Mahābhārata · Adhyāya 13.260
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.260.1
इत्युक्तः स नृपस्तूष्णीमभूद्वायुस्ततोऽब्रवीत् ।
शृणु राजन्नगस्त्यस्य महात्म्यं ब्राह्ममस्य ह ॥ १३.२६०.१ ॥
So angesprochen schwieg der König, dann sprach Vāyu: Höre, o König, die brahmanische Größe Agastyas.
13.260.2
असुरैर्निर्जिता देवा निरुत्साहाश्च ते कृताः ।
यज्ञाश्चैषां हृताः सर्वे पितॄणां च स्वधास्तथा ॥ १३.२६०.२ ॥
Die Götter wurden von den Asuras besiegt und entmutigt; alle ihre Opfer wurden entrissen, ebenso die Svadhā-Gaben der Ahnen.
13.260.3
कर्मज्या मानवानां च दानवैर्हैहयर्षभ ।
भ्रष्टैश्वर्यास्ततो देवाश्चेरुः पृथ्वीमिति श्रुतिः ॥ १३.२६०.३ ॥
O bester der Haihayas, die Dānavas raubten auch die Riten der Menschen. Ihrer Herrschaft beraubt, wanderten die Götter dann auf der Erde umher, so wird berichtet.
13.260.4
ततः कदाचित्ते राजन्दीप्तमादित्यवर्चसम् ।
ददृशुस्तेजसाः युक्तमगस्त्यं विपुलव्रतम् ॥ १३.२६०.४ ॥
Da sahen sie einst, o König, Agastya, strahlend wie die Sonne, mit Glanz begabt, von weiten Gelübden.
13.260.5
अभिवाद्य तु तं देवाः पृष्ट्वा कुशलमेव च ।
इदमूचुर्महात्मानं वाक्यं काले जनाधिप ॥ १३.२६०.५ ॥
Nachdem sie ihn gegrüßt und nach seinem Wohlergehen gefragt hatten, sprachen die Götter zur rechten Zeit diese Worte zu dem Großherzigen, o Herr der Menschen.
13.260.6
दानवैर्युधि भग्नाः स्म तथैश्वर्याच्चि भ्रंशिताः ।
तदस्मान्नो भयात्तीव्रात्त्राहि त्वं मुनिपुङ्गवः ॥ १३.२६०.६ ॥
Wir sind im Kampf von den Dānavas gebrochen und von unserer Herrschaft gestürzt worden. Darum, o Bester der Weisen, rette uns aus dieser grimmigen Furcht.
13.260.7
इत्युक्तः स तदा देवैरगस्त्यः कुपितोऽभवत् ।
प्रजज्वाल च तेजस्वी कालाग्निरिव संक्षये ॥ १३.२६०.७ ॥
So angesprochen von den Göttern, geriet Agastya in Zorn, und der strahlende Weise loderte wie das Feuer der Zeit beim Untergang der Welt.
13.260.8
तेन दीप्तांशुजालेन निर्दग्धा दानवास्तदा ।
अन्तरिक्षान्महाराज निपेतुस्ते सहस्रशः ॥ १३.२६०.८ ॥
Von jenem Netz flammender Strahlen verbrannt, fielen die Dānavas damals zu Tausenden vom Himmel, o großer König.
13.260.9
दह्यमानास्तु ते दैत्यास्तस्यागस्त्यस्य तेजसा ।
उभौ लोकौ परित्यज्य गताः काष्ठां तु दक्षिणाम् ॥ १३.२६०.९ ॥
Von der Strahlkraft Agastyas verbrannt, verließen jene Daityas beide Welten und zogen in die südliche Richtung.
13.260.10
बलिस्तु यजते यज्ञमश्वमेधं महीं गतः ।
येन्येऽधस्ता महीस्थाश्च तेन दग्धा महासुराः ॥ १३.२६०.१० ॥
Bali aber, der das Pferdeopfer vollzog, ging zur Erde; und die anderen großen Asuras, die unter der Erde wohnten, wurden davon verbrannt.
13.260.11
त्यक्तलोकाः पुनः प्राप्ताः सुरैः शान्तभयैर्नृप ।
अथैनमब्रुवन्देवा भूमिष्ठानसु राञ्जहि ॥ १३.२६०.११ ॥
Ihrer Welten beraubt, wurden sie von den Göttern, deren Furcht nun geschwunden war, wiedergewonnen, o König. Da sprachen die Götter zu ihm: 'Erschlage jene, die auf der Erde stehen.'
13.260.12
इत्युक्तः प्राह देवान्स न शक्तोस्मि महीगतान् ।
दग्धुं तपो हि क्षीयेन्मे न धक्ष्यामीति पार्थिव ॥ १३.२६०.१२ ॥
So angesprochen, sprach er zu den Göttern: 'Ich bin nicht imstande, jene zu verbrennen, die zur Erde gegangen sind, denn meine Askese würde dadurch geschwächt. Daher werde ich sie nicht verbrennen, o König.'
13.260.13
एवं दग्धा भगवता दानवाः स्वेन तेजसा ।
अगस्त्येन तदा राजंस्तपसा भावितात्मना ॥ १३.२६०.१३ ॥
So wurden, o König, die Dānavas damals von dem Asketen Agastya, dessen Seele geläutert war, durch seine eigene Glut und Askese verbrannt.
13.260.14
ईदृशश्चाप्यगस्त्यो हि कथितस्ते मयाऽनघ ।
ब्रवीम्यन्यं ब्रूहि वा त्वमगस्त्यात्क्षत्रियं वरम् ॥ १३.२६०.१४ ॥
So war Agastya, wie ich dir berichtet habe, o Makelloser. Soll ich nun von einem anderen erzählen, oder nennst du selbst einen Kṣatriya, der besser ist als Agastya?
13.260.15
इत्युक्तः स तदा तूष्णीमभूद्वायुस्ततोऽब्रवीत् ।
शृणु राजन्वसिष्ठस्य मुख्यं कर्म यशस्विनः ॥ १३.२६०.१५ ॥
So angesprochen, schwieg er. Dann sprach Vāyu: Höre, o König, die bedeutendste Tat des ruhmreichen Vasiṣṭha.
13.260.16
वैखानसविधानेन गङ्गातीरं समाश्रिताः ।
आदित्याः सत्रमासन्त सरो वैखानसं प्रति।
वसिष्ठं मनसा गत्वा ज्ञात्वा तत्वस्य गोचरम् ॥ १३.२६०.१६ ॥
Nach der Ordnung der Vaikhānasa-Asketen ließen sich die Ādityas am Ufer des Gaṅgā nieder und vollzogen ein Opfer am Vaikhānasa-See. Im Geiste zu Vasiṣṭha gehend und die Wahrheit erkennend…
13.260.17
यजमानांस्तु तान्दृष्वा सर्वान्दीक्षानुकर्शितान् ।
हन्तुमैच्छन्त शैलाभा बलिनो नाम दानवाः ॥ १३.२६०.१७ ॥
Als sie alle diese durch die Weihe abgezehrten Opferer sahen, wollten die mächtigen, berggleichen Dānavas namens Bali sie töten.
13.260.18
अदूरात्तु ततस्तेषां ब्रह्मदत्तवरं सरः ।
हता हता वै तत्रैते जीवन्त्याप्लुत्य दानवाः ॥ १३.२६०.१८ ॥
Nicht weit von ihnen lag ein See, den Brahmā als Gabe verliehen hatte. Die dort erschlagenen Dānavas stürzten sich hinein und kehrten ins Leben zurück.
13.260.19
ते प्रगृह्य महाघोरान्पर्वतान्परिघान्द्रुमान् ।
विक्षोभयन्तः सलिलमुत्थितं शतयोजनम् ॥ १३.२६०.१९ ॥
Sie ergriffen furchtbare Berge, Keulen und Bäume und wühlten das Wasser auf, das sich hundert Yojanas hoch erhoben hatte.
13.260.20
अभ्यद्रवन्त देवांस्ते सहस्राणि दशैव हि ।
ततस्तैरर्दिता देवाः शरणं वासवं ययुः ॥ १३.२६०.२० ॥
Sie stürzten sich auf die Götter, zehntausendmal tausend an Zahl. Von ihnen bedrängt, suchten die Götter Zuflucht bei Vāsava (Indra).
13.260.21
स च तैर्व्यथितः शक्रो वसिष्ठं सरणं ययौ ।
ततोऽभयं ददौ तेभ्यो वसिष्ठो भगवानृषिः ॥ १३.२६०.२१ ॥
Von ihnen bedrängt, suchte Śakra Zuflucht bei Vasiṣṭha, und der ehrwürdige Weise Vasiṣṭha gewährte ihnen Furchtlosigkeit.
13.260.22
तदा तान्दुःकितान्ज्ञात्वा आनृशंस्यपरो मुनिः ।
अयत्नेनादहत्सर्वाञ्ज्वलता स्वेन तेजसा ॥ १३.२६०.२२ ॥
Als der mitfühlende Weise erkannte, dass sie litten, verbrannte er sie alle mühelos mit seinem eigenen lodernden Glanz.
13.260.23
कैलासं प्रस्थितां चैव नदीं गङ्गां महातपाः ।
आनयत्तत्सरो दिव्यं तया भिन्नं च तत्सरः ॥ १३.२६०.२३ ॥
Der an großer Askese Reiche führte die Gaṅgā herbei, die zum Kailāsa strömte, und jener göttliche See wurde von ihr gespalten.
13.260.24
सरो भिन्नं तया नद्या सरयूः सा ततोऽभवत् ।
हताश्च बलिनो यत्र स देशे बलिनोऽभवत् ॥ १३.२६०.२४ ॥
Durch jenen Fluss wurde der See gespalten, und er wurde zur Sarayū. Die Gegend, wo die Starken erschlagen wurden, wurde mächtig.
13.260.25
एवं सेन्द्रा वसिष्ठेन रक्षितास्त्रिदिवौकसः ।
ब्रह्मदत्तवराश्चैव हता दैत्या महात्मना ॥ १३.२६०.२५ ॥
So wurden die Himmelsbewohner samt Indra von Vasiṣṭha beschützt, und die Daityas, denen Brahmā Gaben verliehen hatte, wurden von dem Großherzigen erschlagen.
13.260.26
एतत्कर्म वसिष्ठस्य कथितं हि मयाऽनघ ।
ब्रवीम्यन्यं ब्रूहि वा त्वं वसिष्ठात्क्षत्रियं वरम् ॥ १३.२६०.२६ ॥
O Makelloser, diese Tat Vasiṣṭhas habe ich dir bereits erzählt. Nun erzähle ich eine andere, oder du erzählst von einem vortrefflichen Kṣatriya aus Vasiṣṭhas Geschlecht.