ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.260
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.260.1
इत्युक्तः स नृपस्तूष्णीमभूद्वायुस्ततोऽब्रवीत् ।
शृणु राजन्नगस्त्यस्य महात्म्यं ब्राह्ममस्य ह ॥ १३.२६०.१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಆ ರಾಜನು ಮೌನನಾದನು. ಆಗ ವಾಯು ಹೇಳಿದನು: ಓ ರಾಜನೇ, ಅಗಸ್ತ್ಯನ ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕೇಳು.
13.260.2
असुरैर्निर्जिता देवा निरुत्साहाश्च ते कृताः ।
यज्ञाश्चैषां हृताः सर्वे पितॄणां च स्वधास्तथा ॥ १३.२६०.२ ॥
ಅಸುರರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಅವರನ್ನು ನಿರುತ್ಸಾಹಗೊಳಿಸಿದರು. ಅವರ ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳ ಸ್ವಧಾಹುತಿಗಳೂ ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.
13.260.3
कर्मज्या मानवानां च दानवैर्हैहयर्षभ ।
भ्रष्टैश्वर्यास्ततो देवाश्चेरुः पृथ्वीमिति श्रुतिः ॥ १३.२६०.३ ॥
ಹೈಹಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ದಾನವರು ಮನುಷ್ಯರ ಕರ್ಮಫಲಗಳನ್ನೂ (ಯಜ್ಞಗಳನ್ನೂ) ಅಪಹರಿಸಿದರು. ಐಶ್ವರ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ದೇವತೆಗಳು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿದರು ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ.
13.260.4
ततः कदाचित्ते राजन्दीप्तमादित्यवर्चसम् ।
ददृशुस्तेजसाः युक्तमगस्त्यं विपुलव्रतम् ॥ १३.२६०.४ ॥
ಆಗ ಒಮ್ಮೆ, ಓ ರಾಜನೇ, ಅವರು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಬೆಳಗುವ, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಮಹಾವ್ರತಿ ಅಗಸ್ತ್ಯನನ್ನು ಕಂಡರು.
13.260.5
अभिवाद्य तु तं देवाः पृष्ट्वा कुशलमेव च ।
इदमूचुर्महात्मानं वाक्यं काले जनाधिप ॥ १३.२६०.५ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕ್ಷೇಮ ವಿಚಾರಿಸಿ, ಓ ಜನಾಧಿಪನೇ, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
13.260.6
दानवैर्युधि भग्नाः स्म तथैश्वर्याच्चि भ्रंशिताः ।
तदस्मान्नो भयात्तीव्रात्त्राहि त्वं मुनिपुङ्गवः ॥ १३.२६०.६ ॥
ನಾವು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದಾನವರಿಂದ ಸೋತಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದಲೂ ಕೆಳಗುರುಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಈ ತೀವ್ರ ಭಯದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.
13.260.7
इत्युक्तः स तदा देवैरगस्त्यः कुपितोऽभवत् ।
प्रजज्वाल च तेजस्वी कालाग्निरिव संक्षये ॥ १३.२६०.७ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅಗಸ್ತ್ಯರು ಕೋಪಗೊಂಡರು; ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಅವರು ಪ್ರಳಯಕಾಲದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದರು.
13.260.8
तेन दीप्तांशुजालेन निर्दग्धा दानवास्तदा ।
अन्तरिक्षान्महाराज निपेतुस्ते सहस्रशः ॥ १३.२६०.८ ॥
ಆ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ಕಿರಣಜಾಲದಿಂದ ದಾನವರು ಆಗ ಸುಟ್ಟುಹೋದರು; ಮಹಾರಾಜ, ಅವರು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದರು.
13.260.9
दह्यमानास्तु ते दैत्यास्तस्यागस्त्यस्य तेजसा ।
उभौ लोकौ परित्यज्य गताः काष्ठां तु दक्षिणाम् ॥ १३.२६०.९ ॥
ಆ ಅಗಸ್ತ್ಯರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸುಡಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ದೈತ್ಯರು ಎರಡೂ ಲೋಕಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋದರು.
13.260.10
बलिस्तु यजते यज्ञमश्वमेधं महीं गतः ।
येन्येऽधस्ता महीस्थाश्च तेन दग्धा महासुराः ॥ १३.२६०.१० ॥
ಬಲಿಯು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಾ ಭೂಮಿಗೆ ಹೋದನು; ಭೂಮಿಯ ಕೆಳಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಇತರ ಮಹಾಸುರರು ಅದರಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋದರು.
13.260.11
त्यक्तलोकाः पुनः प्राप्ताः सुरैः शान्तभयैर्नृप ।
अथैनमब्रुवन्देवा भूमिष्ठानसु राञ्जहि ॥ १३.२६०.११ ॥
ಲೋಕಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರು ಮತ್ತೆ ಭಯ ತೊರೆದ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರು; ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಅವರಿಗೆ, 'ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಅವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
13.260.12
इत्युक्तः प्राह देवान्स न शक्तोस्मि महीगतान् ।
दग्धुं तपो हि क्षीयेन्मे न धक्ष्यामीति पार्थिव ॥ १३.२६०.१२ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಅವರು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಭೂಮಿಗೆ ಹೋದವರನ್ನು ಸುಡಲು ನನಗೆ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ನನ್ನ ತಪಸ್ಸು ಕ್ಷೀಣಿಸುವುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಅವರನ್ನು ಸುಡುವುದಿಲ್ಲ, ಪಾರ್ಥಿವ.'
13.260.13
एवं दग्धा भगवता दानवाः स्वेन तेजसा ।
अगस्त्येन तदा राजंस्तपसा भावितात्मना ॥ १३.२६०.१३ ॥
ರಾಜನೇ, ಆಗ ಶುದ್ಧಾತ್ಮನಾದ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ತನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ದಾನವರನ್ನು ಹೀಗೆ ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದನು.
13.260.14
ईदृशश्चाप्यगस्त्यो हि कथितस्ते मयाऽनघ ।
ब्रवीम्यन्यं ब्रूहि वा त्वमगस्त्यात्क्षत्रियं वरम् ॥ १३.२६०.१४ ॥
ಪಾಪರಹಿತನೇ, ಇಂತಹ ಅಗಸ್ತ್ಯನ ಕುರಿತೇ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆ. ಈಗ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಕುರಿತು ಹೇಳಲೇ, ಅಥವಾ ಅಗಸ್ತ್ಯನಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ಕುರಿತು ನೀನೇ ಹೇಳುವೆಯಾ?
13.260.15
इत्युक्तः स तदा तूष्णीमभूद्वायुस्ततोऽब्रवीत् ।
शृणु राजन्वसिष्ठस्य मुख्यं कर्म यशस्विनः ॥ १३.२६०.१५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವನು ಆಗ ಮೌನವಾದನು. ಆಗ ವಾಯು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಯಶಸ್ವಿ ವಸಿಷ್ಠನ ಪ್ರಧಾನ ಕರ್ಮವನ್ನು ಕೇಳು.
13.260.16
वैखानसविधानेन गङ्गातीरं समाश्रिताः ।
आदित्याः सत्रमासन्त सरो वैखानसं प्रति।
वसिष्ठं मनसा गत्वा ज्ञात्वा तत्वस्य गोचरम् ॥ १३.२६०.१६ ॥
ವೈಖಾನಸ ವಿಧಿಯಿಂದ ಗಂಗಾತೀರವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಆದಿತ್ಯರು ವೈಖಾನಸ ಸರೋವರದ ಬಳಿ ಸತ್ರವನ್ನು ನಡೆಸಿದರು. ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ವಸಿಷ್ಠನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ತತ್ತ್ವದ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿದು…
13.260.17
यजमानांस्तु तान्दृष्वा सर्वान्दीक्षानुकर्शितान् ।
हन्तुमैच्छन्त शैलाभा बलिनो नाम दानवाः ॥ १३.२६०.१७ ॥
ದೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಕೃಶರಾಗಿದ್ದ ಆ ಯಜಮಾನರೆಲ್ಲರನ್ನು ಕಂಡು, ಪರ್ವತಾಕಾರದ ಬಲಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ದಾನವರು ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದರು.
13.260.18
अदूरात्तु ततस्तेषां ब्रह्मदत्तवरं सरः ।
हता हता वै तत्रैते जीवन्त्याप्लुत्य दानवाः ॥ १३.२६०.१८ ॥
ಅವರಿಗೆ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಬ್ರಹ್ಮದತ್ತ ವರವನ್ನು ಪಡೆದ ಒಂದು ಸರೋವರವಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ದಾನವರು ಅದರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಮತ್ತೆ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
13.260.19
ते प्रगृह्य महाघोरान्पर्वतान्परिघान्द्रुमान् ।
विक्षोभयन्तः सलिलमुत्थितं शतयोजनम् ॥ १३.२६०.१९ ॥
ಅವರು ಭಯಂಕರ ಪರ್ವತಗಳನ್ನೂ, ಪರಿಘಗಳನ್ನೂ, ಮರಗಳನ್ನೂ ಹಿಡಿದು, ನೂರು ಯೋಜನ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಎದ್ದ ನೀರನ್ನು ಕಲಕಿದರು.
13.260.20
अभ्यद्रवन्त देवांस्ते सहस्राणि दशैव हि ।
ततस्तैरर्दिता देवाः शरणं वासवं ययुः ॥ १३.२६०.२० ॥
ಅವರು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಸಾವಿರ (ಒಂದು ಕೋಟಿ) ಮಂದಿ ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದರು. ಅವರಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ದೇವತೆಗಳು ವಾಸವನ (ಇಂದ್ರನ) ಶರಣು ಹೊಕ್ಕರು.
13.260.21
स च तैर्व्यथितः शक्रो वसिष्ठं सरणं ययौ ।
ततोऽभयं ददौ तेभ्यो वसिष्ठो भगवानृषिः ॥ १३.२६०.२१ ॥
ಅವರಿಂದ ನೊಂದ ಶಕ್ರನು ವಸಿಷ್ಠನ ಶರಣು ಹೊಕ್ಕನು. ಆಗ ಭಗವಾನ್ ಋಷಿ ವಸಿಷ್ಠನು ಅವರಿಗೆ ಅಭಯ ನೀಡಿದನು.
13.260.22
तदा तान्दुःकितान्ज्ञात्वा आनृशंस्यपरो मुनिः ।
अयत्नेनादहत्सर्वाञ्ज्वलता स्वेन तेजसा ॥ १३.२६०.२२ ॥
ಆಗ ಅವರು ನೊಂದಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿದ ಕರುಣಾಪರನಾದ ಮುನಿಯು, ತನ್ನ ಉರಿಯುವ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸುಟ್ಟನು.
13.260.23
कैलासं प्रस्थितां चैव नदीं गङ्गां महातपाः ।
आनयत्तत्सरो दिव्यं तया भिन्नं च तत्सरः ॥ १३.२६०.२३ ॥
ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ಕೈಲಾಸದ ಕಡೆಗೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಗಂಗಾ ನದಿಯನ್ನು ತಂದನು; ಆ ದಿವ್ಯ ಸರೋವರವು ಅದರಿಂದ ಸೀಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
13.260.24
सरो भिन्नं तया नद्या सरयूः सा ततोऽभवत् ।
हताश्च बलिनो यत्र स देशे बलिनोऽभवत् ॥ १३.२६०.२४ ॥
ಆ ನದಿಯಿಂದ ಸರೋವರವು ಸೀಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಅದೇ ಸರಯೂ ನದಿಯಾಯಿತು. ಬಲಶಾಲಿ ರಾಕ್ಷಸರು ಹತರಾದ ಆ ದೇಶವು ಬಲಶಾಲಿಯಾಯಿತು.
13.260.25
एवं सेन्द्रा वसिष्ठेन रक्षितास्त्रिदिवौकसः ।
ब्रह्मदत्तवराश्चैव हता दैत्या महात्मना ॥ १३.२६०.२५ ॥
ಹೀಗೆ ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳು ವಸಿಷ್ಠನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು; ಬ್ರಹ್ಮದತ್ತ ವರಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ದೈತ್ಯರು ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಂದ ಹತರಾದರು.
13.260.26
एतत्कर्म वसिष्ठस्य कथितं हि मयाऽनघ ।
ब्रवीम्यन्यं ब्रूहि वा त्वं वसिष्ठात्क्षत्रियं वरम् ॥ १३.२६०.२६ ॥
ಓ ನಿಷ್ಕಳಂಕನೇ! ವಸಿಷ್ಠನ ಈ ಕರ್ಮವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ಮತ್ತೊಂದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅಥವಾ ವಸಿಷ್ಠನಿಂದ ಉತ್ತಮ ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ಕಥೆಯನ್ನು ನೀನು ಹೇಳು.