Mahābhārata · Adhyāya 13.260
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.260.1
इत्युक्तः स नृपस्तूष्णीमभूद्वायुस्ततोऽब्रवीत् ।
शृणु राजन्नगस्त्यस्य महात्म्यं ब्राह्ममस्य ह ॥ १३.२६०.१ ॥
Assim interpelado, o rei calou-se, e então Vāyu falou: Ouve, ó rei, a grandeza de Agastya, a brâhmica.
13.260.2
असुरैर्निर्जिता देवा निरुत्साहाश्च ते कृताः ।
यज्ञाश्चैषां हृताः सर्वे पितॄणां च स्वधास्तथा ॥ १३.२६०.२ ॥
Os deuses foram vencidos pelos asuras e desanimados; todos os seus sacrifícios foram tomados, assim como as oferendas svadhā aos ancestrais.
13.260.3
कर्मज्या मानवानां च दानवैर्हैहयर्षभ ।
भ्रष्टैश्वर्यास्ततो देवाश्चेरुः पृथ्वीमिति श्रुतिः ॥ १३.२६०.३ ॥
Ó melhor dos Haihayas, os Dānavas também roubaram os ritos dos homens. Privados de seu domínio, os deuses então vagaram pela terra, assim se ouviu.
13.260.4
ततः कदाचित्ते राजन्दीप्तमादित्यवर्चसम् ।
ददृशुस्तेजसाः युक्तमगस्त्यं विपुलव्रतम् ॥ १३.२६०.४ ॥
Então, certa vez, ó rei, viram Agastya, resplandecente como o sol, dotado de esplendor, de votos vastos.
13.260.5
अभिवाद्य तु तं देवाः पृष्ट्वा कुशलमेव च ।
इदमूचुर्महात्मानं वाक्यं काले जनाधिप ॥ १३.२६०.५ ॥
Tendo-o saudado e perguntado pelo seu bem-estar, os deuses disseram estas palavras àquele de grande alma, no momento oportuno, ó senhor dos homens.
13.260.6
दानवैर्युधि भग्नाः स्म तथैश्वर्याच्चि भ्रंशिताः ।
तदस्मान्नो भयात्तीव्रात्त्राहि त्वं मुनिपुङ्गवः ॥ १३.२६०.६ ॥
Fomos quebrados em batalha pelos Dānavas e derrubados da nossa soberania. Portanto, ó melhor dos sábios, livra-nos deste temor feroz.
13.260.7
इत्युक्तः स तदा देवैरगस्त्यः कुपितोऽभवत् ।
प्रजज्वाल च तेजस्वी कालाग्निरिव संक्षये ॥ १३.२६०.७ ॥
Assim interpelado pelos deuses, Agastya irou-se, e o resplandecente ardeu como o fogo do tempo na dissolução do mundo.
13.260.8
तेन दीप्तांशुजालेन निर्दग्धा दानवास्तदा ।
अन्तरिक्षान्महाराज निपेतुस्ते सहस्रशः ॥ १३.२६०.८ ॥
Queimados por aquela rede de raios ardentes, os Dānavas caíram então do céu aos milhares, ó grande rei.
13.260.9
दह्यमानास्तु ते दैत्यास्तस्यागस्त्यस्य तेजसा ।
उभौ लोकौ परित्यज्य गताः काष्ठां तु दक्षिणाम् ॥ १३.२६०.९ ॥
Queimados pelo esplendor de Agastya, aqueles Daityas abandonaram os dois mundos e partiram para a região do sul.
13.260.10
बलिस्तु यजते यज्ञमश्वमेधं महीं गतः ।
येन्येऽधस्ता महीस्थाश्च तेन दग्धा महासुराः ॥ १३.२६०.१० ॥
Bali, realizando o sacrifício do cavalo, foi para a terra; e os outros grandes Asuras que habitavam sob a terra foram queimados por isso.
13.260.11
त्यक्तलोकाः पुनः प्राप्ताः सुरैः शान्तभयैर्नृप ।
अथैनमब्रुवन्देवा भूमिष्ठानसु राञ्जहि ॥ १३.२६०.११ ॥
Tendo perdido seus mundos, foram recuperados pelos deuses, cujo temor já havia cessado, ó rei. Então os deuses lhe disseram: 'Abate aqueles que estão sobre a terra.'
13.260.12
इत्युक्तः प्राह देवान्स न शक्तोस्मि महीगतान् ।
दग्धुं तपो हि क्षीयेन्मे न धक्ष्यामीति पार्थिव ॥ १३.२६०.१२ ॥
Assim interpelado, disse aos deuses: 'Não sou capaz de queimar aqueles que foram para a terra, pois minha austeridade diminuiria. Portanto, não os queimarei, ó rei.'
13.260.13
एवं दग्धा भगवता दानवाः स्वेन तेजसा ।
अगस्त्येन तदा राजंस्तपसा भावितात्मना ॥ १३.२६०.१३ ॥
Assim, ó rei, os dānavas foram então queimados por Agastya, de alma purificada, com o seu próprio esplendor e austeridade.
13.260.14
ईदृशश्चाप्यगस्त्यो हि कथितस्ते मयाऽनघ ।
ब्रवीम्यन्यं ब्रूहि वा त्वमगस्त्यात्क्षत्रियं वरम् ॥ १३.२६०.१४ ॥
Tal foi Agastya, como te descrevi, ó imaculado. Devo agora falar de outro, ou nomearás tu um kṣatriya melhor que Agastya?
13.260.15
इत्युक्तः स तदा तूष्णीमभूद्वायुस्ततोऽब्रवीत् ।
शृणु राजन्वसिष्ठस्य मुख्यं कर्म यशस्विनः ॥ १३.२६०.१५ ॥
Assim interpelado, ele calou-se. Então Vāyu falou: Ouve, ó rei, o feito principal do ilustre Vasiṣṭha.
13.260.16
वैखानसविधानेन गङ्गातीरं समाश्रिताः ।
आदित्याः सत्रमासन्त सरो वैखानसं प्रति।
वसिष्ठं मनसा गत्वा ज्ञात्वा तत्वस्य गोचरम् ॥ १३.२६०.१६ ॥
Segundo o rito dos vaikhānasa, os Ādityas, refugiados na margem do Gaṅgā, celebraram um sacrifício junto ao lago Vaikhānasa. Indo em mente até Vasiṣṭha e conhecendo o alcance da verdade…
13.260.17
यजमानांस्तु तान्दृष्वा सर्वान्दीक्षानुकर्शितान् ।
हन्तुमैच्छन्त शैलाभा बलिनो नाम दानवाः ॥ १३.२६०.१७ ॥
Ao ver todos aqueles sacrificadores esgotados pela consagração, os poderosos dānavas chamados Bali, semelhantes a montanhas, quiseram matá-los.
13.260.18
अदूरात्तु ततस्तेषां ब्रह्मदत्तवरं सरः ।
हता हता वै तत्रैते जीवन्त्याप्लुत्य दानवाः ॥ १३.२६०.१८ ॥
Não longe deles havia um lago concedido por Brahmā como dádiva. Os dānavas, ali mortos, mergulhavam nele e voltavam à vida.
13.260.19
ते प्रगृह्य महाघोरान्पर्वतान्परिघान्द्रुमान् ।
विक्षोभयन्तः सलिलमुत्थितं शतयोजनम् ॥ १३.२६०.१९ ॥
Empunhando montanhas terríveis, clavas e árvores, agitaram a água que se erguera a cem yojanas.
13.260.20
अभ्यद्रवन्त देवांस्ते सहस्राणि दशैव हि ।
ततस्तैरर्दिता देवाः शरणं वासवं ययुः ॥ १३.२६०.२० ॥
Lançaram-se contra os deuses, dez mil vezes mil deles. Atormentados por eles, os deuses buscaram refúgio em Vāsava (Indra).
13.260.21
स च तैर्व्यथितः शक्रो वसिष्ठं सरणं ययौ ।
ततोऽभयं ददौ तेभ्यो वसिष्ठो भगवानृषिः ॥ १३.२६०.२१ ॥
Atormentado por eles, Śakra foi buscar refúgio em Vasiṣṭha, e o venerável sábio Vasiṣṭha lhes concedeu a ausência de medo.
13.260.22
तदा तान्दुःकितान्ज्ञात्वा आनृशंस्यपरो मुनिः ।
अयत्नेनादहत्सर्वाञ्ज्वलता स्वेन तेजसा ॥ १३.२६०.२२ ॥
Sabendo que estavam aflitos, o sábio compassivo queimou a todos sem esforço com seu próprio esplendor ardente.
13.260.23
कैलासं प्रस्थितां चैव नदीं गङ्गां महातपाः ।
आनयत्तत्सरो दिव्यं तया भिन्नं च तत्सरः ॥ १३.२६०.२३ ॥
O de grande austeridade trouxe o Gaṅgā, que fluía para o Kailāsa, e aquele lago divino foi partido por ela.
13.260.24
सरो भिन्नं तया नद्या सरयूः सा ततोऽभवत् ।
हताश्च बलिनो यत्र स देशे बलिनोऽभवत् ॥ १३.२६०.२४ ॥
Pelo rio o lago foi partido, e tornou-se o Sarayū. A região onde os poderosos foram abatidos tornou-se poderosa.
13.260.25
एवं सेन्द्रा वसिष्ठेन रक्षितास्त्रिदिवौकसः ।
ब्रह्मदत्तवराश्चैव हता दैत्या महात्मना ॥ १३.२६०.२५ ॥
Assim, os habitantes do céu, junto com Indra, foram protegidos por Vasiṣṭha, e os Daityas, que haviam recebido as bênçãos de Brahmā, foram mortos pelo magnânimo.
13.260.26
एतत्कर्म वसिष्ठस्य कथितं हि मयाऽनघ ।
ब्रवीम्यन्यं ब्रूहि वा त्वं वसिष्ठात्क्षत्रियं वरम् ॥ १३.२६०.२६ ॥
Ó sem mácula, já te contei este feito de Vasiṣṭha. Agora contarei outro, ou tu podes falar de algum excelente kṣatriya relacionado a Vasiṣṭha.