ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.259
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.259.1
इमां भूमिं द्विजातिभ्यो दित्सुर्वै दक्षिणां पुरा ।
अङ्गो नाम नृपो राजंस्ततश्चिन्तां मही ययौ ॥ १३.२५९.१ ॥
ಹಿಂದೆ ಅಂಗ ಎಂಬ ರಾಜನು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ನೀಡಲು ಬಯಸಿದನು; ಓ ರಾಜನೇ, ಆಗ ಭೂಮಿ ಚಿಂತೆಗೊಂಡಿತು.
13.259.2
धारिणीं सर्वभूतानामयं प्राप्य वरो नृपः ।
कथमिच्छति मां दातुं द्विजेभ्यो ब्रह्मणः सुताम् ॥ १३.२५९.२ ॥
ಸರ್ವಭೂತಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವ ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆದೂ, ಈ ರಾಜನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ನನ್ನನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹೇಗೆ ನೀಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ?
13.259.3
साहं त्यक्त्वा गमिष्यामि भूमित्वं ब्रह्मणः पदम् ।
अयं सराष्ट्रो नृपतिर्मार्भूदिति ततोऽगमत् ॥ १३.२५९.३ ॥
"ಭೂಮಿರೂಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ; ಈ ರಾಜನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಲಿ" ಎಂದು ಆಕೆ ಹೊರಟುಹೋದಳು.
13.259.4
ततस्तां कश्यपो दृष्ट्वा व्रजन्तीं पृथिवीं तदा ।
प्रविवेश महीं सद्यो युक्तात्मा सुसमाहितः ॥ १३.२५९.४ ॥
ಆಗ ಕಶ್ಯಪನು ಭೂಮಿ ಹೊರಟುಹೋಗುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಆತ್ಮನಿಯಮದಿಂದ ಕೂಡಿ ಪೂರ್ಣ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
13.259.5
ऋद्धा सा सर्वतो जज्ञे तृणौषधिसमन्विता ।
धर्मोत्तरा नष्टभया भूमिरासीत्तमतो नृप ॥ १३.२५९.५ ॥
ಆ ಭೂಮಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಮೃದ್ಧವಾಯಿತು, ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತು; ಓ ರಾಜನೇ, ಅಂದಿನಿಂದ ಅದು ಧರ್ಮಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಭಯರಹಿತವಾಯಿತು.
13.259.6
एवं वर्षसहस्राणि दिव्यानि विपुलव्रतः ।
त्रिंशतं कश्यपो राजन्भूमिरासीदतन्द्रितः ॥ १३.२५९.६ ॥
ಹೀಗೆ, ಓ ರಾಜನೇ, ಮಹಾವ್ರತಿಯಾದ ಕಶ್ಯಪನು ದಿವ್ಯವಾದ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ, ಮೂವತ್ತು (ಸಾವಿರ) ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ, ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ಭೂಮಿಯಾಗಿಯೇ ಇದ್ದನು.
13.259.7
अथागम्य महाराजन्नमस्कृत्यि च कश्यपम् ।
पृथवी काश्यपी जज्ञे सुता तस्य महात्मनः ॥ १३.२५९.७ ॥
ನಂತರ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಕಶ್ಯಪನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಮಗಳಾಗಿ ಕಾಶ್ಯಪೀ ಪೃಥ್ವಿ ಜನಿಸಿದಳು.
13.259.8
एष राजन्नीदृशो वै ब्राह्मणः कश्यपोऽभवत् ।
अन्यं प्रब्रूहि वा त्वं च कश्यपात्क्षत्रियं वरम् ॥ १३.२५९.८ ॥
ರಾಜನೇ, ಇಂಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ ಈ ಕಶ್ಯಪನಾದನು. ಅಥವಾ ಕಶ್ಯಪನಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಬೇರೊಬ್ಬ ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ಬಗ್ಗೆ ನೀನು ಹೇಳು.
13.259.9
तूष्णीं बभूव नृपतिः पवनस्त्वब्रवीद्वचः ।
शृणु राजन्नुचथ्यस्य जातस्याङ्गिरसे कुले ॥ १३.२५९.९ ॥
ರಾಜನು ಮೌನವಾದನು; ಆಗ ಪವನನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಆಂಗಿರಸ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಉಚಥ್ಯನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು.
13.259.10
भद्रा सोमस्य दुहिता रूपेण परमा मता ।
तस्यास्तुल्यं पतिं सोम उचथ्यं समपश्यत ॥ १३.२५९.१० ॥
ಸೋಮನ ಮಗಳಾದ ಭದ್ರೆಯು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು. ಅವಳಿಗೆ ತಕ್ಕ ಪತಿಯಾಗಿ ಸೋಮನು ಉಚಥ್ಯನನ್ನು ಕಂಡನು.
13.259.11
सा च तीव्रं तपस्तेपे महाभागा यशस्विनी ।
उचथ्यं तु महाभागं तत्कृते वरयत्तदा ॥ १३.२५९.११ ॥
ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ ಯಶಸ್ವಿನಿಯು ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದಳು; ಆಗ ಅವಳಿಗಾಗಿ ಮಹಾಭಾಗ್ಯನಾದ ಉಚಥ್ಯನನ್ನು ವರನಾಗಿ ಬಯಸಿದಳು.
13.259.12
तत आहूय चोचथ्यं ददामीति यशस्विनीम् ।
भार्यार्थे स च जग्राह विधिवद्भूरिदक्षिणः ॥ १३.२५९.१२ ॥
ನಂತರ ಉಚಥ್ಯನನ್ನು ಕರೆಸಿ, "ಈ ಯಶಸ್ವಿನಿಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಹೇಳಲಾಯಿತು; ಅವನು ಪತ್ನಿಗಾಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಅಪಾರ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿ ಅವಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
13.259.13
तां त्वकामयत श्रीमान्वरुणः पूर्वमेव ह ।
स चागम्य वनप्रस्थं यमुनायां जहार ताम् ॥ १३.२५९.१३ ॥
ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ವರುಣನು ಮೊದಲೇ ಅವಳನ್ನು ಬಯಸಿದ್ದನು. ಅವನು ವನಪ್ರಸ್ಥಕ್ಕೆ ಬಂದು ಯಮುನಾ ತೀರದಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದನು.
13.259.14
जलेश्वरस्तु हृत्वा तामनयस्त्वं पुरं प्रति ।
परमाद्भुतसङ्काशं षट्सहस्रशतह्रदम् ॥ १३.२५९.१४ ॥
ಜಲೇಶ್ವರನು ಅವಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿ ತನ್ನ ನಗರದ ಕಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದನು. ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತವಾದ ನಗರ; ಅದರಲ್ಲಿ ಆರು ಸಾವಿರ ನೂರು ಕೊಳಗಳಿದ್ದವು.
13.259.15
न हि रम्यतरं किञ्चित्तस्मादन्यत्पुरोत्तमम् ।
वासादैरप्सरोभिश्च दिव्यैः कामैश्च शोभितम् ॥ १३.२५९.१५ ॥
ಅದಕ್ಕಿಂತ ರಮಣೀಯವಾದ ಇನ್ನೊಂದು ಉತ್ತಮ ನಗರವಿಲ್ಲ. ಅದು ವಾಸಸ್ಥಾನಗಳಿಂದ, ಅಪ್ಸರೆಯರಿಂದ, ದಿವ್ಯ ಭೋಗಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತದೆ.
13.259.16
तत्र देवस्तया सार्धं रेमे राजञ्जलेश्वरः ।
तदाख्यातमुचथ्याय ततः पत्न्यवमर्दनम् ॥ १३.२५९.१६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಜಲೇಶ್ವರ ದೇವನು ಅವಳೊಡನೆ ರಮಿಸಿದನು, ರಾಜನೇ. ನಂತರ ಪತ್ನಿಯ ಅವಮಾನದ ಈ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಉಚಥ್ಯನಿಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು.
13.259.17
तच्छ्रुत्वा नारदात्सर्वमुचथ्यो नारदं तदा ।
प्रोवाच गच्छ ब्रूहि त्वं वरुणं परुषं वचः ॥ १३.२५९.१७ ॥
ನಾರದನಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಿದ ಉಚಥ್ಯನು ಆಗ ನಾರದನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು — ಹೋಗು, ವರುಣನಿಗೆ ಕಠೋರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳು.
13.259.18
मद्वाक्यान्मुञ्च मे भार्यां कस्मात्तां हृतवानसि ।
लोकपालोसि लोकानां न लोकस्य विलोपकः ॥ १३.२५९.१८ ॥
ನನ್ನ ಮಾತಿನಂತೆ ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಬಿಡು. ಏಕೆ ಅವಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದೆ? ನೀನು ಲೋಕಪಾಲಕನು, ಲೋಕಗಳ ನಾಶಕನಲ್ಲ.
13.259.19
सोमेन दत्ता भार्या मे त्वया चापहृताऽद्य वै ।
इत्युक्तो वचनात्तस्य नारदेन जलेश्वरः ॥ १३.२५९.१९ ॥
ಸೋಮನು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟ ನನ್ನ ಭಾರ್ಯೆಯನ್ನು ಇಂದು ನೀನು ಅಪಹರಿಸಿದ್ದೀಯ. ನಾರದನ ಈ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಜಲೇಶ್ವರ (ವರುಣ)...
13.259.20
मुञ्च भार्यामुचथ्यस्य कस्मात्त्वं हृतवानसि ।
इति श्रुत्वा वचस्तस्य सोऽथ तं वरुणोऽब्रवीत् ॥ १३.२५९.२० ॥
ಉಚಥ್ಯನ ಭಾರ್ಯೆಯನ್ನು ಬಿಡು; ನೀನು ಏಕೆ ಅವಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದೆ? ಅವನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ವರುಣ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು...
13.259.21
ममैषा सुप्रिया भार्या नैनामुत्स्रष्टुमुत्सहे ।
इत्युक्तो वरुणेनाथ नारदः प्राप्य तं मुनिम्।
उचथ्यमब्रवीद्वाक्यं नातिहृष्टमना इव ॥ १३.२५९.२१ ॥
ಇವಳು ನನ್ನ ಅತಿ ಪ್ರಿಯ ಭಾರ್ಯೆ; ಇವಳನ್ನು ಬಿಡಲು ನಾನು ಸಿದ್ಧನಿಲ್ಲ. ವರುಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ನಾರದನು ಆ ಮುನಿ ಉಚಥ್ಯನ ಬಳಿ ತಲುಪಿ, ಹರ್ಷವಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಈ ಮಾತು ಹೇಳಿದನು...
13.259.22
गले गृहीत्वा क्षिप्तोस्मि वरुणेन महामुने ।
न प्रयच्छति ते भार्यां यत्ते कार्यं कुरुष्व तत् ॥ १३.२५९.२२ ॥
ಓ ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ವರುಣನು ನನ್ನ ಕತ್ತು ಹಿಡಿದು ಎಸೆದನು. ಅವನು ನಿನ್ನ ಭಾರ್ಯೆಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನೀನು ಮಾಡು.
13.259.23
नारदस्य वचः श्रुत्वा क्रुद्धः प्राज्वलदङ्गिराः ।
अपिबत्तेजसा वारि विष्टभ्य सुमहातपाः ॥ १३.२५९.२३ ॥
ನಾರದನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ಅಂಗಿರಸ (ಉಚಥ್ಯ) ಉರಿದೆದ್ದನು. ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ನೀರನ್ನು ತಡೆದು ಕುಡಿದನು.
13.259.24
पीयमाने तु सर्वस्मिंस्तोयेऽपि सलिलेश्वरः ।
सुहृद्भिर्भिक्षमाणोऽपि नैवामुञ्चत तां तदा ॥ १३.२५९.२४ ॥
ಎಲ್ಲಾ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೂ, ಸ್ನೇಹಿತರು ಬೇಡಿಕೊಂಡರೂ, ಜಲೇಶ್ವರ (ವರುಣ) ಆಗ ಅವಳನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.
13.259.25
ततः क्रुद्धोऽब्रवीद्भूमिमुचथ्यो ब्राह्मणोत्तमः ।
दर्शय स्वस्थलं भद्रे षट्सहस्रशतह्रदम् ॥ १३.२५९.२५ ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮ ಉಚಥ್ಯನು ಭೂಮಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಓ ಮಂಗಳೆಯೇ, ಆರುನೂರು ಕೊಳಗಳಿರುವ ನಿನ್ನ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತೋರಿಸು.
13.259.26
ततस्तदीरणं जातं समुद्रस्यावसर्पतः ।
तस्माद्देशान्नदीं चैव प्रोवाचासौ द्विजोत्तमः ॥ १३.२५९.२६ ॥
ಆಗ ಸಮುದ್ರ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಕಂಪನ ಉಂಟಾಯಿತು. ಅದರಿಂದಾಗಿ ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನು ಆ ದೇಶದಿಂದ ನದಿಗೂ ಮಾತನಾಡಿದನು.
13.259.27
अदृश्या गच्छ भीरु त्वं सरस्वति मरून्प्रति ।
अणुण्यभूषो भवतु देशस्त्यक्तस्तया शुभे ॥ १३.२५९.२७ ॥
ಓ ಭೀರು ಸರಸ್ವತಿಯೇ, ನೀನು ಅದೃಶ್ಯಳಾಗಿ ಮರುಭೂಮಿಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗು. ಓ ಶುಭೆಯೇ, ನೀನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ಈ ದೇಶ ಮರಳಿನಿಂದ ಅಲಂಕಾರವಿಲ್ಲದಂತಾಗಲಿ.
13.259.28
ततश्चूर्णीकृते देशेक भद्रामादाय वारिपः ।
अददाच्छरणं गत्वा भार्यामाङ्गिरसाय वै ॥ १३.२५९.२८ ॥
ಆಗ ಆ ದೇಶ ಧೂಳಾದ ನಂತರ, ವರುಣನು ಭದ್ರೆಯನ್ನು ಒಬ್ಬಳೇ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಶರಣಾಗಿ ಆ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಆಂಗಿರಸನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.
13.259.29
प्रतिगृह्य तु तां भार्यामुचथ्यः सुमनाऽभवत् ।
मुमोच च जगद्दुःखान्मरुतश्चैव निर्मलाः ॥ १३.२५९.२९ ॥
ಆ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಉಚಥ್ಯನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ನಿರ್ಮಲರಾದ ಮರುತ್ತುಗಳೂ ಲೋಕವನ್ನು ದುಃಖದಿಂದ ಬಿಡಿಸಿದರು.
13.259.30
ततः स लब्ध्वा तां भार्यां वरुणं प्राह धर्मवित् ।
उचथ्यः सुमहातेजा यत्तुच्छृणु नराधिप ॥ १३.२५९.३० ॥
ಆಗ ಆ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಧರ್ಮಜ್ಞ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಉಚಥ್ಯನು ವರುಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಓ ನರಾಧಿಪನೇ, ಆತನು ಹೇಳಿದುದನ್ನು ಕೇಳು.
13.259.31
मयैषा तपसा प्राप्ता क्रोशतस्ते जलाधिप ।
इत्युक्त्वा तामुपादाय स्वमेव भवनं ययौ ॥ १३.२५९.३१ ॥
ಜಲಾಧಿಪನೇ, ನೀನು ಕೂಗುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ನಾನು ಇವಳನ್ನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಡೆದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅವಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಭವನಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
13.259.32
एष राजन्नीदृशो वै उचथ्यो ब्राह्मणर्षभः ।
ब्रवीमि हान्यं ब्रूहि त्वमुचथ्यात्क्षत्रियं वरम् ॥ १३.२५९.३२ ॥
ರಾಜನೇ, ಇವನು ಇಂಥವನು—ಉಚಥ್ಯ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಉಚಥ್ಯನಿಗಿಂತ ಬೇರೊಬ್ಬ ಕ್ಷತ್ರಿಯನನ್ನು ನೀನೇ ಹೇಳು.