మహాభారతం · అధ్యాయం 13.252
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.252.1
अथ व्योम्नि महाञ्शब्दः सविद्युत्स्तनयित्नुमान् ।
मेघैश्च गगनं नीलं संरुद्धमभवद्धनैः ॥ १३.२५२.१ ॥
అప్పుడు ఆకాశంలో మహాధ్వని మెరుపులు, ఉరుములతో కూడినదై మొలిచింది; నీలాకాశం దట్టమైన మేఘాలతో కప్పబడింది.
13.252.2
प्रावृषीव च पर्जन्यो ववृषे निर्मलं पयः ।
तमश्वैवाभवद्धोरं दिशश्च न चकाशिरे ॥ १३.२५२.२ ॥
వర్షాకాలంలోలా మేఘం నిర్మలమైన జలాన్ని కురిపించింది; ఆ చీకటి భయంకరమైంది, దిక్కులు ప్రకాశించలేదు.
13.252.3
ततो देवगिरौ तस्मिन्रम्ये पुण्ये सनातने ।
न शर्वं भूतसङ्घं वा ददृशुर्मनयस्तदा ॥ १३.२५२.३ ॥
అప్పుడు ఆ రమణీయమైన, పుణ్యమైన, సనాతనమైన దేవగిరిపై మునులు శర్వుణ్ణీ భూతగణాలనూ చూడలేదు.
13.252.4
व्यभ्रं च गगनं सद्यः क्षणेन समपद्यत ।
तीर्थयात्रां ततो विप्रा जग्मुश्चान्ये यथागतम् ॥ १३.२५२.४ ॥
క్షణంలో ఆకాశం వెంటనే మేఘరహితమైంది. తరువాత విప్రులు తీర్థయాత్రకు వెళ్లారు, ఇతరులు వచ్చిన దారినే తిరిగారు.
13.252.5
तदद्भुतमचिन्त्यं च दृष्ट्वा ते विस्मिताऽभवन् ।
शङ्करस्योमया सार्धं संवादं त्वत्कथाश्रयम् ॥ १३.२५२.५ ॥
ఆ అద్భుతమైన, అచింత్యమైన దృశ్యాన్ని చూసి వారు విస్మయం చెందారు. ఉమతో శంకరుడు జరిపిన ఆ సంవాదం మీ కథ ఆధారంగా ఉంది.
13.252.6
स भवान्पुरुषव्याघ्र ब्रह्मभूतः सनातनः ।
यदर्थमनुशिष्टा स्मो गिरिपृष्ठे महात्मना ॥ १३.२५२.६ ॥
మీరే, పురుషవ్యాఘ్రా, సనాతనమైన బ్రహ్మభూతులు; ఎవరి కోసం మహాత్ముడు పర్వత శిఖరంపై మమ్మల్ని ఉపదేశించాడో ఆ వ్యక్తి మీరే.
13.252.7
द्वितीयं त्वद्भुतमिदं त्वत्तेजःकृतमद्य वै ।
दृष्ट्वा च विस्मिताः कृष्ण सा च नः स्मृतिरागता ॥ १३.२५२.७ ॥
కృష్ణా, నేడు నీ తేజస్సుతో సృష్టించబడిన ఈ రెండవ అద్భుతాన్ని చూసి మేము విస్మయం చెందాము; దానివల్ల ఆ స్మృతి మాకు తిరిగి వచ్చింది.
13.252.8
एतत्ते देवदेवस्य माहात्म्यं कथितं प्रभो ।
कपर्दिनो गिरीशस्य महाबाहो जनार्दन ॥ १३.२५२.८ ॥
ప్రభూ, దేవదేవుని ఈ మహిమ నీకు చెప్పబడింది; జటాధారి, గిరీశుని ఈ మహత్త్వం, మహాబాహువైన జనార్దనా.
13.252.9
इत्युक्ताः स तदा कृष्णस्तपोवननिवासिभिः ।
मानयामास तान्सर्वानृषीन्देवकिनन्दनः ॥ १३.२५२.९ ॥
తపోవన నివాసులు ఈ విధంగా చెప్పగా, దేవకీ నందనుడైన కృష్ణుడు ఆ ఋషులందరినీ గౌరవించాడు.
13.252.10
अथर्षयः सम्प्रहृष्टाः पुनस्ते कृष्ममब्रुवन् ।
पुनःपुनर्दर्शयास्मान्सदैव मधुसूदन ॥ १३.२५२.१० ॥
అప్పుడు అత్యంత హర్షితులైన ఋషులు మళ్లీ కృష్ణునితో ఇలా అన్నారు: మధుసూదనా, మమ్మల్ని ఎల్లప్పుడూ మళ్లీ మళ్లీ దర్శనమివ్వు.
13.252.11
न हि नः सा रति स्वर्गे या च त्वद्दर्शने विभो ।
तदृतं च महाबाहो यदाह भगवान्भवः ॥ १३.२५२.११ ॥
విభూ, నీ దర్శనంలో ఉన్న ఆ ఆనందం స్వర్గంలో కూడా మాకు లేదు; మహాబాహో, భగవంతుడైన భవుడు చెప్పినది సత్యమే.
13.252.12
एतत्ते सर्वमाख्यातं रहस्यमरिकर्शन ।
त्वमेव ह्यर्ततत्त्वज्ञः पृष्टोऽस्मान्पृच्छसे यदा ॥ १३.२५२.१२ ॥
శత్రుకర్శనా, ఈ రహస్యమంతా నీకు చెప్పబడింది; నీవే సత్యతత్త్వాన్ని తెలిసినవాడవు, అయినా మమ్మల్ని అడుగుతున్నావు.
13.252.13
तदस्माभिरिदं गुह्यं त्वत्प्रियार्थमुदाहृतम् ।
न च तेऽविदितं किञ्चित्त्रिषु लोकेषु विद्यते ॥ १३.२५२.१३ ॥
కాబట్టి మీ ప్రీతికోసం మేము ఈ రహస్యాన్ని చెప్పాము. మూడు లోకాలలో మీకు తెలియనిది ఏదీ లేదు.
13.252.14
जन्म चैव प्रसूतिश्च यच्चान्यत्कारणं विभो ।
वयं तु बहुचापल्यादशक्ता गुह्यधारणे ॥ १३.२५२.१४ ॥
ఓ విభూ, జన్మము, ఉత్పత్తి, ఇతర కారణములు కూడా (చెప్పబడ్డాయి). కానీ మా చపలత్వం వల్ల రహస్యాన్ని ధరించలేము.
13.252.15
ततः स्थिते त्वयि विभो लघुत्वात्प्रलपामहे ।
न हि किञ्चित्तदाश्चर्यं यन्न वेत्ति भवानिह ॥ १३.२५२.१५ ॥
అప్పుడు ఓ విభూ, మీరు ఇక్కడ ఉండగా మేము చపలత్వంతో ప్రలపిస్తాము. ఇక్కడ మీకు తెలియని ఆశ్చర్యం ఏదీ లేదు.
13.252.16
दिवि वा भुवि वा देव सर्वं हि विदितं तव ।
साधयाम वयं कृष्ण बुद्धिं पुष्टिमवाप्नुहि ॥ १३.२५२.१६ ॥
స్వర్గంలో అయినా భూమిపై అయినా, ఓ దేవా, అన్నీ మీకు తెలుసు. ఓ కృష్ణా, మనం (మన పనిని) సాధిద్దాం; మీరు బుద్ధిని, పుష్టిని పొందండి.
13.252.17
पुत्रस्ते सदृशस्तात विशिष्टो वा भविष्यति ।
महाप्रभावसंयुक्तो दीप्तिकीर्तिकरः प्रभुः ॥ १३.२५२.१७ ॥
ఓ తాతా, నీ కుమారుడు నీతో సమానుడు లేదా అంతకంటే విశిష్టుడు అవుతాడు; మహా ప్రభావంతో కూడినవాడు, తేజస్సును కీర్తిని కలిగించేవాడు, సమర్థుడైన ప్రభువు.
13.252.18
ततः प्रणम्य देवेशं यादवं पुरुषोत्तमम् ।
प्रदक्षिणमुपावृत्य प्रजग्मुस्ते महर्षयः ॥ १३.२५२.१८ ॥
అప్పుడు దేవతల ప్రభువు, యాదవుడు, పురుషోత్తముడికి నమస్కరించి, ప్రదక్షిణం చేసి, ఆ మహర్షులు వెళ్లిపోయారు.
13.252.19
सोयं नारायणः श्रीमन्दीप्त्या परमया युतः ।
व्रतं यथावत्तच्चीर्त्वा द्वारकां पुनरागमत् ॥ १३.२५२.१९ ॥
ఆ శ్రీమంతుడైన నారాయణుడు, మహా తేజస్సుతో కూడినవాడై, ఆ వ్రతాన్ని యథావిధిగా ముగించి తిరిగి ద్వారకకు వచ్చాడు.
13.252.20
पूर्णे च दशमे मासि पुत्रोऽस्य परमाद्भुतः ।
रुक्मिण्यां सम्मतो जज्ञे शूरो वंशधरः प्रभो ॥ १३.२५२.२० ॥
పదవ మాసం పూర్తయినప్పుడు, రుక్మిణి వలన ఆయనకు అత్యద్భుతుడు, ప్రియుడు, శూరుడు, వంశాన్ని నిలబెట్టేవాడైన కుమారుడు జన్మించాడు, ఓ ప్రభూ.
13.252.21
स कामः सर्वभूतानां सर्वभावगतो नृप ।
असुराणां सुराणां च चरत्यन्तर्गतः सदा ॥ १३.२५२.२१ ॥
ఓ రాజా, ఆ కాముడు సర్వ ప్రాణుల్లో, సర్వ భావాల్లో వ్యాపించి ఉన్నాడు; అతడు అసురుల, దేవతల అంతరంగంలో ఎల్లప్పుడూ సంచరిస్తుంటాడు.
13.252.22
सोयं पुरुषशार्दूलो मेघवर्णश्चतुर्भुजः ।
संश्रितः पाण्डवान्प्रेम्णा भवन्तश्चैनमाश्रिताः ॥ १३.२५२.२२ ॥
ఈ పురుషసింహుడు, మేఘవర్ణుడు, చతుర్భుజుడు పాండవులను ప్రేమతో ఆశ్రయించి ఉన్నాడు; మీరు కూడా ఇతనినే ఆశ్రయించారు.
13.252.23
कीर्तिर्लक्ष्मीर्धृतिश्चैवक स्वर्गमार्गस्तथैव च ।
यत्रैष संस्थितस्तत्र देवो विष्णुस्त्रिविक्रमः ॥ १३.२५२.२३ ॥
కీర్తి, లక్ష్మి, ధృతి, అలాగే స్వర్గమార్గం కూడా ఎక్కడ ఇతను స్థితుడై ఉంటాడో అక్కడే ఉంటాయి; అక్కడే దేవుడైన విష్ణు త్రివిక్రముడు ఉన్నాడు.
13.252.24
सेन्द्रा देवास्त्रयस्त्रिंशदेष नात्र विचारणा ।
आदिदेवो महादेवः सर्वभूतप्रतिश्रयः ॥ १३.२५२.२४ ॥
ఇంద్రునితో సహా ముప్ఫై మూడు దేవతలు — ఇందులో సందేహం లేదు; ఆయన ఆదిదేవుడు, మహాదేవుడు, సర్వ ప్రాణులకు ఆశ్రయమైనవాడు.
13.252.25
अनादिनिधनोऽव्यक्तो महात्मा मधुसूदनः ।
अयं जातो महातेजाः सुराणामर्थसिद्धये ॥ १३.२५२.२५ ॥
ఆదీ అంతమూ లేనివాడు, అవ్యక్తుడు, మహాత్ముడైన మధుసూదనుడు. ఈ మహాతేజస్వి దేవతల కార్యసిద్ధి కోసం జన్మించాడు.
13.252.26
सुदुस्तरार्थतत्त्वस्य वक्ता कर्ता च माधवः ।
तव पार्थ जयः कृत्स्नस्तव कीर्तिस्तथाऽतुला ॥ १३.२५२.२६ ॥
అత్యంత కఠినమైన తత్త్వార్థాన్ని చెప్పేవాడూ, చేసేవాడూ మాధవుడే. పార్థా, నీకు సంపూర్ణ విజయమూ అసాటి కీర్తీ కలుగుతాయి.
13.252.27
तवेयं पृथिवी देवी कृत्स्ना नारायणाश्रयात् ।
अयं नाथस्तवाचिन्त्यो यस्य नारायणो गतिः ॥ १३.२५२.२७ ॥
ఈ సమస్త భూమిదేవి నారాయణుని ఆశ్రయం వల్ల నీదే. నీకు ఈ అచింత్యుడైన ప్రభువు ఉన్నాడు; ఆయనకు నారాయణుడే గతి.
13.252.28
स भवांस्त्वमुपाध्वर्यू रणाग्नौ हुतवान्नृपान् ।
कृष्णस्रुवेण महता युगान्ताग्निसमेन वै ॥ १३.२५२.२८ ॥
ఆ నీవే ఉపాధ్వర్యునిగా ఉండి యుద్ధాగ్నిలో రాజులను ఆహుతి చేశావు — యుగాంత అగ్నితో సమానమైన గొప్ప కృష్ణ స్రువంతో.
13.252.29
दुर्योधनश्च शोच्योसौ सपुत्रभ्रातृबान्धवः ।
कृतवान्योऽबुधः क्रोधाद्धरिगाण्डीविविग्रहम् ॥ १३.२५२.२९ ॥
దుర్యోధనుడు కూడా జాలిపడదగినవాడు. కొడుకులు, సోదరులు, బంధువులతో కలిసి అవివేకంగా, కోపంతో హరితో, గాండీవధారితో వైరం కొనితెచ్చుకున్నాడు.
13.252.30
दैतेया दानवेन्द्राश्च महाकाया महाबलाः ।
चक्राग्नौ क्षयमापन्ना दावाग्नौ शलभा इव ॥ १३.२५२.३० ॥
పెద్ద శరీరాలు, గొప్ప బలం గల దైత్యులు, దానవేంద్రులు చక్రాగ్నిలో దావాగ్నిలో మిడతల్లా నశించారు.
13.252.31
प्रतियोद्धुं न शक्यो हि मानुषैरेव संयुगे ।
विहीनैः पुरुषव्याघ्र सत्त्वशक्तिबलादिभिः ॥ १३.२५२.३१ ॥
ఓ పురుషవ్యాఘ్రా, సత్త్వం, శక్తి, బలం మొదలైనవాటిని కోల్పోయినవారై ఉంటే, మనుషులు యుద్ధంలో వారిని ఎదుర్కోలేరు.
13.252.32
जयो योगी युगान्ताभः सव्यसाची रणाग्रगः ।
तेजसा हतवान्सर्वं सुयोधनवलं नृप ॥ १३.२५२.३२ ॥
ఓ రాజా, యోగి అయిన జయుడు, యుగాంత కాంతితో ప్రకాశించేవాడు, సవ్యసాచి, రణాగ్రంలో ముందుండేవాడు, తన తేజస్సుతో సుయోధనుని సైన్యమంతటినీ హతమార్చాడు.
13.252.33
यत्तु गोवृषभाङ्केन मुनिभ्यः समुदाहृतम् ।
पुराणं हिमवत्पृष्ठे तन्मे निगदतः शृणु ॥ १३.२५२.३३ ॥
వృషభ చిహ్నుడు (శివుడు) హిమవత్పృష్ఠంపై మునులకు చెప్పిన ఆ పురాణాన్ని, నేను చెప్పేప్పుడు వినుము.
13.252.34
यावत्तस्य भवेत्पुष्टिस्तेजो जीप्तिः पराक्रमः ।
प्रभावः सन्नतिर्जन्म कृष्णे तत्त्रिगुणं विभो ॥ १३.२५२.३४ ॥
ఓ విభూ, అతని పుష్టి, తేజస్సు, కాంతి, పరాక్రమం, ప్రభావం, వినయం, జన్మ ఎంతగా ఉంటాయో, అవి కృష్ణునిలో మూడు రెట్లు ఉంటాయి.
13.252.35
कः शक्नोत्यन्यथा कर्तुं तद्यदि स्यात्तथा शृणु ।
यत्रः कृष्णो हि भगवांस्तत्र पुष्टिरनुत्तमा ॥ १३.२५२.३५ ॥
దానిని అన్యథా చేయగల వారెవరు? అది అలాగే ఉంటే విను: భగవానుడైన కృష్ణుడు ఎక్కడ ఉన్నాడో అక్కడే అత్యుత్తమ పుష్టి ఉంటుంది.
13.252.36
वयं त्विहाल्पमतयः परतन्त्राः सुविक्लबाः ।
ज्ञानपूर्वं प्रपन्नाः स्मो मृत्योः पन्थानमव्ययम् ॥ १३.२५२.३६ ॥
మనం ఇక్కడ అల్పబుద్ధులం, పరతంత్రులం, అత్యంత కలవరపడినవారం; జ్ఞానపూర్వకంగా మృత్యువు యొక్క అవ్యయమైన మార్గాన్ని మనం ఆశ్రయించాము.
13.252.37
भवांश्चाप्यार्जवपरः पूर्वं कृत्वा प्रतिश्रयम् ।
राजवृत्तं न लभते प्रतिज्ञापालने रतः ॥ १३.२५२.३७ ॥
మీరు కూడా ఋజుత్వంలో నిలిచి, ముందు ప్రతిజ్ఞ చేసి, ప్రతిజ్ఞ పాలనలో నిమగ్నులై ఉండటం వల్ల రాజధర్మాన్ని పొందలేకపోతున్నారు.
13.252.38
अत्येवात्मवधं लोके राजंस्त्वं बहु मन्यसे ।
न हि प्रतिज्ञा या दत्ता तां प्रहातुमरिंदम ॥ १३.२५२.३८ ॥
రాజా, లోకంలో ఆత్మవినాశాన్ని కూడా నీవు అధికంగా భావిస్తున్నావు. శత్రుదమనా, ఇచ్చిన ప్రతిజ్ఞను విడిచిపెట్టకూడదు.
13.252.39
कालेनायं जनः सर्वो निहतो रणमूर्धनि ।
वयं च कालेन हताः कालो हि परमेश्वरः ॥ १३.२५२.३९ ॥
కాలం చేత ఈ జనులందరూ యుద్ధరంగంలో చంపబడ్డారు; మనమూ కాలం చేత హతులమయ్యాము; కాలమే పరమేశ్వరుడు.
13.252.40
न हि कालेन कालज्ञः स्पृष्टः शोचितुमर्हसि ।
कालो लोहितरक्ताक्षः कृष्णो दण्डी सनातनः ॥ १३.२५२.४० ॥
కాలాన్ని తెలిసినవాడా, కాలం చేత స్పృశింపబడిన నీవు శోకించడం తగదు. కాలం రక్తవర్ణ నేత్రాలు కలది, నల్లనిది, దండధారి, సనాతనుడు.
13.252.41
तस्मात्कुन्तीसुत ज्ञातीन्नेह शोचितुमर्हसि ।
व्यपेतमन्युर्नित्यं त्वं भव कौरवनन्दन ॥ १३.२५२.४१ ॥
కాబట్టి కుంతీపుత్రా, ఇక్కడ బంధువుల కోసం నీవు శోకించడం తగదు. కౌరవానందనా, నీవు ఎల్లప్పుడూ శోకకోపాలు లేనివాడిగా ఉండు.
13.252.42
माधवस्यास्य महात्म्यं श्रुतं यत्कथितं मया ।
तदेव तावत्पर्याप्तं सज्जनस्य निदर्शनम् ॥ १३.२५२.४२ ॥
నేను చెప్పిన, నీవు విన్న ఈ మాధవుని మహిమయే ఇప్పటికి చాలును; ఇది సజ్జనునికి ఉదాహరణ.
13.252.43
व्यासस्य वचनं श्रुत्वा नारदस्य च धीमतः ।
स्वयं चैव महाराज कृष्णस्यार्हतमस्य वै ॥ १३.२५२.४३ ॥
వ్యాసుని మాటలను, జ్ఞాని నారదుని మాటలను విని, మహారాజా, కృష్ణుని ఈ యోగ్యతను స్వయంగా కూడా (తెలుసుకుని).
13.252.44
प्रभावश्चर्षिपूगस्य कथितः सुमहान्मया ।
महेश्वरस्य संवादं शैलपुत्र्याश्च भारत ॥ १३.२५२.४४ ॥
ఋషిగణం యొక్క గొప్ప ప్రభావాన్ని నేను చెప్పాను; భారతా, మహేశ్వరునికి, శైలపుత్రికకు (పార్వతికి) మధ్య జరిగిన సంవాదాన్ని కూడా.
13.252.45
धारयिष्यति यश्चैनं महापुरुषसम्भवम् ।
शृणुयात्कथयेद्वा यः स श्रेयो लभते परम् ॥ १३.२५२.४५ ॥
మహాపురుషుని నుండి పుట్టిన దీనిని ఎవరు ధరిస్తారో, విన్నారో, లేదా చెప్తారో, వారు పరమ శ్రేయస్సును పొందుతారు.
13.252.46
भवितारश्च तस्याथ सर्वे कामा यथेप्सिताः ।
प्रेत्य स्वर्गं च लभते नरो नास्त्यत्र संशयः ॥ १३.२५२.४६ ॥
అతనికి కోరిన కోరికలన్నీ నెరవేరతాయి; మరణానంతరం మనిషి స్వర్గాన్ని పొందుతాడు, ఇందులో సందేహం లేదు.
13.252.47
न्याय्यं श्रेयोभिकामेन प्रतिपत्तुं जनार्दनः ।
एष एवाक्षयो विप्रैः स्तुतो राजञ्जनार्दनः ॥ १३.२५२.४७ ॥
శ్రేయస్సును కోరేవాడు జనార్దనుని ఆశ్రయించడం న్యాయమే; ఈ అక్షయుడైన జనార్దనుడినే బ్రాహ్మణులు స్తుతించారు, రాజా, జనార్దనుని.
13.252.48
महेश्वरमुखोत्सृष्टा ये च धर्मगुणाः स्मृताः ।
ते त्वया मनसा धार्याः कुरुराज दिवानिशम् ॥ १३.२५२.४८ ॥
మహేశ్వరుని ముఖం నుండి వెలువడిన, స్మరింపబడిన ధర్మగుణాలను, కురురాజా, నీవు రాత్రింబగళ్ళు మనసులో ధరించాలి.
13.252.49
एवं ते वर्तमानस्य सम्यग्दण्डधरस्य च ।
प्रजापालनदक्षस्य स्वर्गलोको भविष्यति ॥ १३.२५२.४९ ॥
ఈ విధంగా ప్రవర్తిస్తూ, దండాన్ని సక్రమంగా ధరించి, ప్రజలను రక్షించడంలో నేర్పరివైన నీకు స్వర్గలోకం లభిస్తుంది.
13.252.50
धर्मोणापि सदा राजन्प्रजा रक्षितुमर्हसि ।
यस्तस्य विपुलो दण्डः सम्यग्धर्मः स कीर्त्यते ॥ १३.२५२.५० ॥
ఓ రాజా, నీవు ఎల్లప్పుడూ ధర్మంతో ప్రజలను రక్షించాలి. దానిలోని గొప్ప దండమే సమ్యక్ ధర్మమని చెప్పబడుతుంది.
13.252.51
य एष कथितो राजन्मया सज्जनसन्निधौ ।
शङ्करस्योमया सार्धं संवादो धर्मसंहितः ॥ १३.२५२.५१ ॥
ఓ రాజా, సజ్జనుల సమక్షంలో నేను చెప్పిన ఇది, ఉమతో శంకరుని ధర్మయుక్తమైన సంవాదం.
13.252.52
श्रुत्वा वा श्रोतुकामो वाऽप्यर्चयेद्वृषभध्वजम् ।
विशुद्धेनेह भावेन य इच्छेद्भूतिमात्मनः ॥ १३.२५२.५२ ॥
విన్నవాడైనా, వినాలనుకునేవాడైనా వృషభధ్వజుడిని పూజించాలి; తన శ్రేయస్సును కోరేవాడు ఇక్కడ పవిత్రమైన భావంతో అలా చేయాలి.
13.252.53
एष तस्यानवद्यस्य नारदस्य महात्मनः ।
संदेशो देवपूजार्थं तं तथा कुरु पाण्डव ॥ १३.२५२.५३ ॥
ఇది ఆ నిష్కళంక మహాత్ముడైన నారదుని సందేశం; దేవపూజ కోసం ఉద్దేశించినది. ఓ పాండవా, దానిని అలాగే చేయి.
13.252.54
एतदत्यद्भुतं वृत्तं पुण्ये हि भवति प्रभो ।
वासुदेवस्य कौन्तेय स्थाणोश्चैव स्वभावजम् ॥ १३.२५२.५४ ॥
ఓ ప్రభూ, ఈ అత్యద్భుత వృత్తాంతం పుణ్యస్థలంలో జరుగుతుంది; ఓ కౌంతేయా, ఇది వాసుదేవుని, స్థాణువు (శివుని) స్వభావం నుండి పుట్టినది.
13.252.55
दशवर्शसहस्राणि बदर्यामेष शाश्वतः ।
तपश्चचार विपुलं सह गाण्डीवधन्वना ॥ १३.२५२.५५ ॥
ఈ శాశ్వతుడు బదరిలో పదివేల సంవత్సరాలు గాండీవ ధనుర్ధారితో కలిసి గొప్ప తపస్సు చేశాడు.
13.252.56
त्रियुगौ पुण्डरीकाक्षौ वासुदेवधनंजयौ ।
विदितौ नारदादेतौ मम व्यासाच्च पार्थिव ॥ १३.२५२.५६ ॥
ఓ రాజా, ఈ ఇద్దరూ త్రియుగులు, పుండరీకాక్షుడైన వాసుదేవుడు మరియు ధనంజయుడు; ఇది నారదుడి నుండి, వ్యాసుడి నుండి నాకు తెలిసింది.
13.252.57
बाल एव महाबाहुश्चकार कदनं महत् ।
कंसस्य पुण्डरीकाक्षो ज्ञातित्रामार्थकारणात् ॥ १३.२५२.५७ ॥
బాల్యంలోనే ఆ మహాబాహువు, పుండరీకాక్షుడు, బంధువులను రక్షించుటకై కంసుని గొప్పగా సంహరించాడు.
13.252.58
कर्मणामस्य कौन्तेय नान्तं सङ्ख्यातुमुत्सहे ।
शाश्वतस्य पुराणस्य पुरुषस्य युधिष्ठिर ॥ १३.२५२.५८ ॥
ఓ కౌంతేయా, యుధిష్ఠిరా, ఈ శాశ్వత పురాతన పురుషుని కర్మలకు అంతాన్ని లెక్కించడానికి నేను సమర్థుడను కాను.
13.252.59
ध्रुवं श्रेयः परं तात भविष्यति तवोत्तमम् ।
यस्य ते पुरुषव्याघ्रः सखा चायं जनार्दनः ॥ १३.२५२.५९ ॥
ప్రియమైనవాడా, నీకు నిశ్చయంగా పరమమైన శ్రేయస్సు కలుగుతుంది; ఎందుకంటే పురుషవ్యాఘ్రుడైన ఈ జనార్దనుడు నీ మిత్రుడు.
13.252.60
दुर्योधनं तु शोचामि प्रेत्य लोकेऽपि दुर्मतिम् ।
यत्कृते पृथिवी सर्वा विनष्टा सहयद्विपा ॥ १३.२५२.६० ॥
అయితే దుష్టబుద్ధి గల దుర్యోధనుని గురించి చింతిస్తున్నాను; అతని కారణంగా ఏనుగులతో సహా భూమి అంతా నశించింది.
13.252.61
दुर्योधनापराधेन कर्णस्य शकुनेस्तथा ।
दुःशासनवतुर्थानां कुरवो निधनं गताः ॥ १३.२५२.६१ ॥
దుర్యోధనుని అపరాధం వల్ల, కర్ణుడు, శకుని అపరాధం వల్ల, దుఃశాసనుడు, నాలుగవవాడు వల్ల కురువంశీయులు నాశనమయ్యారు.
13.252.62
एवं सम्भाषमाणे तु गाङ्गेये पुरुषर्षभे ।
तूष्णीं बभूव कौरव्यो मध्ये तेषां महात्मनाम् ॥ १३.२५२.६२ ॥
ఈ విధంగా గంగాపుత్రుడు, పురుషశ్రేష్ఠుడు భీష్ముడు మాట్లాడుతుండగా, ఆ మహాత్ముల మధ్య కౌరవుడు మౌనం వహించాడు.
13.252.63
तच्छ्रुत्वा विस्मयं जग्मुर्धृतराष्ट्रादयो नृपाः ।
सम्पूज्य मनसा कृष्णं सर्वे प्राञ्जलयऽभवन् ॥ १३.२५२.६३ ॥
అది విని ధృతరాష్ట్రాదులైన రాజులు విస్మయం చెందారు; మనసులో కృష్ణుని పూజించి అందరూ చేతులు జోడించారు.
13.252.64
ऋषयश्चापि ते सर्वे नारदप्रमुखास्तदा ।
प्रतिगृह्याभ्यनन्दन्त तद्वाक्यं प्रतिपूज्य च ॥ १३.२५२.६४ ॥
నారదుడు మొదలైన ఋషులందరూ కూడా ఆ మాటలను స్వీకరించి, గౌరవించి, ఆనందించారు.
13.252.65
इत्येतदखिलं सर्वैः पाण्डवो भ्रातृभिः सह ।
श्रुतवान्सुमहाश्चर्यं पुण्यं भीष्मानुशासनम् ॥ १३.२५२.६५ ॥
ఈ విధంగా పాండవుడు తన సోదరులతో కలిసి, అత్యద్భుతమైన, పవిత్రమైన భీష్మ ఉపదేశాన్ని సంపూర్ణంగా విన్నాడు.
13.252.66
युधिष्ठिरस्तु गाङ्गेयं विश्रान्तं भूरिदक्षिणम् ।
पुनरेव महाबुद्धिः पर्यपृच्छन्महीपतिः ॥ १३.२५२.६६ ॥
తరువాత మహాబుద్ధిమంతుడైన మహీపతి యుధిష్ఠిరుడు విశ్రాంతి తీసుకుంటున్న, అపార జ్ఞానసంపన్నుడైన గాంగేయ భీష్మునిని మళ్ళీ ప్రశ్నించాడు.