مهابهاراتا · أدهيايا 13.259
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.259.1
इमां भूमिं द्विजातिभ्यो दित्सुर्वै दक्षिणां पुरा ।
अङ्गो नाम नृपो राजंस्ततश्चिन्तां मही ययौ ॥ १३.२५९.१ ॥
في القديم أراد ملك اسمه أنغa أن يهب هذه الأرض للمولودين مرتين دكشينا؛ فحينئذ، أيها الملك، دخلت الأرض في القلق.
13.259.2
धारिणीं सर्वभूतानामयं प्राप्य वरो नृपः ।
कथमिच्छति मां दातुं द्विजेभ्यो ब्रह्मणः सुताम् ॥ १३.२५९.२ ॥
كيف يرغب هذا الملك، وقد نال مني، حاملةِ جميع الكائنات، أن يعطيني، ابنةَ براهما، للبراهمة؟
13.259.3
साहं त्यक्त्वा गमिष्यामि भूमित्वं ब्रह्मणः पदम् ।
अयं सराष्ट्रो नृपतिर्मार्भूदिति ततोऽगमत् ॥ १३.२५९.३ ॥
"سأترك حال الأرض وأذهب إلى مقام براهما، ليزول هذا الملك مع مملكته." وهكذا فكرت، ثم مضت.
13.259.4
ततस्तां कश्यपो दृष्ट्वा व्रजन्तीं पृथिवीं तदा ।
प्रविवेश महीं सद्यो युक्तात्मा सुसमाहितः ॥ १३.२५९.४ ॥
فلما رأى كشيapa الأرض تمضي، دخل في الأرض في الحال، ضابطاً لنفسه، مجتمعاً تمام الاجتماع.
13.259.5
ऋद्धा सा सर्वतो जज्ञे तृणौषधिसमन्विता ।
धर्मोत्तरा नष्टभया भूमिरासीत्तमतो नृप ॥ १३.२५९.५ ॥
صارت الأرض مزدهرة من كل جانب، زاخرة بالأعشاب والنباتات؛ ومنذ ذلك الحين، أيها الملك، كانت الأرض يسودها الدهرمة في الغالب وخالية من الخوف.
13.259.6
एवं वर्षसहस्राणि दिव्यानि विपुलव्रतः ।
त्रिंशतं कश्यपो राजन्भूमिरासीदतन्द्रितः ॥ १३.२५९.६ ॥
وهكذا، أيها الملك، كان كشيapa صاحب العهود العظيمة أرضاً مدة آلاف من السنين الإلهية، ثلاثين (ألفاً)، دون كلل.
13.259.7
अथागम्य महाराजन्नमस्कृत्यि च कश्यपम् ।
पृथवी काश्यपी जज्ञे सुता तस्य महात्मनः ॥ १३.२५९.७ ॥
ثم، أيها الملك العظيم، أتت إلى كاشيابا وسجدت له، فولدت الأرض كاشيابي ابنةً لذلك العظيم النفس.
13.259.8
एष राजन्नीदृशो वै ब्राह्मणः कश्यपोऽभवत् ।
अन्यं प्रब्रूहि वा त्वं च कश्यपात्क्षत्रियं वरम् ॥ १३.२५९.८ ॥
أيها الملك، أصبح كاشيابا برهمانًا هكذا. فحدِّث الآن عن كشتريّ آخر، أو عن من هو أفضل من كاشيابا.
13.259.9
तूष्णीं बभूव नृपतिः पवनस्त्वब्रवीद्वचः ।
शृणु राजन्नुचथ्यस्य जातस्याङ्गिरसे कुले ॥ १३.२५९.९ ॥
صمت الملك، فقال بافانا: اسمع، أيها الملك، حكاية أوتشاثيا المولود في نسل الأنغيراسا.
13.259.10
भद्रा सोमस्य दुहिता रूपेण परमा मता ।
तस्यास्तुल्यं पतिं सोम उचथ्यं समपश्यत ॥ १३.२५९.१० ॥
كانت بهدرا ابنة سوما تُعدّ الأسمى جمالًا. ورأى سوما في أوتشاثيا زوجًا يعادلها.
13.259.11
सा च तीव्रं तपस्तेपे महाभागा यशस्विनी ।
उचथ्यं तु महाभागं तत्कृते वरयत्तदा ॥ १३.२५९.११ ॥
مارست تلك المباركة المجيدة تقشفًا شديدًا، ثم طلبت لأجلها أوتشاثيا العظيم الحظ زوجًا.
13.259.12
तत आहूय चोचथ्यं ददामीति यशस्विनीम् ।
भार्यार्थे स च जग्राह विधिवद्भूरिदक्षिणः ॥ १३.२५९.१२ ॥
ثم استُدعي أوتشاثيا وقيل له: «سأهب لك هذه المجيدة.» فأخذها زوجةً وفق القاعدة، مقدِّمًا عطايا وفيرة.
13.259.13
तां त्वकामयत श्रीमान्वरुणः पूर्वमेव ह ।
स चागम्य वनप्रस्थं यमुनायां जहार ताम् ॥ १३.२५९.१३ ॥
لقد اشتهاها الإله فارونا المجيد من قبل. فجاء إلى ناسك الغابة واختطفها على ضفاف اليامونا.
13.259.14
जलेश्वरस्तु हृत्वा तामनयस्त्वं पुरं प्रति ।
परमाद्भुतसङ्काशं षट्सहस्रशतह्रदम् ॥ १३.२५९.१४ ॥
فاختطفها سيد المياه وذهب بها نحو مدينته، وهي مدينة عجيبة للغاية فيها ستة آلاف ومئة بحيرة.
13.259.15
न हि रम्यतरं किञ्चित्तस्मादन्यत्पुरोत्तमम् ।
वासादैरप्सरोभिश्च दिव्यैः कामैश्च शोभितम् ॥ १३.२५९.१५ ॥
لا توجد مدينة أبهج منها، فهي أفضل المدن، مزينة بالمساكن والحوريات السماوية والملذات الإلهية.
13.259.16
तत्र देवस्तया सार्धं रेमे राजञ्जलेश्वरः ।
तदाख्यातमुचथ्याय ततः पत्न्यवमर्दनम् ॥ १३.२५९.१६ ॥
هناك تمتع الإله سيد المياه معها، أيها الملك. ثم أُخبر أوتشثيا بما جرى من إهانة لزوجته.
13.259.17
तच्छ्रुत्वा नारदात्सर्वमुचथ्यो नारदं तदा ।
प्रोवाच गच्छ ब्रूहि त्वं वरुणं परुषं वचः ॥ १३.२५९.१७ ॥
فلما سمع أوتشثيا كل ذلك من ناراداً قال له: اذهب، وقل لفارونا كلاماً قاسياً.
13.259.18
मद्वाक्यान्मुञ्च मे भार्यां कस्मात्तां हृतवानसि ।
लोकपालोसि लोकानां न लोकस्य विलोपकः ॥ १३.२५९.१८ ॥
بكلمتي، أطلق زوجتي. لماذا اختطفتها؟ أنت حارس العوالم، لا مُهلِك العوالم.
13.259.19
सोमेन दत्ता भार्या मे त्वया चापहृताऽद्य वै ।
इत्युक्तो वचनात्तस्य नारदेन जलेश्वरः ॥ १३.२५९.१९ ॥
«لقد أعطاني سوما زوجتي، واليوم قد سلبتها أنت». وحين خاطبه بهذه الكلمات نارادا، سيد المياه (فارونا)…
13.259.20
मुञ्च भार्यामुचथ्यस्य कस्मात्त्वं हृतवानसि ।
इति श्रुत्वा वचस्तस्य सोऽथ तं वरुणोऽब्रवीत् ॥ १३.२५९.२० ॥
«أطلق زوجة أوتشاتهيا؛ لماذا أخذتها؟» فلما سمع كلامه قال له فارونا…
13.259.21
ममैषा सुप्रिया भार्या नैनामुत्स्रष्टुमुत्सहे ।
इत्युक्तो वरुणेनाथ नारदः प्राप्य तं मुनिम्।
उचथ्यमब्रवीद्वाक्यं नातिहृष्टमना इव ॥ १३.२५९.२१ ॥
«هذه زوجتي المحبوبة جدًا؛ لست راغبًا في إطلاقها». فلما قال له فارونا ذلك، جاء نارادا إلى ذلك الحكيم أوتشاتيا، وقال، لا بقلب مسرور، هذه الكلمات…
13.259.22
गले गृहीत्वा क्षिप्तोस्मि वरुणेन महामुने ।
न प्रयच्छति ते भार्यां यत्ते कार्यं कुरुष्व तत् ॥ १३.२५९.२२ ॥
«أيها الحكيم العظيم، أمسكني فارونا من عنقي وألقاني. إنه لا يعيد إليك زوجتك؛ فافعل ما يقتضيه واجبك».
13.259.23
नारदस्य वचः श्रुत्वा क्रुद्धः प्राज्वलदङ्गिराः ।
अपिबत्तेजसा वारि विष्टभ्य सुमहातपाः ॥ १३.२५९.२३ ॥
فلما سمع أنغيراس (أوتشاتيا) كلام نارادا، اشتعل غضبًا. وكان ذا تقشف عظيم، فحبس الماء بقوته وشربه.
13.259.24
पीयमाने तु सर्वस्मिंस्तोयेऽपि सलिलेश्वरः ।
सुहृद्भिर्भिक्षमाणोऽपि नैवामुञ्चत तां तदा ॥ १३.२५९.२४ ॥
وبينما كان الماء كله يُشرب، ورغم توسل أصدقائه، لم يُطلق سيد المياه (فارونا) زوجته حينها البتة.
13.259.25
ततः क्रुद्धोऽब्रवीद्भूमिमुचथ्यो ब्राह्मणोत्तमः ।
दर्शय स्वस्थलं भद्रे षट्सहस्रशतह्रदम् ॥ १३.२५९.२५ ॥
فقال أوتشاثيا الغاضب، أفضل البراهمة، للأرض: أيتها المباركة، أرِني موضعك ذا الستمئة بحيرة.
13.259.26
ततस्तदीरणं जातं समुद्रस्यावसर्पतः ।
तस्माद्देशान्नदीं चैव प्रोवाचासौ द्विजोत्तमः ॥ १३.२५९.२६ ॥
ثم لما انحسر البحر نشأ اضطراب؛ ولذلك كلّم ذلك الأفضل من المولودين مرتين النهرَ أيضًا من تلك البقعة.
13.259.27
अदृश्या गच्छ भीरु त्वं सरस्वति मरून्प्रति ।
अणुण्यभूषो भवतु देशस्त्यक्तस्तया शुभे ॥ १३.२५९.२७ ॥
اذهبي أيتها الجبانة سرسواتي غير مرئية نحو الصحاري؛ وليصِر هذا البلد الذي هجرتِه، أيتها المباركة، مزيّناً بالرمل وحده.
13.259.28
ततश्चूर्णीकृते देशेक भद्रामादाय वारिपः ।
अददाच्छरणं गत्वा भार्यामाङ्गिरसाय वै ॥ १३.२५९.२८ ॥
ثم لما صار ذلك البلد ركامًا، أخذ سيدُ المياه بهدرا وحدها وذهب يلتمس الملاذ، فدفع تلك الزوجة إلى أنغيراسا.
13.259.29
प्रतिगृह्य तु तां भार्यामुचथ्यः सुमनाऽभवत् ।
मुमोच च जगद्दुःखान्मरुतश्चैव निर्मलाः ॥ १३.२५९.२९ ॥
ولما قبل تلك الزوجة فرح أوتشاثيا؛ وأطلق المرُوت الأطهار العالم من الحزن أيضًا.
13.259.30
ततः स लब्ध्वा तां भार्यां वरुणं प्राह धर्मवित् ।
उचथ्यः सुमहातेजा यत्तुच्छृणु नराधिप ॥ १३.२५९.३० ॥
ثم إن أوتشاثيا، العالم بالدهرم، عظيم البهاء، لما نال تلك الزوجة، كلّم فارونا. فاسمع أيها سيد البشر ما قال.
13.259.31
मयैषा तपसा प्राप्ता क्रोशतस्ते जलाधिप ।
इत्युक्त्वा तामुपादाय स्वमेव भवनं ययौ ॥ १३.२५९.३१ ॥
«لقد نلتها بالتقشف بينما كنت تصيح، يا سيد المياه». وبعد أن قال ذلك أخذها ومضى إلى مسكنه.
13.259.32
एष राजन्नीदृशो वै उचथ्यो ब्राह्मणर्षभः ।
ब्रवीमि हान्यं ब्रूहि त्वमुचथ्यात्क्षत्रियं वरम् ॥ १३.२५९.३२ ॥
هكذا هو أوشاثيا حقًا يا ملك، ثور البراهمة. أنا أقول؛ فسمِّ أنت رجلًا آخر من الكشاتريا أفضل من أوشاثيا.