ ಮಗ ಹುಟ್ಟಿದನು, ಓ ಪ್ರಭುವೇ.
13.252.21
स कामः सर्वभूतानां सर्वभावगतो नृप ।
असुराणां सुराणां च चरत्यन्तर्गतः सदा ॥ १३.२५२.२१ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಕಾಮನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ಭಾವಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವನು; ಅವನು ಅಸುರರ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಒಳಗೆ ಸದಾ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.252.22
सोयं पुरुषशार्दूलो मेघवर्णश्चतुर्भुजः ।
संश्रितः पाण्डवान्प्रेम्णा भवन्तश्चैनमाश्रिताः ॥ १३.२५२.२२ ॥
ಈ ಪುರುಷಶಾರ್ದೂಲನು, ಮೇಘವರ್ಣನು, ಚತುರ್ಭುಜನು ಪಾಂಡವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದಾನೆ; ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಇವನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದೀರಿ.
13.252.23
कीर्तिर्लक्ष्मीर्धृतिश्चैवक स्वर्गमार्गस्तथैव च ।
यत्रैष संस्थितस्तत्र देवो विष्णुस्त्रिविक्रमः ॥ १३.२५२.२३ ॥
ಕೀರ್ತಿ, ಲಕ್ಷ್ಮಿ, ಧೃತಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವರ್ಗಮಾರ್ಗವೂ ಇವನು ನೆಲೆಸಿರುವಲ್ಲೇ ಇದೆ; ಅಲ್ಲಿಯೇ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ ದೇವ ವಿಷ್ಣುವಿದ್ದಾನೆ.
13.252.24
सेन्द्रा देवास्त्रयस्त्रिंशदेष नात्र विचारणा ।
आदिदेवो महादेवः सर्वभूतप्रतिश्रयः ॥ १३.२५२.२४ ॥
ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಮೂವತ್ತಮೂರು ದೇವತೆಗಳು — ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ; ಅವನು ಆದಿದೇವ, ಮಹಾದೇವ, ಸರ್ವ ಜೀವಿಗಳ ಆಶ್ರಯ.
13.252.25
अनादिनिधनोऽव्यक्तो महात्मा मधुसूदनः ।
अयं जातो महातेजाः सुराणामर्थसिद्धये ॥ १३.२५२.२५ ॥
ಆದಿ-ಅಂತ್ಯರಹಿತ, ಅವ್ಯಕ್ತ, ಮಹಾತ್ಮ ಮಧುಸೂದನ. ಈ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ದೇವತೆಗಳ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಜನಿಸಿದ್ದಾನೆ.
13.252.26
सुदुस्तरार्थतत्त्वस्य वक्ता कर्ता च माधवः ।
तव पार्थ जयः कृत्स्नस्तव कीर्तिस्तथाऽतुला ॥ १३.२५२.२६ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ತತ್ತ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ಹೇಳುವವನೂ ಮಾಡುವವನೂ ಮಾಧವನೇ. ಪಾರ್ಥ, ನಿನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಯವೂ ಅತುಲ ಕೀರ್ತಿಯೂ ಇದೆ.
13.252.27
तवेयं पृथिवी देवी कृत्स्ना नारायणाश्रयात् ।
अयं नाथस्तवाचिन्त्यो यस्य नारायणो गतिः ॥ १३.२५२.२७ ॥
ಈ ಸಮಸ್ತ ಭೂದೇವಿ ನಾರಾಯಣನ ಆಶ್ರಯದಿಂದ ನಿನ್ನದೇ. ನಿನಗೆ ಈ ಅಚಿಂತ್ಯ ಒಡೆಯನಿದ್ದಾನೆ; ಅವನಿಗೆ ನಾರಾಯಣನೇ ಗತಿ.
13.252.28
स भवांस्त्वमुपाध्वर्यू रणाग्नौ हुतवान्नृपान् ।
कृष्णस्रुवेण महता युगान्ताग्निसमेन वै ॥ १३.२५२.२८ ॥
ಆ ನೀನೇ ಉಪಾಧ್ವರ್ಯುವಾಗಿ ಯುದ್ಧಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜರನ್ನು ಆಹುತಿ ಮಾಡಿದೆ — ಯುಗಾಂತಾಗ್ನಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಮಹಾ ಕೃಷ್ಣ ಸ್ರುವದಿಂದ.
13.252.29
दुर्योधनश्च शोच्योसौ सपुत्रभ्रातृबान्धवः ।
कृतवान्योऽबुधः क्रोधाद्धरिगाण्डीविविग्रहम् ॥ १३.२५२.२९ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನೂ ಮರುಕಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನು. ಮಕ್ಕಳು, ಸಹೋದರರು, ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವಿವೇಕದಿಂದ ಕೋಪದಿಂದ ಹರಿ ಮತ್ತು ಗಾಂಡೀವಿಯೊಂದಿಗೆ ಕಲಹ ಮಾಡಿದನು.
13.252.30
दैतेया दानवेन्द्राश्च महाकाया महाबलाः ।
चक्राग्नौ क्षयमापन्ना दावाग्नौ शलभा इव ॥ १३.२५२.३० ॥
ದೊಡ್ಡ ದೇಹ ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲವುಳ್ಳ ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ದಾನವೇಂದ್ರರು ಚಕ್ರದ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಚಿಟ್ಟೆಗಳಂತೆ ನಾಶವಾದರು.
13.252.31
प्रतियोद्धुं न शक्यो हि मानुषैरेव संयुगे ।
विहीनैः पुरुषव्याघ्र सत्त्वशक्तिबलादिभिः ॥ १३.२५२.३१ ॥
ಓ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ, ಸತ್ತ್ವ, ಶಕ್ತಿ, ಬಲ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರಾಗಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
13.252.32
जयो योगी युगान्ताभः सव्यसाची रणाग्रगः ।
तेजसा हतवान्सर्वं सुयोधनवलं नृप ॥ १३.२५२.३२ ॥
ಅರಸನೇ, ಯುಗಾಂತದ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ, ಸವ್ಯಸಾಚಿಯಾದ, ರಣಾಗ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿರುವ ಯೋಗಿ ಜಯನು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸುಯೋಧನನ ಸಮಸ್ತ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.
13.252.33
यत्तु गोवृषभाङ्केन मुनिभ्यः समुदाहृतम् ।
पुराणं हिमवत्पृष्ठे तन्मे निगदतः शृणु ॥ १३.२५२.३३ ॥
ವೃಷಭಧ್ವಜನು (ಶಿವನು) ಹಿಮವತ್ ಪರ್ವತದ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಆ ಪುರಾಣವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವಾಗ ಕೇಳು.
13.252.34
यावत्तस्य भवेत्पुष्टिस्तेजो जीप्तिः पराक्रमः ।
प्रभावः सन्नतिर्जन्म कृष्णे तत्त्रिगुणं विभो ॥ १३.२५२.३४ ॥
ಓ ವಿಭೋ, ಅವನ ಪುಷ್ಟಿ, ತೇಜಸ್ಸು, ಕಾಂತಿ, ಪರಾಕ್ರಮ, ಪ್ರಭಾವ, ವಿನಯ, ಜನ್ಮ ಎಷ್ಟಿರುವುದೋ, ಅವೆಲ್ಲವೂ ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಮೂರು ಪಟ್ಟು ಇವೆ.
13.252.35
कः शक्नोत्यन्यथा कर्तुं तद्यदि स्यात्तथा शृणु ।
यत्रः कृष्णो हि भगवांस्तत्र पुष्टिरनुत्तमा ॥ १३.२५२.३५ ॥
ಅದನ್ನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಾಡಲು ಯಾರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಅದು ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದರೆ ಕೇಳು: ಭಗವಾನ್ ಕೃಷ್ಣನು ಎಲ್ಲಿ ಇರುವನೋ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅನುಪಮ ಪುಷ್ಟಿ ಇರುತ್ತದೆ.
13.252.36
वयं त्विहाल्पमतयः परतन्त्राः सुविक्लबाः ।
ज्ञानपूर्वं प्रपन्नाः स्मो मृत्योः पन्थानमव्ययम् ॥ १३.२५२.३६ ॥
ನಾವಿಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವರು, ಪರತಂತ್ರರು, ಬಹಳ ಕಳವಳಗೊಂಡವರು; ಜ್ಞಾನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಾವು ಮೃತ್ಯುವಿನ ಅವ್ಯಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಶರಣಾಗಿದ್ದೇವೆ.
13.252.37
भवांश्चाप्यार्जवपरः पूर्वं कृत्वा प्रतिश्रयम् ।
राजवृत्तं न लभते प्रतिज्ञापालने रतः ॥ १३.२५२.३७ ॥
ನೀವೂ ಋಜುತ್ವದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ, ಮೊದಲು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿ, ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವುದರಿಂದ ರಾಜಧರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ.
13.252.38
अत्येवात्मवधं लोके राजंस्त्वं बहु मन्यसे ।
न हि प्रतिज्ञा या दत्ता तां प्रहातुमरिंदम ॥ १३.२५२.३८ ॥
ರಾಜನೇ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವಧೆಯನ್ನೂ ನೀನು ಬಹಳ ಮಾನ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ. ಶತ್ರುದಮನನೇ, ಕೊಟ್ಟ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ.
13.252.39
कालेनायं जनः सर्वो निहतो रणमूर्धनि ।
वयं च कालेन हताः कालो हि परमेश्वरः ॥ १३.२५२.३९ ॥
ಕಾಲದಿಂದ ಈ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ರಣರಂಗದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹತರಾದರು; ನಾವೂ ಕಾಲದಿಂದ ಹತರಾದೆವು; ಕಾಲವೇ ಪರಮೇಶ್ವರ.
13.252.40
न हि कालेन कालज्ञः स्पृष्टः शोचितुमर्हसि ।
कालो लोहितरक्ताक्षः कृष्णो दण्डी सनातनः ॥ १३.२५२.४० ॥
ಕಾಲವನ್ನು ಬಲ್ಲವನೇ, ಕಾಲದಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿತನಾದ ನೀನು ಶೋಕಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಕಾಲನು ರಕ್ತವರ್ಣದ ಕಣ್ಣುಳ್ಳವನು, ಕಪ್ಪಾದವನು, ದಂಡಧಾರಿ, ಸನಾತನನು.
13.252.41
तस्मात्कुन्तीसुत ज्ञातीन्नेह शोचितुमर्हसि ।
व्यपेतमन्युर्नित्यं त्वं भव कौरवनन्दन ॥ १३.२५२.४१ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಕುಂತೀಪುತ್ರನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಬಂಧುಗಳಿಗಾಗಿ ನೀನು ಶೋಕಿಸುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಕೌರವರ ಆನಂದನೇ, ನೀನು ಸದಾ ದುಃಖಕೋಪರಹಿತನಾಗಿರು.
13.252.42
माधवस्यास्य महात्म्यं श्रुतं यत्कथितं मया ।
तदेव तावत्पर्याप्तं सज्जनस्य निदर्शनम् ॥ १३.२५२.४२ ॥
ನಾನು ಹೇಳಿದ, ನೀನು ಕೇಳಿದ ಈ ಮಾಧವನ ಮಹಿಮೆಯೇ ಸಾಕು; ಇದು ಸಜ್ಜನನಿಗೆ ನಿದರ್ಶನ.
13.252.43
व्यासस्य वचनं श्रुत्वा नारदस्य च धीमतः ।
स्वयं चैव महाराज कृष्णस्यार्हतमस्य वै ॥ १३.२५२.४३ ॥
ವ್ಯಾಸರ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ಬುದ್ಧಿವಂತ ನಾರದರ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ಕೇಳಿ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಕೃಷ್ಣನ ಈ ಯೋಗ್ಯತೆಯನ್ನು ತಾನೇ ಅರಿತು.
13.252.44
प्रभावश्चर्षिपूगस्य कथितः सुमहान्मया ।
महेश्वरस्य संवादं शैलपुत्र्याश्च भारत ॥ १३.२५२.४४ ॥
ಋಷಿಗಣದ ಮಹಾ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳಿದೆ; ಭಾರತ, ಮಹೇಶ್ವರ ಮತ್ತು ಶೈಲಪುತ್ರಿಯ (ಪಾರ್ವತಿಯ) ಸಂವಾದವನ್ನೂ.
13.252.45
धारयिष्यति यश्चैनं महापुरुषसम्भवम् ।
शृणुयात्कथयेद्वा यः स श्रेयो लभते परम् ॥ १३.२५२.४५ ॥
ಮಹಾಪುರುಷನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಇದನ್ನು ಯಾರು ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅಥವಾ ಹೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
13.252.46
भवितारश्च तस्याथ सर्वे कामा यथेप्सिताः ।
प्रेत्य स्वर्गं च लभते नरो नास्त्यत्र संशयः ॥ १३.२५२.४६ ॥
ಅವನಿಗೆ ಬಯಸಿದ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮನೆಗಳೂ ಈಡೇರುತ್ತವೆ; ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
13.252.47
न्याय्यं श्रेयोभिकामेन प्रतिपत्तुं जनार्दनः ।
एष एवाक्षयो विप्रैः स्तुतो राजञ्जनार्दनः ॥ १३.२५२.४७ ॥
ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುವುದು ನ್ಯಾಯ; ಈ ಅಕ್ಷಯನಾದ ಜನಾರ್ದನನನ್ನೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸ್ತುತಿಸಿದ್ದಾರೆ, ರಾಜನೇ, ಜನಾರ್ದನನನ್ನು.
13.252.48
महेश्वरमुखोत्सृष्टा ये च धर्मगुणाः स्मृताः ।
ते त्वया मनसा धार्याः कुरुराज दिवानिशम् ॥ १३.२५२.४८ ॥
ಮಹೇಶ್ವರನ ಮುಖದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ, ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಧರ್ಮಗುಣಗಳನ್ನು, ಕುರುರಾಜನೇ, ನೀನು ಹಗಲಿರುಳೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧರಿಸಬೇಕು.
13.252.49
एवं ते वर्तमानस्य सम्यग्दण्डधरस्य च ।
प्रजापालनदक्षस्य स्वर्गलोको भविष्यति ॥ १३.२५२.४९ ॥
ಹೀಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ದಂಡವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಧರಿಸಿ, ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ದಕ್ಷನಾದ ನಿನಗೆ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕ ದೊರೆಯುವುದು.
13.252.50
धर्मोणापि सदा राजन्प्रजा रक्षितुमर्हसि ।
यस्तस्य विपुलो दण्डः सम्यग्धर्मः स कीर्त्यते ॥ १३.२५२.५० ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಧರ್ಮದಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಅದರ ಮಹಾ ದಂಡವೇ ಸಮ್ಯಕ್ ಧರ್ಮ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.
13.252.51
य एष कथितो राजन्मया सज्जनसन्निधौ ।
शङ्करस्योमया सार्धं संवादो धर्मसंहितः ॥ १३.२५२.५१ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಸಜ್ಜನರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೇಳಿದ ಇದು ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಶಂಕರನ ಧರ್ಮಸಂಯುಕ್ತ ಸಂವಾದ.
13.252.52
श्रुत्वा वा श्रोतुकामो वाऽप्यर्चयेद्वृषभध्वजम् ।
विशुद्धेनेह भावेन य इच्छेद्भूतिमात्मनः ॥ १३.२५२.५२ ॥
ಕೇಳಿದವನಾಗಲಿ, ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವನಾಗಲಿ ವೃಷಭಧ್ವಜನನ್ನು ಪೂಜಿಸಲಿ; ತನ್ನ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಇಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧ ಭಾವದಿಂದ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿ.
13.252.53
एष तस्यानवद्यस्य नारदस्य महात्मनः ।
संदेशो देवपूजार्थं तं तथा कुरु पाण्डव ॥ १३.२५२.५३ ॥
ಇದು ಆ ನಿರ್ದೋಷ ಮಹಾತ್ಮ ನಾರದನ ಸಂದೇಶ; ದೇವಪೂಜೆಗಾಗಿ ಇರುವುದು. ಓ ಪಾಂಡವನೇ, ಅದನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡು.
13.252.54
एतदत्यद्भुतं वृत्तं पुण्ये हि भवति प्रभो ।
वासुदेवस्य कौन्तेय स्थाणोश्चैव स्वभावजम् ॥ १३.२५२.५४ ॥
ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಈ ಅತ್ಯದ್ಭುತ ವೃತ್ತಾಂತ ಪುಣ್ಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಓ ಕೌಂತೇಯ, ಇದು ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಸ್ಥಾಣು (ಶಿವ) ಇಬ್ಬರ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದುದು.
13.252.55
दशवर्शसहस्राणि बदर्यामेष शाश्वतः ।
तपश्चचार विपुलं सह गाण्डीवधन्वना ॥ १३.२५२.५५ ॥
ಈ ಶಾಶ್ವತನು ಬದರಿಯಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಗಾಂಡೀವ ಧನುಸ್ಸುಧಾರಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಹಾ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
13.252.56
त्रियुगौ पुण्डरीकाक्षौ वासुदेवधनंजयौ ।
विदितौ नारदादेतौ मम व्यासाच्च पार्थिव ॥ १३.२५२.५६ ॥
ಅರಸನೇ, ಈ ಇಬ್ಬರೂ ತ್ರಿಯುಗರು, ಕಮಲನಯನ ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯರು; ಇದನ್ನು ನಾರದ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಸರಿಂದ ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ.
13.252.57
बाल एव महाबाहुश्चकार कदनं महत् ।
कंसस्य पुण्डरीकाक्षो ज्ञातित्रामार्थकारणात् ॥ १३.२५२.५७ ॥
ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಆ ಮಹಾಬಾಹು ಕಮಲನಯನನು ಬಂಧುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಕಂಸನ ಮಹಾ ಸಂಹಾರ ಮಾಡಿದನು.
13.252.58
कर्मणामस्य कौन्तेय नान्तं सङ्ख्यातुमुत्सहे ।
शाश्वतस्य पुराणस्य पुरुषस्य युधिष्ठिर ॥ १३.२५२.५८ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಈ ಶಾಶ್ವತ ಪುರಾತನ ಪುರುಷನ ಕರ್ಮಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಎಣಿಸಲು ನಾನು ಸಮರ್ಥನಲ್ಲ.
13.252.59
ध्रुवं श्रेयः परं तात भविष्यति तवोत्तमम् ।
यस्य ते पुरुषव्याघ्रः सखा चायं जनार्दनः ॥ १३.२५२.५९ ॥
ಮಗನೇ, ನಿನಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಉಂಟಾಗುವುದು; ಏಕೆಂದರೆ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನಾದ ಈ ಜನಾರ್ದನನು ನಿನ್ನ ಮಿತ್ರನು.
13.252.60
दुर्योधनं तु शोचामि प्रेत्य लोकेऽपि दुर्मतिम् ।
यत्कृते पृथिवी सर्वा विनष्टा सहयद्विपा ॥ १३.२५२.६० ॥
ಆದರೆ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗಾಗಿ ನಾನು ಶೋಕಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವನ ಕಾರಣದಿಂದ ಆನೆ-ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಡೀ ಭೂಮಿ ನಾಶವಾಯಿತು.
13.252.61
दुर्योधनापराधेन कर्णस्य शकुनेस्तथा ।
दुःशासनवतुर्थानां कुरवो निधनं गताः ॥ १३.२५२.६१ ॥
ದುರ್ಯೋಧನನ ಅಪರಾಧದಿಂದ, ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಶಕುನಿಯ ಅಪರಾಧದಿಂದ, ದುಃಶಾಸನ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೆಯವನ ಕಾರಣದಿಂದ ಕುರುಗಳು ನಾಶವಾದರು.
13.252.62
एवं सम्भाषमाणे तु गाङ्गेये पुरुषर्षभे ।
तूष्णीं बभूव कौरव्यो मध्ये तेषां महात्मनाम् ॥ १३.२५२.६२ ॥
ಹೀಗೆ ಗಾಂಗೇಯ, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ ಭೀಷ್ಮರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ಮಹಾತ್ಮರ ನಡುವೆ ಕೌರವನು ಮೌನವಾದನು.
13.252.63
तच्छ्रुत्वा विस्मयं जग्मुर्धृतराष्ट्रादयो नृपाः ।
सम्पूज्य मनसा कृष्णं सर्वे प्राञ्जलयऽभवन् ॥ १३.२५२.६३ ॥
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಮುಂತಾದ ರಾಜರು ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡರು; ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕೈಮುಗಿದರು.
13.252.64
ऋषयश्चापि ते सर्वे नारदप्रमुखास्तदा ।
प्रतिगृह्याभ्यनन्दन्त तद्वाक्यं प्रतिपूज्य च ॥ १३.२५२.६४ ॥
ನಾರದರೇ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳೂ ಆ ಮಾತನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಗೌರವಿಸಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
13.252.65
इत्येतदखिलं सर्वैः पाण्डवो भ्रातृभिः सह ।
श्रुतवान्सुमहाश्चर्यं पुण्यं भीष्मानुशासनम् ॥ १३.२५२.६५ ॥
ಹೀಗೆ ಪಾಂಡವನು ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯದ್ಭುತವಾದ, ಪುಣ್ಯಕರವಾದ ಭೀಷ್ಮರ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳಿದನು.
13.252.66
युधिष्ठिरस्तु गाङ्गेयं विश्रान्तं भूरिदक्षिणम् ।
पुनरेव महाबुद्धिः पर्यपृच्छन्महीपतिः ॥ १३.२५२.६६ ॥
ನಂತರ ಮಹಾಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಮಹೀಪತಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ವಿಶ್ರಾಂತನಾಗಿದ್ದ, ಅಪಾರ ಜ್ಞಾನವುಳ್ಳ ಗಾಂಗೇಯ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.