Mahābhārata · Adhyāya 13.260
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.260.1
इत्युक्तः स नृपस्तूष्णीमभूद्वायुस्ततोऽब्रवीत् ।
शृणु राजन्नगस्त्यस्य महात्म्यं ब्राह्ममस्य ह ॥ १३.२६०.१ ॥
Así interpelado, el rey guardó silencio, y entonces Vāyu habló: Escucha, oh rey, la grandeza de Agastya, la de su linaje brahmánico.
13.260.2
असुरैर्निर्जिता देवा निरुत्साहाश्च ते कृताः ।
यज्ञाश्चैषां हृताः सर्वे पितॄणां च स्वधास्तथा ॥ १३.२६०.२ ॥
Los dioses fueron vencidos por los asuras y quedaron desalentados; todos sus sacrificios fueron arrebatados, y asimismo las ofrendas svadhā de los antepasados.
13.260.3
कर्मज्या मानवानां च दानवैर्हैहयर्षभ ।
भ्रष्टैश्वर्यास्ततो देवाश्चेरुः पृथ्वीमिति श्रुतिः ॥ १३.२६०.३ ॥
Oh mejor de los Haihayas, los dánavas arrebataron también las obras rituales de los hombres. Privados de su soberanía, los dioses vagaron entonces por la tierra, según se ha oído.
13.260.4
ततः कदाचित्ते राजन्दीप्तमादित्यवर्चसम् ।
ददृशुस्तेजसाः युक्तमगस्त्यं विपुलव्रतम् ॥ १३.२६०.४ ॥
Entonces, una vez, oh rey, vieron a Agastya, resplandeciente como el sol, dotado de esplendor, de votos vastos.
13.260.5
अभिवाद्य तु तं देवाः पृष्ट्वा कुशलमेव च ।
इदमूचुर्महात्मानं वाक्यं काले जनाधिप ॥ १३.२६०.५ ॥
Habiéndole saludado y preguntado por su bienestar, los dioses dijeron estas palabras a aquel de gran alma en el momento oportuno, oh señor de los hombres.
13.260.6
दानवैर्युधि भग्नाः स्म तथैश्वर्याच्चि भ्रंशिताः ।
तदस्मान्नो भयात्तीव्रात्त्राहि त्वं मुनिपुङ्गवः ॥ १३.२६०.६ ॥
Hemos sido vencidos en batalla por los dánavas y derribados de nuestra soberanía. Por tanto, oh mejor de los sabios, líbranos de este terrible temor.
13.260.7
इत्युक्तः स तदा देवैरगस्त्यः कुपितोऽभवत् ।
प्रजज्वाल च तेजस्वी कालाग्निरिव संक्षये ॥ १३.२६०.७ ॥
Así interpelado por los dioses, Agastya se enfureció, y el resplandeciente ardió como el fuego del tiempo en la disolución del mundo.
13.260.8
तेन दीप्तांशुजालेन निर्दग्धा दानवास्तदा ।
अन्तरिक्षान्महाराज निपेतुस्ते सहस्रशः ॥ १३.२६०.८ ॥
Quemados por aquella red de rayos ardientes, los Dānavas cayeron entonces del cielo por millares, oh gran rey.
13.260.9
दह्यमानास्तु ते दैत्यास्तस्यागस्त्यस्य तेजसा ।
उभौ लोकौ परित्यज्य गताः काष्ठां तु दक्षिणाम् ॥ १३.२६०.९ ॥
Abrasados por el resplandor de Agastya, aquellos Daityas abandonaron ambos mundos y se fueron hacia la región del sur.
13.260.10
बलिस्तु यजते यज्ञमश्वमेधं महीं गतः ।
येन्येऽधस्ता महीस्थाश्च तेन दग्धा महासुराः ॥ १३.२६०.१० ॥
Bali, que realizaba el sacrificio del caballo, descendió a la tierra; y los demás grandes Asuras que habitaban bajo la tierra fueron quemados por ello.
13.260.11
त्यक्तलोकाः पुनः प्राप्ताः सुरैः शान्तभयैर्नृप ।
अथैनमब्रुवन्देवा भूमिष्ठानसु राञ्जहि ॥ १३.२६०.११ ॥
Habiendo perdido sus mundos, fueron recuperados por los dioses, cuyo temor había cesado, oh rey. Entonces los dioses le dijeron: 'Abate a los que se hallan sobre la tierra.'
13.260.12
इत्युक्तः प्राह देवान्स न शक्तोस्मि महीगतान् ।
दग्धुं तपो हि क्षीयेन्मे न धक्ष्यामीति पार्थिव ॥ १३.२६०.१२ ॥
Así interpelado, dijo a los dioses: 'No puedo quemar a los que han ido a la tierra, pues mi austeridad disminuiría. Por tanto, no los quemaré, oh rey.'
13.260.13
एवं दग्धा भगवता दानवाः स्वेन तेजसा ।
अगस्त्येन तदा राजंस्तपसा भावितात्मना ॥ १३.२६०.१३ ॥
Así, oh rey, los dānavas fueron quemados entonces por Agastya, de alma purificada, con su propio resplandor y austeridad.
13.260.14
ईदृशश्चाप्यगस्त्यो हि कथितस्ते मयाऽनघ ।
ब्रवीम्यन्यं ब्रूहि वा त्वमगस्त्यात्क्षत्रियं वरम् ॥ १३.२६०.१४ ॥
Tal fue Agastya, como te he descrito, oh intachable. ¿Te cuento ahora de otro, o tú nombrarás a un kṣatriya mejor que Agastya?
13.260.15
इत्युक्तः स तदा तूष्णीमभूद्वायुस्ततोऽब्रवीत् ।
शृणु राजन्वसिष्ठस्य मुख्यं कर्म यशस्विनः ॥ १३.२६०.१५ ॥
Así interpelado, guardó silencio. Entonces Vāyu habló: Escucha, oh rey, la principal hazaña del ilustre Vasiṣṭha.
13.260.16
वैखानसविधानेन गङ्गातीरं समाश्रिताः ।
आदित्याः सत्रमासन्त सरो वैखानसं प्रति।
वसिष्ठं मनसा गत्वा ज्ञात्वा तत्वस्य गोचरम् ॥ १३.२६०.१६ ॥
Según el rito de los vaikhānasa, los Ādityas, refugiados en la orilla del Gaṅgā, celebraron un sacrificio junto al lago Vaikhānasa. Yendo mentalmente hacia Vasiṣṭha y conociendo lo que está al alcance de la verdad…
13.260.17
यजमानांस्तु तान्दृष्वा सर्वान्दीक्षानुकर्शितान् ।
हन्तुमैच्छन्त शैलाभा बलिनो नाम दानवाः ॥ १३.२६०.१७ ॥
Al ver a todos aquellos sacrificadores extenuados por la consagración, los poderosos dānavas llamados Bali, semejantes a montañas, desearon matarlos.
13.260.18
अदूरात्तु ततस्तेषां ब्रह्मदत्तवरं सरः ।
हता हता वै तत्रैते जीवन्त्याप्लुत्य दानवाः ॥ १३.२६०.१८ ॥
No lejos de ellos había un lago concedido por Brahmā como don. Los dānavas, muertos allí, se zambullían en él y volvían a vivir.
13.260.19
ते प्रगृह्य महाघोरान्पर्वतान्परिघान्द्रुमान् ।
विक्षोभयन्तः सलिलमुत्थितं शतयोजनम् ॥ १३.२६०.१९ ॥
Tomando montañas terribles, mazas y árboles, agitaron el agua que se había elevado cien yojanas.
13.260.20
अभ्यद्रवन्त देवांस्ते सहस्राणि दशैव हि ।
ततस्तैरर्दिता देवाः शरणं वासवं ययुः ॥ १३.२६०.२० ॥
Se abalanzaron sobre los dioses, diez mil veces mil de ellos. Atormentados por ellos, los dioses buscaron refugio en Vāsava (Indra).
13.260.21
स च तैर्व्यथितः शक्रो वसिष्ठं सरणं ययौ ।
ततोऽभयं ददौ तेभ्यो वसिष्ठो भगवानृषिः ॥ १३.२६०.२१ ॥
Afligido por ellos, Śakra fue a buscar refugio en Vasiṣṭha, y el venerable sabio Vasiṣṭha les dio la ausencia de temor.
13.260.22
तदा तान्दुःकितान्ज्ञात्वा आनृशंस्यपरो मुनिः ।
अयत्नेनादहत्सर्वाञ्ज्वलता स्वेन तेजसा ॥ १३.२६०.२२ ॥
Sabiendo que estaban afligidos, el sabio compasivo los quemó a todos sin esfuerzo con su propio resplandor ardiente.
13.260.23
कैलासं प्रस्थितां चैव नदीं गङ्गां महातपाः ।
आनयत्तत्सरो दिव्यं तया भिन्नं च तत्सरः ॥ १३.२६०.२३ ॥
El de gran austeridad trajo el río Gaṅgā, que fluía hacia Kailāsa, y aquel lago divino fue abierto por ella.
13.260.24
सरो भिन्नं तया नद्या सरयूः सा ततोऽभवत् ।
हताश्च बलिनो यत्र स देशे बलिनोऽभवत् ॥ १३.२६०.२४ ॥
Por aquel río el lago fue partido, y se convirtió en el Sarayū. La región donde los poderosos fueron abatidos se volvió poderosa.
13.260.25
एवं सेन्द्रा वसिष्ठेन रक्षितास्त्रिदिवौकसः ।
ब्रह्मदत्तवराश्चैव हता दैत्या महात्मना ॥ १३.२६०.२५ ॥
Así, los moradores del cielo, junto con Indra, fueron protegidos por Vasiṣṭha, y los Daityas, que habían recibido los dones de Brahmā, fueron muertos por el de alma grande.
13.260.26
एतत्कर्म वसिष्ठस्य कथितं हि मयाऽनघ ।
ब्रवीम्यन्यं ब्रूहि वा त्वं वसिष्ठात्क्षत्रियं वरम् ॥ १३.२६०.२६ ॥
¡Oh sin mancha! Ya te he contado esta hazaña de Vasiṣṭha. Ahora contaré otra, o tú puedes contar de algún excelente kṣatriya relacionado con Vasiṣṭha.